Ο ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ ΤΟΥ 1944 ΜΕ ΤΑ ΦΡΙΚΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ Ε.Α.Μ.

Εν όψει της επετείου της μάχης των Αθηνών του Δεκεμβρίου του 1944.

Στις αρχές του Δεκεμβρίου του 1944, ούτε δύο μήνες μετά από την απομάκρυνση των Γερμανικών Κατοχικών δυνάμεων, η πατρίδα μας έζησε μια μεγάλη τραγωδία εξαιτίας της αδιαλλαξίας του Κ.Κ.Ε. και της μανίας του για εξουσία. Εκείνο το Δεκέμβριο του ’44, το Κ.Κ.Ε. εξαπέλυσε το απαίσιο εκείνο κακούργημα, εναντίον της τότε Νόμιμης Κυβερνήσεως με Πρωθυπουργό τον Γεω. Παπανδρέου που ως στόχο είχε την κατάληψη της εξουσίας και την εγκαθίδρυση ολοκληρωτικού κομμουνιστικού καθεστώτος.

Πέρασαν  χρόνια από εκείνες τις μέρες αλλά η μνήμη των Ελλήνων δεν μπορεί να ξεχάσει εκείνες φοβερές εικόνες των θηρίων του Κ.Κ.Ε., που έβγαζαν μάτια Ελλήνων και γέμιζαν με αυτά τενεκέδες. Που ξεκοίλιαζαν εγκύους, που έκοβαν λαιμούς με κονσερβοκούτια, που γέμιζαν πηγάδια και βάραθρα με σώματα Ελλήνων. 

Δεν επιθυμεί κανείς να ξαναζήσει εκείνες τις απαίσιες εικόνες. Ωστόσο τις υπενθυμίζει, η Ιστορία και το αίμα των αθώων που βρήκαν πρόωρο τέλος. Είναι ο ‘’κόκκινος’’ ματωμένος Δεκέμβρης του Κ.Κ.Ε. Χάριν της Ιστορικής αλήθειας πρέπει να επισημανθούν τα εξής ανοσιουργήματα των κομμουνιστών:

1. Υπογράφηκαν σύμφωνα ‘’συναδέλφωσης’’ του Κ.Κ.Ε. και Βουλγάρων, όπου ο μεν βουλγάρικος στρατός παρέδωσε στον κόκκινο βουλγάρικο στρατό τη Θράκη και τη Μακεδονία του Αιγαίου, τα δε στίφη του Ε.Λ.Α.Σ. ή εξόντωναν τον άμαχο πληθυσμό ή ανατίναζαν στον αέρα ό, τι ελληνικό εσεβάσθησαν ακόμη και οι Κατακτητές.

Προετοιμασία, πόλεμος και κομμουνιστές

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ 

Η διορατικότητα του I. Μεταξά είχε προετοιμάσει τη χώρα για την ερχόμενη θύελλα. Ένας πολεμιστής του μετώπου, ο Αλέξανδρος Λαγκαδάς, γράφει γι’ αυτό:

Το ΟΧΙ του Μεταξά δεν ήταν ένας παλικαρισμός. Είχε προηγηθεί προετοιμασία πολλών ετών. Ένας πόλεμος δεν κερδίζεται μόνο με την γενναιότητα ή την άσκοπη θυσία. Υπήρχαν επιτελικά σχέδια, εξοπλισμός και μεγάλα αμυντικά έργα. Η "Γραμμή Μεταξά" λ.χ. που επί ημέρες κράτησε τους Γερμανούς και τους προξένησε μεγάλες απώλειες, μας είχε κοστίσει 1.500 εκατομμύρια δραχμές, ενώ γενικώς οι προπαρασκευές μας, για τον πόλεμο, 16 δισεκατομμύρια δραχμές. Τεράστιο ποσόν για την τότε οικονομία μας" (βλ. βιβλίο «Αλβανία 1940-1941.Αναμνήσεις ενός Πολεμιστή», σελ. 17, εκδόσεις Θέογνις, 2001). Κι αυτά τα έξοδα έγιναν παράλληλα με τα έξοδα ενός πρωτόγνωρου μέχρι τότε κοινωνικού κράτους. Όλα τα καταφέρνει μια χρηστή διοίκηση. Είναι χαρακτηριστικό, όπως γράφει ο Κ. Πλεύρης στη βιογραφία του Μεταξά, ότι οι Γερμανοί και οι ντόπιοι εχθρού του καθεστώτος έψαχναν μάταια επί μήνες να βρούνε την παραμικρή κλεψιά, για να σπιλώσουν τη μνήμη του.

Βρήκανε να πούνε μετά την απελευθέρωση ότι λαός πολέμησε εναντίον του φασισμού. Τους απαντά ο Αλ. Λαγκαδάς στην ίδια σελίδα του πιο πάνω βιβλίου του, που γράφει: "Πολλοί θέλουν να πιστεύουν πως πολεμήσαμε κατά του φασισμού, μα φασισμό είχαμε και μεις. Η ουσία είναι πως αγωνισθήκαμε σαν Έλληνες για την πατρίδα μας, δεν κάναμε αγώνα κατά πολιτικών συστημάτων, ασχέτως αν με τις νίκες μας και ιδίως την αποτυχία των Ιταλών, κατά την εαρινή επίθεση το 1941, όπου βρισκόταν στην Αλβανία και ο Μουσολίνι, ο Ιταλικός φασισμός άρχισε να καταρρέει και να ακούγονται και από τους πιο φανατικούς άλλοτε φασίστες και συνεργάτες του Μουσολίνι, έντονες διαμαρτυρίες. Ήταν η αρχή του τέλους".  

Ό,τι όμως και να λένε, η αλήθεια είναι ότι η Ελλάς μπήκε στον πόλεμο πανέτοιμη. Μέχρι και τα πρώτα διατάγματα είχε έτοιμα από καιρό ο Μεταξάς, που στο πρώτο πολεμικό υπουργικό συμβούλιο τ’ ανέσυρε και τα υπέγραψε πρώτος. Ενώ με ατομικές προσκλήσεις, για να μη φανεί ότι σπάει την ουδετερότητα της χώρας, είχε επιτελέσει μεγάλο μέρος της επιστράτευσης. Για πρώτη φορά μέσα σε πολύ μικρό διάστημα η Ελλάς βρέθηκε με 500.000 μάχιμο στρατό.

Απέναντι στις ετοιμασίες πολέμου και το πανηγύρι του, στάθηκε το ΚΚΕ. Ο εθνικός κυβερνήτης διοργάνωσε παλλαϊκό έρανο για την προμήθεια πολεμικού υλικού, ιδιαίτερα για την ενίσχυση της ανύπαρκτης σχεδόν αεροπορίας. Με απόφασή της η ΓΣΕΕ κάλεσε τους εργαζόμενους να δουλέψουν μια Κυριακή και να δώσουν το μεροκάματό τους υπέρ της Αεροπορίας. Η ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε προκήρυξη, που αναφέρει μεταξύ άλλων:"... Το Κ.Κ.Ε. καλεί τους εργάτες και τον Ελληνικό να μποϋκοτάρουν με όλες τις μορφές πάλης το μεροκάματο της Κυριακής 13.6.37 που γίνεται παρά τη θέλησή τους και προορίζεται για την αεροπορία. Γιατί οι εξοπλισμοί και η αεροπορία του δικτάτορα Μεταξά δεν αποβλέπουν στην υπεράσπιση της ανεξαρτησίας και της ακεραιότητας της Ελλάδας. Οι εξοπλισμοί αυτοί πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για λογαριασμό του Χίτλερ, για την καταστροφή ανοχύρωτων πόλεων και του άμαχου πληθυσμού όπως κάνουν οι φασίστες στην Ισπανία...". (Ολόκληρη η προκήρυξη περιλαμβάνεται στον τέταρτο τόμο των επίσημων κειμένων που εξέδωσε το κόμμα). Το ΚΚΕ αντέδρασε όμως και στην περιορισμένη επιστράτευση με ατομικές προσκλήσεις, μετά την κατάληψη της Αλβανίας από τους Ιταλούς στις αρχές Απριλίου το 1939. Στις 10 Απριλίου 1939 η ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε νέα προκήρυξη όπου σημειώνει:"... Το ψωμί του λαού γίνεται μηχανοκίνητες φασιστικές ορδές και ειδικά σώματα ασφαλείας του δικτάτορα, προορισμένα να τυραννούν το λαό και να αντιπαρατάσσονται στον Ελληνικό στρατό. Ο Μουσολίνι καλείται από την ίδια την "Ελληνική" κυβέρνηση για να την υπερασπίσει από ενδεχόμενη ανατροπή".

28-29 Σεπτεμβριου 1941: Οι Βουλγαροι σε συνεργασία με το ΚΚΕ αφανίζουν το ΔΟΞΑΤΟ. Η ΑΛΛΙΩΣ Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΔΟΞΑΤΟΥ!!

Στις 28 Σεπτεμβρίου 1941, στη βουλγαροκρατούμενη περιοχή της Δράμας πραγματοποιήθηκε η πρώτη στην Ελλάδα και δεύτερη στην Ευρώπη μετά τη Γιουγκοσλαβία, ένοπλη ανταρτική εξέγερση. Οι αντάρτες και οι ένοπλες ομάδες τοπικών οργανώσεων χτύπησαν συνολικά σε είκοσι δύο χωριά της περιοχής και στην πόλη της Δράμας, μην αντέχοντας να βλέπουν τους ίδιους αδίσταχτους κατακτητές να σφετερίζονται για τρίτη φορά τη γη και τις περιουσίες τους. Τελικά νεότερες έρευνες δείχνουν ότι η εξέγερση της Δράμας ήταν μια απεγνωσμένη και ηρωική πράξη αντίστασης και όχι βουλγαρική προβοκάτσια, παρά το γεγονός ότι η ανάμνησή της πνίγηκε αμέσως σε μια θάλασσα τύψεων και οργής εξαιτίας των τραγικών συνεπειών της.Στόχος των ανταρτικών επιθέσεων ήταν κυρίως αστυνομικοί, δήμαρχοι, κοινοτάρχες, αγροφύλακες και άλλοι φορείς της κρατικής βουλγαρικής εξουσίας, καθώς και συνεργάτες των Βουλγάρων. Σύμφωνα με επισταμένη έρευνα κατά τις επιθέσεις των ανταρτών εκτελέστηκαν τριάντα πέντε (35) Βούλγαροι και δώδεκα (12) συνεργάτες τους.Τα βουλγαρικά αντίποινα υπήρξαν άμεσα και σκληρά και επεκτάθηκαν πολύ πιο πέρα από το χώρο εκδήλωσης των ανταρτικών επιθέσεων. Συνολικά σε πενήντα οικισμούς του νομού Δράμας, σε τριάντα έξι οικισμούς του νομού Σερρών και σε δεκαπέντε οικισμούς του νομού Καβάλας εκτελέστηκαν περισσότεροι από δύο χιλιάδες εκατόν σαράντα (2.140) αθώοι Έλληνες κάτοικοι της περιοχής. Από αυτούς οι χίλιοι εξακόσιοι δέκα τέσσερις (1.614) ήταν από το νομό Δράμας, οι τετρακόσιοι δεκαέξι (416) από το νομό Σερρών και οι εκατόν δέκα (110) από το νομό Καβάλας.Ιδιαίτερα δοκιμάστηκε η μαρτυρική πόλη της Δράμας, αν και μέσα στην πόλη οι ανταρτικές επιτυχίες ήταν ελάχιστες.

Η σφαγή των γυναικόπαιδων στου Χορτιάτη και η Κόκκινη Φυλή

Το πρωί της 2ας Σεπτεμβρίου 1944, μια διμοιρία του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον Βάιο Ρικούδη, που ανήκε στον λόχο του Αντώνη Καζάκου, (Καπετάν Φλωριά), έστησε ενέδρα στη...
θέση «Καμάρα», έξω από στο χωριό Χορτιάτης, και επιτέθηκε σε δύο αυτοκίνητα του Οργανισμού Ύδρευσης Θεσ/νίκης που πήγαιναν στον Χορτιάτη για την απολύμανση της δεξαμενής του υδραγωγείου.

Στο πρώτο αυτοκίνητο επέβαιναν πέντε Έλληνες. Ο εργοδηγός Σιδερίδης, τρεις τεχνίτες και ο Αλ. Σωτηρχόπουλος που ήταν υπεύθυνος για τη χλωρίωση του νερού. Στο δεύτερο επέβαιναν τρεις Γερμανοί και δυο Έλληνες.

Ένας εργοδηγός και ένας υπάλληλος του Ο.Υ.Θ .

Από την επίθεση των Ελασιτών, σκοτώθηκαν ο οδηγός του πρώτου αυτοκίνητου Κλεάνθης Τερζόπουλος και ο εργοδηγός Γεώργιος Σιδερίδης.

Από το δεύτερο αυτοκίνητο πιάστηκαν αιχμάλωτοι δυο γερμανοί που εκτελεστήκαν επί τόπου. Ο τρίτος διέφυγε. 

Μετά την επίθεση οι κάτοικοι του Χορτιάτη θέλησαν να εγκαταλείψουν το χωριό, φοβούμενοι αντίποινα των Γερμανών, αλλά οι Ελασίτες τους καθησύχασαν, διότι «δεν είχαν να φοβηθούν τίποτα».

Αργότερα, έφτασαν στο Χορτιάτη δεκαπέντε φορτηγά με Γερμανούς

και άντρες του «Σώματος Κυνηγών» του Φριτς Σούμπερτ .(Jagdkommando Schubert). Τις εκτελέσεις των 146 κατοίκων, τις έκαναν οι «Κυνηγοί» του Σούμπερτ.
Στον Χορτιάτη δεν έδρασε ούτε ένας «ταγματασφαλίτης».

Το Σώμα του Σούμπερτ, συγκροτήθηκε από βαρυποινίτες Κρητικούς που αποφυλακίστηκαν και από φυλακόβιους απο την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Ληστές, ζωοκλέφτες και μαχαιροβγάλτες του υποκόσμου. Αυτοί ήσαν οι δολοφόνοι του Σούμπερτ.

Αλλά, η αλήθεια δεν βολεύει τους ψεύτες της Κόκκινης Φυλής και για αυτό ανακαλύπτουν…. «Ταγματασφαλίτες». Ωστόσο, όλοι όσοι «μοιρολογούν» τα 146 αθώα θύματα, δεν μιλάνε για την ευθύνη του σύντροφου Καπετάν Φλωριά και του σύντροφου Ρικούδη που τους πήραν στον λαιμό τους, και δεν μας λένε γιατί η ματαίωση της χλωρίωσης του νερού έφερε πιο κοντά το τέλος του πολέμου, και γιατί ήταν αντιστασιακη πράξη η δολοφονία των υπαλλήλων Ο.Υ.Θ από τους Κόκκινους συνεργάτες της Ιντέλιτζενς Σέρβις. Αυτά για να είμαστε δίκαιοι.

πηγή

Ο αριστερισμός ως μαγεία

Από τα άρθρα “Liberalism as witchcraft”, “Liberals actually believe in witchcraft” “Witchcraft is the perfect religion for liberal millennials” και “Liberal ideology is not just crazy, but evil”. Εδώ το liberalism (λιμπεραλισμός) έχει εδώ την έννοια του αριστερισμού, του πακέτου όλων των σύγχρονων αριστερών ιδεοληψιών / ΚΟ.

"Η απείθεια είναι σαν το αμάρτημα της μαγείας". (Α΄ Σαμ. 15: 23)

Τα λόγια αυτά ανήκουν στον προφήτη Σαμουήλ και τα απηύθυνε στον βασιλιά Σαούλ, όταν εκείνος απείθησε στην εντολή του Θεού.Στα αγγλικά η απείθεια αναφέρεται ως “rebellion”, δηλαδή επανάσταση ή εξέγερση (“…for rebellion is as the sin of witchcraft”). Φαίνεται ότι υπάρχει κάτι το κοινό μεταξύ της μαγείας και των πιο κοσμικών μορφών εξέγερσης.

 
Πολλοί σημειώνουν ότι το έργο του John Locke (του θεωρούμενου «πατέρα του φιλελευθερισμού» - “father ofliberalism”) ήταν μια εφαρμογή του “Lex, Rex”, του Σκωτσέζου Πρεσβυτεριανού κληρικού Samuel Rutherford (1600–1661) αν και απαλλαγμένο από την έννοια του θεϊκού νόμου. Αν και ο Lockeπροσπάθησε να ωραιοποιήσει την εμφάνιση της εξέγερσής του στα μάτια της Χριστιανοσύνης, ο φιλελευθερισμός του θεωρήθηκε εχθρός της θεϊκής δικαιοσύνης - ο άνθρωπος, είτε ατομικά είτε ως κρατικό σύνολο, μπορεί να νομοθετήσει μια εναλλακτική πραγματικότητα. Αυτό είναι και ο πυρήνας της μαγείας. 

Η σύνδεση του λιμπεραλισμού με τη μαγεία είναι κωμικά εμφανής στο σύγχρονο φαινόμενο των γεμάτων τατουάζ, λεσβιών και «θυμωμένων» φεμινιστριών που μιλάνε για τον Θεό με θηλυκές αντωνυμίες, κάνουν γιόγκα, διαλογισμό και παρατηρούν τα ωροσκόπια και στα μάτια τους οι αμβλώσεις είναι κάτι σαν βραβεία.  

ΚΙΝΑ: Οι κομμουνιστικές αρχές καίνε Βίβλους, καταστρέφουν Σταυρούς, κλείνουν εκκλησίες και αναγκάζουν τους Χριστιανούς να απαρνηθούν την πίστη τους

15
Σεπ

Η καταστολή των θρησκευτικών ελευθεριών εντάσσεται σε μια επίσημη κυβερνητική εκστρατεία υπέρ της θρησκείας “Sinicize” που απαιτεί πίστη στο αθεϊστικό κομμουνιστικό κόμμα και εξάλειψη κάθε πιθανής πρόκλησης της εξουσίας του κόμματος στη χώρα.

Η κινεζική κυβέρνηση καταστρέφει Σταυρούς, καίει Βίβλους, κλείνει εκκλησίες και αναγκάζει τους χριστιανούς πιστούς να υπογράψουν έγγραφα στα οποία αποκηρύσσουν την πίστη τους, καθώς η καταστολή των θρησκευτικών συγκεντρώσεων στο Πεκίνο και σε αρκετές επαρχίες εντείνεται.

«Η διεθνής κοινότητα πρέπει να ανησυχεί και να εξοργισθεί για αυτή την καταφανή παραβίαση της ελευθερίας της θρησκείας και των θρησκευτικών πεποιθήσεων», δήλωσε ο Bob Fu της China Aid.

Η δίωξη των Χριστιανών στην Κίνα δεν είναι κάτι νέο. Σύμφωνα με έκθεση της ομάδας Freedom House, Χριστιανοί και άλλες θρησκευτικές ομάδες στην Κίνα υφίστανται διωγμούς από το 2012, ανέφερε το Fox News.

Το ένα τρίτο όλων των πιστών στην Κίνα που ανήκουν σε κάποια θρησκευτική κοινότητα βρέθηκε επίσης ότι αντιμετωπίζει υψηλά επίπεδα διωγμών, τα οποία κυμαίνονται από τη γραφειοκρατική παρενόχληση και την οικονομική εκμετάλλευση έως τη σκληρή φυλάκιση και ακόμη και τη βία, ανέφερε η έκθεση.

Εμπειρογνώμονες και ακτιβιστές λένε ότι τώρα η κινεζική κυβέρνηση πραγματοποιεί τη σοβαρότερη καταστολή του χριστιανισμού στη χώρα, αφότου αναγνωρίστηκαν οι θρησκευτικές ελευθερίες από το κινεζικό σύνταγμα το 1982.

Η κλιμάκωση της αντιχριστιανικής εκστρατείας συμπίπτει με την πρόσφατη εδραίωση στην εξουσία του προέδρου Xi Jinping, που τον έκανε τον ισχυρότερο Κινέζο ηγέτη από τον Μάο Τσε Τουνγκ, τον διαβόητο κομμουνιστή ηγέτη υπεύθυνο για εκατομμύρια θανάτους.

Οι ακτιβιστές, σύμφωνα με πληροφορίες, δείχνουν σε βίντεο κάτι που μοιάζει με λόφους καμένων Βίβλων και έντυπα που δηλώνουν ότι οι υπογράφοντες είχαν απορρίψει την πίστη τους. Σύμφωνα με τους ίδιους, οι αρχές τους ανάγκασαν να υπογράψουν τα έντυπα αλλιώς διακινδύνευαν να εκδιωχθούν από το σχολείο ή να χάσουν τα κοινωνικά επιδόματα.

Ένας χριστιανός πάστορας στην πόλη Nanyang του Henan, του οποίου το όνομα δεν αναφέρεται για τον φόβο των αντίποινων από τις αρχές, επιβεβαίωσε ότι Σταυροί, Βίβλοι και έπιπλα είχαν καεί κατά τη διάρκεια επιδρομής στην εκκλησία του στις 5 Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με τους κινεζικούς νόμους, οι πιστοί επιτρέπεται να εξασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα μόνο σε εκκλησίες που έχει εγκρίνει η κυβέρνηση. Αλλά πολλά εκατομμύρια χριστιανών ανήκουν σε υπόγειες ή κατ’ οίκον εκκλησίες που αγνοούν κυβερνητικούς κανονισμούς.

Οι αξιωματούχοι αμφισβήτησαν τους ισχυρισμούς των χριστιανών, λέγοντας ότι οι αρχές σέβονται τη θρησκευτική ελευθερία.

ΚΟ / πηγή

Μάτι, όπως Τσερνόμπιλ: Αυτό θα πει κομμουνισμός

Προσοχή: Κομμουνισμός δεν σημαίνει φονικές καταστροφές. Ούτε καν, απαραίτητα, δολοφονική αμέλεια. Αυτά απαντώνται παντού, σε όλα τα συστήματα. Κομμουνισμός, όμως, σημαίνει "πιστεύω πως έχω το δικαίωμα να κρύψω την αλήθεια από τον λαό ακόμα και με αίμα". Γιατί; Διότι οι κομμουνιστές αισθάνονται υπεράνω του λαού. Δεν νιώθουν ότι δεσμεύονται από δημοκρατικούς κανόνες και θεσμούς. Νιώθουν υπόλογοι μόνο στο κόμμα και στην ίδια την Ιστορία.

Αυτό είναι το DNA των συριζαίων που από τη Δευτέρα το βράδυ επιδόθηκαν στην πιο χυδαία, καθεστωτική και φονική διαχείριση της καταστροφής στο Μάτι. Μπορεί να έχουν γίνει νεομνημονιακοί, μπορεί να έχουν καταντήσει υπόδουλοι των διεθνών κέντρων που τους ανέδειξαν και τους στηρίζουν, όμως ο κνίτης παραμένει κνίτης. Η σοβιετική αντίληψη μέσα του τον οδηγεί αναπόφευκτα στον έλεγχο και την επιβολή, ακόμα και "θυσιάζοντας" κόσμο. Το πρόσωπο διαλύεται μέσα στη μάζα και σταματά να μετρά.

Από αυτήν την άποψη, αν και η κλίμακα είναι εντελώς άλλη, το Μάτι θυμίζει Τσερνόμπιλ - ή, ακριβέστερα, Πρίπυατ, τη μαρτυρική πόλη δίπλα στον αντιδραστήρα. Ας θυμηθούμε πως, όταν συνέβη η καταστροφή, η σοβιετική νομενκλατούρα αντί να εκκενώσει τους πολίτες και να ανακοινώσει το κακό, επεχείρησε να κουκουλώσει το συμβάν. Η Δύση το πληροφορήθηκε μέρες μετά, όταν τυχαία ανιχνεύτηκε ραδιενέργεια στη Σουηδία. Στο μεταξύ καταδικάζονταν άνθρωποι.


Το μοτίβο είναι κοινό – ακόμα και τα πρόσωπα συμπίπτουν*. Για να αποφευχθούν ο πανικός και η κατακραυγή οι πολίτες της ΕΣΣΔ αφέθηκαν εκτεθειμένοι στη φονική επίδραση της ραδιενέργειας. Οι φαντάροι που στάλθηκαν να θάψουν την εστία της έκρηξης δεν ενημερώθηκαν για τίποτα και ορίστηκαν άνωθεν να γίνουν "ήρωες της πατρίδας". Οι απόλυτα ελεγχόμενες σοβιετικές ειδήσεις (πρότυπο της ΕΡΤ του ΣΥΡΙΖΑ) μιλούσαν για μικρό ατύχημα. Γιατί; Για να μην πληγεί το κόμμα. 

Δεν υπάρχουν Έλληνες κομμουνιστές. Όταν κανείς γίνει συνειδητός κομμουνιστής παύει να είναι Έλληνας.[…]

Ο Στρατής Μυριβήλης για τον Kομμουνισμό και την Ελλάδα

Αποσπάσματα από τη διάλεξη του Στρατή Μυριβήλη Ο Κομμουνισμός και το Παιδομάζωμα (1948).

"Κάθε φορά που μια μεγάλη χαρά ή μια θλίψη έρχεται να συνταράξει ως τις εθνικές του ρίζες ένα λαό, τα άτομα που τον αποτελούν αισθάνονται τη βιολογική ανάγκη να συμπλησιαστούν και να συνειδητοποιήσουν όσο περισσότερο μπορούν την ομαδική τους αλληλεγγύη. Το ίδιο γίνεται όταν ένας μεγάλος κίνδυνος σταθεί πάνω από το εθνικό σύνολο.

Τότε κάθε άτομο υπακούει σε μια μυστική, κεντρομόλο δύναμη, που το σπρώχνει να συσπειρωθεί γύρω στην κοινή, την παλιά και αγαπημένη εθνική εστία. Το αποτέλεσμα είναι θαυμαστό. Το απομονωμένο άτομο αισθάνεται τότε μέσα του τη δύναμη της ομογένειας του συνόλου, ο καθένας γίνεται η συνισταμένη όλων των συγκλινουσών θελήσεων. […]

Κάθε φορά που το Γένος σύσσωμο αισθανθεί αυτό το θαύμα, νοιώθει συγχρόνως πως καμιά υλική δύναμη δε μπορεί να το καταπονήσει και να το βάλει κάτω. Αυτό το ξέρουν καλά –καλύτερα από μας- όλοι οι εχθροί που κατά καιρούς επιχείρησαν να εξαφανίσουν την Ελληνική φυλή που στέκεται πεισματικά ριζωμένη πάνω σε τούτο το βράχο σαν τα δυνατά πουρνάρια επί τριάντα αιώνες. Οι σημερινοί το ξέρουν επιστημονικά. Γι’ αυτό και εφαρμόζουν για την υποταγή των λαών ολόκληρο σύστημα μιας ψυχοτεχνικής, σατανικά μορφής, μελετημένης και πειραματισμένης επί τριάντα χρόνια μέσα στα μυστικά εργαστήρια της ψυχολογίας των λαϊκών μαζών. Και γι’ αυτό οι επιθέσεις τους εκδηλώνονται με λύσσα και μανία σε όλους εκείνους τους παράγοντες που αποτελούν τους συνδετικούς κρίκους για την εθνική μας ενότητα. Τη σημαία, τη θρησκεία, το σχολειό, τα ήθη και έθιμα, τη γλώσσα, τα τραγούδια και τις παραδόσεις της οικογένειας. Γνήσιος κομμουνιστής είναι εκείνος που θα μπορέσει, κάτω από μια σοφή, βαθειά ψυχολογημένη και επίμονη κατηχητική καθοδήγηση, να σκοτώσει μέσα του όλα αυτά τα λογικά και συναισθηματικά στοιχεία, που αποτελούν την ιδιομορφία του εθνικού πολιτισμού μας. […]

”Θάνατος στον 20ο αιώνα”: Νικητής ο Κομμουνισμός με 94 εκ. θύματα

ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΤΡΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ.

Σύμφωνα με ένα γράφημα από το Information is Beautiful, με τίτλο απλά ”Θάνατος στον 20ο αιώνα”, ο κομμουνισμός ήταν η κύρια ιδεολογική αιτία θανάτου μεταξύ του 1900 και του 2000. Τα 94 εκατομμύρια που χάθηκαν στην Κίνα, τη Σοβιετική Ένωση, τη Βόρεια Κορέα, το Αφγανιστάν, και την Ανατολική Ευρώπη, εύκολα (και τραγικά) έχουν ατού έναντι στα 28 εκατομμύρια που πέθαναν κάτω από φασιστικά καθεστώτα κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου.
Κατά τη διάρκεια του αιώνα που μετράται, περισσότεροι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ως αποτέλεσμα του κομμουνισμού παρά από ανθρωποκτονία (58 εκατομμύρια) και γενοκτονία (30 εκατομμύρια) μαζί. Οι συνδυασμένοι απολογισμοί θανάτου του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου (37 εκατομμύρια) και Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (66 εκατομμύρια) υπερβαίνουν τον συνολικό του κομμουνισμού με μόνο 9 εκατ.
Η κατάσταση χειροτερεύει όταν κοιτάς στην κάτω δεξιά γωνία του γραφήματος – Ο Φυσικός Κόσμος, το οποίο περιλαμβάνει ζώα (7.000.000), φυσικές καταστροφές (24 εκατομμύρια), και πείνα (101 εκατομμύρια). Περιέργως, το σύνολο των χειρότερων λιμών του κόσμου κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα ήταν σε κομμουνιστικές χώρες: Κίνα (δύο φορές!), Σοβιετική Ένωση, και Βόρεια Κορέα.
Βέβαια, κάποιοι εξακολουθούν να λένε ότι υποστηρίζουν την ιδέα: Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση του 2011 του Rasmussen, το 11% των Αμερικανών πιστεύουν ότι ο κομμουνισμός θα εξυπηρετήσει καλύτερα τις ανάγκες αυτής της χώρας από το τρέχον σύστημα μας.
Πηγή:
https://reason.com/blog/2013/03/13/communism-killed-94m-in-20th-century
 http://offtherecord.net.gr/

ΟΛΟ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ....ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ .

Κόντρα στα σχέδια της Νέας τάξης, κόντρα σε κράτος και παρακράτος, ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΑΠΟΨΕ η συγκέντρωση στα Προπύλαια.

Αρχική δημοσίευση:


ΕΚΤΑΚΤΟ - ΕΠΕΙΓΟΝ: 
Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ έβαλε τους αναρχικούς να αποτρέψουν την συγκέντρωση στα Προπύλαια για την Κάρτα του Πολίτη. ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:

Οι "γνωστοί-άγνωστοι", 
με την ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΛΥΨΗ της ΕΛ.ΑΣ., 

βρίσκονται από τις 12 μμ στα Προπύλαια, για να αποτρέψουν την σημερινή συγκέντρωση ενάντια στην Κάρτα του Πολίτη (δείτε 2 σχετικές αναρτήσεις μας για την σημερινή προγραμματισμένη συγκέντρωση εδώ και εδώ).

Η αστυνομία όχι μόνον δεν τους απέτρεψε και δεν τους περιόρισε αλλά τους αφήνει ανεξέλεγκτους να καταλαμβάνουν όλα τα σημεία προσέγγισης του χώρου.

Μόλις ενημερωθήκαμε ότι έκλεισαν και τον σταθμό του μετρό (για να αποτρέψουν τον κόσμο να κατέβει στο συγκεκριμένο σταθμό).

ΑΥΤΗ είναι η "δημοκρατία" του ΣΥΡΙΖΑ.

Πληροφορούμαστε ότι η αστυνομία ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ σε συγκεντρωμένους της πλ.Συντάγματος όπου ήταν σε εξέλιξη στις 2 μμ πατριωτικό συλλαλητήριο, (το οποίο ΕΠΙΣΗΣ επεδίωξαν να αποτρέψουν αναρχικοί καταλαμβάνοντας από νωρίς το πρωί το χώρο μπροστά στην εξέδρα του, επίσης με την απόλυτη ανοχή της ΕΛ.ΑΣ.)

να κατευθυνθούν προς τα Προπύλαια για να συμμετάσχουν στην συγκέντρωση για την Κάρτα του Πολίτη.

Ο κανιβαλισμός ως απόδειξη «ταξικής πάλης»

Ο Τσένκ Γι (Zheng Yi), κοκκινοφρουρός από το Πεκίνο, ανέφερε σε μια συνέντευξη που έδωσε στο BBC για τον Μάο Τσε Τούνγκστα 1993: «Στην αρχή οι άνθρωποι δολοφονούσαν ο ένας τον άλλον λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων. Μετά άρχισαν να τρώνε ανθρώπους. Η δολοφονία δεν ήταν αρκετή. Μόνο τρώγοντας τη σάρκα των εχθρών τους θα απεδείκνυαν την ταξική τους συνείδηση. Πρώτα δολοφονούσαν κάποιον, μετά άνοιγαν το στομάχι του ενώ ήταν ακόμη ζωντανός. Όπως στη σφαγή ενός χοίρου, μπορούσαν να κόψουν την καρδιά και το συκώτι του να τα βγάλουν και τα φάνε».

 
Το βιβλίο “Scarlet Memorial: Tales of Cannibalism in ModernChina” («Πορφυρό Μνημείο: Ιστορίες Κανιβαλισμού στη Σύγχρονη Κίνα») που κυκλοφόρησε το 1993, το οποίο έγραψε οZheng και μια ομάδα συγγραφέων με το κοινό ψευδώνυμο "T.P.Sym". Το βιβλίο είναι μετάφραση στα αγγλικά και συντόμευση του κινέζικου έργου “Hongse jinianbei” (Κόκκινο Μνημείο). Ο Zhengχρησιμοποίησε έγγραφα της τοπικής κυβέρνησης τα οποία φωτογράφησε, καταθέσεις μαρτύρων και ομολογίες για να περιγράψει τη φραστική βία, ακόμη και τον κανιβαλισμό που συνέβη στην Αυτόνομη Περιφέρεια Guangxi Zhuang(νοτιοανατολική Κίνα) το 1968 κατά την λεγόμενη «Πολιτιστική Επανάσταση» (1966-1976). Τουλάχιστον 137 άνθρωποι (καιπιθανόν εκατοντάδες άλλοι) έπεσαν θύματα κανιβαλισμού. 

Ο Ζενγκ συγκέντρωσε μαρτυρίες από μάρτυρες και ακόμη και από άτομα που είχαν συμμετάσχει οι ίδιοι σε ξυλοδαρμούς, βασανισμούς και δολοφονίες. Βρήκε άφθονες αποδείξεις κανιβαλισμού. Μετά από μια «αρχική φάση», στην οποία τα όργανα αφαιρούντο κρυφά από τους νεκρούς, ακολουθούσε μια «φάση ανύψωσης», στην οποία έγινε σταδιακά πιο αποδεκτό να τρώνε σάρκα και στη συνέχεια μια «φάση μαζικής τρέλας», στην οποία έπαιρναν μέρος ακόμη και εκείνοι που δεν είχαν συμμετάσχει στις μάχες.

Σε μερικά σχολεία, οι μαθητές σκότωναν τους διευθυντές τους στην αυλή του σχολείου και στη συνέχεια τους μαγείρευαν και έτρωγαν τις σάρκες τους για να γιορτάσουν τον θρίαμβο πάνω από τους «αντεπαναστάτες», αναφέρουν τα έγγραφα. Κυβερνητικά καφενεία εμφάνιζαν πτώματα να κρέμονται σε γάντζους και σέρβιραν ανθρώπινη σάρκα στους εργαζόμενους.

"Υπάρχουν πολλά είδη κανιβαλισμού," λέει μια αναφορά, "μεταξύ των οποίων είναι: το να σκοτώσεις κάποιον και να τον κάνεις δείπνο σου, να κόψεις το κρέας και να κάνεις ένα μεγάλο πάρτι, να διαιρέσεις τη σάρκα, έτσι ώστε κάθε άτομο να πάρει ένα μεγάλο το κομμάτι για το σπίτι του και ούτω καθεξής".

Το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ και οι Εβραίοι

Εβραίοι μελετητές δείχνουν ειλικρινείς στην αποδοχή όλων των γεγονότων που κάποιοι άλλοι σπεύδουν να καταγγείλουν ως «αντισημιτική» ή και «ναζιστική» προπαγάνδα. Ένας από αυτούς είναι ο συγγραφέας Arthur Liebman, ο οποίος στο “Jews and the Left” που έγραψε το 1979, καταδεικνύει με βεβαιότητα ότι όλα τα κομμουνιστικά (ή «σοσιαλιστικά») κινήματα που αναπτύχθηκαν μέσα στην αμερικανική κοινωνία, την οποία εν τέλει μεταμόρφωσαν ή παραμόρφωσαν, προήλθαν από Εβραίους μετανάστες που ήρθαν από το “Pale of Settlement” (“Όρια Εγκατάστασης”, η περιοχή της αυτοκρατορικής Ρωσίας όπου ήταν αναγκασμένοι να ζουν όλοι οι Εβραίοι). 

Δεν αποτελεί κανένα μυστικό ότι το κίνητρο όλων αυτών των Εβραίων μπολσεβίκων και των συμμάχων τους ήταν το μίσος για την καπιταλιστική (και χριστιανική) αμερικανική κοινωνία, όπως με τον ίδιο τρόπο μισούσαν την τσαρική (και χριστιανική) αριστοκρατία. (Το ομολόγησε ο εκτελεστής του Τσάρου, ο Εβραίος Jocob Yurovsky: "Η πρώτη μου διαμαρτυρία ήταν κατά των θρησκευτικών και εθνικών παραδόσεων. Μισούσα τον Θεό όπως και τα αφεντικά"). Φυσικά, ο Liebman δεν είναι ο μόνος εβραϊκής καταγωγής μελετητής που λέει αυτά τα πράγματα. Οι TonyMichels, Jonathan Frankel, Nora Levin, Gerald Sorin, RafaelMedeff και πολλοί άλλοι μελετητές εξέτασαν το ίδιο υλικό και κατέληξαν σε παρόμοια συμπεράσματα.

Η «κλίση» των Εβραίων της Αμερικής, της πρώτης και δεύτερης γενιάς μεταναστών προς την αριστερά - είτε μέσω συνδικαλιστικών οργανώσεων, πολιτικών οργανώσεων ή τεχνών - έχει προσελκύσει εδώ και καιρό ακαδημαϊκή προσοχή. Ωστόσο, ο πραγματικός ρόλος των Εβραίων στο αμερικανικό κομμουνιστικό κίνημα είχε αγνοηθεί ή υποτιμηθεί από τους περισσότερους ακαδημαϊκούς - με εξαίρεση τον αριστερό κοινωνιολόγο Nathan Glazer - μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Πράγματι πολλά από τα βιβλία που ασχολούνται με την ιστορία των Εβραίων της Αμερικής που γράφτηκαν τις τρεις δεκαετίες μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υποβαθμίζουν την ιστορική έκκληση του κομμουνισμού προς τους Εβραίους της Αμερικής σε ένα θέμα λίγων επικρίσεων. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, όμως, η Νέα Αριστερά (New Left) και άλλοι νεότεροι λόγιοι, όπως ο Paul Buhle, ο Maurice Isserman, ο Paul Lyons και ο Arthur Liebman, άρχισαν να ασχολούνται με αυτό το θέμα. Ο Paul Buhle και ο Paul Lyons ειδικότερα έκαναν πολλά για να αποκαλύψουν τον ρόλο της εβραϊκής συμμετοχής στα πολιτικά, κοινωνικά, καλλιτεχνικά και πνευματικά κινήματα της περιόδου της Μεγάλης Ύφεση και του Πολέμου. Το έργο τους καταδεικνύει σαφώς ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ (CPUSA) οφείλει μεγάλο μέρος της ενέργειας, της κίνησης και των ιδεών του στην πρώτη και δεύτερη γενιά Εβραίων. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 η εκπροσώπηση των Εβραίων αναλογούσε περίπου στο ένα τρίτο του κόμματος.

«Bitter Harvest». Τρέξε να την δεις!

                       

Η ταινία «Bitter Harvest», (2017) πέρασε σχεδόν απαρατήρητη από το ελληνικό κοινό και από τις κινηματογραφικές αίθουσες (νομίζω μόνο σε μία προβλήθηκε!). Για αυτό πρέπει να τρέξετε να την νοικιάσετε και να την δείτε, καθώς μόλις κυκλοφόρησε σεDVD.

Έκανα μια έρευνα για να δω αν υπάρχουν ελληνικές κριτικές για την ταινία κι έπαθα ένα μικρό σοκ. Όλες σχεδόν οι κριτικές (δεν είναι και πολλές καθώς η ταινία γενικώς «θάφτηκε») είναι κακές γεμάτες το λιγότερο ειρωνεία, λόγω κακής, κατά τους "κριτικούς", ποιότητας της ταινίας και το περισσότερο μίσος, χολή και βιτριόλι, λόγω του θέματος της ταινίας. Το ελαφρύτερο που διάβασα είναι ότι πρόκειται περί ταινίας «ξεκάθαρης (sic) προπαγάνδας» με σενάριο «ύψιστης αφέλειας». Τους έθιξε βλέπετε τον «παράδεισο».Υπήρξε ένας τύπος που θεωρούσε ότι η ταινία είναι απαράδεκτη γιατί προβάλει τον αντικομουνισμό! Κάτι το οποίο για αυτόν (και όχι μόνο) αποτελεί την ύψιστη «ιεροσυλία». Καταλαβαίνετε που βρισκόμαστε; Βρισκόμαστε σε ένα σοβιέτ που ψευδώς φέρει το όνομα «ελληνική δημοκρατία» (άλλωστε και το «Δ» στην ΕΣΣΔ δημοκρατία σήμαινε). Όποιος θίξει τον κομμουνισμό είναι μισητός και προφανώς όλοι αυτοί οι «κριτικοί τέχνης» (ο Θεός να τους κάνει) αναπολούν τα γκουλάγκ με τα οποία είχε γεμίσει την αγαπημένη τους ΕΣΣΔ ο «πατερούλης» που τόλμησε η βδελυρή ταινία να θίξει. Εμετός. Κάποιοι βγάζουν την χολή τους και για τους Ουκρανούς (δεν είναι ρατσισμός αυτός;) ενθυμούμενοι κακούς «εθνικιστές», «ναζί» κλπ.

Χλευάστε τα είδωλά τους

Στο Ακροπόλ στην Αθήνα, παίζεται το "μιούζικαλ" (ή "θεατρική παράσταση") που ονομάζεται “Jesus Christ Superstar” και ήδη έχουν ξεκινήσει κάποιες διαδικτυακές προσπάθειες για κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες εξ αιτίας του βλάσφημου περιεχομένου του. Πριν ξεκινήσει να παίζεται το έργο, βέβαια, διαφημίστηκε και προβλήθηκε κατά κόρον. «Υπερθέαμα», «μιούζικαλ - θρύλος», «ανατρεπτικό» και λοιπά στομφώδη. Μην ξεχάσω να πω, ότι μάθαμε ότι την πρεμιέρα λέει, την παρακολούθησε η "εγχώρια showbiz" (με ό,τι σημαίνει αυτό).

Δεν θα σας αναλύσω εδώ το περιεχόμενο του «υπερθεάματος». Νομίζω καταλαβαίνετε ότι όταν εκστασιάζονται οι πάσης φύσεως «προοδευτικοί» και θολοκουλτουριάρηδες για κάποιο «έργο τέχνης» που έχει σχέση με τον Χριστό, έχουμε μετά βεβαιότητας να κάνουμε με μία ακόμη προσβολή και βλασφημία κατά του προσώπου του Θεανθρώπου και άλλη μία επίθεση κατά της πίστης των χριστιανών. Οι τύποι αυτοί ηδονίζονται κυριολεκτικά να ποδοπατούν (επ’ αμοιβή βεβαίως) οτιδήποτε αποτελεί ιερό και σέβασμα για την μεγαλύτερη θρησκεία στον κόσμο, γνωρίζοντας επίσης, ότι η διαχείριση των όποιων αντιδράσεων είναι συνήθως εξαιρετικά εύκολη και τους δίνει μεγαλύτερη ικανοποίηση.  

Το story του εν λόγω «μιούζικαλ» δεν έχει καμία πρωτοτυπία. Ένας «άλλος» Χριστός «ανθρώπινος», αδύνατος, που δεν μπορεί να θεραπεύσει όλους που τον έχουν ανάγκη, που έχει «ανθρώπινες αδυναμίες» και «σύντροφο» την Μαρία την Μαγδαληνή (που είναι ερωτευμένη μαζί του) και που στο τέλος πεθαίνει και δεν ανασταίνεται! Και που ο Ιούδας δεν είναι προδότης, ούτε κλέφτης, αλλά μία γλυκιά προσωπικότητα, ένας φιλάνθρωπος, που αγαπάει τους φτωχούς (και σε αυτούς δίνει τα αργύρια!), ένας ήρωας που «θυσιάζεται» και τελικά γίνεται ο «σωτήρας» του Χριστού! (Ο Ησαΐας Ματιάμπα που υποδύεται τον Ιούδα, λέει ότι ο Ιούδας "αγαπούσε υπερβολικά τον Ιησού", ήταν ένας "ρομαντικός" και είχε "την μεγάλη τόλμη" να αυτοκτονήσει!)