Στις άγιες ημέρες της Νηστείας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η Εκκλησία δεν μας καλεί απλώς να αλλάξουμε την τροφή μας. Μας καλεί να αλλάξουμε τον άνθρωπο μέσα μας.
Η αποχή από ορισμένες τροφές είναι ιερός και θεόσδοτος θεσμός της Εκκλησίας. Όμως δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι άσκηση ελευθερίας, υπακοής και εγκράτειας, ώστε το σώμα να ταπεινώνεται και η ψυχή να στρέφεται καθαρότερα προς τον Θεό.
Ο ίδιος ο Κύριος μάς προειδοποιεί:
«Τὰ δὲ ἐκπορευόμενα ἐκ τοῦ στόματος ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχεται, κἀκεῖνα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.»
Ματθ. 15,18
Διότι μπορεί ο άνθρωπος να φυλάξει με ακρίβεια το πιάτο του και να αφήσει αφύλακτη τη γλώσσα του. Να απέχει από το λάδι και να μην απέχει από την κατάκριση. Να μετρά τις τροφές και να μη μετρά τα λόγια που πληγώνουν. Να νηστεύει με το σώμα και συγχρόνως να τρέφει μέσα του θυμό, φθόνο, μνησικακία και υπερηφάνεια.
Γι’ αυτό ο Χριστός λέγει:
«Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε.»
Ματθ. 7,1
Και ο Απόστολος Ιάκωβος θυμίζει πόση δύναμη έχει η γλώσσα:
«Ἡ γλῶσσα μικρὸν μέλος ἐστὶ καὶ μεγαλαυχεῖ.»
Ιακ. 3,5
Ένας λόγος μπορεί να αναπαύσει έναν κουρασμένο άνθρωπο, αλλά κι ένας άλλος να ανοίξει πληγή που θα μείνει χρόνια. Το κουτσομπολιό, η συκοφαντία, η ειρωνεία και η κατάκριση δεν πληγώνουν μόνο εκείνον για τον οποίο μιλούμε. Σκοτεινιάζουν πρώτα τη δική μας καρδιά.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μάς διδάσκει να μη νηστεύει μόνο το στόμα από τις τροφές, αλλά και το μάτι, το αυτί, τα χέρια, τα πόδια και κυρίως η γλώσσα από τα αμαρτωλά έργα και λόγια. Τι ωφελεί, άλλωστε, να απέχουμε από κρέας και να κατατρώγουμε τον αδελφό μας με την κατάκριση;
Αυτή είναι η βαθύτερη εργασία της νηστείας: να πολεμήσουμε το πάθος πριν πολεμήσουμε την τροφή.
«Γίνεσθε δὲ εἰς ἀλλήλους χρηστοί, εὔσπλαγχνοι, χαριζόμενοι ἑαυτοῖς.»
Εφ. 4,32
Να αντικαταστήσουμε λοιπόν την οργή με πραότητα, την κατάκριση με σιωπή, τη μνησικακία με συγχώρηση, την ιδιοτέλεια με ελεημοσύνη.
Και μαζί με τη νηστεία να αυξήσουμε την προσευχή:
«Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε.»
Ματθ. 26,41
Να θυμόμαστε και τον λόγο του Κυρίου:
«Σοῦ δὲ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην, μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου.»
Ματθ. 6,3
Η αληθινή νηστεία δεν κάνει θόρυβο. Δεν επιδεικνύεται. Δεν κατακρίνει εκείνον που δεν μπορεί να νηστέψει όπως εμείς. Γεννά ταπείνωση, συμπόνια και επίγνωση των δικών μας αμαρτιών.
Ας παρακαλέσουμε αυτές τις ημέρες την Υπεραγία Θεοτόκο να μας μάθει τη σιωπή που γεννά προσευχή, την ταπείνωση που γεννά μετάνοια και την αγάπη που δεν ζητά να καταδικάσει κανέναν.
Γιατί η νηστεία που ευαρεστεί τον Θεό δεν φαίνεται μόνο στο τραπέζι.
Φαίνεται στον τρόπο που μιλάμε. Στον τρόπο που συγχωρούμε. Στον τρόπο που ελεούμε. Στον τρόπο που βλέπουμε τον αδελφό μας.
Και κυρίως φαίνεται σε μια καρδιά που, λίγο λίγο, παύει να ζητά το δίκιο της και αρχίζει να ζητά το έλεος του Θεού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.