Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΘΝΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΘΝΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

17 Νοεμβρίου 1940: Βάσος Βέργης η επιδρομή στο Αγαθονήσι



Οι πρωταγωνιστές της επιχείρησης. Ο Βάσος Βέργης είναι στη δεύτερη σειρά, τρίτος από αριστερά.
Σαν σήμερα 17 Νοεμβρίου 1940 ο Βάσος Βέργης με ομάδα εθελοντών επέδραμε αιφνιδιαστικά στο ιταλοκρατούμενο Αγαθονήσι και γελοιοποίησε τους κατακτητές.

 

Ο ήρωας ιατρός Βάσος Βέργης

Ο Βασίλειος (Βάσος) Βέργης γεννήθηκε το 1881 στη Βωλάδα της Καρπάθου. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στη Ρόδο και το 1904 τέλειωσε την ιατρική Αθηνών και ετοιμαζόταν για μετεκπαίδευση στο Παρίσι. Ήταν ήδη παντρεμένος με ένα παιδί.
Εκτός από τη χειρουργική στο Παρίσι έμαθε και την τέχνη της ξιφασκίας. Έλεγε ότι ο χειρούργος και ο ξιφομάχος χρειάζονται το ίδιο, σταθερό χέρι!
Με την επιστροφή του στην Αθήνα  άνοιξε κλινική  στο Θησείο και παράλληλα ξεκίνησε την αγωνιστική δράση για την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων. Τότε βρίσκονταν υπό οθωμανικό ζυγό.
Έτσι, ο πατριώτης ιατρός στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο πολέμησε με το Σώμα των Γαριβαλδίνων στην Ήπειρο. Στη μάχη του Δρίσκου πολέμησε ηρωικά και τραυματίστηκε στις 27 Νοεμβρίου 1912 σοβαρά στο χέρι. Η μόνη του ελπίδα για αποκατάσταση του χεριού του ήταν να μεταβεί στο Παρίσι σε έναν παλιό συμφοιτητή και φίλο του Γάλλο χειρουργό. Οι τένοντες κολλήθηκαν και έπειτα από μια επιτυχημένη εγχείρηση ο Βέργης επέστρεψε στην Αθήνα.
Στο μεταξύ τα Δωδεκάνησα είχαν περάσει στην κατοχή των Ιταλών οι οποίοι έλεγαν πως ετοίμαζαν την απόδοση τους στην Ελλάδα. Ο γιατρός πίστεψε στην πρόθεση των Ιταλών, άλλωστε είχε πολεμήσει στο πλευρό του Γκαριμπάλντι.
Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι τέλειωσαν και ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έφερε τον Εθνικό Διχασμό. Ο Βέργης, χαρακτηρισμένος φιλοβασιλικός, φυλακίστηκε στην αστυνομική διεύθυνση Αθηνών, από όπου απέδρασε με τη βοήθεια της γυναίκας του.
Τα επόμενα χρόνια ο Βέργης θα βιώσει τον θάνατο της συζύγου του αλλά και την απογοήτευση από τους δήθεν απελευθερωτές Ιταλούς.

Η καταδρομική ενέργεια στο Αγαθονήσι

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026

Στον πόλεμο η Ελλάδα δεν πήγε μόνο με ηθικό αλλά και με ...πολύ στρατό

Κυκλοφόρησε ένα
 βιβλίο από τις εκδόσεις Δούρειος Ίππος με
 τίτλο: «ΟΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 
1936-1940», του Κωνσταντίνου Βλάσση. 
Πρόκειται για... ένα βιβλίο που 
αποκαλύπτει την εξοπλιστική προσπάθεια 
που ανέπτυξε η χώρα ώστε να 
προετοιμαστεί στο μέτρο του δυνατού για
 την αναμενόμενη παγκόσμια σύρραξη.



Το έργο βασίζεται σε ανέκδοτο υλικό που 
εντοπίστηκε σε ιδιωτικό αρχείο και αφορά τα επίσημα πρακτικά των συνεδριάσεων του
 Ανωτάτου Συμβουλίου Εθνικής Αμύνης (ΑΣΕΑ) και συγκεκριμένα τις αποφάσεις που
 ελήφθησαν σε 75 συνεδριάσεις αυτού, μεταξύ Ιανουαρίου 1936 και Οκτωβρίου 1940.

Μέσα στο βιβλίο αυτό των 500 σελίδων, φαίνεται ότι το Έπος των Ελλήνων που 
γράφτηκε το 1940-41, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην στρατιωτική προετοιμασία
 που προηγήθηκε και όχι μόνο στην ψυχή και το ηθικό.

Σε αυτό περιέχονται τα επίσημα στοιχεία 75 συνεδριάσεων του Ανώτατου Συμβουλίου
 Εθνικής Άμυνας (Α.Σ.Ε.Α.), τα οποία δημοσιεύονται για πρώτη φορά, με εξαντλητική
 λεπτομέρεια, για τους εξοπλισμούς της κυβέρνησης του Ιωάννη Μεταξά, η οποία 
παρέταξε τον μεγαλύτερο στην ιστορία του Έθνους στρατό (άνω των 500.000 ανδρών)
 δίχως να καταφύγει σε δανεισμό.

Μέσα από τις παραγγελίες στολών, κλινοσκεπασμάτων, τυφεκίων, πυροβόλων κι 
αεροπλάνων αποκαλύπτεται το επιτελικό έργο, οι διεθνείς ισορροπίες, οι δυσκολίες, 
οι περιορισμοί και καθίσταται πλήρως αντιληπτό, ποια προγράμματα, ενώ 
υπεγράφησαν συμβάσεις, δεν πρόλαβαν να υλοποιηθούν.

Το βιβλίο αποτελεί πολύτιμο εργαλείο για τον μεθοδικό μελετητή και τον ιστορικό, 
τον ερευνητή των εξοπλισμών από πλευράς τεχνολογίας και οικονομίας, ανοίγοντας 
ένα νέο πλαίσιο εξετάσεως των πραγμάτων.

«Δε θα αποτελούσε υπερβολή, αν λέγαμε ότι η ανακάλυψη των ντοκουμέντων που 
περιέχονται στο βιβλίο, αποτελούν τη μεγαλύτερη ίσως ιστορική ανακάλυψη των 
τελευταίων δεκαετιών, σε ότι αφορά τη Νεοελληνική Ιστορία. Ούτε επίσης το ότι, μετά
 τη δημοσίευση αυτών των εγγράφων, ένα κομμάτι της επίσημης Ελληνικής Ιστορίας 
πρέπει να ξαναγραφτεί!

Ορισμένος αριθμός από τα πρακτικά αυτά του Α.Σ.Ε.Α., ήταν ως σήμερα γνωστό ότι 
υπήρχαν στα Αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού (ΔΙΣ) και του Μουσείου 
Ιστορίας της Πολεμικής Αεροπορίας (ΜΙΣΠΑ). Όμως συγκεντρωμένα και στο σύνολό 
τους βρέθηκαν σε ιδιωτική συλλογή» είπε στο MadeinCreta o ιστορικός ερευνητής, 
συγγραφέας και αρθρογράφος Νίκος Χριστοφίλης.

Ο κ. Χριστοφίλης μιλά για την στρατιωτική προετοιμασία της Ελλάδας και παρουσιάζει
 στοιχεία που ίσως δεν είναι ευρέως γνωστά στο ευρύ κοινό.

Νέα Στοιχεία για την Πολεμική Προετοιμασία των Ελλήνων στον Πόλεμο του 1940 - '41

Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε, η νίκη των Ελλήνων κατά των φασιστών στον 
Ελληνοϊταλικό πόλεμο και η σθεναρή άμυνα που προβλήθηκε στις ναζιστικές 
σιδηρόφρακτες μεραρχίες την άνοιξη του 1941, δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο του ηθικού
 των Ελλήνων. Πίσω από αυτό υπήρχε η προετοιμασία της τότε ελληνικής κυβέρνησης.

Αν και το 1936 ο στρατιωτικός εξοπλισμός της χώρας αποτελείτο από υπολείμματα 
υλικού της Μικρασιατικής Εκστρατείας, 4 χρόνια αργότερα η Ελλάδα παρέταξε για την
 άμυνά της τον πιο ισχυρό στρατό που είχε ποτέ - μισό εκατομμύριο άντρες!

Η συνεχής πίεση της Βουλγαρίας για έξοδο στο Αιγαίο, οι προκλήσεις της Ιταλίας που,
 χρόνο με τον χρόνο, κλιμακώνονταν και τα σύννεφα του πολέμου στην Ευρώπη δεν 
άφησαν αδιάφορη την ελληνική κυβέρνηση.

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΗ - Ἡ Ἐθνικὴ Ἐπέτειος τῶν Νικητηρίων

ΑΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ....ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ........................



Ἡ Ἐθνικὴ Ἐπέτειος τῶν Νικητηρίων (15/28.10.1940)


Ὃταν τὸ πρωϊνὸ τῆς Δευτέρας 28 ᾿Οκτωβρίου 1940 οἱ σειρῆνες σὲ

ὅλη τὴν Χώρα ἤχησαν σκορπίζοντας τὸ θλιβερὸ μήνυμα ἑνὸς ἄδικου
πολέμου, ταὐτόχρονα διαλαλοῦσαν ἕνα μεγάλο μήνυμα-γνώρισμα τῆς
῾Ελληνικῆς Φυλῆς σὲ δύσκολες περιστάσεις: Τὸ μήνυμα τῆς ἑνότητας.
῞Ολοι οἱ ῞Ελληνες μαζὶ στὴν πρώτη γραμμή.

Δὲν ἦταν εὐκαιριακὴ αὐτὴ ἡ συμπεριφορά. ῏Ηταν θησαυρὸς κρυμμέ-
νος στὶς καρδιὲς τῶν ῾Ελλήνων καὶ ξεχείλισε μὲ κάθε τρόπο:

-Ὅταν ὁ τότε Πρωθυπουργὸς ἔλαβε τὸ διάταγμα ἐπιστράτευσης γιὰ
νὰ τὸ ὑπογράψει, σὰν συνέπεια τοῦ ἱστορικοῦ «ΟΧΙ» ποὺ εἶπε «ὡς ἐν-
τολοδόχος τῆς θελήσεως τοῦ ῾Ελληνικοῦ λαοῦ ὅπως ὑπεραμυνθῇ τῆς
Πατρίδος» (᾿Αδ. Κύρου), ἔκανε πρῶτα τὸ σταυρό του καὶ εἶπε: «῾Ο Θεὸς
σώζοι τὴν ῾Ελλάδα» (Διον. Κόκκινος).

-Ἡ καταληκτικὴ φράση τοῦ πρώτου πολεμικοῦ ἀνακοινωθέντος
ἀποδεικνύει περίτρανα τὸ ἠθικὸ μεγαλεῖο τοῦ λαοῦ μας: «Αἱ ἡμέτεραι
δυνάμεις ἀμύνονται τοῦ πατρίου ἐδάφους».

-Τὰ ἐκδοθέντα διαγγέλματα τῆς ῾Ηγεσίας τῆς Χώρας, ἐμπνέονται
ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀρχές: «Μὲ πίστιν εἰς τὸν Θεὸν καὶ τὰ πεπρωμένα τῆς
Φυλῆς, τὸ ῎Εθνος σύσσωμον καὶ πειθαρχοῦν ὡς εἷς ἄνθρωπος θὰ ἀγω-
νισθῇ ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν, μέχρι τῆς τελικῆς νίκης». Καὶ «ἡ στιγμὴ
ἐπέστη ποὺ θὰ ἀγωνισθῶμεν διὰ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς ῾Ελλάδος, τὴν
ἀκεραιότητα καὶ τὴν τιμήν της».

Τὸ «Μολὼν λαβὲ» τοῦ Λεωνίδα, «τὸ δὲ τὴν Πόλιν σοι δοῦναι οὐτ᾿
ἐμὸν ἐστίν, οὔτε ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ» τοῦ Κωνσταντίνου
Παλαιολόγου, τὸ «᾿Ελευθερία ἢ Θάνατος» τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμα-
νοῦ καὶ ὅλων τῶν ξεσηκωμένων, ξαναζοῦσαν στὶς καρδιὲς τῶν ῾Ελλή-
νων μὲ τὸ ἡρωϊκὸ «ΟΧΙ», ποὺ ἐπαναλαμβανόταν ἀπὸ τὰ χείλη ὅλων, ὡς
παιάνας νίκης.
* * *
Μία νίκη, γιὰ τὴν ὁποίαν ἐδίδοντο σκληρὲς μάχες, ὄχι μὲ λόγια, εὐ-
χὲς ἢ κάπου μακριά. ᾿Αλλὰ ὅλοι στὴν πρώτη γραμμή:

Διάγγελμα Μεταξά 28 Οκτωβρίου 1940

                        ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ !!!

28η Οκτωβρίου 1940: Η ηρωική ιστορία του μικρότερου δεκανέα Αναστάσιου Χαραλαμπόπουλου, πολεμιστή μόλις 13 ετών

Εν καιρώ πολέμου είναι πολλά αυτά που λαμβάνουν χώρα τα οποία υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν αδιανόητα. Συγκλονιστική ειναι και η ιστορία του μικρού πολεμιστή, Αναστάσιου Χαραλαμπόπουλου. Ο οποίος το 1940 έφυγε με το πατέρα του και κατατάχθη στον πόλεμο.
Την ιστορία του “μικρού Αναστάσιου Χαραλαμπόπουλου” την αφηγείται ο Έλληνας Υφυπουργός Τύπου σε δήλωση του στην γαλλόφωνη εφημερίδα Messager d’ Athenes.
Να σημειωθεί ότι και άλλες εφημερίδες της εποχής φαίνεται να έδωσαν χώρο από το πρωτοσέλιδο τους στον μικρό Αναστάσιο Χαραλαμπόπουλο, όπως ήταν και η εφημερίδα “Ακρόπολις”, η οποία αναφέρθηκε στον 13χονο πολεμιστή με το τίτλο “Ο Μικρότερος δεκανεύς του Κόσμου”(παρακάτω).
Η δήλωση του Υφυπουργού Τύπου κάτω από την φωτογραφία του μικρού παιδιού στην “Messager d’ Athenes”: “Ο μικρός Αναστάσιος Χαραλαμπόπουλος που έφυγε με τον πατέρα και προήχθη σε δεκανέα δι’ εξαιρέτους υπηρεσίας.”
Μέσα σε ένα τραίνο που μετέφερε στρατιώτες, όταν έφτασε στην Κοζάνη, βρέθηκε ένας πιτσιρίκος ανάμεσα στις αποσκευές. Εδήλωσε ότι ήθελε να πάει στον πόλεμο μαζί με τον πατέρα του που βρισκόταν μεσ’ στο τραίνο και ότι τίποτε στον κόσμο δεν θα τον έπειθε να γυρίση σπίτι του. Ο πατέρας τον πήρε στο λόχο του! Σύντομα ο Αναστάσης δέχτηκε το βάπτισμα του πυρός. Πολέμησε με τους μεγάλους και τον έβαλαν στην πρώτη γραμμή, την ημέρα που μπήκαν στην Κορυτσά. Αργότερα, ένα κρυολόγημα υποχρέωσε τον μικρό να αφήσει τον λόχο του για να αναπαυθή σε ξενοδοχείο της πόλεως.
Μια νύχτα ξύπνησε από ένα θόρυβο,που ερχόταν από το διπλανό δωμάτιο. Δεν άργησε να καταλάβει ότι ένα ραδιόφωνο βρισκόταν σε λειτουργία. Χωρίς να πεί λέξη και χωρίς να κάνει θόρυβο στοίβαξε μπροστά στην πόρτα της ύποπτης κάμαρας όσα μπορούσε περισσότερα έπιπλα. Κατόπιν έτρεξε για να ξυπνήσει τους ενοίκους. Λίγα λεπτά αργότερα ένας ιταλο-αλβανός κατάσκοπος βρισκόταν στα χέρια των αρμοδίων και ύστερα από λίγες ώρες ο Αναστάσιος Χαραλαμπόπουλος, γιος του Αλέξανδρου, 13 ετών, διοριζόταν δεκανέας.
Le Messager d’ Athenes 11.12.1940 (απο το βιβλίο: Οι καμπάνες Πανηγυρίζουν

VIII Μεραρχία: Η ιστορική νύχτα της 27ης Οκτωβρίου 1940


Πρόλογος - Το ελληνικό αμυντικό δόγμα στα βόρεια σύνορα

Το Μεσοπολεμικό Ελληνικό αμυντικό δόγμα ως το καλοκαίρι του 1939 προετοίμαζε τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις για μια πιθανή επίθεση από την Βουλγαρία, που παρέμενε η μοναδική σταθερά αναθεωρητική δύναμη στην περιοχή των Βαλκανίων. Όλα τα αμυντικά κονδύλια που είχαν εγκριθεί, διατέθηκαν για την οχύρωση της Ελληνοβουλγαρικής μεθορίου - την περίφημη γραμμή Μεταξά - μια αλυσίδα απόρθητων φρουρίων που λίγο έλειψε να σταματήσουν ακόμη και τις πανίσχυρες Γερμανικές τεθωρακισμένες μεραρχίες στην εισβολή του 1941. Για τον τομέα των συνόρων με την Αλβανία δεν υπήρχε πρόβλεψη αμυντικής θωράκισης καθώς η γειτονική χώρα, ασχέτως φιλοδοξιών και προθέσεων δεν αποτελούσε ρεαλιστικό επιθετικό κίνδυνο για την Ελλάδα.
Η Ήπειρος προμαχούσα έναντι της Ιταλικής απειλής

Αυτή η κατάσταση άλλαξε δραματικά μετά την εύκολη κατάληψη της Αλβανίας από την Ιταλία το καλοκαίρι του 1939. Παρά τις επίσημες Ιταλικές διαβεβαιώσεις για τις αγνές προθέσεις έναντι της Ελλάδας, το Γ. Ε. Σ. αμέσως ξεκίνησε μια προσπάθεια εκπόνησης ενός πρόχειρου σχεδίου αμύνης έναντι μιας πιθανής Ιταλικής επίθεσης, ενώ ενέκρινε κάποια μικρά κονδύλια για την οχύρωση της Ελληνο-Αλβανικής μεθορίου. Ψυχή της προσπάθειας αυτής αναδείχθηκε ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, διοικητής της VIII μεραρχίας Ηπείρου, ένας ικανότατος στρατιωτικός
ηγήτωρ και μελλοντικός ήρωας των πρώτων Ελληνικών αμυντικών επιτυχιών έναντι της Ιταλικής επίθεσης. Ο Κατσιμήτρος είχε λάβει μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη Μικρασιατική Εκστρατεία με τον βαθμό του Λοχαγού, όπου είχε διακριθεί και τραυματιστεί σοβαρά. Είχε βαθιά γνώση του πολέμου και των απροσδόκητων δυσκολιών που ανέκυπταν τόσο στα χαμηλά επίπεδα διοίκησης όσο και στα ανώτερα.

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ: ΟΙ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΟΥ ΕΠΟΥΣ ΤΟΥ 1940-‘41 (Ιωάννης Μεταξάς, Βασιλέας Γεώργιος Β΄, Αρχιστράτηγος Αλ. Παπάγος)

Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 φέρνει πάντα στο νου όλων των καλών Ελλήνων τις μεγάλες και ένδοξες στιγμές που έζησε η πατρίδα μας πριν από 81 χρόνια όταν γενναία αντιμετώπισε την επίθεση των Ιταλών εισβολέων που επιβουλεύονταν την ελευθερία της πατρίδας μας υπερασπίζοντας ταυτόχρονα πανανθρώπινες αξίες. Αφού η Ελλάδα μας αντιστάθηκε και κατανίκησε τους Ιταλούς, όρθωσε το ανάστημα της και στην τότε παντοδύναμη Γερμανία. 
Ας θυμηθούμε τα γεγονότα. 
Το 1940 ο παντοδύναμος Άξονας (Ιταλία & Γερμανία) τρομοκρατούσε όλη την Ευρώπη και είχε υποτάξει μετά από μικρή ή αναιμική αντίσταση την Πολωνία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, τη Δανία, τη Νορβηγία και τη Γαλλία. 
Η μικρή Ελλάς παρατηρούσε ότι ο πόλεμος θα έφτανε στην πόρτα της, αργά ή γρήγορα και ήταν σε διαρκή ετοιμότητα. 
Ο Ιταλός Πρέσβης Εμμ. Γγκράτσι, στις 03:00 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου του 1940 έφθασε στην οικία του Έλληνα Πρωθυπουργό Ιω. Μεταξά. Συναντήθηκε μαζί Του και με ένα τελεσίγραφο ζήτησε να καταλάβει ο ιταλικός στρατός εδάφη της πατρίδος μας. 
Η απάντηση που έδωσε ό Εθνικός Κυβερνήτης απευθυνόμενος στο Γκράτσι, ήταν ένα νέο «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ» σαν άλλος Λεωνίδας,:«Alors,c'est la guerre»- «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο» εκδηλώνοντας έτσι την αρνητική θέση Του, επί των ιταμών ιταλικών αιτημάτων. 
Εκείνη τη στιγμή στο σπίτι της Κηφισιάς, ειπώθηκε το Θρυλικό «ΟΧΙ».Ο Μεταξάς άμεσα στη συνέχεια ενημέρωσε τον Έλληνα Βασιλέα Γεώργιο Β’ για όσα είχαν συμβεί και έπειτα τον Αρχιστράτηγο Αλ. Παπάγο. Και οι τρεις είχαν ήδη συμφωνήσει και είχαν κοινή και αταλάντευτη γραμμή σε περίπτωση ιταλικής επίθεσης. Είχαν συμφωνήσει, ότι η Ελλάδα έπρεπε να αγωνισθεί μέχρις εσχάτων κι έτσι δεν χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Χρόνια νωρίτερα είχε ξεκινήσει η προετοιμασία για τον επερχόμενο πόλεμο με τον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων και τη θωράκιση της χώρας όπως τα απροσπέλαστα οχυρά του Ρούπελ της «γραμμής Μεταξά»! 
Ο εθνικός παλμός και το υψηλό εθνικό φρόνημα της εποχής φαίνεται και στα Ιστορικά διαγγέλματα το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 όπως τα έγραψε η ανεπανάληπτη Ηγεσία της χώρας μας. 
Έγραφε ο Ι.Μεταξάς: 
«Έλληνες, τώρα θα αποδείξωμεν εάν είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας, την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. 
Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον, αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας, και τα ιεράς μας παραδόσεις.
Νυν υπέρ πάντων ο αγών».

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026

Ιωάννης Μεταξάς: «Οἱ μασόνοι εἶναι ἐθνικοί έχθροί τῆς Ἑλλάδος»


ΛΟΓΙΚΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΡΙΓΟΣ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ....


Τόν Μάϊον τοῦ 1937 ο Μεταξᾶς έφώναξε τόν Μανιαδάκην καί τοῦ εἶπε:
“Κώστα (Μανιαδάκης), προτοῦ φύγω γία τήν Γερμανία (για περαιτέρω σπουδές στην Πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου την οποία τελίωσε το 1902) ὁ Διάδοχος (Κωνσταντίνος Α’) μέ κάλεσε στ΄ ἀνάκτορα καί μέ περιποιήθηκε μαζί μέ τόν Φώντα καί τόν Ἱπποκράτη. Εἴχαμε μαζί του ἰδιαίτερη συνομιλία κατά τήν ὁποία μᾶς έμπιστεύθηκε τά μύχια σχέδιά του. Γιά νά μή στά πολυλογῶ, ἤθελε τήν ἀναγέννησι τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας κι αὐτός νά μπῆ στήν ἱστορία σάν Διάδοχος τοῦ Παλαιολόγου. Ἡ Αὐτοκρατορία θά ἀναγεννᾶτο μέ τήν δύναμι τοῦ στρατοῦ. Ἀλλά η δημοκρατία ἦταν ἐμπόδιο στήν δημιουργία ἰσχυροῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ. Ἡ δημοκραττία ἐπίσης μέ τίς “ἰσότητες” καί τίς “ἐλευθερίες” ἐξουδετέρωνε τίς άξίες πάνω στίς ὁποῖες θά μποροῦσε νά στηριχθή ἡ ἀναγέννησι τῆς Αὐτοκρατορίας. Αύτές οἱ άξίες εἶναι ἡ πειθαρχία, ἡ ἱεραρχία, ἡ ὀργάνωσι, ἡ τάξι καί ἡ δύναμι. Ἡ δημοκρατία διεκήρυττε τήν “ἐλευθερία, ἰσότητα καί ἀδελφότητα”. Αὐτή εἶναι ἡ μασονική τριλογία τῆς γαλλικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1789.
Οἱ μασόνοι εἶναι πίσω ἀπό τήν δημοκρατία καί ἐξυπηρετοῦν τά σκοτεινά σχέδια παγκοσμίου ἐπικρατήσεως τοῦ σιωνισμοῦ. Ὁ διεθνής ἑβραϊσμός δέν θέλει τήν συγκρότησι ἰσχυροῦ Ἑλληνικοῦ κράτους. Οἱ μασόνοι εἶναι ἐθνικοί έχθροί τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλά διέταξε ἐμένα νά γραφῶ στή μασονία, διά νά παρακουλουθῶ τήν δρᾶσι τους. Ἰδίως στο Μακεδονικό ζήτημα. Ἔτσι γράφτηκα Μασόνος. Καί ἔπαιξα τόν ρόλο μου. Ἀργότερα τούς παράτησα, ἀφοῦ ἐξάντλησα τήν ἱεραρχία τους, ὠφέλησα πολύ τόν τόπο, μέ τρόπο πού δέν θά γνωσθῆ ποτέ. Τώρα θέλω νά ἐφαρμόσω σχέδιο παρακολουθήσεως τῶν μασόνων. Κτύπα τους. Βάρα. Ἔμμεσα. Πλάγια. Χωρίς νά φαίνεται ὠς ἐπίσημος πολιτική. Ἐπίσης προετοίμασε τήν διάλυσι τῆς ΧΕΝ καί τῶν Προσκόπων. Θά πραγματοποιηθῆ ὅταν σοῦ πῶ καί γιά λόγους πού ἐγώ γνωρίζω…”

Προετοιμασία, πόλεμος και κομμουνιστές

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ 


Η διορατικότητα του I. Μεταξά είχε προετοιμάσει τη χώρα για την ερχόμενη θύελλα. Ένας πολεμιστής του μετώπου, ο Αλέξανδρος Λαγκαδάς, γράφει γι’ αυτό:

Το ΟΧΙ του Μεταξά δεν ήταν ένας παλικαρισμός. Είχε προηγηθεί προετοιμασία πολλών ετών. Ένας πόλεμος δεν κερδίζεται μόνο με την γενναιότητα ή την άσκοπη θυσία. Υπήρχαν επιτελικά σχέδια, εξοπλισμός και μεγάλα αμυντικά έργα. Η "Γραμμή Μεταξά" λ.χ. που επί ημέρες κράτησε τους Γερμανούς και τους προξένησε μεγάλες απώλειες, μας είχε κοστίσει 1.500 εκατομμύρια δραχμές, ενώ γενικώς οι προπαρασκευές μας, για τον πόλεμο, 16 δισεκατομμύρια δραχμές. Τεράστιο ποσόν για την τότε οικονομία μας" (βλ. βιβλίο «Αλβανία 1940-1941.Αναμνήσεις ενός Πολεμιστή», σελ. 17, εκδόσεις Θέογνις, 2001). Κι αυτά τα έξοδα έγιναν παράλληλα με τα έξοδα ενός πρωτόγνωρου μέχρι τότε κοινωνικού κράτους. Όλα τα καταφέρνει μια χρηστή διοίκηση. Είναι χαρακτηριστικό, όπως γράφει ο Κ. Πλεύρης στη βιογραφία του Μεταξά, ότι οι Γερμανοί και οι ντόπιοι εχθρού του καθεστώτος έψαχναν μάταια επί μήνες να βρούνε την παραμικρή κλεψιά, για να σπιλώσουν τη μνήμη του.


Βρήκανε να πούνε μετά την απελευθέρωση ότι λαός πολέμησε εναντίον του φασισμού. Τους απαντά ο Αλ. Λαγκαδάς στην ίδια σελίδα του πιο πάνω βιβλίου του, που γράφει: "Πολλοί θέλουν να πιστεύουν πως πολεμήσαμε κατά του φασισμού, μα φασισμό είχαμε και μεις. Η ουσία είναι πως αγωνισθήκαμε σαν Έλληνες για την πατρίδα μας, δεν κάναμε αγώνα κατά πολιτικών συστημάτων, ασχέτως αν με τις νίκες μας και ιδίως την αποτυχία των Ιταλών, κατά την εαρινή επίθεση το 1941, όπου βρισκόταν στην Αλβανία και ο Μουσολίνι, ο Ιταλικός φασισμός άρχισε να καταρρέει και να ακούγονται και από τους πιο φανατικούς άλλοτε φασίστες και συνεργάτες του Μουσολίνι, έντονες διαμαρτυρίες. Ήταν η αρχή του τέλους".  
Ό,τι όμως και να λένε, η αλήθεια είναι ότι η Ελλάς μπήκε στον πόλεμο πανέτοιμη. Μέχρι και τα πρώτα διατάγματα είχε έτοιμα από καιρό ο Μεταξάς, που στο πρώτο πολεμικό υπουργικό συμβούλιο τ’ ανέσυρε και τα υπέγραψε πρώτος. Ενώ με ατομικές προσκλήσεις, για να μη φανεί ότι σπάει την ουδετερότητα της χώρας, είχε επιτελέσει μεγάλο μέρος της επιστράτευσης. Για πρώτη φορά μέσα σε πολύ μικρό διάστημα η Ελλάς βρέθηκε με 500.000 μάχιμο στρατό.


Απέναντι στις ετοιμασίες πολέμου και το πανηγύρι του, στάθηκε το ΚΚΕ. Ο εθνικός κυβερνήτης διοργάνωσε παλλαϊκό έρανο για την προμήθεια πολεμικού υλικού, ιδιαίτερα για την ενίσχυση της ανύπαρκτης σχεδόν αεροπορίας. Με απόφασή της η ΓΣΕΕ κάλεσε τους εργαζόμενους να δουλέψουν μια Κυριακή και να δώσουν το μεροκάματό τους υπέρ της Αεροπορίας. Η ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε προκήρυξη, που αναφέρει μεταξύ άλλων:"... Το Κ.Κ.Ε. καλεί τους εργάτες και τον Ελληνικό να μποϋκοτάρουν με όλες τις μορφές πάλης το μεροκάματο της Κυριακής 13.6.37 που γίνεται παρά τη θέλησή τους και προορίζεται για την αεροπορία. Γιατί οι εξοπλισμοί και η αεροπορία του δικτάτορα Μεταξά δεν αποβλέπουν στην υπεράσπιση της ανεξαρτησίας και της ακεραιότητας της Ελλάδας. Οι εξοπλισμοί αυτοί πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για λογαριασμό του Χίτλερ, για την καταστροφή ανοχύρωτων πόλεων και του άμαχου πληθυσμού όπως κάνουν οι φασίστες στην Ισπανία...". (Ολόκληρη η προκήρυξη περιλαμβάνεται στον τέταρτο τόμο των επίσημων κειμένων που εξέδωσε το κόμμα). Το ΚΚΕ αντέδρασε όμως και στην περιορισμένη επιστράτευση με ατομικές προσκλήσεις, μετά την κατάληψη της Αλβανίας από τους Ιταλούς στις αρχές Απριλίου το 1939. Στις 10 Απριλίου 1939 η ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε νέα προκήρυξη όπου σημειώνει:"... Το ψωμί του λαού γίνεται μηχανοκίνητες φασιστικές ορδές και ειδικά σώματα ασφαλείας του δικτάτορα, προορισμένα να τυραννούν το λαό και να αντιπαρατάσσονται στον Ελληνικό στρατό. Ο Μουσολίνι καλείται από την ίδια την "Ελληνική" κυβέρνηση για να την υπερασπίσει από ενδεχόμενη ανατροπή".

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Ι. ΜΕΤΑΞΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΚΔΟΤΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΪΚΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ (30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940): « ΟΙ ΕΛΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΙΚΗ, ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΞΑ»! Η πρόβλεψη του για ήττα των Γερμανών.

Η μνημειώδη ομιλία του Ιωάννου Μεταξά προς τους εκδότες και αρχισυντάκτες των αθηναϊκών εφημερίδων στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία», δύο μόλις ημέρες μετά το «ΟΧΙ» της 28ης Οκτωβρίου 1940: 
Είναι Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 1940. Τρίτη μέρα του πολέμου. Τα στρατεύματά μας δεν έχουν περάσει ακόμη στην αντεπίθεση. Οι Ιταλοί διατηρούν την πρωτοβουλία. Στον παραλιακό τομέα και στην Πίνδο προχωρούν. Μόνο στο κέντρο, στην γραμμή Καλαμάς-Καλπάκι έχουν αναχαιτισθεί.
Στην Αθήνα, ο πρωθυπουργός Ι. Μεταξάς καλεί στο Γενικό Στρατηγείο (στο ξενοδοχείο "Μεγάλη Βρεταννία") τους εκδότες και αρχισυντάκτες των εφημερίδων και «κεκλεισμένων των θυρών» τους ενημερώνει για το πώς φτάσαμε σε πολεμική αναμέτρηση με την φασιστική Ιταλία. Η ομιλία του Μεταξά κατεγράφη από τους στενογράφους και είναι λέξη προς λέξη... 
Μεταξύ άλλων, εξηγεί γιατί η Ελλάς επέλεξε να πάει με τις Θαλάσσιες Δυνάμεις (Αγγλία και Αμερική), αντί να κρατήσει στάση ουδετερότητας όπως η Τουρκία, ή να συνταχθεί με τον Άξονα. Διότι θα ΔΙΑΜΕΛΙΖΟΤΑΝ και θα είχαμε 3 Ελλάδες!.. 
Η Ομιλία τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ
Ἰδιόχειρο σημείωμα τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ
«Κύριοι,
Έχω λογοκρισίαν [1] και ημπορώ να σας υποχρεώσω να γράφετε μόνον ό,τι θέλω. 
Aυτήν την ώραν όμως δεν θέλω μόνον την πέννα σας. Θέλω και την ψυχήν σας. 
Γι' αυτό σας εκάλεσα σήμερα για να σας μιλήσω με χαρτιά ανοιχτά. Θα σας ειπώ τα πάντα. Θα σας ειπώ ακόμη και τα μεγάλα μου πολιτικά μυστικά. Θέλω vα ξέρετε και σεις όλα τα σχετικά με την εθνικήν μας περιπέτεια ώστε να γράφετε, όχι συμμορφούμενοι προς τας οδηγίας μου, αλλά εμπνεόμενοι εις την προσωπική σας πίστιν από την γνώσιν των πραγμάτων.
Σας απαγορεύω να ανακοινώσητε σχετικά το παραμικρόν σ' οποιονδήποτε. Απολύτως και γιά οιονδήποτε λόγον. Κάθε παράβασις αυτής της εντολής μου θα έχη διά τον υπεύθυνον -και να είσθε βέβαιοι ότι θα ευρεθή ο υπεύθυνος- τας συνεπείας τας οποίας πρέπει να έχη σε πόλεμο ζωής ή θανάτου του Έθνους η προδοσία ενός μεγάλου μυστικού, έστω και αυτό αν έγινε από αφέλεια, χωρίς την παραμικρή κακή πρόθεσι. Φυσικά έχω τον λόγον σας...
Mη νομίσητε ότι η απόφασις του ΟΧΙ πάρθηκε έτσι, σε μια στιγμή. Μην φαντασθήτε ότι εμπήκαμε στον πόλεμο αιφνιδιαστικά. Ή ότι δεν έγινε παν ό,τι επετρέπετο και μπορούσε να γίνει διά να τον αποφύγωμε.
Από την εποχήν της καταλήψεως της Αλβανίας το Πάσχα πέρυσι το πράγμα άρχισε να φαίνεται. Από τον περασμένο Μάιο είπα καθαρά στον κ. Γκράτσι [2] ότι αν προσεβαλλόμεθα εις τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα, θα ανθιστάμεθα αντί πάσης θυσίας και δι' όλων των μέσων. Συγχρόνως όμως μου ήρχοντο από την Ρώμην, από την Βουδαπέστην, από τα Τίρανα, από παντού πληροφορίαι αντίθετοι [3].
Εις τας 15 Αυγούστου έγινεν ο τορπιλλισμός της ΕΛΛΗΣ. Γνωρίζετε ότι από την πρώτην στιγμήν διεπιστώθη ότι το έγκλημα ήτο Ιταλικόν. Εν τούτοις δεν επετρέψαμεν να γνωσθή ότι είχομεν και τας υλικάς πλέον αποδείξεις περί της εθνικότητος του εγκληματίου [4]. Συγχρόνως όμως διέταξα τα αντιτορπιλικά τα οποία συνώδευον τα πλοία που μετέφερον τους προσκηνητάς από την Τήνον μετά το έγκλημα, άν προσβληθούν από αεροπλάνα ή οπωσδήποτε άλλως να κάμουν αμέσως χρήσιν των όπλων των.

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026

Η σφαγή στην Κορμίστα Σερρών και τα 91 θύματα των Βούλγαρων κατακτητών

Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΚΟΡΜΙΣΤΑΣ ΣΕΡΡΩΝ.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ.
Η Κορμίστα (παλιότερη γραφή Κρομμύστα), βρίσκεται στις βορειοδυτικές υπώρειες του Παγγαίου όρους, κάτω από το μοναστήρι της Παναγιάς της Εικοσιφοίνισσας, σε υψόμετρο 299 μέτρων και διοικητικά υπάγεται στο δήμο Αμφίπολης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 555 κατοίκους.
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κορμίστα ένας σημαντικός μουσουλμανικός πληθυσμός αποτελούμενος από περίπου 50 οικογένειες. Εξ αιτίας της εγκατάστασης αυτής οι Έλληνες κάτοικοι του χωριού προτίμησαν να χτίσουν νέα σπίτια προς το βουνό, στη θέση «Ραγιά», συνοικία που πήρε το όνομα της από το γεγονός ότι την κατοικούσαν αποκλειστικά «ραγιάδες», δηλαδή υπόδουλοι χριστιανοί. Στις 23 Αυγούστου 1507 οι Τούρκοι της Κορμίστας και των άλλων χωριών του βόρειου Παγγαίου, με τη συνδρομή βασιβουζούκων της Δράμας, επιτέθηκαν στην Εικοσιφοίνισσα και έσφαξαν τους 172 συνολικά μοναχούς της Μονής, επειδή απέτρεπαν τον εξισλαμισμό των ραγιάδων. Με την έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα το χωριό μετατράπηκε σε φυτώριο εκκολαπτόμενων ανταρτών και κέντρο συγκέντρωσης οπλισμού. Αν και στα χωριά του Παγγαίου δεν υπήρχε σλαβόφωνος πληθυσμός, οι κομιτατζήδες επιχείρησαν να εγκατασταθούν στην περιοχή για να αποσπάσουν από τους ελληνόφωνους κατοίκους, με τη μέθοδο της τρομοκρατίας, δηλώσεις προσχώρησης στη Βουλγαρική Εξαρχία. Όμως οι Έλληνες κάτοικοι της περιοχής αντέδρασαν, καθοδηγούμενοι από τον Δεσπότη της Δράμας.

Μετά τη συνθήκη του Βουκουρεστίου, τον Αύγουστο του 1913, με την οποία τα σύνορα της Ελλάδας έφτασαν μέχρι το Νέστο, η Κορμίστα επίσημα αποτέλεσε τμήμα της ελληνικής επικρατείας. Όταν όμως στις 26 Μαΐου 1916, ο πρωθυπουργός Στέφανος Σκουλούδης παρέδωσε αμαχητί και «προσωρινά» το Ρούπελ στους Γερμανοβούλγαρους, άρχισε ο νέος Γολγοθάς της Ανατολικής Μακεδονίας που διήρκεσε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1918.

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026

ΑΜΑΣΕΙΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1921 ΕΝΑΣ ΤΡΑΓΙΚΟΣ ΜΗΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ.

 1921 η μαζική δολοφονία της ποντιακής ηγεσίας στην Αμάσεια

  • Σαν σήμερα το 1921 η μαζική δολοφονία της ποντιακής ηγεσίας στην Αμάσεια
    Η κεντρική πλατεία στην Αμάσεια σήμερα. Εδώ απαγχονίστηκε ο αφρός της ποντιακής διανόησης. (Φωτ.: pontos-news.gr)
Μέρα μαύρη για τον ελληνισμό του Πόντου η σημερινή, αφού μια τέτοια μέρα τελείωσε στην αγχόνη τις φωτεινές του μέρες ο αγωνιστής Νίκος Καπετανίδης. Μαύρες όμως ήταν και οι μέρες που προηγήθηκαν αφού ξεκληρίστηκε από τα ούτως καλούμενα τουρκικά «δικαστήρια ανεξαρτησίας» με πρόεδρο τον μοχθηρό Εμίν Βέη, ο αφρός της ποντιακής διανόησης, της πίστης και του αγώνα.
Από μια γοητευτική πόλη με πλούσια βλάστηση που την γλύκαινε ο ποταμός Ίρις και τη χαίρονταν για χιλιάδες χρόνια οι κάτοικοί της, έγινε για τους Πόντιους το 1921 και τους Αρμένιους, νωρίτερα, τόπος εγκλεισμού και θανάτου.
Εκεί στήνονται τα διαβόητα δικαστήρια ανεξαρτησίας, «με πρόφαση», όπως έγραψε ο Πόντιος διανοούμενος και συγγραφέας Γεώργιος Κανδηλάπτης, «την καταδίωξη των δημιουργών του Ποντιακού ζητήματος, αλλά ουσιαστικά με σκοπό την καταστροφή του άνθους των ομογενών του Πόντου, δηλαδή των εμπόρων, δικηγόρων, γιατρών, φαρμακοποιών, δασκάλων, ιερέων, δημοσιογράφων».
Στην πανέμορφη πόλη με τους τάφους των βασιλέων του Πόντου δεσπόζει σήμερα στην κεντρική πλατεία ένα άγαλμα του έφιππου Μουσταφά Κεμάλ, που τον Ιούνιο του 1922 κυκλοφόρησε τη λεγόμενη «Εγκύκλιο της Αμάσειας» θέτοντας κατά την τουρκική εκδοχή τα θεμέλια της ανεξαρτησίας της Τουρκίας.

Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026

Αυτοί είναι οι τουρκοι:ΒΙΑΖΕ 6 χρονών κοριτσάκι μπροστά στον Τούρκικο όχλο που φώναζε…”Σκότωσε την, την σκύλα την Ελληνίδα”…!!



ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΓΚΡΟΜ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΟΧΛΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΤΙΣ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1955…
Συγκλονιστική μαρτυρία από τον δημοσιογράφο Γ. Καράγιωργας που υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της
αγριότητας των τούρκων. 
Σε ομιλία του για τα Σεπτεμβριανά περιέγραψε κάποια περιστατικά.






«Στο Γενή Σεχίρ, ώρα 7 το απόγευμα μέσα στη μέση του δρόμου, ο όχλος περικύκλωσε ένα κοριτσάκι 6 ετών, το παρέδωσε σ΄ έναν ημιπαράφρονα χαμάλη γνωστό ως «γορίλα» και εκείνος παρουσία δύο χιλιάδων ατόμων το εβίασε επανειλημμένως, ενώ το πλήθος ούρλιαζε, «αυτά παθαίνουν οι Έλληνες. 
Σκότωσέ την, σκότωσέ την την σκύλα την Ελληνίδα».»



«Μόλις δόθηκε το σύνθημα της επιθέσεως, κύματα όχλου μπήκαν στην εκκλησία, για να την καταστρέψουν. 
Μέσα όμως βρισκόταν εκείνη την στιγμή ο αρχιδιάκονος, ο οποίος επιχείρησε να τους εμποδίσει. Οι Τούρκοι άρχισαν να τον ξυλοκοπούν και να προσπαθούν να του βγάλουν τα ράσα. 
Ο αρχιδιάκονος αντέστη, αλλά υπέκυψε. 
Από τις φωνές, τα ουρλιαχτά και την φασαρία ανησύχησε η μητέρα του ιερωμένου κι έντρομη έτρεξε στην εκκλησία.