«Ὁ ἐλεῶν πτωχὸν δανείζει Θεῷ.»

Η ελεημοσύνη που γίνεται με ταπείνωση ανοίγει μυστικά τον ουρανό

«Ὁ ἐλεῶν πτωχὸν δανείζει Θεῷ.» λέγει η Αγία Γραφή. Και ο λόγος αυτός δεν είναι σχήμα ανθρώπινης παρηγορίας, αλλά αποκάλυψη θεϊκή. Διότι κάθε πονεμένος άνθρωπος που συναντούμε στον δρόμο της ζωής γίνεται μυστικά εικόνα του Χριστού. Γι’ αυτό και ο Κύριος είπε· «ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε». Όταν λοιπόν βλέπεις έναν άνθρωπο σκυμμένο από τη θλίψη, κουρασμένο από την φτώχεια, πληγωμένο από την εγκατάλειψη, μην σκληρύνεις την καρδιά σου ούτε να προσπερνάς βιαστικά σαν να μη συμβαίνει τίποτε. Στάσου λίγο με συμπόνια. Δώσε έναν λόγο πραότητος, ένα κομμάτι ψωμί, ένα ποτήρι νερό, ένα βλέμμα γεμάτο έλεος. Αυτά τα μικρά, που ο κόσμος θεωρεί ασήμαντα, γίνονται ενώπιον του Θεού θυμίαμα ευωδίας πνευματικής.

Οι Άγιοι Πατέρες διδάσκουν πως η ελεημοσύνη δεν σώζει μόνο εκείνον που λαμβάνει, αλλά κυρίως εκείνον που προσφέρει. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει ότι τα χέρια του φτωχού γίνονται θυσιαστήριο Χριστού. Εκεί ακουμπά ο άνθρωπος το περίσσευμα της αγάπης του και εκεί δοκιμάζεται αν η καρδιά του ζει πραγματικά μέσα στην χάρη. Διότι εύκολο είναι να μιλούμε για πίστη, αλλά δύσκολο να πονέσουμε αληθινά για τον άλλον. Η αληθινή αγάπη δεν ζητά ανταπόδοση, ούτε περιμένει επαίνους. Κάνει το καλό κρυφά, όπως διδάσκει το Ιερό Ευαγγέλιο· «μὴ γνώτω ἡ ἀριστερά σου τί ποιεῖ ἡ δεξιά σου». Η κρυφή ελεημοσύνη γίνεται μυστική συνομιλία της ψυχής με τον Θεό.

Μην εξετάζεις ποιος είναι ο άνθρωπος που υποφέρει, ούτε αν αξίζει βοήθεια κατά την ανθρώπινη κρίση. Ο Χριστός δεν μας δίδαξε να ανακρίνουμε τον πόνο, αλλά να τον θεραπεύουμε. Η καρδιά που ελεεί μοιάζει με την καρδιά του Θεού. Και όπως ο ήλιος φωτίζει δικαίους και αδίκους, έτσι και η χριστιανική αγάπη απλώνεται χωρίς διάκριση. Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος γράφει ότι ελεήμων είναι εκείνος που καίγεται η καρδιά του για όλη την κτίση, για ανθρώπους, για ζώα, ακόμη και για τους εχθρούς του. Αυτή είναι η οδός της θεώσεως. Να γίνει ο άνθρωπος κατοικητήριο της αγάπης του Θεού.

Και όταν κουραστείς από τις δυσκολίες της ζωής και νομίσεις πως άδειασε η δύναμή σου, τότε να θυμάσαι πως η καλοσύνη δεν εξαντλεί τον άνθρωπο, αλλά τον ανασταίνει. Τα πλούτη αυτού του κόσμου χάνονται σαν καπνός, όμως η αγάπη μένει αιώνια ενώπιον του Θεού. Η ελεήμων ψυχή λαμβάνει μυστικά παρηγορία από το Άγιο Πνεύμα. Μια ειρήνη ανεξήγητη, μια χαρά ήσυχη και βαθιά, που δεν γεννιέται από ανθρώπινες επιτυχίες αλλά από την επίσκεψη της θείας χάριτος μέσα στην καρδιά. Εκεί καταλαβαίνει ο άνθρωπος πως τίποτε δεν είναι πιο δυνατό από την αγάπη που γίνεται θυσία.

«Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.»

Όταν η καρδιά μαλακώνει για τον πόνο του άλλου, τότε αρχίζει να κατοικεί μέσα της ο Θεός.