Οι συχνές προκλήσεις τους διά των οποίων από...
τη μια ανακινούν το μεγάλο κεφάλαιο του ρατσισμού και από την άλλη με την προβιά της ανεξιθρησκείας προσπαθούν να επιβάλλουν τη λυκόμορφη θρησκεία τους μας υποχρεώνουν να παραθέσουμε τους παρακάτω διαλόγους για να φανεί το ήθος της Ορθοδόξου Εκκλησίας στη σχέση της με παντός είδους ανθρώπους διαφόρων θρησκειών αλλά και για να ενισχυθεί το φρόνημα των πιστών Χριστιανών με ατράνταχτα θεολογικά επιχειρήματα.
(Σε ορισμένα πολύ σημαντικά σημεία του διαλόγου παρατίθενται και σχετικοί λόγοι του αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού)
Πηγές:
- αγ. Γρηγορίου Παλαμά, Διάλογος με τους Χιόνες, τ.7 ΕΠΕ,
- Φιλοθέου Κοκκίνου «Βίος αγ. Γρη. Παλαμά»,
- αγ. Γρηγ. Παλαμά και διαθρησκειακές συναντήσεις ¨Θεοδρομία¨ (π. Θ. Ζ.), τ.2, έτος ΙΓ΄
- αγ. Γρηγορίου Παλαμά, προς Φιλόθεον, τ.4 ΕΠΕ,
- αγ.Ιω. Δαμασκηνού, Περί αιρέσεων, τ. 2 ΕΠΕ.
Λίγα λόγια για την εποχή του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά:
Η εποχή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, 14ος αι. μ. Χ. χαρακτηρίζεται από τρεις βασικούς κινδύνους: Τις επιδρομές των Οθωμανών, την ανάπτυξη των σλαβικών λαών (Ρώσοι, Πολωνοί, Τσέχοι, Σέρβοι) και τον Σχολαστικισμό της Δύσεως (Βαρλααμισμός).
Οι Βαρλααμιστές ερμηνεύουν όλη την διδασκαλία της Εκκλησίας με βάση τη λογικήμέ συνέπεια να ακυρώνουν στην πράξη το μυστήριο της σωτηρίας του ανθρώπου· σημαντικές παρεκκλίσεις από την ορθόδοξη διδασκαλία είναι η άρνηση της διακρίσεως ουσίας και ενεργειών, η κακοδοξία περί της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού κλπ.
Παράλληλα έχουμε την εμφάνιση της αιρέσεως των Μασσαλιανών (απολυτοποίηση της ασκήσεως-νηστείας-προσευχής και αγαμίας, της ακτημοσύνης χωρίς εργασία και περιφρόνηση των μυστηρίων) και των Βογομίλων [(δυαλισμός: καλό–κακό, φως–σκότος, Θεός-διάβολος, όλα στο ίδιο επίπεδο, ισόκυρα και ισοδύναμα) και άρνηση της Αγίας Τριάδος·πολεμική κατά των μυστηρίων, της εκκλησιαστικής ιεραρχίας και της του Χριστού γεννήσεως].
Ο άγιος συνεκρούσθη μαζί τους.
Σύντομος ιστορικο-θεολογικός βίος του Αγίου:
Ο Αγιος γεννιέται το 1296 στην Κων/πολη. Μόνασε στο όρος Παπίκιο στα σύνορα Θράκης – Μακεδονίας, στις Ιερές Μονές Βατοπεδίου, Μ. Λαύρας, και Εσφιγμένου· το 1326 χειροτονείται ιερέας στη Θεσσαλονίκη, αναχωρεί για Βέροια, και τελικά καταλήγει στο ησυχαστήριο του Αγίου Σάββα στο Άγιο Όρος. Την 14η Νοεμβρίου 1359, 63 ετών, παραδίδει την ψυχή του στον Χριστό.
Θεολογία του Αγίου Γρηγορίου:
Ο Αγιος είναι ο κυριότερος εκφραστής του Ησυχασμού[1], της μεθέξεως της ακτίστου θείας χάρης , κατά παρόμοιο τρόπο που οι μαθητές μετείχαν στο θαβώριο φως· για να φθάσει βέβαια στο στάδιο του φωτισμού απαιτείτο εργασία αδιαλείπτου προσευχής και δακρύων.












