Να μουν μέσα σε αυτήν την Αγκαλιά......

Μπήκα βραδάκι στο υπνοδωμάτιο μου και αμέσως μια γλυκά θαλπωρή με τύλιξε. Τα δύο φωτιστικά δίπλα από το κρεβάτι μου έδιναν ένα χαμηλότονο χρυσαφένιο και απόκοσμο φως στο χώρο. Το κρεβάτι μεγάλο, μαλακό, σκεπασμένο με τη ζεστή χνουδωτή κουβέρτα περιμένει για να χαρίσει ξεκούραση στο κορμί μα και ανάπουση στη ψυχή. Η βιβλιοθήκη απέναντι, γεμάτη από αγαπημένα βιβλία, τροφή μυαλού και ψυχής. Οι εικόνες του Χριστού και των αγίων, ένα γύρω στους τοίχους, γεμίζουν το δωμάτιο με παρουσίες και σβήνουν κάθε αίσθηση μοναξιάς. Η κουνιστή καρέκλα στη γωνία, μπροστά από τη βιβλιοθήκη με το αφράτο μαξιλαράκι είναι μια πρόσκληση για στιγμές χαλάρωσης αλλά και ευκαιρία για ταξίδια του νου και της καρδιάς.

Ένας πόθος πάνω στην ανθοστήλη δίνει στο χώρο μια αίσθηση φρεσκάδας και ζωντάνιας.

Το αίσθημα της ευγνωμοσύνης άρχισε να ξεχειλίζει από μέσα μου. «Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου για όλα τα καλά και τα ωραία που απολαμβάνω στη ζωή μου. Σ’ ευχαριστώ που βρίσκομαι μέσα στην ασφάλεια, στη ζέστη και στην ομορφιά. Σ’ ευχαριστώ για τις προοπτικές που μου παρέχεις. Για τον αγώνα της ζωής που μου τον κάνεις εύκολο. Για την παρουσία Σου στη ζωή μου που σβήνει κάθε μοναξιά...»

Και ξαφνικά η ματιά μου σταματά πάνω στη βιβλιοθήκη που είναι η εικόνα της Παναγίας των αγγέλων και σκέψεις με ερωτηματικά κατακλύζουν το μυαλό μου:

«Εσύ γλυκιά μου Παναγιά τι είχες στη ζωή σου απ’ ότι έχω εγώ; Τι είχες να σε ξεκουράζει, να σου διευκολύνει τη ζωή; Τι συναισθήματα ένοιωθες τα βράδια όταν πήγαινες να ξεκουραστείς; Ποια ήταν η χαρά σου;»

Και η απάντηση ξεχύνεται σας χείμαρος από μέσα μου: «Τα δυο της χέρια αγκάλιαζαν Αυτόν που θα΄θελε όλος ο κόσμος τουλάχιστον ν’ αγγίξει μόνο και ταυτόχρονα βρισκόταν ολόκληρη μέσα στην αγκαλιά Του! Τι ευλογία..»

Τι υπέροχη και αξεπέραστη εικόνα!

“Μα κι ένα ερώτημα ήρθε στο μυαλό μου κι έμεινε να αιωρείται... «Εσύ θα τα αντάλλασες όλα αυτά τα πολυπόθητα για αυτήν την Αγκαλιά;;”

 

Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση εἶναι ἡ πιὸ πνευματικὴ ἐπανάσταση ποὺ ἔγινε στὸ κόσμο. Εἶναι ἁγιασμένη!

Τοῦ Φώτη Κόντογλου  

Ἡ ἐπανάσταση γίνεται τις περισσότερες φορὲς ἀπὸ κάποιες ὑλικὲς αἰτίες, ποὺ εἶναι ἡ σκλαβιά, ἡ στέρηση, ἡ κακοπέραση, τὰ βασανιστήρια, ἡ περιφρόνηση. Ἡ λευτεριὰ εἶναι ἡ θεότητα ποὺ λατρεύει ὁ ἐπαναστάτης, καὶ γι’ αὐτὴ χύνει τὸ αἷμα του. Μὰ τὴ λευτεριά, πολλὲς φορές, σὰν τὴν ἀποχτήσει ὁ ἐπαναστάτης, δὲν τὴ μεταχειρίζεται γιὰ πνευματικοὺς σκοπούς, ἀλλὰ γιὰ νὰ χαρεῖ τὴν ὑλικὴ ζωὴ μονάχα. Κοντὰ στὴν ὑλικὴ ζωὴ ἔρχεται κ’ ἡ πνευματική, μὰ τὶς περισσότερες φορὲς γιὰ πνευματικὴ ζωὴ θεωροῦνε οἱ ἄνθρωποι κάποιες ἀπολαύσεις ποὺ εἶναι κι αὐτὲς ὑλικές, κι ἃς φαίνονται σὰν πνευματικές. Ἕνας ἐπαναστάτης τῆς γαλλικῆς ἐπανάστασης, νὰ ποῦμε, θεωροῦσε γιὰ πνευματικὰ κάποια πράγματα πού, στ’ ἀλήθεια, δὲν ἤτανε πνευματικά. Αὐτὸς ἤθελε ν’ ἀποχτήσει τὴ λευτεριά, γιὰ νὰ κάνει αὐτὰ ποὺ νόμιζε πὼς εἶναι σωστὰ καὶ δίκαια γιὰ τὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων σὲ τοῦτο τὸν κόσμο μοναχά, δηλαδὴ γιὰ τὴν ὑλικὴ ζωή τους, μὴ πιστεύοντας πὼς ὑπάρχει τίποτ’ ἄλλο γιὰ νὰ τὸ ἐπιδιώξει ὁ ἄνθρωπος. Γι’ αὐτὸ λέγω πώς, γιὰ τὶς περισσότερες ἐπαναστάσεις, οἱ αἰτίες ποὺ τὶς κάνανε νὰ ξεσπάσουνε σταθήκανε ὑλικές, καὶ ἡ ἐλευθερία ποὺ ἐπιδιώξανε ἤτανε προορισμένη νὰ....

ἱκανοποιήσει μονάχα ὑλικὲς ἀνάγκες.

OΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ, ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

 

Ἐν ὀνόματι τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Ἐμεῖς, οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί, οἱ πιστοὶ τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, φυλάττοντες τὴν ἀκριβὴ Παράδοσιν, τὴν Πίστιν τῶν Πατέρων, τὸ ἁγιοπατερικὸ Ἡμερολόγιον, τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας, καὶ τὴν Πατρώα Εὐσέβειαν, ὁμολογοῦμεν ὅτι ἀντιτασσόμεθα σθεναρῶς εἰς τὴν νεοφανῆ, ἀπάνθρωπον, ἀντίχριστον ψηφιακὴν σκλαβιὰν, ἡ ὁποία προωθεῖται διὰ:

τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ,

τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτου,

τοῦ Ψηφιακοῦ Πορτοφολιοῦ.

Ταῦτα δὲν εἶναι ἁπλῶς τεχνολογικὰ μέσα, ἀλλὰ προοίμια τῆς χάραξις, βήματα προπαρασκευαστικὰ διὰ τὴν καθυπόταξιν τοῦ ἀνθρώπου εἰς μίαν παγκόσμιον, ἀπάνθρωπον ἐξουσίαν. Παραβιάζουν τὴν Θρησκείαν, ἀναιροῦν τὴν ἐλευθερίαν τοῦ προσώπου, ἐπιχειροῦν νὰ διαλύσουν τὴν Οἰκογένειαν καὶ νὰ ξεριζώσουν τὴν Πατρίδα ἀπὸ τὴν ψυχὴ τοῦ λαοῦ.

Πατερικὰ Ἐρείσματα – Οἱ Ἅγιοι ώς Ὁδοδείκται:

Ὁ Ἅγιος Μᾶξιμος ὁ Ὁμολογητής ἔγραφεν:

«Οὐκ ὑποτάσσομαι τοῖς καινοτομοῦσιν, ἔστω καὶ εἰ πᾶσα ἡ οἰκουμένη κοινωνεῖ αὐτοῖς» (PG 90, 117C).

Οὔτε καὶ ἡμεῖς ὑποτασσόμεθα εἰς τοὺς φορεῖς τῆς ψηφιακῆς ἀπάτης.

Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος λέγει:

«Καὶ εἰ μικροὶ ἐσμέν τῷ πλήθει, ἀλλ’ οὐκ ἔστιν οὕτως ἀληθείας δύναμις. Οὐ γὰρ ἐν τῷ πλήθει ἡ ἀλήθεια, ἀλλ’ ἐν τῷ Θεῷ» (PG 26, 596).

Ἀσχέτως ἀριθμῶν, ἡ ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ παραμένει ἀμετακίνητος.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἐκήρυξεν:

«Μηδεὶς πλανήσῃ σε· τοῦτο ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ διαβόλου, ὅταν ἡ ἀλήθεια σιωπᾷ» (PG 62, 476).

Καὶ ἡμεῖς φωνάζομεν τὴν ἀλήθειαν καὶ οὐ σιωπῶμεν!

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς διδάσκει:

«Τὸ σῶμα ἡμῶν ναὸς Θεοῦ ἐστι, καὶ οὐ δεῖ νὰ παραδοθῇ εἰς ἀναγνώρισιν ὑπὸ μηχανῶν, ἀλλὰ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι νὰ ζῇ» (συμπερασματικῶς ἐκ τῶν δογματικῶν ἀπολογιῶν).

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως γράφει:

«Πᾶσα καινοτομία ἐν πίστει εἶναι ἄρνησις Χριστοῦ».

Καὶ ἡ σημερινὴ ψηφιακὴ καταδυνάστευσις εἶναι μία καινοτομία ἐξολοκλήρου ξένη πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου.

Ἡ Θέσις ἡμῶν ὡς Πιστῶν:

1. Ὁ Προσωπικὸς Ἀριθμὸς:

Καταλύει τὴν βαπτισματικὴν μας ταυτότητα, ἐπιβάλλει μίαν ἀνώνυμην, ψυχρὴν τακτοποίησιν τοῦ προσώπου.

2. Ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτου:

Προάγει ἕνα ἠθικὸν καὶ πνευματικὸν φακέλωμα, παραβιάζει τὴν ἐλευθερίαν συνειδήσεως, καὶ προετοιμάζει τὴν ὑποταγὴν εἰς τὸ χάραγμα.

3. Τὸ Ψηφιακὸ Πορτοφόλι:

Καταργεῖ τὴν δυνατότητα ἐλευθέρας ἀνταλλαγῆς, καθιστᾶ τὸν πολίτην ἀπολύτως ἐξαρτημένον, ἄλογον, καὶ ἐλεγχόμενον.

Ὁ ἀγὼν μας δὲν εἶναι ἐναντίον προσώπων ἢ θεσμῶν σωματικῶς·

Εἶναι πνευματικὸς, ὁμολογιακὸς, ἐν μετανοίᾳ, νηστείᾳ, προσευχῇ, καὶ καρδίᾳ συντετριμμένῃ.

«Οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλῃ πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας τοῦ σκότους» (Ἐφεσ. 6:12)

Οὐ παραλαμβάνομεν Κάρταν τοῦ Πολίτου.

Οὐ παραδεχόμεθα Προσωπικὸν Ἀριθμόν.

Οὐ θέλομεν Ψηφιακὸν Πορτοφόλι.

Θέλομεν μόνον τὸν Χριστόν.

Ὦ ἀδελφοί ἐν Χριστῷ,

ἀναστηθῶμεν ἐκ τοῦ πνευματικοῦ λήθαργου,

ἀνακαινίσαι τὴν Ορθόδοξη Χριστιανική μας Πίστη,

τιμήσωμεν σαν Έλληνες τὴν Πατρίδα,

ἀναδομήσωμεν τὴν Οἰκογένεια,

καὶ ἀναβιώσωμεν τὴν Πατρώαν Εὐσέβειαν.

Ἐπιστρέψωμεν εἰς τὴν Πίστιν τῶν Πατέρων μας,

καὶ ἀναβοήσωμεν με ὁμολογιακὸν ζῆλον:

«Χριστὸς ὁ Βασιλεὺς ἡμῶν·

Καὶ οὐκ ἔχομεν βασιλέα ἄλλον!»

Ἀμήν. Γένοιτο.

...από email πού μας απέστάλθηκε από Ορθοδόξους Χριστιανούς φιλικά προσκείμενους στην σελίδα μας...

Εύγε...!!!

Άξιοι..!!!

 

σχολιο ιστολογιου Αγιος Ιωαννης ο Θεολογος: και εμεις θα συμπληρωσουμε οτι η νεα ταυτοτητα και Π.Α. ειναι το απολυτο σφραγισμα ξεκαθαρα ποινικα κολασιμο.

"Λογισμοί αμαρτωλού"(Φώτης Κόντογλου)

* Οι άνθρωποι, αν τους βρίσεις ή λογοφέρεις μαζί τους, ή γράψεις γι' αυτούς κακό, έρχεται ώρα που μπορεί να σου το συχωρέσουν. (Δεν βαρυέσαι, αδελφέ, ξέχασέ τα!) Κείνο που δεν θα σου συχωρέσουνε ποτέ και για το οποίο θα σε μισήσουνε, είναι να ζεις κατά τέτοιον τρόπο, που να ντρέπουνται εκείνοι για τη δική τους τη ζωή, νάναι η ζωή σου σαν ένας έλεγχος της δικής τους.

"Λογισμοί αμαρτωλού"(Φώτης Κόντογλου)

 

ΝΗΣΤΕΙΑ

 

ΝΗΣΤΕΙΑ, η σοφή ελληνική γλώσσα πάλι μας λέει τι πρέπει να κάνουμε στην περίοδο της νηστείας .

 

Ν=Νερό,πολύ νερό στην περίοδο αυτή.

 

Η=Ήλιος, καθόμαστε στον ήλιο για βιταμίνη D.

 

Σ=Συγνώμη,και ζητάμε και δίνουμε απλόχερα.

 

Τ=Τείχος στους πειρασμούς.

Ε=Ειλικρίνεια στον λόγο,καθόλου ψέματα.

 

Ι=Ικεσία ,δηλαδη αληθινή καρδιακη προσευχή.

 

Α=Αγάπη, η κορυφαία πράξη νηστευόντων

και μη νηστευόντων.

ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΑΝΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΚΑΚΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ

ΕΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ : 

"ΓΙΑΤΙ ΘΕΕ ΜΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΕΝΑΣ ΑΘΕΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ 

;"

...ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΚΡΑΔΑΝΤΑ ΟΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΟΥΣΕ... 

" ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΒΡΗΚΑ ΑΛΛΟΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ"

Αγίου  Αναστασίου του Σιναϊτου - Ερώτησις ις΄

Ερώτησις:

«Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι οι εξουσίες τού κόσμου έχουν ταχθή από τον Θεό (Ρωμ. ιγ’, 1). Πρέπει λοιπόν να δεχθούμε ότι κάθε Άρχοντας ή Βασιλεύς ή Επίσκοπος προχειρίζεται στο αξίωμα αυτό από τον Θεό;»

Απάντησις:

«Ο Θεός λέει στον Νόμο: "Θα σας δώσω άρχοντας σύμφωνα με τις καρδιές σας" (Ιερεμ. γ’, 15). Είναι λοιπόν φανερό ότι οι μεν άρχοντες και οι βασιλείς που είναι άξιοι αυτής της τιμής προχειρίζονται στο αξίωμα αυτό από τον Θεό. Οι άλλοι πάλι που είναι ανάξιοι προχειρίζονται κατά παραχώρησιν ή και βούλησιν του Θεού σε ανάξιο λαό εξ αιτίας αυτής ακριβώς της αναξιότητός των. Και άκουσε σχετικά μερικές διηγήσεις.

Όταν είχε γίνει βασιλεύς ο Φωκάς ο τύραννος (Φλάβιος Φωκάς: αυτοκράτωρ του Βυζαντίου 602-610) και άρχισε εκείνες τις αιματοχυσίες με τον Βονόσο τον δήμιο (Βονόσος ή Βόνωσος: λογοθέτης-υπουργός επί Φλαβίου Φωκά), υπήρχε κάποιος μοναχός στην Κωνσταντινούπολι, άγιος άνθρωπος, που έχοντας μεγάλη παρρησία προς τον Θεό, απευθυνόταν σ΄Αυτόν, σαν να έκανε δίκη μαζί Του, και του έλεγε με απλότητα: "Κύριε, γιατί έκανες τέτοιον βασιλέα;" Και τότε, αφού το έλεγε αυτό για αρκετές ημέρες, του ήλθε φωνή εκ Θεού που έλεγε: "Διότι δεν βρήκα άλλον χειρότερο".

Υπήρχε και κάποια άλλη πόλις στην περιοχή της Θηβαΐδος που ήταν γεμάτη παρανομία, της οποίας οι πολίτες διέπρατταν πολλά μιαρά και άτοπα πράγματα. Σ’ αυτήν λοιπόν κάποιος άνθρωπος του ιπποδρόμου διεφθαρμένος στο έπακρον απόκτησε ξαφνικά κάποια ψευδοκατάνυξι και πήγε και κουρεύτηκε μοναχός και ντύθηκε το μοναχικό σχήμα. Αλλ’ όμως καθόλου δεν σταμάτησε τις πονηρές πράξεις του.

Συνέβη λοιπόν να πεθάνη ο Επίσκοπος της πόλεως αυτής. Τότε παρουσιάσθηκε σε κάποιον άγιο άνθρωπο άγγελος Κυρίου και του λέει: "Πήγαινε και προετοίμασε την πόλι, για να χειροτονήσουν Επίσκοπο τον πρώην άνθρωπο του Ιπποδρόμου". 
Πήγε λοιπόν αυτός και έκανε ό,τι του παρηγγέλθη. Αφού λοιπόν χειροτονήθηκε ο προαναφερθείς πρώην ή μάλλον έτι φαυλόβιος, άρχισε με τον νου του να φαντάζεται ότι κάτι είναι και να υψηλοφρονή. Τότε του παρουσιάσθηκε άγγελος Κυρίου και τού λέει: "Γιατί υψηλοφρονείς, άθλιε; Σου λέω αλήθεια ότι δεν έγινες Επίσκοπος, επειδή ήσουν άξιος για ιερωσύνη, αλλά γιατί αυτής της πόλεως τέτοιος Επίσκοπος της άξιζε".

Γι’ αυτό λοιπόν, αν ποτέ δης κάποιον ανάξιο και πονηρό Βασιλέα ή Άρχοντα ή Επίσκοπο, μην απορήσης, μήτε να κατηγορήσης την πρόνοια του Θεού. Αλλά μάλλον μάθε απ’ αυτό και πίστευε ότι παραδιδόμεθα σε τέτοιους τυράννους εξ αιτίας των ανομιών μας, κι όμως πάλι δεν αφήνουμε τα κακά μας έργα».

(P.G. 89, 476 - 477)

  

«Ὁ νοῶν νοείτω καί ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω...»!!!

agioskosmas.gr

Η ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ

σχολιο μας :ενα παλαιο αρθρο μας που δυστυχως δικαιωνετε κατα γραμμαν στις ημερες μας και θα δειτε οσους αγωνες και να κανουμε ειτε για εθνικα ειτε για αλλα θεματα εαν δεν βαλουμε μπροσταρη τον Χριστο σε αυτον τον αγωνα ολες οι προσπαθειες μας θα ειναι ματαιες !!!

                          Η ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ

Ἐρεύνωντας τὴν κατάσταση ποὺ ἐπικρατεῖ στὸ Ἔθνος μας τὰ τελευταία χρόνια φτάσαμε στὸ συμπέρασμα νὰ ποῦμε ὅτι ἡ οἰκονομικὴ κρίση ποὺ διέρχεται εἶναι ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΗ !!!

Ψάχνοντας νὰ βροῦμε ἀπὸ ποὺ πηγάζει αὐτὴ ἡ κρίση ἐρευνήσαμε τὴν καθημερινὴ <λειτουργία> τοῦ Ἕλληνα τὸ πὼς συμπεριφέρεται καὶ τὸ πὼς συναναστρέφεται στὴν καθημερινότητά του .

Ὁ Ἕλληνας ὡς Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς ἔμαθε στὴν ζωή του σὲ ὅτι ἦταν νὰ  κάνει  ἔλεγε  πρῶτα «πρῶτα ὁ Θεός» ,σὲ ἀντιθέση μὲ τὸν νεοέλληνα ποὺ <ἐπίδωσε ἐξώδικο ΕΞΩΣΗΣ>  στὸν Θεὸ καὶ τὸν εἶπε ΄΄φύγε ἀπὸ τὴν ζωή μου ,τὴν οἰκογένειά μου ,τὴν δουλεια μου ,δὲν θέλω νὰ ἔχω καμμία σχέση μὲ Σενα΄΄καὶ φυσικὰ ὁ Θεὸς ὡς Φιλάνθρωπος ποὺ εἶναι καὶ θέλει τὸ Πλάσμα Του νὰ ἔχει ἐλεύθερη βούληση ἔκανε αὐτὸ ποὺ τὸν εἶπε ,βέβαια ὁ ἄνθρωπος ὡς ἀχάριστος ποὺ εἶναι ἀπέναντι στὸν Δημιουργό του τώρα Τὸν ρίχνει καὶ εὐθύνες .

Νὰ πᾶμε λίγο πιὸ παλιὰ στὴν  Ἐπανάσταση τοῦ 1821 καὶ νὰ δοῦμε κάπως τὶς διαφορὲς τῶν τότε Ἑλλήνων μὲ τῶν σημερινῶν. Ἀποροῦμε ὅλοι μας πὼς ἐκεῖνοι οἱ ἀγράμματοι ,φτωχοὶ καὶ ξεβράκωτοι [κατὰ τὸν βαρθολομαῖο] κατάφεραν καὶ ἐναντιώθηκαν ἀπέναντι σὲ ἕναν πανίσχυρο ὀθωμανικὸ στρατὸ ,πὼς ἐκείνη ἡ Γενιὰ ἔβγαλε Κολοκοτρωνηδες καὶ Μακρυγιαννηδες καὶ τόσους ἄλλους Ἥρωες καὶ Ὁπλαρχηγοὺς ;;;; Πῶς ;;;;

Θὰ σᾶς τὸ πῶ ἀμέσως ,εἶναι διότι ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι ἔκαναν κατὰ Χριστὸν ζωὴ διότι δὲν εἶναι τυχαῖο αὐτὸ τὸ σπουδαῖο  ποὺ εἶπε ὁ Κολοκοτρώνης ΄΄ὅταν πήραμε τὰ ἅρματα εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ Πίστεως καὶ ἔπειτα ὑπὲρ Πατρίδος ΄΄ εἶναι ἐπειδὴ αὐτὸ ὁ ἄνθρωπος ὅλη τὴν ἑβδομάδα νήστευε ,εἶχε πνευματικὸ καὶ ἦταν κοντὰ στὴν ἐξομολόγηση καὶ μὲ τὴν ΗΘΙΚΗ ζωὴ ποὺ ἔκανε ἔφτανε νὰ Κοινωναει τῶν Ἄχραντων Μυστηρίων ,δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ ὁ Μακρυγιαννης στὰ Ἀπομνημονεύματα τοῦ ἔγραφε ὅταν δὲν αἰσθανότανε καλὰ ὅτι ΄΄πήγαινε στοὺς Φίλους του τοὺς Ἅγιους καὶ ἄναβε κεριὰ καὶ τοὺς ἔλεγε τὸν πόνο του΄΄,τὸ ἀκούσατε αὐτὸ οἱ Ἅγιοι ἦταν ΦΙΛΟΙ του καὶ ὄχι κάτι ξένο γὶ αὐτὸν ,ἦταν ἡ καθημερινότητα τοῦ διότι κάθε μέρα εἶχε στεναχώριες διότι ἡ Ἐπανάσταση  εἶναι μία μεγάλη στεναχώρια ἀναποφεκτη ὅμως καὶ μόνο σὲ Αὐτοὺς ἔβρισκε παρηγοριὰ !!!

Νὰ ἔρθουμε στὸ σήμερα τώρα καὶ ἐρωτοῦμε : πιὰ σχέση ἔχουμε ἐμεῖς μὲ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐλπίζουμε ὅτι κάποια μέρα θὰ Ἐπαναστατήσουμε καὶ ἐμεῖς ἐνάντια στὸν Νεοταξικὸ ζυγὸ ;;;

ΚΑΜΜΙΑ ΚΑΜΜΙΑ ΚΑΜΜΙΑ 

Ἡ ἀνηθικότητά μας , ἡ ἀσυδοσία στὰ πάντα , ἡ κραιπάλη ,ἡ ἀλλαζονειά μᾶς ,ἡ ἐγωκεντρικοτητά μᾶς ἡ,ἡ,ἡ,ἡ,ἡ,ἡ,ἡ………….ἡ ΑΜΕΤΑΝΟΗΣΙΑ ΜΑΣ καὶ ἡ πλῆρες ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν Θεὸ δὲν θὰ μᾶς ἀφήσει ΠΟΤΕ νὰ ἐπαναστατήσουμε ἀλλὰ καὶ ἐὰν δοκιμάσουμε νὰ τὸ κάνουμε θὰ ΑΠΟΤΥΧΟΥΜΕ παταγωδῶς διότι δὲν θὰ ἔχουμε συμπαραστάτη τὸν Θεὸ ἐπειδὴ ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια δυστυχῶς τὸν ἔχουμε ἐπίδοση ΑΓΩΓΗ ΕΞΩΣΕΩΣ!!!!

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΓΡΗΓΟΡΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΖΩΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΕΡΘΕΙ Η ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ !!!΄

ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ

 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ.

 

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΚΑΒΑΛΑΣ.

Στήν Θεομάνα μας νά στραφούν καί πάλι οἱ ελπίδες μας. Ἡ Θεοτόκος εἶναι Ἑλληνοσώτειρα

Παραπέμπω, ἐν πρώτοις, σ’ ἕνα  ἔξοχο  κείμενο  τοῦ  τροπαιούχου  νομπελίστα μας ποιητῆ Γιώργου Σεφερη. Ἔλεγε τὸ 1936:

«Ὅσο προχωρεῖ ὁ καιρὸς καὶ τὰ γεγονότα, ζῶ ὁλοένα μὲ τὸ ἐντονότερο συναίσθημα, πὼς δὲν εἴμαστε στὴν Ἑλλάδα, πὼς αὐτὸ τὸ κατασκεύασμα, ποὺ τόσο σπουδαῖοι καὶ ποικίλοι ἀπεικονίζουν καθημερινά, δὲν εἶναι ὁ τόπος μας, ἀλλὰ ἕνας ἐφιάλτης μὲ ἐλάχιστα φωτεινὰ διαλείμματα, γεμάτα μὲ μία πολὺ βαρειὰ νοσταλγία. Νὰ νοσταλγεῖς τὸν τόπο σου, ζώντας στὸν τόπο σου, τίποτε δὲν εἶναι πιὸ πικρό». Κι ἂν αὐτὰ λέγονται λίγο πρὶν ἀπὸ τὸ ἔνδοξο ’40, ὅπου οἱ Ἕλληνες μποροῦσαν ἀκόμη νὰ «μεθύσουν» ἀπὸ «τὸ ἀθάνατο κρασὶ τοῦ Εἰκοσιένα», τί νὰ ποῦμε γιὰ τὸ σήμερα;

Σήμερα  ἡ νοσταλγία  ἔγινε  θλίψη  ἀνείπωτη, θρηνωδία ἀσίγαστη γιὰ  τὸν ξεσπεσμὸ τῆς  Πατρίδας μας.

Ὅμως  «τὸ  πιὸ  πυκνὸ  σκοτάδι, εἶναι  λίγο πρὶν ξημερώσει  ὁ Θεός», ἔλεγε  ὁ Κολοκοτρωνης. «Τὸ  Γένος μας  καὶ  ἄλλες  φορὲς  σταυρώθηκε, ἀλλὰ  ἰδοὺ  ζῶμεν». Ὅταν ἔπεσε ἡ βασιλεύουσα Πόλη,  «ἡ χαρὰ καὶ ἐλπίδα τῶν Ἑλλήνων», ὁ λαός μας δὲν ζητεῖ παρηγοριὰ ἀπὸ τὴ Θεομάνα μας, τὴν Παναγία, ἀλλὰ σπεύδει καὶ τὴν παρηγορεῖ, ρίχνοντας συγχρόνως καὶ τὸν σπόρον τῆς ἀνάστασης τοῦ Γένους.

«Σώπασε κυρα-Δέσποινα καὶ μὴν πολυδακρύζεις, πάλι μὲ χρόνους μὲ καιροὺς πάλι δικά σου θἆναι».

Καὶ σήμερα αὐτὸ πρέπει νὰ κάνουμε, γιὰ νὰ ξεπεράσουμε  τὴ στενωπὸ τῆς  κρίσης, νὰ στραφοῦμε  πίσω «Ὅλα τὰ ἔθνη γιὰ νὰ προοδεύσουν πρέπει νὰ βαδίσουν ἐμπρός, πλὴν τοῦ  ἑλληνικοῦ ποὺ πρέπει νὰ στραφεῖ  πίσω», ἔλεγε ὁ ἀθηναιογράφος Δημήτρης Καμπουρόγλου (1852-1942).

Πόλεμοι, ἀστυφιλία, φτώχεια, μανιῶδες  κυνήγι τοῦ εὔκολου  καὶ ἄκοπου πλουτισμοῦ ἀπομάκρυναν  τὸν λαό μας ἀπὸ τὰ εὐλογημένα χωριά μας. Συνωστιζόμαστε στὶς τσιμεντουπόλεις, τὶς ἀπρόσωπες καὶ ἀπάνθρωπες, γεγονὸς μὲ τραγικὲς συνέπειες στὸ ἦθος κὰ τὸν χαρακτήρα μας.

Μακριὰ ἀπὸ  τὴ φύση, τὴ γῆ, τὸ «λίαν καλὸ»  ἔργο τοῦ Δημιουργοῦ, θαμπωθήκαμε  ἀπὸ τὰ πρόσκαιρα  καὶ μηδαμινὰ ἔργα τῶν  χειρῶν μας, τὶς πολύχρωμες βιτρίνες καὶ ξεχάσαμε τὸν Κτίστη, πέσαμε σὲ ἀπιστία. Μὰ «οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ».

Κλείσαμε, κλειδώσαμε καὶ τὰ παιδιά μας στὰ πανέμορφα  παιδικὰ δωμάτια τους, στερώντας  τα ἀπὸ τὸ σημαντικότερο πράγμα γιὰ  τὴν ὑγιῆ ἀνατροφή τους τὸ παιχνίδι.

(«Τὸ σπουδαιότερο  πράγμα ποὺ κάνει ἕνα παιδὶ  εἶνα

Καιρός Ομολογίας

Σε καιρούς διωγμού και κατατρεγμού και μαρτυρίου και θανάτου οφείλουμε να ομολογούμε και να υπερασπιζόμαστε αυτά που αγαπάμε.

Την πίστη μας οφείλουμε να ομολογούμε και να διακηρύττουμε με σθένος.
Και αυτήν θα πρέπει να καταθέτουμε και να προβάλλουμε απέναντι στην ύβρη και στο κακό που πλέον κυκλοφορεί απροκάλυπτο στους δρόμους.

Τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, του Σταυρού και της Αναστάσεως, οφείλουμε να ομολογούμε και να διακηρύττουμε.

Παρακολουθώ πoλλές φορές έκπληκτος το ιδεολογικὸ πάθος, την προσπάθεια να κατακρημνίσουμε όσα μας στήριξαν μέσα στους αιώνες, τον χλευασμό και την ειρωνεία και την ισοπεδωτικὴ απλούστευση των πάντων.

Τον διωγμό και κατατρεγμό της Εκκλησίας.

Με άθεους, με εκκλησιομάχους, με καταδιεφθαρμένους πολιτικούς «το έθνος δεν στέκη»

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός.

Στον 2ο τόμο των «Απομνημονευμάτων του Κολοκοτρώνη» – (έκδ. Γ. Βαλέτα, σελ. 323 )-εντόπισα ένα πολύ ωραίο και διδακτικό επεισόδιο, που διαδραματίζεται κατά την Αγιασμένη Επανάσταση του ΄21. Το διηγείται ο Γεώργιος Τερτσέτης-τι σπουδαίος άνθρωπος- σε λόγο του στις 25 Μαρτίου του 1855, στην τότε Βουλή των Ελλήνων. Το μεταφέρω, ως έχει:

«Κύριοι ακροαταί, εις τα 1822 πολεμιστής, στρατιώτης περίφημος επήγε εις σεβάσμιον πνευματικόν να ξομολογηθεί, να μεταλάβει.

Εξωμολογήθη ο πνευματικός του ευχήθη, τον εχαίδευσεν, αλλά του είπε: δεν ημπορώ να σε δώσω μεταλαβιά.

-Διατί;

-Χύνεις αίμα ανθρώπινο…!

Ωργίσθη ο στρατιώτης και έτρεξε παραπονούμενος εις τον επίσκοπον Μεθώνης. Του είπε όσα λέγει ο πνευματικός , ο στρατιώτης ήτο θυμώδης. Τον ήκουσεν ο επίσκοπος. Την Κυριακή του λέγει, ήσου (=να είσαι) εις την λειτουργίαν, ήσου πλησίον μου.

Ήλθε η Κυριακή, ψάλλεται η λειτουργία. Ο Δεσπότης εις την μεσινή θύρα, εις την ώρα της μεταλαβιάς, κρατώντας το δισκοπότηρο, φωνάζει τον στρατιώτη.

Έλα, του λέγει, πάρε, κράτει το δισκοπότηρο, μετάλαβε με τα ίδια σου τα χέρια, τα χέρια σου είναι πλέον αθώα, πλέον ευεργετικά εις την πατρίδα από τα εδικά μας. Ημείς οι ιερείς δεόμεθα τον Ύψιστο με τη φωνή, εσύ, σταίνοντας τα στήθη σου, εις τα βόλια του εχθρού».

Κείμενο που μοσχοβολάει ευωδία λευτεριάς, τα άνθη τα μυρίπνοα της αρχοντικής Ορθοδοξίας μας. Λόγια όμως που διδάσκουν και σήμερα, την γενιά την δικιά μας που είναι για τα… πανηγύρια. (Στα μέρη μου, στην αλίπληκτο Πιερία, λέμε μια «νόστιμη» παροιμία: «Η ψείρα μας στον Έλυμπο και μεις στα πανηγύρια». Δηλαδή η φτώχεια και η δυστυχία μάς έχει αφανίσει και μεις ασχολούμαστε με τις προστυχιές και τις παλαβομάρες των «καντιποτένιων», όπως τους ονόμαζε τους πολιτικάντηδες, ο πατριδοφύλακας στρατηγός Μακρυγιάννης).

Στο επεισόδιο του «Ιερού Αγώνος» που μας διέσωσε ο Τερτσέτης, διαβάζουμε για το πώς σώθηκε το δούλον Γένος κατά την μακραίωνη αιχμαλωσία στους Σαρακηνούς. (Αναζητώντας κάποτε την ετυμολογία της λέξεως Σαρακηνός, βρήκα στο βιβλίο του Ν. Βασιλειάδη “Ισλάμ-Ορθοδοξία”, σελ. 85 το εξής αξιοσημείωτο. Ο  Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός έγραφε ότι «Σαρακηνούς τους Ισμαηλίτας καλούσιν, ως εκ της Σάρρας κενούς διά το ειρήσθαι υπό της  Άγαρ τω αγγέλω: Σάρρα κενήν με απέλυσεν»).

Σκοτάδι ψηλαφητό έπεσε και σήμερα πάνω στην πατρίδα μας, τα εντάλματα του Ευαγγελίου ανατρέπονται και ποδοπατούνται τα παιδιά μας, μέσω της ελεεινής εκπαίδευσης, τα ξεμυρώνουν και τα ξεβαπτίζουν, μας κυβερνούν άνθρωποι χειρότεροι και από τους Τούρκους. Κι αν αυτό φαίνεται υπερβολικό διαβάζω τα λόγια του Παπουλάκου: «Είναι ντροπή μας, ένα Γένος που με το αίμα του πύργωσε τη λευτεριά του, που πορπάτησε τη δύσκολη ανηφοριά, να παραδεχτεί πως δεν μπορεί να πορπατήσει στον ίσιο δρόμο άμα ειρήνεψε κι ότι δεν ξέρουμε μεις να σιγυρίσουμε το σπίτι, που με το αίμα μας λευτερώσαμε, αλλά ξέρουν να το σιγυρίσουν εκείνοι που δεν πολέμησαν, εκείνοι που δεν πίστεψαν στον αγώνα, εκείνοι που πάνε να μας αποκόψουνε από το Χριστό και πασχίζουνε να μας ρίξουνε στη σκλαβιά άλλων αφεντάδων που΄ναι πιο διαμονισμένοι από τους Τούρκους. Γιατί και κείνα που σεβάστηκε ο Τούρκος, τ’ άθεα γράμματα τα πετάνε και πάνε να τα ξεριζώσουνε… Τ΄ άθεα γράμματα υφαίνουνε το σάβανο του Γένους. Αυτά λοιπόν τα γράμματα θα μάθουμε στα παιδιά μας;» (Κ. Μπαστιά, ο Παπουλάκος, Εκδοτική Αθηνών, 1997, σελ. 145-146).

Απάντηση εις τους Φιλοκατηγόρους Γ.Ο.Χ και ΜΗ...

Κάποιοι αγωνίζονται και Μαρτυρούν και κάποιοι κάθονται στις καρέκλες και κατηγορούν....
Και όταν οι άλλοι αγωνίζονται κάποιοι άλλοι κάθε φεγγάρι αλλάζουν Συνοδο...

Εμείς πολεμήσαμε και θα πολεμάμε
κατ' ολων αυτών των αντιχρίστων δυνάμεων....

ΑΛΙΜΟΝΟΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΎΝ ΤΗΝ ΕΥΣΕΒΕΙΑΝ ΠΟΡΙΣΜΟΝ....

Άλλοι φυλακίζονται με 20 χρονια φυλακή για να ξυπνήσουν οι ΜΑΚΑΡΊΩΣ ΚΟΙΜΩΜΕΝΟΙ...(!!!)

Και η Κρίσης ειναι στα Χέρια Άλλου και δεν ανεχώμεθα στα θέματα Πίστεως κρίσην από ΟΥΔΈΝΑ αλλά μόνον από Τον Κύριον...

..........................................................................


H συκοφαντία είναι το απαισιότερο φάσμα του μίσους και της κακότητας και το οδυνηρότερο τραύμα γι αυτόν που την υφίσταται.

H συκοφαντία είναι το αμυντικό όπλο της κατωτερότητας. Eπειδή δεν μπορεί να σκεπάσει τη γύμνωση και ευτέλειά της, προσπαθεί να αμαυρώσει αυτούς που βρίσκονται πιο ψηλά για να δικαιωθεί, όπως νομίζει.

Eπειδή είναι ψεύτικη και άδικη επιβουλή είναι το βαρύτερο τραύμα γι αυτόν που την πάσχει. Δίκαια ο προφήτης Δαβίδ απευθυνόμενος στο Θεό έλεγε: «λύτρωσαί με από συκοφαντίας ανθρώπων, και φυλάξω τάς εντολάς σου» (Ψαλμ. 118,134). O εχθρός διάβολος γνωρίζει τη σκληρότητα και την οδύνη, που προκαλεί αυτή η κακία και τη μεταχειρίζεται κατά των ισχυρών του αντιπάλων. Σκοπός του είναι να λυγίσει την καρτερία τους. Τήν προκάλεσε μάλιστα και στον Kύριό μας, μέσω των Φαρισαίων.

H συκοφαντία ως προς την κακότητα και πονηρία κατέχει την πρώτη θέση στον κατάλογο της κακοήθειας. Eχει όμως και την πρώτη θέση στον κατάλογο της αξιοπρέπειας και του ενάρετου βίου. H αξιομισθία της ξεπερνά τους βαθμούς της περιεκτικής φιλοπονίας.

Μόνο η Χάρη και η σκέπη της θεοπρεπούς αγάπης μπορεί να κρατήσει το βάρος αυτό της άδικης συκοφαντίας. O πιστός ας έχει ως πρότυπο τον Kύριό μας, που συγχωρούσε τους διαβολοειδείς συκοφάντες. «Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τί ποιούσι» (Λουκ. 23,34). Oσοι σήκωσαν αυτόν το βαρύτατο σταυρό κέρδισαν και τον αντάξιο μακαρισμό: «Μακάριοί εστε όταν ονειδίσωσιν υμάς και διώξωσι και είπωσι πάν πονηρόν ρήμα καθ υμών, ψευδόμενοι ένεκεν εμού» (Ματ. 5,11).

Ως φορείς και οπαδοί της αγάπης ανεχόμαστε και υπομένουμε τη διαβολικότερη αυτή πληγή με πρότυπο τον Kύριό μας και μαθαίνουμε ότι «ο μισθός ημών πολύς εν τοίς ουρανοίς» (Ματ. 5,12).

Ας εξετάσουμε ένα τελείως "υποθετικό" σενάριο... (με πρακτικές συμβουλές για όσα έρχονται).

Ας εξετάσουμε ένα τελείως "υποθετικό" σενάριο.

Τι θα κάνεις αν δεις έναν αντίστοιχο εξαγριωμένο ή πεινασμένο όχλο  έξω από το σπίτι σου;;; 

https://youtu.be/NJrYvcKFdow

https://youtu.be/OXULyA8yCbY

(τα βίντεο από τη Λέσβο, πριν 2 και 4 ημέρες: 19/4/2018 και 17/4/2018)

Πως θα νοιώθεις όταν ακούς το "Αλλάχ Ακμπάαρ" ... καθώς θα περνάνε την αυλόπορτα  του κήπου σου;
Σε έκοψε ήδη κρύος ιδρώτας; 

Μην ανησυχείς,  θα μας προστατεύσει η ΕΛ.ΑΣ.!

 

Αν υποθέσουμε ότι έχουμε κάποιο "επεισόδιο" με την Τουρκία: Ο ελάχιστος Ελληνικός στρατός φυσικά θα βρίσκεται στα σύνορα.
Ποιος αστυνομικός (δημόσιος υπάλληλος) νομίζεις θα επέμβει για να σταματήσει ένα τέτοιο πλήθος (που θα είναι νηστικό επειδή έκλεισαν οι τράπεζες ή σταμάτησαν να τους χορηγούν επιδόματα);
Υπάρχει πιθανότητα να λάβει τέτοιες εντολές αστυνομικός από τους σημερινούς προϊσταμένους του (black χιούμορ έτσι;!). Στην απίθανη περίπτωση που θα τολμήσει να επέμβει για να σε προστατεύσει και να σταματήσει το "πλιάτσικο", πόσες σφαίρες νομίζεις έχει ένας αστυνομικός πάνω του; Πόσο θα αντέξει πριν αποχωρήσει για να προστατεύσει τη ζωή του;

Άξιος απόγονος των ηρώων προγόνων σου ΔΕΝ είσαι. 

Ερντογάν και Πούτιν συμμάχησαν κόντρα στον Σιωνισμό! Γιατί η μάζα των Ελλήνων εθελοτυφλεί;;!

Οι Νεοταξίτες πολιτικοί αρνούνται να ανταλλάξουν Κεμαλιστές πραξικοπηματίες δολοφόνους 290 θυμάτων με 2 αθώους Έλληνες!

Υπάρχουν κι αυτοί που πίστεψαν ότι ο Πούτιν εναντίον του οποίου η Ελλάδα ασκεί κυρώσεις … θα ζητήσει από τον Ερντογάν,αυτόν που οι Έλληνες πολιτικοί αποκαλούν τρελό και σουλτάνο και που παρέχουν άσυλο σε αυτούς που πήγαν να τον σκοτώσουν , να απελευθερώσει τους δύο Έλληνες αξιωματικούς. Μιλάμε για μεγάλη σχιζοφρένεια. Περιμένουμε να δείξουν ενδιαφέρον …αυτοί που εμείς χτυπάμε με ότι όπλα έχουμε στη διάθεσή μας.
Η Ελλάδα (δηλαδή οι πράκτορες της κυβέρνησης και της Δημοσιογραφίας)επιτίθενται σταθερά εναντίον της Ρωσίας του Πούτιν και της Τουρκίας του Ερντογάν … γνωρίζοντας ότι αυτό θα το πληρώσουν κάποιοι …και ειδικά αυτοί που βρίσκονται στις Τουρκικές Φυλακές … Το μόνο που τους νοιάζει είναι να υπηρετήσουν τα ξένα αφεντικά.

Άλλωστε είναι οι ίδιοι που για να τύχουν της εύνοιας των ξένων τοκογλύφων κατέστρεψαν την οικονομία και τους μισούς Έλληνες. Περιμένει κανείς από αυτούς τους οικονομικούς δολοφόνους να νοιαστούν για δύο μπατίρηδες αξιωματικούς που αγωνιούν στις Τουρκικές Φυλακές;
Αυτοί που τσέπωναν εκατομμύρια σε μίζες …εκμεταλλευόμενοι τον θάνατο 3 άλλων αξιωματικών στα Ίμια; Αυτοί που προκάλεσαν χιλιάδες αυτοκτονίες…ενδιαφέρονται για τις δικές μας ζωές πιστεύετε;

Πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτοί που μας κυβερνούν και μας σκοτώνουν … είναι εχθροί και του Πούτιν και του Ερντογάν και του Ρουχανί και του Μαδούρο.

Οι συγκεκριμένοι ηγέτες έχουν οικονομικές και στρατηγικές αλληλεξαρτήσεις και η Ελλάδα είναι στο στρατόπεδο των αντιπάλων τους και τους προκαλεί ζημιά με όποιον τρόπο μπορεί.

Η Ελλάδα συνυπέγραψε χωρίς αντιρρήσεις … κυρώσεις εναντίον της Συρίας , εναντίον της Ρωσίας , εναντίον του Ιράν κι εναντίον της Βενεζουέλας…και δεν δίστασε να προστατεύσει Τούρκους πραξικοπηματίες …που ευθύνονται για τον θάνατο 290 ανθρώπων.

Δεν δίστασε να παρέχει κάλυψη σε Κούρδους τρομοκράτες που έριχναν ρουκέτες στο κέντρο της Άγκυρας.

Η Ελλάδα είναι με τις ύαινες της Δύσης … και δεν χαίρει κανέναν σεβασμό από τους συγκεκριμένους ηγέτες που η Δύση προσπαθεί να ανατρέψει.

Χαιρόντουσαν οι Έλληνες με την μαιμού-επανάσταση της Πλατείας Ταξίμ.
Χαιρόντουσαν με την πιθανότητα διαμελισμού της Τουρκίας.
Χαιρόντουσαν με το πραξικόπημα και την απόπειρα δολοφονίας του Ερντογάν.

Με ποια λογική …ο Ερντογάν θα πρέπει να δείξει καλό χαρακτήρα σ’αυτούς τους Έλληνες;

ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΣΕ… ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ;;;

Κυκλοφορούν πολλά σενάρια και με πάσα επιφύλαξη για να κατανοήσουμε ορισμένα πράγματα παραθέτουμε ίσως το πιο «περιεκτικό», άσχετα αν συμφωνούμε ή όχι.

Τα βασικά σημεία από ένα μακροσκελές σενάριο :

Η παρούσα συγκυρία είναι ιδανική για τους Τούρκους γιατί είναι σπάνιο να βρεθεί χώρα τόσο αποδυναμωμένη όσο είναι τώρα η Ελλάδα και το ρευστό διεθνές περιβάλλον αφήνει περιθώρια στην Τουρκία για τυχοδιωκτικές πρακτικές, με σχετικά χαμηλή πιθανότητα συνεπειών. Επίσης η Τουρκία βρίσκεται σε ένα σημείο καμπής όσον αφορά την στρατιωτική αλλά και τη οικονομική της ισχύ. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην κορυφή της ισχύος της. Ενώ τα προηγούμενα χρόνια είχε μια συνεχή και σημαντική ετήσια ανάπτυξη τώρα δείχνει να είναι στα πρόθυρα σοβαρής οικονομικής κρίσης, πράγμα που θα έχει συνέπειες τόσο στο πρόγραμμα των εξοπλισμών της όσο και στην λαϊκή δυσαρέσκεια που θα προκληθεί. Επίσης έχουν αρχίσει κάποιες χώρες να της επιβάλλουν περιορισμούς στην πώληση οπλικών συστημάτων και στην μεταφορά τεχνολογίας, όπως πρόσφατα η Αυστρία με τις μηχανές των αρμάτων Αλτάι. Αυτή η τάση αναμένεται να χειροτερεύσει για την Τουρκία γιατί δημιουργεί όλο και περισσότερες προστριβές με συμμάχους και συνεργάτες. Με αυτούς τους ρυθμούς σε λίγο καιρό, οι συνέπειες θα είναι εμφανείς όχι μόνον στους εξοπλισμούς και την εγχώρια παραγωγή όπλων αλλά, πιθανόν, και στα αποθέματα ανταλλακτικών. Για να μην βρεθεί σε μειονεκτική θέση εν καιρώ πολέμου πρέπει να ενεργήσει τώρα που τα πράγματα είναι ακόμα υπέρ της.

Συγκεκριμένα η Ελλάδα πάσχει :
1) από έλλειψη σθένους. Τόσο η ηγεσία όσο και μεγάλα τμήματα του πληθυσμού έχουν μια νοοτροπία ηττοπάθειας και υποχωρητικότητας καθώς και μια απροθυμία να πράξουν το οτιδήποτε ενέχει κόστος ή κίνδυνο στο παρόν, ανεξάρτητα αν στο εγγύς μέλλον πρόκειται να το πληρώσουν στο πολλαπλάσιο.

«Εγκληματική οργάνωση»

Θα πρέπει να τονίσουμε κάτι πολύ σημαντικό για τις εξελίξεις στην Ελλάδα: Αν θέλουμε να ξεφορτωθούμε την παρούσα κυβέρνηση πρέπει να πείσουμε τον κόσμο ότι πρόκειται για κανονική μαφία. Με τον capo, με τους υπαρχηγούς, τους μπράβους, τους αναλώσιμους, τους πληρωμένους δολοφόνους.

Πρέπει να πείσουμε τον ελληνικό λαό ότι ο Αλέξης με το καθαρό ποινικό μητρώο δεν είναι τίποτε περισσότερο από τον αρχηγό μιας εγκληματικής οργάνωσης που δρα ύπουλα, έξυπνα, αδίστακτα και που δεν έχει μέτρο. Θα εκπληρώσει την αποστολή της με όποιο τίμημα. Ακόμη και με το να σπιλώσει αθώους.

Δε φτάνει, λοιπόν, να δείξουμε στον πολίτη ότι είναι άχρηστοι, ότι η διαχείριση κρίσιμων θεμάτων όπως τα εθνικά ή η οικονομία βρίσκονται στα χέρια ανίκανων. Πρέπει να αποδείξουμε ότι πρόκειται για πολιτικούς μαφιόζους που δεν ορρωδούν προ ουδενός.

Σκεφτείτε πώς στήθηκε η υπόθεση της Novartis και ποιοι ήταν τα όργανα εκτέλεσης. Ο αρχηγός στο Μαξίμου με τους παρατρεχάμενους που σπεύδουν αμέσως να εκτελέσουν τις εντολές. Μαζί τους οι «γενίτσαροι», μια ομάδα καραμανλικών που έχει αυτονομηθεί από το καραμανλικό περιβάλλον και που στο κάτω – κάτω κι αυτό να μη συμβαίνει το ίδιο μας κάνει. Αφού ο αρχηγός δεν τους «μαζεύει» καλά να πάθουμε. Έχουμε, όμως, την εντύπωση πως οι καραμανλικοί που στηρίζουν την κυβέρνηση κάνουν ό,τι γουστάρουν χωρίς να ρωτάνε τον… αμίλητο.

Τι άλλο χρειάζεται μια εγκληματική οργάνωση; Χρειάζεται πρόσβαση στη δικαιοσύνη ώστε να μην πειράζει τα σκάνδαλα τα δικά της.

Γερμανός Καραβαγγέλης καί Ἐθνομάρτυρας Αἰμιλιανός διαρρηγνύουν τά ἱμάτιά τους.

 

Γερμανός Καραβαγγέλης καί Ἐθνομάρτυρας Αἰμιλιανός διαρρηγνύουν τά ἱμάτιά τους.

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

-Αἰμιλιανέ, κι ἐσύ ἐδῶ!

-Ναί, σεβασμιώτατε Γερμανέ Καραβαγγέλη. Ποῦ ἤθελες νά βρίσκομαι μιά τέτοια μέρα; Κλεισμένος στό ἐπισκοπεῖο μου στα Γρεβενά; Δέν εἴπαμε, ὅτι σήμερα 21 Ἰανουαρίου 2018, στίς δύο ἀκριβῶς, θά συναντηθοῦμε στήν κορυφή τοῦ Λευκοῦ Πύργου; Ὅπου νά ‘ναι καταφθάνουν καί ὁ Φώτιος ἀπό τήν Κορυτσά καί ὁ Χρυσόστομος ἀπό τήν Δράμα.

Πώ, πώ, τί λαοθάλασσα εἶναι τούτη! Χιλιάδες τά ἐγγόνια μας καί τά δισέγγονά μας! Τά γνήσια καί  ἀνόθευτα ἐγγόνια μας! Μέ τί λαχτάρα καί μέ τί ζῆλο συμμετέχουν στό συλλαλητήριο! 

-Σεβασμιώτατε Αἰμιλιανέ, ὅπως βλέπεις, ἐδῶ καί δυό ὧρες περίπου, δέν σταματᾶνε νά ἔρχονται. Πόσο χαίρομαι καί πόσο συγκινοῦμαι μέ τόν ὑπέροχο αὐτόν λαό μας!

Νά σοῦ πῶ τήν ἀλήθεια, δέν τό περίμενα νά δῶ τέτοια προθυμία, τέτοιον παλμό! Πέρασαν πάνω ἀπό ἑκατό χρόνια, ἀπό τότε πού ὁ Πανάγαθος Θεός μᾶς κάλεσε κοντά του. Ἔλεγα χθές στόν Παῦλο Μελᾶ καί στόν κουνιάδο του τόν Ἴωνα: Μέ τόση πλύση ἐγκεφάλου, πού ἔχουν ὑποστεῖ οἱ ἀπόγονοί μας ὅλα τοῦτα τά χρόνια, θά ἔχει μείνει ἄραγε μαγιά φιλοπατρίας γιά τήν αὐριανή κινητοποίηση; Μέ τήν παρακμή καί τήν ξεφτίλα, πού ἐπικρατεῖ ἐδῶ καί χρόνια στά σχολεῖα μας, θά ἔχει ἄραγε διασωθεῖ ἴχνος ἁγνοῦ 
πατριωτισμοῦ; Μετά ἀπό ἔναν ἀνελέητο πολυχρόνιο πόλεμο ἐναντίον τῆς Ἱστορίας μας, ἐνατίον τῆς Γλώσσας μας, ἐναντίον τῆς Ὀρθοδοξίας μας, θά μποροῦσαν νά ὑπάρχουν ἀκόμα λίγοι ἔστω ἀπόγονοί μας, πού νά δακρύζουν στό ἄκουσμα τοῦ ὀνόματος τῆς Μαακεδονίας μας;

Νά, ὅμως, πού οἱ φόβοι μου, εὐτυχῶς, δέν βγῆκαν ἀληθινοί. Ἐθνομάρτυρα Αἰμιλιανέ, ἡ θυσία μας δέν πῆγε χαμένη. Δές τί γίνεται κάτω! Χαλασμός Κυρίου!

-Γερμανέ Καραβαγγέλη, θυμᾶσαι πόσο χρονῶν ἤμασταν τότε, ὅταν πήραμε στά χέρια μας τόν Ἀγῶνα τόν Μακεδονικό; Εσύ στά τριάντα τέσσερα καί ἐγώ στά εἴκοσι ἐννιά!

Ἀλήθεια, πόσες φορές κινδυνέψαμε ἀπό τά μαχαίρια τῶν κομιτατζήδων! Πόσες φορές βάλθηκαν νά μᾶς ξεκάνουν, Τοῦρκοι καί Βούλγαροι μαζί! Ἐμεῖς, ὅμως, δέν τό βάζαμε κάτω. Τόν ἀγῶνα γιά τήν Μακεδονία μας, τόν συνεχίζαμε μέ τόλμη καί ἀποφασιστικότητα.

-Σεβασμιώτατε Αἰμιλιανέ, ξεχνιοῦνται τέτοιες ἡμέρες ἡρωϊκές; Ἤμουνα τότε χωροεπίσκοπος στήν Πόλη, στό Πέραν. Καλοπερνοῦσα. Μοῦ λέει ὁ Πατριάρχης: Γερμανέ, φεύγεις αὔριο γιά τήν Μακεδονία. Εἶσαι ὁ νέος Μητροπολίτης Καστοριᾶς. Θά πᾶς, γιά νά στηρίξεις τόν Ἀγῶνα. Εἶπα κι ἐγώ τότε ἀπό μέσα μου: Γερμανέ Καραβαγγέλη, ἑτοιμάσου νά πεθάνεις γιά τήν Μακεδονία μας.

Δέν εἶχα πεντάρα στήν τσέπη μου. Πῶς νά φτάσω μέχρι τήν Καστοριά καί πῶς νά βοηθήσω στόν Ἀγῶνα γιά τήν σωτηρία τῆς Μακεδονίας μας; Οἱ Τοῦρκοι θά θέλουν ἄσπρα (παράδες), καί τά σώματα τά ἀνταρτικά τῶν Μακεδονομάχων θά χρειάζονται τροφές καί μπαρουτόβουλα.

Βοήθεια ἀπό πουθενά. Μοναδική μου περιουσία, τά χρυσοκέντητα ἄμφιά μου. Πάω, λοιπόν, καί τά βάζω ἐνέχυρο. Ἐξασφαλίζω ἕνα πουγγί λίρες, καί ξεκινάω γιά τόν Μακεδονικό Γολγοθά.

-Γερμανέ Καραβαγγέλη, ὅση ὥρα μοῦ μιλᾶς, ἐγώ ἔχω στραμμένο τό βλέμμα μου πρός τά κάτω καί παρακολουθῶ τά πλήθη. Συρρέει κόσμος ἀπό ὅλες τίς μεριές τῆς Θεσσαλονίκης! Ἄνθρωποι ὅλων τῶν ἡλικιῶν. Ἄνδρες, γυναῖκες, νέοι καί νέες, παιδιά, ἀκόμα καί βυζανιάρικα στίς ἀγκαλιές τῶν μανάδων τους! Βλέπω καί μερικούς παπάδες ἐδῶ κι ἐκεῖ. Δεσποτάδες, ὅμως, δέν ἔχω δεῖ, μέχρι στιγμῆς, οὔτε ἕναν! Σεβασμιώτατε Δράμας Χρυσόστομε, τώρα πού ἐρχόσασταν πρός τόν Λευκό Πύργο, μήπως συναντηθήκατε μέ κανέναν δεσπότη;

- Ἀδελφέ μου Αἰμιλιανέ, φαίνεται, πώς δέν πληροφορήθηκες τά καθέκαστα ἀπό τήν Ἀθῆνα. Βούϊξε ὁλόκληρη ἡ Δράμα ἀπό τίς δηλώσεις τοῦ ἀρχιεπισκόπου!