Λοιπόν, αν θέλουμε να σωθούμε, πρέπει να έχουμε τη αγάπη στον Θεόν και στους αδελφούς μας.

«Η τελεία αγάπη είναι να πουλήσεις όλα σου τα πράγματα, να τα δώσεις ελεημοσύνη και να πας να βρεις αφέντη και να πουληθείς σκλάβος.

Και όσα πάρεις, να τα δώσεις όλα. Να μην κρατήσεις τίποτα για σένα.

Βαρύ σου φαίνεται;

Κάνε το άλλο: Μόνο πούλησε τα πράγματά σου. Δώσε τα όλα ελεημοσύνη.

Το κάνεις; Ακόμη βαρύ σου φαίνεται και αυτό;

Δώσε τα μισά. Δώσε το ένα τρίτο, δώσε το ένα πέμπτο. Ακόμη βαρύ σου φαίνεται; Δώσε το ένα δέκατο.

Ακόμη βαρύ σου φαίνεται;

Μη πάρεις το ψωμί του αδελφού σου, μη πάρεις το εξωφόρι του. Μη τον κατατρέχεις.

Μη τον τρως με την γλώσσα σου. Μήτε και αυτό το κάνεις;

Βρήκες τον αδελφό σου μέσα στην λάσπη και δεν θέλεις να τον βγάλεις; Καλά. Δεν θέλεις να του κάνεις καλό; Τουλάχιστον μη του κάνεις κακό.

Πώς θέλουμε να σωθούμε, αδελφοί μου; Δεν έχουμε να κατεβούμε άλλο.

Ο Θεός είναι εύσπλαγχνος. Ναι! Μα είναι και δίκαιος... Έχει και ράβδον σιδηράν. Λοιπόν, αν θέλουμε να σωθούμε, πρέπει να έχουμε τη αγάπη στον Θεόν και στους αδελφούς μας».

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

 

Γιατί η πραότητα έχει ανυπέρβλητη αξία;

Πραότης σημαίνει, το να προσεύχεσαι ειλικρινώς για τον πλησίον σου, χωρίς να ενοχλείσαι καθόλου από τις ταραχές που σου προξενεί.

Η πραότης είναι βράχος επάνω από την αφρισμένη θάλασσα, πού εντελώς ακλόνητος διαλύει όλα τα κύματα, τα οποία τον κτυπούν.

Η πραότης είναι το στήριγμα της υπομονής, η θύρα, ή καλύτερα η μητέρα της αγάπης, η προϋπόθεση της διακρίσεως, διότι όπως λέγει η Γραφή <<διδάξει Κύριος πραείς οδούς αυτού>> (Ψαλμ.κδ'. 9), η πρόξενος της αφέσεως των αμαρτιών, το θάρρος της προσευχής, η περιοχή του Αγίου Πνεύματος, διότι ο Κύριος λέγει: << Επί τίνα επιβλέψω, άλλ' ή επί τον πράον και ησύχιον>>; (πρβλ.Ησ ξστ' 2).

Η πραότης είναι συνεργός στην υπακοή, οδηγός στην αδελφοσύνη, χαλινάρι της μανίας, κόψιμο του θυμού, μίμηση του Χριστού, ιδιότητα των Αγγέλων, δεσμός των δαιμόνων, ασπίδα κατά της πικράς οργής.

Η πραεία ψυχή είναι θρόνος της απλότητος, ενώ ο νους του αργίλου δημιουργός της πονηρίας

Η ήπια ψυχή θα δεχθεί μέσα της τους λόγους της σοφίας εφόσον<<οδηγήσει Κύριος πραείς εν κρίσει>>(Ψαλμ.κδ'. 9) ή μάλλον στην διάκριση.

Η ευθεία ψυχή συζεί με την ταπείνωση, ενώ η πονηρία είναι υπηρέτρια της υπερηφάνειας. Οι ψυχές των πράων θα γεμίσουν από γνώση και σύνεση, ενώ ο νους του θυμώδους συγκατοικεί με το σκοτάδι και την άγνοια.

Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

 

Ἡ τακτικὴ τῶν δαιμόνων.

Ἡ Ἁγία Συγκλητικὴ, ἀπὸ τὶς πιὸ λαμπρὲς μορφὲς τοῦ γυναικείου ἀσκητισμοῦ, εἶχε φωτισθῆ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ γνώρισε τὴν Ἀλήθειαν, μὲ τὴν ὁποίαν καὶ ἐνίκησε τὰ πάθη τοῦ κόσμου καὶ ἀνέβηκε στὸ μέγα ὕψος τῆς ἁγιότητος.

Ἀπὸ τὶς σοφὲς διδασκαλίες πρὸς τὶς Μοναχὲς, ποὺ ἀσκήτευαν μαζί, μαθαίνουμε τὴν τάξιν καὶ τὴν σειράν τῆς πολεμικῆς τῶν δαιμόνων κατὰ τῶν πιστῶν.

Στὴν ἀρχὴ οἱ δαίμονες μᾶς πολεμοῦν μὲ τὴν φιληδονίαν (γαστριμαργίαν, πορνείαν κλπ.). Ἐὰν δὲν μᾶς νικήσουν μὲ αὐτήν, τότε χρησιμοποιοῦν τὴν φιλαργυρίαν (πλεονεξίαν, χρηματολατρίαν κλπ.).

Ἐὰν καὶ πάλιν ὁ πιστὸς δὲν νικηθῇ ἀπὸ τὴν φιληδονίαν καὶ τὴν φιλαργυρίαν, τότε χρησιμοποιεῖ τὸ τελευταῖον μεγάλο του ὅπλον, τὴν ὑπερηφάνειαν (κενοδοξίαν, οἴησιν κλπ.).

Διότι ὑποβάλλει στὴν ψυχὴν τὰ δήθεν κατορθώματά της, ἀφοῦ νίκησε τὴν φιληδονίαν καὶ τὴν φιλαργυρίαν, καὶ τὴν ἀποπλανᾷ μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι νίκησε στὸν καλὸν ἀγῶνα καὶ μπορεῖ νὰ εἶναι ἱκανοποιημένη.

Γι’ αὐτὸ καὶ ὅλοι οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς διδάσκουν νὰ ἐπαγρυπνοῦμε ὥς τὴν τελευταίαν μας πνοὴν καὶ ποτέ νὰ μὴν πιστεύσωμεν ὅτι πετύχαμε κάτι.

 

Ο σωστός τρόπος του προσεύχεσθαι!

~ Ένας μοναχός φύτεψε μία ελιά και άρχισε ευθύς να προσεύχεται, λέγοντας:

«Κύριε, στείλε στο δένδρο μου μία βροχή».

Και ο Κύριος έστειλε βροχή στη γη.

Το δένδρο ήταν κορεσμένο με υγρασία και ο μοναχός συνέχισε να προσεύχεται:

«Και τώρα, Κύριε, σου ζητώ να στείλεις πολύ ήλιο, διότι το δένδρο μου χρειάζεται ζεστασιά».

Και ο Κύριος, έστειλε τις ακτίνες του ηλίου.

Έτσι το δένδρο μεγάλωνε…

Ο μοναχός συνέχισε να προσεύχεται γι’ αυτό:

«Κύριε, δώσε λίγο παγετό, γιά να ενισχυθούν οι ρίζες και τα κλαδιά του».

Ο Κύριος έστειλε και παγετό! Αλλά τελικά… το δένδρο ξεράθηκε».

Αναστατωμένος ο μοναχός τρέχει στον γέροντα του διπλανού κελλιού, γιά να του πει την ιστορία του και να μοιρασθή την θλίψη του.

Ο γέροντας αφού τον άκουσε με προσοχή και συμπάθεια, του λέει:

«Έχω και εγώ μία ελιά αδελφέ, κοίτα την…

Το δένδρο αυτό έχει μεγαλώσει όμορφα! Αλλά προσεύχομαι διαφορετικά από εσένα γι’ αυτό.

Λέω, λοιπόν, στον Κύριον:

“Εσύ είσαι ο Δημιουργός αυτού του δένδρου και ξέρεις καλλίτερα από τον κάθε ένα τί χρειάζεται γιά να αναπτυχθή σωστά, να μεγαλώσει και να δώσει καρπό. Έτσι Κύριε φρόντισε το δένδρο Σου!”!»

 

Πώς να φυλάγονται οι χριστιανοί από τα μαγικά;

Για να φυλάγεσθε από τα μαγικά και την ενέργεια των δαιμόνων, να έχετε όλοι- μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες-κρεμασμένο στο λαιμό σας τον τίμιο Σταυρό. Τρέμουν οι δαίμονες τον τύπο του Σταυρού και φεύγουν μακριά όταν τον βλέπουν.

Άλλωστε, όπως ομολόγησαν οι ίδιοι στον Άγιο Ιωάννη τον Βοστρινό, που είχε εξουσία κατά των ακαθάρτων πνευμάτων, τρία πράγματα φοβούνται περισσότερο: το Σταυρό, το άγιο Βάπτισμα και τη θεία Κοινωνία.

Να έχετε επίσης στο σπίτι σας, αλλά και μαζί σας, το άγιο Ευαγγέλιο. Και φυσικά να το μελετάτε. Σ' όποιο σπίτι υπάρχει Ευαγγέλιο, δεν μπαίνει ο διάβολος.

Τα ανδρόγυνα, για να μη φοβούνται το <<δέσιμο>> πριν παντρευτούν πρέπει να εξομολογούνται, να νηστεύουν τρεις μέρες, να συνδυάζουν το μυστήριο του γάμου με την τέλεση θείας Λειτουργίας και να μεταλαμβάνουν έτσι τα άχραντα Μυστήρια.

Προπαντός τα ανδρόγυνα να έχουν πίστη στέρεη και ακλόνητη στον Κύριο, κι Αυτός θα διαλύσει τις ενέργειες των δαιμόνων.

Αν, για την ολιγοπιστία μερικών χριστιανών, οι δαίμονες παρουσιάζουν διάφορα φαντάσματα, είτε σε τάφους είτε σε σπίτια είτε αλλού, να καλείται ιερέας να γίνεται αγιασμός και να ραντίζεται ο τόπος. Έτσι, με τη θεία χάρη, διαλύεται κάθε δαιμονική ενέργεια.

Τέλος όταν ένας χριστιανός πρόκειται να χτίσει σπίτι ή να κατασκευάσει καϊκι κ.τ.λ, άς προσκαλεί έναν ιερέα να του κάνει αγιασμό και να διαβάσει την κατάλληλη για την περίπτωσή ευχή της Εκκλησίας μας.

Άγιος Νικόδημος Ο Αγιορείτης

 

Αποδέξου το χθες με μετάνοια, ζήσε το σήμερα με πίστη και κοίτα το αύριο με ελπίδα.

Αποδέξου το παρελθόν σου, ζήσε με πίστη το παρόν και πορεύσου άφοβα προς το μέλλον

Όταν ο άνθρωπος μετανοεί ειλικρινά, το παρελθόν του δεν είναι πλέον σκιά αλλά μαρτυρία της φιλανθρωπίας του Θεού. Ο Χριστός δεν ζητά να ξεχάσουμε τα σφάλματά μας, αλλά να τα προσφέρουμε με ταπείνωση, ώστε να μεταμορφωθούν σε αφορμή σωτηρίας. «Εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινὴ κτίσις· τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονεν καινά» (Β΄ Κορ. 5,17). Η μετάνοια καθαρίζει την καρδιά και αποκαθιστά την ειρήνη που στερηθήκαμε μέσα στην αμαρτία.

Το παρόν είναι ο τόπος της χάριτος. Δεν ανήκει ούτε στο χθες ούτε στο αύριο, αλλά στη στιγμή που ο Θεός μας καλεί να πράξουμε το θέλημά Του. Όπως λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, «ἡ ἡμέρα ἡ παροῦσα ἀρκετή ἐστιν εἰς σωτηρίαν». Αν μάθουμε να ζούμε την κάθε στιγμή με προσευχή και εμπιστοσύνη, τότε και οι δυσκολίες γίνονται ευκαιρίες για πνευματική αύξηση.

Το μέλλον ανήκει στον Θεό. Ο φόβος προέρχεται από την έλλειψη πίστης, ενώ η ελπίδα είναι καρπός της βεβαιότητας ότι ο Θεός δεν εγκαταλείπει τα παιδιά Του. Ο ψαλμωδός αναφωνεί: «Ἐπὶ σὲ, Κύριε, ἤλπισα· μὴ καταισχυνθῶ εἰς τὸν αἰῶνα» (Ψαλμ. 70,1). Όποιος παραδίδει την ψυχή του στην Πρόνοια του Θεού, ζει χωρίς φόβο, γιατί γνωρίζει πως τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή εκείνου που αγαπά τον Κύριο.

Να αποδέχεσαι, λοιπόν, το παρελθόν σου με ευγνωμοσύνη για το έλεος του Θεού, να ζεις το παρόν με ειρήνη και εμπιστοσύνη και να πορεύεσαι στο μέλλον με πίστη και θάρρος, γνωρίζοντας πως κάθε σου βήμα φωτίζεται από την αγάπη του Χριστού.

Η ψυχή που εμπιστεύεται ολοκληρωτικά τον Θεό δεν κοιτά πίσω με τύψεις, δεν ζει το παρόν με αγωνία και δεν φοβάται το αύριο· γιατί έχει βρει την ανάπαυση μέσα στην απέραντη αγκαλιά Του.

Να θυμάσαι: η μετάνοια θεραπεύει το παρελθόν, η εμπιστοσύνη αγιάζει το παρόν και η πίστη στεφανώνει το μέλλον.

Σ’ όσους κουβαλούν ενοχές, φόβους ή ανασφάλειες, ας γίνει τούτο λόγος παρηγοριάς και θάρρους.

Να πορεύεσαι με ειρήνη, γιατί ο Θεός είναι μαζί σου.

Αποδέξου το χθες με μετάνοια, ζήσε το σήμερα με πίστη και κοίτα το αύριο με ελπίδα.

Τί είναι ο «κανόνας».

Στην ορθόδοξη πράξη ο «κανόνας» είναι αφ’ ενός ο σταθερός καθημερινός κανόνας προσευχής και ασκήσεως που δίνει ο πνευματικός πατέρας ως παιδαγωγία και θεραπεία της ψυχής, κι αφ’ ετέρου όταν χρειάζεται το ἐπιτίμιον της μετάνοιας που ορίζει ο πνευματικός στο μυστήριο της Ἐξομολογήσεως.

Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο «Ἐξομολογητάριον» ορίζει ρητώς ότι «ἐπιτίμιον/κανόνας» είναι η πραγματική εκπλήρωση του κανόνα που σου αναθέτει ο πνευματικός σου πατέρας για ίαση και παιδαγωγία.

Η Αγία Γραφή θεμελιώνει την καθημερινή πνευματική τάξη. Ο Ψαλμωδός μαρτυρεί ρυθμό προσευχής «ἑπτὰκις τῆς ἡμέρας» και «ἑσπέρας καὶ πρωΐ καὶ μεσημβρίας» (Ψαλμ 118[119],164· 55[54],17).

Οι πρώτοι χριστιανοί «ἦσαν προσκαρτεροῦντες… ἐν ταῖς προσευχαῖς» (Πρξ 2,42) και ανέβαιναν «τὴν ὥραν τῆς προσευχῆς, τὴν ἐνάτην» (Πρξ 3,1).

Ο Κύριος διδάσκει την κρυφή, ταπεινή προσευχή («εἴσελθε εἰς τὸ ταμεῖόν σου…»· Ματθ 6,6) και την νηστεία χωρίς επίδειξη (Ματθ 6,16-18).

Καλεί μάλιστα σε καθημερινή άρση του σταυρού («καθ’ ἡμέραν»· Λκ 9,23) και σε «ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε» (1 Θεσ 5,17).

Ο ίδιος ο Χριστός νωρίς «ἔννυχον» ἀποσύρεται σε τόπο ἔρημο για προσευχή, δείχνοντας πρότυπο σταθερού χρόνου προσευχής (Μκ 1,35).

Τέλος, η υπακοή στους πνευματικούς προεστώτες τίθεται ως εκκλησιαστική εντολή: «Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν…» (Ἑβρ 13,17).

– Άγιος Βασίλειος ὁ Μέγας: συνδέει τον Ψαλμό «ἑπτὰκις τῆς ἡμέρας»

Ο σκληρός αγώνας του ανθρώπου εναντίον των κακών του συνηθειών ...

Ο σκληρός αγώνας του ανθρώπου εναντίον των κακών του συνηθειών
λογαριάζεται για μαρτύριο.

Και ο νικητής σ’ αυτόν τον αγώνα στεφανώνεται με το στεφάνι των ομολογητών του Χριστού και του νόμου Του.

Ο πολυέλεος και παντοδύναμος Κύριος μας δέχεται όλους, όταν τον πλησιάζουμε.

Απλώνει το χέρι του για να μας κρατήσει, όταν από αδυναμία κινδυνεύουμε να πέσουμε.

Γι’ αυτό, κι αν ακόμα ήσουν ολόκληρος μέσα στις κακές συνήθειες, κι αν ακόμα ήσουν σφιχτά αλυσοδεμένος από τα πάθη, μην απελπίζεσαι!

Μπορείς ν’ αποκτήσεις την ελευθερία σου!

Ξεκίνησε τον αόρατο πόλεμο, αγωνίσου γενναία χωρίς διαλείμματα και υπόμεινε με ταπείνωση τις ήττες σου.

Με τις ήττες διαπιστώνουμε εμπειρικά πόσο αδύναμοι είμαστε.

Αυτή η διαπίστωση μας φέρνει πιο κοντά στο Θεό και μας κρατά σταθερά κοντά σ’ εκείνον, τον μόνο που μπορεί να νικήσει την αμαρτία σ’ όσους ειλικρινά επιθυμούν να τη δουν νικημένη μέσα τους. Αμήν.

Αγ. Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ, «Ασκητικές εμπειρίες»,

 

Πώς να αντιμετωπίζουμε όσους μας υβρίζουν και μας αδικούν;

Σε έβρισε; Μην ανταποδώσεις τη βρισιά, γιατί τότε είναι σαν να έβρισες τον εαυτό σου.

Σε χτύπησε; Μην τον χτυπήσεις και σύ, γιατί τότε δεν θα υπάρχει καμία διαφορά στη συμπεριφορά σας.

Σε ελύπησε; Μην του προξενήσεις και σύ λύπη, γιατί δεν θα έχεις κανένα κέρδος, αλλά θα γίνεις όμοιος μ' αυτόν.

Μόνον έτσι θα μπορέσεις να τον κάμεις να αλλάξει συμπεριφορά, αν τον υπομείνεις με πραότητα και υποχωρητικότητα έτσι μόνον θα τον κάμεις να ντραπεί, έτσι μόνον θα τον εμποδίσεις να οργίζεται.

Κανείς δεν μπορεί να θεραπεύσει το κακό με κακό τρόπο αλλά το κακό θεραπεύεται με τον καλό τρόπο.

Μήπως όμως έχεις αδικηθεί
από αυτόν; Ελέησε τον λοιπόν και μην τον μισήσεις, κλάψε και θρήνησε γι' αυτόν και μην τον αποστραφείς.

Γιατί δεν είσαι σύ εκείνος που ήλθε σε σύγκρουση με το Θεό, αλλά αυτός, εσύ δε και θα σημειώσεις πρόοδο στην αρετή, αν υποφέρεις την αδικία.

Σκέψου, πως όταν επρόκειτο ο Χριστός να σταυρωθεί, για τον εαυτό Του μεν έχαιρε, για τους σταυρωτές Του όμως δάκρυζε.

Έτσι πρέπει να συμπεριφερόμαστε και εμείς.

Και όσο περισσότερο θα αδικούμαστε, τόσο περισσότερο θα θρηνούμε για κείνους που μας αδικούν.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

 

Εκ της Εξομολογητικής Ευχής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

Κύριέ μου Κύριε, γλυκύτατέ μου Ιησού Χριστέ, ο Θεός των οικτιρμών, η του ελέους άβυσσος, ο μετανοών επί κακίαις ανθρώπων· εμέ μετα νοούν τα αρτίως και πίστει προσερχόμενον υπόδεξαι, και ελέησόν με τον αμαρτωλόν, τον άσωτον, τον παμβέβηλον, τον πανάθλιον, τον βλάσφημον, τον επίορκον, τον ψεύστην, τον λοίδορον, τον υβριστήν, τον κατάλαλον, τον οργίλον, τον μνησίκακον, τον φθονερόν, τον σκανδαλοποιόν, τον άσπλαγχνον, τον ανελεήμονα, τον φιλοκτήμονα, τον φιλόδοξον, τον φιλήδονον, τον γαστρίμαργον, τον μέθυσον, τον ράθυμον, τον γελωτοποιόν, τον μετεωριστήν, τον κενόδοξον, τον υπερήφανον, τον καταφρονητήν των θείων σου εντολών· και μη διά το πλήθος των τοσούτων μου εγκλημάτων, τω πλήθει υποβάλης με των κολάσεων.

Αλλά, συ Κύριε Ιησού ο Θεός μου, ο μακρόθυμος και οικτίρμων, οικτείρη σον την εμήν καρδίαν, την συντετριμμένην ταις αμαρτίαις, και κατακεκριμένην υπό του συνειδότος δια το μη φυλάξαι τας ιεράς συνθήκας του αγίου Βαπτίσματος. Και νυν δια τας ταύτας υποσχέσεις στενάζω, και οδύρομαι, ελεηθήναι δωρεάν, και μόνη τη ση χρηστότητι συγχωρηθήναι δεόμενος, και των κολάσεων ελευθερωθήναι εν τη φοβερά ημέρα της κρίσεως.

Ναί, Κύριέ μου, Κύριε, γλυκύτατέ μου Ιησού, σώσόν με τον απεγνωσμένον, και μη καταισχύνης με από της ελπίδος και προσδοκίας μου. Οικτείρησόν με τον τους οικτιρμούς σου επικαλούμενον, καθάρισόν με τον εσπιλωμένον, λεύκανον τον ρυπωθέντα μου χιτώνα, και διάσωσόν με τον άσωτον· μη κατακρίνης με τον κατακεκριμένον, μη παραδώς τοις νοητοίς θηρίοις ψυχήν επικαλουμένην σε, μη τη φλογί της γεέννης καταδικάσης με, δια την παράβασιν των υποσχέσεων και ιερών συνθηκών του αγίου Βαπτίσματος.

Αγιασμός σήμερα στον σύλλογο μας με αφορμή την εορτή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου.

 Με αφορμή λοιπόν σήμερα της εορτής της ¨Μετάστασις του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου¨ ο σύλλογος μας ο οποίος τιμάτε με το όνομα του Αγίου πραγματοποίησε τον καθιερωμένο Αγιασμό με την παρουσία του ιερομόναχου Γρηγορίου ο οποίος μας μετέφερε τις ευχές του γέροντος Μεθοδίου, στην συνέχεια ακολούθησε και μια μικρή πνευματική ομιλία.

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τις ευχές του γέροντος Μεθοδίου.

Εὐχές καὶ πατρικὸς χαιρετισμὸς ἐκ μέρους τοῦ Ἡγουμένου, πρὸς τοὺς τρεῖς συνεπώνυμους συλλόγους Ἀθηνῶν, Καβάλας καὶ Ἀλεξανδρουπόλεως, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἑορτῆς τῆς Μεταστάσεως τοῦ Ἁγίου καὶ ἐνδόξου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου. 

Ἀγαπητὰ ἐν Χριστῷ τέκνα, μέλη καὶ φίλοι τῶν συνεπωνύμων συλλόγων Ἀθηνῶν, Καβάλας καὶ Ἀλεξανδρουπόλεως, 

 Μετὰ πολλῆς πνευματικῆς χαρᾶς καὶ ἐγκάρδιας συγκινήσεως ἀπευθύνω πρὸς ὑμᾶς πατρικὸν λόγον καὶ εὐλογίαν ἐν Κυρίῳ, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς σεπτῆς μνήμης τῆς Μεταστάσεως τοῦ Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, τοῦ ἠγαπημένου μαθητοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Θεολόγος Ἰωάννης, ὁ ἐπιπεσὼν ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, ὁ ἀκοῦσας ἐκείθεν τὰ ἀπόρρητα τῆς θείας ἀγάπης, ἔμεινε διὰ πάντας τοὺς αἰῶνας ὑπόδειγμα καθαρότητος, ταπεινώσεως καὶ ἀληθινῆς θεογνωσίας. Ἐκεῖνος ὁ Παρθένος τῇ καρδίᾳ, ὁ Θεολόγος τῷ λόγῳ, ὁ Φίλος τοῦ Κυρίου τῷ βίῳ, ἀποκαλύπτει διὰ τοῦ Εὐαγγελίου αὐτοῦ τὸ μυστήριον τῆς θεότητος τοῦ Λόγου λέγων: «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος». 

 Ἡ σημερινὴ ἑορτὴ μάς διδάσκει ὅτι ἡ ἀληθινὴ θεολογία δὲν πηγάζει ἀπὸ ἀνθρώπινον λογισμόν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν καθαρότητα τῆς ψυχῆς, τὴν ἡσυχίαν, καὶ τὴν ἐνέργειαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὑψοῦται ὡς ἀετὸς πνευματικὸς, βλέπων ἀπὸ ὕψος τὸ φῶς τῆς ἀληθείας καὶ μεταδίδων αὐτὸ εἰς ὅλην τὴν Ἐκκλησίαν. Διὰ τοῦ βίου καὶ τῶν λόγων του μᾶς καλεί νὰ μείνωμεν ἐν ἀγάπῃ, διότι «ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν», καὶ ὅστις μένει ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἐν τῷ Θεῷ μένει. Ἡ πίστις χωρὶς ἀγάπην νεκρά ἐστιν, καὶ ἡ γνώσις χωρὶς ταπείνωσιν εἶναι σκοτάδι· ὁ δὲ μαθητὴς τοῦ Κυρίου, ὁ ἠγαπημένος, μας δείχνει ὅτι ἡ ἀληθινὴ μαθητεία εἶναι ἡ κοινωνία μετὰ τοῦ Θεοῦ διὰ προσευχῆς καὶ καθαρότητος καρδίας. 

 Εὔχομαι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος νὰ πρεσβεύῃ ὑπὲρ πάντων ὑμῶν, νὰ ὁδηγῇ τοὺς συλλόγους ὑμῶν εἰς ἔργα ἀγάπης καὶ πίστεως, νὰ ἐμπνέῃ ὁμόνοιαν καὶ πνευματικὴν προκοπὴν εἰς τὰ μέλη, καὶ νὰ χαρίζῃ ἐσωτερικὴν εἰρήνην καὶ φωτισμὸν ψυχῆς εἰς ἕκαστον ἐξ ὑμῶν. 

 Ἡ χάρις τοῦ Χριστοῦ, ἡ σκέπη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ αἱ πρεσβεῖαι τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου νὰ συνοδεύουν πάντοτε τὴν πορείαν σας. 

Εἰρήνη ὑμῖν καὶ χαρὰ ἐν Κυρίῳ πάντοτε. Μετὰ πατρικῶν εὐχῶν καὶ ἀγάπης, 

+Αρχιμανδρίτης Μεθόδιος καὶ οἱ συν ἐμοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί.

Οι αδικίες δεν προέρχονται από τον Θεό....

Οι αδικίες δεν προέρχονται από τον Θεό, αλλά παραχωρούνται από τον Θεό για το καλό του άνθρώπου.

Ναι, για το καλό του! Δεν λέω κούφια λόγια, λέω την αλήθεια.

Σου φέρνω ως παράδειγμα τους μάρτυρες, που σε τόσα φρικτά βασανιστήρια υποβλήθηκαν.

Πού ήταν τότε ο Κύριος; Εκεί ήταν!

Εμφανιζόταν στους μάρτυρες, τους παρηγορούσε, τους ενθάρρυνε, τους ανακούφιζε, μα παρ' όλα αυτά, τους άφηνε να βασανίζονται ως το τέλος, για να λάβουν θριαμβευτικά το στεφάνι του μαρτυρίου.

Ένα στεφάνι ετοιμάζει και κάθε αδικία στον άνθρωπο που την υπομένει μακρόθυμα..."

~ Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

 

Το ΙΝΚΑ καλεί τον Ελληνικό λαό να αρνηθεί την παραλαβή του Προσωπικού Αριθμού

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

Το ΙΝΚΑ ως φορέας προστασίας καταναλωτών, έχει λάβει ξεκάθαρες θέσεις ενάντια σε ότι στερεί την ελευθερία και στις υποχρεωτικότητες, υποστηρίζοντας το σημαντικότερο δικαίωμα στο καταναλωτικό κίνημα που είναι το δικαίωμα της επιλογής.

Η εμφάνιση του προσωπικού αριθμού (Π.Α.) από την κυβέρνηση, είναι μία ακόμα υποχρεωτικότητα, αναβίωσης του αποτυχημένου ΕΚΑΜ (Ενιαίος Κωδικός Αριθμός Μητρώου) που πριν 40 χρόνια καταργήθηκε, λόγω διαμαρτυρίας του Ελληνικού λαού.

Ο Π.Α. είναι ένα κομμάτι μιας συνολικής παρακολούθησης και αξιολόγησης των ανθρώπων, όπως το μοντέλο της Κίνας. Κατατάσσεται μέσα στο ευρύ φάσμα της ψηφιακής μετάβασης, όπου ο άνθρωπος μετατρέπεται σε συσκευή. Όπως κάθε συσκευή λαμβάνει την μοναδική διεύθυνση MAC (MAC address), από την ημέρα που κατασκευάζεται, έτσι και ο άνθρωπος θα λαμβάνει τον Π.Α., από την ημέρα που γεννιέται, με πλήρη αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπων και μηχανών, στο διαδίκτυο των πραγμάτων (internet of things).

Το ολοκληρωμένο πακέτο που εφαρμόζουν στη χώρα μας, είναι πρωτοπόρο για την Ευρώπη, με τεράστιες δυνατότητες, με εργαλεία τον Π.Α., την  Κάρτα Πολίτη, τις ΑΙ Κάμερες αναγνώρισης προσώπου, τον υπερυπολογιστή Δαίδαλο (στο Λαύριο), την Τεχνητή Νοημοσύνη ΑΙ Factory Faros (για αναλύσεις), τους έξυπνους μετρητές ενέργειας και ύδατος, χωρίς κανένα περιορισμό στην χρήση και στις εφαρμογές.

Το ΙΝΚΑ συντάσσεται με τις δύο γνωμοδοτήσεις της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, οι οποίες αναφέρουν ξεκάθαρα την υπερβολική επικινδυνότητα του Προσωπικού Αριθμού, γιατί είναι το κλειδί όλων των Βάσεων Δεδομένων και όλων των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων του Ελληνικού λαού. Δεν αντικαθιστά και δεν καταργεί κανέναν αριθμό, αλλά “κάθεται” πάνω από όλους όσους χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα, όπως ΑΦΜ, ΑΜΚΑ κλπ. Στην περίπτωση που κλαπεί δεν μπορεί να αντικατασταθεί, γιατί είναι μοναδικός για κάθε πρόσωπο και όλα τα δεδομένα του Μητρώου Π.Α., τηρούνται καθ’ όλο το διάστημα που είναι ενεργός και για διάστημα είκοσι (20) ετών, από την απενεργοποίησή του, δηλαδή 20 χρόνια μετά τον θάνατο μας.

Ο Π.Α. εξαλείφει κάθε ανθρώπινη υπόσταση, τα προσωπικά και μοναδικά μας χαρακτηριστικά, πολτοποιεί την οντότητα μας, στερώντας μας το υψηλότερο ιδανικό, την ελευθερία μας, σε όλες τις μορφές της.

Είναι το εργαλείο που θα μας αναγνωρίζει, σε ένα συνεχές, καθημερινό φακέλωμα και που όλα τα δεδομένα μας, μπορούν να επεξεργαστούν και να χρησιμοποιηθούν για την πρόβλεψη μελλοντικών μας ενεργειών και συμπεριφορών.

Με αυτό τον τρόπο προσδιορίζουν τα ευαίσθητα σημεία μας, τις φοβίες μας, αλλά και τα όνειρα μας, τους στόχους μας, γινόμαστε ευάλωτοι και προβλέψιμοι μα το χειρότερο χειραγωγήσιμοι.

Το ΙΝΚΑ καλεί τον Ελληνικό λαό να αρνηθεί την παραλαβή του Προσωπικού Αριθμού, ούτε να επιλέξει τα δύο από τα ψηφία στην διαδικτυακή πλατφόρμα του υπουργείου, δεν αποδεχόμαστε τον Π.Α..

Ενημερώστε όσους μπορείτε, η γνώση είναι δύναμη.

Κάθε νόμιμη διαμαρτυρία, με κάθε πρόσφορο μέσο, μας βρίσκει σύμφωνους, έχοντας ως βασικό σύνθημα:

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΡΙΘΜΟΙ

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟ

 

Οι υποκριτές τρώνε μαζί με τον λύκο και κλαίνε μαζί με τον βοσκό...

«Ουαί υμίν γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι καθαρίζετε το έξωθεν του ποτηρίου και της παροψίδος, το δε έσωθεν γέμει αρπαγής και αδικίας.»

(Ματθ. κγ΄ 25)

Η υποκρισία είναι η πιο λεπτή μορφή ψεύδους, διότι δεν εξαπατά μόνο τους άλλους, αλλά πρώτα απ’ όλα τον ίδιο τον άνθρωπο που την υπηρετεί. Ο υποκριτής προσποιείται την ευσέβεια, τη συμπόνια και την αλήθεια, μα πίσω από τα λόγια και τις πράξεις του κρύβεται ίδιον συμφέρον. Στην εξωτερική του όψη δείχνει αγάπη για τον πλησίον, ενώ μέσα του χαίρεται για την πτώση του. Τρώει με τον λύκο, απολαμβάνοντας τα έργα της αδικίας, κι έπειτα στέκεται δίπλα στον βοσκό, παριστάνοντας τον πονεμένο και τον ευλαβή.

Η ψυχή που αγαπά τον Θεό δεν μπορεί να ζει διπλή ζωή. Δεν μπορεί να υμνεί τον Χριστό με τα χείλη και να τον προδίδει με τη συμπεριφορά. Ο Κύριος βλέπει την καρδιά και όχι τα προσωπεία. Οι υποκριτές ίσως ξεγελούν τους ανθρώπους, ποτέ όμως τον Θεό. Κι αν ο κόσμος επαινεί την επίφαση της αρετής, ο Ουρανός γνωρίζει την αλήθεια της ψυχής.

Η αληθινή μετάνοια είναι το αντίθετο της υποκρισίας. Δεν χρειάζεται μάσκες, ούτε θεατρινισμούς. Είναι δάκρυ καθαρό, σιωπή που ομολογεί, ταπείνωση που θεραπεύει. Όποιος επιλέγει να σταθεί στο φως, δεν φοβάται να φανερωθεί. Η αλήθεια του Θεού δεν χρειάζεται σκηνή ούτε κοινό· χρειάζεται καρδιά απλή, που αναζητά την ειρήνη και την ειλικρίνεια ενώπιον Του.

Ας μη μοιάσουμε, λοιπόν, σε εκείνους που μοιράζουν ψεύτικα δάκρυα, αλλά σε εκείνους που προσφέρουν γνήσια προσευχή. Διότι ο Χριστός δεν ζητά την τελειότητα, αλλά την καθαρότητα της προθέσεως. Και εκεί που οι υποκριτές σπέρνουν σκιά, οι ταπεινοί καρποφορούν φως.

Αφιερωμένο σε όσους προτιμούν να πληγώσουν την ψυχή τους με την αλήθεια, παρά να την χαϊδέψουν με το ψέμα.

ΓΙΑ ΤΗ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Σᾶς τό εἶπα βέβαια νωρίτερα, ἀλλά θά σᾶς τό πῶ καί τώρα.

Ἄς σηκωνόμαστε τή νύχτα καί ἄν ἀκόμη δέν κάνης πολλές προσευχές, κάνε μία μέ πνευματική καθαρότητα καί εἶναι ἀρκετό· δέ ζητῶ τίποτε περισσότερο· καί ἄν ὄχι μέσα στά μεσάνυχτα, τουλάχιστον τήν ὥρα τοῦ ὄρθρου.

Δεῖξε ὅτι ἡ νύχτα δέν εἶναι μόνο γιά τό σῶμα, ἀλλά καί γιά τήν ψυχή· μήν ἀνεχθῆς νά περάση μέ ἀπραξία, ἀλλά ἄμοιψε τόν Κύριο μέ τήν ἀμοιβή αὐτή· ἤ καλλίτερα καί αὐτή σέ σένα ἐπιστρέφει. Πές μου λοιπόν, ἄν πραγματικά πέσουμε σέ κάποια φοβερή δοκιμασία, ποιόν δέν παρακαλοῦμε νά μᾶς βοηθήση;

Καί ἄν πετύχουμε ἀμέσως ἐκεῖνο πού ζητᾶμε, νιώθουμε ἀνακούφισι. Ποιός θά σέ βοηθήση ὥστε νά εἶναι πρόθυμος νά σοῦ κάνη τή χάρι ἐκεῖνος, πρός τόν ὁποῖον ἀπευθύνης τό αἴτημά σου; ποιός θά σέ βοηθήση γιά νά μή γυρίζης ἐδῶ κι ἐκεῖ καί νά ζητᾶς σέ ποιόν νά ἀπευθύνης τό αἴτημά σου, νά μήν ἔχεις τήν ἀνάγκη ἄλλων, ὥστε νά ζητήσης αὐτό μέσῳ ἐκείνων; Τί ὑπάρχει μεγαλύτερο ἀπό αὐτό;

Διότι Αὐτός, τότε πρό πάντων πραγματοποιεῖ τό αἴτημά μας, ὅταν δέν παρακαλέσουμε ἄλλους· τότε πρό πάντων μᾶς κατηγορεῖ, ὡς γνήσιος φίλος πού εἶναι, διότι δέν ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στή φιλία Του, ὅταν παρακαλέσουμε ἄλλους γιά νά ζητήσουμε αὐτό πού θέλουμε ἀπ’ Αὐτόν.

Ἔτσι ἐνεργοῦμε καί ἐμεῖς πρός ἐκείνους πού μᾶς ζητοῦν κάτι· τότε τούς κάνουμε τή χάρι μέ μεγαλύτερη εὐχαρίστησι, ὅταν ἔρχωνται καί μᾶς τό ζητοῦν αὐτοί οἱ ἴδιοι καί ὄχι μέσῳ ἄλλων.

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

 

ΑΓΙΟΣ ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΣ: ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΣΕ ΕΠΙΣΚΙΑΖΕΙ!

Όταν η νεφέλη του αγίου Πνεύματος άρχισε να επισκιάζει τη σκηνή της καρδιάς σου.

Εάν βλέπεις, σε κάθε λογισμό πού κινείται στην ψυχή σου, και σε κάθε ενθύμηση, και στις πνευματικές σου ενατενίσεις την ώρα της ησυχίας σου, να γεμίζουν τα μάτια σου δάκρυα, και να βρέχουν τις παρειές σου, χωρίς εσύ να βιάζεις τον εαυτό σου, να ξέρεις ότι, σ’ αυτή την περίπτωση, άρχισε να ανοίγει ο φράχτης μπροστά σου, για να έρθει η χάρη του Θεού και να καταστραφεί ο εχθρός.

Μπορεί πάλι, να βρίσκεις, από καιρού εις καιρόν, ότι βυθίζεται ο νους σου στην καρδιά σου, χωρίς εσύ να το επιδιώκεις κατά τη συνήθεια σου, και να διαμένει εκεί (ο νους σου) για κάποιο μικρό διάστημα.

Μετά απ’ αυτό, πράγμα πού είναι σύνηθες, μπορεί να βλέπεις τα μέλη του σώματος σου σαν να πέρασαν από μεγάλη αρρώστια, και να βασιλεύει η ειρήνη του Θεού στους λογισμούς σου, και αυτό να κρατάει πολύ.

Σ’ αυτή την περίπτωση, να ξέρεις ότι η νεφέλη του αγίου Πνεύματος άρχισε να επισκιάζει τη σκηνή της καρδιάς σου.

Αγίου Ισαάκ του Σύρου

«Περί Θείας Χάριτος»

 

Πώς έβλεπαν οι Άγιοι τις αρρώστιες;

Η αρρώστια είναι το καλύτερο και αποτελεσματικότερο φάρμακο για την ολοκληρωτική εξάλειψη του σαρκικού φρονήματος.

Και η μεγαλύτερη άσκηση είναι τούτη, το να έχει κανείς εγκαρτέρηση στις αρρώστιες και να ευχαριστεί το Θεό.

Χάσαμε από την αρρώστια τα μάτια μας;

Ας μην το πάρουμε βαριά. Τα όργανα της απληστίας χάσαμε, τη δόξα όμως του Κυρίου τη βλέπουμε με τα μάτια της ψυχής.

Χάσαμε την ακοή μας;

Ας ευχαριστήσουμε το Θεό, γιατί δεν θ' ακούμε πια μάταια λόγια. Το λόγο όμως του Κυρίου θα τον ακούμε παντοτινά με τ' αυτιά του νου.

Έπαθαν τα χέρια ή τα πόδια μας;

Αχρηστεύθηκαν για το καλό μας τα μέλη που κάνουν την αμαρτία. Έχουμε όμως τα χέρια και τα πόδια της ψυχής, με τα οποία και τον εχθρό θα νικήσουμε και το δρόμο που οδηγεί στον ουρανό με ασφάλεια θα βαδίσουμε.

Ολόκληρο το σώμα καταβάλλεται από την αρρώστια; Ο εσωτερικός όμως άνθρωπος αποκτά την τέλεια υγεία.

Ας μην αδημονούμε λοιπόν όταν αρρωσταίνουμε, αλλά ας ευχαριστούμε το Θεό που όλα τα οικονομεί για το συμφέρον μας, και πολλές φορές, με την πρόσκαιρη αρρώστια του φθαρτού σώματος, χαρίζει στην αθάνατη ψυχή υγεία και σωτηρία αιώνια.

Αγία Συγκλητική

 

Σύντομο διαφημιστικό σποτάκι για τα επερχόμενα της Ψηφιακής Ταυτότητας