Προφήτης Ὠσηέ 17 Οκτωβρίου

Ὁ Προφήτης Ὠσηέ

Ἦταν γιὸς τοῦ Βεηρεῖ ἀπὸ τὴν Βελεμὼθ τῆς φυλῆς Ἰσαχὰρ καὶ ἔζησε τὸν ὄγδοο αἰῶνα πρὸ Χριστοῦ, ἐπὶ βασιλέων τοῦ Ἰούδα, Ὀζίου, Ἰωάθαμ, Ἄχαζ, Ἐζεκία καὶ τοῦ Ἰσραὴλ Ἱεροβοὰμ Β´. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη εἶναι ὁ πρῶτος ἀπὸ τοὺς δώδεκα μικροὺς λεγόμενους προφῆτες. Ὁ Ὠσηὲ ἦταν ψυχὴ γεμάτη ἀπὸ ζῆλο γιὰ τὸ θεῖο Νόμο, γι᾿ αὐτὸ καὶ στὸ προφητικό του βιβλίο καταγγέλλει εὐθέως τὸ λαὸ τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ εἶχε μολυνθεῖ ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία. Οἱ συμβολισμοί του θεωροῦνται δυσεξήγητοι, ἀλλὰ σαφέστατα ἐκδηλώνει τὴν πίστη του στὸ Σωτῆρα Χριστό. Μάλιστα, ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας χρησιμοποίησε μία σπουδαία φράση τοῦ Ὠσηέ, πρὸς τοὺς Φαρισαίους (Ματθ. θ´ 13), ἡ ὁποία λέει: «Ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ ἢ ὁλοκαυτώματα». Δηλαδή, λέει ὁ Θεὸς μέσῳ τοῦ Ὠσηέ: «Προτιμῶ τὴν εἰρηνικὴ ἀγάπη σας πρὸς ἐμένα καὶ ὄχι τὶς τυπικὲς θυσίες, καὶ θέλω νὰ ἔχετε ἐπίγνωση τοῦ θείου θελήματος περισσότερο, παρὰ τὰ χωρὶς νόημα καὶ οὐσία ὁλοκαυτώματα ποὺ προσφέρετε». Ἐπίσης, φράσεις τοῦ Ὠσηὲ χρησιμοποίησαν καὶ οἱ Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Παῦλος στὶς ἐπιστολές τους. Ὁ Ὠσηὲ λέγεται ὅτι ἔζησε 75 χρόνια, καὶ μετὰ παρέδωσε στὸ Θεὸ τὴν δίκαιη ψυχή του.

16 Oκτωβρίου Συναξαριστής Λογγίνου Εκατόνταρχου, των Αγίων Δύο Στρατιωτών, των Αγίων Λεοντίου, Δομετίου, Τερεντίου και Δομνίνου, Μάλου Οσίου,Ἅγιου Gall

Ὁ Ἅγιος Λογγῖνος ὁ Ἑκατόνταρχος
Ἦταν ἐπικεφαλὴς ἀξιωματικὸς τῶν ρωμαίων στρατιωτῶν, στὴν ἐκτέλεση τῆς θανατικῆς καταδίκης τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν ἐκτελοῦσε τὴ διαταγὴ τοῦ Πιλάτου, ἀγνοοῦσε ποιὸς ἦταν ὁ Ἰησοῦς, γι’ αὐτὸ παρέστη σὲ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς φρικτῆς τραγωδίας.
Ὅμως ἡ ψυχὴ τοῦ Λογγίνου δὲν εἶχε τὶς φαρισαϊκὲς παρωπίδες καὶ τὴν ἀχρειότητα τῶν ρωμαίων στρατιωτῶν. Εἶδε σὲ βάθος τὸ θύμα καὶ πρόσεξε σ’ αὐτὸ τὴν ἀγαθότητα, τὴ σεμνότητα, ἀλλὰ καὶ τὴν γαλήνη ποὺ τὸ διέκρινε.
Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Κυρίου, ὅταν εἶδε τὸ καταπέτασμα τοῦ Ναοῦ νὰ σχίζεται στὰ δυό, τὴν γῆ νὰ σείεται, τὶς πέτρες νὰ ραγίζουν καὶ τὰ μνημεῖα νὰ ἀνοίγουν, φωτίσθηκε ἀκόμα περισσότερο.

Δὲ χωροῦσε πλέον καμιὰ ἀμφιβολία μέσα του, καὶ μὲ ὅλη του τὴν δύναμη διακήρυξε κάτι, ποὺ ὅλοι ὅσοι ἔχουν καθαρὰ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς τους στὴν παντοδυναμία τοῦ Κυρίου διακηρύττουν: «Ἀληθῶς ὁ ἄνθρωπος οὗτος υἱὸς ἣν Θεοῦ». Ἀλήθεια, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἦταν υἱὸς Θεοῦ, ὁ Θεάνθρωπος Σωτὴρ τοῦ κόσμου.
Ἡ εἴδηση ὅτι ὁ Λογγῖνος ἀσπάσθηκε καὶ κήρυττε τὴν χριστιανικὴ πίστη, ἐξήγειρε τὴν μανία τῶν Ἰουδαίων, καὶ μὲ ἐνέργειές τους στὴ ρωμαϊκὴ ἐξουσία, τὸν ἀποκεφάλισαν.
Οἱ Ἅγιοι Δύο Στρατιῶτες
Αὐτοὶ μαρτύρησαν μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Λογγῖνο.
Οἱ Ἅγιοι Λεόντιος, Δομέτιος, Τερέντιος καὶ Δομνῖνος οἱ Μάρτυρες

Ὅλοι μαρτύρησαν διὰ πυρός.
Ὁ Ὅσιος Μαλός
Συνετὸς καὶ ὀλιγαρκὴς στὰ νεανικά του χρόνια ὁ Ὅσιος Μαλός, ἔμεινε φτωχὸς στὴν ὕλη γιὰ νὰ γίνει πλούσιος ἐν Χριστῷ. Δὲν ἦταν μεγάλης μορφώσεως, ἦταν ὅμως πολλῆς πίστεως καὶ ζήλου θερμοῦ. Ἐπειδὴ δὲν μποροῦσε νὰ διδάσκει δημόσια, ἔκανε κήρυγμα στὸν κάθε ἕνα χωριστά.
Ὁ Μαλὸς εἶχε μεγάλη πνευματικὴ διάκριση, ὥστε νὰ μὴ γίνεται βαρύς, ἐνοχλητικὸς καὶ ἄστοχος στὶς ἰδιαίτερες αὐτὲς νουθεσίες. Ἡ θεία χάρη τὸν εἶχε ὁπλίσει μὲ μεγάλη λεπτότητα καὶ ἀγάπη, ποὺ τοῦ ὑπαγόρευαν πάντοτε τί ἦταν συμφέρον νὰ εἰπωθεῖ καὶ τί ἔπρεπε νὰ παραλειφθεῖ.
Στὴν συνέχεια ἀκολούθησε τὴν ἐρημικὴ ζωή. Ἀλλὰ ὅσοι μάθαιναν ποὺ βρίσκεται ἔρχονταν καὶ τὸν ζητοῦσαν στὸ ἐρημητήριό του. Καὶ αὐτὸς ὅμως, κατὰ διαστήματα, κατέβαινε στὶς πόλεις, ὄχι γιὰ νὰ κάνει ὁμιλίες, ἀλλὰ γιὰ νὰ σκορπίσει εὐεργεσίες. Διότι ὁ Κύριος τὸν εἶχε προικίσει καὶ μὲ τὴ δύναμη νὰ θεραπεύει θαυματουργικὰ διάφορες ἀρρώστιες. Πολλοὶ μάλιστα βρῆκαν τὴν γιατρειά τους μὲ τὶς προσευχὲς τοῦ Ὁσίου Μαλοῦ καὶ διὰ μόνου τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν του.
Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἐξεδήμησε πρὸς τὸν Κύριο, τὸ λείψανο τοῦ ἀνάβλυζε μύρο καὶ ἔγινε πηγὴ ἰάσεως διαφόρων ἀσθενειῶν.
Ὁ Ἅγιος Gall (Γάλλος) απόστολος της Ελβετίας.

Ιδρύεται στην Ιερουσαλήμ η Νέα Παγκόσμια Θρησκεία των 7 Νόμων του Νώε – Δρακόντειοι Νόμοι για τους Ανυπάκουος «ειδωλολάτρες» Χριστιανούς

 

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και η κυβέρνησή του υποδέχτηκαν μια αντιπροσωπεία Ραβίνων από την παγκόσμια εβραϊκή οργάνωση Chabad-Lubavitch στο Οβάλ Γραφείο στις 29 Σεπτεμβρίου 2025. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε προς τιμήν του Ραβίνου και Χασιδικό πνευματικό ηγέτη Menachem M. Schneerson, 1902–1994. Από το 1978, έχει τη δική του γιορτή στις ΗΠΑ που ονομάζεται Ημέρα Εκπαίδευσης και της Κοινής Χρήσης, η οποία καθιερώθηκε από τον Πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ. Ο Ραβίνος Σνίρσον ίδρυσε ένα δίκτυο αρκετών χιλιάδων εβραϊκών σχολείων στις ΗΠΑ και στον υπόλοιπο κόσμο. Πίστευε ότι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να μάθουν τα παιδιά ήταν η επίγνωση ενός «Υπέρτατου Οντος και ενός Νόμου που είναι ανώτερος από τον άνθρωπο» ή «ο φόβος ή η αγάπη για μια δύναμη μεγαλύτερη από τον άνθρωπο». Ο οργανισμός Chabad-Lubavitch υποστηρίζει την καθιέρωση των 7  Νόμων του Νώε για όλη την ανθρωπότητα. Φωτογραφία: Joyce Boghosian / White House Photo

Τον Νοέμβριο του 2026 θα πραγματοποιηθεί το Πρώτο Διεθνές Συνέδριο του Νώε. Εκπρόσωποι αυτής της θρησκευτικής πίστης που θα προέρχονται από όλες τις ηπείρους θα συναντηθούν στην Ιερουσαλήμ και στόχος τους είναι να τεθούν τα θεμέλια για μια Νέα Παγκόσμια Θεοκρατία που θα βασίζεται στους 7 Νόμους του Νώε, με επικεφαλής το Ισραήλ.

21 Σεπτεμβρίου 2026

Το Συντακτικό Προσωπικό του FWM (Free West Media = Ελεύθερα Μέσα της Δύσης)

Αν και λίγοι άνθρωποι σήμερα γνωρίζουν για αυτή τη νέα θρησκεία, αναμένεται ότι στο επόμενο χρονικό διάστημα όλοι οι άνθρωποι θα αρχίσουν να ακολουθούν τους 7 Νόμους του Νώε επειδή έχουν δοθεί από τον Θεό για όλη την ανθρωπότητα – και επομένως οι βλάσφημοι (όπως είναι οι ειδωλολάτρες χριστιανοί) θα πρέπει να εκτελούνται δια @ποκεφαλισμού. Κορυφαίοι δυτικοί πολιτικοί έχουν ήδη υποστηρίξει τους 7 Νόμους του Νώε σε επίσημες δηλώσεις τους. Το σχέδιο για την διάδοση & εγκαθίδρυση αυτής της Νέας Παγκόσμιας Θρησκείας συχνά συμβαδίζει με την υποχρεωτική καταπολέμηση του αντισημιτισμού ή αντι-εβραϊσμού – αλλά αυτό που σπάνια είναι γνωστό είναι αυτή η νέα θρησκεία συνέεται με μια εβραϊκή δυναστεία που

Στον πόλεμο η Ελλάδα δεν πήγε μόνο με ηθικό αλλά και με ...πολύ στρατό

Κυκλοφόρησε ένα

 βιβλίο από τις εκδόσεις Δούρειος Ίππος με

 τίτλο: «ΟΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 

1936-1940», του Κωνσταντίνου Βλάσση. 

Πρόκειται για... ένα βιβλίο που 

αποκαλύπτει την εξοπλιστική προσπάθεια 

που ανέπτυξε η χώρα ώστε να 

προετοιμαστεί στο μέτρο του δυνατού για

 την αναμενόμενη παγκόσμια σύρραξη.

Το έργο βασίζεται σε ανέκδοτο υλικό που 

εντοπίστηκε σε ιδιωτικό αρχείο και αφορά τα επίσημα πρακτικά των συνεδριάσεων του

 Ανωτάτου Συμβουλίου Εθνικής Αμύνης (ΑΣΕΑ) και συγκεκριμένα τις αποφάσεις που

 ελήφθησαν σε 75 συνεδριάσεις αυτού, μεταξύ Ιανουαρίου 1936 και Οκτωβρίου 1940.

Μέσα στο βιβλίο αυτό των 500 σελίδων, φαίνεται ότι το Έπος των Ελλήνων που 

γράφτηκε το 1940-41, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην στρατιωτική προετοιμασία

 που προηγήθηκε και όχι μόνο στην ψυχή και το ηθικό.

Σε αυτό περιέχονται τα επίσημα στοιχεία 75 συνεδριάσεων του Ανώτατου Συμβουλίου

 Εθνικής Άμυνας (Α.Σ.Ε.Α.), τα οποία δημοσιεύονται για πρώτη φορά, με εξαντλητική

 λεπτομέρεια, για τους εξοπλισμούς της κυβέρνησης του Ιωάννη Μεταξά, η οποία 

παρέταξε τον μεγαλύτερο στην ιστορία του Έθνους στρατό (άνω των 500.000 ανδρών)

 δίχως να καταφύγει σε δανεισμό.

Μέσα από τις παραγγελίες στολών, κλινοσκεπασμάτων, τυφεκίων, πυροβόλων κι 

αεροπλάνων αποκαλύπτεται το επιτελικό έργο, οι διεθνείς ισορροπίες, οι δυσκολίες, 

οι περιορισμοί και καθίσταται πλήρως αντιληπτό, ποια προγράμματα, ενώ 

υπεγράφησαν συμβάσεις, δεν πρόλαβαν να υλοποιηθούν.

Το βιβλίο αποτελεί πολύτιμο εργαλείο για τον μεθοδικό μελετητή και τον ιστορικό, 

τον ερευνητή των εξοπλισμών από πλευράς τεχνολογίας και οικονομίας, ανοίγοντας 

ένα νέο πλαίσιο εξετάσεως των πραγμάτων.

«Δε θα αποτελούσε υπερβολή, αν λέγαμε ότι η ανακάλυψη των ντοκουμέντων που 

περιέχονται στο βιβλίο, αποτελούν τη μεγαλύτερη ίσως ιστορική ανακάλυψη των 

τελευταίων δεκαετιών, σε ότι αφορά τη Νεοελληνική Ιστορία. Ούτε επίσης το ότι, μετά

 τη δημοσίευση αυτών των εγγράφων, ένα κομμάτι της επίσημης Ελληνικής Ιστορίας 

πρέπει να ξαναγραφτεί!

Ορισμένος αριθμός από τα πρακτικά αυτά του Α.Σ.Ε.Α., ήταν ως σήμερα γνωστό ότι 

υπήρχαν στα Αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού (ΔΙΣ) και του Μουσείου 

Ιστορίας της Πολεμικής Αεροπορίας (ΜΙΣΠΑ). Όμως συγκεντρωμένα και στο σύνολό 

τους βρέθηκαν σε ιδιωτική συλλογή» είπε στο MadeinCreta o ιστορικός ερευνητής, 

συγγραφέας και αρθρογράφος Νίκος Χριστοφίλης.

Ο κ. Χριστοφίλης μιλά για την στρατιωτική προετοιμασία της Ελλάδας και παρουσιάζει

 στοιχεία που ίσως δεν είναι ευρέως γνωστά στο ευρύ κοινό.

Νέα Στοιχεία για την Πολεμική Προετοιμασία των Ελλήνων στον Πόλεμο του 1940 - '41

Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε, η νίκη των Ελλήνων κατά των φασιστών στον 

Ελληνοϊταλικό πόλεμο και η σθεναρή άμυνα που προβλήθηκε στις ναζιστικές 

σιδηρόφρακτες μεραρχίες την άνοιξη του 1941, δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο του ηθικού

 των Ελλήνων. Πίσω από αυτό υπήρχε η προετοιμασία της τότε ελληνικής κυβέρνησης.

Αν και το 1936 ο στρατιωτικός εξοπλισμός της χώρας αποτελείτο από υπολείμματα 

υλικού της Μικρασιατικής Εκστρατείας, 4 χρόνια αργότερα η Ελλάδα παρέταξε για την

 άμυνά της τον πιο ισχυρό στρατό που είχε ποτέ - μισό εκατομμύριο άντρες!

Η συνεχής πίεση της Βουλγαρίας για έξοδο στο Αιγαίο, οι προκλήσεις της Ιταλίας που,

 χρόνο με τον χρόνο, κλιμακώνονταν και τα σύννεφα του πολέμου στην Ευρώπη δεν 

άφησαν αδιάφορη την ελληνική κυβέρνηση.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΗ - Ἡ Ἐθνικὴ Ἐπέτειος τῶν Νικητηρίων

ΑΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ....ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ........................

Ἡ Ἐθνικὴ Ἐπέτειος τῶν Νικητηρίων (15/28.10.1940)

Ὅλοι στὴν Πρώτη Γραμμὴ*

Ὃταν τὸ πρωϊνὸ τῆς Δευτέρας 28 ᾿Οκτωβρίου 1940 οἱ σειρῆνες σὲ

ὅλη τὴν Χώρα ἤχησαν σκορπίζοντας τὸ θλιβερὸ μήνυμα ἑνὸς ἄδικου

πολέμου, ταὐτόχρονα διαλαλοῦσαν ἕνα μεγάλο μήνυμα-γνώρισμα τῆς

῾Ελληνικῆς Φυλῆς σὲ δύσκολες περιστάσεις: Τὸ μήνυμα τῆς ἑνότητας.

῞Ολοι οἱ ῞Ελληνες μαζὶ στὴν πρώτη γραμμή.

Δὲν ἦταν εὐκαιριακὴ αὐτὴ ἡ συμπεριφορά. ῏Ηταν θησαυρὸς κρυμμέ-

νος στὶς καρδιὲς τῶν ῾Ελλήνων καὶ ξεχείλισε μὲ κάθε τρόπο:

-Ὅταν ὁ τότε Πρωθυπουργὸς ἔλαβε τὸ διάταγμα ἐπιστράτευσης γιὰ

νὰ τὸ ὑπογράψει, σὰν συνέπεια τοῦ ἱστορικοῦ «ΟΧΙ» ποὺ εἶπε «ὡς ἐν-

τολοδόχος τῆς θελήσεως τοῦ ῾Ελληνικοῦ λαοῦ ὅπως ὑπεραμυνθῇ τῆς

Πατρίδος» (᾿Αδ. Κύρου), ἔκανε πρῶτα τὸ σταυρό του καὶ εἶπε: «῾Ο Θεὸς

σώζοι τὴν ῾Ελλάδα» (Διον. Κόκκινος).

-Ἡ καταληκτικὴ φράση τοῦ πρώτου πολεμικοῦ ἀνακοινωθέντος

ἀποδεικνύει περίτρανα τὸ ἠθικὸ μεγαλεῖο τοῦ λαοῦ μας: «Αἱ ἡμέτεραι

δυνάμεις ἀμύνονται τοῦ πατρίου ἐδάφους».

-Τὰ ἐκδοθέντα διαγγέλματα τῆς ῾Ηγεσίας τῆς Χώρας, ἐμπνέονται

ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀρχές: «Μὲ πίστιν εἰς τὸν Θεὸν καὶ τὰ πεπρωμένα τῆς

Φυλῆς, τὸ ῎Εθνος σύσσωμον καὶ πειθαρχοῦν ὡς εἷς ἄνθρωπος θὰ ἀγω-

νισθῇ ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν, μέχρι τῆς τελικῆς νίκης». Καὶ «ἡ στιγμὴ

ἐπέστη ποὺ θὰ ἀγωνισθῶμεν διὰ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς ῾Ελλάδος, τὴν

ἀκεραιότητα καὶ τὴν τιμήν της».

Τὸ «Μολὼν λαβὲ» τοῦ Λεωνίδα, «τὸ δὲ τὴν Πόλιν σοι δοῦναι οὐτ᾿

ἐμὸν ἐστίν, οὔτε ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ» τοῦ Κωνσταντίνου

Παλαιολόγου, τὸ «᾿Ελευθερία ἢ Θάνατος» τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμα-

νοῦ καὶ ὅλων τῶν ξεσηκωμένων, ξαναζοῦσαν στὶς καρδιὲς τῶν ῾Ελλή-

νων μὲ τὸ ἡρωϊκὸ «ΟΧΙ», ποὺ ἐπαναλαμβανόταν ἀπὸ τὰ χείλη ὅλων, ὡς

παιάνας νίκης.

* * *

Μία νίκη, γιὰ τὴν ὁποίαν ἐδίδοντο σκληρὲς μάχες, ὄχι μὲ λόγια, εὐ-

χὲς ἢ κάπου μακριά. ᾿Αλλὰ ὅλοι στὴν πρώτη γραμμή:

Διάγγελμα Μεταξά 28 Οκτωβρίου 1940

                        ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ !!!

28η Οκτωβρίου 1940: Η ηρωική ιστορία του μικρότερου δεκανέα Αναστάσιου Χαραλαμπόπουλου, πολεμιστή μόλις 13 ετών

Εν καιρώ πολέμου είναι πολλά αυτά που λαμβάνουν χώρα τα οποία υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν αδιανόητα. Συγκλονιστική ειναι και η ιστορία του μικρού πολεμιστή, Αναστάσιου Χαραλαμπόπουλου. Ο οποίος το 1940 έφυγε με το πατέρα του και κατατάχθη στον πόλεμο.

Την ιστορία του “μικρού Αναστάσιου Χαραλαμπόπουλου” την αφηγείται ο Έλληνας Υφυπουργός Τύπου σε δήλωση του στην γαλλόφωνη εφημερίδα Messager d’ Athenes.

Να σημειωθεί ότι και άλλες εφημερίδες της εποχής φαίνεται να έδωσαν χώρο από το πρωτοσέλιδο τους στον μικρό Αναστάσιο Χαραλαμπόπουλο, όπως ήταν και η εφημερίδα “Ακρόπολις”, η οποία αναφέρθηκε στον 13χονο πολεμιστή με το τίτλο “Ο Μικρότερος δεκανεύς του Κόσμου”(παρακάτω).

Η δήλωση του Υφυπουργού Τύπου κάτω από την φωτογραφία του μικρού παιδιού στην “Messager d’ Athenes”: “Ο μικρός Αναστάσιος Χαραλαμπόπουλος που έφυγε με τον πατέρα και προήχθη σε δεκανέα δι’ εξαιρέτους υπηρεσίας.”

Μέσα σε ένα τραίνο που μετέφερε στρατιώτες, όταν έφτασε στην Κοζάνη, βρέθηκε ένας πιτσιρίκος ανάμεσα στις αποσκευές. Εδήλωσε ότι ήθελε να πάει στον πόλεμο μαζί με τον πατέρα του που βρισκόταν μεσ’ στο τραίνο και ότι τίποτε στον κόσμο δεν θα τον έπειθε να γυρίση σπίτι του. Ο πατέρας τον πήρε στο λόχο του! Σύντομα ο Αναστάσης δέχτηκε το βάπτισμα του πυρός. Πολέμησε με τους μεγάλους και τον έβαλαν στην πρώτη γραμμή, την ημέρα που μπήκαν στην Κορυτσά. Αργότερα, ένα κρυολόγημα υποχρέωσε τον μικρό να αφήσει τον λόχο του για να αναπαυθή σε ξενοδοχείο της πόλεως.

Μια νύχτα ξύπνησε από ένα θόρυβο,που ερχόταν από το διπλανό δωμάτιο. Δεν άργησε να καταλάβει ότι ένα ραδιόφωνο βρισκόταν σε λειτουργία. Χωρίς να πεί λέξη και χωρίς να κάνει θόρυβο στοίβαξε μπροστά στην πόρτα της ύποπτης κάμαρας όσα μπορούσε περισσότερα έπιπλα. Κατόπιν έτρεξε για να ξυπνήσει τους ενοίκους. Λίγα λεπτά αργότερα ένας ιταλο-αλβανός κατάσκοπος βρισκόταν στα χέρια των αρμοδίων και ύστερα από λίγες ώρες ο Αναστάσιος Χαραλαμπόπουλος, γιος του Αλέξανδρου, 13 ετών, διοριζόταν δεκανέας.

Le Messager d’ Athenes 11.12.1940 (απο το βιβλίο: Οι καμπάνες Πανηγυρίζουν

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ "ΟΧΙ" ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΟΛΟ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 40 ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΤΑΛΟ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗ ΣΕ 3 ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ

 Μετά τον τορπιλισμό του Ελληνικού καταδρομικού Έλλη την Πέμπτη 15 Αυγούστου 1940 στην Τήνο, από Ιταλικό, όπως αποδείχτηκε, υποβρύχιο ηταν φανερό ότι η εισβολή της Ιταλίας στην Ελλάδα βρίσκονταν προ των θυρών. Η Ελληνική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ιωάννη Μεταξά πρώην στρατιωτικό με εξαιρετική εμπειρία βρίσκονταν σε μια διαδικασία στρατιωτικής προετοιμασίας για την επικείμενη σύγκρουση. Μετά την ιταλική κατοχή της Αλβανίας την άνοιξη του 1939, το Ελληνικό Γενικό Επιτελείο ετοίμασε το σχέδιο «IB» (Ιταλία-Βουλγαρία), αναμένοντας μια συνδυασμένη επίθεση από την Ιταλία και τη Βουλγαρία. Στις 15 Οκτωβρίου 1940, ο Μουσολίνι συγκαλεί το ανώτατο πολεμικό συμβούλιο στο «Παλάτσο Βενέτσια» στη Ρώμη όπου και θα ανακοινώσει στους επιτελείς του την οριστική απόφαση για επίθεση και κατάληψη της Ελλάδας. ∆ευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940 ο πρεσβευτής της Ιταλίας Εµανουέλε Γκράτσι επιδίδει την τελεσιγραφική διακοίνωση της κυβέρνησής του. Στο κείµενο κατηγορούνταν η χώρα µας για παραβίαση της ουδετερότητας και ζητούσε να παρασχεθεί η συναίνεση προκειµένου να καταληφθούν «ειρηνικά» µια σειρά από στρατηγικά σηµεία της επικράτειας. Ο πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς αρνείται και γράφεται μια από τις πιο λαμπρές σελίδες της νεότερης Ελληνικής Ιστορίας.

VIII Μεραρχία: Η ιστορική νύχτα της 27ης Οκτωβρίου 1940

Πρόλογος - Το ελληνικό αμυντικό δόγμα στα βόρεια σύνορα

Το Μεσοπολεμικό Ελληνικό αμυντικό δόγμα ως το καλοκαίρι του 1939 προετοίμαζε τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις για μια πιθανή επίθεση από την Βουλγαρία, που παρέμενε η μοναδική σταθερά αναθεωρητική δύναμη στην περιοχή των Βαλκανίων. Όλα τα αμυντικά κονδύλια που είχαν εγκριθεί, διατέθηκαν για την οχύρωση της Ελληνοβουλγαρικής μεθορίου - την περίφημη γραμμή Μεταξά - μια αλυσίδα απόρθητων φρουρίων που λίγο έλειψε να σταματήσουν ακόμη και τις πανίσχυρες Γερμανικές τεθωρακισμένες μεραρχίες στην εισβολή του 1941. Για τον τομέα των συνόρων με την Αλβανία δεν υπήρχε πρόβλεψη αμυντικής θωράκισης καθώς η γειτονική χώρα, ασχέτως φιλοδοξιών και προθέσεων δεν αποτελούσε ρεαλιστικό επιθετικό κίνδυνο για την Ελλάδα.

Η Ήπειρος προμαχούσα έναντι της Ιταλικής απειλής

Αυτή η κατάσταση άλλαξε δραματικά μετά την εύκολη κατάληψη της Αλβανίας από την Ιταλία το καλοκαίρι του 1939. Παρά τις επίσημες Ιταλικές διαβεβαιώσεις για τις αγνές προθέσεις έναντι της Ελλάδας, το Γ. Ε. Σ. αμέσως ξεκίνησε μια προσπάθεια εκπόνησης ενός πρόχειρου σχεδίου αμύνης έναντι μιας πιθανής Ιταλικής επίθεσης, ενώ ενέκρινε κάποια μικρά κονδύλια για την οχύρωση της Ελληνο-Αλβανικής μεθορίου. Ψυχή της προσπάθειας αυτής αναδείχθηκε ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, διοικητής της VIII μεραρχίας Ηπείρου, ένας ικανότατος στρατιωτικός

ηγήτωρ και μελλοντικός ήρωας των πρώτων Ελληνικών αμυντικών επιτυχιών έναντι της Ιταλικής επίθεσης. Ο Κατσιμήτρος είχε λάβει μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη Μικρασιατική Εκστρατεία με τον βαθμό του Λοχαγού, όπου είχε διακριθεί και τραυματιστεί σοβαρά. Είχε βαθιά γνώση του πολέμου και των απροσδόκητων δυσκολιών που ανέκυπταν τόσο στα χαμηλά επίπεδα διοίκησης όσο και στα ανώτερα.

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ: ΟΙ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΟΥ ΕΠΟΥΣ ΤΟΥ 1940-‘41 (Ιωάννης Μεταξάς, Βασιλέας Γεώργιος Β΄, Αρχιστράτηγος Αλ. Παπάγος)

Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 φέρνει πάντα στο νου όλων των καλών Ελλήνων τις μεγάλες και ένδοξες στιγμές που έζησε η πατρίδα μας πριν από 81 χρόνια όταν γενναία αντιμετώπισε την επίθεση των Ιταλών εισβολέων που επιβουλεύονταν την ελευθερία της πατρίδας μας υπερασπίζοντας ταυτόχρονα πανανθρώπινες αξίες. Αφού η Ελλάδα μας αντιστάθηκε και κατανίκησε τους Ιταλούς, όρθωσε το ανάστημα της και στην τότε παντοδύναμη Γερμανία. 

Ας θυμηθούμε τα γεγονότα. 

Το 1940 ο παντοδύναμος Άξονας (Ιταλία & Γερμανία) τρομοκρατούσε όλη την Ευρώπη και είχε υποτάξει μετά από μικρή ή αναιμική αντίσταση την Πολωνία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, τη Δανία, τη Νορβηγία και τη Γαλλία. 

Η μικρή Ελλάς παρατηρούσε ότι ο πόλεμος θα έφτανε στην πόρτα της, αργά ή γρήγορα και ήταν σε διαρκή ετοιμότητα. 

Ο Ιταλός Πρέσβης Εμμ. Γγκράτσι, στις 03:00 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου του 1940 έφθασε στην οικία του Έλληνα Πρωθυπουργό Ιω. Μεταξά. Συναντήθηκε μαζί Του και με ένα τελεσίγραφο ζήτησε να καταλάβει ο ιταλικός στρατός εδάφη της πατρίδος μας. 

Η απάντηση που έδωσε ό Εθνικός Κυβερνήτης απευθυνόμενος στο Γκράτσι, ήταν ένα νέο «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ» σαν άλλος Λεωνίδας,:«Alors,c'est la guerre»- «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο» εκδηλώνοντας έτσι την αρνητική θέση Του, επί των ιταμών ιταλικών αιτημάτων. 

Εκείνη τη στιγμή στο σπίτι της Κηφισιάς, ειπώθηκε το Θρυλικό «ΟΧΙ».Ο Μεταξάς άμεσα στη συνέχεια ενημέρωσε τον Έλληνα Βασιλέα Γεώργιο Β’ για όσα είχαν συμβεί και έπειτα τον Αρχιστράτηγο Αλ. Παπάγο. Και οι τρεις είχαν ήδη συμφωνήσει και είχαν κοινή και αταλάντευτη γραμμή σε περίπτωση ιταλικής επίθεσης. Είχαν συμφωνήσει, ότι η Ελλάδα έπρεπε να αγωνισθεί μέχρις εσχάτων κι έτσι δεν χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Χρόνια νωρίτερα είχε ξεκινήσει η προετοιμασία για τον επερχόμενο πόλεμο με τον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων και τη θωράκιση της χώρας όπως τα απροσπέλαστα οχυρά του Ρούπελ της «γραμμής Μεταξά»! 

Ο εθνικός παλμός και το υψηλό εθνικό φρόνημα της εποχής φαίνεται και στα Ιστορικά διαγγέλματα το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 όπως τα έγραψε η ανεπανάληπτη Ηγεσία της χώρας μας. 

Έγραφε ο Ι.Μεταξάς: 

«Έλληνες, τώρα θα αποδείξωμεν εάν είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας, την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. 

Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον, αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας, και τα ιεράς μας παραδόσεις.

Νυν υπέρ πάντων ο αγών».

Άγιος Λουκιανός ο ιερομάρτυρας Πρεσβύτερος της Εκκλησίας της Αντιοχείας 15 Οκτωβρίου

Ο Άγιος Λουκιανός καταγόταν από τα Σαμόσατα της Συρίας και ήταν γόνος ευσεβούς οικογενείας. Έλαβε την απαραίτητη μόρφωση και μετά το θάνατο των γονέων του, σε ηλικία 12 ετών, μοίρασε την περιουσία του στους πτωχούς. Εντρύφησε στην μελέτη της Αγίας Γραφής και όντας γνώστης της εβραϊκής, διόρθωσε και συμπλήρωσε τις μεταφράσεις των Ο΄, του Ακύλα, του Συμμάχου και του Διοκλητιανού επί τη βάσει του πρωτοτύπου, δωρίζοντας την μετάφρασή του στην εκκλησία της Νικομηδείας. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στην Αντιόχεια και διακρίθηκε για την ζέση του κηρύγματός του, με το οποίο παρακινούσε τους πιστούς στο μαρτύριο. Όταν πληροφορήθηκε ότι ο Διοκλητιανός καταδίωκε στη Νικομήδεια τους Χριστιανούς εγκατέλειψε την Αντιόχεια και πήγε εκεί για να τους συμπαρασταθεί. Συνελήφθη όμως από τον Διοκλητιανό, φυλακίσθηκε και ετελεύτησε από πείνα.

Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείω Πνεύματι, λελαμπρυσμένος, γνῶσιν ἔνθεον, ἐταμιεύσω, καὶ τῆς πίστεως τὸν λόγον ἐτράνωσας, ὅθεν Μαρτύρων ἀλείπτης γενόμενος, Λουκιανὲ ἐν ἀθλήσει ἠρίστευσας. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Γκίκας Τρίπος, ο ήρωας από το αλβανικό μέτωπο: Θα προσπαθήσουμε να μην σε ξεχάσουμε

 

Είναι εύκολο να λέμε λόγια που δεν μας κοστίζουν τίποτα σε πράξεις! Καθισμένοι στην γωνίτσα μας στην ζωή, και ζητώντας πάντα να εξυπηρετούμε τα συμφέροντα του μικρόκοσμου μας, λησμονούμε πως όλα τα πράττουμε μέσα σε μια Ελλάδα που είναι ελεύθερη, επειδή ήρωες πολέμησαν γι΄ αυτήν! Ένας μεταξύ των ηρώων μας είναι ο Γκίκας Τρίπος, ο Έλληνας που έχασε και τα δύο πόδια του στο μέτωπο της Αλβανίας. 

Ο Γκίκας Τρίπος είχε γεννηθεί στην Ύδρα στις 2 Οκτωβρίου του 1917 και είχε πολεμήσει με τον βαθμό του Συνταγματάρχη στο μέτωπο της Βορείου Ηπείρου, τον βίαιο εκείνο χειμώνα του 1940. Τότε που οι Έλληνες κραύγαζαν Αέρα, και ορμούσαν μπροστά για να εξαφανίσουν τον εχθρό που ήθελε να αρπάξει την πατρίδα τους. 

Ενώ μαχόταν στην Πρεμετή της Βορείου Ηπείρου, στις 27 Δεκεμβρίου του 1940, μια ιταλική οβίδα έσκασε και του πήρε και τα δύο πόδια. Το παλικάρι ακρωτηριάστηκε. Στο σώμα. Όμως, όμως! Δεν ακρωτηριάστηκε η ελληνική ψυχή του! 

Όταν αργότερα η πατρίδα ήταν ελεύθερη και γίνονταν οι παρελάσεις, μπροστά μπροστά βρισκότανε ο Γκίκας, περπατούσε χωρίς πόδια, για να αποδώσει φόρο τιμής στους πεσόντες για την ελευθερία Έλληνες. 

Κανείς από εμάς δεν μπορεί να νοιώσει στο ελάχιστο, την προσπάθεια που κατέβαλε ο Γκίκας Τρίπος για να ανοίγει την παρέλαση. Και να περπατά χωρίς πόδια. Προσπάθεια σωματική. Γιατί οι ψυχικές αντοχές του ήταν τόσο μεγάλες, τόσο μυθικές, που εμείς ποτέ δεν θα τις αποκτήσουμε, δυστυχώς...

Ο 13χρονος δεκανέας του Ελληνικού Στρατού – Τον συνέλαβαν και απέδρασε, αφού σκότωσε τρεις φρουρούς!

Η απίστευτη ιστορία 12χρονου που πολέμησε στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο. Πώς έγινε δεκανέας στα 13. Και πώς αφού συνελήφθη από Βούλγαρους, κατάφερε να αποδράσει, σκοτώνοντας τρεις φρουρούς
Ο Γεράσιμος Ραφτόπουλος υπήρξε ο νεότερος υπαξιωματικός στην ιστορία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Με μπόι που δεν ξεπερνούσε τα 140 -150 εκατοστά, κάτι που τον δυσκόλευε ακόμα και να ανέβει στο άλογό του, απέδειξε ότι η γενναιότητα και το θάρρος δεν έχουν να κάνουν με την ηλικία. Γεννήθηκε στο Φισκάρδο της Κεφαλλονιάς το 1900. Μόλις ξέσπασε ο Α΄Βαλκανικός έφυγε απ το νησί του με προορισμό τον Πειραιά και απώτερο σκοπό να υπηρετήσει την πατρίδα.
Εθελοντής ετών 12

Το 12χρονο παιδί αντιμετωπίστηκε ειρωνικά στην αρχή αφού σύμφωνα με τους αρμόδιους «ο πόλεμος είναι μόνο για άντρες». Ο μικρός Γεράσιμος δεν πτοήθηκε. Θα πετύχαινε το σκοπό του με άλλο τρόπο. Έτσι βγήκε από το κτίριο και πήγε αμέσως στο σταθμό των τρένων, τα οποία γεμάτα φαντάρους και εφόδια έφευγαν για το μέτωπο. Μικρόσωμος καθώς ήταν κατάφερε να μη γίνει αντιληπτός από τους φρουρούς και κάτω από τα μάτια τους μπήκε σε ένα βαγόνι γεμάτο στρατιώτες.
Προορισμός του η Λάρισα και το 18ο Σύνταγμα Πεζικού της IV Μεραρχίας. Μπήκε στη σειρά και παρουσιάστηκε κι εκείνος στον Διοικητή. Εκείνος γέλασε αλλά τελικά τον πήρε ως «παιδί του Συντάγματος». Αφού ο μικρός ήθελε τόσο πολύ να πολεμήσει θα τον έβαζαν να κάνει ανώδυνες βοηθητικές εργασίες, όπως να μεταφέρει διαταγές, να γράφει επιστολές, να κάνει δουλειές κλητήρα και ό,τι άλλο δεν έθετε σε κίνδυνο τη ζωή του. Όμως ο μικρός είχε άλλα σχέδια στο μυαλό του και κυρίως να αποδείξει ότι ο ρόλος του δεν ήταν διακοσμητικός.
Ο μικρός ήρωας στη μάχη της Ελασσόνας

Ιωάννης Μεταξάς: «Οἱ μασόνοι εἶναι ἐθνικοί έχθροί τῆς Ἑλλάδος»

ΛΟΓΙΚΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΡΙΓΟΣ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ....

Τόν Μάϊον τοῦ 1937 ο Μεταξᾶς έφώναξε τόν Μανιαδάκην καί τοῦ εἶπε:

“Κώστα (Μανιαδάκης), προτοῦ φύγω γία τήν Γερμανία (για περαιτέρω σπουδές στην Πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου την οποία τελίωσε το 1902) ὁ Διάδοχος (Κωνσταντίνος Α’) μέ κάλεσε στ΄ ἀνάκτορα καί μέ περιποιήθηκε μαζί μέ τόν Φώντα καί τόν Ἱπποκράτη. Εἴχαμε μαζί του ἰδιαίτερη συνομιλία κατά τήν ὁποία μᾶς έμπιστεύθηκε τά μύχια σχέδιά του. Γιά νά μή στά πολυλογῶ, ἤθελε τήν ἀναγέννησι τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας κι αὐτός νά μπῆ στήν ἱστορία σάν Διάδοχος τοῦ Παλαιολόγου. Ἡ Αὐτοκρατορία θά ἀναγεννᾶτο μέ τήν δύναμι τοῦ στρατοῦ. Ἀλλά η δημοκρατία ἦταν ἐμπόδιο στήν δημιουργία ἰσχυροῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ. Ἡ δημοκραττία ἐπίσης μέ τίς “ἰσότητες” καί τίς “ἐλευθερίες” ἐξουδετέρωνε τίς άξίες πάνω στίς ὁποῖες θά μποροῦσε νά στηριχθή ἡ ἀναγέννησι τῆς Αὐτοκρατορίας. Αύτές οἱ άξίες εἶναι ἡ πειθαρχία, ἡ ἱεραρχία, ἡ ὀργάνωσι, ἡ τάξι καί ἡ δύναμι. Ἡ δημοκρατία διεκήρυττε τήν “ἐλευθερία, ἰσότητα καί ἀδελφότητα”. Αὐτή εἶναι ἡ μασονική τριλογία τῆς γαλλικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1789.
Οἱ μασόνοι εἶναι πίσω ἀπό τήν δημοκρατία καί ἐξυπηρετοῦν τά σκοτεινά σχέδια παγκοσμίου ἐπικρατήσεως τοῦ σιωνισμοῦ. Ὁ διεθνής ἑβραϊσμός δέν θέλει τήν συγκρότησι ἰσχυροῦ Ἑλληνικοῦ κράτους. Οἱ μασόνοι εἶναι ἐθνικοί έχθροί τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλά διέταξε ἐμένα νά γραφῶ στή μασονία, διά νά παρακουλουθῶ τήν δρᾶσι τους. Ἰδίως στο Μακεδονικό ζήτημα. Ἔτσι γράφτηκα Μασόνος. Καί ἔπαιξα τόν ρόλο μου. Ἀργότερα τούς παράτησα, ἀφοῦ ἐξάντλησα τήν ἱεραρχία τους, ὠφέλησα πολύ τόν τόπο, μέ τρόπο πού δέν θά γνωσθῆ ποτέ. Τώρα θέλω νά ἐφαρμόσω σχέδιο παρακολουθήσεως τῶν μασόνων. Κτύπα τους. Βάρα. Ἔμμεσα. Πλάγια. Χωρίς νά φαίνεται ὠς ἐπίσημος πολιτική. Ἐπίσης προετοίμασε τήν διάλυσι τῆς ΧΕΝ καί τῶν Προσκόπων. Θά πραγματοποιηθῆ ὅταν σοῦ πῶ καί γιά λόγους πού ἐγώ γνωρίζω…”

«Τι θα ήθελες πρώτα Μητέρα Μου να δεις;»

Σύμφωνα με την Παράδοση μας όταν η Παναγία κοιμήθηκε και πριν μεταβεί στον παράδεισο, την ρώτησε ο Χριστός:

«Τι θα ήθελες πρώτα Μητέρα Μου να δεις;»

Ξέρετε τι ζήτησε η Παναγία;

Να επισκεφθεί τους τόπους της κολάσεως!

Παραξενεύτηκαν οι Προφήτες!

Παραξενεύτηκαν οι Δίκαιοι!

Παραξενεύτηκαν οι Άγγελοι!

Το μόνο που ζήτησε να δει, πριν μεταβεί στον παράδεισο, ήταν τον τόπο που βασανίζονται οι ψυχές εκείνες που δεν φέρθηκαν σωστά στο Θεό και Τον πλήγωσαν βαθιά και με πολλές αμαρτίες στερήθηκαν την αιώνια ζωή.

Δεν της χάλασε το χατίρι ο Χριστός, μόνο που θα την συνόδευαν οι Αγγελοι και οι Άγιοι στην διαδρομή αυτή, στο Βασίλειο του Άδη, εκεί που οι ψυχές είναι θλιμμένες και ταλαιπωρημένες.

Και όταν μπήκε στου Άδη το Βασίλειο, τρόμαξαν οι δαίμονες με το φως που έλαμπε και φοβισμένοι έκαναν στην άκρη.

Και Εκείνη προχώρησε να δει όλους τους τόπους της κολάσεως.

Και τον πρώτο που ζήτησε να δει ξέρετε ποιος ήταν;

Ήταν να δει τον ταλαίπωρο Ιούδα που πρόδωσε τον Υιόν της και μόλις την είδε την ικέτευε να τον σπλαχνισθεί.

Όταν την είδαν και την άκουσαν όλοι οι αμαρτωλοί μέσα στις φωτιές του Άδη, άνοιξαν τα στόματα τους και με ικετευτική φωνή όλοι φώναζαν και ικέτευαν και παρακαλούσαν: «Μητέρα του Θεού, σώσε μας, τους αμαρτωλούς».

Για πρώτη φορά είδαν όλοι οι Άγγελοι και οι Προφήτες τα μάτια της, τόσο δακρυσμένα και τόσο κλαμένα.

Έκλαιγε απαρηγόρητα για τις ψυχές που βασανίζονται πολύ.

Τους βασάνιζε στη γη ο σατανάς λέγοντας τους, πως δεν υπάρχει Θεός και πως μπορούν να κάνουν οτιδήποτε κακό και είδε τώρα τα αποτελέσματα και έκλαψε γι’ αυτές τις ψυχές…

Και ο Χριστός, είδε τα πανέμορφα μάτια της δακρυσμένα και πόνεσε.

Θα ήθελε πολύ να έβγαινε από την κόλαση η Μητέρα Του και να μην βλέπει αυτά που έβλεπε εκείνη τη στιγμή.

Κι όμως η Μητέρα συνέχισε και από όπου περνούσε άνοιγε την αγκαλιά της και άφηνε τα χέρια της σαν σχήμα ευλογίας.

Από όπου περνούσε άφηνε το χέρι της απλωμένο, όπως μια μάνα, που ανοίγει, τα χέρια της, αναζητώντας το παιδί της, εκείνη την στιγμή δεν άντεχαν οι δαίμονες, αλλά ούτε και ο Άδης πλέον στις τιμωρίες.

Σταματούσαν οι τιμωρίες!

Σταματούσε η οργή! Σταματούσε το κακό!

Όπου περνούσε η Παναγία, γαλήνευε αμέσως ο Άδης, λες και γινόταν παράδεισος αμέσως, φωτίστηκαν όλα, πλην ενός σημείου.

Εκείνο το σημείο, ήταν τόσο πυκνό το σκοτάδι, που δεν ήθελε να φέξει.

Αυτό έκανε εντύπωση στην Παναγία και ρώτησε πώς λέγεται αυτό το σημείο του Άδη;

Και της λένε οι Άγγελοι Κυρίου, ότι φτάσαμε στον πάτο του Άδη, δεν υπάρχει κατώτερο στρώμα και το μέρος αυτό ονομάζεται αφάνεια.

Και γονάτισε σε εκείνο το σημείο και ζήτησε να δει ποιοί άνθρωποι και για ποιούς λόγους βρίσκονταν εκεί.

Η προσευχή της Παναγίας εισακούστηκε και οι Άγγελοι της αποκάλυψαν, ότι σε εκείνο το μέρος κολάζονται οι μοναχοί και οι κληρικοί, αλλά και οι πρεσβυτέρες που δεν κράτησαν τη θέση τους πορνεύοντας και όλοι οι αιρεσιάρχες, διότι έγιναν η αιτία να κολάζονται συνεχώς, μέχρι Δευτέρας Παρουσίας, πολλοί άνθρωποι.

Για παράδειγμα ο Μωάμεθ, έγινε πρόξενος να κολαστούν, αλλά και να κολάζονται εξαιτίας του ισλαμισμού πολλοί άνθρωποι.

Η Παναγία πόνεσε τόσο πολύ βλέποντας στον Άδη, όλες εκείνες τις ψυχές, που ζήτησε μία χάρη από το Χριστό, να βρουν όλες αυτές οι ψυχές, κάποια ”άνεση” μέχρι την Δευτέρα Παρουσία, διότι η Παναγία είναι φιλόστοργη Μητέρα όλου του κόσμου, σεσωσμένων και μη.

Και ο Χριστός ικανοποίησε το αίτημα της Παναγίας λέγοντας, ότι θα δίνει στις ψυχές αυτές, από το Πάσχα μέχρι την Πεντηκοστή, κάποια άνεση και παρηγοριά.

Και τότε παρακάλεσε τον Πατέρα της τον ουράνιο να την αφήσει με όλα τα αδελφάκια της από τον ουρανό, τους Αγίους, να είναι στη γη για να αγωνίζεται για τα σπλάχνα Του εδώ και να τα βοηθάει να μην πάει κανένα στην κόλαση, κανένα μα κανέναν.

ΠΑΝΑΧΡΑΝΤΕ ΠΑΡΘΕΝΕ, ΠΙΣΤΩΝ Η ΣΩΤΗΡΙΑ,

ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ, ΠΤΩΧΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ.

ΠΑΝΥΜΝΗΤΕ ΜΑΡΙΑ, ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ ΠΑΡΘΕΝΕ

ΘΕΟΝΥΜΦΕ ΚΥΡΙΑ, ΘΡΟΝΕ ΗΓΛΑΪΣΜΕΝΕ.

ΚΑΤΑΦΥΓΗ ΜΟΥ ΣΚΕΠΗ, ΡΥΣΤΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ,

ΘΕΟΚΥΗΤΟΡ ΚΟΡΗ, ΓΕΝΟΥ ΜΟΙ ΠΑΝΑΓΙΑ.