Υπάρχουν ώρες που ο άνθρωπος αισθάνεται εξαντλημένος από τον αγώνα. Η καρδιά βαραίνει, οι δυνάμεις λιγοστεύουν και ο λογισμός ψιθυρίζει πως δεν αξίζει να συνεχίσει. Εκείνη όμως ακριβώς τη στιγμή, όταν όλα μοιάζουν σκοτεινά, ο χριστιανός καλείται να θυμηθεί ότι η ζωή του δεν ανήκει μόνο στον εαυτό του.
Ο Κύριος είπε: «Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων» και πολλές φορές αυτό το φως δεν είναι τα λόγια μας αλλά η υπομονή μας. Είναι η σιωπηλή προσευχή, η ταπείνωση μέσα στη δοκιμασία, η επιμονή στον δρόμο του Θεού όταν όλα γύρω φαίνονται αντίθετα.
Ίσως να μη γνωρίζουμε ποιος μας παρατηρεί. Ίσως μια ψυχή που παλεύει με την απελπισία να βρίσκει δύναμη βλέποντας τη δική μας υπομονή. Ίσως ένας νέος άνθρωπος να μαθαίνει τι σημαίνει πίστη, όχι από όσα ακούει, αλλά από όσα βλέπει. Οι άγιοι Πατέρες διδάσκουν ότι η αρετή γίνεται κήρυγμα χωρίς φωνή και η υπομονή γίνεται ομολογία χωρίς λόγια.
«Ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται». Η νίκη του χριστιανού δεν βρίσκεται στο να μη δοκιμάζεται, αλλά στο να σηκώνεται κάθε φορά με τη χάρη του Θεού. Δεν είναι η απουσία των πληγών που φανερώνει τη δύναμη της ψυχής, αλλά η μετάνοια, η προσευχή και η εμπιστοσύνη στον Χριστό μέσα από αυτές.
Γι’ αυτό μη μικραίνεις τον αγώνα σου. Κάθε δάκρυ που προσφέρεται στον Θεό, κάθε πτώση που ακολουθείται από μετάνοια, κάθε βήμα που γίνεται με πίστη, γίνεται μαρτυρία για κάποιον άλλον. Και αν ακόμη κανείς άνθρωπος δεν το δει, το βλέπει ο Θεός, ο Οποίος «βλέπει ἐν τῷ κρυπτῷ» και γνωρίζει τους κόπους εκείνων που δεν εγκαταλείπουν τον δρόμο Του.
Κράτα λοιπόν αναμμένο το καντήλι της ψυχής. Μείνε πιστός στον αγώνα. Διότι πολλές φορές μια σιωπηλή καρδιά που ελπίζει στον Χριστό γίνεται η αιτία να αναστηθεί μια άλλη καρδιά που είχε αρχίσει να χάνει την ελπίδα.
«Ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν». Κατά τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.
Η υπομονή σου κηρύττει περισσότερο απ’ όσα λένε τα λόγια σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.