ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ.

 

Παρακαλούμε θερμά για τις ενέργειες σας όπως μας χορηγήσετε το κατά δυνάμιν τα κάτοθι φάρμακα:(Στην λίστα αφαίρεσαμε μερικά φάρμακα και προσθέσαμε άλλα)

ΑΝΤΙΒΙΩΣΕΙΣ.

Β ΛΑΚΤΑΜΙΚΑ - ΠΕΝΙΚΙΛΛΙΝΕΣ

tab

Augmentin 1 gr

Bioclanid 1 gr

Begalin 375 mg

Fugentin 1 gr

Amoxil 500 gr

Amoxil 1 gr

ΚΕΦΑΛΟΣΠΟΡΙΝΕΣ

tab

Ceclor 500 mg

Zinadol 500 mg

Cefacloril 500 mg

Cefuroprol 500 mg

Process 500 mg

ΜΑΚΡΟΛΙΔΙΑ

tab

Azirox 250 mg

Azirox 500 mg

Claromycin 500 mg

Zithromax 500 mg

ΜΕΤΡΟΝΙΔΑΣΟΛΕΣ

tab

Flagyl 500 mg

ΚΙΝΟΛΟΝΕΣ

tab

Avelox 400 mg

Ciproxin 500 mg

Fluseminal 400 mg

Tamvelier 400 mg

Ufexil 500 mg

ΑΠΟΧΡΕΜΠΤΙΚΑ

Trebon-N

Mucosolvan

ΕΙΣΠΝΕΟΜΕΝΑ

Pulmicort (inh)

Berovent (inh)

Atrovent (inh)

ΑΝΑΛΓΗΤΙΚΑ-ΑΝΤΙΠΥΡΕΤΙΚΑ

tab

Lonarid-N

Lonalgal

Zaldiar Tramal

Panadol

Ponstan 500 mg

Apotel 500 mg

Apotel 1000 mg

Apotel extra

Aspirin Lyrica 100 mg

ΣΠΑΣΜΟΛΥΤΙΚΑ

tab

Spasmo-Apotel

Buscopan plus

ΑΝΤΙΦΛΕΓΜΟΝΩΔΗ

tab

Mesulid

Algofren 400 mg

Algofren 600 mg

Biofenac

Nurofen 200 mg

Nurofen 400 mg

Arcoxia 60 mg

Vurdon 25 mg

Xefo 4 mg

Xefo rabid

ΜΥΟΧΑΛΑΡΩΤΙΚΑ

tab

Muscoril

Relief

Norgesiκ

ΑΝΤΙΣΤΑΜΙΝΙΚΑ

tab

Fenistil

Zyrtek

Aerius

Clarityne-d

ΚΟΡΤΙΖΟΝΗ

tab

Medrol 4 mg

Medrol 16 mg

ΑΝΤΙΠΗΚΤΙΚΑ

tab

Salospir

Aflen

Carder

Clopidogrel (ini)

Innohep 0,5 -0,9

Euthyrox 0,75

ΓΑΣΤΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

tab

Primperan 10 mg

Maalox plus

Simeco

Losec 20 mg

Controloc

Elcozek

Lanzol

Lumaren

Meprolen

Nexium

ΑΝΤΙΔΙΑΡΟΙΚΑ-ΚΑΤΑ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

tab-Imodium

Duphalac

Effecol

Υποθετα γλυκερίνης

ΑΝΤΥΠΕΡΤΑΣΙΚΑ ΥΠΟΓΛΩΣΣΙΑ

Pensordil

Monosordil

Nitrolingual

tab

Lasix 40 mg

Tormis

Hydroflux

Fisiotens

Angoron

ΚΡΕΜΕΣ

Fucicort

Bactroban

Celestoderm

Daktarin

Fenistil gel

Hemopran

Hemopropin

Xylocaine gel

Vicks

ΟΦΘΑΛΜΙΚΕΣ ΣΤΑΓΟΝΕΣ-ΚΡΕΜΕΣ

Tobradex σταγόνες

Tobrex cream

Thilocof

ΩΤΙΚΕΣ ΣΤΑΓΟΝΕΣ

Synalar otic

Artelac otic

Otosan

Unisept otic

ΟΡΟΙ

Φυσιολογικός nacl 0,9% ...250 ml, 500 ml, 1lt Dextrose 5% - 10%

ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ

Σύριγγες 5 cc Σύριγγες 10cc Σύριγγες 15 cc

Συσκευές όρου

Αποστειρωμενες γάζες

Επίδεσμοι Mepore επιθέματα Steri strips

Αναλώσιμα οξυγόνου

Αποστειρωμενα πεδία

Pulvo spray

Betadine διάλυμα

Betadine πάστα

Xylocaine spray

Ράμματα

Foley catheter : 14-16-18

Φάκελος ανάρτησης

Μαλακό κολάρο

Αντιθρομβωτικες κάλτσες s-m-l.

ΕΝΕΣΙΜΑ

Primperan

Buscopan

Vurdon

Relief

Muscoril

Apotel

Fenistil

Xylocaine

Xylozan

Catapres

Dynastat

Tramal

ΠΑΙΔΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

ΑΝΤΙΒΙΩΣΕΙΣ

κοκκια

Augmentin

Claripen

Prosef

Amoxil

ΕΙΣΠΝΕΟΜΕΝΑ

Aerolin

Fixotide

Seretide

ΑΝΤΙΣΤΑΜΙΝΙΚΑ

Xozal

Zirtek

ΑΝΤΙΠΥΡΕΤΙΚΑ

Σιρόπι-υποθετα

Depon

Panadol

Algofren

Nurofen

ΑΝΤΙΒΗΧΙΚΑ

Octonion

Sinecod

Calmovix

Melia Bisolvon

ΒΡΟΓΧΟΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΑ

Choledyl

Mucosolvan

ΠΡΟΒΙΟΤΙΚΑ

Prodilac

Biolact start

Ultra levure

ΚΟΡΤΙΖΟΝΟΥΧΕΣ ΣΤΑΓΟΝΕΣ

Soldesanil

ΔΙΑΦΟΡΆ

Dactarin στοματική γελη

Dactarin πούδρα

Verdal

Xylanal

Advantan

Mupirocin-target

Otrivin

schweden bitter, βάμμα

neurobion, δισκία

holisten 10mg.μονο αυτή η μάρκα καί μόνον 10mg.

vertigo vomex caps

musco-rill κάψουλες.

zomarist (50/1000mg.)

μη αποστειρωμενες γάζες 20χ10 τών 100 τεμαχίων τό πακέτο.

fenoclof 75 mg.καψουλες.

zodin κάψουλες και moller's forte.

Q10 των 100 mg.

nexium τών 20 &40 mg.losec 20mg. zantac 150mg. laprazol fast tab 30mg.

αλκοολουχες λοσιόν,(όχι μεθανόλη)

κολυρια:O-biotic.

superamin φιαλίδια των 2gr.

duphalac σιρόπι ή νέα συσκευασία.

panadol extra,αναβραζωντα δισκία.

niflamol καψακια.

algon δισκία.

myogel με αρνικα &μενθολη.

αρνικα gel ή κρέμα.

ψυκτικό spray.

spray για χρήση σε κακοσμία ποδιών & υποδημάτων.

στοματικό διάλυμα tandum verde ή solu-ket.

propiogeta,fucicort, lipid κρέμες &kenacomp,hy-sil

προτογαλα βιολογικό (bbio-colostrum 500 mg.

fluimucil 600 mg.σκονη.

sinecod σιρόπι.

ultra levure 250 mg.

ronal ρινικό εκνεφωμα.

selenium 200 mg.

turmeric 465 mg.

χάπια σκόρδου.

αντιβιωσεις:augmentine δισκία (875/125)mg.&500/125)mg.

claripen 500mg.δισκια.

pulmoton (400+12)mcg, κόνις για εισπνοή σέ ταινίες μίας δόσης.

1)udo's 3-6-9 oil blend Ω3 100%φυτικα (τής udo's choice)

2)be balanced probiotic.

3) vitamin k2 200 mcg.(doctors formulas)

4)grape seed beyond από την F.M.D.

5) ultimate digestive enzyme από την udo's choice

6) milk thistle complex (milk thistle,taraxacum, Canara,boldo)

7) doctor's naturals,L-glutamine & chios mastiha.

udo's choice florasil

9) ελαστικούς επιδέσμους 15cm x 4 m.

Διευκρίνιση

Παρακαλούμε όπως λάβετε υπόψιν σας ότι η Ιερά ημών Μονἡ απαρτίζεται από 110 Μονάχους και 50 λαϊκοὺς φιλικά προσκειμένους προς αυτήν. Εν συνεχεία το προαναφερόμενο πλήθος ατόμων έχει ως αποτἑλεσμα την ανάγκη του συγκεκριμένου όγκου φαρμάκων που χρειαζόμαστε.

 

Ενημέρωση:

Τα φάρμακα για την Ι.Μ.Εσφιγμενου θα αποστέλλονται πλέον σε καινούργια Διεύθυνση :

Σύλλογος

"Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος "

Αμυγδαλεωνας Καβάλας

Τ.Κ. 64012 .

Υπόψιν κ.Κολοκυθά Ιωάννη. 

 

Τηλ.επικοινωνίας. +30 697 229 1676.

Άγιοι Επτά Παίδες εν Εφέσω 22 οκτωβριου

Οι Άγιοι Επτά Παίδες, τα ονόματα των οποίων είναι: Μαξιμιλιανός, Ιάμβλιχος, Μαρτινιανός, Διονύσιος, Αντωνίνος (ή Ιωάννης), Κωνσταντίνος και Εξακουστοδιανός, έζησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου (249 - 251 μ.Χ.).
Όταν ξέσπασαν απηνείς διωγμοί κατά των Χριστιανών, οι επτά παίδες μοίρασαν την περιουσία τους στους πτωχούς, εγκατέλειψαν την πόλη και κρύφτηκαν σε μία σπηλιά μέχρι να τελειώσει ο διωγμός. Έτσι δεν θα αναγκάζονταν να αρνηθούν την πίστη τους. Όταν όμως αντιλήφθηκαν ότι οι διώκτες τους πλησίαζαν στο καταφύγιό τους, προσευχήθηκαν στο Θεό κατά την διάρκεια της νύχτας να πεθάνουν για να μην πέσουν στα χέρια των διωκτών τους. Ο Θεός εισάκουσε τη δέηση τους και το πρωί κοιμήθηκαν χωρίς να ξυπνήσουν. Ο βασιλιάς ανακάλυψε την κρυψώνα τους και διέταξε να φραγεί με μία μεγάλη πέτρα η είσοδος της σπηλιάς.
Μετά από 194 χρόνια (περί το 446 μ.Χ.), επί Θεοδοσίου του Μικρού, έκανε την εμφάνισή της στην Έφεσο κάποια αίρεση που δίδασκε κατά της ανάστασης νεκρών. Εκείνη, λοιπόν, την εποχή, κάποιο παιδί στην αγορά της Εφέσου αγόρασε ψωμί με το νόμισμα της εποχής του Δεκίου , γεγονός ανεξήγητο. Ανέκριναν το παιδί, που ήταν ο Iάμβλιχος και τους οδήγησε στη σπηλιά και βρήκαν ζωντανά και τα υπόλοιπα παιδιά. Ήταν θαύμα Θεού που αποδείκνυε το αληθές της Αναστάσεως των νεκρών.
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείω Πνεύματι, ἀφθαρτισθέντες, πολυχρόνιον, ἤνυσαν ὕπνον, οἱ ἐν Ἐφέσῳ ἐπτάριθμοι Μάρτυρες, καὶ ἀναστάντες πιστοὺς ἐβεβαίωσαν, τὴν τῶν ἀνθρώπων κοινὴν ἐξανάστασιν ὅθεν ἅπαντες, συμφώνως τούτους τιμήσωμεν, δοξάζοντες Χριστὸν τὸν πολυέλεον.

Ὁ Ὅσιος Ἱλαρίων ὁ Μέγας 21 Οκτωβρίου

Λίγα χιλιόμετρα πιὸ πάνω ἀπὸ τὴ δαντελωτὴ ἀκρογιαλιὰ τῆς Κερύνειας καὶ σὲ ὕψος δυὸ χιλιάδες περίπου πόδια ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς θάλασσας ὀρθώνεται ἕνα γιγαντιαῖο ὕψωμα ἀποκομμένο ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη ὀροσειρὰ τοῦ Πενταδάκτυλου. Στὴν κορυφὴ τοῦ ὑψώματος αὐτοῦ μὲ τὴν πανοραμικὴ θέα εἶναι κτισμένο ἀπὸ χρόνια ἕνα φρούριο, τὸ γνωστὸ φρούριο τοῦ Ἁγίου Ἰλαρίωνα. Γιὰ τὴν προσφορὰ τοῦ φρουρίου στοὺς ἀγῶνες τοῦ νησιοῦ γιὰ ἐλευθερία καὶ τὶς παραδόσεις καὶ τοὺς θρύλους ποὺ ἔχουν δημιουργηθεῖ γύρω ἀπ’ αὐτό, πολλὰ εἰπώθηκαν καὶ γράφηκαν μέχρι σήμερα. Γιὰ τὸν Ἅγιο Ἰλαρίωνα ὅμως τὸν μεγάλο ἐρημίτη καὶ ἀσκητή, ποὺ μὲ τὸ ὄνομά του, τὸ ὕψωμα τοῦτο μπῆκε στὴν ἱστορία, πολὺ λίγα ἔχουν γραφεῖ καὶ σὲ πολὺ πιὸ λίγους εἶναι γνωστά. Τὴν παράλειψη αὐτὴ, ἀπαράδεκτη γιὰ χριστιανοὺς ὀρθοδόξους ποὺ κατοικοῦν μία νῆσο μ’ ἕνα τόσο τιμητικὸ προσωνύμιο — «Νῆσος τῶν Ἁγίων» – ἐπιθυμοῦν νὰ θεραπεύσουν οἱ γραμμὲς ποὺ ἀκολουθοῦν. Θεωροῦμε τὴν πράξη τούτη σὰν ἕνα χρέος. Χρέος ὄχι μονάχα σ’ ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν. Ἀλλὰ πρὸ παντὸς χρέος σ’ αὐτοὺς ποὺ ζοῦν καὶ θέλουν καὶ ἀναζητοῦν γιὰ τὴν ζωὴ τοὺς πρότυπα. Ναί! Πρότυπα ἠθικὰ ποὺ νὰ τὰ πλησιάσουν καί, κατὰ τὸ μέτρο τοῦ δυνατοῦ, νὰ τὰ μιμηθοῦν. Καὶ ὁ Ἅγιος Ἱλαρίων ποὺ μᾶς ἦρθε ἀπ’ ἔξω καὶ ἔζησε καὶ κοιμήθηκε στὸν τόπο μας, εἶναι ἕνα τέτοιο πρότυπο γιὰ ὅλους. Πρότυπο πίστεως καὶ ὑπακοῆς στὸν Θεό. Ἀλλὰ καὶ πρότυπο ἀγωνιστικότητας καὶ γνήσιας ἀρετῆς. Μιὰ γρήγορη ματιὰ στὶς κύριες πτυχὲς τῆς ζωῆς του θὰ μᾶς τὸ ἀποδείξει. Ὁ ἰσάγγελος αὐτὸς ἅγιος, σύγχρονος τῶν Μεγάλων Βασιλέων καὶ Ἰσαποστόλων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης, γεννήθηκε στὴν κωμόπολη τῆς Παλαιστίνης τὴν Θαβαθᾶ, ποὺ βρίσκεται πέντε περίπου μίλια μακριὰ ἀπὸ τὴν ἀρχαία πόλη τῶν Φιλισταίων, τὴν Γάζα. Οἱ γονεῖς του, πλούσιοι εἰδωλολάτρες φρόντισαν ἀπὸ νωρὶς νὰ δώσουν στὸ παιδὶ τους μιὰ ξεχωριστὴ μόρφωση. Γι’ αὐτὸ καὶ ἀπὸ μικρὸ ἔσπευσαν νὰ τὸν ἀποχωρισθοῦν καὶ νὰ τὸν στείλουν στὴν Ἀλεξάνδρεια, ποὺ ἦταν τότε ἕνα μεγάλο κέντρο Ἑλληνικῶν σπουδῶν. Σὲ μία ἀπὸ τὶς ὀνομαστὲς Σχολὲς τῆς πόλεως αὐτῆς φρόντισε ὁ μικρὸς Ἱλαρίων νὰ ἐγγραφεῖ καὶ μ’ ἐνδιαφέρον νὰ παρακολουθήσει τὰ μαθήματά της. Ὁ πόθος του ὅμως νὰ γνωρίσει τὴν ἀλήθεια ὁδήγησε κάποτε τὰ βήματά του καὶ σὲ χριστιανικὲς συγκεντρώσεις. Ἡ ζωὴ τῶν χριστιανῶν, ἡ εὐγένεια καὶ ἡ καλοσύνη τους, τὸ ἐνδιαφέρον τους νὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς ἄλλους μὲ κάθε ἀνιδιοτέλεια καὶ προθυμία τοῦ ἔκαμαν ἀπ’ τὴν πρώτη στιγμὴ ξεχωριστῆ ἐντύπωση. Ἀλλὰ καὶ τὰ ἁγνὰ ἤθη κι ἔθιμά τους καὶ ἡ ὅλη τους ἀρετὴ τοῦ σκλάβωσαν τὴν ψυχὴ καὶ ἄναψαν μέσα του θερμὸ τὸν ζῆλο νὰ γνωρίσει καλύτερα τὴν πηγὴ τῆς τροφοδοσίας τους. Ἔτσι ὁ φιλομαθὴς νέος ἐπεδίωξε νὰ ἔρθει σ’ ἐπαφὴ μὲ σημαίνοντας χριστιανοὺς καὶ ἀπὸ ὑπεύθυνα πρόσωπα νὰ μάθει τὶς ἐπιταγὲς τῆς νέας πίστεως. Ὁ ἐνθουσιασμός του γιὰ ὅσα ἄκουε καὶ ὁ ζῆλος του νὰ γνωρίσει περισσότερα, προχωροῦσε μέρα μὲ τὴ μέρα γιὰ νὰ καταλήξει κάποτε στὴν ἀποδοχὴ τῆς νέας θρησκείας καὶ νὰ βαπτισθεῖ. Ἡ χαρὰ καὶ ἡ εὐτυχία τοῦ ἁγνοῦ νέου τὴν ἡμέρα ἐκείνη, ποὺ φόρεσε τὸν λευκὸ χιτώνα τοῦ βαπτίσματος, ὑπῆρξε ἀφάνταστα μεγάλη. Μιὰ ἀπόδειξη τούτης τῆς χαρᾶς εἶναι καὶ ἡ πλούσια χρηματικὴ προσφορά του γιὰ χάρη τῶν πτωχῶν ἀδελφῶν τοῦ Χριστοῦ. Μὲ τὴν εἴσοδό του στὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ ὁ νεοπροσήλυτος χριστιανὸς ρίχτηκε μὲ πιὸ πολὺ κέφι στὸν ἀγώνα. Ἡ Ἁγία Γραφὴ γίνηκε ὁ ἀγαπημένος του σύντροφος καὶ ἡ ζωὴ τῶν ἐνάρετων ἀνδρῶν, ποὺ μελετοῦσε στὰ ἱερὰ κείμενα, ἦταν ἐκείνη ποὺ προσπαθοῦσε καὶ ὁ ἴδιος νὰ μιμηθεῖ καὶ ἀκολουθήσει. Ἡ πνευματικὴ ζωὴ τὸν συνεῖχε κυριολεκτικά. Πόθος του ἕνας: Ν’ ἀποχωρισθεῖ ἀπὸ καθετὶ ποὺ θὰ τὸν κρατοῦσε δεμένο μὲ τὰ ὑλικά, τὰ γήινα καὶ ἐλεύθερος νὰ τραβήξει τὸν δύσκολο, μὰ εὐλογημένο δρόμο, ποὺ φέρει τὸν ἄνθρωπο στὸν οὐρανό.

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΙΜΗΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΞΙΛΑΡΙ

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ: ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΜΕΤΑΞΥ ΝΕΩΝ ΖΕΥΓΑΡΙΩΝ -ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΩΝ-ΜΕΤΑΞΥ ΑΔΕΡΦΩΝ Κ.Α. .....ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ .

῾Η ἀτμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι. Τά πνεύματα μέσα στήν μικρή συνοδεία τῶν μοναχῶν ἦταν πολύ ἠλεκτρισμένα. ῾Η κατάσταση δέν ἔπαιρνε ἄλλο. Μᾶλλον εἶχε ἔλθει ἡ ὥρα νά πάρει ὁ πειρασμός πόδι ἀπό τόν τόπο τους. Νά πάει ὁπουδήποτε ἀλλοῦ, μόνος ἤ ἔστω μέ ἄλλους πού τά κριτήριά τους ὅμως θά ἦταν πολύ πιό κάτω ἀπό τά δικά τους. ῎Οχι μόνο τούς προκαλοῦσε μέ τήν στάση του, ἀλλά γινόταν καί πολύ κακό παράδειγμα γιά τούς διάφορους προσκυνητές πού τύχαινε νά περάσουν ἀπό ἐκεῖ καί νά βρεθοῦν μάλιστα σέ κάποια ἀγρυπνία τους. ῾Η κακή εἰκόνα του ἀντανακλοῦσε σέ ὅλους τους. Τί θά λέγανε καί γι᾽ αὐτούς;

Στήν ἀρχή δέν πολυέδωσαν σημασία. Τό ἀντιμετώπισαν μᾶλλον χαλαρά. ῾Ορισμένοι ἴσως καί νά τό διασκέδασαν. ᾽Αλλά ὅταν παρόλη τήν παρατήρηση πού τοῦ ἔγινε, ἀρχικά ἀπό κάποιον ἀδελφό κι ἔπειτα ἀπό τόν ἴδιο τόν Γέροντα, ἐκεῖνος συνέχιζε τήν ἴδια τακτική, ἄρχισαν νά τό θεωροῦν ἐνοχλητικό. Καί ἡ ἐνόχληση γρήγορα πῆρε τήν μορφή τῆς ταραχῆς καί τῶν νεύρων. Ναί, ὁ νέος καλόγερος πού εἶχε φτάσει στήν συνοδεία τους πρίν ἀπό μερικές μῆνες, μέ καλές συστάσεις εἶναι ἀλήθεια, χωρίς νά προκαλεῖ κάποιο ἄλλο πρόβλημα πέρα ἀπό αὐτό, ἔγινε τό ἀγκάθι τοῦ μικροῦ μοναστηριοῦ τους.

῾Μά νά μήν ἀκούει οὔτε καί τόν Γέροντα; Μεγάλη ψυχή ἔχει ὁ Γέροντάς μας πού τόν ἀνέχεται ἀκόμη καί δέν τόν ἔχει διώξει᾽, ἦταν τό μόνιμο σχεδόν σχόλιο τῶν παλαιοτέρων καί γεροντοτέρων καλογέρων.

Κάνα δυό προσπάθησαν νά τόν δικαιολογήσουν. ῾Νέος εἶναι. Κάνει τόν ἀγώνα του. Δέν μᾶς ἐνοχλεῖ σέ ὁτιδήποτε ἄλλο ἐκτός ἀπό αὐτό. ᾽Αλλά, καί σ᾽ αὐτό πού φαίνεται ὅτι ἐνοχλεῖ, κοιτάξτε: ἔρχεται πάντα στίς ἀκολουθίες καί στίς ἀγρυπνίες. Δέν ἔλειψε ποτέ. ῾Απλῶς...τόν πιάνει ὁ ὕπνος᾽.

Νά, λοιπόν, τό πρόβλημα μέ τόν καλόγερο ᾽Αγάθωνα πού εἶχε γίνει ἀγκάθι γιά τούς πολλούς καί τούς τάραζε: στίς ἀκολουθίες καί μάλιστα στίς ἀγρυπνίες μετά ἀπό λίγο κοιμόταν.

Τόν πρῶτο καιρό, εἴπαμε, δέν ἔδωσαν σημασία. ῞Υστερα ὅμως πήγαιναν καί τόν ξυπνοῦσαν. Μαλακά στήν ἀρχή, ἔπειτα πιό ἀπότομα. Κάποτε κυριολεκτικά τόν τράνταζαν. Κι αὐτός πεταγόταν ἐπάνω, συγχυσμένος, τρομαγμένος, ψελλίζοντας ῾συγγνώμη᾽, γιά νά σταθεῖ γιά λίγο ξυπνητός καί πάλι στήν συνέχεια νά καταπέσει.

Εἶναι ἐκπληκτικό γιά ἐμᾶς τούς ταλαίπωρους ἀνθρώπους τό πῶς ἕνα μικρό θεωρούμενο πρόβλημα μπορεῖ νά γίνει μεγάλο. Κάτι ἀνεπαίσθητο πού σέ ἄλλες στιγμές δέν τοῦ δίνουμε σημασία, κάτω ἀπό συγκεκριμένες συνθῆκες μπορεῖ νά πάρει τεράστιες διαστάσεις καί νά φτάσει στό σημεῖο νά μᾶς ῾σπάει τά νεῦρα᾽. Μία σταγόνα νεροῦ γιά παράδειγμα. Ποιός τῆς δίνει σημασία; Κι ὅμως, ὅταν σταλάζει ἐπίμονα, στόν ἴδιο τόπο, μέ τόν ἴδιο ρυθμό, συνέχεια καί συνέχεια, γίνεται ἐνόχληση, βάσανο, μαρτύριο.

Ο κόσμος είναι έργον του Θεού..

Όσοι γνωρίζουν τον Θεόν γεμίζουν από αγαθές σκέψεις,για όλα τα προβλήματα και επιθυμώντας τα ουράνια καταφρονούν τα βιοτικά.
Αυτοί, ούτε σε πολλούς αρέσουν, ούτε αρέσκονται σε πολλούς.
Γι' αυτό όχι μόνον μισούνται,αλλά και κατακοροϊδεύονται από τους πολλούς ανόητους.
Ανέχονται όλα τα παθήματα της φτώχειας,επειδή γνωρίζ
ουν, ότι όσα φαίνονται στους πολλούς κακά είναι γι' αυτούς αγαθά.
Κι' αυτό γιατί, όποιος αντιλαμβάνεται τα ουράνια, πιστεύει στο Θεό.
Επειδή γνωρίζει ότι όλα είναι δημιουργήματα της θελήσεώς Του.
Εκείνος όμως που δεν νοιώθει τα ουράνια ζητήματα δεν πιστεύει ποτέ, ότι ο κόσμος είναι έργον του Θεού και ότι έγινε για τη σωτηρία του ανθρώπου.
Δεν αντιλαμβάνονται ότι η πνευματική αντιμετώπιση της φτώχειας,αλλά και κάθε δυσχέρειας, συντελεί στην σωτηρία μας.

Άγιος Αντώνιος

Άγιος Αρτέμιος ο Μεγαλομάρτυρας 20 Οκτωβρίου

Ο Άγιος Αρτέμιος ήταν διακεκριμένος πολιτικός του Βυζαντίου και ευσεβέστατος χριστιανός. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τα ηθικά και πολιτικά του χαρίσματα, του έδωσε το αξίωμα του πατρικίου και τον διόρισε Δούκα και Αυγουστάλιο της Αλεξανδρείας.

Το 357 μ.Χ. πηγαίνει στην Πάτρα, κατ' εντολή του Αυτοκράτορα Κωνσταντίου, γιου του Μεγάλου Κωνσταντίνου, για να παραλάβει τα σεπτά λείψανα του Αγίου Ανδρέα και να τα ανακομίσει στον νεόκτιστο Ναό των Αγίων αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη (3 Μαρτίου 357 μ.Χ.).

Κατά την διαμονή του στην Πάτρα και με την επίβλεψη του κατασκεύασε υδραγωγείο. Στρατοπεδευμένος στην περιοχή της Μονής Γηροκομείου ελεούσε και βοηθούσε πλήθος αναξιοπαθούντων και κυρίως γερόντων, γεγονός που δικαιολογεί την τοπωνυμία Γηροκομείο.

Όταν, το 363 μ.Χ., ο Αρτέμιος άκουσε ότι ο Ιουλιανός ο Παραβάτης βασάνιζε τους χριστιανούς στην Αντιόχεια, ήλθαν στα χείλη του τα λόγια του ψαλμωδού Δαβίδ προς το Θεό: «Κύριε, πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με» (Ψαλμός Ν' (50), στ. 14). Κύριε, στήριξε με με σκέψεις σταθερές και θέληση ισχυρή, που να κυριαρχεί μέσα μου και να με κατευθύνει στην υπεράσπιση του αγαθού με θάρρος.

Πράγματι, ο Αρτέμιος, με τη δύναμη που του έδωσε ο Θεός, πήγε αμέσως στην Αντιόχεια και με παρρησία ήλεγξε ευθέως τον Ιουλιανό για τις παρανομίες του κατά των χριστιανών. Ο Ιουλιανός, που δεν περίμενε τέτοια στάση από αξιωματούχο, τον συνέλαβε και τον μαστίγωσε αλύπητα. Έπειτα του έσπασε τα κόκαλα με πέτρες, και τελικά τον αποκεφάλισε. Το Ιερό λείψανο του Αρτεμίου παρέλαβε κάποια διακόνισσα, η Αρίστη, που το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό του προφήτου Προδρόμου.

Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Εὐσέβειας τοῖς τρόποις καλλωπιζόμενος, ἀθλητικῆς ἀγλαΐας ὤφθης σοφὲ κοινωνός, πρὸς ἀγῶνας ἀνδρικοὺς παραταξάμενος· ὅθεν ὡς λύχνος φωταυγής, τῶν θαυμάτων τὰς βολάς, ἐκλάμπεις τῇ οἰκουμένῃ, Ἀρτέμιε Ἀθλοφόρε, πρὸς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Οσία Ματρώνα η Χιοπολίτιδα, η θαυματουργή 20 Οκτωβρίου

Ιερά Λείψανα: Η Κάρα της Αγίας βρίσκεται στη Μονή Ζωγράφου Αγίου Όρους.
Η δεξιά της Αγίας βρίσκεται στη Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους.
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου της Αγίας βρίσκονται στην ομώνυμη Μονή Ύδρας και στη Μονή Οσίου Διονυσίου Λιτοχώρου.

Η Οσία Ματρώνα ονομαζόταν, αρχικά, Μαρία και γεννήθηκε στο χωριό Βολισσός της Χίου από γονείς ευσεβείς και πλουσίους, τον Λέοντα και την Άννα. Έξι άλλες αδελφές της Μαρίας, μεγαλύτερες της, παντρεύτηκαν η μία μετά την άλλη, περιζήτητες νύφες για την ομορφιά, την ανατροφή και για την καλή προίκα τους. Η μικρότερη αφοσιώθηκε στη μελέτη των θείων και ασχολείτο θερμά με φιλανθρωπικά καθήκοντα. Έτσι θέλησε να ακολουθήσει άλλο δρόμο. Η τακτική επαφή της με τις καλογριές των γυναικείων μοναστηριών του νησιού, έκανε τη Μαρία να ποθήσει την αγνή μοναχική ζωή. Αλλά η αγάπη προς τους γονείς της, τη συγκρατούσε στο πατρικό της σπίτι. Όταν όμως αυτοί πέθαναν η Μαρία δοκίμασε τη μοναχική ζωή κοντά σε μια ευσεβή χήρα, που ασκήτευε με τις δύο θυγατέρες της. Μετά απ' αυτή τη μοναχική εμπειρία, αποφάσισε να προσχωρήσει στις μοναχικές τάξεις. Χειροτονήθηκε λοιπόν μοναχή και μετονομάσθηκε Ματρώνα. Η διαγωγή της μέσα στη μικρή αδελφότητα ήταν άριστη. Η διάθεση της πάντοτε αγαθή, φιλάδελφη, ταπεινή και εγκάρδια. Μάλιστα, από τα έσοδα της πώλησης της περιουσίας της, κτίστηκε στο μοναστήρι ωραιότατος ναός. Μετά από κάποιο χρόνο, πέθανε η γυναίκα που κοντά της η Ματρώνα γυμνάστηκε στη μοναχική ζωή. Τότε όλες οι μοναχές από κοινού, εξέλεξαν ηγουμένη -παρά τη θέληση της- τη Ματρώνα. Υπό τις οδηγίες της η αδελφότητα ζούσε με πολλή εγκράτεια, υπακοή και ευσέβεια. Το 1462 η Ματρώνα πέθανε, αφού έζησε ζωή πραγματικά αγία. (Άλλες πηγές υπολογίζουν τον χρόνο κοιμήσεως της Αγίας 100 περίπου χρόνια πριν το 1462, διότι η πρώτη βιογραφία της γράφτηκε από τον Μητροπολίτη Ρόδου Νείλο (1357).

Σημείωση: Επειδή στα γυναικεία μοναστήρια συνήθιζαν να λέγουν την ηγουμένη κυρά, επικράτησε μέχρι και σήμερα να καλούμε την Οσία Ματρώνα, Αγία Κυρά και από αυτό προέρχονται και τα ονόματα Κυράτσω και Κερασιά που εορτάζουν σήμερα.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Χριστοῦ τοῖς ἴχνεσιν, ἀκολουθήσασα, κόσμου τερπνότητα, Ὁσία ἔλιπες, καὶ ἐμιμήσω ἐν σαρκί, Ἀγγέλων τὴν πολιτείαν· ὅθεν ταῖς τοῦ Πνεύματος, δωρεαῖς κατεφαίδρυνας, τὴν ἐνεγκαμένην σε, νῆσον Χίον πανεύφημε· διὸ χαρμονικῶς ἐκβοᾷ σοι· χαίροις Ματρῶνα πανολβία.

Άγιος Ούαρος 19 Οκτωβρίου

Μέτοχος της θερμής και γενναίας πίστης, που ανθίζει και θαυματουργεί στους μεγάλους αγώνες και στις σκληρές δοκιμασίες της Εκκλησίας, ο Ούαρος, ήταν στρατιώτης από τα Τύανα στα χρόνια των διωγμών επί Διοκλητιανού. Εκτελούσε καθήκοντα φρουρού στις φυλακές, όπου έκλειναν χριστιανούς. Τα παθήματά τους τον έθλιβαν και η γενναιότητα τους άναβε περισσότερο την πίστη του. Ήταν και αυτός χριστιανός, αλλά οι ανώτεροί του και οι συστρατιώτες του δεν το ήξεραν. Επομένως δεν υπήρχε εναντίον του καμία υποψία και επωφελούμενος απ' αυτό κατόρθωνε να φέρνει τροφές στους μάρτυρες, να τους ενισχύει και να τους παρηγορεί.
Κάποτε έφεραν στην φυλακή έξι πιστούς σεβάσμιους ασκητές. Ήταν και έβδομος, αλλά πέθανε στο δρόμο λόγω γήρατος από τις κακουχίες. Οι έγκλειστοι αυτοί, με τη φυσιογνωμία των λόγων και των τρόπων τους, επηρέασαν πολύ την ψυχή του Ουάρου, ώστε θέλησε να πεθάνει μαζί τους. Όταν λοιπόν τους ρώτησε ο δικαστής που είναι ο έβδομος σύντροφός τους, ο Ούαρος φώναξε «ἰδοὺ ἐγώ». Και συγχρόνως άρχισε να διακηρύττει ότι είναι Χριστιανός. Μάταια προσπάθησαν οι αξιωματικοί του να τον μεταπείσουν. Αυτός παρακαλούσε τους ασκητές, να προσευχηθούν στο Θεό να του δώσει δύναμη ν' αντέξει στα βασανιστήρια που ήταν πολύ άγρια. Τελικά νίκησε. Πέθανε χωρίς ν' αλλαξοπιστήσει. Την επομένη κόπηκαν και τα κεφάλια των ασκητών. Τη νύχτα χριστιανικά χέρια, έθαψαν ευλαβικά τους επτά μάρτυρες της πίστης.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τῶν Μαρτύρων ζηλώσας τὰ κατορθώματα, μαρτυρικῶς ἠγωνίσω ὑπὲρ τῆς δόξης Χριστοῦ, καὶ καθεῖλες τὸν ἐχθρὸν παμμάκαρ Οὔαρε, ἐν γὰρ ἰκρίω προσδεθεῖς, πρὸς τῷ ξύλῳ τῆς ζωῆς, νομίμως ἀποκατέστης, πρεσβευτικὴ χορηγία, καταφαιδρύνων τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν.

Προφήτης Ιωήλ 19 Οκτωβρίου

Ο Προφήτης Ιωήλ είναι ένας από τους δώδεκα μικρούς λεγόμενους προφήτες. Ήταν γιος του Βαθουήλ, από τη φυλή Ρουβήμ (αυτό όμως δεν είναι σαφές, διότι άλλοι τον θέλουν καταγόμενο από την φυλή Γαδ), και προφήτευσε όταν βασιλιάς στη φυλή του Ιούδα ήταν ο Ιωάς (878 - 838 π.Χ).

Το προφητικό του βιβλίο, έχει λεχθεί ότι το διακρίνει ύφος ποιητικότατο, περίκομψο, ζωηρό και αποτελεί κόσμημα της εβραϊκής φιλολογίας. Να τι λέει περί μετανοίας: «Καὶ νῦν λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐπιστράφητε πρός με ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἐν νηστείᾳ καὶ ἐν κλαυθμῷ καὶ ἐν κοπετῷ καὶ διαῤῥήξατε τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ μὴ τὰ ἱμάτια ὑμῶν καὶ ἐπιστράφητε πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, ὅτι ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων ἐστι, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος» (Ιωήλ, Β' 12-13). Και τώρα, λέει ο Κύριος και Θεός σας: Επιστρέψτε με μετάνοια σ' εμένα με όλη σας την καρδιά, με νηστεία και με δάκρυα μετανοίας. Σχίστε τις καρδιές σας από πόνο μετανοίας και συναίσθηση της ενοχής σας, και όχι τα ενδύματά σας. Επιστρέψτε στον Κύριο και Θεό σας, διότι αυτός είναι ελεήμων και οικτίρμων, μακρόθυμος και πολυέλεος.
Μπορούμε να πούμε ότι το προφητικό βιβλίο του Ιωήλ, αποτελείται από τρία κεφάλαια, που εκεί μέσα προφητεύει την έκχυση των δωρεών του Αγίου Πνεύματος (Πράξ. στ’ 17) στη χριστιανική εκκλησία, καθώς επίσης και τα σημεία, που θα προηγηθούν της δευτέρας παρουσίας του Κυρίου.
Ο προφήτης Ιωήλ απεβίωσε ειρηνικά.
Να σημειώσουμε εδώ ότι, άλλος είναι ο προφήτης Ιωήλ που τη μνήμη του γιορτάζουμε την 30η Μαρτίου.
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς ἔμπνουν κειμήλιον, τῶν ἱερῶν ἀρετῶν, Προφήτης θεόληπτος, ὤφθης σοφέ, Ἰωήλ, ἑλλάμψει τοῦ Πνεύματος· ὅθεν τῆς εὐσέβειας, ἡ πηγὴ ὡς προέφης, ἔβλυσε τοὶς ἐν κόσμῳ, ἐκ τοῦ οἴκου Κυρίου ἧς νῦν καταπολαύοντες, πόθω τιμῶμεν σε.

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ ' ΛΟΥΚΑ - Εὐαγγέλιον - Ὀμιλία Ἁγίου Κυπριανοῦ Καρθαγένης (+258 μ.Χ.)

 Εὐαγγελιο Κυριακῆς (Λουκ. ζ´ 11-16)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐπορεύετο ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν·καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ καὶ ὄχλος πολύς. ῾Ως δὲ ἤγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐξεκομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς

μονογενὴς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἦν χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ. Καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· Μὴ κλαῖε· καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ, οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν, καὶ εἶπε· Νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι. Καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ. ῎Ελαβε δὲ φόβος πάντας καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, λέγοντες ὅτι προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Ὁμιλία Ἁγίου Κυπριανοῦ Καρθαγένης (+258 μ.Χ.),

«De Mortalitate», (P.L. 4, 58 3-602)

            Δέν πρέπει νά θλιβώμεθα, ἀγαπητοί χριστιανοί ἀπό τήν ἐκδημία τῶν ἀδελφῶν  μας πρός τόν Θεό, ἀφοῦ γνωρίζομε καλά ὅτι δέν ἔχουν χαθῆ, ἀλλ᾿ ὅτι ἁπλῶς προηγοῦνται ἀπό ἐμᾶς. Ξέρομε πράγματι ὅτι δέν μᾶς ἐγκαταλείπουν παρά γιά νά προπορευθοῦν, ὅπως κάνουν συχνά οἱ ταξιδιῶτες καί οἱ ναυτικοί. Μποροῦμε νά λυπούμεθα, χωρίς ὅμως νά θρηνοῦμε τήν ἀπώλειά τους.

            Ὁ ἀπόστολος Παῦλος, μέμφεται κάθε ἄνθρωπο πού δοκιμάζει 
θλίψι μέ τόν θάνατο τῶν δικῶν του, τόν ἐπιπλήττει καί μάλιστα τόν κατηγορεῖ:«Οὐ θέλομεν δέ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, περί τῶν κεκοιμημένων, ἵνα μή λυπῆσθε καθώς καί οἱ λοιποί οἱ μή ἔχοντες 

ἐλπίδα. εἴγάρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανε καί ἀνέστη, οὔτω καί ὁ Θεός τούς κοιμηθέντας διά τοῦ Ἰησοῦ ἄξει (θά φέρη) σύν αὐτῷ» (Α' Θεσσ., δ' 13-14). Πράγμα πού σημαίνει ὅτι αὐτοί πού θλίβονται γιά τόν θάνατο τῶν δικῶν τους, εἶναι πράγματι αὐτοί πού δέν ἔχουν ἐλπίδα.

            Ἑπομένως, ἐμεῖς πού ζοῦμε μέ τήν ἐλπίδα καί πιστεύομε στόν Θεό, ἐμεῖς πού  ἔχομε τήν πεποίθησι ὅτι ὁ Χριστός ὑπέφερε γιά ἐμᾶς καί ἀνέστη, πού ἔχομε ἀναγεννηθῇ δι' Αὐτοῦ καί ἐν Αὐτῷ, γιατί θλιβόμεθα τόσο μέ τήν ἐκδημία τῶν δικῶν μας, σάν νά ἦσαν χαμένοι διάπαντός, ἀφοῦ ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, 

ὁ Κύριός μας, μᾶς ἐνισχύει μέ αὐτούς τούς λόγους:«Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καί ἡ ζωή· ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ,κἄν ἀποθάνῃ, 

ζήσεται· καί πᾶς ὁ ζῶν καί πιστεύων εἰς ἐμέ οὐ μή ἀποθάνῃ εἰς τόν αἰῶνα» (Ἰω. ια΄, 25-26).         Ἐάν, λοιπόν, πιστεύομε στόνἸησοῦ Χριστό, ἐάν ἔχομε ἐμπιστοσύνη στούς λόγους καί στίς ὑποσχέσεις Του, δέν θά πεθάνομε ποτέ.

Ιστορια - ιστοριες....αυτοι ηταν και ειναι οι Τουρκοι. ...νο6.

 

Για 300 χρόνια, οι Οθωμανοί Τούρκοι άρπαζαν χριστιανόπουλα από τις μητέρες τους. Επρόκειτο για ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα που έχει αντικρίσει ποτέ η ανθρωπότητα.

Περίμεναν να γεννήσουν οι γυναίκες και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, για να τα πάρουν στη συνέχεια, σε ηλικία 8 ετών.

Το «ντεβσιρμέ» (devshirme) —γνωστό ως «συλλογή παιδιών»,

«φόρος αίματος» ή, στα ελληνικά, «παιδομάζωμα»— αποτελούσε μια συστηματική πρακτική της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από τα τέλη του 14ου έως τα μέσα του 17ου αιώνα. Μέσω αυτής, επιβαλλόταν η στρατολόγηση νεαρών Χριστιανών αγοριών —συνήθως ηλικίας 8 έως 18 ετών— από τις βαλκανικές επαρχίες, ως μορφή φόρου υποτέλειας.

Ο Τούρκος απεσταλμένος εμφανιζόταν στα χωριά και απαιτούσε από όλους τους πατέρες να παρουσιαστούν μπροστά του μαζί με τους γιους τους. Από αυτούς, επέλεγε τους πιο εύρωστους και δυνατούς για να γίνουν Γενίτσαροι. Αρχικά, οι Τούρκοι έπαιρναν παιδιά ηλικίας 6-7 ετών, και μάλιστα μόνο ένα παιδί ανά οικογένεια. Αργότερα, ωστόσο, η στρατολόγηση επεκτάθηκε σε ηλικίες 8-10 ετών, ενώ σταδιακά αυξήθηκε και ο αριθμός των παιδιών που αφαιρούνταν από κάθε οικογένεια, φτάνοντας στο σημείο να μπορούν να πάρουν ακόμη και όλα τα άρρενα τέκνα. Οι Χριστιανοί έφταναν στο σημείο να παντρεύουν τα αγόρια τους σε πολύ μικρή ηλικία ή να ασπάζονται οικειοθελώς το Ισλάμ, προκειμένου να αποφύγουν τον «φόρο αίματος». Ωστόσο, ούτε αυτό απέδιδε πάντα, καθώς οι Τούρκοι δεν έδιναν ιδιαίτερη σημασία σε τέτοιες λεπτομέρειες.

Ο φόρος αυτός αποτέλεσε, ίσως, τη μεγαλύτερη πληγή για τους Χριστιανούς κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.

Τα αγόρια αυτά απομακρύνονταν από τις οικογένειές τους, εξισλαμίζονταν και υποβάλλονταν σε αυστηρή εκπαίδευση, προκειμένου να υπηρετήσουν σε στρατιωτικούς, διοικητικούς και γραφειοκρατικούς ρόλους εντός της αυτοκρατορίας.

Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε μια πιστή τάξη επίλεκτων στρατιωτών και αξιωματούχων, οι οποίοι εξαρτώνταν από τον Σουλτάνο και όχι από την κληρονομική τουρκική αριστοκρατία. Οι νέοι αυτοί κατατάσσονταν ανάλογα με τις ικανότητές τους και μπορούσαν να ανέλθουν στην ιεραρχία βάσει της αξίας τους.

Τα πιο υποσχόμενα αγόρια —γνωστά ως «εσωτερικά παιδιά» (inner boys)— λάμβαναν εκπαίδευση υψηλού επιπέδου στη Σχολή Εντερούν (Enderun) της Κωνσταντινούπολης, η οποία περιλάμβανε τη στρατιωτική τέχνη, τη διοίκηση, τις επιστήμες και την ισλαμική θεολογία. Πολλοί από αυτούς έγιναν Γενίτσαροι —το επίλεκτο σώμα πεζικού της αυτοκρατορίας— ή ανήλθαν σε υψηλά αξιώματα, όπως εκείνα του Μεγάλου Βεζίρη, του διοικητή επαρχίας, του ναυάρχου ή του ανώτερου οικονομικού αξιωματούχου. Εκτιμούμε ότι ο συνολικός αριθμός των Χριστιανών αγοριών που αποσπάστηκαν σε ολόκληρη την Οθωμανική Αυτοκρατορία (κυρίως στην Ανατολική Ευρώπη, δηλαδή στα Βαλκάνια) ανέρχεται σε περίπου 300.000 παιδιά.

Από αυτά, τουλάχιστον 180.000 ήταν Ελληνόπουλα (σε διάστημα άνω των 300 ετών, από το 1362 έως το 1648).

Αυτό σημαίνει ότι περισσότερα από τα μισά παιδιά που αρπάχτηκαν ήταν Έλληνες. Για παράδειγμα, το 1540, κατά τη διάρκεια μιας στρατολόγησης στις περιοχές της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, αποσπάστηκαν 1.000 Ελληνόπουλα μέσα σε μία μόνο περίοδο, ενώ στη Χίο (ελληνικό νησί), μόνο το 1567, αποσπάστηκαν 200 αγόρια.

Στο αποκορύφωμά του, ο αριθμός έφτανε τα 5.000 παιδιά ετησίως από την Ελλάδα. Πρόκειται για ένα διαγενεακό τραύμα, καθώς χιλιάδες ελληνικές οικογένειες έχαναν τους γιους τους ανά λίγα χρόνια, επί αιώνες. Το σύστημα ξεκίνησε επί Σουλτάνου Μουράτ Α΄ (1362–1389) και ουσιαστικά τερματίστηκε γύρω στο 1648. Οι Έλληνες, ως σημαντικός χριστιανικός πληθυσμός στα οθωμανικά Βαλκάνια, επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από το «παιδομάζωμα» (devshirme). Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, η οθωμανική κυριαρχία επεκτάθηκε στο μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών εδαφών, καθιστώντας τις ελληνορθόδοξες οικογένειες κύριους στόχους για τη στρατολόγηση αυτή. Στις 28 Φεβρουαρίου 1395, ο Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Ισίδωρος Γλαβάς κατήγγειλε το φαινόμενο σε ομιλία του, περιγράφοντας την αγωνία των γονέων: «μητέρες να γρατζουνούν τα μάγουλά τους από τη θλίψη και πατέρες να χτυπούν το στήθος τους», καθώς και τη βίαιη εξισλαμισμό των παιδιών και τη σκληρή εκπαίδευσή τους στη χρήση σκύλων και γερακιών. Σε ένα ελληνικό ποίημα του 1550, ο Ιωάννης Αξαγιόλης απηύθυνε έκκληση στον Κάρολο Ε΄ της Γερμανίας να απελευθερώσει τους Χριστιανούς από τους Τούρκους (ζητώντας τη λύτρωση από αυτή τη «θλίψη»).

Το κείμενο βρίσκεται στον Κώδικα Vaticanus Graecus του 1624. Σε άλλη μαρτυρία, ο Ρωμαιοκαθολικός επίσκοπος της Χίου το 1646 γράφει στον διευθυντή του Καθολικού Ελληνικού Γυμνασίου της Ρώμης, ζητώντας του να δεχτεί τον Παύλο Όμηρο, ένα 12χρονο αγόρι από τη Χίο, για να τον σώσει από το παιδομάζωμα (devshirme).

Μόλις τους έπαιρναν, τα αγόρια υποβάλλονταν σε περιτομή, τους έδιναν μουσουλμανικά ονόματα και τους απαγόρευαν κάθε επαφή με τις οικογένειές τους. Μεγάλωναν ως μουσουλμάνοι, με αποτέλεσμα να σβήνει ουσιαστικά η ελληνική πολιτισμική και θρησκευτική τους ταυτότητα, ώστε να καλλιεργηθεί αφοσίωση στον σουλτάνο. Ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι αγόρια ελληνικής καταγωγής που είχαν στρατολογηθεί μέσω του παιδομαζώματος ανέβηκαν σε υψηλά αξιώματα, όπως ο Μιμάρ Σινάν (αρχιτέκτονας των Οθωμανών, πιθανότατα Έλληνας) και αρκετοί Μεγάλοι Βεζίρηδες, όπως ο Ιμπραήμ Εντέμ Πασάς (από τη Χίο). Το παιδομάζωμα υπήρξε η μεγαλύτερη πληγή που δέχθηκε ο Ελληνισμός κατά την περίοδο της τουρκικής τυραννίας.

Τα παιδιά που αρπάζονταν θεωρούνταν οριστικά χαμένα. Μάλιστα, στην Ήπειρο, την πρώτη Κυριακή μετά την απαγωγή, οι γονείς πήγαιναν στην εκκλησία ντυμένοι στα μαύρα, όπου τελούνταν νεκρώσιμη ακολουθία. Κατά τη διάρκεια αυτής της ακολουθίας, τα ονόματα των παιδιών διαβάζονταν δυνατά, σαν να ήταν νεκρά.

Τώρα, νομίζω πως καταλαβαίνετε ποιοι είναι οι πραγματικοί πρόγονοι των Μουσουλμάνων Τούρκων και γιατί φοβούνται τα τεστ DNA. Έχετε κατά νου ότι ολόκληρα χωριά και πόλεις στη Μικρά Ασία εξισλαμίστηκαν πλήρως, μετατρεπόμενα σε Οθωμανούς και Μουσουλμάνους Τούρκους (από Χριστιανούς Έλληνες, Αρμένιους κ.λπ.) μέσα σε «μία νύχτα». Αυτός είναι ένας από τους πολλούς λόγους για τους οποίους η Τουρκία είναι ένα έθνος «στα χαρτιά», ένα κάστρο στην άμμος, ένα ψευδο-έθνος...

https://x.com/HomerPavlos/status/2115139006711103591/photo/1

 

Οι Πάπες δεν Σταμάτησαν Ποτέ: Τι Κρύβουν οι Οικουμενιστές για τους Διωγμούς των Ορθοδόξων

 

Πνευματική Προειδοποίηση

Αυτό το ιστορικό κείμενο αποτελεί ένα πολύτιμο τεκμήριο για τις παπικές μεθοδεύσεις ανά τους αιώνες. Αναδεικνύει τις ιστορικές αποδείξεις της βαθιάς εχθρότητας της Ρώμης εναντίον των Ορθοδόξων, τις οποίες οι σύγχρονοι οικουμενιστές προσπαθούν επιμελώς να αποσιωπήσουν.

Από την επιστολή του Ευγενίου Βούλγαρη προς τον Αγιορείτη Μοναχό Αβραάμ Κλαίρκιο

Έχω διαβάσει ότι προς το τέλος του 14ου αιώνα, κατά το έτος 1405, ο πόλεμος των Σαρακηνών για την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ, ο οποίος υποκινήθηκε από τους Λατίνους, δεν έγινε μόνο η αιτία πολλών καταστροφών για την Ανατολική Εκκλησία, αλλά και για τη Δυτική. Διότι οι Πάπες της Ρώμης εκείνης της εποχής, βρίσκοντας την ευκαιρία να δράσουν ώστε να μην τεθούν υπό την εξουσία κανενός, κινούσαν συνεχώς κάθε λίθο προκειμένου να καταφέρουν να υποτάξουν όλους τους άλλους σε αυτούς. Όσο παρατεινόταν ο πόλεμος και οι Χριστιανοί της Δύσης κατέφευγαν προς την Ανατολή, τόσο οι πάπες τους επιτίθεντο, όπως μαρτυρεί ο Όθων, επίσκοπος του Φράιζινγκ, και ο ηγούμενος του Ούρσπεργκ, οι οποίοι ιστορούσαν τη βίαιη συμπεριφορά των παπών. Τόσα πολλά δεινά προξένησε αυτός ο πόλεμος στη Δύση μέσα από τις παπικές ραδιουργίες, ώστε ο Αντώνιος Κόκκος, στην αρχή του τέταρτου βιβλίου της ένατης Εννεάδας, να αναφέρει ότι επί των ημερών του πάπα Πασχάλη Β΄, ο Φλουέντιος, επίσκοπος της ιταλικής πόλης Φλωρεντίας, διαβεβαίωνε αναμφίβολα ότι γεννήθηκε ο Αντίχριστος.

Έχω διαβάσει επίσης ότι στην Ανατολή, με το πρόσχημα της ευσέβειας, οι πάπες επέβαλαν Λατίνους πατριάρχες στις Εκκλησίες και έπραξαν ό,τι άλλο έκριναν ωφέλιμο για αυτούς, ώστε να υποτάξουν τους Ορθοδόξους στον άνομο ζυγό του πάπα. Για τον λόγο αυτό, ο Ευγένιος Γ΄ έλεγε ότι αυτός ο πόλεμος, αν δεν χρησίμευσε σε τίποτα άλλο, ωστόσο μας είναι χρήσιμος διότι

Σύναξη Της Παναγίας Της Μαχαιριωτισσας 18 Οκτωβρίου

Η Παναγία η Μαχαιριώτισσα είναι μια θαυματουργός εικόνα της Παναγίας που βρίσκεται στην Ιερά Μονή Παναγίας του Μαχαιρά στην Κύπρο. Με την εν λόγω εικόνα συνδέεται ιστορικά και πνευματικά και η Ιερά Μονή, η οποία οφείλει και το όνομά της στην ιστορία της εικόνας.

Αυτή η εικόνα θεωρείται μία από τις 70 εικόνες της Παναγίας που αγιογράφησε ο Απόστολος Λουκάς και τον τότε καιρό βρισκόταν πάνω από την Αγία Σορό, δηλαδή την Αγία Έσθητα (φόρεμα) και την Αγία Ζώνη της Θεοτόκου, στον ναό της Παναγίας στις Βλαχέρνες. Αυτό ενισχύεται από την επιγραφή «Αγιοσορίτισσα» πάνω στην εικόνα, η οποία μεταλλάχθηκε αργότερα σε «Μαχαιριώτισσα». Σύμφωνα με μιά προφορική παράδοση, κατά τον καιρό της Εικονομαχίας (716 - 843 μ.Χ.) ένας ασκητής έφερε στην Κύπρο από την Κωνσταντινούπολη την εικόνα της Παναγίας της Αγιοσορίτισσας, και εγκαταστάθηκε σε μιά σπηλιά στην τοποθεσία που βρίσκεται σήμερα το μοναστήρι. Μετά την κοίμηση του ασκητού η εικόνα ξεχάστηκε και βάτοι κάλυψαν την είσοδο της σπηλιάς μέχρι τον 12o αιώνα μ.Χ., όταν η Παναγία με θαυματουργικό τρόπο έδωσε ένα μαχαίρι στους Οσίους ασκητές Νεόφυτο και Ιγνάτιο (βλέπε 13 Δεκεμβρίου), για να κόψουν τους βάτους και έτσι να βρουν την εικόνα. Όταν ο Όσιος Νεόφυτος κοιμήθηκε, κοντά στον Iγνάτιο προσήλθε ένας άλλος γηραιός μοναχός, ο Προκόπιος. Οι δύο αυτοί πατέρες αποφάσισαν, όταν η αδελφότητα έγινε πολυπληθής, να ανεγείρουν μοναστήρι, το όποιο θα λειτουργούσε σύμφωνα με το κοινοβιακό πρότυπο που ακολουθούσαν τα μεγάλα μοναστικά κέντρα της εποχής.

H Ιερά, Βασιλική και Σταυροπηγιακή Μονή της Παναγίας του Μαχαιρά, βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της οροσειράς του Τροόδους κοντά στην κορυφή Κιόνια, σε υψόμετρο 870 μέτρων. Είναι κτισμένη σε μιά όμορφη, κατάφυτη από πεύκα βουνοπλαγιά, που καταλήγει στον χείμαρρο Πεδιαίο. Ονομάζεται βασιλική γιατί κτίσθηκε με βασιλική βοήθεια, και σταυροπηγιακή, γιατί κατέστη εκκλησιαστικά αυτοδιοίκητη, πράγμα το όποιο συμβολίζεται με την τοποθέτηση σταυρού στα θεμέλια της.

Η Σύναξη της Παναγίας της Μαχαιριώτισσας εορτάζεται στις 18 Οκτωβρίου μαζί με την μνήμη του Αγ. Αποστόλου Λουκά, που κατά την παράδοση έχει αγιογραφήσει την εικόνα της Μαχαιριώτισσας. Το Καθολικό όμως της Μονής Μαχαιρά (στο οποίο φυλάσσεται και η Μαχαιριώτισσα) πανηγυρίζει στα Εισόδια της θεοτόκου, στις 21 Νοεμβρίου.

῾Ο ῞Αγιος Λουκᾶς ῾Ο ᾿Απόστολος καί Εὐαγγελιστής (18 ᾿Οκτωβρίου)

Λουκάς ο ιατρός

Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς καταγότανε από την Αντιόχεια της Συρίας. Ήταν Έλληνας και από μικρός ασχολήθηκε με τα γράμματα. Γνώριζε πολύ καλά τα Εβραϊκά και την Συριακή γλώσσαν και φυσικά πολύ καλλίτερα την Ελληνική. Βλέπει κανείς στο Ευαγγέλιο του και στις Πράξεις του να χειρίζεται την Ελληνική γλώσσα, όσον ουδείς άλλος. Πήγε κατόπιν στην Αίγυπτο, διότι η Αλεξάνδρεια εφημίζετο τότε, ως πόλις των γραμμάτων.
Όταν μεγάλωσε, ήλθε στην Ελλάδα και γνώρισε καλά την Ελληνικών σοφία. Το επάγγελμα του ήταν γιατρός και μάλιστα ήταν πολύ καλός γιατρός. Έκτος όμως της ιατρικής, γνώριζε καλά και την ζωγραφική. Ήταν πολύ καλός ζωγράφος.

Συνεργός του Αποστόλου Παύλου

Ενώ όμως γνώριζε τόσα πολλά πράγματα, δεν γνώριζε από την αρχή την ευσέβεια και την Χριστιανική Πίστη. Ήτανε ειδωλολάτρης, όπως κι οι γονείς του.
Προσήλθε στον Χριστιανισμό αργότερα στην Αντιόχεια και κατ’ άλλους, όταν βρισκόταν στην Θήβα της Βοιωτίας. Πάντως άκουσε τον Απόστολο Παύλο. Αί! λοιπόν, από την στιγμή αυτή έγινε ο πιο πιστός και αφοσιωμένος μαθητής του Αποστόλου Παύλου μέχρι του μαρτυρικού θανάτου του. Δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Τα εγκατέλειψε όλα για την διάδοση του Εύαγγελίου. Συνοδεύοντας τον Παύλο περιοδεύει πόλεις και χωριά και ηπείρους. Κηρύττει και αυτός στα έθνη τα μεγαλεία του Θεού και οδηγεί τους ειδωλολάτρες στην πίστη του Χριστού.
Πήγε στη Θράκη, στη Μακεδονία, στη Θεσσαλία, στην Αχαΐα, στην Πελοπόννησο, στην Ασία, στην Λυκία, στην Κιλικία, στην Κύπρο, στην Συρία, στο Ιλλυρικό και σ’ όλη την Ιουδαία. Δίδαξε παντού.
Για τον Χριστό και το Ευαγγέλιο του δεν λογαριάζει κόπους και ταλαιπωρίες και πείνα και κινδύνους.

Προφήτης Ὠσηέ 17 Οκτωβρίου

Ὁ Προφήτης Ὠσηέ

Ἦταν γιὸς τοῦ Βεηρεῖ ἀπὸ τὴν Βελεμὼθ τῆς φυλῆς Ἰσαχὰρ καὶ ἔζησε τὸν ὄγδοο αἰῶνα πρὸ Χριστοῦ, ἐπὶ βασιλέων τοῦ Ἰούδα, Ὀζίου, Ἰωάθαμ, Ἄχαζ, Ἐζεκία καὶ τοῦ Ἰσραὴλ Ἱεροβοὰμ Β´. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη εἶναι ὁ πρῶτος ἀπὸ τοὺς δώδεκα μικροὺς λεγόμενους προφῆτες. Ὁ Ὠσηὲ ἦταν ψυχὴ γεμάτη ἀπὸ ζῆλο γιὰ τὸ θεῖο Νόμο, γι᾿ αὐτὸ καὶ στὸ προφητικό του βιβλίο καταγγέλλει εὐθέως τὸ λαὸ τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ εἶχε μολυνθεῖ ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία. Οἱ συμβολισμοί του θεωροῦνται δυσεξήγητοι, ἀλλὰ σαφέστατα ἐκδηλώνει τὴν πίστη του στὸ Σωτῆρα Χριστό. Μάλιστα, ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας χρησιμοποίησε μία σπουδαία φράση τοῦ Ὠσηέ, πρὸς τοὺς Φαρισαίους (Ματθ. θ´ 13), ἡ ὁποία λέει: «Ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ ἢ ὁλοκαυτώματα». Δηλαδή, λέει ὁ Θεὸς μέσῳ τοῦ Ὠσηέ: «Προτιμῶ τὴν εἰρηνικὴ ἀγάπη σας πρὸς ἐμένα καὶ ὄχι τὶς τυπικὲς θυσίες, καὶ θέλω νὰ ἔχετε ἐπίγνωση τοῦ θείου θελήματος περισσότερο, παρὰ τὰ χωρὶς νόημα καὶ οὐσία ὁλοκαυτώματα ποὺ προσφέρετε». Ἐπίσης, φράσεις τοῦ Ὠσηὲ χρησιμοποίησαν καὶ οἱ Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Παῦλος στὶς ἐπιστολές τους. Ὁ Ὠσηὲ λέγεται ὅτι ἔζησε 75 χρόνια, καὶ μετὰ παρέδωσε στὸ Θεὸ τὴν δίκαιη ψυχή του.