Εξωγηίνοι και UFO: Υπάρχουν; ΜΕΡΟΣ Γ'

(Η τρίτη από τις τρεις συνολικά αναρτήσεις εκ των οποίων αποτελείται το παρόν πολύ σημαντικό άρθρο)

-Αν όχι, τι είδαν όλοι αυτοί οι μάρτυρες που βεβαιώνουν τη θέασή τους;
-Γιατί τους “αναμένει” το Βατικανό;
-Και, αν ναι, τι ακριβώς είναι και τι συμβαίνει με αυτούς;

-ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ Ή ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;
-Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΞΩΓΗΪΝΩΝ ΩΣ ΣΗΜΕΙΟ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ
-Η ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ «ΧΩΡΟΣ»

5. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ...

α) Άρτοι και θεάματα

Κάθε φορά που ο άνθρωπος χάνει τον πνευματικό του προσανατολισμό, αναζητά «άρτους και θεάματα» για να διασκεδάσει την πλήξη του. Αυτό συμβαίνει, γιατί όσο πιο υλιστικός είναι ο τρόπος ζωής, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η ανάγκη για φυγή από την πεζή πραγματικότητα του κόσμου των αισθήσεων. Παλαιότερα ο Νίτσε είχε αναρωτηθεί: «και τώρα που σκοτώσαμε τον Θεό, τι;», εκφράζοντας την πλήξη του σάρκινου ανθρώπου.
Η λύση που προτάθηκε για τον επαναπροσανατολισμό του πνευματικού δυναμικού της ανθρωπότητας, εστιάστηκε στην καλλιέργεια των Τεχνών και των Επιστημών. Η επακόλουθη υλική ευημερία αποτέλεσε τη βάση για την εδραίωση της πεποίθησης στο συλλογικό ασυνείδητο, ότι ο άνθρωπος είχε επιτέλους ανακαλύψει τα κατάλληλα εργαλεία για την υλοποίηση των ονείρων και των επιθυμιών του. Η σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης, προσφέρει περισσότερο από ποτέ, κάθε τύπου ανέσεις και «άρτους», που εκδηλώνονται μέσα από την αδιάκοπη και πρωτοφανή εξέλιξη των τεχνολογικών μέσων, αλλά και την ανάπτυξη ενός τεράστιου πλήθους «θεαμάτων» για ψυχαγωγία και διασκέδαση.
Η γκάμα των προσφερομένων αγαθών καθημερινά ανανεώνεται με εξωφρενικούς ρυθμούς, προκειμένου να ικανοποιηθεί η ακόρεστη δίψα του σύγχρονου ανθρώπου για κάτι καινούριο, που θα προσδώσει λίγες στιγμές χαράς και απόλαυσης στη μονότονη ζωή του.
Ο σύγχρονος άνθρωπος, μέσα στη σύγχυση και στην ταχήτητα της εποχής της παγκοσμιοποίησης, θα παρουσιάζεται εξαιρετικά εύπιστος και παθητικά επιδεκτικός στην αποδοχή μύθων και φαντασιώσεων με το ένδυμα της Αλήθειας. Θα αποζητά εναγωνίως, μέσα στην άγνοια του, «σημεία εξ ουρανού» για να διασκεδάσει την πλήξη του.

Τα λόγια τού Αποστόλου Παύλου γιά τούς έσχατους καιρούς, φαίνονται σήμερα πιό επίκαιρα από ποτέ: «θά ύπάρξέι καιρός πού οι άνθρωποι δέ θά ανέχονται τήν υγιή διδασκαλία άλλά θά συσσωρεύουν δασκάλους πού θά τούς γαργαλάνε τά αυτιά σύμφωνα μέ τις επιθυμίες τους καί τήν μέν αλήθεια θά πάψουν νά ακούνε, θά στραφούν δέ πρός τούς μύθους»! (Προς Τιμόθ, Β, δ 3-4).
Τό έδαφος γιά τήν έπανεμφάνιση τών δαιμονικών φαντασιώσεων μέ νέα έκλεπτυσμένη μορφή, ένδεδυμένη μέ έπιστημονικό και τεχνολογικό μανδύα, θά καλλιεργηθεί προσεκτικά καί συστηματικά μέσα άπό τή λογοτεχνία τού φανταστικού (Ε. Α. Poe, Η. Ph. Lovecraft, C. Barker, S. Κing καί πολλοί άλλοι...) καί τήν έπιστιμονική φαντασία ('Ι. Βέρν, H.G. Wells, Ι. Asimov, Ph. Dick, Αrthur Clark, Ray Bradbυry κ.ά), τομείς πού κυριάρχησαν, τόσο στις εκδόσεις όσο καί στόν κινηματογράφο.

β) Επισκέπτες από τό «Διάστημα»

Εξωγήινοι και UFO: Υπάρχουν; ΜΕΡΟΣ Β'

(Η δεύτερη από τις τρεις συνολικά αναρτήσεις εκ των οποίων αποτελείται το παρόν πολύ σημαντικό άρθρο.)

-Αν όχι, τι είδαν όλοι αυτοί οι μάρτυρες που βεβαιώνουν τη θέασή τους;
-Γιατί τους “αναμένει” το Βατικανό;
-Και, αν ναι, τι ακριβώς είναι και τι συμβαίνει με αυτούς;

-ΑΝΘΡΩΠΟΘΕΟΣ ΚΑΙ ΕΞΩΓΗΙΝΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ
-ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ Ή ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;
-Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΞΩΓΗΪΝΩΝ ΩΣ ΣΗΜΕΙΟ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ
-Η ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ «ΧΩΡΟΣ»

γ) Η έννοια τού χώρου στή σύγχρονη επιστήμη

Στή σύγχρονη κοσμολογία, ή έννοια τού χώρου είναι συνυφασμένη μέ τήν έννοια τού χρόνου (βλ. Χωροχρονικό συνεχές τού Einstein). Ο χώρος περιγράφεται πλέον καί γίνεται αντιληπτός μέ βάση το φώς καί τήν ταχύτητα του. Μεγάλο έρώτημα γιά τήν όλοκληρωμένη κατανόηση του χωροχρονικού συνεχούς αποτελεί ή πραγματική φύση τής ύλης καί οί τέσσερις δυνάμεις άλληλεπίδρασης της (Ασθενής καί Ισχυρή Πυρηνική, Ηλεκτρομαγνητική, Βαρυτική). Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι σήμερα παραμένει άναπόδεικτη ή θεωρία τής ένοποιήσεως τών τεσσάρων δυνάμεων τής ύλης, σύμφωνα μέ τήν όποία οι έν λόγω δυνάμεις έχουν τήν ίδια φύση καί τήν ίδια αίτία.
Προκλητική γιά τήν αυθεντία τής σύγχρονης Επιστήμης είναι καί ή αδυναμία της νά κατανοήσει τή διαδικασία, μέσω τής όποίας ή ένέργεια άποκτά άδράνεια καί μετατρέπεται σέ ύλη (βλ. Σωματίδιο Ηίggs, θεωρία Υπερσυμμετρίας). Η σύγχρονη Επιστήμη όμολογεί ότι δέν έχει έπιτύχει άκόμα τήν ολοκληρωμένη κατανόηση του χώρου καί τής ύλης πού ένυπάρχει σέ αυτόν, καθώς, στην προσπάθειά της νά έξερευνήσει τήν πραγματική φύση και τά απώτερα όριά τους, βρέθηκε μπροστά σπή σκοτεινή ύλη καί στή σκοτεινή ένέργεια πού φαίνεται νά άποτελοϋν τό 23% καί τό 73%ο αντίστοιχα τής συνολικής μάζας του σύμπαντος. Μόνο τό 4%ν είναι πλέον αποδεκτό ότι μπορεί νά είναι ορατό άπό τίς άνθρώπινες αίσθήσεις!
Εάν στήν παραπάνω -πλέον έπιοτημονική- βεβαιότητα προστεθεί:

-ή αρχή τής άπροσδιοριοτίας τού Ηeisen-berg, κατά την όποία είναι άδύνατον νά προσδιοριστούν μέ άπόλυτη άκρίβεια ταυτόχρονα τά χαρακτηριστικά τής θέσης καί τής κίνησης ένός ύλικού σωματιδίου καί τό πείραμα τής γάτας του Schrondinger, κατά τά όποίο άποδεικνύεται μέ τόν ευφυέστερο δυνατό τρόπο ότι ό παρατηρητής έπηρεάζει καθοριστικά τά άποτελέσματα ένός πειράματος, τότε καταλήγουμε στό έξής συμπέρασμα: οί γνώσεις τού σύγχρονου ανθρώπου σχετικά μέ την έννοια καί την οντολογική ουσία τοϋ χώρου καί του χρόνου, παραμένουν έξαιρετικά περιορισμένες, παρά την αλματώδη πρόοδο τής Επιστήμης καί την έκρηξη τής Τεχνολογίας.

-Η θεωρία τής Σχετικότητας (Γενική καί Είδική), ή Κβαντομηχανική, ή θεωρία τής Μεγάλης Έκρηξης (Big Bang), ή θεωρία τών Χορδών, έχουν δώσει στήν ανθρώπινη διάνοια μιά τελείως διαφορετική αίσθηση τού χώρου, σέ σημείο πού ή παραδοσιακή Ευκλείδια Γεωμετρία νά άδυνατεί νά την περιγράψει στό σύνολό της.

Η ανάγκη για νέα θεώρηση καί άντίληψη τού χώρου, όδήγησε τόν Ρώσο μαθηματικό Nikolai I. Lobachevsky (1792- 1856, Υπερβολική Γεωμετρία) καί τόν Γερμανό μαθηματικό Georg F.B. Riemann (1826 -1866, Διαφορική Γεωμετρία) στή διατύπωση νέων άξιωματικών γεωμετρικών συστημάτων, ικανών νά άποδώσουν τά δεδομένα πού ή νέα κοσμολογία παράγει.

δ) Ο χώρος στήν Άγιο-Πατερική Γραμματεία

Εξωγήινοι και UFO: Υπάρχουν; ΜΕΡΟΣ Α'

(Η πρώτη από τις τρεις συνολικά αναρτήσεις εκ των οποίων αποτελείται το παρόν πολύ σημαντικό άρθρο)

-Αν όχι, τι είδαν όλοι αυτοί οι μάρτυρες που βεβαιώνουν τη θέασή τους;
-Γιατί τους “αναμένει” το Βατικανό;
-Και, αν ναι, τι ακριβώς είναι και τι συμβαίνει με αυτούς;

-ΑΝΘΡΩΠΟΘΕΟΣ ΚΑΙ ΕΞΩΓΗΙΝΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ
-ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ Ή ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;
-Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΞΩΓΗΪΝΩΝ ΩΣ ΣΗΜΕΙΟ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ
-Η ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ «ΧΩΡΟΣ»

EΔΩ ΚΑΙ ΕΞΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ζει την εποχή των ΠΡΟ και των Εξωγηίνων. Από πολλές πλευρές, πρόκειται για ένα κρίσιμο ζήτημα που απασχόλησε και φαίνεται ότι πρόκειται να απασχολήσει έντονα την Κοινή Γνώμη στο προσεχές διάστημα...

Το φαινόμενο πέρασε από πολλές φάσεις:

Εκ μέρους των Αρχών άκρα μυστικότητα και αμφισβήτηση, ακολούθως ειρωνία και χλευασμός, έως τη σημερινή αποδοχή του, οπότε και πολλά κράτη ομολογούν ότι πράγματι απέκρυψαν σχετικές πληροφορίες, ενώ το Βατικανό ανοιχτά δηλώνει ότι περιμένει Εξωγηίνους επισκέπτες στον πλανήτη μας!
Παράλληλα, και ενώ η επιστημονική κοινότητα επέμενε να θεωρεί όλες τις περιπτώσεις θέασης ΑΤΙΑ ως... παραπλανητικές εμφανίσεις «του πλανήτη Αφροδίτη» και να χαρακτηρίζει ψεύτες ή διαταραγμένους όσους μιλούσαν για επαφές «3ου ή 4ου τύπου» με Εξωγηίνους, αναπτύχθηκαν πολλές θεωρίες συνωμοσίας γύρω από το ζήτημα.

Η πρώτη θεώρησε τα UFO και τους επιβάτες τους ως Εξωγηίνους.

Η δεύτερη μίλησε για απόρρητη και μυστική γήινη τεχνολογία.

Μία τρίτη -με εκκίνηση τη θεωρία για την Κούφια Γη- θεώρησε ότι προέρχονται από βάσεις ενδογήινων.

Κάποιοι άλλοι μίλησαν για αιθερικά σκάφη ή Γήινους χρονοταξιδιώτες...

Ενώ τέλος, υπάρχουν και αυτοί που θεωρούν το όλο ζήτημα μια τεράστια σκηνοθετημένη πλεκτάνη. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, οι κυβερνήσεις συντηρούν έντεχνα το ζήτημα, με σκοπό να αποπροσανατολίζουν την Ανθρωπότητα από τα πραγματικά της προβλήματα ή για να επισπευθεί η Παγκοσμιοποίηση, αφού, εν όψει ενός υποτιθέμενου κινδύνου από το Διάστημα, η ανάγκη για μία παγκόσμια κυβέρνηση θα προβάλει επιτακτική. Η όλη «παράσταση» θα κορυφωθεί τον κατάλληλο χρόνο, με μία ορατή από όλους όσο και δραματική «άφιξη» με τη βοήθεια της τεχνολογίας των ολογραμμάτων!

Το δημογραφικό χτυπάει κόκκινο

Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ, ιατρός

Το υπ’ αριθμόν ένα Εθνικό μας πρόβλημα σήμερα δεν είναι ούτε τα οικονομικά μας ελλείμματα ούτε οι απάνθρωπες φοβέρες των αδίστακτων δυτικοευρωπαίων. Είναι πάνω απ’ όλα η υφιστάμενη ήδη δημογραφική μας συρρίκνωση και η επιχειρούμενη τελευταίως αλλοίωση της δημογραφικής μας ομοιογένειας.

Στις ημέρες μας, δυστυχώς, η δημογραφική εικόνα της Πατρίδας μας έχει περιέλθει σε κατάσταση τραγική! Το βεβαιώνουν τα ίδια τα γεγονότα:

1^ον). Πέρυσι, για πρώτη φορά στα χρονικά της σύγχρονης ιστορίας μας, οι θάνατοι ήσαν περισσότεροι από τις γεννήσεις.

2^ον). Για την απλή και μόνον διαδοχή των γενεών και όχι βεβαίως για την αύξηση του πληθυσμού απαιτείται ένας δείκτης γεννητικότητας τουλάχιστον 2,1. Σήμερα, όμως, ο δείκτης αυτός στην Πατρίδα μας, συμπεριλαμβανομένων ακόμα και των τοκετών από μητέρες αλλοδαπές,  είναι στο 0,9. Αυτό σημαίνει, ότι ο πληθυσμός της χώρας μας όχι μονάχα μειώνεται δραματικά, αλλά και αλλοιώνεται δημογραφικά και πολιτισμικά ως προς την ομοιογένεια και την συνοχή του.

3^ον). Στα δημόσια μαιευτήρια των Αθηνών οι τοκετοί των αλλοδαπών μητέρων, σε απόλυτους αριθμούς, έχουν ξεπεράσει τους τοκετούς των Ελληνίδων.

4^ον). Οι λαθρέως κατά χιλιάδες εισερχόμενοι στην πατρίδα μας Αφρικανοί και Ασιάτες, στην πλειονότητά τους, είναι νέοι άνθρωποι και μάλιστα μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, με ό, τι αυτό συνεπάγεται πάνω στο ζωτικότατο θέμα του δημογραφικού μας μαρασμού.

5^ον). Η αρμόδια στατιστική υπηρεσία της Ε.Ε., με δεδομένο τους σημερινούς δείκτες γεννητικότητας, μας δίνει ένα όριο επιβίωσης, ως έθνους, το πολύ μέχρι 65 χρόνια.

Μπροστά σ’ αυτήν την πρόκληση του δημογραφικού μας αφανισμού, τί έχουμε πράξει ως λαός; Η απάντηση είναι, ότι, δυστυχώς, δεν επράξαμε σχεδόν τίποτε το ουσιαστικό. Και όχι μόνον ολιγωρήσαμε και αδρανήσαμε, αλλά, σε κάποιες περιπτώσεις, σπρώξαμε κιόλας τα πράγματα, ώστε να επιταχύνουμε ακόμα περισσότερο την επέλευση της δημογραφικής μας καταστροφής.

Εμείς οι ίδιοι, με τα ίδια μας τα χέρια, υπογράψαμε και εφαρμόσαμε την σημερινή μας δημογραφική κατάντια, όχι βεβαίως γιατί σαλέψανε ξαφνικά τα μυαλά μας, αλλά διότι εδώ και αρκετά χρόνια έχουμε πετάξει στο καλάθι των αχρήστων την Πατροπαράδοτη πνευματική μας κατάσταση.

Με άλλα λόγια, τα πραγματικά αίτια του σημερινού δημογραφικού μας προβλήματος δεν πρόκειται να τα βρούμε ούτε στις αποφάσεις των τραγικών Βουλευτηρίων της λεγόμενης πολιτικής ορθότητας, ούτε και στον ξύλινο λόγο της εκκοσμικευμένης εκκλησιαστικής μας ηγεσίας, για τον απλούστατο λόγο, ότι η δημογραφική μας κατάρρευση είναι προϊόν της πνευματικής κατάστασης ολόκληρου του λαού μας.

Έχει να κάνει, δηλαδή, αποκλειστικά και μόνον με την υπακοή μας στο θέλημα του Θεού, την μυστηριακή μας ζωή και το ενδιαφέρον μας για ενεργό συμμετοχή στην λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας.

Στον βαθμό, λοιπόν, που θα ξαναμπούμε στον στίβο της καθ’ ημάς Ασκητικής, αγωνιζόμενοι για την κάθαρση, τον φωτισμό και την θέωση, θα κατορθώσουμε, εκτός των άλλων, και την ποθούμενη δημογραφική μας σωτηρία.

Άλλωστε, πότε οι Έλληνες αναδείχθηκαν συλλογικώς φιλότεκνοι, φιλότιμοι και φιλοπάτριδες; Μονάχα όταν ήσαν φιλόθεοι και η ζωή τους στόχευε στην αγιότητα.

Μελέτες αποδεικνύουν ότι οι λεσβίες κτυπούν τις συντρόφους τους περισσότερο από τους ετεροφυλόφιλους άνδρες

Και ενώ υπάρχει μια σταθερή πολεμική εναντίον των ανδρών που οφείλεται σε φουσκωμένα στατιστικά στοιχεία βιασμών και ενδοοικογενειακής βίας, μια εκκωφαντική σιωπή επικρατεί για μια σοκαριστική, αλλά σαφώς "άβολη" είδηση. Η μία μελέτη μετά την άλλη έρχονται να υποστηρίξουν ότι οι λεσβίες είναι εξίσου ή και περισσότερο βίαιες από τους άντρες συντρόφους στις ετεροφυλόφιλες σχέσεις.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αποφεύγουν τέτοιες ειδήσεις, γιατί δημιουργούν πρόβλημα στην κοινωνική μηχανική και στην δημιουργία στερεοτύπων. Για αυτό και δεν αισθάνονται "άνετα" τα media με τέτοιες ειδήσεις και γενικώς τις "θάβουν". Βλέπετε, εάν γίνει δεκτό ότι οι λεσβίες, όθεν ένα υποσύνολο των γυναικών, διαπράττουν ενδοοικογενειακή βία το ίδιο ή και περισσότερο από ό, τι οι άνδρες, υπονομεύονται κατάφωρα οι φεμινιστικές εμμονές με τον φανταστικό "πατριαρχικό" έλεγχο και τα ανδρικά προνόμια. 

Πολλές από αυτές τις ίδιες μελέτες υποστηρίζουν ότι στις ομοφυλοφιλικές ανδρικές σχέσεις υπάρχει τόση ενδοοικογενειακή βία όση και στις ετεροφυλοφιλικές σχέσεις. Αλλά τα δείγματα της ενδοοικογενειακής βίας σε ζευγάρια ομοφυλόφιλων γυναικών παρέχουν μια καλύτερη αναλογία, καθώς εδώ θύματα είναι γυναίκες, όπως και στις περισσότερες αναφερόμενες κατηγορίες που περιλαμβάνουν ετεροφυλοφιλικές σχέσεις.

Δεκάδες γκέι Ισραηλινοί εγκαταλείπουν το Νεπάλ -Είχαν πάει εκεί για να γίνουν γονείς

Οίδαμεν, ότι διά τας πολλάς ημών αμαρτίας συνέσεισας την γην και συνετάραξας αυτήν..."
Δεκάδες γκέι Ισραηλινοί εγκαταλείπουν το Νεπάλ -Είχαν πάει εκεί για να γίνουν γονείς

ΜΕ ΠΑΡΕΝΘΕΤΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΜΑΝΤΟΥ ...
Ούαι τής βλασφημίας !!!
Nα γιατί έγινε ο φοβερος σεισμός
Δεκάδες γκέι Ισραηλινοί εγκαταλείπουν το Νεπάλ -Είχαν πάει εκεί για να γίνουν γονείς με παρένθετες μητέρες από το Κατμαντού
………………………………………………
ΜΕ ΠΑΡΕΝΘΕΤΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΜΑΝΤΟΥ
Δεκάδες γκέι Ισραηλινοί εγκαταλείπουν το Νεπάλ -Είχαν πάει εκεί για να γίνουν γονείς
Ακολουθεί η είδηση από iefimerida.gr
Μπορεί τώρα να κοιμούνται ήρεμα στην ασφαλή αγκαλιά των γονιών τους, ωστόσο πριν από λίγες ημέρες έζησαν τον απόλυτο εφιάλτη των 7,9 Ρίχτερ στο Νεπάλ.
Ο λόγος για 24 μωρά που γεννήθηκαν πρόσφατα από παρένθετες μητέρες στο Νεπάλ, για γκέι ζευγάρια Ισραηλινών.
Τα βρέφη, μερικά εκ των οποίων γεννήθηκαν πρόωρα, έφυγαν μαζί με τους γονείς τους από το Κατμαντού τη Δευτέρα και μετά τον καταστροφικό σεισμό του Σαββάτου που έχει κοστίσει μέχρι στιγμής τη ζωή περισσοτέρων από 4.300 ανθρώπων.
Πρόωρα μωρά και τραυματίες μεταφέρθηκαν με στρατιωτικό αεροσκάφος το πρωί της Δευτέρας στο Ισραήλ, ενώ αργότερα μέσα στην ημέρα, με άλλες πτήσεις, έφθασαν στο Τελ Αβίβ ακόμη πέντε μωρά.
Αξιωματούχοι του Ισραήλ μιλώντας στο AFP δήλωσαν ότι σκόπευαν να στήσουν μια αερογέφυρα ζωής για τουλάχιστον 25 μωρά που γεννήθηκαν στο Νεπάλ από παρένθετες μητέρες αυτή την εβδομάδα. Αλλες πηγές αναφέρουν ότι τα μωρά που θα μεταφερθούν φθάνουν τα 33.
Πολλά γκέι ζευγάρια από το Ισραήλ ταξιδεύουν στο Κατμαντού για να τεκνοποιήσουν με τη βοήθεια παρένθετων μητέρων, διότι στη χώρα τους κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μόνο αν το ζευγάρι είναι ετεροφυλόφιλο.
Ετσι, τώρα αναγκάστηκαν είτε να ταξιδέψουν εσπευσμένα στο Νεπάλ για να φέρουν πίσω τα μωρά τους ή και τις παρένθετες μητέρες, είτε γύρισαν άρον άρον πίσω στο Ισραήλ παρέα με τα νεογέννητά τους.

(Περί διακρίσεως λογισμών και παθών και αρετών)

ΛΟΓΟΣ ΕΙΚΟΣΤΟΣ ΕΚΤΟΣ
Περί διακρίσεως
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ
(Περί διακρίσεως λογισμών και παθών και αρετών)

1. Διάκρισις, στους μέν αρχαρίους είναι η ορθή επίγνωσις του εαυτού των. Στους μεσαίους είναι η νοερά αίσθησις η οποία διακρίνει αλάνθαστα το πραγματικό αγαθό από το φυσικό αγαθό και από το αντίθετό του κακό. Στους δε τελείους είναι η γνώσις πού έχουν από θεϊκή έλλαμψι και η οποία έχει την δύναμι να φωτίζη πλήρως με την λάμψι της και όσα σκοτεινά υπάρχουν μέσα στους άλλους.
Ή, ομιλώντας κατά τρόπο γενικό, τούτο αναγνωρίζεται ως διάκρισις και τούτο είναι: η αλάνθαστη γνώσις και αντίληψις του θείου θελήματος σε κάθε καιρό και τόπο και περίπτωσι, η οποία συνήθως υπάρχει στους καθαρούς κατά την καρδιά και το σώμα και το στόμα. Διάκρισις σημαίνει συνείδησις αμόλυντη και καθαρότης των αισθήσεων.
2. Εκείνος πού με την βοήθεια του Θεού ενίκησε τους τρεις, αυτός ενίκησε συγχρόνως και τους άλλους πέντε[1]. Όποιος όμως αδιαφόρησε για τους πρώτους, ούτε από τους δεύτερους θα νικήση κανέναν.
3. Κανείς ας μη περιπέση εξ αιτίας της αγνοίας του σε απιστία, όταν ακούση ή ιδή υπερφυσικά σημεία μέσα στον χώρο της μοναχικής ζωής. Διότι όπου εγκατασταθή ο Θεός που είναι υπέρ την φύσιν εκεί παρατηρούνται πράγματα υπερφυσικά.
4. Κάθε πόλεμος των δαιμόνων εναντίον μας οφείλεται γενικώς στις τρεις επόμενες αιτίες: ή στην αμέλεια ή στην υπερηφάνεια ή στον φθόνο των δαιμόνων. Ο πρώτος είναι ελεεινός, ο δεύτερος πανάθλιος και ο τρίτος μακάριος.
5. Μετά τον Θεόν ας έχωμε σε κάθε ενέργειά μας ως άγρυπνο φρουρό και ως γνώμονα ασφαλή την συνείδησί μας. Έτσι αντιλαμβανόμενοι από πού φυσά ο άνεμος θα ανοίγωμε προς τα εκεί τα ιστία του πλοίου μας.

ΟΙ ΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου)

ΟΙ ΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
(Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου)

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, πού γνώρισε τόσα ἀπόρρητα μυστήρια καί ἀνέβηκε ὡς τόν τρίτο οὐρανό, καθώς μελετοῦσε τίς βουλές καί τίς κρίσεις τοῦ Θεοῦ, αἰσθάνθηκε ἴλιγγο, σάν νά κοίταζε σέ ἄβυσσο. Προσπαθώντας νά ἐρευνήσει τό βάθος τῆς σοφίας καί τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ, σάστισε. Σάστισε καί σταμάτησε ἀμέσως τήν ἔρευνα, ἀναφωνώντας: «Ποιός γνώρισε τή σκέψη τοῦ Κυρίου; Πόσο ἀνεξερεύνητες εἶναι οἱ ἀποφάσεις του καί πόσο ἀνεξιχνίαστα τά σχέδιά του!» (Ρωμ. 11:34, 33).

Ἄν ἔτσι ἀντιμετώπισε τοῦ Θεοῦ τίς βουλές ὁ ἀπόστολος, ἐμεῖς γιατί ματαιοπονοῦμε, προσπαθώντας νά ἐρευνήσουμε τά ἀνεξερεύνητα καί νά ἐξιχνιάσουμε τά ἀνεξιχνίαστα; Ἄς μή φτάνουμε, σᾶς παρακαλῶ, σέ τέτοιο σημεῖο παραλογισμοῦ. Ἀλλά, σέ κάθε μας ἀπορία, ἄς θυμόμαστε κι ἄς ἐπαναλαμβάνουμε τό λόγο τοῦ ψαλμωδοῦ: «Οἱ δίκαιες κρίσεις σου εἶναι σάν μιά βαθειά ἄβυσσος» (Ψαλμ. 35:7).

«Θά σέ δοξολογήσω, γιατί φάνηκες θαυμαστός φοβερά», λέει πάλι ὁ Δαβίδ (Ψαλμ. 138:14). Τί σημαίνει «φοβερά»; Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι θαυμάζουμε πολλά πράγματα, ὅπως λ.χ. κομψούς κίονες, ὡραίους ζωγραφικούς πίνακες, ἀνθηρά σώματα. Μά ὁ θαυμασμός μας δέν συνοδεύεται ἀπό φόβο. Θαυμάζουμε ἐπίσης, τήν πλατειά θάλασσα καί τόν ἀβυσσαλέο βυθό της. Σάν σκύψουμε, ὅμως, νά κοιτάξουμε σ' αὐτόν τό βυθό, δοκιμάζουμε φόβο. Παρόμοιος φόβος κυρίεψε, λοιπόν, καί τόν προφήτη, καθώς ἔσκυψε νά κοιτάξει τό ἀπέραντο καί ἀπύθμενο πέλαγος τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ. Ζαλίστηκε, θαύμασε, τρόμαξε κι ἔκανε πίσω, κράζοντας: «Θά σέ δοξολογήσω, γιατί φάνηκες θαυμαστός φοβερά. Θαυμαστά εἶναι καί τά ἔργα σου» (Ψαλμ. 138:14). Καί στρέφοντας τή σκέψη του στόν ἑαυτό του, ἀναφώνησε: «Μέ γεμίζει θαυμασμό, Θεέ μου, ἡ γνώση πού ἔχεις γιά μένα. Εἶναι τόσο μεγάλη, πού δέν μπορῶ νά τή συλλάβω» (Ψαλμ. 138:6).

Πολύ συχνά, καί μάλιστα σέ ψυχές εὐσεβεῖς, ὁ Θεός οἰκονομεῖ τά πράγματα ἔτσι, ὥστε γεγονότα δυσάρεστα νά ἔχουν κατάληξη εὐτυχῆ. Ἄς θυμηθοῦμε μερικά περιστατικά ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη.

ΡΩΜΑΝΙΑ... ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ

του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΟΛΕΒΑ
Εἶναι γνωστό ὅτι τό κράτος πού συνηθίζουμε νά ἀποκαλοῦμε Βυζαντινό οὐδέποτε ἀπεκλήθη ἔτσι ὅσο ὑπῆρχε. Ἡ ὀνομασία Βυζαντινό Κράτος διαμορφώθηκε ἀπό Γερμανούς ἱστορικούς ἕναν αἰῶνα μετά τήν Ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως, μέ βάση τό ὄνομα Βυζάντιο τῆς ἀρχαίας ἀποικίας τῶν Μεγαρέων, ἐπί τῆς ὁποίας ἐκτίσθη ἡ Κωνσταντινούπολις.

Τό πραγματικό ὄνομα τοῦ κράτους ἦταν Ρωμανία. Δηλαδή κράτος μέ πρωτεύουσα τή Νέα Ρώμη - Κωνσταντινούπολη. Τήν ἑρμηνεία τοῦ ὀνόματος μέ πολλές ἱστορικές πηγές πού τό ἀναφέρουν μπορεῖ νά βρεῖ ὁ μελετητής στό βιβλίο τῆς Ἑλένης Γλύκατζη Ἀρβελέρ «Γιατί τό Βυζάντιο». Ἐκεῖ μαθαίνουμε ὅτι οἱ αὐτοκράτορες ἀπένεμαν ἐπαίνους στούς πιστούς κρατικούς λειτουργούς μέ τή φράση: «Διά τούς κόπους οὕς ἐμόχθησας ὑπέρ τῆς Ρωμανίας» (1). Πασίγνωστος εἶναι καί ὁ Ποντιακός θρῆνος γιά τήν Ἅλωση τῆς Πόλης καί γιά τήν ἐλπίδα ἀνασυστάσεως τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας: «Ἡ Ρωμανία πέρασεν, ἡ Ρωμανία πάρθεν, ἡ Ρωμανία κι ἄν πέρασεν ἀνθεῖ καί φέρει κι ἄλλο»!

Ὁ τίτλος τῶν Αὐτοκρατόρων ἦταν «πιστός ἐν Χριστῷ βασιλεύς καί αὐτοκράτωρ Ρωμαίων». Ὁ τίτλος αὐτός δέν εἶχε ἐθνική ἀλλά πολιτειακή σημασία. Θεωροῦσαν ὅτι κρατικά, πολιτειακά συνέχιζαν τό Ρωμαϊκό κράτος καί ἔτσι εἶχαν δικάιωμα νά κυβερνοῦν διαφόρους λαούς. Τό δικαίωμα αὐτό βλέπουμε νά τονίζει στόν ἐπίσημο τίτλο του ὁ Μανουήλ Κομνηνός, ὁ ὁποῖος ἀναγράφεται ὡς ἑξῆς: «Μανουήλ ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ πιστός βασιλεύς ὁ πορφυρογέννητος, Ρωμαίων αὐτοκράτωρ εὐσεβέστατος, ἀεισεβαστός, αὔγουστος, ἰσαυρικός, κελτικός, ἀρμενικός, δαλματικός, οὑγγρικός.... θεοκυβέρνητος κληρονόμος τοῦ στέμματος τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου καί ψυχῇ νεμόμενος τά τούτου δίκαια». (2)

"ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ".

Από το βιβλίο: "ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ"
Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΥΣΗ
Κεφάλαιο 6 - Οι σκοτεινοί χρόνοι

Στη  δυτική ιστοριογραφία, οι αιώνες από τον 6ο ως τον 11ο ονομάζονται συνήθως «Σκοτεινοί Χρόνοι» (Dark Ages). Είναι μια εποχή για την οποία έχουμε λιγοστές πηγές, οι οποίες πάντως μας βοηθάνε να σχηματίσουμε μια εικόνα για την κατάσταση της Δυτικής Ευρώπης στις αρχές του Μεσαίωνα. (Παράδειγμα τα έργα, του Γρηγορίου της Τουρ το 590, του λεγόμενου Φρεντεγκάρ το 660, του Παύλου Διακόνου το 780, κλπ). Είναι μια Ευρώπη βυθισμένη στην αμάθεια, όπου χάνονται ραγδαία οι γνώσεις που είχαν συσσωρευτεί στα 1500 χρόνια ελληνικού και ελληνορωμαϊκού πολιτισμού. Η ελληνική παιδεία εξαφανίζεται στη Γαλατία από το 500 περίπου και στην Ισπανία από το 600.  Ακόμη και ο περίφημος Ισίδωρος της Σεβίλλης (που αργότερα θα θεωρηθεί ως μια από τις αυθεντίες του δυτικού μεσαίωνα) δεν γνώριζε ελληνικά.
Τα έργα των μεγάλων φιλοσόφων και ποιητών εξαφανίζονται: το 750 κανείς πια δεν έχει στη διάθεσή του τον Αριστοτέλη ή τον Αισχύλο, για τον απλό λόγο ότι μετριούνται στα δάχτυλα αυτοί που γνωρίζουν έστω γραφή και ανάγνωση. Επομένως δεν υπάρχει καν η δυνατότητα αντιγραφής και διάσωσης χειρογράφων. Έτσι κι αλλιώς οι βάρβαροι ηγεμόνες των Λογγοβάρδων, των Φράγκων και των Τευτόνων δε δείχνουν το παραμικρό ενδιαφέρον για οτιδήποτε πέρα από τον πόλεμο. Μια μικρή εξαίρεση υπήρξε η βασιλεία του Καρλομάγνου, ο οποίος συγκέντρωσε στην αυλή του ορισμένους μορφωμένους της εποχής. Από κει και πέρα οι δυτικοί ιστορικοί έκαναν πολύ θόρυβο για το τίποτα, μιλώντας για «Καρολίγγεια αναγέννηση» και άλλα φανταχτερά. Με το θάνατο του Καρλομάγνου σταμάτησε και πάλι η καλλιέργεια των γραμμάτων στη Φραγκία και τη Γερμανία. Είχαν χαθεί ακόμη για πολλούς αιώνες οι τεχνικές γνώσεις των Ρωμαίων, όπως η κατασκευή δρόμων και γεφυρών. Το 820, ο βιογράφος του Καρλομάγνου Einhard γράφει με περηφάνεια το πως ο βασιλιάς του κατάφερε να χτίσει μια γέφυρα στο Ρήνο – έργο ρουτίνας για τη ρωμαϊκή τεχνολογία.

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ (Ἁγίου Κυπριανοῦ Καρθαγένης)

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
(Ἁγίου Κυπριανοῦ Καρθαγένης)

Ο Άγιος Κυπριανός με το παρακάτω κείμενό του, μας δείχνει τον Χριστιανικό τρόπο θεώρησης του θανάτου. Όχι με απελπισία, αλλά με προσμονή και ανυπομονησία.

Γιατί ποιος ευλογημένος άνθρωπος, δεν θα σπεύσει με χαρά να αντικρύσει τον Κύριό Του το συντομότερο?

Δεν πρέπει να θλιβώμεθα, Αγαπητοί χριστιανοί Από ΤΗΝ εκδημία Των αδελφών μας προς  ΤΟΝ ΘΕΟ, αφού γνωρίζομε καλά ότι δεν έχουν χαθή, αλλ 'ότι απλώς προηγούνται από εμάς. Ξέρομε πράγματι ότι δεν μας εγκαταλείπουν παρά για να προπορευθούν, όπως κάνουν συχνά οι ταξιδιώτες και οι ναυτικοί. Μπορούμε να λυπούμεθα, χωρίς όμως να θρηνούμε την απώλειά τους.

Ο απόστολος Παύλος, μέμφεται κάθε άνθρωπο που δοκιμάζει θλίψι με τον θάνατο των δικών του, τον επιπλήττει και μάλιστα τον κατηγορεί: «Ου θέλομεν δε υμάς αγνοείν, αδελφοί, περί των κεκοιμημένων, ίνα μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα. ει γαρ πιστεύομεν ότι Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας δια του Ιησού άξει (θα φέρη) συν αυτώ »(Α 'Θεσσ., δ' 13-14). Πράγμα που σημαίνει ότι αυτοί που θλίβονται για τον θάνατο των δικών τους, είναι πράγματι αυτοί που δεν έχουν ελπίδα.
Επομένως, εμείς που ζούμε με την ελπίδα και πιστεύομε στον Θεό, εμείς που έχομε την πεποίθηση ότι ο Χριστός υπέφερε για εμάς και ανέστη, που έχομε αναγεννηθή δι 'Αυτού και εν Αυτώ, γιατί θλιβόμεθα τόσο με την εκδημία των δικών μας, σαν να ήσαν χαμένοι δια παντός, αφού ο ίδιος ο Χριστός, ο Κύριός μας, μας ενισχύει με αυτούς τους λόγους: «Εγώ ειμι η ανάστασις και η ζωή · ο πιστεύων εις εμέ, καν αποθάνη, ζήσεται · και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα »(Ιω. ια, 25-26). Εάν, λοιπόν, πιστεύομε στον Ιησού Χριστό, εάν έχομε εμπιστοσύνη στους λόγους και στις υποσχέσεις Του, δεν θα πεθάνομε ποτέ.

Ο Θεός λυπάται όταν δεν Τον ενοχλούμε…

Έχουμε μεγάλη δύναμη ως πλήρωμα της Εκκλησίας, αν προσευχόμαστε με οδύνη ψυχής και ταπεινή καρδιά…
Δεν χρειάζεται να περάσουμε το πέλαγος, ούτε να κάνουμε μεγάλες αποδημίες∙ κάθε ένας και κάθε μία, και όταν συναντιώνται στην Εκκλησία και όταν… μένουν μέσα στο σπίτι, ας παρακαλούμε με πολλή κατάνυξι το Θεό και οπωσδήποτε θα εισακουσθούν οι προσευχές μας.
Από πού είναι φανερό αυτό; Από το ότι επιθυμεί πολύ πάντοτε να καταφεύγουμε κοντά Του, και να Τον παρακαλούμε σε όλες τις περιπτώσεις και να μην κάνουμε τίποτε ή να λέμε τίποτε χωρίς Αυτόν. Διότι οι άνθρωποι, όταν τους ενοχλούμε συνέχεια για τις διάφορες υποθέσεις μας, μας συμπεριφέρονται εχθρικά∙ ο Θεός όμως κάνει το εντελώς αντίθετο∙ και όχι όταν Τον ενοχλούμε συνέχεια για τα προβλήματά μας, αλλά και όταν δε το κάνουμε αυτό, τότε προ πάντων αγανακτεί.

Άκουσε λοιπόν γιατί κατηγορεί τους Ιουδαίους λέγοντας∙ “Λάβατε απόφασι, αλλά χωρίς εμένα και κάνατε συνθήκες, αλλά χωρίς το πνεύμα μου” (Ης. 30,2). Διότι η συνήθεια αυτών που αγαπούν είναι η εξής∙ θέλουν να εκπληρώνουν όλα τα θελήματα εκείνων που αγαπούν και χωρίς αυτούς δεν θέλουν να κάνουν ή να πουν τίποτε.
Γι’ αυτό και ο Θεός όχι μόνον εδώ αλλά και αλλού τα ίδια επαναλαμβάνει λέγοντας∙ “Έκαναν βασιλείς, αλλά όχι δια μέσω εμού∙ έκαναν άρχοντες και δε μου το γνώρισαν” (Ωσηέ 8,4).
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

ΟΙ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ Η' ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ;

Πουθενά στην Αγία Γραφή δεν δικαιώνονται οι προγαμιαίες σχέσεις εφ’ όσον γίνονται μεταξύ δύο προσώπων που «αγαπιούνται». Και πουθενά στην Αγία Γραφή δεν θα βρούμε αμνήστευση των σχέσεων αυτών επειδή απουσιάζει η πληρωμή και γίνεται επίκληση του ερωτικού αισθήματος. Ας φέρουμε μερικά παραδείγματα:
α’) Η περίπτωση της Σαμαρείτιδος. Έχει τελέσει 5 νομίμους γάμους (επετρέπετο τούτο) και τώρα συζεί με ξένον άνδρα, ασφαλώς διότι «αγαπιούνται». Έχει ωστόσο την συνείδησή της βαρειά, γι’ αυτό και όταν ο Κύριος της λέγει να πάει να φωνάξει τον (νόμιμο) άνδρα της, εκείνη του λέγει «ουκ έχω άνδρα», θέλουσα να κρύψει ότι συζεί παρανόμως με άνδρα που δεν είναι νόμιμος σύζυγός της. Και ο Κύριος την επιβεβαιώνει, λέγοντάς της ότι είπε την αλήθεια, διότι όντως 5 άνδρες ενυμφεύθη και αυτόν που τώρα έχει δεν είναι νόμιμος σύζυγός της. Δηλαδή ο Κύριος αρνείται πως η σχέση αυτή είναι νόμιμη και αποδεκτή.
β’) Το παράδειγμα του Αποστόλου Παύλου. Ο Απ. Παύλος ήτο άγαμος. Γράφει λοιπόν για τους άγαμους άνδρες και τις χήρες γυναίκες, ότι θα προτιμούσε κι αυτοί να παραμείνουν όπως και αυτός δηλ. να μην παντρευθούν. Όμως – συνεχίζει – αν αυτό δεν το μπορούν, ένεκα της ασθενείας της σάρκας, τότε καλόν είναι να παντρευθούν. Δεν τους είπε να… βολευθούν με εξώγαμες σεξουαλικές σχέσεις ευρίσκοντας ο καθένας και η καθεμιά ένα… ταίρι έξω του γάμου.
γ’) Ο ξθ’ Κανών του Μεγ. Βασιλείου. Ο Μ. Βασίλειος θεωρεί ως κώλυμα ιερωσύνης τις προγαμιαίες σχέσεις ενός Αναγνώστου. Του επιβάλλει μάλιστα για την αμαρτίαν του αυτή ενός έτους επιτίμιο. Άρα θεωρεί τις σχέσεις αυτές εκτός του γάμου ως αμαρτίαν αξίαν κατακρίσεως και παιδαγωγικής τιμωρίας.
δ’) Ο δ’ Κανών του Αγ. Γρηγορίου Νύσσης. Ομιλεί για τη διάκριση μεταξύ πορνείας και μοιχείας. Και τις δύο θεωρεί ως αμαρτία. Η διαφορά μεταξύ των είναι ότι εις μεν την πορνείαν δεν γίνεται κάποια αδικία σε βάρος τρίτου, ενώ με τη μοιχεία πλήττεται ο απατώμενος νόμιμος σύζυγος. Καμμιά διάκριση δεν γίνεται με κριτήριο την καταβολή χρημάτων ή την ύπαρξη αισθήματος ερωτικού.
ε’) Ο κε’ Κανών του Μεγ. Βασιλείου. Προβλέπει την περίπτωσιν κάποιου ανδρός που διέφθειρε μία γυναίκα και στη συνέχεια την παντρεύθηκε. Για μεν την σεξουαλική σχέση, αδιάφορα αν έγινε με βιασμό ή με τη θέληση της γυναίκας, τον επιτιμά αυστηρά. Εγκρίνει όμως τη διατήρηση του γάμου. Αν η προ του γάμου σεξουαλική συνάφεια του ζευγαριού ήταν επιτρεπτή, γιατί ο Μ. Βασίλειος επιβάλλει επιτίμιο;Από τα προηγούμενα γίνεται σαφές ότι οι προγαμιαίες σχέσεις δεν εγκρίνονται από την Αγία Γραφή και την Παράδοση της Εκκλησίας μας.

ΠΕΡΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ .

Όποιος γνώρισε πραγματικά τον εαυτό του έκανε την αρχή για την απόκτησι της ταπεινώσεως, γιατί είδε το μέγεθος της αδυναμίας του αλλά και τον βόρβορο που κρύβει μέσα της η ψυχή του. Απελπισμένος τότε από τον εαυτό του, στράφηκε «συντετριμμένος και τεταπεινωμένος» προς τον Θεό ζητώντας ακατάπαυστα το έλεός Του.
Να λοιπόν με ποιον τρόπο, λένε οι Πατέρες, θα διαπιστώσης αν άρχισες ν' αποκτάς τη μακαρία ταπείνωσι: αν κυριευθής από μόνιμο και φλογερό έρωτα της προσευχής.
Τί είναι λοιπόν ταπείνωσις; Είναι, όπως είπε κάποιος άγιος, η γνώσις του εαυτού σου και της μηδαμινότητός σου. Και ο δρόμος που οδηγεί στην ταπείνωσι είναι οι σωματικοί κόποι, που γίνονται με επίγνωσι του σκοπού τους, το να θεωρής ειλικρινά τον εαυτό σου χειρότερο απ' όλους τους ανθρώπους και, περισσότερο ακόμη, κάτω απ’ όλη την κτίσι, καθώς και η αδιάλειπτη προσευχή. Αυτός ο δρόμος φέρνει στην ταπείνωσι. Η φύσις της ταπεινώσεως όμως είναι θεϊκή και ακατάληπτη. Γι' αυτό και κανείς δεν μπορεί να σε διδάξη με λόγια το πως δημιουργείται και αναπτύσσεται στην ψυχή, αν δεν το διδαχθής νοερά από τον Κύριο και από την πείρα του πνευματικού αγώνος σου.

Πως πρέπει να γίνεται η ελεημοσύνη; Τί ωφελεί να συμπάσχουμε;

Εάν θέλεις να δώσεις κάτι σε αυτόν που έχει ανάγκη, δώσε το με όμορφο πρόσωπο, και με λόγια καλά να παρηγορείς την θλίψη του· και αν πράξεις έτσι, νικάει η ομορφιά του προσώπου σου, αυτό που δίνεις, στην καρδία του, περισσότερο την ανάγκη του σώματος του· την ημέρα που θα ανοίξεις το στόμα σου να κατηγορήσεις κάποιον, θεώρησε τον εαυτό σου νεκρό εκείνη την ημέρα, και όλα σου τα έργα μάταια, και αν ακόμη σου φαίνεται, ότι ειλικρινά και προς οικοδομή σε παρακίνησε ο λογισμός σου να μιλήσεις· γιατί ποια η ανάγκη να καταστρέψει κάποιος το σπίτι του, και να διορθώσει το σπίτι του φίλου του;
Την ημέρα που θα λυπηθείς για κάποιον άνθρωπο, ο οποίος ασθενεί ψυχικά ή σωματικά, εκείνη την ημέρα θεώρησε τον εαυτό σου μάρτυρα, και ότι έπαθες για τον Χριστό, και αξιώθηκες την ομολογία Του.
Καθότι και ο Χριστός για τους αμαρτωλούς πέθανε και όχι για τους δίκαιους. Σκέψου πόσο μεγάλη είναι αυτή αρετή· στ’ αλήθεια μεγάλη αρετή είναι να λυπάται κάποιος για τους κακούς, και να ευεργετεί τους αμαρτωλούς περισσότερο παρά τους δίκαιους· αυτό ο απόστολος Παύλος το αναφέρει ως άξιο θαυμασμού· εάν σε όλα σου τα έργα μπορέσεις να έχεις την συνείδησή σου καθαρή, μην φροντίσεις να εκτελέσεις άλλη αρετή.
Σε όλα σου τα έργα ας προηγηθεί η σωφροσύνη του σώματος σου και η καθαρότητα της συνείδησής σου· διότι χωρίς αυτά τα δύο κάθε άλλη αρετή θεωρείται μάταια για τον Θεό.
Να γνωρίζεις ότι κάθε έργο που κάνεις χωρίς σκέψη και εξέταση υπάρχει μάταιο· καθώς ο Θεός υπολογίζει την αρετή με την διάκριση και όχι με την αδιάκριτη ενέργεια.
Αγίου Ισαάκ του Σύρου