«Γενηθήτω τὸ θέλημά Σου»

Το θέλημα του Θεού δεν είναι ένας σκληρός νόμος που καταπιέζει τον άνθρωπο, αλλά η οδός που τον επιστρέφει στην αληθινή του φύση.

Όσο ο άνθρωπος ακολουθεί το δικό του θέλημα, νομίζει πως βαδίζει ελεύθερος, όμως πολλές φορές οδηγείται σε εσωτερική σύγχυση, σε κόπωση της ψυχής και σε αδιέξοδο που δεν εξηγείται με λόγια. Διότι η καρδιά που απομακρύνεται από τον Θεό, ακόμη κι αν γεμίσει από επιθυμίες και επιτεύγματα, μένει χωρίς ανάπαυση.

Το Γεροντικόν διασώζει μία μεγάλη πατερική αλήθεια διά στόματος του Αββά Ισιδώρου, ότι η σοφία των Αγίων ήταν πως εγνώρισαν το θέλημα του Θεού και παρέδωσαν τον εαυτό τους ολοκληρωτικά εις Αυτόν. Εκεί βρίσκεται το μυστήριο της πνευματικής νίκης. Όχι στην ανθρώπινη δύναμη, ούτε στην αυτάρκεια του νου, αλλά στην υπακοή της αληθείας. «Γενηθήτω τὸ θέλημά Σου» δεν είναι απλώς λόγος προσευχής, αλλά ολόκληρη στάση ζωής, που συντρίβει τον εγωισμό και ανοίγει την καρδιά στην χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Ο άνθρωπος πλάσθηκε «κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν» Θεοῦ. Το «κατ’ εικόνα» το έλαβε ως δωρεά. Το «καθ’ ομοίωσιν» όμως γίνεται αγώνας, σταυρός και ελεύθερη συγκατάθεση της ψυχής στο θείο θέλημα. Γι’ αυτό και ο Άγιος Διάδοχος Φωτικής διδάσκει ότι μόνο εκείνοι που από πολλή αγάπη υπέταξαν την ελευθερία τους στον Θεό, γίνονται πραγματικά όμοιοι με Εκείνον. Διότι τότε παύουν να ανήκουν στον εαυτό τους και γίνονται κατοικητήριο της θείας παρουσίας.

Η μεγαλύτερη πλάνη της εποχής μας είναι ότι ο άνθρωπος θεωρεί ελευθερία το να κάνει ό,τι θέλει. Όμως οι Άγιοι γνώριζαν ότι αληθινά ελεύθερος είναι εκείνος που νίκησε το ίδιο του το θέλημα και έμαθε να λέγει με ταπείνωση «Κύριε, όπως Εσύ θέλεις». Τότε η ψυχή ειρηνεύει. Τότε ακόμη και οι θλίψεις μεταμορφώνονται σε μυστική παρηγορία. Διότι ο Θεός δεν οδηγεί τον άνθρωπο στην απώλεια, αλλά στην σωτηρία, έστω κι αν ο δρόμος περνά μέσα από δοκιμασίες και δάκρυα.

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ.» (Ματθ. 16,24)

«Δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά Σου, ὅτι Σὺ εἶ ὁ Θεός μου.» (Ψαλμός 142)

Η οδός του Θεού δεν είναι πάντοτε εύκολη, είναι όμως η μόνη που δεν αφήνει την ψυχή άδεια στο τέλος. Εκείνος που εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Χριστό, ακόμη κι αν πέσει, ακόμη κι αν λυγίσει, δεν χάνεται. Διότι η υπακοή στο θείο θέλημα γεννά μέσα στον άνθρωπο μία άλλη ζωή, μία ειρήνη που ο κόσμος δεν μπορεί να δώσει.

«Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὅταν κατοικήσῃ εἰς τὴν ψυχήν, ποιεῖ τὸν ἄνθρωπον νὰ λησμονῇ τὸ ἴδιον θέλημα.» Ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σύρος

Να μάθει η καρδιά μας να μην ζητά πάντοτε αυτό που θέλει, αλλά αυτό που σώζει.

Σιωπηλά ευλογημένος είναι ο άνθρωπος που αφήνει το χέρι του μέσα στο χέρι του Θεού.