ΚΥΡΙΑΚΗ Α' ΛΟΥΚΑ : Εὐαγγέλιον - Ὁμιλία ἡ τήρησις τῶν θείων ἐντολών

Εὐαγγέλιο Κυριακής: Λουκ. ε’ 1-11

Ε´.1 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ὁ ᾿Ιησοῦς ἦν ἑστὼς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, 2 καὶ εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ᾿ αὐτῶν ἀπέπλυναν τὰ δίκτυα. 3 ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν τοῦ Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους. 4 ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. 5 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Σίμων εἶπεν αὐτῷ· ἐπιστάτα, δι᾿ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ρήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον. 6 καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν. 7 καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθον καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. 8 ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν ᾿Ιησοῦ λέγων· ἔξελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε· 9 θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον, 10 ὁμοίως δὲ καὶ ᾿Ιάκωβον καὶ ᾿Ιωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ ᾿Ιησοῦς· μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν. 11 καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν, ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ.

Ομιλία Νικηφόρου Θεοτόκη, Αρχιεπισκόπου Αστραχάν και Σταυρουπόλεως, περί του ότι η τήρησις των θείων εντολών είναι χορηγός και των επιγείων αγαθών. 

Δύο προστάγματα του Θεού ακούει ο Πέτρος και οι άλλοι μαθηταί του Χριστού που ήσαν μαζί του. «Χαλάσατε (ρίψετε δηλαδή) τα δίκτυα υμών εις άγραν», και, «δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων». Οι μαθηταί, υπακούοντας προθύμως, στο μεν πρώτον είχαν επιτυχίαν, έπιασαν δηλαδή αναρίθμητον πλήθος ιχθύων, υπακούοντας δε ευθύς και στο δεύτερον, έγιναν σύνθρονοι του Ιησού Χριστού. Τούτο αποδεικνύει επαρκώς, ότι όσοι υποτάσσονται στα θεία προστάγματα, όχι μόνον κληρονομούν την αιώνιαν βασιλείαν, αλλά γίνονται ευτυχείς και σε αυτήν την πρόσκαιρον ζωήν. Επειδή όμως ορισμένοι, στοχαζόμενοι ότι το ανθρώπινον γένος, από την αμαρτίαν του προπάτορος, εξωρίσθη σ’ αυτήν την γη για να πάσχει πάντοτε και να τιμωρείται, νομίζουν ότι όλοι οι νόμοι και τα προστάγματα του Θεού δεν αποβλέπουν καθόλου στην ειρηνικήν και ευτυχή κατάσταση του ανθρώπου στον κόσμον αυτόν, αλλά αφορούν ειδικώς και μόνον στην ψυχικήν σωτηρία μας, γι’ αυτό είναι ωφέλιμο να λαλήσωμε σήμερα κατά της πεπλανημένης αυτής γνώμης, και να δείξωμε ότι αυτή εναντιώνεται όχι μόνον στην διδασκαλία των θείων Γραφών και στα ιστορούμενα και βλεπόμενα παραδείγματα, αλλά και σε αυτόν τον ορθόν λόγον.

Όσιος Χαρίτων ο Ομολογητής 28 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.

Ιερά Λείψανα: Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Διονυσίου Αγίου Όρους και Κύκκου Κύπρου.

Ο Όσιος Χαρίτων ο Ομολογητής καταγόταν από το Ικόνιο και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Αυρηλιανού (270 - 275 μ.Χ.). Ήταν γνωστός για το χριστιανικό του ήθος, γι αυτό και όταν εξεδώθηκε διάταγμα κατά των Χριστιανών, ήταν από τους πρώτους που συνέλαβε ο Έπαρχος της πόλης. Υπεβλήθη σε φρικτά βασανιστήρια, αλλά ενώ ακόμη βρισκόταν στη φυλακή ο αυτοκράτορας Αυρηλιανός δολοφονήθηκε. Ο Πρόβος που τον διαδέχθηκε στο θρόνο ακύρωσε το διάταγμα κι έτσι ο Χαρίτων αφέθηκε ελεύθερος. Αποφάσισε να καταφύγει στα Ιεροσόλυμα και να ζήσει ως αναχωρητής σε σπηλιές της περιοχής. Η φήμη του διαδόθηκε πολύ γρήγορα και ήρθαν στο πλευρό του πολλοί μαθητευόμενοι. Έτσι έκτισε στη Φαρά μεγάλη Λαύρα. Ποθώντας όμως την ερημία, αναχώρησε και πάλι για τα ενδότερα της ερήμου, όπου στην περιοχή Σουκά, έκτισε νέα Λαύρα. Εκεί παρέδωσε την ψυχή του εν Κυρίω.

Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χαρίτων τοῦ Πνεύματος, καταυγασθεῖς ταὶς αὐγαίς, φωστὴρ ἐχρημάτισας, τῆς ἐναρέτου ζωῆς, Χαρίτων μακάριε, σὺ γὰρ ὁμολογία, ἀληθείας ἐμπρέψας, ἔλαμψας ἐν ἐρήμῳ, ἐγκράτειας τοὶς πόνοις. Διὸ τῶν εὐφημούντων σέ, Πάτερ μνημόνευε.

Προφήτης Βαρούχ ο Δίκαιος 28 Σεπτεμβρίου

Φιλαλήθης και θαρραλέος ο Βαρούχ (δηλαδή «ευλογημένος»), έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ. Ήταν γιος του Νηρίου και υπήρξε αφοσιωμένος ακόλουθος και γραμματέας του προφήτη Ιερεμία (βλέπε 1η Μαΐου).

Όταν ήταν φυλακισμένος ο Ιερεμίας, ο Βαρούχ έγραψε με υπαγόρευσή του προφητείες, με την εντολή να τις αναγνώσει στο λαό σε ήμερα νηστείας. Αλλά ο βασιλιάς Ιωακείμ, όταν το πληροφορήθηκε, αντί να επωφεληθεί από τις νουθεσίες του προφήτη, έριξε το βιβλίο του στη φωτιά. Οι προφητείες όμως εκείνες, γράφηκαν και πάλι. Ο Βαρούχ υπέστη και φυλάκιση, διότι οι Ιουδαίοι τον μισούσαν για τη φιλαλήθη και θαρραλέα του γλώσσα. Τον κατηγορούσαν μάλιστα, ότι αυτός παρακινούσε εναντίον τους τον προφήτη Ιερεμία. Όταν οι Ιουδαίοι κατέφυγαν φοβισμένοι στην Αίγυπτο για τη στάση τους κατά του βασιλιά της Βαβυλώνας, μαζί με τον Ιερεμία πήγε εκεί και ο Βαρούχ.

Ραβινιστική παράδοση αναφέρει, ότι αυτός μετά το θάνατο του Ιερεμία επανήλθε στη Βαβυλώνα.

Ο Βαρούχ στο ομώνυμό του βιβλίο μέσα στην Αγία Γραφή, προλέγει καθαρά για την ενανθρώπηση του Κυρίου Ιησού Χριστού.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Προφητικῆς ἀξιωθεῖς λαμπηδόνας, Ἱερεμία τῷ κλεινῷ συνεδέθης, καὶ τούτω ὁμοδίαιτος ἐγένου σοφέ, ὅθεν προηγόρευσας, θεηγόρω σου γλώττη, τὴν τοῦ Λόγου κένωσιν, εἰς ἀνάπλασιν κόσμου, ἧς μετασχόντες πίστει ἀληθεῖ, Βαροὺχ Προφῆτα, ἐνθέως τιμῶμεν σε.

Άγιος Καλλίστρατος και οι μαζί μ' αυτόν Σαράντα εννέα Μάρτυρες 27 Σεπτεμβρίου

Ο Άγιος Καλλίστρατος μαρτύρησε στη Ρώμη επί Διοκλητιανού (284 - 304 μ.Χ.). Καταγόταν από την Καρχηδόνα και οι γονείς του, καθώς και οι πρόγονοί του, ήταν ευσεβέστατοι χριστιανοί.

Όταν μεγάλωσε ο Καλλίστρατος, κατατάχθηκε στο Ρωμαϊκό στρατό σαν νεοσύλλεκτος αλλά δεν εγκατέλειψε τις ευσεβείς συνήθειές του. Μια από αυτές ήταν η βραδυνή προσευχή. Κάποιοι ειδωλολάτρες στρατιώτες κατήγγειλαν το γεγονός στον ειδωλολάτρη στρατηγό Περσεντίνο.

Εκείνος, αφού διέταξε πρώτα τον βασανισμό του, ακολούθως διέταξε να τον τοποθετήσουν μέσα σε ένα δεμένο σάκκο και να τον ρίξουν στη θάλασσα. Με θαυματουργό τρόπο ο σάκκος σχίστηκε και δύο δελφίνια έσωσαν τον Καλλίστρατο. Σαράντα εννέα στρατιώτες που είδαν το θαύμα πίστεψαν στον Χριστό. Ο Περσεντίνος τότε εξοργισθείς διέταξε τον αποκεφαλισμό όλων.

Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Τῷ θείῳ Πνεύματι, περιφραξάμενος, Μάρτυς Καλλίστρατε, λαμπρῶς ἠρίστευσας, καταβολῶν τὸν δυσμενῆ, σοφία τῶν σῶν ἀγώνων ὅθεν καὶ προσήγαγες, τῷ Χριστῷ ὡς θυμίαμα, δῆμον παναοίδιμον, Ἀθλητῶν πιστευσάντων σοί, μεθ' ὧν ὑπὲρ ἠμῶν ἐκδυσώπει, τῶν εὐφημούντων σὲ ἐν ὕμνοις.

Αγία Ακυλίνα, εορτάζει στις 27 Σεπτεμβρίου. (1745 - 1764)

Η Αγία Ακυλίνα καταγόταν από το χωριό Ζαγκλιβέρι της Θεσσαλονίκης και ανατράφηκε από γονείς ευσεβείς. Ο πατέρας της όμως, σκότωσε ένα Τούρκο, μετά από φιλονικία μαζί του. Για ν' αποφύγει την τιμωρία του θανάτου, δέχτηκε τον μουσουλμανισμό. Αλλά η μητέρα της έμεινε σταθερή στον Χριστό και κάθε μέρα δίδασκε στην Ακυλίνα την αρετή και την πίστη. Παρά τις επίμονες προσπάθειες του πατέρα της και τις απειλές των Τούρκων, η Ακυλίνα δεν αρνήθηκε τον Χριστό. Όταν την οδηγούσαν στο μαρτύριο την ακολουθούσε και η μητέρα της, που την παρότρυνε σ' αυτό. Η Ακυλίνα ήλεγχε με θάρρος τους Τούρκους και τη θρησκεία τους, με αποτέλεσμα να πεθάνει μαρτυρικά,στις 27 Σεπτεμβρίου 1764 μ.Χ. σε ηλικία 19 ετών. Το μαρτύριό της περιγράφηκε από την ίδια,όταν αποκάλυψε για το σημείο όπου βρίσκονται τα λείψανά της: "την εἶχαν κρεμασμένη από τα Χέρια και την χτυποῦσαν με ἀγκαθωτά ραβδιά και ξύλα, τα ὁποῖα ἔβγαζαν μέσα από ένα πιθάρι που ήταν γεμάτο με ένα ἐρυθρόν Υγρό (δηλητήριο). Τήν εἶχαν δεμένη σέ ἕνα σιδερένιο μηχάνημα βασανιστηρίων, στό ὁποῖον τά πάνω ἄκρα καί τά κάτω ἄκρα, ἔχοντάς τα δεμένα σφιχτά πάνω σέ κοφτερές τροχαλίες καί τά πλευρά, ἀκουμποῦσαν σέ αἰχμηρά καρφιά πού ὑπῆρχαν πάνω στό μηχάνημα αὐτό. Με την τριβή κομματιάστηκαν τα ρουχα και οι σάρκες Της. Κόπηκαν τά ἄκρα σέ σημεῖο τέτοιο, που να ἴσα κρέμονται από το ὑπόλοιπον σωμα. Το δηλητήριον που της ἔριχναν οι Τοῦρκοι της ἔκαψε τίς σάρκες και οι πόνοι ήταν ἀφόρητοι. Κρεμασμένη τήν χτυποῦσαν καί τήν βασάνιζαν ἀτελείωτες ὧρες. Ἀπό τό ἀνελέητο μαρτύριόν της ἡ γῆ γύρω της βάφτηκε κόκκινη. Ἀπό τό αἷμα δέν ξεχώριζες τίποτα πάνω στό σῶμα της."

Κανείς δεν γνώριζε, πού εναπόθεσαν οι συντοπίτες της το τίμιο λείψανο της. Λέγεται πως οι Τούρκοι θέλησαν ακόμη και νεκρή να την κάνουν δική τους , γι' αυτό και διέταξαν να την θάψουν στο τούρκικο νεκροταφείο που ήταν κοντά στο τζαμί για να ικανοποιήσουν έτσι τον άσβεστο εγωισμό τους. Έτσι κι έγινε. Το θεόσταλτο όμως φώς, που σαν άστρο κατέβηκε από τον ουρανό και στάθηκε πάνω από τον τάφο της, ήταν το σημείο που υποχρέωσε τους χριστιανούς συμπατριώτες της να κλέψουν το σώμα της και να το ενταφιάσουν κάπου όπου θα ήταν ασφαλές. Κατά την παράδοση, τα ονόματα των τολμηρών αυτών ανθρώπων ήταν Τσόπλας, Καλημέρης και Μπούκλας, οι οποίοι λέγεται πως έκαναν όρκο να μην μαρτυρήσουν ποτέ σε κανέναν το μυστικό, γιατί θα υπήρχε ο φόβος να βρεθεί το άγιο λείψανο της στα χέρια των Τούρκων. Χριστιανοί πολλοί έχουν φύγει έκτοτε από τη ζωή με τον καημό να προσκυνήσουν τα ιερά λείψανα της. Σήμερα έχει χτιστεί προς τιμήν της περικαλλής και μεγαλοπρε­πής Ιερός Ναός ο οποίος. Τα άγια λείψανα της αγίας Ακυλίνας βρέθηκαν τελικά, μετά από εμφάνιση της ίδιας της Αγίας στο όνειρο κατοίκου,στην Όσσα Θεσσαλονίκης, πολύ κοντά στον τάφο της αγίας Κυράννας.

ΟΜΙΛΙΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ (ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ)

Τελούμε την εορτή ενός από τους προκρίτους Αποστόλους του Χριστού και εγκαινιάζουμε τούτον ως πατέρα όλων όσων φέρουν το όνομα του Χριστού, ως πατριάρχη. Διότι όπως ο Ιακώβ προέβαλε δώδεκα πατριάρχες κατά σάρκα, από τους οποίους διαμορφώθηκαν οι δώδεκα φυλές του Ισραήλ, έτσι και ο Χριστός προέβαλε πνευματικά τους δώδεκα μύστες, αφού τον αριθμό του ελεεινώς εκπεσόντος τον συμπλήρωσε ο Παύλος.
Οι δώδεκα πηγές των υδάτων, στις οποίες στρατοπεύδευσαν οι Ισραηλίτες υπό την αρχηγία του Μωυσέως και έσβησαν την από την οδοιπορία στην έρημο δίψα, (Εξ.15,27), προτύπωναν αυτούς τους δώδεκα. Διότι αυτοί με τα πνευματικά ποτίσματα, απάλλαξαν το γένος των ανθρώπων πορευόμενο στις ερήμους της αθεϊας και στον καύσωνα της ειδωλομανίας. Επίσης και οι δώδεκα λίθοι τους οποίους έστησε σαν σημάδι στα Γάλγαλα ο Ιησούς του Ναυή, αφού πέρασαν παραδόξως πεζοί τον Ιορδάνη, (Ιησ.Ναυή 4,1), τους δώδεκα αποστόλους προετύπωναν. Διότι αυτοί είναι για μας σαν αιώνιο σημάδι, ότι ο αληθινός Ιησούς αναχαίτησε το ρεύμα της αμαρτίας.
Ο τώρα εορταζόμενος απόστολος δεν είναι μόνο κλητός, αλλά συναριθμείται με τους εκλεκτούς και κορυφαίους των άλλων Αποστόλων, ομόστοιχος με τον Πέτρο και Ιάκωβο τους εκκρίτους. Γι' αυτό και αφού αποχωρίσθηκε από τους άλλους, μαζί με αυτούς τους δύο οδηγείται πάνω στο Θαβώριο όρος και συμμετέχει στο υπερφυές εκείνο θέαμα, στην αίγλη του φωτός της θεότητος του Υιού, ακούγοντας τη Πατρική φωνή και καθιστάμενος μακαρίως όχι μόνο μαθητής του Υιού αλλά και του Πατρός. (Ματθ. 17,1-5).

Η ΜΕΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ (26 Σεπτεμβρίου)

Ο Άγιος Ιωάννης ήταν ο αγαπημένος μαθητής τού Χριστού. Καταγόταν από τη Βησθαϊδά της Γαλιλαίας. Ήταν ψαράς.

Ο Ιωάννης ήταν γιος του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης και νεώτερος αδελφός του αποστόλου Ιακώβου. Στην αρχή ήταν μαθητής του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου και κατόπιν έγινε μαθητής του Κυρίου. Ήταν ένας από τους δώδεκα μαθητές του Χριστού και μάλιστα μαθητής «ον ηγαπα ο Ιησους» (Ιωαν. ια΄ 20), δηλαδή, τον οποίο αγαπούσε ιδιαίτερα ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Η Εκκλησία του απένειμε την προσωνυμία του Θεολόγου και στην αγιογραφία εικονίζεται με έναν αετό κοντά στο κεφάλι του.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος είναι ο Ευαγγελιστής της αγάπης. Όχι μόνο γιατί αναφέρεται συνεχώς στην αγάπη, αλλά κυρίως γιατί την βίωνε και την εξέφραζε. Αγαπούσε πολύ τον Διδάσκαλό του. Τον ακολούθησε και στις πιο δύσκολες ώρες της επίγειας ζωής Του. Όταν οι άλλοι μαθητές ήταν κρυμμένοι «διά τον φόβον των Ιουδαίων», αυτός ήταν παρών στην σύλληψή Του, στην δίκη και στον Γολγοθά, όπου κάτω από τον Σταυρό του εμπιστεύθηκε ο Χριστός την μητέρα Του. Μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο και τον Πέτρο αποτελούσαν την τριάδα τον μαθητών που έλαβε μαζί του ο Χριστός στην ανάσταση της κόρης του Ιαείρου, στο όρος Θαβώρ, όπου «μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών», καθώς και στην Γεσθημανή, όπου προσευχήθηκε πριν από το πάθος Του.

Ο Ιωάννης είναι ο συγγραφέας του 4ου κατά σειρά Ευαγγελίου στην Καινή Διαθήκη, το θεολογικότερο όλων και θεωρούμενο ως Ευαγγέλιο της αγάπης, καθώς επίσης τριών Καθολικών Επιστολών και της Αποκάλυψης.

25 Σεπτεμβρίου εορτάζουμε την μνήμη της Αγίας Ευφροσύνης

Πέρασε τη ζωή της σαν μοναχός...!!!

Αυτή η Αγία Ευφροσύνη έζησε στα χρόνια του Θεοδοσίου του μι­κρού κατά το έτος 410 και αφού εγκατέλειψε τα χαροποιά πράγματα του κόσμου αυτού και την φαντασία και την δόξα της παρούσης ζωής και έφυγε κρυφά από την οικία του πατέρα της, μετασχημάτισε τον εαυτό της. Αφού φόρεσε, δηλαδή, ανδρική ενδυμασία αντί για Ευφρoσύνη μετονομάστηκε Σμάραγδος. Και επειδή αγάπησε των Μοναχών την πολιτεία, πήγε σε ένα Μοναστήρι ανδρικό, παρουσιαζόμενη ως ευνούχος βασιλικός και, αφού έγινε μοναχή, φρόντιζε με κάθε τρόπο, πώς να κρυφθεί και να μη την μάθει ο πατέρας της Παφνούτιος. Αφού λοιπόν πέτυχε αυτό που ποθούσε, αγωνιζόταν με αγώνες και κόπους πολλούς και με προσευχές εκτενείς και αδιάκοπες, έως ότου κατεξήρανε με υπερβολή το απαλό και γυναικείο της σώμα, στο σημείο, που παραξενευόταν και θαύμαζαν όλοι οι αδελφοί, που ήταν στο Μοναστήρι, βλέποντας την μεγάλη κακοπάθεια, που χρησιμοποιούσε η αοίδιμη.
Και πράγματι ήταν ένα πράγμα παράξενο, που αδυνατεί να το παρουσιάσει λόγος· δηλαδή, το να βλέπει κα­νείς μία ωραία γυναίκα να κατοικεί ανάμεσα σε άνδρες Μοναχούς. Η οποία μπόρεσε να κρυφθεί τόσο από τον πατέρα της, ο οποίος την ζητούσε επίμονα στα όρη και τα λαγκάδια και σε κάθε τόπο και έτρεχε εδώ και εκεί αναστενάζοντας για τον μακρύ και πολυχρόνιο χωρισμό της όσο και από τους Μονα­χούς, με τους οποίους συγκατοικούσε. Και στην συνέχεια μπόρεσε να αστράψει ανάμεσα στους άνδρες με τις αρετές, όπως και ο πολύτιμος λίθος σμάραγδος αστράφτει ανάμεσα στους άλλους λίθους.

ΘΑΥΜΑ ΑΓΓΕΛΟΣ ΘΕΟΥ ΖΩΓΡΑΦΙΣΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ…

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΛΥΠΙΟΥ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ…

 

....Παρηγορημένος ὁ χριστιανὸς ἀπὸ τὰ λόγια τοῦ ἁγίου, ἐπέστρεψε στὸ σπίτι του χαρούμενος. Ὡστόσο, ὅταν ἦρθε τὴν παραμονὴ τῆς ἑορτῆς γιὰ νὰ πάρει τὴν εἰκόνα, διαπίστωσε πὼς δὲν ἦταν ἕτοιμη, ἐνῷ ὁ μακάριος Ἀλύπιος εἶχε βαρύνει περισσότερο. 

Δυσαρεστημένος τότε ἔλεγε: «Γιατί, παπα-Ἀλύπιε, δὲν μὲ εἰδοποίησες γιὰ τὴν κατάσταση τῆς ὑγείας σου; Θὰ ἔβρισκα ἄλλον ἁγιογράφο νὰ μοῦ φτιάξη τὴν εἰκόνα. Ἔχω ὑποσχεθεῖ νὰ τὴν πάω στὴν ἐκκλησία αὔριο. Τί θὰ κάνω τώρα; Μὲ ντρόπιασες! Δὲν τὸ περίμενα αὐτὸ ἀπὸ σένα»! «Τέκνο μου», ἀποκρίθηκε μὲ πραότητα ὁ ὅσιος, «μήπως ἀπὸ ραθυμία δὲν ἑτοίμασα τὴν εἰκόνα σου;... Νὰ ξέρης πὼς ὁ Κύριος μπορεῖ μόνο μ’ ἕνα Τοῦ λόγο νὰ ζωγραφίσει τὴν εἰκόνα τῆς Μητέρας Του. Ἐγὼ βέβαια ἤδη ἀναχωρῶ ἀπ’ αὐτὸ τὸν κόσμο, ὅπως μοῦ φανέρωσε ὁ Θεός. Ἐσένα ὅμως δὲν θὰ σ’ ἀφήσω λυπημένο».

Παρὰ τὴ διαβεβαίωση τοῦ ἁγίου ὅμως, ὁ χριστιανὸς ἔφυγε συγχυσμένος. Ἀλλὰ νά! Σὲ λίγο μπῆκε μέσα στὸ κελὶ ἕνας ὁλόλαμπρος, φωτεινὸς νέος. Στάθηκε μπροστὰ στὸ καβαλέτο κι ἄρχισε νὰ ζωγραφίζει τὴν εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως σιωπηλός. 

Ὁ ὅσιος τὸν παρατήρησε προσεκτικά. Πρῶτα ἅπλωσε στὴν εἰκόνα τὸ χρυσό. Ἔπειτα ἔπιασε νὰ δουλεύει τὰ χρώματα μὲ ἀπίστευτη ταχύτητα. Σὲ τρεῖς ὧρες εἶχε κιόλας τελειώσει! Στράφηκε τότε στὸν κατάκοιτο ὅσιο καὶ τοῦ εἶπε:«Πάτερ! Τῆς λείπει τίποτα; Ἔσφαλα σὲ κάτι»; Πολὺ καλὴ τὴν ἔκανες, ἄγγελε τοῦ Θεοῦ, ἀπάντησε ἐκεῖνος. Ὁ Θεὸς σὲ βοήθησε νὰ τὴν κάνης ὑπέροχη.

Μετὰ ἀπ' αὐτὸ ὁ θεόσταλτος «ζωγράφος» πῆρε στὰ χέρια του τὴν εἰκόνα κι ἔγινε ἄφαντος. Στὸ μεταξὺ ὁ χριστιανὸς ποὺ τὴν εἶχε παραγγείλει δὲν μπόρεσε νὰ κλείσει μάτι ὅλη τὴ νύχτα ἀπὸ τὴ μεγάλη του λύπη. 

Ξημέρωνε ἡ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Ἡ πανήγυρη, Ἀλίμονο, θὰ γινόταν χωρὶς τὴν εἰκόνα της! Τὸ πρωὶ σηκώθηκε μὲ βαρεῖα καρδιὰ καὶ κίνησε γιὰ τὴν ἐκκλησία. Δὲν εἶχε ξημερώσει ἀκόμη καλά-καλά. Ἦταν ὁ πρῶτος ποὺ ἔφτασε στὸ ναό. Θὰ μποροῦσε ἀνενόχλητος νὰ κλάψει ἐκεῖ γιὰ τὸ σφάλμα του. Μόλις ὅμως μπῆκε μέσα, τί νὰ δή! Ἡ εἰκόνα, πανέμορφη κι ἀστραφτερή, ἦταν τοποθετημένη στὸ προσκυνητάρι της! «Κύριε ἐλέησον»! φώναξε, κι ἔπεσε κάτω, πιστεύοντας ὅτι βλέπει ὅραμα. Ὅσο περνοῦσε ἡ ὥρα ὅμως, ἄρχισε νὰ πείθεται ὅτι ἡ εἰκόνα ἦταν πραγματική.

«Ἐν φόβῳ καὶ ἐν τρόμῳ» θυμήθηκε τὴ διαβεβαίωση τοῦ ὁσίου Ἀλύπιου, ὅτι ἡ εἰκόνα θὰ εἶναι ἕτοιμη στὴν ἑορτὴ τῆς Παναγίας. Γεμᾶτος δέος σηκώθηκε καὶ γύρισε στὸ σπίτι του γιὰ νὰ εἰδοποιήσει τοὺς δικούς του. Κι ἔτρεξαν ὅλοι μὲ χαρὰ μεγάλη στὴν ἐκκλησία, κρατῶντας κεριὰ καὶ θυμιάματα. Ἀντίκρισαν τὴν εἰκόνα νὰ λάμπει σὰν τὸν ἥλιο. Τόσο πολύ, ποὺ δὲν μποροῦσαν νὰ τὴν κοιτάξουν κατὰ πρόσωπο. Ἔπεσαν στὴ γῆ καὶ τὴν προσκύνησαν τρέμοντας ἀπὸ συγκίνηση.

 Μετὰ τὴν ἑορτὴ ὁ εὐσεβὴς ἐκεῖνος χριστιανὸς ἦρθε στὸν ἡγούμενο τῆς μονῆς τῶν Σπηλαίων καὶ τοῦ διηγήθηκε τὸ θαῦμα. Πῆγαν μαζὶ στὸν ἀξιομακάριστο Ἀλύπιο. Ὁ ἡγούμενος τὸν ρώτησε: «Πάτερ Ἀλύπιε, πὼς καὶ ἀπὸ ποιόν ζωγραφίστηκε ἡ εἰκόνα αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου»; Ἐκεῖνος τότε τοὺς διηγήθηκε ὅλα ὅσα ἔγιναν. «Ἄγγελος Θεοῦ τὴν ἔφτιαξε», εἶπε. «Αὐτὸς τὴν πῆγε καὶ στὴν ἐκκλησία. Καὶ νά! Ὁ ἴδιος ἄγγελος στέκεται τώρα ἐδῶ, δίπλα μου, περιμένοντας ἐντολὴ ἀπὸ τὸν Κύριο γιὰ νὰ πάρει τὴν ψυχή μου. Τὸν βλέπετε; Εὐλογητὸς ὁ Θεός»!

Καὶ μὲ τὰ λόγια αὐτὰ ὁ ὅσιος, παρέδωσε τὸ πνεῦμα του στὸν Κύριο....!!!

 

ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ (24 Σεπτεμβρίου)

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΕΥΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΩΝ 

ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ ΕΙΚΟΝΟΣ 

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΗΣ

Εὐλόγησον Πάτερ.
Εὑρισκόμενος εἰς ταύτην, τὴν νῆσον τῶν Κυθήρων ἕνας ἐρημότοπος, λεγόμενος Μυρτίδια, (διατὶ ὅλος δασωμένος ἀπὸ μυρτίαις, καὶ ἀκατοίκητος, μόνον τὰ ζῶα τῶν ἀγροίκων ἐκεῖ ἔβοσκαν), ἔπραττεν ἐκεῖ κάποιος εὐλαβὴς Χριστιανός, καὶ αὐτὸς ὁδηγηθεὶς ἀπὸ κάποιαν θεωρίαν ὁποῦ εἶδεν εἰς τὸν ὕπνον του, ἔχωντας περισσὴν εὐλάβειαν εἰς τὴν κυρίαν Θεοτόκον, ἐπήγαινε συχνότερα εἰς αὐτὸν τὸν τόπον· καὶ στέκωντας ἐκεῖ, στοχαζόμενος τοῦ τόπου τὴν ἀγριότητα, ἤκουσε φωνὴν ἀοράτως ὁποῦ τοῦ ἔλεγεν· ἂν μὲ γυρεύσῃς ἐδῶ σιμὰ εὑρίσκεις τὴν εἰκόνα μου, καὶ εἶναι καιρὸς ὁποῦ ἦλθα, καὶ εὑρίσκομαι ἐδῶ, διὰ νὰ δώσω βοήθειαν ἐτούτου τοῦ τόπου. Ἀκούωντας δὲ τὴν φωνὴν ὁ εὐλαβὴς ἐκεῖνος Χριστιανός, καὶ στρεφόμενος ἔνθεν κᾀκεῖθεν, τάχα νὰ ἰδῇ ποῖος εἶναι ὁποῦ ὡμίλησε, καὶ μὴ θεωρῶντας τινά, ἔμεινε περίφοβος. Καὶ κάνωντας τὸ Σημεῖον τοῦ τιμίου Σταυροῦ εἶπε· Κύριε Κύριε Χριστὲ βοήθει μοι· καὶ σὺ Κυρία μου καὶ Δέσποινα ὁποῦ ἔχεις πολλὴν τὴν παρρησίαν πρὸς τὸν μονογενῆ σου Υἱόν, μὴν ἀργήσῃς νὰ μοῦ φανερώσῃς, ἂν εἶναι τὸ θέλημά σου, τὴν φωνὴν ταύτην ὁποῦ ἤκουσα, τί εἶναι. Καὶ θαρρῶντας πῶς ἡ φωνὴ αὕτη ἦτον διὰ καλόν, παραμερίζοντας ὀλίγον ὡσὰν νὰ ἐγύρευε τὸ ποθούμενον, θεωρεῖ μέσα εἰς μίαν μυρτίαν μίαν εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας. Εὐθὺς ὁποῦ τὴν εἶδεν, ἔλαβε μεγάλην χαράν, καὶ ἐγνώρισε, πῶς ἡ φωνὴ ὁποὺ ἤκουσε ἦτον ἀπὸ τὴν ὑπεραγίαν Θεοτόκον, καὶ τὸν ὡδήγησεν ἐκεῖ διὰ νὰ εὕρῃ αὐτὴν τὴν ἁγίαν Εἰκόνα. Ἔπεσε λοιπὸν καὶ τὴν ἐπροσκύνησε, καὶ μετὰ δακρύων καὶ εὐχαριστιῶν τὴν ἠσπάσθη. Ἠσθάνετο δὲ πολλὴν εὐωδίαν θυμιαμάτων εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον. Εὐθὺς λοιπὸν βοηθούμενος ἀπὸ τὴν Θεομητορικὴν δύναμιν, ἄρχησε καὶ ἔκοπτε τὸ δάσος· καὶ καθαρίσας τὸν τόπον ἐκεῖνον κατὰ τὸ δυνατόν του, ἔκτισεν ἐκεῖ μικρὸν Ναὸν τῆς Θεοτόκου, καὶ ἔθεσεν εἰς αὐτὸν τὴν ρηθεῖσαν ἁγίαν Εἰκόνα, καὶ τὴν ἐπωνόμασε Μυρτιδιώτισσαν, ὡσὰν ὁποῦ τὴν εὗρεν εἰς ταῖς μυρτίαις. Καὶ ἔτζη ὁ τόπος ἐκεῖνος μέχρι τῆς σήμερον λέγεται μυρίδια, διὰ τὴν ἀφορμὴν τοῦ παλαιοῦ ἐκείνου δάσους. Ἔκαμε δὲ καὶ αὐτὸς μικρὸν κελλίον, καὶ γενόμενος μοναχὸς ἐκατοίκησεν ἐκεῖ, λατρεύωντας μετὰ πάσης εὐλαβείας πάντοτε αὐτὴν τὴν ἁγίαν καὶ θαυμαστὴν εἰκόνα. Ἀπὸ ὀλίγον εἰς ὀλίγον ἐκαθάρισε τὸ μυρτερὸν ἐκεῖνο δάσος, ἐπλάτυνεν ἡ φήμη, καὶ ἡ εὐλάβεια τῶν Χριστιανῶν, καὶ ἐπροστρέχασι συνεχῶς μὲ πολλαῖς ἐλεημοσύναις εἰς προσκύνησιν τῆς ἱερᾶς αὐτῆς εἰκόνος, καὶ πολλὰ θαύματα ἔκαμεν εἰς ὅσους ἐπρόστρεξαν μὲ εὐλάβειαν καὶ πίστιν, εἰς τόσον ὁποῦ ἐξαπλώθη ἡ δόξα της εἰς ὅλον τὸν Κόσμον. Ἀποθανόντος δὲ αὐτοῦ, ἔμεινεν ὕστερα κάποιος μοναχὸς εὐλαβὴς Λεόντιος ὀνομαζόμενος, ὁ ὁποῖος ηὔξησε τὸν αὐτὸν ναόν, καὶ τὰ κελλία, καὶ ἐκατάστησε Μοναστήριον.

Κάποιος εὐλαβὴς ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς ὀνομαζόμενος Θεόδωρος Κουμπανιός, ἔχωντας ξεχωριστὴν εὐλάβειαν εἰς αὐτὴν τὴν ἁγιωτάτην καὶ θαυμασιωτάτην εἰκόνα, ἔξω ἀπὸ ταῖς ἄλλαις Λειτουργίαις, καὶ πανηγύρεις ὁποῦ ἔκανεν εἰς αὐτὸ τὸ Μοναστήριον, εἶχε συνήθειαν, καὶ ἔπαιρνεν ὅλους του τοὺς συγγενεῖς καὶ φίλους, καὶ ἐπήγαινεν ὕστερα ἀπὸ τὴν κοίμησιν τῆς Θεοτόκου σαράντα ἡμέραις, ὁποῦ εἶναι ἡ κδ´ τοῦ Σεπτεμβρίου, καὶ ἔκαναν μὲ εὐλάβειαν λειτουργίαν, καὶ μεγάλην πανήγυριν ἐκεῖ. Καὶ ἀπὸ τότε ἐσυνηθίσθη ἡ αὐτὴ ἑορτή, νὰ γίνεται καὶ εἰς ὅλην τὴν Νῆσον.

Η ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΜΕΓΑΛΗ ΘΛΙΨΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

                           σχόλιο ιστολογίου Αγιος Ιωάννης ο Θεολόγος: αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε την Κυριακή 26 Ιουλίου 2015 και πολλοί αναγνώστες μας θεωρούσαν υπερβολικούς ...τώρα εσείς που διαβάζετε τα παρακάτω συγκρίνετε τα με τα δημοσιεύματα του Ισπανικού τύπου περί κατάργησης του Αβάτου του Αγίου Ορους.

 

  Η ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΜΕΓΑΛΗ ΘΛΙΨΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

Αὐτὲς τὶς ἥμερες παρακολουθήσαμε ὅλοι λίγο πολὺ τὰ γεγονότα ποὺ συμβαίνουν  μέσα στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας  καὶ ἐμεῖς ὡς   Φίλοι  του Ἅγιου Ὅρους  καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀποφασίσαμε νὰ κάνουμε μία ἐρευνᾷ εἰς βάθος γιὰ νὰ δοῦμε τελικὰ ποιὸς πολεμειτε ἡ ἱστορικὴ Ἱερὰ μόνη Ἐσφιγμενου ποὺ μάχεται ἐνάντια στὴν λαίλαπα τοῦ οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς παγκοσμιοποίησης  ἠ’  ἡ Ὀρθόδοξη  Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ!

Θὰ ἀναφέρουμε λοιπὸν ἐπιγραμματικὰ τῆς πληροφορίες ποὺ ἔχουμε διότι διαφορετικὰ θὰ χρειαζόμασταν πολλὲς σελίδες καὶ τὰ συμπεράσματα δικά σας .

Ἀπὸ 1\3\2013 ἕως τὸ 2017 τὸ Ἅγιον Ὅρος ἐντάχθηκε εἰς τὸ Εὐρωπαικο Χρηματοδοτικὸ Πρόγραμμα :<<Συναντήση Πολιτισμῶν καὶ Θρησκειῶν>>. Αὐτὸ περιλαμβάνει ὀργάνωση Διαθρησκειακων συναντήσεων καὶ παροχὴ Ἱερῶν Ναῶν πρὸς ΤΕΛΕΣΗ τῶν θρησκευτικῶν  καθηκόντων πιστῶν ξένων θρησκευμάτων! Ἀλλὰ καὶ ἐκτὸς Ἅγιου Ὅρους ΗΔΗ  παραχωροῦνται ναοὶ πρὸς πιστοὺς ξενὼν δογμάτων γιὰ τὴν ΤΕΛΕΣΗ  ΤΩΝ <μυστηρίων> αὐτῶν !

Ἐπίσης ἀπὸ 3\3\2013 ἕως τὸ 2015 εἰς τὸ Ἅγιον Ὅρος θὰ ὑλοποιηθεῖ ἐπίσης τὸ Εὐρωκοινοτικο Πρόγραμμα <Ἀνάπλασις καὶ Ἀναμόρφωσις Περιβάλλοντος αὐτοῦ>,φυσικὰ κατόπιν χρηματοδοτήσεως τῆς Εὐρωπαικης Κοινότητας .

Ὅλα τὰ παραπάνω ἐντάσσονται εἰς τὸ εὐρύτερο Εὐρωπαικο Πρόγραμμα ποὺ εἶναι γνωστὸ ὡς <Συμμαχία τῶν Πολιτισμῶν καὶ Θρησκειῶν>ποὺ ὑπεγραφει τὸ 2004 . Ὑπάρχουν  βέβαια καὶ ἀλλὰ ποὺ εἶναι τουλάχιστον 20ετιας ὅπως τὸ ΤΖΙΟΒΑΝΙ ΒΕΚΟ,ΛΕΟΝΑΡΔΟ ΝΤΑ ΒΙΤΣΙ,ΠΛΑΤΩΝ ,ΦΑΙΔΡΑ τὰ ὁποία ἐφαρμόζονται ἐντὸς καὶ ἐκτὸς Ἑλλάδος .

Γιὰ τὸ πρῶτο ἀναφερόμενο  Εὐρωπαικο πρόγραμμα  στὶς 14\2\2013 μετέβησαν ὡς ἐξουσιοδοτημένοι ὑπὸ τῆς Ἁγιορείτικης Ἱερᾶς Κοινότητας καὶ συναντήθηκαν μὲ τὸν πρόεδρο τῆς Εὐρωπ. Ἐπιτροπῆς κ. Μπαροζο ὅπου συζήτησαν τὶς δυσκολειες ποὺ θὰ ἔχουν γιὰ νὰ ὑλοποιήσουν τὸ πρόγραμμα αὐτὸ διότι μέσα στὸ Ἅγιον Ὅρος ὑπάρχουν <<φανατικοὶ καὶ σκληροπυρηνικοὶ μοναχοὶ ποὺ θὰ προβάλλουν ἀντίσταση ἀλλὰ συγχρόνως ὑπάρχουν καὶ κάποιοι Ἡγούμενοι, μοναχοὶ καὶ πολιτειακοὶ παράγοντες ποὺ θὰ <<κάμψουν >> τὴν ἀντίσταση αὐτῶν!!!

Βέβαια ἡ ἄμεση ἐφαρμογὴ [καὶ ὄχι ἐν κρύπτῳ]τοῦ προγράμματος θὰ ξεκινήσει μετὰ τὴν σύγκληση τῆς Μεγάλης <Ὀρθόδοξου>  Συνοδοῦ ποὺ θὰ γίνει τέλος τοῦ 2013 μὲ ἀρχὲς 2014.

Ἐπιγραμματικὰ θὰ ἀναφέρουμε τί ἔχει γίνει ἕως τώρα καὶ τί θὰ ἀκολουθήσει στὸ μέλλον :

Ἔχουν πραγματοποιηθεῖ δεκάδες Διαχριστιανικες Συναντήσεις καὶ Συλλείτουργα Ὀρθόδοξων –Παπικῶν –Ἀγγλικανῶν-Ἑβραίων- Μουσουλμανῶν κ.ἅ.

Μυστικὲς συναντήσεις Ὀρθόδοξων ,Παπικῶν,Ἀγγλικανωνκ.ἅ.συνεχίζονται σὲ Ι.μονὲς ,Ι.ναοὺς ἐντὸς καὶ ἐκτὸς Ἅγιου Ὅρους μὲ κύριο θέμα τὶς ἐπερχόμενες Ἐκκλησιαστικὲς σαρωτικὲς ἀλλαγὲς .

Μυστικὲς συναντήσεις ἀνώτατων Στρατιωτικῶν ἀξιωματούχων τοῦ Νατο σὲ μοναστήρια γιὰ ἐκκλησιαστικὰ θέματα .

Μυστικὲς μεταβάσεις 15 ἀπὸ ἀρχὰς τοῦ 2012 ἕως σήμερα Ἁγιορειτῶν Ἡγούμενων εἰς τὸ Βατικανο καὶ κλείσιμο ἐκεῖ δεσμευτικῶν συμφωνιῶν γιὰ τὸ Ἅγιον Ὅρος μετὰ τῶν ἀνώτατων ἀξιωματούχων τοῦ Πάπα.

Τακτικὲς ἐπισκέψεις ἀντιπροσωπειῶν Παπικῶν ,Ἀγγλικανῶν,Ἀμερικανῶν καὶ Τούρκων ἀξιωματούχων,διπλωμάτων  σὲ μόνες ἀλλὰ καὶ στὰ Πατριαρχεῖα . ἀπὸ τὸ 2012 τακτικὸς ἐπισκέπτης εἶναι ὁ πρώην πρωθυπουργὸς τῆς Ἀγγλίας Τονυ Μπλὲρ ὁ ὁποῖος ἔχει συστήσει παγκόσμιο ἵδρυμα ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΩΝ.

Τακτικὲς ἐπισκέψεις ἀντιπροσωπειῶν τοῦ Βατικανου εἰς Ἱεράρχες τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας μὲ κλείσιμο συμφωνιῶν περὶ τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Πάπα στὴν Πατμο,Ἀθηνᾶ καὶ Ἅγιον Ὅρος ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοδούλου!!!

Πιλοτικὴ κατάργησις τοῦ ΑΒΑΤΟΥ τοῦ Ἅγιου Ὅρους ἀρχικὰ εἰς τὴν Ι.Μ.Βατοπεδιου καὶ Ι.Μ.Ἰβηρων μὲ τὴν συμφωνεῖ γνώμη τῶν Ἡγουμένων τους .

Μεταβάσεις Ἁγιορειτῶν καὶ καθηγητῶν Θεολογικῶν Σχολῶν ὑπὸ τοῦ Βαρθολομαίου ,εἰς τὸ Διορθοδοξο Κέντρο Σαμπεζυ εἰς Ἐλβετια πρὸς προετοιμασία τοῦ κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ ΠΑΣΧΑ Ὀρθόδοξων καὶ Παπικῶν.

Ἤδη στὴν Ι.Μ.Κυκκου Κύπρου συνεορτάζεται τὸ Πάσχα μὲ τοὺς Παπικοὺς κάθε δεύτερη Κυριακὴ τοῦ Ἀπριλίου τοῦ ἑκάστοτε ἔτους καὶ ἀπὸ ἀρχὲς Μαρτίου 2013 ἔγινε τέλεση ΚΟΙΝΗΣ <<θειᾶς λειτουργιᾶς >>τῶν 3 μονοθε΄ἴ΄στικων θρησκειῶν.

Τακτικὲς συναντήσεις κεκλεισμένων τῶν θυρῶν Ἁγιορειτῶν καὶ μὴ Ἱεραρχῶν μὲ θέμα τὴν κατάργηση ὁρισμένων Ἀντιπαπικων Ἅγιών της Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας διότι ἐνοχλοῦνται οἱ Παπικοί.

Παράδοσις τοῦ Αὐτοδιοίκητού του Ἅγιου Ὅρους κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Συνάξεως τῆς Ἱερᾶς Ἐπιστασίας ἐντὸς τοῦ 2013.

Μυστικὲς συμμετοχὲς Ἱεραρχῶν εἰς Διεθνῆ Βαλκανικὰ FORUM Θές\νίκης [7-9φεβρουαριου 2013]καὶ Βαρνα Σοφίας μὲ θέματα: Διεύρυνση Συνόρων τῶν Βαλκάνιων,Ὁμοσπονδιοποίηση Ἑλλάδος –Τουρκίας ,ἐγκαθιδρύση Παγκόσμιας Κυβερνήσης ,Σύγκληση τῆς Μεγάλης Πανορθοδοξου Συνοδοῦ,κατάργησις κρατῶν καὶ ὑπαγωγὴ αὐτῶν εἰς Κοινοπολιτεῖες Ὁμοσπονδιακῶν Κρατῶν,Ἐκκλησιαστικὲς ριζικὲς ἀλλαγές,καὶ ἀλλὰ εἰς τὰ πλαίσια τῆς Νέας Ἐποχῆς καὶ Νέας Τάξεως !

Συνεχίζονται οἱ διώξεις Ἁγιορειτῶν καὶ μὴ ἱεραρχῶν –μοναχῶν οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται ἐνάντιών της Παναιρεσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῶν συλλειτούργων ποὺ γίνονται μὲ τὶς <εὐλογιὲς > τοὺς ὅπως τὴν ἄνοιξη τοῦ 2012 ποὺ ἐπισκέφθηκε τὸ Ἅγιον Ὅρος ὁ Ἀγγλικανὸς Ἀρχιεπίσκοπος κατόπιν ἄδειας τῆς Ἱερᾶς Κοινότητας εἰσῆλθε στὸν Δεσποτικὸ Θρόνο ἐν ὤρᾳ γενομενης Θείας Λειτουργίας εἰς τὸν Ι.Ναὸ τοῦ Πρωτάτου στὶς καρυες καὶ κάνεις δὲν τόλμησε νὰ διαμαρτυρηθεῖ !!!

Ἔγιναν ἤδη μυστικὲς συμφωνίες ἀπὸ τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2013 μεταξὺ Ἱερωνύμου καὶ τοῦ πιθανότατα μελλοντικοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς χώρας Ἇλ. Τσιπρα κατόπιν ἔγκρισης ἀπὸ τὸν Λευκὸ Οἶκο καὶ συμφώνησαν σὲ χωρισμὸ Ἐκκλησιᾶς – Πολιτείας ἀφοῦ ἀλλάξει τὸ Σύνταγμα τῆς Χώρας ,ἀνάληψη πληρωμῆς Ἱερέων ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ,παροχὴ περισσότερων δικαιωμάτων στοὺς λαθρομετανάστες καὶ στοὺς ὁμοφυλόφιλους.

Εἰσδοχὴ σὲ ποσοστὸ ἄνω τοῦ 90% τῶν Ἱεραρχῶν στὶς Μασωνικες Στοὲς καὶ ΠΑΥΣΗ τῆς κατάδικής του μεγαλύτερου ἐχθροῦ της Ἐκκλησίας τῆς Μασωνιας .

Τακτικὲς συμμετοχὲς ὑψηλόβαθμων Ὀρθόδοξων Ἱεραρχῶν καὶ ἰδίως τοῦ Βαρθολομαίου στὶς Ἐβραικες Συναγωγὲς τῶν ΗΠΑ .

Λειτουργία γραφείων στὸ ἐξωτερικὸ ὑπὸ τῶν Ἁγιορείτικων Μονῶν Μέγ.Λαύρας ,Βατοπεδιου,Ἰβηρων,Σιμωνοπετρας ,πρὸς προσελκύση ἀλλοδαπῶν Τουριστῶν εἰς τὸ Ἅγιον Ὅρος εἰς τὰ πλαίσια τοῦ Εὐρωπ.Προγράμματος <<Ἀνταλλαγῆς καὶ Προωθήσης τοῦ Θρησκευτικοῦ Τουρισμοῦ>>.

Τακτικὲς ἀνεπίσημες ὁμαδικὲς μεταβάσεις Ἑλλήνων καὶ ξένων Μασσονων ,Ἰλλουμινατι,Ἱπποτῶν τῆς Μαλτας ,εἰς Ἁγιορείτικες Μονὲς γιὰ λήψη ἀποφάσεων πάντα κεκλεισμένων τῶν θυρῶν.

Ἀνεξέλεγκτες ὑπερτιμολογήσεις μόνων ,κελλιων καὶ ἄλλων κτισμάτων ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τοῦ Ἅγιου Ὅρους γιὰ ἀνακατασκευὲς μὲ Εὐρωπ.Προγράμματα ,ΕΣΠΑ.

 Τακτικὲς συμμετοχὲς ὑψηλόβαθμων ἱεραρχῶν  καὶ ἄλλων εἰς τὰ ἐτήσια <<μνημόσυνα>> γιὰ τὸ ἐβραικο ὁλοκαύτωμα ,εἰς τὴν ἐβραικη ἑορτὴ ΧΑΝΟΥΚΑ  ἐντὸς  τῶν ἐβραικων συναγωγῶν.

Τακτικὲς εἶναι οἱ μεταβολὲς ὑψηλόβαθμων Ἱεραρχῶν [Βαρθολομαῖος Ἀναστάσιος ,Ἀναστάσιος Ἀλβανιας ,Ἄνθιμος Ἀλεξανδρουπολεως κ.ἅ.]εἰς τὸ Πανθρησκειακο Κέντρο ASTANA τοῦ Καζακσταν ὅπου ἐκεῖ τελοῦνται κοινὲς <<λειτουργίες>> ,συμπροσευχες μὲ ἐκπροσώπους ἄλλων θρησκειῶν εἰς τὸν ὑπάρχοντα ἐκεῖ ΟΛΟΧΡΥΣΟ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟ ΝΑΟ!!!

Καὶ γενικὰ ὑπάρχει μία ἐλαφρότητα σὲ ὅλα ὅπως τὸ ὅτι κάποιοι Ἱεράρχες παροτρεινουν τοὺς Ἱερεῖς τους νὰ ἀλλάξουν συμπεριφορὰ σὲ θέματα ὅπως οἱ γάμοι τῶν ὁμοφυλοφυλων ,νὰ μὴν φοροῦν μόνο μαῦρα ράσα ἠ’ καὶ καθόλου τὶς καθημερινὲς ,νὰ κόβουν γένια καὶ μαλλιὰ διότι εἶναι ἀναχρονιστικὰ !

Ἀκόμη κατασκευάζουν νέους <<ναοὺς >> χωρὶς τέμπλο ,διαβάζουν τὸ Εὐαγγέλιον εἰς τὴν δημοτικὴν μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι δὲν τὸ καταλαβαίνουν οἱ πιστοὶ , ἐφευρίσκουν <<ἅγιους >> ποὺ τοὺς συμφέρει ,ἐνῷ σὲ μεγάλες ἑορτὲς ποὺ παρευρίσκονται ἐκεῖ καὶ οἱ πολιτικοί-μασωνοι ἀπαγορεύεται ἡ εἴσοδος σὲ ἁπλοὺς κοσμικοὺς διότι ἐνοχλοῦνται οἱ πρῶτοι!!!

Ἔχουνε μετατρέψει τοὺς ναοὺς σὲ κέντρα διασκεδάσεως <<στήνοντας μέσα σὲ αὐτοὺς συναυλίες καὶ τοὺς ἔχουν μετατρέψει σὲ οἴκους μόδας –πορνείας μπαίνοντας ὁ καθένας  καὶ ἡ καθεμία ὅπως νὰ ναὶ μέσα σὲ αὐτὸν ,ἡ ἀναισχυντία καὶ ἡ ἀνηθικότητα ἔχουν μετατρέψει τοὺς ναοὺς  σὲ πορνοπαζαρο!!!

Ἔχουμε φτάσει στὸ σημεῖο νὰ σπουδάζουν <<μεταπατερικη Θεολογία >> {Ἰγνάτιος Βολου} καὶ ἐξαφανίζουν τοὺς κὰτ ἔξοχην ἀντιπαπικους Ἅγιούς της Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας ,Μέγα Φώτιο,Ἅγιο Μᾶρκο Εὐγενικὸ ,Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμα,Ἅγιο Θεόδωρο Στουδιτη κ.ἅ.

Ἐμεῖς λοιπὸν σὰν ἀγράμματο μικρὸ ποίμνιο ἐρωτουμαι ὅλους αὐτοὺς τοὺς Ἄρχ-ἱερεῖς ,Ἡγούμενους ,Μοναχοὺς ,Θεολόγους κ.ἅ. μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὅρος  τί σπουδάζανε τόσα χρόνια καὶ δὲν βλέπουν  τί γίνεται <γύρω > τους ;

Δὲν βλέπουν τὴν ἰσοπέδωση τῶν ἀξιῶν τῆς Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας μας ,δὲν βλέπουν ὅτι καταπατοῦνται τὰ πάντα καὶ δὲν ἔχουν καμμία σχέση μὲ αὐτὰ ποῦ μας ἄφησαν παρακαταθήκη οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας μὲ τὶς Οἰκουμενικὲς Συνοδοὺς ;

Ἠ’ ὑπάρχει κάτι ἄλλο ἀπὸ πίσω ποὺ κρύβεται πολὺ καλὰ τόσα χρόνια [βλέπε 1924] γιὰ τὸ ὅποιο ὁ κόσμος δὲν ἔχει ἰδέα τὸ τί γίνεται καὶ ἀντὶ νὰ ἀκολουθεῖ Ἄρχ-ἱερεῖς ποὺ σέβονται καὶ τιμοῦν Τὴν ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ,Τὸν ΚΥΡΙΟ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ Τὴν ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ προσκυνοῦν ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ;

Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ τοὺς ἑλκύει τόσο πολὺ καὶ θέλουν παση θυσία νὰ φέρουν  τὸν Πάπα στὸ Ἅγιον Ὅρος [στὴν Ἑλλάδα τὸν ἔφεραν ἤδη] κάτι γιὰ τὸ ὅποιο ἡ ἴδια ἡ Παναγία μας εἶχε πεῖ ἐπὶ  τοῦ λατινοφρονα Ἰωάννη Βεκκου ὅτι  ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΕΜΟΥ  ΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΜΟΥ!!!

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἑτοιμάζεται  νὰ ἀφήσει τὴν Κωνσταντινούπολη ὁλοκληρωτικὰ στὸ ἔλεος τῶν Τούρκων μεταφέροντας τὸ Πατριαρχεῖο στὴν Ι.Μ. Κουτλουμουσιου στὸν Ἅγιον Ὅρος ;

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἑτοιμάζεται νὰ μετατρέψει τὴν Ι.Μ. Ξενοφῶντος σὲ [ΟΥΑΙ ΤΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ] ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΠΑΠΙΚΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ;;;

Βάση τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη Ἅγιου Ὅρους [Κ.Χ.Α.Ο.] ὁ ἑκάστοτε Πατριάρχης ἔχει δικαίωμα μόνο στὴν <πνευματικὴ καθοδηγήση> τοῦ Ἅγιου Ὅρους καὶ ὄχι στὴ διοίκηση αὐτοῦ διότι τὸ Ἅγιον Ὅρος εἶναι αὐτοδιοίκητο καὶ κάθε μονὴ εἶναι αὐτόνομη!!!

Γὶ αὐτὸ  λοιπὸν τόσο μένος γιὰ τὴν ἱστορικὴ Ἱερὰ Μόνη Ἐσφιγμενου  διότι εἶναι ἡ τελευταία  ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὅρος  [σὺν κάποιους ζηλωτὲς ] ἡ ὁποία πρέπει νὰ φύγει ἀπὸ τὴν <μέση>;;;

Ἔτσι λοιπὸν καὶ ἐμεῖς σὰν Γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ συνεχιστὲς τῆς Πατροπαράδοτης ἀπὸ τοὺς Ἅγιου Πατέρες τῆς Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας ἀποφασίσαμε νὰ βρεθοῦμε <<ΜΠΡΟΣΤΑ>> σὲ ὁποιονδήποτε θελήσει νὰ ἀλλάξει ἔστω καὶ ἕνα <<ἰῶτα>> ἀπὸ αὐτὰ πού μας ἄφησαν οἱ Ἅγιοί μας μὲ ὁποιοδήποτε κόστος !!!

Σήμερα ταυτιζόμαστε ἀπόλυτα μὲ τὶς ἀπόψεις καὶ τὸν ἀγῶνα τῆς Ι.Μ.Ἐσφιγμενου [σὺν τῶν ζηλωτῶν]ἐὰν στὴν πορεία ὑπάρξει καὶ ἄλλη ΦΩΝΗ Ὀρθόδοξη ἀπὸ κάποια ἄλλη μονὴ ποὺ δὲν θὰ δέχεται τέτοιες καινοτομίες καὶ νεωτερισμοὺς ,θὰ καταδικάζει τὸν Οἰκουμενισμὸ ὡς τὴν μεγαλύτερη Παναιρεση ποὺ πέρασε πότε ἀπὸ τὴν ἱστορία  θὰ εἴμαστε καὶ μὲ αὐτοὺς ἕως τότε θὰ παρακολουθοῦμε τὶς ἐξελίξεις ἀπὸ κοντά!!!

                                               ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η’ ΘΑΝΑΤΟΣ               

Έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ του οφθαλμού σου...

"...Οργίζεσαι ενάντια στον πλησίον σου, τον περιφρονείς και δεν θέλεις να μιλάς μαζί του ειρηνικά και με αγάπη για το λόγο ότι έχει κάτι το χοντρό κι απότομο, κάτι το απρόσεχτο και δυσάρεστο για σένα στο χαρακτήρα του, στα λόγια του και στους τρόπους του, για το ότι συναισθάνεται την αξία του ίσως και περισσότερο απ' όσο πρέπει ή για το ότι είναι κάπως υπερήφανος και αναιδής.

Εσύ όμως ο ιατρός και δάσκαλος του πλησίον σου, είσαι πιο ένοχος από εκείνον: "Ιατρέ, θεράπευσον σεαυτόν". Δάσκαλε, δίδαξε πρώτα τον εαυτό σου. Είναι ποτέ δυνατό, έχοντας το δοκάρι στο μάτι σου, να βγάλεις το σκουπιδάκι από το μάτι του άλλου;
...
Το κακό και τα ελαττώματα διορθώνονται μόνο με την αγάπη, με τη θωπεία της ευγένειας, με την πραότητα, με την ταπείνωση και την υπομονή.
...
Αφαίρεσε πρώτα από μέσα σου κάθε υπερηφάνεια και κακία, και ακόμη και την ανυπομονησία και την οργή, και μόνο τότε άρχισε να θεραπεύεις άλλους. Αλλιώς να καλύπτεις με συγκαταβαίνουσα αγάπη τα αμαρτήματα των άλλων.
...
Εμείς όμως, μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο της Αγάπης, στεκόμαστε ενώπιον της ίδιας της ένσαρκης Αγάπης, αλλά αγάπη μεταξύ μας δεν έχουμε। Παράδοξο πράγμα!"

Απόσπασμα από το βιβλίο "Μετάνοια και Θεία Μετάληψη" Αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης

Το μέρος που φύτρωσε το δέντρο του Τιμίου Σταυρού.

 

Στό δυτικό τμήμα της Ιερουσαλήμ, έξω από τα τείχη καί μέσα σε δασώδη κοιλάδα, βρίσκεται η ονομαστή Μονή του Τιμίου Σταυρού. Η ίδρυση της Μονής φθάνει μέχρι την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου...
καί βασίζεται στην παράδοση ότι εδώ εφύτευσεν ο Λώτ το τρισύνθετο ξύλο, από το όποιο κατασκευάσθηκε ο Τίμιος Σταυρός.
 
Αναφέρεται σχετικά ότι ο Λώτ, μετά την καταστροφή των Σοδόμων, κατέφυγε σε κάποιο σπήλαιο, όπου αφού «εμεθύσθη υπό των θυγατέρων του εκοιμήθη μετ' αυτών». (Γεν. ιθ' 34) Αρχαία συριακή παράδοση αναφέρει ότι μετά το αμάρτημά του ο Λώτ εξαγορεύθηκε στον θείον του Πατριάρχην Αβραάμ...


Το μέρος που φύτρωσε το δέντρο του Τιμίου Σταυρού.
Ιερά Μονή του Τιμίου Σταυρού στα Ιεροσόλυμα.

Παρ' όλο τούτο, καθημερινά δεν έπαυε να παρακαλεί τον Θεό να τον συγχωρέσει. Κάποια ημέρα φάνηκε μπροστά του ένας Άγγελος καί του έδωσε τρία ραβδιά το καθένα από ένα είδος δέντρου, κέδρος, πεύκη, κυπάρισσος, με την εντολή να τα φυτεύσει καί να φέρνει νερό από τον Ιορδάνη ποταμό να τα ποτίζει. 

Σύλληψις τοῦ Τιμίου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννη (23 Σεπτεμβρίου)

Ἔτσι προφήτευσε ὁ προφήτης Ἠσαΐας γιὰ τὸν Πρόδρομο τοῦ Κυρίου, Ἰωάννη: «Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ». 

Δηλαδή, φωνὴ ἀνθρώπου, ποὺ φωνάζει στὴν ἔρημο καὶ λέει: «Ἑτοιμάστε τὸν δρόμο, ἀπ’ ὅπου θὰ ἔλθει ὁ Κύριος σὲ σᾶς. Κάνετε ἴσιους καὶ ὁμαλοὺς τοὺς δρόμους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ περάσει». 

Ξεριζῶστε, δηλαδή, ἀπὸ τὶς ψυχές σας τὰ ἀγκάθια τῶν ἁμαρτωλῶν παθῶν καὶ ρίξτε μακριὰ τὰ λιθάρια τοῦ ἐγωισμοῦ καὶ τῆς πώρωσης καὶ καθαρίστε μὲ μετάνοια τὸ ἐσωτερικό σας, γιὰ νὰ δεχθεῖ τὸν Κύριο.

Ο Ιωάννης, γεννήθηκε με θαυμαστό τρόπο. Ο Πατέρας του Ζαχαρίας ήταν Ιερέας. Την ώρα του θυμιάματος μέσα στο θυσιαστήριο, είδε άγγελο Κυρίου, που του ανήγγειλε, ότι θα αποκτούσε γιο και θα ονομαζόταν Ιωάννης.

«Μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία, διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱὸν σοί, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην. καὶ ἔσται χαρὰ σοὶ καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται. ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου,
καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πῖη, καὶ Πνεύματος Ἁγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν, καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἡλιοῦ, ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα καὶ ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαίων, ἐτοιμᾶσαι Κυρίω λαὸν κατεσκευασμένον»(Λουκά 1, 13-17).



Ο Τίμιος Πρόδρομος είναι ο τελευταίος και μεγαλύτερος προφήτης του Ιησού Χριστού και προέρχεται από τη φυλή του αρχιερέα Ααρών και από την πατριά του Δαυίδ.
Είναι δε συγγενής του Ιησού Χριστού. Η συγγένεια που υπάρχει μεταξύ τους είναι εξ αίματος έκτου βαθμού, δηλ. β’ ξαδέρφια. Η σχέση αυτή προκύπτει μέσα από το λεγόμενο πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου του Αδελφοθέου. Σύμφωνα με αυτό ο ιερέας Ματθάν νυμφεύθηκε τη Μαρία και γέννησαν τέσσερα παιδιά:

    τον Ιακώβ, ο οποίος γέννησε τον Ιωσήφ, τον μνήστορα της Παναγίας
    τη Μαρία, η οποία γέννησε τη Σαλώμη τη μαία
    τη Σοβή, η οποία γέννησε την Ελισάβετ, τη μητέρα του Τιμίου Προδρόμου
    την Άννα, η οποία γέννησε τη Μαρία, τη Μητέρα του Ιησού Χριστού.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ 26 ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΤΕΣ , ΟΙ ΕΠΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΕΚΚΟΥ ΤΟΥ ΛΑΤΙΝΟΦΡΟΝΟΣ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΝΤΕΣ (22 Σεπτεμβρίου)

ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ :
ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΖΩΓΡΑΦΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΟΙ ΕΠΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΕΚΚΟΥ ΤΟΥ ΛΑΤΙΝΟΦΡΟΝΟΣ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΝΤΕΣ ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΡΤΑΖΕΤΑΙ ΑΦΟΥ ΔΕΧΕΣΤΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΑΤΕ ΤΟΝ "ΝΕΟ ΛΑΤΙΝΟΦΡΟΝΑ ΒΕΚΚΟ" ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ ; 

 

Μνήμη: 22α Σεπτεμβρίου

Οἱ Ἅγιοι 26 Ὁσιομάρτυρες Ζωγραφίτες:

Θωμᾶς Ἡγούμενος, Βαρσανούφιος, Κύριλλος, Μιχαῖος (ἢ Μιχαίας), Σίμων, Ἰλαρίων, Ἰάκωβος, ἕτερος Ἰάκωβος, Ἰώβ, Κυπριανός, Σάββας, Μαρτινιανός, Κοσμᾶς, Σέργιος, Μηνᾶς, Ἰωάσαφ, Ἰωαννίκιος, Παῦλος, Ἀντώνιος, Εὐθύμιος, Δομέτιος, Παρθένιος καὶ τέσσερις ἀκόμη, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα εἶναι ἄγνωστα.

Οἱ Ἅγιοι αὐτοί, ἀπὸ τὸν πύργο τοῦ Μοναστηριοῦ, ὅπου ἦταν κλεισμένοι, ἤλεγχαν τοὺς αἱρετικοὺς τοῦ παπικοῦ βασιλιὰ Μιχαὴλ Παλαιολόγου καὶ τοῦ ἐπίσης παπικοῦ Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Βέκκου (1275 – 1282)...

* * *

Επειδή το Άγιο Όρος αποτελούσε το στήριγμα της Ορθοδοξίας στην Ανατολή, οι Λατίνοι ήθελαν να το καταστρέψουν και να εγκαταστήσει και εκεί ο πάπας την εξουσία του. Μπήκαν λοιπόν το 1280, για το σκοπό αυτό στο Όρος. Μερικοί υπέκυψαν. Οι περισσότεροι όμως αρνήθηκαν με σθένος την εξουσία του πάπα. Τελευταία Μονή ήταν η του Ζωγράφου. Εκεί κοντά ασκήτευε ένας Μοναχός που μια ημέρα, ενώ διάβαζε τους Χαιρετισμούς μπροστά στην Εικόνα της Παναγίας, ακούει μια φωνή να του λέει· ¨Χαίρε κι εσύ, Γέρον του Θεού¨. Ο Γέροντας τρόμαξε. Η φωνή συνέχισε· ¨Μη φοβάσαι, μόνο πήγαινε πες στον Ηγούμενο και στους άλλους Μοναχούς, ότι οι εχθροί μας πλησιάζουν. Όποιος είναι ασθενής στο φρόνημα να πάει να κρυφτεί. Όποιος επιθυμεί Μαρτυρικό στεφάνι να μείνει στο Μοναστήρι¨
. Καθώς ο Γέροντας πήγε τρέχοντας στο Μοναστήρι, είδε στη πύλη του να τον περιμένει η Εικόνα της Παναγίας του κελιού του, την ασπάστηκε, την πήρε μαζί του και πήγε στον Ηγούμενο, στον οποίο εξιστόρησε ότι είχε συμβεί.
 Τότε μὲ ἐντολὴ τοῦ βασιλιά, ἔβαλαν φωτιὰ στὸ μοναστήρι καὶ ἔτσι τοὺς ἔκαψαν ὅλους ζωντανούς.

Κάποιοι κρύφτηκαν ενώ 26 Μοναχοί μαζί με τον Ηγούμενο περίμεναν τον εχθρό και τα μαρτυρικά στεφάνια, τα οποία και κέρδισαν...