ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΙ ΨΗΦΙΑΚΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ - ΣΕΡΕΤΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ, ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ..ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ.

 

"Με τις πέτρες και τα χώματα του τόπου σου"

Κάποτε στο Άγιο Όρος ρώτησα έναν Γέροντα:

''Πώς θα αυξηθώ πνευματικά; '' και μου έδωσε μια απάντηση που με ξάφνιασε:'

''Με τις πέτρες και τα χώματα του τόπου σου''.

Δεν το καταλαβαίνω Γέροντα του λέω, μπορείτε να μου το εξηγήσετε;

''Με τους ανθρώπους της καθημερινότητας σου και τις καταστάσεις που δημιουργούνται στη ζωή σου. Με αυτές τις πέτρες και τα χώματα του τόπου σου θα χτίσεις την πνευματική σου οικοδομή. Μην τρέχεις μακριά για να τα κουβαλήσεις, δίπλα σου είναι, αρκεί να καταλάβεις ότι κανένας άνθρωπος και καμιά κατάσταση καλή ή κακή δεν έρχεται τυχαία στη ζωή σου. Όλοι και όλα συνεργούν για την οικοδομή σου''.

Πόσο απλό ακούγεται αλλά και πόσο δύσκολα εφαρμόζεται στην καθημερινότητα μας, ειδικά στις μέρες μας που η σύγχρονη αρρωστημένη νοοτροπία χωρίζει τους ανθρώπους σε αρνητικούς και θετικούς.

 

Ο Νετανιάχου με βίντεο κάτω από το Τέμενος Αλ-Άκσα προειδοποιεί την Τουρκία για την ανέγερση του Τρίτου Ναού του Σολομώντα

 

Ο Νετανιάχου με βίντεο κάτω από το Τέμενος Αλ-Άκσα προειδοποιεί την Τουρκία για την ανέγερση του Τρίτου Ναού του Σολομώντα - Triklopodia

Ομιλία τού Καθηγούμενου τής Ι.Μ.Εσφιγμένου επί τής εορτής τής Αναλήψεως του Κυρίου 17.05.2025 (π.ημ)

 

«Η εξουσία πολεμάει την Ιερά Μονή Εσφιγμένου» : Γεροντας Μεθόδιος, Σερέτης Γρηγόρης

 

Οργή...Ὁσίου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου,

Μαλώσατε μέ τόν Ν.Ν. Καί δέν συμφιλιωθήκατε; Προσπαθῆστε νά διευθετῆτε πάντοτε τά πράγματα μέ πνεῦμα πραότητος καί νά διαγράψετε ἀπό τό λεξιλόγιο σας τήν φιλονικία.

Στόν κόσμο μας τίποτε δέν ὑπάρχει ἄξιο λόγου γιά νά φιλονικεῖ κανείς παρά μόνο γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς του.

Συχνά νά ἐπαναλαμβάνετε τά λόγια του Κυρίου: «Τί γάρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος ἐάν τόν κόσμον ὅλον κερδίσῃ, τήν δέ ψυχήν αὐτοῦ ζημιωθῇ;» (Ματθ. 16, 26). Πρέπει πολύ ν’ ἀγωνισθῆτε κατά τοῦ πάθους τῆς ὀργῆς. Νά προσεύχεσθε θερμά στόν Κύριο νά σᾶς εὐσπλαγχνισθῇ καί νά σᾶς θεραπεύσῃ.

Γιά νά ἐξαλειφθῇ μιά τόσο εὔφλεκτη ἐρεθιστικότητα δέν ἀρκοῦν οἱ ἀνθρώπινες δυνάμεις. Χρειάζεται νά βοηθήσῃ ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ἀλλά γιά νά ἐπέμβῃ ὁ Θεός πρέπει νά δῇ καί τήν δική μας ἐπίμονη ἀγωνιστική προσπάθεια. Ἀγωνισθῆτε λοιπόν καί εὐχηθῆτε καί γιά μένα.

***

Μοῦ θέτετε δύο ἐρωτήματα πολύ λεπτά καί ὁμολογῶ ὅτι δυσκολεύομαι ν΄ ἀπαντήσω ἱκανοποιητικά.

Α΄. Ἡ Ἐκκλησία προσεύχεται γιά τήν ἀπαλλαγή ἀπό τίς θλίψεις. Στό ψαλτήριο ἀφθονοῦν οἱ σχετικές ἱκεσίες. Νά προσεύχεσθε καί σεῖς γιά ν’ ἀπαλλαγῆτε ἀπ’ αὐτές. Πρέπει ὅμως νά ξέρετε ὅτι οἱ θλίψεις παίζουν ἕνα σημαντικό ρόλο στήν ὑπόθεσι τῆς σωτηρίας μας.

«Μέ πολλές θλίψεις θά εἰσέλθουμε στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν» (Πράξ. 14, 22). Ὅταν λοιπόν δοκιμάζεσθε ἀπ’ αὐτές, θυμηθῆτε ὅτι σᾶς προετοιμάζουν τόν δρόμο γιά τήν σωτηρία. Ἔτσι δέν θά ταράζεσθε, ἀλλά θά τίς ὑπομένετε μέ θάρρος καί μέ καρτερία.

Β΄. Ἡ φιληδονία καί ἡ ὀργή δέν ἀνήκουν στήν φύσι μας. Εἶναι ἀποτελέσματα τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος. Ὅποιος λοιπόν ἀγωνίζεται καί ὑπερνικᾶ τά πάθη αὐτά, δέν καταπιέζει τήν φύσι, ἀλλ’ ἀναχαιτίζει τήν φθορά της καί ἐπαναφέρει τόν ἄνθρωπο στήν προπτωτική του κατάστασι.

Σέ μερικούς ἡ φιληδονία καί ἡ ὀργή ἐμφανίζονται ταπεινωμένες, σέ ἄλλους μοιάζουν μέ ἄγρια θηρία. Οἱ πρῶτοι πού ἔχουν σχετική ἀπάθεια, δέν θά ἔχουν καί μεγάλο μισθό στόν ἀγώνα τους. Ἐνῶ οἱ δεύτεροι, ἐάν νικήσουν τά θηρία αὐτά, θά κοσμηθοῦν μέ μαρτυρικό στεφάνι.

Σ’ αὐτό λοιπόν τό στεφάνι ἀποβλέποντας ἀγωνισθῆτε γενναῖα καί σεῖς».

(Ἀπό τό βιβλίο «ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ», Ὁσίου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου.

 

 

Η οργή, ως συναισθηματική αντίδραση, αναφέρεται σε έντονη αίσθηση θυμού και ενοχλήσεως. Ο Ὅσιος Θεοφάνης ο Ἐγκλειστός, σαν πνευματικός πατέρας,

Κρυμμένες οι υποσχέσεις του Θεού!

Πρέπει να γνωρίζεις ότι μέσα στις θλίψεις και στα παθήματα, στην υπομονή και στην πίστη, είναι κρυμμέ
νες οι υποσχέσεις του Θεού, όπως επίσης και η δόξα και η απόκτηση των ουρανίων αγαθών.

Γιατί και το σιτάρι, που σπέρνεται στη γη, είναι ανάγκη πρώτα να δοθεί στη σήψη και στην ατιμία, φαινομενικά, και έτσι να απολαύσουμε την ομορφιά και τον πολλαπλάσιο καρπό του. Aν όμως δεν περνούσε από τη σήψη εκείνη και τη φαινομενική ατιμία, δεν θά έβγαζε καρπό. Αυτό λέει και ο Aπόστολος: «Πρέπει να περάσουμε πολλές θλίψεις για να μπούμε στη βασιλεία του Θεού».

Kαι ο Kύριος λέει: «Mε την υπομονή σας, θα σώσετε τις ψυχές σας», καί: «στον κόσμο θα έχετε θλίψεις».

O Iησούς, είναι η μοναδική ελπίδα μας. H ελπίδα του κόσμου ολοκλήρου.

Άγιος Μακάριος

 

«Καλά λέτε. Θα πάω να γίνω μοναχός». ...

Ζούσε κάποτε στη Θηβαΐδα κάποιος που τον έλεγαν Παύλο και ήταν ευλαβής και φιλακόλουθος. Μέρα και νύκτα παρακολουθούσε την εκκλησία κι έκανε με προθυμία και τις υπόλοιπες διατεταγμένες ακολουθίες. Βλέποντας τον έτσι οι γνωστοί του ευλαβείς και φιλακόλουθοι του λένε: «Κυρ-Παύλε, αφού ούτε γονείς έχεις ούτε γυναίκα θέλεις να πάρεις, γιατί δεν γίνεσαι μοναχός;» Κι αυτός τους απάντησε: «Καλά λέτε. Θα πάω να γίνω μοναχός». Έφυγε λοιπόν και ησύχασε σε κελλί μόνος του και δόθηκε στην άσκηση και τους λοιπούς κόπους και ήταν στο φρόνημα ακμαιότερος.

Βλέποντας τον ο πονηρός δαίμονας έτσι αγωνιστή, άρχισε να του παρουσιάζεται κατά φαντασίαν ως άγγελος, να του προλέγει κάποια πράγματα και να τον εμπαίζει. Κι όταν ο δαίμονας κατάλαβε ότι τον έχει υποχείριο, του λέει: «Ο Χριστός αγάπησε υπερβολικά την αγία βιοτή σου και αύριο θα σε επισκεφθεί για να σου δώσει ένα χάρισμα ασκητικής διαγωγής. Εσύ λοιπόν βγες από το κελλί σου και προσκύνησε τον και, αφού λάβης το χάρισμα, μπαίνεις πάλι στο κελλί σου.

Την επομένη λοιπόν βγαίνει από το κελλί του και βλέπει μία παράταξη, τάχα, από αγγέλους λαμπαδηφόρους και ένα πύρινο τροχό και στο μέσον του τροχού να φαίνεται το σχήμα κάποιου, τον οποίο υπέθεσε ότι είναι ο Χριστός. Και μόλις επρόκειτο να κλίνη τον αυχένα για να τον προσκύνησει, τότε ένα χέρι, που φάνηκε μέχρι τον καρπό, τούδωσε ένα ράπισμα και τον έσπρωξε προς τα πίσω, για να μη προσκύνησει. Και πέφτοντας στη γη κοιτάζει προσεκτικά και δεν βλέπει ούτε τους λαμπαδηφόρους αγγέλους ούτε τον πύρινο τροχό. Κατάλαβε τότε τον εμπαιγμό του δαίμονος και έμεινε σ' εκείνη την θέσι κλαίγοντας επί δύο μερόνυχτα και λέγοντας ενώπιον του Θεού: «Αλλοίμονο σε μένα τον αμαρτωλό, αμάρτησα και έχασα όλους τους κόπους της ζωής μου και τι να κάμω δεν ξέρω».

Είχε ακούσει λοιπόν ότι στην ανώτερη (νοτιώτερη) Θηβαΐδα ζούσε από πολλά χρόνια μόνος σ' ένα αγρό ένας γέροντας αναχωρητής. Σκέφθηκε λοιπόν να πάει σ' αυτόν και να του εμπιστευθεί αυτά που του συνέβησαν. Όταν λοιπόν έφτασε κοντά στον τόπο του αγίου έπεσε με το πρόσωπο στη γη και έκλαιγε λέγοντας: «Αμάρτησα, συγχώρεσε με και προσευχήσου για μένα». Ο γέροντας όμως του φώναζε: «Δεν μπορείς να έλθης εδώ, χλεύη των δαιμόνων. Μη πλησίασης προς τα 'δω». Και τον επέπληττε. Αυτός όμως παρέμενε πεσμένος στο έδαφος κλαίγοντας. Τον συμπάθησε λοιπόν ο άγιος και του λέει: «Αν είχες ξεκινήσει να μάθεις μια οποιαδήποτε τέχνη, δεν θα έπρεπε πρώτα να βρεις ένα τεχνίτη και να μάθεις από αυτόν τα μυστικά της; Εσύ όμως έφυγες και κατοίκησες μόνος σου χωρίς να εμπιστευθής τους λογισμούς σου σε κανέναν. Κι αν δεν σε βοηθούσε ο Θεός και η δεξιά του αγίου αγγέλου, θα προσκυνούσες τον δαίμονα και θάχανες τα λογικά σου και θα τριγύριζες στις πόλεις σαν τους δαιμονισμένους. Αλλά από 'δω και στο εξής ευχαρίστησε τον Θεό που σε βοήθησε και έλα να μπεις μέσα στο κοινόβιο».

Άγνωστος μοναχός: Ερμηνεία του «Κύριε Ελέησον»

Το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», και συντομότερα «Κύριε ελέησον», από τον καιρό των Αποστόλων χαρίστηκε στους Χριστιανούς και ορίστηκε να το λένε ακατάπαυστα, όπως και το λένε.

Τι σημαίνει όμως τούτο το «Κύριε ελέησον», είναι πολύ λίγοι σήμερα που το ξέρουν, κι έτσι φωνάζουν καθημερινά ανωφελώς, αλλοίμονο, και ματαίως το «Κύριε ελέησον», και το έλεος του Κυρίου δεν το λαβαίνουν γιατί δεν ξέρουν τι ζητούν.

Γι’ αυτό πρέπει να ξέρομε πως ο Υιός και Λόγος του Θεού, αφότου σαρκώθηκε και έγινε άνθρωπος και υπέμεινε τόσα πάθη και σταυρώθηκε και χύνοντας το πανάγιο αίμα Του εξαγόρασε τον άνθρωπο από τα χέρια του διαβόλου, από τότε έγινε Κύριος και εξουσιαστής της ανθρώπινης φύσεως.

Και προτού βέβαια σαρκωθεί ήταν Κύριος όλων των κτισμάτων, ορατών και αοράτων, ως δημιουργός και ποιητής τους, όμως των ανθρώπων και των δαιμόνων που δε θέλησαν από μόνοι τους να τον έχουν Κύριο και εξουσιαστή τους, δεν ήταν και Αυτός Κύριος τους, ο Κύριος όλου του κόσμου.

Ο πανάγαθος Θεός δηλαδή, και τους Αγγέλους και τους ανθρώπους τους έκανε αυτεξούσιους και τους χάρισε το λογικό, να έχουν γνώση και διάκριση· γι’ αυτό, ως δίκαιος που είναι και αληθινός, δε θέλησε να τους αφαιρέσει το αυτεξούσιο και να τους εξουσιάζει με τη βία και χωρίς τη θέλησή τους.

Στον Άθω οι διαπραγματεύσεις Ρωσίας-Ουκρανίας προτείνει ο Ευρωβουλευτής Νικόλας Φαραντούρης

24/05/2025 | 01:28

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πρόταση Φαραντούρη για φιλοξενία ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων Ρωσίας-Ουκρανίας στον Άθω

Ανοικτή πρόταση προς την Ελληνική Κυβέρνηση να φιλοξενήσει η Ελλάδα τις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία απευθύνει ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Επιτροπής Ασφάλειας και Άμυνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νικόλας Φαραντούρης με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Όπως επισημαίνει, «η παράταση των εχθροπραξιών εντείνει την αστάθεια στην Ευρώπη και απειλεί την αρχιτεκτονική ασφάλειας που οικοδομήθηκε με κόπο τις τελευταίες δεκαετίες. Η ανάγκη για ειρηνευτική πρωτοβουλία είναι πιο επιτακτική από ποτέ».

Όπως υπενθυμίζει, την περασμένη εβδομάδα, ο Αμερικανός Πρόεδρος Donald Trump πρότεινε το Βατικανό ως πιθανό τόπο διεξαγωγής διαπραγματεύσεων, μετά από σχετική πρόταση του Πάπα Λεοντίου ΙΔ’. Ωστόσο, ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Sergei Lavrov, εξέφρασε επιφυλάξεις.

Σύμφωνα με τον Έλληνα ευρωβουλευτή «η Ελλάδα μπορεί επιτέλους να πρωταγωνιστήσει για την ειρήνη μεταξύ δύο ομόδοξων λαών. Ο τόπος διαπραγματεύσεων θα μπορούσε να είναι ο Άθως (Ουρανούπολη), ένας παγκόσμια αναγνωρισμένος πνευματικός τόπος με ισχυρούς συμβολισμούς ειρήνης, υπέρβασης και επανεκκίνησης και για τα δύο μέρη.

Η Ελλάδα σήμερα, ως κράτος-μέλος της Ε.Ε., μη-μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και υπερασπιστής του διεθνούς δικαίου, συγκεντρώνει τα εχέγγυα για να προσφέρει υπηρεσίες «διπλωματικού μεσολαβητή» μεταξύ δύο ομόδοξων λαών.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης ανοίγει το κουτί της Πανδώρας, κάνοντας εμπόρευμα το DNA νεογνών και υποθηκεύοντας το μέλλον των Ελλήνων…

Γονιδιακό «σκλαβοπάζαρο» χωρίς την έγκρισή μας, σε ένα σκάνδαλο κολοσσιαίων διαστάσεων…! Το τρομακτικό σκάνδαλο της εκχώρησης του DNA των νεογνών στην Ελλάδα, επιβεβαιώνει ότι η εξουσιομανία των κυβερνώντων έχει περάσει σε ιστορικά επίπεδα κακοήθειας. Η καταλυτική αξία της βιοηθικής δίνει τη σκυτάλη στη βιοεπιτήρηση και τη συστημική βιοτρομοκρατία…

Σε μια μελλοντική κοινωνία όπου θα απελευθερωθούν οι γενετικές διακρίσεις στην αγορά (διότι εκεί ακριβώς πηγαίνει η υπόθεση), θα διαμορφωθούν ουσιαστικά πολίτες 2 ταχυτήτων: πατρίκιοι γενετικής «καθαρότητας» και πληβείοι με στιγματισμένο γενετικό προφίλ που θα υφίστανται αποκλεισμούς στην εργασία, την ασφάλιση, την περίθαλψη και τα άλλα δικαιώματα…

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

Το τρομακτικό σκάνδαλο της εκχώρησης του DNA των νεογνών στην Ελλάδα, επιβεβαιώνει ότι η εξουσιομανία των κυβερνώντων έχει περάσει σε ιστορικά επίπεδα κακοήθειας. Η καταλυτική αξία της βιοηθικής δίνει τη σκυτάλη στη βιοεπιτήρηση και τη συστημική βιοτρομοκρατία.

Πριν ακόμα επιβάλλει η κυβέρνηση τον ψηφιακό φασισμό των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, ξεπουλάει την ίδια τη γενετική ταυτότητα των νεογέννητων, με το ίδιο το DNA τους να γίνεται ιδιοκτησία για δύο ιδιωτικές εταιρείες των ΗΠΑ (“RealGenix” και “BeginNGS”). Αυτό είναι το άκρως δυστοπικό σχέδιο του Άδωνι Γεωργιάδη και της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με παραβίαση προσωπικών δεδομένων, αλλά με καταλήστευση βιολογικών δεδομένων που αφορούν την ίδια την οργανική υπόσταση του νεογέννητου, που θα γίνει ο αυριανός πολίτης. Η ίδια η ζωή του ανθρώπου γίνεται αντικείμενο «σύμβασης» με ξένες εταιρείες που λειτουργούν ως δεξαμενές γενετικών πληροφοριών και συγκεντρώνουν στα χέρια τους μια δύναμη ασύλληπτων διαστάσεων.

Ο Μακεδόνας Επαναστάτης που έκαψε Δικαστή, απήγαγε τη Γυναίκα του Πασά και εξαφάνισε 1300 Οθωμανούς.

  Ένας Μακεδόνας από το Νυμφαίο βλέπει με τα μάτια του τον βιασμό ενός κοριτσιού. Τραβάει όπλο, σκοτώνει και φεύγει στα βουνά.

 

Το 1870 στα Γρεβενά, ένα κορίτσι βιάζεται από Τουρκαλβανό λήσταρχο μπροστά στα μάτια του πατέρα της, ενός ιερέα. Ανάμεσα στους μάρτυρες βρίσκεται ο νεαρός Βασίλειος Ζούρκας, γόνος πλούσιας οικογένειας από το Νυμφαίο. Δεν ήταν ακόμα επαναστάτης. Δεν είχε σκοπό, ούτε σημαία. Μόνο μια παρορμητική οργή που ξύπνησε σε δευτερόλεπτα. Πυροβολεί, σκοτώνει, και μαζί με τον αδερφό του και τον φίλο τους, φεύγουν στα βουνά. Έτσι ξεκινά μια ζωή αντάρτικη. Χωρίς γυρισμό. Χωρίς έλεος.

Σε κάθε γωνιά της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας, το όνομά του γίνεται φόβος. Δεν πολεμά απλώς. Τιμωρεί. Στην Αχρίδα, ένας καδής καταδυναστεύει Χριστιανούς. Ο Ζούρκας δεν στέλνει απλώς προειδοποιήσεις. Καίει το σπίτι του δικαστή, σκοτώνει μέρος της φρουράς του και στέλνει τη γυναίκα του πίσω στον άντρα της — γυμνή, με απειλητικό σημείωμα. Είναι η γλώσσα που ξέρει να μιλά. Μετά από αυτό, οι Χριστιανοί της Αχρίδας δεν ξαναφοβούνται.

Στη Γεωργία Ασπροποτάμου, δύο Τούρκοι ληστές απαγάγουν τη γυναίκα του Έλληνα Νάκου Μπράντζιτσα, κατ’ εντολήν του Αλήμπεη από την Πόιανη. Ο Ζούρκας με τον Δημήτριο Νταλίπη στήνουν ενέδρα. Τους σκοτώνουν και στέλνουν σημείωμα και στον Αλήμπεη. Από εκείνη τη νύχτα, ο βίαιος εξισλαμισμός σταματά. Ο κόσμος καταλαβαίνει ότι υπάρχει κάποιος που σκοτώνει για να σώσει.

Όταν ξεσπά η Μακεδονική Επανάσταση του 1878, αρνείται κάθε βοήθεια από την ελληνική κυβέρνηση. Δεν παίρνει χρήματα. Μόνο μια σημαία. Χρηματοδοτεί μόνος του το σώμα του και το οδηγεί στον πόλεμο. Στις μάχες του Ιανουαρίου κοντά στη Μονή Παναγίας Ξενίας, σκοτώνει 440 Οθωμανούς. Λίγες μέρες μετά, μαζί με άλλους οπλαρχηγούς, αντιμετωπίζει 7.000 Τούρκους με σώμα 700 Ελλήνων. Οι απώλειες των αντιπάλων: 800. Λίγο αργότερα, στην Αγιά, με δύναμη 900, πολεμά 9.000 Οθωμανούς. Οι Έλληνες θρηνούν 40. Οι Οθωμανοί: 1.300.

Ο πόλεμος του Ζούρκα δεν είναι στρατηγική. Είναι πυρετός. Στη μάχη στο Καρπερό, περικυκλωμένος από 1.600 Τούρκους, ανήμερα του Αγίου Γεωργίου, καταφέρνει να διαλύσει το απόσπασμα, σκοτώνοντας 26. Λίγες μέρες μετά, στο Μέτσοβο, σκοτώνει τον επαρχο Ιωαννίνων και τη συνοδεία του. Ο θάνατός του διαδίδεται ψευδώς πολλές φορές. Το κεφάλι ενός ομοίου του αποκεφαλίζεται και περιφέρεται στο Μοναστήρι με αλαλαγμούς. Μα ο Ζούρκας ζει.

Στη συνέχεια, μπαίνει στην πιο κινηματογραφική πράξη της ζωής του. Το 1879, πληροφορείται ότι δέκα γυναίκες συγγενείς του βρίσκονται αιχμάλωτες στις φυλακές Γρεβενών. Προσπαθεί να τις εξαγοράσει. Αποτυγχάνει. Σχηματίζει σώμα 40 ανδρών και επιτίθεται στην έπαυλη του Εμίν Πασά στη Λάρισα, που φυλάσσεται από 160 στρατιώτες. Νικά. Ο Εμίν διαφεύγει. Ο Ζούρκας απάγει τη γυναίκα και το παιδί του Πασά. Τους μεταφέρει στα “Γιατάκια των Κλεφτών” στον Αλμυρό. Το παζάρι αρχίζει. Ο Πασάς αρνείται να ανταλλάξει τις γυναίκες με τις συγγενείς του Ζούρκα. Ο επαναστάτης προχωρά. Νικά ξανά στρατό 200 αντρών. Ο Εμίν οργανώνει εκστρατεία 5.000 στρατιωτών με επικεφαλής τον Σιδέρ Πασά. Η μάχη διαρκεί από χαραυγή ως σούρουπο. Οι απώλειες: 200 Οθωμανοί, 2 Έλληνες.

Τη νύχτα, το σώμα του Ζούρκα εξαφανίζεται στα βουνά. Από μια σπηλιά στη Γούρα γράφει ξανά στον Πασά. Δέχεται. Η ανταλλαγή γίνεται στην Παναγία Ξενιά. Οι γυναίκες του Ζούρκα απελευθερώνονται. Η τιμή αποκαθίσταται.

Αργότερα, φυλακίζεται. Όχι από τους Τούρκους. Από το ελληνικό κράτος. Στις φυλακές Κόκλα της Αθήνας, όπου πεθαίνουν ήρωες και σβήνουν μνήμες. Κατηγορείται για ληστείες που ποτέ δεν έκανε. Ίσως γιατί ο ήρωας που δεν υπάκουε έπρεπε να τιμωρηθεί. Ίσως γιατί η ιστορία δεν έχει θέση για άντρες που γκρεμίζουν βασίλεια χωρίς διαταγή.

Ο Βασίλειος Ζούρκας χάθηκε χωρίς επίλογο. Μα οι σκιές του αντηχούν στα βουνά που μίλησαν ελληνικά με αίμα. Στα μέρη που τα άλογα έσερναν ελευθερία. Και στα βράχια που κάποτε μια γυναίκα του Πασά, γυμνή και τρομαγμένη, έφερε το πρώτο μήνυμα. Ότι το σκοτάδι, αν έχει ψυχή, μπορεί να πολεμήσει για το φως.

 https://www.sportime.gr/must-read/o-makedonas-epanastatis-pou-ekapse-dikasti-apigage-ti-gineka-tou-pasa-ke-exafanise-1300-othomanous/

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΚΟΝΑΚΙ ΜΑΣ

Είμαστε στην δυσάρεστη θέση να σας ενημερώσουμε για μία ακόμη προβοκάτσια των Κατσουλιέρηδων εντός Α.Ο. .

Στο κονάκι μας στις Καρυές προσπάθησαν σήμερα να επιτεθούν Κατσουλιέρηδες μοναχοί όπου και απωθήθηκαν. Στην προσπάθεια τους να εισέλθουν του οικήματος μας, αφού έκοψαν το πλέγμα με κόπτη και έσπασαν την ξύλινη πόρτα στο κονάκι μας.

Και ως γνωστή τακτική τους, αν και θύτες, προσποιούμενοι τραυματισμό ακολούθησαν μαθήματα υποκριτικής ως θύματα.

Σκηνοθετημένη επίθεση εν όψει προκαθορισμένης επίσκεψης στις 25-5-2025 δημοσιογράφων του BBC...πόσο βολικό.

Όμως τους ενημερώνουμε πως το Α.Ο. δεν είναι Επίδαυρος...και πως τέτοιες "παραστάσεις" δεν κάνουν κακό στην Ιστορική Μονή Εσφιγμένου αλλά στην διεθνή εικόνα του Αγίου Όρους. Για μία ακόμη φορά οι "διορισμένοι" μοναχοί κατώτεροι των περιστάσεων.

 

Ομιλία που πραγματοποιήθηκε 20.05.2025 Ν.Η. (07/05/2025 Π.Η) από τον Ιερομόναχο Γρηγόριο της Εσφιγμένου.

 

Ομιλία που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 20 Μαΐου 2025 Ν.Η. (07/05/2025 Π.Η) μετά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία στο Ιερό Παρεκκλήσι του Αγ. Νειλου του μυροβλήτου από τον Ιερομόναχο Γρηγοριο Αγιορείτη Εσφιγμενιτη

Ὁ Προσωπικός Ἀριθμός καί τό Ἅγιον Ὅρος. τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα

Καί μιά πού σέ πρόσφατες ἀναρτήσεις σχολίασα τήν ἀπαράδεκτη στάση τῆς διοικούσας Ἐκκλησίας στό θέμα τῆς νέας ταυτότητας καί τοῦ λεγόμενου Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ, ὃπως αὐτή ἐκφράζεται μέσῳ διαφόρων ἀνεκδιήγητων ἐπιχειρημάτων, νά μή ξεχάσουμε καί τήν ἐπίσης ἀπαράδεκτη ἐπίσημη στάση τοῦ Ἁγίου Ὅρους (ἀπαντώντας ἔτσι καί ὅσους ἀπέμειναν ἀκόμη νά στηρίζουν τήν γνωστή πατριδοχριστεμπορική μάζωξη καί οἱ ὁποῖοι ἐπικαλοῦνται ἤδη αὐτή τήν στάση, γιά νά ὑποστηρίξουν τό προβληθέν ἀπό τό κομματίδιό τους αἴτημα γιά προαιρετικότητα). Καί ἀναφέρομαι στήν ἐπιστολή πρός τόν φασίστα ὑπουργίσκο ψηφιακῆς ὑποδούλωσης, πού ἀνακοίνωσε ἡ Ἱερά Κοινότητα καί τήν ὁποία δέν μποροῦμε παρά νά χαρακτηρίσουμε ὡς ἀπερίγραπτο σκουπιδόχαρτο (καί τοῦτο μάλιστα μετά ἀπό εἰλικρινῆ προσπάθεια γιά τήν ἐπιλογή τῶν ἠπιοτέρων δυνατῶν λέξεων).

Καί πόσο κοσμιότερα ἄλλωστε νά τήν χαρακτηρίσουμε, ὅταν μιλᾶμε γιά ἕνα κείμενο πού δέν θίγει ἀπολύτως τίποτε ἀπό τά σημαινόμενα τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ (ὄχι μόνο τά πνευματικά, ἀλλά οὔτε κἄν τά πολιτικά), ἀλλά ἁπλῶς ψελλίζει τήν λέξη «προαιρετικότητα», γιά τήν ὁποία μάλιστα ἀπευθύνεται σέ παρακλητικό τόνο πρός τόν «ἐξοχώτατο ὑπουργό», ὅπως τόν ἀποκαλεῖ; Βάσει τῆς κρισιμότητας τῶν καιρῶν, τό ἀπολύτως προφανές, αὐτονόητο καί ἀναμενόμενο θά ἦταν ἕνα ἔντονο καί ὀξύ κείμενο, μέ πλήρη ἀναφορά στήν τεράστια πνευματική διάσταση τοῦ θέματος, συγχρόνως δέ καί στούς λοιπούς σοβαρούς κινδύνους πού ἐγκυμονεῖ γιά τούς Ἕλληνες (μέ τή διπλῆ ἰδιότητά τους ὡς Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ἀλλά καί ὡς πολιτῶν) καί πού φυσικά θά τασσόταν κατηγορηματικά καί ἀνένδοτα ἀπέναντι στίς ἀχρειότητες τοῦ ἀντίχριστου καθεστῶτος, ἀπαιτώντας τήν πλήρη ἀπόσυρσή τους, ἀντί νά τίς ἀποδέχεται μέ τρόπο ἐμμέσως νομιμοποιητικό παρακαλώντας γιά προαιρετικότητα.

Καί στέκομαι μόνο στό ἔλασσον, δηλαδή στήν ἔκδοση μιᾶς ἁπλῆς ἀνακοίνωσης, χωρίς νά ἀναφέρω κἄν τίς ὑπόλοιπες ἐνέργειες στίς ὁποῖες θά ὄφειλε ἀκόμη νά προβεῖ τό Ὅρος, ἀντιδρώντας καί συντονίζοντας τούς πιστούς γιά νά ἀντισταθοῦν. Δυστυχῶς ὅμως ἐπιβεβαιώνεται γιά μία ἀκόμη φορά ἡ θλιβερή κατάσταση στήν ὁποία βρίσκεται πλέον ἡ Ἀθωνική Πολιτεία μετά ἀπό τόσες δεκαετίες ἐκκοσμίκευσης, κοινοτικῶν πακέτων, οἰκουμενιστικῆς κατηφόρας καί καταβύθισης στά «νεορθόδοξα» βοθρολύματα (πού καί τίποτε ἄλλο νά μήν γνωρίζαμε, τό περιεχόμενο καί μόνο τῶν ἀνακοινώσεων πού βγάζει ἡ Ἱερά Κοινότητα ἀπό τό Κολυμπάρι καί ἑξῆς θά ἦταν ἀρκετό γιά νά μᾶς ρίξει σέ βαριά θλίψη).

Ἐπειδή βεβαίως τά πράγματα δέν εἶναι μονόπατα καί δέν πρέπει νά γενικεύουμε αὐθαίρετα καί ἰσοπεδωτικά, εἶναι σίγουρο ὅτι ὑπάρχει ἀκόμη καί τό «ἄλλο» Ἅγιον Ὅρος. Τό γνωρίζουμε πολύ καλά ὅτι δέν τά ἔχει μολύνει ὅλα ἡ «προοδευτική» ἐπέλαση τῶν Γοντικάκηδων, τῶν Ἐλισσαίων καί τῶν πνευματικῶν τους παρατρεχάμενων. Ἐπειδή ὅμως ὑπάρχει, θά πρέπει ἐπί τέλους κάποια στιγμή καί νά ἀκουστεῖ: ἤδη ὑφίστανται κάποιες ἀνεξάρτητες φωνές σκητιωτῶν καί κελλιωτῶν πατέρων καί σέ αὐτές ὀφείλει ἐπί τέλους νά προστεθεῖ καί ἡ φωνή τῶν λίγων μοναστηριῶν πού ἀκόμη διατελοῦν καί ἀνθίστανται ἔξω ἀπό τήν οἰκουμενιστική μπόχα. Ὡς πότε θά ἀνέχονται ἄραγε νά τσουβαλιάζονται ἐν ἀφωνίᾳ (ἤ γιά τήν ἀκρίβεια: ἐν ἀφώνῳ μονοφωνίᾳ) μέσα στό συλλογικό Καρυωτικό μαντρί;

Καί ἐννοεῖται ὅτι δέν μποροῦν πλέον νά τίθενται ἀπό κανέναν ζητήματα δεοντολογίας, καταστατικοῦ χάρτη καί λοιπῶν διαδικαστικῶν. Βρισκόμαστε σέ πόλεμο – καί ὅταν εἶσαι σέ πόλεμο, αὐτά πᾶνε στήν ἄκρη. Ἀκόμη ἑπομένως καί ἄν ἡ συντριπτική πλειοψηφία τραβάει γι’ ἀλλοῦ, ὅποιος ἔχει ἀπομείνει ὄρθιος ὀφείλει πιά νά ἐκφραστεῖ αὐτόνομα, νά μαρτυρήσει ὑπέρ τῆς ἀληθείας καί νά δώσει ξεκάθαρα τό στίγμα τῆς ἀντίστασης. Οἱ καιροί οὐ μενετοί – καί ἀπολύτως κανείς δέν ἔχει τό δικαίωμα νά κρύβεται αὐτήν τήν στιγμή πίσω ἀπό τό δάχτυλό του…

 

Πατερικό ανθολόγιο ..Άγιος Μάρκος ο Ασκητής.

Η κακία, όταν τη μελετά κανείς με τη σκέψη του, αποθρασύνει την καρδιά. Εκείνος που σκοτώνει την κακία με την εγκράτεια και την ελπίδα, δίνει στην καρδιά του συντριβή.

Υπάρχει συντριβή καρδιάς ήρεμ
η και ωφέλιμη που φέρνει κατάνυξη σ' αυτή. Και υπάρχει και άλλη συντριβή ανώμαλη και επιβλαβής, που πληγώνει την καρδιά.

Αγρυπνία και προσευχή και υπομονή των θλιβερών, φέρουν συντριβή ασφαλή και ωφέλιμη στην καρδιά, αρκεί να μη διαλύσουμε την ισορροπία των τριών αυτών με την πλεονεξία.

Εκείνος που υπομένει σ' αυτά, θα λάβει βοήθεια και στα άλλα.

Εκείνος όμως που τα αμελεί και διασκορπίζεται εδώ και εκεί, θα νιώσει ανυπόφορη οδύνη κατά την ώρα του θανάτου.

Η καρδιά που αγαπά τις ηδονές γίνεται φυλακή και αλυσίδα στην ψυχή κατά την ώρα του θανάτου, ενώ η φιλόπονη καρδιά είναι πόρτα ανοιχτή.

Σιδερένια πόρτα που οδηγεί στην πόλη είναι η σκληρή καρδιά. Σ' εκείνον όμως που κακοπαθεί και είναι θλιμμένος, ανοίγεται από μόνη της, όπως και στον Απόστολο Πέτρο.

Κάποιος άνθρωπος θέλησε να κάνει κακό, αλλά από συνήθεια προσευχήθηκε προηγουμένως. Και κατ' οικονομίαν Θεού εμποδίστηκε και ύστερα πολύ ευχαρίστησε το Θεό.

Ο Δαβίδ θέλοντας να φονεύσει τον Ναβάλ τον Καρμήλιο θυμήθηκε τη θεία ανταπόδοση και παραιτήθηκε από το σκοπό του, ευχαρίστησε πολύ το Θεό γι' αυτό. Γνωρίζουμε πάλι τι έκανε όταν λησμόνησε το Θεό, και δε σταματούσε την αμαρτία, μέχρις ότου ο προφήτης Νάθαν τον έφερε στη μνήμη του Θεού.

Όταν θυμάσαι το Θεό, πολλαπλασίασε τη δέηση σου, για να σου θυμίσει ο Κύριος, όταν Τον λησμονήσεις.

 

Γιατί ονομάστηκε Αγία Σοφία η του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία;

Κωνσταντινούπολη ,
την εποχή που η Αγιά Σοφιά χτιζότανε και ο Μέγας Ιουστινιανός δεν είχε αποφασίσει ακόμα πως θα την ονομάσει.

Ο πρωτομάστορας Ιγνάτιος, καθώς κατέβηκε, άφησε το γιο του, παιδί 14 ετών, να ‘χει τον νου του στα εργαλεία που άφησαν οι μάστορες. Όπως λοιπόν καθόταν το παιδί και φύλαγε, ξάφνου του φανερώθηκε κάποιος λευκοντυμένος.

Έμοιαζε σαν να ήταν ένας ευνούχος σταλμένος από το παλάτι και τον ρώτησε:

– «Για ποιο λόγο σταμάτησαν οι εργάτες και δεν τελειώνουν γρήγορα το έργο του Θεού, αλλά το ‘ριξαν στο φαγητό;»

Και το παιδί τού απάντησε:

– «Κύριέ μου, θα γυρίσουν σύντομα».

Και κείνος πάλι του είπε:

– «Τρέχα γρήγορα να τους φωνάξεις».

Μα το παιδί φοβότανε ν’ αφήσει τη θέση του μήπως και χαθεί κανένα εργαλείο. Τότε ο ξένος, που ήταν Άγγελος, του είπε παίρνοντας όρκο:

– «Πήγαινε, φώναξέ τους. Κι εγώ δεν θα φύγω από εδώ ώσπου να γυρίσεις, μα την Αγία Σοφία, τον Λόγο του Θεού, που τώρα κτίζεται».

Σαν άκουσε τον όρκο του Αγγέλου το παιδί, πήγε στα γρήγορα και βρήκε τον πατέρα του τον Ιγνάτιο.

Του λέει για τον ασπροντυμένο. Και αυτός οδηγεί το παιδί στον Αυτοκράτορα, που έτρωγε εκεί κοντά στο Βαπτιστήριο.

Μόλις άκουσε ο Ιουστινιανός αυτά που είπε το παιδί, το καλεί κοντά του και του δείχνει όλους τους ευνούχους. Και όταν εκείνο κανένα δεν αναγνώρισε να μοιάζει του λευκοφορεμένου, κατάλαβε πως ήταν Άγγελος Κυρίου.

Εκείνο που του έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν ο όρκος, όπως τον άκουσε από το παιδί και ακόμη πως ήταν λευκοντυμένος και έβγαζαν φωτιά τα μάγουλα, και η θωριά του ήταν αλλιώτικη.

Χάρηκε πολύ ο Ιουστινιανός και δόξασε τον Θεό, που έδειξε την ευδοκία Του για το έργο. Από τότε κάλεσε την εκκλησία Αγία Σοφία, λύνοντας έτσι την απορία του, τι όνομα να της δώσει.

Ακόμη κάλεσε πολλούς οσίους κι ενάρετους ανθρώπους, που τον συμβούλεψαν να μη γυρίσει το παιδί στην εκκλησία, γιατί αν γύριζε, ο φύλακας Άγγελος θα έφευγε από τον τόπο.

Όπως του είπαν, έτσι κι έκανε. Γιόμισε με πλούτη το παιδί και το έστειλε να ζήσει στα νησιά της Προποντίδας. Και ο άγγελος έμεινε να φυλάγει την εκκλησία ως τα σήμερα, όπως είχε ορκισθεί.

Χρονικό Γεωργίου Κωδινού

 

ΟΜΙΛΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ Π.Α.

 ΟΜΙΛΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΜΚΑ ΤΟ 2008.

ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΟΜΙΛΙΑ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΕΤΕ.

Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος: Εάν κανείς πει ότι αγαπά το Θεό και συγχρόνως μισεί τον αδελφό του, είναι ψεύτης.

Διότι εκείνος που δεν αγαπά τον αδελφό του, τον οποίο είδε και βλέπει κάθε μέρα, πως είναι δυνατόν να αγαπά τον Θεόν, τον οποίον ποτέ δεν έχει δει; Και αυτήν την εντολήν έχουμε πάρει από αυτόν· εκείνος που αγαπά τον Θεόν να αγαπά και τον αδελφόν του. (Επιστολή Ιωάννου Α' 4,20-21).

 

 

«Η ζωή μας εξαρτάται από το είδος των λογισμών που καλλιεργούμε»

Γέρων Θαδδαῖος τῆς Βιτόβνιτσα

Ἡ ζωή μας ἐξαρτᾶται ἀπό τό εἶδος τῶν λογισμῶν πού καλλιεργοῦμε.

Ἄν οἱ λογισμοί μας εἶναι εἰρηνικοί καί ἤρεμοι, ἄν ἔχουν πραότητα καί καλοσύνη, τότε ἔτσι εἶναι καί ἡ ζωή μας.

Ἄν ἡ προσοχή μας εἶναι στραμμένη στίς συνθῆκες τοῦ βίου μας, τότε μᾶς καταπίνει μία δίνη λογισμῶν, καί δέν μποροῦμε νά ἔχουμε οὔτε εἰρήνη οὔτε γαλήνη.

Τό σημεῖο ἐκκίνησής μας εἶναι πάντοτε ἐσφαλμένο.

Ἀντί νά ξεκινοῦμε μέ τόν ἑαυτό μας, ἐμεῖς θέλουμε πάντοτε νά ἀλλάξουμε πρῶτα τοὺς ἄλλους καί τελευταίους ἐμᾶς.

Ἄν ὁ καθένας ξεκινοῦσε πρῶτα μέ τόν ἑαυτό του, θά εἴχαμε παντοῦ τριγύρω εἰρήνη!

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει ὅτι κανείς δέν μπορεῖ νά βλάψει τόν ἄνθρωπο ἐκεῖνο πού δέν βλάπτει τόν ἑαυτό του – οὔτε κι ὁ ἴδιος ὁ διάβολος.

Βλέπετε; Ἐμεῖς εἴμαστε οἱ ἀρχιτέκτονες, οἱ μοναδικοί ἀρχιτέκτονες, τοῦ μέλλοντός μας.

Μέ τούς λογισμούς του ὁ ἄνθρωπος ἀναστατώνει ἐνίοτε τήν τάξη τῆς Δημιουργίας.

Ἔτσι καταστράφηκαν οἱ πρῶτοι ἄνθρωποι -μέ ἕναν κατακλυσμό- ἐξαιτίας τῶν κακῶν λογισμῶν καί προθέσεών τους.

Αὐτό ἀληθεύει ἀκόμα καί σήμερα – οἱ λογισμοί μας εἶναι κακοί καί γι’ αὐτό δέν ἀποκομίζουμε καλή καρποφορία.

Πρέπει νά ἀλλάξουμε. Καθένας μας πρέπει νά ἀλλάξει, ἀλλά εἶναι κρίμα πού δέν ἔχουμε παραδείγματα νά μᾶς καθοδηγήσουν, οὔτε στίς οἰκογένειές μας οὔτε στήν κοινωνία μας.

Βλέπετε συνεπῶς πῶς ἔχουν τά πράγματα. Ὅταν καλλιεργοῦμε κακές σκέψεις, γινόμαστε κακοί. Ἴσως ἐμεῖς νά νομίζουμε ὅτι εἴμαστε καλοί, ἀλλά τό κακό εἶναι ἐντός μας.

Δέν ἔχουμε τή δύναμη νά τοῦ ἀντισταθοῦμε. Καί γνωρίζουμε ὡς χριστιανοί ὅτι δέν πρέπει κἄν νά σκεφτόμαστε τό κακό, πόσο μᾶλλον νά τό διαπράττουμε.

Ἐμεῖς ὡστόσο, ἔχουμε θεία δύναμη, θεία ζωή καί θεία ἐνέργεια.

Τήν ἡμέρα τῆς τελικῆς κρίσεως θά ἐρωτηθοῦμε γιά τό τί εἴδους χρήση κάναμε αὐτῆς τῆς δύναμης, τῆς ζωῆς καί τῆς ἐνέργειας, ποὺ μᾶς δόθηκαν: συμβάλαμε στήν ἁρμονία τοῦ σύμπαντος ἤ σπείραμε δυσαρμονία;

Ὁ Κύριος πῆρε πάνω του ὅλες μας τίς ὀδύνες καί τίς μέριμνες, καί εἶπε ὅτι θά μᾶς παράσχει καθετί πού χρειαζόμαστε.

Καί παρόλα αὐτά ἐμεῖς κρατιόμαστε τόσο σφιχτά ἀπό τίς μέριμνές μας, πού δέν ἀφήνουμε τό νοῦ καί τήν καρδιά μας, τίς οἰκογένειες καί καθένα τριγύρω μας, νά βρεῖ ἀνάπαυση.

Ὅποτε τά προβλήματα πέφτουν πάνω μου σάν ἄχθος δυσβάσταχτο κι ἐγώ προσπαθῶ νά σηκώσω ὅλες τίς μέριμνες τοῦ μοναστηριοῦ καί τῆς ἀδελφότητας μόνος μου, συσσωρεύω μπελάδες σέ μένα καί τήν ἀδελφότητα.

Ἀκόμα καί τό εὐκολότερο ἔργο ἐπιτελεῖται μέ τεράστια δυσκολία.

Ὅταν ὅμως ἐναποθέτω τόν ἑαυτό μου, τήν ἀδελφότητα καί καθετί ἄλλο στόν Κύριο, τότε ἀκόμα καί τά δυσκολοτέρα ἔργα ἐπιτελοῦνται μέ εὐκολία.

Δέν ὑπάρχει πίεση καί βασιλεύει εἰρήνη στήν ἀδελφότητα.

Ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος πού ζεῖ μέσα του τή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀκτινοβολεῖ ἅγιους λογισμούς. Θείους λογισμούς.

Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ δημιουργεῖ μέσα μας μία ἀτμόσφαιρα παραδείσου, ἐν ἀντιθέσει πρός τήν ἀτμόσφαιρα τῆς κολάσεως, τήν ὁποία ἀκτινοβολεῖ ὅποιος ἔχει τόν Ἄδη στήν καρδιά του.

Ὁ ρόλος τῶν χριστιανῶν στόν κόσμο εἶναι νά φιλτράρουν τήν ἀτμόσφαιρα τῆς γῆς, ὥστε νά κερδίζει διαρκῶς ἔδαφος ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Μποροῦμε νά περιφρουροῦμε ὁλόκληρο τόν κόσμο περιφρουρώντας τήν ἀτμόσφαιρα τοῦ παραδείσου μέσα μας, διότι ἄν χάσουμε τή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, δέν θά σώσουμε οὔτε τόν ἑαυτό μας οὔτε τούς ἄλλους.

Ἐκεῖνος πού ἔχει μέσα του τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ θά τή μεταδώσει ἀνεπαίσθητα καί στούς ἄλλους.

Οἱ ἄνθρωποι θά ἑλκύονται ἀπό τήν ἐντός μας εἰρήνη καί ζεστασιά θά θέλουν νά εἶναι κοντά μας, καί ἡ ἀτμόσφαιρα τοῦ οὐρανοῦ θά περάσει σταδιακά καί σέ κείνους.

Σχεδόν δέν εἶναι κἄν ἀπαραίτητο νά μιλᾶμε στούς ἀνθρώπους γι’ αὐτή. Ἡ ἀτμόσφαιρα τοῦ παραδείσου θά ἀκτινοβολεῖ ἀπό μέσα μας ἀκόμα κι ὅταν σιωποῦμε ἤ μιλᾶμε γιά πράγματα καθημερινά.

Θά ἀκτινοβολεῖ ἀπό μέσα μας ἀκόμα κι ἄν δέν ἔχουμε συναίσθηση ὅτι τό κάνει.

Ὁ Κύριος κάλεσε τόν καθένα ἀπό μᾶς στήν ὕπαρξη μέ ἕνα συγκεκριμένο στόχο καί σχέδιο.

Καί τό παραμικρό χορταράκι αὐτοῦ τοῦ πλανήτη ἔχει ἕνα εἶδος ἀποστολῆς ἐδῶ στή γῆ.

Καί πόσο ἀληθεύει αὐτό γιά τά ἀνθρώπινα ὄντα! Ὡστόσο, ἐμεῖς διαταράσσουμε ἐνίοτε καί ἐμποδίζουμε τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ.

Ἔχουμε τήν ἐλευθερία εἴτε νά ἀποδεχτοῦμε τό θέλημά Του εἴτε νά τό ἀπορρίψουμε· ὁ Θεός πού εἶναι ἀγάπη, δέν θέλει νά ἄρει αὐτή τήν ἐλευθερία ἀπό μᾶς.

Μᾶς δόθηκε ἀπόλυτη ἐλευθερία, ἀλλά ἐμεῖς, πάνω στήν τρέλα μας, ποθοῦμε συχνά ἄχρηστα πράγματα.

Δέν μποροῦμε νά ἐπιτύχουμε τή σωτηρία μέ κανέναν τρόπο πέρα ἀπό τή μεταμόρφωση τοῦ νοῦ μας, τή μεταμόρφωσή του σέ κάτι διαφορετικό ἀπό αὐτό πού ἦταν.

Ὁ νοῦς μας θεώνεται ἀπό μία ἰδιάζουσα ἐνέργεια τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ.

Γίνεται ἀπαθής καί ἅγιος. Ἕνας θεωμένος νοῦς ζεῖ ἀκατάπαυστα μέ τή μνήμη τοῦ Θεοῦ.

Γνωρίζοντας ὅτι ὁ Θεός εἶναι μέσα μας κι ἐμεῖς ἐν Αὐτῷ, ὁ θεωμένος νοῦς εἶναι ὁλότελα οἰκεῖος μέ τόν Θεό.

Ὁ Θεός εἶναι παντοῦ κι ἐμεῖς εἴμαστε σάν ψάρια μέσα στό νερό ὅταν εἴμαστε ἐν Θεῶ.

Τή στιγμή πού οἱ λογισμοί μας Τόν ἐγκαταλείπουν, ἀφανιζόμαστε πνευματικά.

Από το βιβλίο: Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας

 

Μακαρισμοί, Ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου.

"Μακάριος αὐτός πού ἔλαμψε στήν πίστη τοῦ Κυρίου, ὅπως λάμπει ἕνα φωτεινό λυχνάρι ἐπάνω σέ ψηλό λυχνοστάτη, καί πού φώτισε σκοτισμένες ψυχές, οἱ ὁποῖες ἀκολουθοῦσαν τήν αἵρεση τῶν ἀπίστων καί ἀσεβῶν.

Μακάριος αὐτός πού ἀγαπᾶ τήν ἀλήθεια συνεχῶς καί δέν ἐπέτρεψε νά χρησιμοποιηθεῖ τό στόμα του, σάν ὄργανο τῆς ἀσέβειας, ἀπό τό ψέμα, ἐπειδή φοβᾶται τήν προσταγή τοῦ Κυρίου γιά τόν ἀργό λόγο.

Μακάριος αὐτός πού δέν κρίνει τόν πλησίον του, σάν ἄσοφος• ἀλλά ὡς ἄνθρωπος συνετός καί πνευματικός ἀγωνίστηκε νά βγάλει τό δοκάρι ἀπό τό δικό του μάτι.

Μακάριος αὐτός πού ἡ καρδιά του ἄνθισε, σάν φοινικιά, στήν ὀρθότητα τῆς πίστης, καί δέν κυριεύθηκε ἀπό τήν αἵρεση τῶν ἀπίστων καί ἀσεβῶνν, ὅπως ἀπό ἀγκάθια.

Μακάριος αὐτός πού ἐξουσιάζει τά μάτια του, καί πού δέν τόν ἐξαπάτησε, οὔτε νοερά οὔτε αἰσθητά, τό δέρμα τῆς ἀνθρώπινης σάρκας, τό ὁποῖο μετά ἀπό λίγο ἀρχίζει νά λειώνει.

Μακάριος αὐτός πού ἔχει μπροστά στά μάτια του τή μέρα τοῦ θανάτου, καί πού μίσησε τήν ὑπερηφάνεια, προτοῦ νά φανερωθεῖ ἀπό τό θάνατο ἡ ἀδυναμία τῆς φύσης μας πού σαπίζει μέσα στόν τάφο.

Μακάριος αὐτός πού φέρνει στό νοῦ του ὅσους κοίτονται κατά σωρούς στά μνήματα, καί πού ἀπομάκρυνε ἀπό τόν ἑαυτό του κάθε βρωμερή ἐπιθυμία• διότι θά ἀναστηθεῖ μέ δόξα, ὅταν θά σαλπίσει ἡ οὐράνια σάλπιγγα, ξυπνώντας μέ τόν ἦχο της ὅλους τούς ἀνθρώπους.

Μακάριος αὐτός πού μέ πνευματική σύνεση παρατηρεῖ τό χορό τῶν ἄστρων, πού λάμπει ἀπό δόξα, καί τό κάλλος τοῦ οὐρανοῦ, καί πού ποθεῖ πάρα πολύ νά δεῖ τόν Ποιητή τῶν ἁπάντων.

Μακάριος αὐτός πού ἔχει στό νοῦ του τή φωτιά, ἡ ὁποία κατέβηκε ἐπάνω στό ὄρος Σινᾶ, καί τίς κραυγές τῶν σαλπίγγων, καί τόν Μωυσῆ νά στέκεται στή μέση μέ φόβο καί τρόμο, καί πού δέν ἔδειξε ἀμέλεια γιά τή σωτηρία του.

Μακάριος αὐτός πού δέ στηρίζει τήν ἐλπίδα του σέ ἄνθρωπο, ἀλλά στόν Κύριο, ὁ ὁποῖος θά ἔρθει πάλι μέ πολλή δόξα νά κρίνει ὅλη τήν οἰκουμένη μέ δικαιοσύνη• διότι θά εἶναι σάν δέντρο θαλερό δίπλα στό πέρασμα τῶν νερῶν, καί δέ θά παύσει νά κάνει καρπό.

Μακάριος αὐτός πού ὁ νοῦς του ἀπέκτησε τή χάρη, ὅπως ἕνα νέφος γεμάτο βροχή, καί πού πότισε τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων γιά νά αὐξήσουν τούς καρπούς τῆς ζωῆς• διότι ἡ χάρη πού ἀπέκτησε θά εἶναι αἰώνιο καύχημα."

 

Μια έρευνα σχετικά με τον Π.Α. και την Νέα Ταυτότητα.

σχόλιο ιστολογίου μας: παρακάτω παραθέτουμε μια έρευνα "απλών" ανθρώπων οι οποίοι ανησυχούν για αυτά που έρχονται ,γι αυτό και έμεις ως ελληνορθόδοξος σύλλογος την δημοσιεύουμε χωρίς να την "επιβάλλουμε" ούτως ώστε ο κάθε καλοπροαίρετος και ανήσυχος πολίτης να την χρησιμοποιήσει κατά το δοκούν.

 

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ ΚΑΤΕΦΘΑΣΕ ΚΑΙ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΑΝ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΑΝΗΘΕΙΣ… ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΡΩΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΜΕΤΡΗΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ;

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, αδέρφια!

Ολοι φυσικά γνωρίζουμε απέξω κι ανακατωτά το παρακάτω χωρίο από την Ιερά Αποκάλυψη:

13-17 καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.

13-18 ῟Ωδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστί· καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ χξς’.

Και άκου, να δεις τώρα, που το γνωρίζουμε λάθος!!! Γιατί, τι έκανε ο εξαποδίτης; Προκειμένου να πλανήσει, ει δυνατόν και τους εκλεκτούς, μέχρι και τις Γραφές τόλμησε ο μισάνθρωπος, να παραχαράξει.

Ω, ναι! Γιατί στο πασίγνωστο παραπάνω χωρίο της Ιεράς Αποκάλυψης λείπει, τι νομίζετε; ΄Ενα μικρό, τοσοδούλι “ή” διαζευκτικό, που κάνει τη μεγάλη διαφορά!

Γιατί σύμφωνα με Καινή Διαθήκη του 1819 στο 13-17 υπάρχει και ένα “ἢ” μπροστά από “τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου” και έχει ως εξής:

13-17 καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα ἢ τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.

Αυτό αποκάλυψε η μοναχή Πελαγία στην παρακάτω ανάρτησή της στο φβ:

https://www.facebook.com/share/p/16Kovo3PGh/

Και εδώ η φωτό από το επίμαχο σημείο της Κ.Δ. του 1819, που παραθέτει:

Και καλά, ένα μικρούλι “ἢ” είναι τόσο σημαντικό; Μα και βέβαια, αφού στο κατά Ματθαίον 5:18 αναφέρεται ρητώς και κατηγορηματικώς ότι:

Η ΕΞΟΔΟΣ...

Λένε πως έτρωγαν άλογα, σκυλιά, γάτες και ποντίκια για να επιβιώσουν.

Λένε πως οι μάνες έσφαζαν τα μωρά τους για να μη πέσουν στα χεριά του οχτρού και μετά αυτοκτονούσαν με το ίδιο ματωμένο μαχαίρι.

Λένε πως ένας Τούρκος πήγε να σκυλεψει το άψυχο κορμί ενός παιδιού και η μάνα, αφού έβγαλε το μαχαίρι που είχε χώσει πριν λίγο στο στήθος της, τον έσφαξε.

Λένε πως ο ήχος της έκρηξης από την ανατίναξη τράνταξε τον Αδη και τάραξε τον Χάρο.

Γιατί ο Χάρος άκουσε την έκρηξη και περίμενε τους Μεσολογγιτες, μα πιότεροι Τούρκοι κατρακύλησαν κάτω εκεί θαρρώ.

Λένε πως η Φρουρά του Μεσολογγίου αριθμούσε 3. 500 άντρες Ρουμελιωτες και Σουλιώτες χωρισμένους σε τρεις ομάδες με ομαδάρχες τους Κίτσο Τζαβέλα, Νοτη Μπότσαρη και Δημήτρη Μάκρη.

Λένε πως δυο ξένοι αιχμάλωτοι που είχαν αποδράσει πρόδωσαν την ΈΞΟΔΟ.

Λένε πως στην ΈΞΟΔΟ οι γυναίκες θα ντύνονταν με αντρικά ρούχα και θα έπαιρναν στην πλάτη τα μωρά τους.

Οι άντρες θα άνοιγαν τον δρόμο με το σπαθί στο χέρι.

Λένε πως τελείωναν οι οβίδες κι ένας Μεσολογγίτης έφραξε με το κορμί του τη μπούκα του κανονιού και το πυροδότησε.

Λένε πως τη νύχτα του Λάζαρου το Μεσολόγγι ανέστησε την Ελλάδα.

Λένε πως τα βόλια και οι οβίδες που χάλασαν οι οχτροί μπορούσαν να καλύψουν τη γη ολάκερη τρεις φόρες, μα πάλι το Μεσολόγγι δεν έπεφτε.

Λένε πως τις νύχτες οι Μεσολογγιτισες τραγουδούσαν τραγούδια θάρρους για τους άντρες τους.

Λένε πως οι γενναίοι έβγαιναν από τα τείχη και κοροϊδευαν τους απεκει για να τους εκνευρίσουν.

Λένε πως οι Τουρκαλβανοι έπιαναν κουβέντα με τη Μεσολογγίτικη φρουρά...

- Ε ωρε καταραμένοι, δεν γροικαμε πια τα γαϊδουριά σας. Τα φάγατε κι αυτά; Κοντά σιμά είναι ο χαμός σας.

- Κοπιάστε να σας σφάξουμε κι εσάς. Εμείς πεινάμε και Τουρκαλαδες τρώμε με χαρά. Κι αν ψάχνετε για τα κλειδιά της Πόλης, θα τα βρείτε στα κανονιά.

Λένε πως ο Βυρωνας αγάπησε τόσο πολύ το Μεσολόγγι που εδώ άφησε την τελευταία του ανάσα. Γιατί εδώ θεώρησε πως είναι η πατρίδα του πλέον.

Λένε πως μετά την ΈΞΟΔΟ θέριεψε το φιλελληνικό κίνημα.

Λένε πως από τους 11. 000 περίπου Μεσολογγιτες που ήταν μέσα από τα τείχη, οι 3. 500 μπορούσαν να πολεμήσουν. Κι όμως φάνταζαν μυριάδες.

Λένε πως κάθε μέρα πέθαιναν 150 από τους δικούς μας.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΘΛΙΨΕΙΣ

Ακόμη κι ένας άγιος δεν μπορεί ν' αντιληφθεί όλους τους λόγους που συντρέχουν, για να μας επισκεφθεί η θλίψη...

[...] Tα ιερά κείμενα μάς διδάσκουν πως όλοι οι άγιοι του Θεού χωρίς καμιά εξαίρεση, τελείωσαν το επίγειο ταξίδι τους βαδίζοντας "την στενή και τεθλιμμένη οδό". Η ζωή τους ήταν γεμάτη θλίψεις και στερήσεις (βλ. Εβρ.ιβ΄).

Αυτή ήταν η άποψη των αληθινών φίλων του Θεού για τις θλίψεις. Αυτή η στάση τους για τις θλίψεις που τους τύχαιναν τους έκανε να συμπεριφέρονται με μεγάλη σοφία και αυταπάρνηση. Τις θλίψεις που τους έβρισκαν, ό,τι λογιών και αν ήσαν, τις δέχονταν σαν κάτι που τους άξιζε, που τους έπρεπε. (βλ. Αγίου Μάρκου του Ασκητού, 226 κεφάλαια Περί των οιομένων εξ έργων νόμου δικαιούσθαι, κεφ. 6).

Πίστευαν μ' όλη τους την ψυχή πως άν δεν το επέτρεπε ο Θεός, αν δεν ήταν απαραίτητο δηλαδή για τις πνευματικές ανάγκες τους, δεν θα τους έβρισκε η θλίψη.

Το πρώτο που έκαναν με το που τους έβρισκε κάποια στενοχώρια, ήταν να ομολογήσουν ότι την άξιζαν. Έψαχναν και πάντα έβρισκαν μέσα τους την αιτία της θλίψης.

Μόνο αν παρατηρούσαν πως η θλίψη τους στεκόταν εμπόδιο να ευαρεστήσουν στο Θεό, μόνο τότε παρακαλούσαν με την προσευχή τους τον Κύριο να τους απαλλάξει από αυτήν. Και την εκπλήρωση ή μη εκπλήρωση του αιτήματός τους την άφηναν στο θέλημα του Θεού. Ποτέ δεν λογάριαζαν σωστή τη δική τους γνώμη για τον πνευματικό σκοπό της θλίψης.

Η κρίση του ανθρώπου ποτέ δεν μπορεί να είναι απόλυτα σωστή. Γιατί ακόμη και ενός αγίου ανθρώπου η κρίση είναι περιορισμένη. Δεν μπορεί να αντιληφθεί όλους τους λόγους που συντρέχουν για να μας επισκεφθεί η θλίψη όπως τ' αντιλαμβάνεται το μάτι του Θεού που τα βλέπει όλα...

Ο Θεός επιτρέπει να δοκιμάσουν τις θλίψεις ακόμα και οι δούλοι Του, οι εκλεκτοί Του. Ο απόστολος Παύλος παρακάλεσε "τρις" τον Κύριο για να απομακρύνει τον πειρασμό που τον βρήκε, τον "άγγελον σατάν", που τον εμπόδιζε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Κι ο Παύλος δεν εισακούστηκε. Η κρίση του Θεού εκείνη τη στιγμή ήταν διάφορη από την κρίση του θεοπνεύστου αποστόλου (βλ. Β Κορινθ. 7-10) [...]

Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

 

Πότε έχουμε διάκριση; Άγιος Αντώνιος ο Μέγας

Όπως έχουμε από τον Θεό την όραση και διακρίνουμε τα φαινόμενα, τι είναι λευκό και τι είναι μαύρο, έτσι μας έχει δωρηθεί από τον Θεό και το λογικό για να διακρίνουμε όσα συμφέρουν στην ψυχή.

Όταν όμως η επιθυμία απομακρυνθεί από το λογικό γεννάει ηδονή. Και η ηδονή δεν επιτρέπει στην ψυχή να σωθεί ή να ενωθεί με τον Θεό.

Αμαρτήματα δεν είναι όσα γίνονται σύμφωνα με τη φύση, αλλά όσα γίνονται κατά προαίρεση με πονηρή διάθεση.

Ούτε το φαγητό είναι αμαρτία, αλλά το να τρώει κανένας χωρίς ευγνωμοσύνη και κοσμιότητα και εγκράτεια, γιατί το σώμα στέκει στη ζωή χωρίς καμία πονηρή σκέψη.

Ούτε πάλι το να βλέπει κανένας αγνά είναι αμαρτία, αλλά το να βλέπει με φθόνο, με υπερηφάνεια, με απιστία.

Το ίδιο ισχύει και για την ακοή, όταν δεν ακούει κανένας ειρηνικά, αλλά με οργή.

Το ίδιο και για τη γλώσσα, όταν δεν την χαλιναγωγούμε για να λέει μόνο ευχαριστίες και να προσεύχεται, αλλά να κατακρίνει και να κουτσομπολεύει τους άλλους.

Το ίδιο και για τα χέρια, αν δεν κινούνται για ελεημοσύνες, αλλά για φόνους και αρπαγές.

Και γενικά κάθε μέλος αμαρτάνει όταν, αντίθετα από το θέλημα του Θεού, εργάζεται κάνοντας θεληματικά κακές αντί για καλές πράξεις.

 

Πώς να μεταλαμβάνουμε;

Ο ιερεύς μας καλεί κάθε φορά με την εκφώνηση: "Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης, προσέλθετε".

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας συνιστά, όχι μόνο την κατάλληλη προετοιμασία για την Θείαν Κοινωνίαν, αλλά και ανάλογον συναίσθηση την κορυφαία εκείνη στιγμή, με τα εξής που αναφέρει σ
την "Περί μετανοίας Θ' Ομιλίαν":

Προσερχόμενοι να μεταλάβητε, μη νομίζετε ότι μεταλαμβάνεται το θετόν σώμα από άνθρωπον, αλλά να πιστεύετε ότι μεταλαβαίνετε το θείο σώμα, από τα ίδια τα Σεραφείμ με την λαβίδα του πυρός, την οποίαν είδε ο Ησαΐας και σαν να εγγίζουν τα χείλη μας την θεία και άχραντη πλευρά (του Κυρίου), έτσι να μεταλαβαίνουμε το σωτήριον αίμα.

Γι' αυτό λοιπόν αδελφοί, ας μη απουσιάζουμε από τις εκκλησίες, ούτε πάλι, όταν βρισκόμαστε μέσα σ' αυτές, να κουβεντιάζουμε. Να στεκόμαστε γεμάτοι φόβο και τρόμο, έχοντας στραμμένα κάτω τα μάτια μας και επάνω την ψυχή μας, αναστενάζοντες άφωνα και να θρηνούμε μέσα στην καρδιά.

 

Ποιες είναι οι θεοφόρες αρετές και ποιά είναι τα δαιμονικά πάθη;

Πρέπει να δείξουμε εμείς κάθε έγνοια και φροντίδα για την έξοδό μας, και να ετοιμάσουμε τις αρετές που είναι απαραίτητο να αναχωρήσουν μαζί μας από αυτή τη ζωή και να μας βοηθήσουν την ώρα της δυσκολίας.

Και ποιες είναι οι αρετές, που έχουμε πει ότι γίνονται άγγελοι και αντιστέκονται στους δαίμονες, δηλαδή στα πάθη μας;

Αυτές είναι η αγάπη, η ταπεινοφροσύνη, η μακροθυμία, η εγκράτεια, η υπομονή, η διάκριση, η υποταγή, η ησυχία, η ανδρεία, η δικαιοσύνη, η παρθενία, η κατάνυξη, και τα όμοια μ' αυτά. Αυτές οι αρετές μας βοηθούν εκείνη την ώρα, και κανείς δεν μπορεί να αντιταχθεί σ' αυτές.

Τα πάθη απεναντίας, που έχουμε πει ότι γίνονται δαίμονες, είναι αυτά: το μίσος, η υψηλοφροσύνη, η σκληρότητα, η ακηδία, η αργολογία, η οξυθυμία, η φιλονικία, η ζήλια, ο φθόνος, η υπερηφάνεια, η κενοδοξία, η μνησικακία, η ραθυμία, η αμέλεια, η άγνοια, η λήθη, ο θυμός, η οργή, η οκνηρία, η καταφρόνηση, η πονηρία, η επιθυμία, ο ρεμβασμός, η χαυνότητα, η γαστριμαργία, η ακολασία, και πάνω από όλα αυτά η φιλαργυρία και γενικά κάθε σατανική πανουργία.

Ο τωρινός καιρός είναι για μετάνοια.

Μακάριος λοιπόν είναι εκείνος, που δεν έπεσε καθόλου στα δίχτυα του εχθρού.

Αδελφέ, μην πεις, "Σήμερα αμαρτάνω και αύριο μετανοώ", γιατί δεν έχεις σιγουριά.

Στον Κύριο ανήκει η φροντίδα για το αύριο.

Άγιος Εφραίμ ο Σύρος

 

Σοβαρές καταγγελίες από τον Γέροντα Μεθόδιο.

 

Για εσένα που δεν έχεις καταλάβει γιατί αρνούμαστε τις ψηφιακές ταυτότητες και τον Π.Α. (προσωπικο αριθμο).

1)Αφού πάρεις ψηφιακή ταυτότητα, θα υποχρεωθείς εμμέσως να την "συνδέσεις" με το έξυπνο κινητό σου και έτσι το σύστημα δεν θα εντοπίζει μόνο τη συσκευή του κινητού σου αλλά και την ταυτότητά σου και εσένα μαζί με αυτήν. 

2) με την ηλεκτρονική σου υπογραφή που θα φέρει απάνω της η ταυτότητα σου, και που θα διακινείς ηλεκτρονικά μέσα από τις συσκευές του κινητού και των υπολογιστών σου, θα έχεις συναινέσει να σε παρακολουθούν νόμιμα και μόνιμα και δεν θα χρειάζεται κανείς να αποδεικνύει ότι εσύ είσαι πίσω από την συσκευή του όποιου κινητού, ή οδηγός του αυτοκινήτου με τον τάδε αριθμό κυκλοφορίας... Με την ταυτότητά σου που θα "συνδέεται" με το κινητό σου, θα φανερώνεσαι αυτόματα μόνος σου σε ένα υπερκρατικό σύστημα εξουσίας που θα ελέγχει το κινητό σου, εσένα και το κράτος σου. 

 3) όποιος μέχρι σήμερα, χακάρει τον λογαριασμό σου στην τράπεζα ή το κινητό σου, μπορεί να σου κλέψει κάποια χρήματα ή τέλος πάντων, κινητή περιουσία. Όποιος σου χακάρει όμως την ταυτότητά σου θα μπορεί να σου κλέψει, όχι μόνο ότι έχεις μέσα στο σπίτι σου αλλά και το ίδιο το σπίτι σου, την ακίνητη περιουσία σου και το πτυχίο σου και όλη σου τη ζωή. 

 4) το καθεστώς μέσω της σύνδεσης ψηφιακής ταυτότητας- κινητού, θα σε ελέγχει και θα σε επιτηρεί νομίμως με την συναίνεσή σου και μονίμως, χωρίς κόπο, χωρίς κόστος και με μεγάλη αποτελεσματικότητα. 

 5) Παρανομία (εσκεμμένη ή κατά λάθος) πάντα υπήρχε γι' αυτό υπάρχουν μέχρι σήμερα και τα δικαστήρια. Με την αποδοχή της ψηφιακής ταυτότητας κάποιες ποινές, θα σου επιβάλλονται αυτόματα, χωρίς να μεσολαβεί η αστυνομία, χωρίς να περνάς από δικαστήριο. Νέου είδους πρόστιμα και ποινές, μη συνηθισμένες, θα μπορούν να εφαρμοστούν επειδή η επιτήρησή σου θα είναι ταυτοποιημένη και διαρκής. Και αν το καθεστώς σου επιβάλλει μια ποινή κατά λάθος ή εσκεμμένα, χωρίς στην πραγματικότητα εσύ να φταις, κανείς δεν θα μπορεί να σε αθωώσει, επειδή το καθεστώς, θα μπορεί να επιτηρεί εσένα, αλλά εσύ δεν θα μπορείς να επιτηρείς ούτε το καθεστώς, ούτε καν τα δικά σου δεδομένα (τα οποία θα φυλάει, θα διαχειρίζεται και θα επεξεργάζεται ένα εξω-κρατικό καθεστώτος για εσένα, ενώ εσύ όχι).

 6) τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα σου (όπως τα πολιτικά σου φρονήματα, η κατάσταση της υγείας σου, τα οικονομικά σου δεδομένα), δεν θα υπόκεινται στην φύλαξη και στον έλεγχό σου, ούτε καν στη φύλαξη και στον έλεγχο του κράτους σου, αλλά θα υπόκεινται στην φύλαξη και στον έλεγχο υπερ- και εξω- κρατικών μηχανισμών, με ρομποτικό και ανθρώπινο δυναμικό, που δεν θα μπορείς να διώξεις με καμία ψήφο και κανένα δικαστήριο, σε περίπτωση αδικίας εις βάρος σου. 

 7) η ψηφιακή σου ταυτότητά δεν θα περιέχει μόνο τα απολύτως απαραίτητα δεδομένα για την ταυτοποίησή σου, αλλά στοιχεία που μπορεί να προάγουν τον ρατσισμό εναντίον σου και τον αποκλεισμό σου από την κοινωνία. 

8 ) οποιαδήποτε καταχώριση δεδομένων σου μέχρι σήμερα γινόταν από διαφορετικές αρμόδιες αρχές. Άλλα δεδομένα κρατούσαν οικονομικές υπηρεσίες, άλλα δεδομένα κρατούσαν υπηρεσίας υγείας, άλλα δεδομένα κρατούσε η αστυνομία, άλλα δεδομένα ο Δήμος κτλ. Μετά την λήψη της ταυτότητάς σου ΟΛΑ σου τα δεδομένα θα μπορεί να τα διαχειρίζεται ΜΙΑ μόνο αρχή, ένα εξω-κρατικό καθεστώς άσκησης υπερ-εξουσίας απάνω σου. 

 Από όλα τα παραπάνω, ελπίζω να κατάλαβες ότι αν συναινέσεις στην ταυτοποιημένη επιτήρησή σου, είτε άμεσα, είτε έμμεσα, αν σήμερα νοιώθεις μία φορά "σκλάβος" δουλεύοντας σκληρά για να τα βγάλεις πέρα με την ακρίβεια, μετά, παραχωρώντας -την ιδιωτικότητά σου, θα γίνεις παντοτινός σκλάβος ( Κι εσύ και τα παιδιά σου ).