Ο άνθρωπος που ποθεί τον Θεό χρειάζεται να Τον ικετεύει με προσευχές και δάκρυα, ζητώντας να του χαρίσει οδηγό απαθή και άγιο, ικανό να τον κατευθύνει στην οδό της σωτηρίας. Μα δεν αρκεί μόνο η εμπιστοσύνη σε πνευματικό πατέρα· χρειάζεται και ο ίδιος να μελετά τις θείες Γραφές και τους πρακτικούς λόγους των Αγίων Πατέρων, ώστε να έχει μέτρο και καθρέπτη της ζωής του.
Η Εκκλησία διδάσκει ότι η αληθινή υπακοή δεν είναι τυφλή υποταγή, αλλά διάκριση εν Αγίω Πνεύματι. Ο μαθητής καλείται να εξετάζει την διδασκαλία και τις πράξεις του πνευματικού του, συγκρίνοντάς τες με τον λόγο του Θεού. Όσα βρίσκονται σε συμφωνία με τις Γραφές, να τα κρατά με ευγνωμοσύνη και να τα εφαρμόζει. Όσα όμως αποδεικνύονται ξένα ή νόθα, να τα διακρίνει και να τα απορρίπτει, ώστε να μην περιπέσει σε πλάνη.
Έτσι η πνευματική ζωή δεν μένει απλή εξωτερική υπακοή, αλλά γίνεται προσωπική μετοχή στο Άγιο Πνεύμα, που φωτίζει τον νου και φυλάσσει την καρδιά. Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος μας καλεί να έχουμε συνεχώς το βλέμμα στραμμένο στον Χριστό, ώστε να μην πλανηθούμε από ανθρώπινες αδυναμίες, αλλά να πορευθούμε ασφαλείς στην οδό της θεώσεως.
Οδηγός αληθείας είναι ο Χριστός, φως που δεν δύει, και κάθε πνευματικός πατέρας, όταν μένει ενωμένος με Αυτόν, γίνεται φάρος που οδηγεί στον ουρανό.
Η ψυχή βρίσκει ασφάλεια μόνο όταν έχει πηδάλιο τον Χριστό και μέτρο τον λόγο Του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.