Δεν βάνομεν εις τον νουν μας τους λυπηρούς λογισμούς οπού μας προσβάλλεις.
Καταφρονούμεν ως βέλη νηπίων τα βέλη και τα τόξα σου.
Εχομεν γαρ, εχομεν βοηθούς και άγρυπνους ημών φύλακας τους δύο μέγιστους Αρχαγγέλους.
Εχομεν τον ηλιόμορφο Μιχαήλ, ο όποιος σε κατεκρήμνισεν από τους ουρανούς εις τα καταχθόνια•
εχομεν τον ιεροπρεπέστατον Γαβριήλ, ο όποιος με της χαράς του τα ευαγγέλια διέλυσεν ως αράχνην την πρώτη λύπην και κατάρα όπου προξένησες εις το γένος μας.
Έμαθες με την δοκιμήν, αρχέκακε δράκον, πόσον είσαι ασθενέστατος έμπροσθεν του κραταιοτάτου μας Αρχιστρατήγου Μιχαήλ, όταν ωσάν εν κυνάριον η ζωύφιον σε απεδίωξε από το νεκρό σώμα του Μωϋσέως, ειπών σοι μόνον επιτίμησε σοι Κύριος.
Αυτός και τώρα ομού με τον συναρχιστράτηγόν του Γαβριήλ θέλει σε επιτιμήσει και θέλει σε φυγαδεύσει από ημάς, τους επικαλούμενους πάντοτε το όνομα των δύο τούτων.
Όπου δε το όνομα αυτών επικαλεσθεί, εκείθεν διώκεται και καταργείται η δύναμίς σου, διότι οΰτως απεφάσισε ο Θεός εις τον Ιώβ, να περιπαίζησαι ως ένα ουδέν από τους Αγγέλους του, λέγων περί σου ουκ εστίν όμοιον αντω επί της γης πεποιημένον, εγκαταπαίζεσθαι υπό των Αγγέλων μου.
Του εν Αγίοις Πατρός Ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου.
Αμαρτήσαμε, Κύριε, ανομήσαμε, ασεβήσαμε. Λησμονήσαμε τις εντολές σου Και πορευθήκαμε σύμφωνα με τη δική μας πονηρή σκέψη. Συμπεριφερθήκαμε ανάξια προς την κλήση μας Και προς το Ευαγγέλιο του Χριστού σου. Περιφρονήσαμε τη Θεία Του συγκατάβαση Και τα Άγια παθήματά Του, που για χάρη μας υπέμεινε. Ντροπιαστήκαμε μπροστά στον αγαπητό σου Υιό. Κλήρος και λαός απομακρυνθήκαμε από κοντά σου Και όλοι βρισκόμαστε μακριά από Σένα. Όλοι παρεκτραπήκαμε, ναι, όλοι, και γίναμε ανάξιοι. Κανένας μας, μα ούτε ένας δεν εφαρμόζει δικαιοσύνη και δεν αποφασίζει δίκαια. Αποδειχθήκαμε ανάξιοι της ευσπλαχνίας σου και της φιλανθρωπίας σου Και της στοργικής σου αγάπης, Θεέ μας, εξαιτίας της κακίας και της πονηρίας μας Που εκδηλώθηκε στα καθημερινά μας έργα και στις συνήθειές μας. Συ είσαι γεμάτος αγάπη και αγαθότητα, αλλά εμείς γίναμε παραβάτες του νόμου σου. Συ είσαι μακρόθυμος, αλλά εμείς άξιοι για πολλές τιμωρίες. Γνωρίζουμε την αγαθότητά σου, μολονότι εξακολουθούμε να φερόμαστε ασύνετα. Λίγο μας έχεις τιμωρήσει σε σύγκριση με το πλήθος των αμαρτιών μας. Συ εμπνέεις φόβο, και ποιος μπορεί να αντισταθεί στη δύναμή σου; Εάν θελήσεις να φανερώσεις τη δύναμή σου, τρόμος θα καταλάβει ακόμη και τα όρη. Αλλά και στο μέγεθος της δυνάμεώς σου ποιος ποτέ θα έχει το θάρρος να αντιπαραταχθεί; Εάν κλείσεις τον ουρανό, ποιος μπορεί να τον ανοίξει; Και αν ανοίξεις τους καταρράκτες σου, ποιος θα βρεθεί να τους συγκρατήσει; Πολύ εύκολο είναι σε Σένα να κάνεις σε μια στιγμή τον πλούσιο ζητιάνο και τον φτωχό πλούσιο Να δώσεις ζωή σ΄ όποιον δεν έχει και να οδηγήσεις στον θάνατο αυτό που είναι γεμάτος υγεία Να πατάξεις με ασθένεια, αλλά και να θεραπεύσεις. Και μόνο να θελήσεις κάτι, αυτό έχει γίνει κιόλας πράξη τελειωμένη. Κάνε, Κύριε, να κοπάσει η οργή σου. Δώσε άφεση, Κύριε, συγχώρησε, Κύριε. Μη μας καταδικάσεις ολοκληρωτικά για τις ανομίες μας. Είμαστε και μεις λαός σου και γνήσιοι κληρονόμοι σου. Γι΄ αυτό τιμώρησέ μας, αλλά με επιείκια και αγάπη και όχι με τον θυμό σου. Αμήν.
Η δειλία είναι νηπιακή συμπεριφορά μιας ψυχής που εγήρασε στην κενοδοξία. Η δειλία είναι απομάκρυνσις της πίστεως, με την ιδέα ότι αναμένονται απροσδόκητα κακά.
Ο φόβος είναι κίνδυνος που προμελετάται. Ή διαφορετικά, ο φόβος είναι μία έντρομη καρδιακή αίσθησις, που συγκλονίζεται και αγωνιά από αναμονή απροβλέπτων συμφορών. Ο φόβος είναι μία στέρησις της εσωτερικής πληροφορίας. Η υπερήφανη ψυχή είναι δούλη της δειλίας∙ έχοντας πεποίθησι στον εαυτόν της και όχι στον Θεόν, φοβείται τους κρότους των κτισμάτων και τις σκιές.
Όσοι πενθούν και όσοι καταπονούνται χωρίς να υπολογίζουν κόπους και πόνους, δεν αποκτούν δειλία. Πολλές φορές όσοι υποκύπτουν στην δειλία χάνουν το μυαλό τους. Και είναι φυσικό αυτό, διότι είναι δίκαιος Εκείνος που εγκαταλείπει τους υπερηφάνους, ώστε και οι υπόλοιποι να μάθωμε να μη υψηλοφρονούμε.
Όλοι όσοι φοβούνται είναι κενόδοξοι, αλλ΄ όμως όλοι όσοι δεν φοβούνται δεν σημαίνει ότι είναι ταπεινόφρονες, αφού και οι λησταί και οι τυμβωρύχοι δεν υποκύπτουν εύκολα στην δειλία.
Σε όποιους τόπους συνηθίζεις να φοβήσαι, μη διστάζης να πηγαίνης, όταν ακόμη δεν έχη ξημερώσει. Εάν δείξεις κάποια χαλαρότητα στο σημείο αυτό, τότε θα γηράση μαζί σου το νηπιακό και αξιογέλαστο τούτο πάθος. Ενώ βαδίζεις προς τα εκεί οπλίζου με την προσευχή. Μόλις φθάσης σ΄ εκείνους τους τόπους, ανύψωσε τα χέρια σου. Με το όνομα του Ιησού μάστιζε τους εχθρούς, διότι δεν υπάρχει ούτε στον ουρανό ούτε στην γη ισχυρότερο όπλο. Αφού απαλλαγής από την αρρώστεια αυτή, ας ανυμνήσης τον Λυτρωτή σου∙ διότι εάν τον ευγνωμονής, θα σε σκεπάζη παντοτινά.
Ποτέ δεν μπορείς διά μιας να γεμίσης την κοιλία. Παρόμοια βέβαια δεν μπορείς διά μιας να νικήσης την δειλία. Όταν έχωμε πολύ πένθος, θα υποχωρήση πιο γρήγορα∙ όταν όμως αυτό μας λείπη, θα παραμένουμε συνεχώς δειλοί. «Έφριξάν μου τρίχες και σάρκες» είπε ο Ελιφάζ (Ιώβ δ΄ 15), περιγράφοντας την πανουργία τούτου του δαίμονος.
Άλλωτε εδειλίασε πρώτα η ψυχή και άλλοτε το σώμα, και εν συνεχεία μεταβίβασε το ένα στο άλλο το πάθος. Αν συμβή να φοβηθή το σώμα, χωρίς όμως να εισδύση ο άκαιρος φόβος στην ψυχή, ευρισκόμεθα πλησίον στην θεραπεία. Όταν δε όλα τα δυσάρεστα και απροσδόκητα τα δεχώμεθα πρόθυμα, με συντριμμένη καρδιά, τότε ελευθερωθήκαμε πραγματικά από την δειλία.
Δεν ενισχύει τους δαίμονας εναντίον μας το σκότος και η ερημία των τόπων, αλλά η ακαρπία της ψυχής μας. Μερικές φορές όμως πρόκειται για οικονομική παίδευσι εκ μέρους του Θεού.
Εκείνος που έγινε δούλος του Κυρίου, θα φοβηθή μόνο τον ιδικό του Δεσπότη. Και εκείνος που δεν φοβείται ακόμη Αυτόν, φοβείται πολλές φορές την σκιά του.
Όταν πλησιάση αοράτως ένα πονηρό πνεύμα, φοβείται το σώμα. Όταν όμως πλησιάση κάποιος Άγγελος, αγάλλεται η ψυχή των ταπεινών. Γι΄αυτό, μόλις από την ενέργεια αυτή αντιληφθούμε την παρουσία του, ας τρέξουμε γρήγορα στην προσευχή, διότι ήλθε να προσευχηθή μαζί μας ο αγαθός μας φύλαξ.
Όποιος ενίκησε την δειλία, είναι φανερό ότι ανέθεσε στον Θεόν και την ζωή και την ψυχή του.
«Ο "Πατριάρχης" εκδιώκει ορθόδοξους χριστιανούς στο Άγιο Όρος;
Για την απομάκρυνση από την αστυνομία ενός Ιερέα – Μοναχού από την Ιερά Μονή Εσφιγμένου με εντολή Πατριάρχη – όπως ο ίδιος είπε- μίλησε σήμερα ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Γέροντας Μεθόδιος στον Focus FM 103.6 και στην εκπομπή “Κόντρα στο Σύστημα” με τον ψυχολόγο Γρηγόρη Σερέτη.
«Βγήκε από τη Μονή ιερέας τον άρπαξαν οι Αστυνομικοί και τον απέλασαν χωρίς λόγο, χωρίς αιτία χωρίς εντάσεις» είπε ο Γέροντας.
«Κάθε μέρα μηνύουν στους αστυνομικούς ότι δεν κάνουν το καθήκον τους. Και το καθήκον τους όπως είναι και του "Πατριάρχη" είναι να διώξουν εμάς. Δεν ξέρει όμως άν χτυπήσει κάποιος πάνω σε μια συμπλοκή άν πεθάνει.. τι θα γίνει; Αυτό είναι "Πατριάρχης" και η αγάπη που έχει για όλους; Αν είναι Ορθόδοξος θα πάμε να του φιλήσουμε και τα πόδια κι αν έχει σθένος ας βγει να μας κατηγορήσει ότι λέμε ψέματα. Είναι δυνατόν να δίν ει εντολή να επέμβουν οι αστυνομικοί;» τόνισε επίσης.
«Γιατί όλη αυτή η μανία εναντίον μας; Επειδή δεν θέλουμε να προδώσουμε την πίστη μας; Δηλαδή τι να κάνουμε; Να βγούμε έξω και ν αρχίσουμε να χτυπιoμαστε με τους αστυνομικούς;» διερωτήθηκε ο Γέροντας Μεθόδιος.
Εμβρόντητοι έμειναν όσοι διάβασαν τις χθεσινές δηλώσεις του Οικουμενικού Πατριάρχου σχετικά με την Ιερά Μονή Εσφιγμένου. Ο κ. Βαρθολομαίος σε ανάρμοστο για τον θεσμικό του ρόλο ύφος, δήλωσε με κατηγορηματικό τρόπο, τον «αποτροπιασμό» του για την επιλογή της Ελληνικής Κυβέρνησης, να ακολουθήσει την ειρηνική οδό στην επίλυσης της υπόθεσης της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, και την άρνησή της να επιλέξει την πολεμοχαρή λύση, της βάρβαρης αστυνομικής επέμβασης εναντίον μας, με ό, τι αυτό ενδέχεται να κοστίσει!
Μήπως τελικά οι μάσκες έπεσαν; Όταν στην γειτονική μας πόρτα, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, χιλιάδες παιδιά και αθώοι άνθρωποι, έχουν αποτελέσει το βαρύ τίμημα ενός αδυσώπητου πολέμου, ο οποίος βρίσκεται ακόμα στην αρχή, όταν οι πληγές στην Ουκρανία πολλαπλασιάζονται και είναι ακόμα νωπές, όταν δυστυχώς βλέπουμε δύο μεγάλους πολέμους να βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και να αποδεκατίζουν κοινωνίες, τότε είναι αναγκαίο όσο ποτέ άλλοτε, να υψώνουμε τα χέρια μας στον Ύψιστο, και να προσευχόμαστε για την επικράτηση της ειρήνης και την απομάκρυνση κάθε έριδας και διαβολής.
Πόσο λοιπόν σκάνδαλο προκαλεί η εμπρηστική δήλωση του κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος μη σεβόμενος τις οδυνηρές αυτές στιγμές του πόνου, του θανάτου και του αίματος που βιώνουν συνάνθρωποί μας, ζητά, για πρώτη ίσως φορά, τόσο ωμά και ανερυθρίαστα, την κεφαλή μας «επί πίνακι»!;
Πού είναι οι συνηθισμένοι λόγοι, τους οποίους αρέσκεται να εκφωνεί περί «αγάπης», περί «ανοχής» , περί «προστασίας» των αδυνάτων, περί «προάσπισης» των δικαιωμάτων, περί «περιφρούρησης» των αξιών; Πού βρίσκονται; Πετάχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων; Πού βρίσκεται η έμπρακτη φανέρωση της αγάπης του, μέσα από τις μακρές αγαπολογίες του που βρίσκονται στο διαδίκτυο; Δυστυχώς η αγάπη του κ. Βαρθολομαίου, εξαντλείται στην προστασία των πάγων στην Ανταρκτική, στα δάση του Αμαζονίου, στο πράσινο περιβάλλον και στις μανιώδεις οικουμενιστικές του πρακτικές συμπροσευχόμενος με τους πάντες και τα πάντα!
Ευχαριστούμε την Ελληνική Κυβέρνηση που την συγκεκριμένη στιγμή, δείχνει μεγαλύτερη πνευματική ωριμότητα, από τον «οικουμενικό πατριάρχη» και μας αναγνωρίζει το δικαίωμα στη ζωή, δικαίωμα το οποίο ο «πατριάρχης» επείγεται να μας το αφαιρέσει.
Εφιστούμε την προσοχή σε όλους τους αγιορείτες ότι αυτήν την στιγμή 110 μοναχοί, βιώνουμε με τον πιο απάνθρωπο τρόπο την υποκρισία και την διπλοπροσωπία του «οικουμενικού πατριάχου», και ζητούμε να συνταχθούν με το μέρος μας, για την επικράτηση της δικαιοσύνης, της λογικής και του σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα των μοναχών μας.
Ευχέτης προς Κύριον
Ο καθηγούμενος της ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου όρους
+ Αρχιμανδρίτης Μεθόδιος και οι συν εμοί εν Χριστώ αδελφοί
Υπόθεση: "Τα πιο προικισμένα μυαλά του Βυζαντίου με λύπη παρακολουθούσαν τη βαθμιαία καταστροφή της Αυτοκρατορίας, αλλά κα νείς δεν άκουγε τη φωνή τους". Είναι η πρώτη φορά που το κορυφαίο γεγονός της πτώσης της ελληνικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας αναλύεται σε βάθος και με κριτική ματιά, όχι απλά ως γεγονός αλλά ως ιστορική συνέπεια. Σε αυτό το ταξίδι στη πιο πονεμένη στιγμή της μεσαιωνικής μας Ιστορίας ερχόμαστε αντιμέτωποι με τα συμπεράσματα αυτής της μελέτης, που γίνονται με το βλέμμα στο μέλλον. Αυτό είναι το "μάθημα του Βυζαντίου".
Το "Η κατάρρευση της Αυτοκρατορίας – Το μάθημα του Βυζαντίου", όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος του δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ, αποτελεί ένα (σε μεγάλο βαθμό) προσωπικό πόνημα του Ρώσου Αρχιμανδρίτη Τύχωνα, που γράφει το σενάριο και είναι ο ξεναγός μας στη βυζαντινή Ιστορία. Έτσι, παρήγαγε ένα ντοκιμαντέρ για το Βυζάντιο και την Άλωση της Πόλης μέσα από το οποίο ήθελε να καταδείξει τους κινδύνους που διέρχεται μια αυτοκρατορία όταν αρχίσει να παρακμάζει και όταν ο λαός –και κυρίως η άρχουσα τάξη– αδιαφορούν για τη σωτηρία της.
Η
ομιλία του Ιερομονάχου Γρηγορίου της Ι.Μ. Εσφιγμένου στην Πανελλήνια
κληρικολαϊκή συγκέντρωση στα προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά των
ηλεκτρονικών ταυτοτήτων και την αποχριστιανοποίηση της Ελλάδος.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Το θέμα των νέων ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, αποτελεί μείζον θέμα πίστεως και ομολογίας. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή, διότι ο διάβολος και οι υπηρέτες του θα προσπαθήσουν ή να μας εκβιάσουν ή να μας δελεάσουν, για να μας κλέψουν αυτήν την ομολογία και να απολέσουμε την αιώνια σωτηρία.
Βλέπουμε, έτσι, το ψηφιακό πλέον κράτος, να έρχεται και μας υπόσχεται τα πάντα.
Μας υπόσχεται άνετη και γρήγορη πρόσβαση σε υπηρεσίες, σε νοσοκομεία, σε τράπεζες, σε εμπορικές συναλλαγές και αλλού, με μία όμως απαραίτητη προϋπόθεση: Να λάβουμε απαραίτητα την νέα ταυτότητα με τα δύο ενσωματωμένα τσιπ, να λάβουμε τον δωδεκαψήφιο ισόβιο προσωπικό αριθμό (που στην ουσία είναι αριθμός-χάραγμα), με λίγα λόγια να την λάβουμε αδιαμαρτύρητα και να υποταχθούμε εντελώς, στον αντιχριστιανικό τρόπο ταυτοποίησης, τον οποίο η Νέα Τάξη Πραγμάτων, επιβάλλει.
Γνωρίζουμε, όμως, ότι κάθε επιλογή έχει και το τίμημά της. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, η αποδοχή της επάρατης ταυτότητος, έχει φοβερό τίμημα και αιώνιο αντάλλαγμα. Ποιο είναι αυτό; Είναι ο χωρισμός από τον Χριστό, ο θάνατος της ψυχής και η απώλεια της σωτηρίας.
Και τούτο διότι η αποδοχή της νέας ταυτότητος είναι άρνηση του Θεού σε κάθε επίπεδο. Είναι άρνηση της πίστης μας στον Ιησού Χριστό, άρνηση του Αγίου Βαπτίσματος, άρνηση της Θείας Πρόνοιας.
Όταν η ταυτότητα περιέχει όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την ορθόδοξη ομολογία μας και μείς από φόβο ή δειλία τα λάβουμε, θεωρούμαστε ως να έχουμε αρνηθεί τον Δεσπότη Χριστό. Συγκαταλεγόμαστε με εκείνους του μάρτυρας οι οποίοι ενώ άρχισαν καλά τον αγώνα, όμως στην συνέχεια, επειδή λόγω δειλίας ή ολιγοπιστίας αρνήθηκαν τον Χριστό, τελικά έμειναν έξω του νυμφώνος και κολάσθηκαν! Ξεκάθαρα πράγματα.
Αδέλφια, έρχονται πολύ δύσκολες μέρες. Χρειάζεται πνευματική εγρήγορση, πνευματική προετοιμασία. Ο Χριστός είναι ο μοναδικός αληθινός Θεός. Ως παντοδύναμος δύναται να μας λυτρώσει πολύ εύκολα από τις παγίδες των νοητών και αισθητών εχθρών μας. Όμως επιτρέπει να υπάρχει πόλεμος, επιτρέπει να υπάρχει πειρασμός, για να ξεχωρίσουν οι εκλεκτοί, από τους χλιαρούς. Για να φανούν οι γνήσιοι υιοί από τους νόθους, για να φανούν οι αγωνιστές από τους λιποτάκτες, για να φανούν τέλος πάντων, οι αγαπώντες το Αρνίο από τους αγαπώντας το θηρίο 666. Όσοι θέλουμε να κερδίσουμε τον γλυκύτατο Ιησού μας, θα κληθούμε να αγωνιστούμε, θα κληθούμε να αποδείξουμε την αγάπη μας και την αφοσίωσή μας στον Χριστό. Κάποιοι θα βιώσουν στερήσεις και κακουχίες, κάποιοι άλλοι απομόνωση και ειρωνείες, κάποιοι, οι πιο ευλογημένοι, ενδέχεται να γευθούν και το μαρτύριο για την προσήλωσή τους στα ορθόδοξα ιδανικά.
Όλοι αυτοί, και ειδικά οι τελευταίοι, θα είναι μακάριοι και τρισμακάριοι. Θα αξιωθούν να βρίσκονται μαζί με το εσφαγμένο Αρνίο αιωνίως και θλίψη δεν θα δύναται πια να τους πλησιάσει.
Αγαπητοί, είμαστε πια στην τελική ευθεία για να αντιπαραταχθούμε με τις δυνάμεις του σκότους. Μπορεί προς στιγμή να φαίνονται δυνατοί, να φαίνονται ότι είναι πολλοί κι εμείς λίγοι, όμως μπροστά στον Χριστό μας είναι ένα τίποτα, είναι το ουδέν.
Ένα πρέπει εμείς να προσέξουμε, να μείνουμε ανυποχώρητοι μέχρι τέλους. Να μείνουμε στερεοί στην ομολογία μας και στον καλό αγώνα που αρχίσαμε. Μόνο τότε θα νικήσουμε. Τίποτα δεν έχουμε να φοβηθούμε. Η Παναγία και ο Υιός της είναι δίπλα μας, μας εμψυχώνουν, μας παρακολουθούν, μας ευλογούν και θα νικήσουμε!
Ο υπομείνας εις τέλος ούτως σωθήσεται.
Αυτό εύχομαι για όσους είναι σήμερα συγκεντρωμένοι εδώ, αλλά και για όσους δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν.
Καλή δύναμη! Καλή νίκη! Ο Χριστός εξήλθε νικών και ίνα νικήσει!
Ευχέτης προς Κύριον,
Ο Κ Α Θ Η Γ Ο Υ Μ Ε Ν Ο Σ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ
₊ Αρχιμανδρίτης Μεθόδιος και οι συν εμοί εν Χριστώ Αδελφοί
Πρέπει όμως να γνωρίζεις και το εξής: ότι αν εσύ δεν κάνεις την κατάλληλη εξέταση των αμαρτιών σου πριν να εξομολογηθείς, όσες αμαρτίες λησμονήσεις και δεν τις εξομολογηθείς, είναι ασυγχώρητες επειδή η αλησμονησία αυτή έγινε από εσένα με την θέλησή σου, επειδή μπορούσες να τις θυμηθείς με την εξέταση και δεν το έκανες.
Εάν όμως κάνεις την κατάλληλη εξέταση και τύχει να λησμονήσεις κάποια αμαρτία σου, ως άνθρωπος επιλήσμων, που είσαι, αυτή η αμαρτία, λένε μερικοί, ότι συγχωρείται μαζί με τις άλλες, που εξομολογήθηκες διότι η αλησμονησία αυτή δεν είναι θεληματική, αλλά ακούσια.
Εάν όμως μετά την εξομολόγηση την θυμηθείς, πρέπει να πας πάλι στον Πνευματικό και να εξομολογηθείς και αυτήν.
Τώρα ακόμη και το Parmigiano Reggia no αλλάζει «πρόσωπο» και
το κάνει με έναν εντελώς απροσδόκητο τρόπο: ποιος ξέρει αν τώρα θα το
σκεφτείτε δύο φορές πριν το αγοράσετε;
Το Parmigiano Reggiano είναι ένα από τα τυπικά προϊόντα της
χερσονήσου μας. Τώρα, όμως, όλες οι μορφές του θα έχουν ένα μικροτσίπ
μέσα για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο. Ας μάθουμε λοιπόν όλους τους
λόγους πίσω από την απόφαση της εταιρείας.
Όλος ο κόσμος γνωρίζει το Parmigiano Reggiano, ένα από τα ιταλικά τυριά DOP
και για πολλούς θεωρείται και «ο βασιλιάς των τυριών». Παράγεται
κυρίως στις επαρχίες Πάρμα, Ρέτζιο Εμίλια και Μόντενα, με την
παγκοσμιοποίηση αυτό το προϊόν έφτασε σε όλα τα έθνη του κόσμου. Για
την παρασκευή του χρησιμοποιούνται μόνο τρία συστατικά απόλυτης
ποιότητας όπως: νωπό γάλα αγελάδων που τρέφονται με ντόπιο χόρτο και
χορτονομή, φυσική πυτιά και αλάτι. Έχει μια μοναδική γεύση, η οποία
συχνά αντιγράφεται από δευτερεύουσες μάρκες γύρω από το μπλοκ.
Ακριβώς για αυτόν τον λόγο καθίσταται επιτακτική η προστασία της
γνησιότητας του Parmigiano Reggiano, ενός από τα εξαιρετικά προϊόντα που
παράγονται στην επικράτειά μας. Για να γίνει αυτό, για άλλη μια φορά,
είναι χρήσιμο να αξιοποιηθούν οι νέες τεχνολογίες. Αυτή είναι η
τελευταία ιδέα που έλαβαν υπόψη οι παραγωγοί αυτού του τύπου τυριού.
Τώρα λοιπόν ο στόχος είναι τοποθετήστε βρώσιμα μικροτσίπ μέσα στις φόρμες των 40 κιλών.
Αυτό θα πρέπει να συνδέεται με το blockchain το οποίο με τη σειρά του
θα πιστοποιεί την αυθεντικότητά του. Ας δούμε πώς λειτουργεί.
Το Parmigiano Reggiano θα έχει ένα βρώσιμο μικροτσίπ μέσα: θα χρησιμεύει για την προστασία της αυθεντικότητας !!!!!!!!!