Η Ιερά Μονή Εσφιγμένου ξανά στο στόχαστρο.

Η σελίδα «Φίλοι Ιεράς Μονής Εσφιγμένου» καταγγέλλει και συμπαρίσταται στους γνήσιους πατέρες της Εσφιγμένου

Η Ιερά Μονή Εσφιγμένου ξανά στο στόχαστρο. Το Άγιον Όρος κινδυνεύει με εκκοσμίκευση και εμπορευματοποίηση.

Ειδικό σκαπτικό μηχάνημα, μετά από εντολή της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους, πήγε στην περιοχή προς τα σύνορα και εδάφη της Ιεράς Μονής Χιλιαδαρίου, στο μέρος το ονομαζόμενο Καραούλι από την πλευρά Νέα Ρόδα Χαλκιδικής, παραμονή, τη νύχτα της 14ης Αυγούστου κατά το πάτριο εορτολόγιο, την ώρα που τελείτο η ιερά αγρυπνία για την Κοίμηση και Μετάσταση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Εκεί διαπράχθηκε πράξη πρωτοφανής και απάνθρωπη εις βάρος της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου: το μηχάνημα άνοιξε τρεις μεγάλες χαράδρες φρεάτια στον μοναδικό δρόμο πρόσβασης της Μονής. Οι χαράδρες αυτές είναι τόσο βαθιές που καθιστούν αδύνατη όχι μόνο τη διέλευση οχημάτων, αλλά ακόμη και πεζών.

Το γεγονός είναι αδιάψευστο. Φωτογραφικά ντοκουμέντα καταγράφουν τους ανοιγμένους λάκκους, ενώ μαρτυρίες κοσμικών που περπάτησαν με τους μοναχούς, ανάμεσά τους και ασθενείς με καρδιακά προβλήματα, αποδεικνύουν την εξουθενωτική ταλαιπωρία. Οι συνέπειες είναι εγκληματικές. Η Μονή στερείται τροφίμων, φαρμάκων και ειδών πρώτης ανάγκης. Οι πατέρες δεν έχουν πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη. Τα πυροσβεστικά οχήματα δεν μπορούν να προσεγγίσουν τη Μονή, ενώ η χώρα ολόκληρη δοκιμάζεται από πυρκαγιές. Ο αποκλεισμός αυτός ισοδυναμεί με καταδίκη εκατό και πλέον μοναχών σε πείνα και θάνατο, με απάνθρωπη μεταχείριση, προσβολή θρησκευτικής ελευθερίας και άμεσο κίνδυνο καταστροφής μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς.

Βαρύτατες ευθύνες φέρει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως,

«Ο Ωχρός Θάνατος των Σαρακηνών».Ο Χριστιανός ηγέτης που λείπει σήμερα από την ανθρωπότητα

Νικηφόρος Φωκάς: Ο «Λευκός Θάνατος» του Ισλάμ – Ο Χριστιανός ηγέτης που λείπει σήμερα από την ανθρωπότητα

 

Ο Νικηφόρος Φωκάς γεννήθηκε περί το 912 στην Καππαδοκία και ήταν γόνος της φημισμένης οικογένειας των Φωκάδων, πολλά μέλη της οποίας κατέλαβαν υψηλά αξιώματα στην αυτοκρατορία και αναδείχθηκαν στον στρατιωτικό αλλά και πολιτικό τομέα.

Ο παππούς του ονομαζόταν και αυτός Νικηφόρος και είχε ηγηθεί των ρωμαϊκών δυνάμεων στην Ιταλία και την Σικελία επί Βασιλείου Α’. 

Έχοντας κάνει βίωμα στη ζωή του τη λέξη πειθαρχεία πρωταρχικό μέλημά του είναι να ενταχθεί στον Αυτοκρατορικό στρατό.

Εντάχθηκε λοιπόν και το 945 ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Z’ ο Πορφυρογέννητος του ανέθεσε τη διοίκηση του Ανατολικού Θέματος, που βρισκόταν υπό την απειλή των Αράβων. 

Ήταν οι…. κύριοι αντίπαλοι του, τους οποίους κατατρόπωσε σε σειρά μαχών για να κερδίσει τον χαρακτηρισμό «Ο Ωχρός Θάνατος των Σαρακηνών».

Το έτος 959 μ.Χ. κάθεται στο θρόνο ο Ρωμανός Β’, γιος του Κωνσταντίνου Ζ’ του Πορφυρογέννητου, στεφθείς αυτοκράτωρ υπό του πατρός του το 945 μ.Χ. σε παιδική ηλικία.

Αναγνωρίζοντας τις ικανότητες του Νικηφόρου Φωκά είχε αποφασίσει να τον προάγει ώστε να διοικήσει τις στρατιές της Αυτοκρατορίας στα εδάφη που είχε χάσει τους προηγούμενους αιώνες. 

Παρόλα αυτά η Αυλή του Αυτοκράτορα είχε αρκετά άτομα που τον «συμβούλευαν» να μην τον εμπιστεύεται φυσικά επειδή τον φθονούσαν…

Η εμπιστοσύνη την οποία έτρεφε ο αυτοκράτορας, τελικός κριτής, για το πρόσωπο του παρακοιμώμενού του, τον έπεισε να συγκατανεύσει και να διορίσει «αυτοκράτορα στρατηγό της προς τους Κρήτας μάχης» τον Νικηφόρο Φωκά.

Πατερικό Ανθολόγιο...Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Ενοικηση Θεού σημαίνει να εγκαταστήσει ο άνθρωπος μέσα του το Θεό έχοντας τον συνεχώς στη μνήμη του. Έτσι γινόμαστε ναός του Θεού.

Όποιος έφτασε να γνωρίσει τις αδυναμίες του, έφτασε στην τέλεια ταπείνωση.

Εκείνο που οδηγεί τα χαρίσματα του Θεού προς τον άνθρωπο, είναι η καρδιά του, που κατευθύνεται στην αδιάλειπτη ευχαριστία του Θεού.

Εκείνο που οδηγεί τους πειρασμούς προς την ψυχή, είναι ο γογγυσμος, που κινείται πάντοτε μέσα στην καρδιά.

Ο Θεός βαστάζει και υπομένει όλες τις αδυναμίες μας όμως δεν υπομένει τον άνθρωπο που όλη την ώρα γογγυζει αλλά τον παιδεύει για να τον διορθώσει.

Το στόμα και η καρδιά, που σε κάθε περίσταση ευχαριστεί το Θεό, δέχεται την ευλογία του Θεού και τη θεία Χάρη.

Η φωτιά που άναψε στα ξηρά ξύλα, δύσκολα θα σβήσει και η θέρμη του Θεού, που ανάβει στην καρδιά του ανθρώπου που απαρνήθηκε τον κόσμο, είναι πιο δυνατή από τη φωτιά, και ποτέ δεν θα σβήσει.

Όταν η δύναμη του κρασιού περάσει στα μέλη του ανθρώπου, κάνει το νου να ξεχάσει την πραγματικότητα.

Έτσι και με τη μνήμη του Θεού. Όταν δηλ. η μνήμη του Θεού κυριαρχήσει στην ψυχή, χάνεται κάθε μάταιη ενθύμηση από την καρδιά.

 

Ο φόβος του Θεού, ασφάλεια της ψυχής...Οσίος Εφραίμ ο Σύρος

Αλίμονο στον άδικο, στον φιλήδονο και στον υπερήφανο, διότι έρχεται ώρα που η πείρα θα δείξει την αλήθεια. Όταν τους κυριεύσει η θλίψη του Άδη και το πνιγηρό βάρος του θανάτου, τότε θα καταλάβουν πως όλα τα πρόσκαιρα είναι μάταια και ότι τίποτε δεν είναι ανώτερο από τον φόβο του Θεού. Ο φόβος αυτός δεν είναι τρόμος που συντρίβει, αλλά δέος που οδηγεί στην ταπείνωση και στη μετάνοια. Είναι η αρχή της σοφίας, η φρουρά των αισθήσεων, η ασφάλεια της ψυχής.

Η Αγία Γραφή διακηρύσσει πως «ἀρχὴ σοφίας φόβος Κυρίου» και οι Άγιοι Πατέρες διδάσκουν ότι όποιος φυλάει τον φόβο του Θεού φυλάει και την ψυχή του από τις παγίδες του πονηρού. Ο υπερήφανος, ο άδικος και ο φιλήδονος βαδίζουν δρόμο που οδηγεί στη φθορά, όμως η χάρη του Θεού μπορεί να τους επαναφέρει, εάν ταπεινωθούν και ζητήσουν έλεος. Η πικρή εμπειρία του θανάτου γίνεται διδάσκαλος, αλλά μακάριος είναι όποιος προνοήσει νωρίτερα και ζήσει με συναίσθηση της παρουσίας του Θεού.

Η αληθινή ελευθερία της ψυχής δεν βρίσκεται στην ικανοποίηση των παθών ούτε στην αλαζονεία, αλλά στη χαρά της υπακοής στο θείο θέλημα. Ο φόβος του Θεού γεννά ειρήνη, καθαρότητα και την προσδοκία της αιώνιας ζωής, εκεί όπου δεν υπάρχει θλίψη ούτε στεναγμός, αλλά μόνο το ανέσπερο φως της Βασιλείας.

Η αληθινή σωτηρία κρύβεται στον φόβο του Θεού και στη μετάνοια, διότι μόνο έτσι η ψυχή γλιτώνει από την πλάνη της αμαρτίας.

Αφιερώνεται σε όλους εκείνους που αναζητούν τη σωτηρία μέσα στον κόσμο των θλίψεων, για να θυμηθούν πως ο φόβος του Θεού είναι πηγή σοφίας και ζωή αιώνια.

Μακάρι να πορευόμαστε όλοι με ταπείνωση και δέος ενώπιον του Κυρίου.

Σε κάθε θλίψη να θυμάσαι: ο φόβος του Θεού είναι η ασφάλεια της ψυχής.

Η καθαρή καρδιά, θρόνος του Θεού..Όσιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

«Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται» (Ματθ. 5,8). Ο λόγος του Κυρίου βρίσκει την πλήρη ερμηνεία του στα λόγια του Αγίου Νεκταρίου, ο οποίος μας διδάσκει ότι η καθαρή καρδιά είναι ο αληθινός θρόνος του Θεού. Όπου κατοικεί ο Θεός, εκεί υπάρχει το πλήρωμα της χαράς και της μακαριότητος. Εκεί δεν χωρά η φθορά, ούτε η ματαιότητα, αλλά η ειρήνη και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.

Πλανώνται οι άνθρωποι που νομίζουν πως η ευτυχία βρίσκεται έξω από την ψυχή τους, στα πλούτη, στη δόξα, στις απολαύσεις και στα ταξίδια. Όλα αυτά έχουν ως κατάληξη την πίκρα και την απογοήτευση, γιατί είναι οικοδομήματα επάνω σε σαλευόμενο έδαφος, που καταρρέουν γρήγορα σαν να τα συντρίβει σεισμός. Η αληθινή ευτυχία δεν αναζητείται στα εξωτερικά, αλλά στο βάθος της καρδιάς, εκεί όπου ο άνθρωπος συναντά τον Θεό.

Όταν ο άνθρωπος καθαρίσει την ψυχή του από τα πάθη, τη φιλαυτία και την κενοδοξία, τότε η καρδιά του γίνεται δεκτική της θείας Χάριτος. Τότε εκπληρώνεται ο λόγος του Θεού: «Ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονται μοὶ λαός» (Β΄ Κορ. 6,16). Και τότε τίποτε δεν του λείπει, γιατί έχει μέσα του τον ίδιο τον Θεό, το μέγιστο Αγαθό.

Ας εξετάσουμε λοιπόν την καρδιά μας και ας δούμε την πνευματική της κατάσταση. Όχι για να απελπιστούμε, αλλά για να ταπεινωθούμε, να μετανοήσουμε και να καλέσουμε τον Χριστό να κατοικήσει μέσα μας. Διότι μόνο τότε η ύπαρξή μας γεμίζει με το φως της αιωνίου ζωής.

Ας ζητούμε καθημερινά να γινόμαστε ναοί του Αγίου Πνεύματος, για να γευθούμε την αληθινή μακαριότητα που δεν αλλοιώνεται, γιατί είναι η ίδια η παρουσία του Θεού στην καρδιά μας.

Όσιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Μακάριος είναι ο άνθρωπος που βρίσκει την ευτυχία στην καθαρή καρδιά του, εκεί όπου αναπαύεται ο Θεός.

Η μέγιστη τιμή.

Αυτή είναι η μέγιστη τιμή: Να είσαι αληθινός Χριστιανός, δηλαδή Άγιος.

Γράφει ο Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος:

Σου λέγει ο Κύριος, όπως είπε στον Ματθαίο: <<Ακολούθησε με>> (Ματθ. Θ' 9).

Εσύ λοιπόν, εκεί που καταδιώκεις με προθυμία τον πολυπόθητο Κύριον σου, αν στον δρόμον σου σκοντάψεις το πόδι σου στην πέτρα (Ψαλμ.90,12) κανενός πάθους και πέσεις απροσδόκητα στην αμαρτία ή και πολλές φορές, επειδή υπάρχουν λασπώδη μέρη, γλύστρησες χωρίς να το θέλεις και έπεσες, όσες φορές τύχη να πέσεις και να βασανίσεις το σώμα σου, τόσες φορές σήκω επάνω και τρέξε πίσω από τον Κύριον σου μέχρις ότου Τον φτάσεις.

Έτσι παρουσιάστηκα μπροστά Σου στον ναόν της διάνοιας, να δω τη δύναμη και τη δόξα Σου, πού με σώζουν και στο όνομά Σου, Κύριε, θα υψώσω τα χέρια μου να προσευχηθώ και θα είσακουσθώ, και θα αισθάνομαι σαν να χόρτασα λιπαρά και παχειά φαγητά, και θα χαρούν τα χείλη μου να Σου ψάλλουν ( Ψαλμ.62,3-6).

Γιατί θεωρώ σπουδαίο πράγμα το ότι αξιώθηκα να ονομασθώ Χριστιανός, όπως μου λέγει ο Κύριος, μέσω του προφήτου Ησαΐα:

Είναι μεγάλη σου τιμή να ονομασθείς παιδί Μου. ( Ησ.49,6).

 

Στην πλάνη λοιπόν υπάρχουν τα τρία αυτά πάθη: απιστία, πονηρία και ραθυμία. Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης

Στην πλάνη λοιπόν υπάρχουν τα τρία αυτά πάθη: απιστία, πονηρία και ραθυμία. Αυτά γεννούν και υποστηρίζουν το ένα το άλλο.

Η απιστία δηλαδή, είναι δάσκαλος της πονηρίας, η πονηρία είναι σύντροφός της ραθυμίας, της οποίας σύμβολο είναι η οκνηρία ή αντιστρόφως, η ραθυμία γεννά την πονηρία.

Η πονηρία είναι μητέρα της απιστίας. Γιατί κάθε πονηρός είναι άπιστος, και όποιος δεν πιστεύει, δεν έχει φόβο Θεού.

Από την απιστία τώρα, γεννιέται η ραθυμία, η μητέρα της καταφρονήσεως, από την οποία αμελείται κάθε καλό και διαπράττεται κάθε κακό.

Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης

Ο λόγος αυτός του Αγίου Γρηγορίου του Σιναΐτη αποκαλύπτει με απλότητα και σοφία τον φαύλο κύκλο που πνίγει την ψυχή. Η απιστία αφαιρεί από τον άνθρωπο την εμπιστοσύνη στον Θεό και ανοίγει δρόμο στην πονηρία. Η πονηρία, με τη σειρά της, σκοτίζει την καρδιά, οδηγώντας σε ραθυμία, δηλαδή στην αμέλεια των πνευματικών. Και η ραθυμία, σαν μητέρα της καταφρονήσεως, κάνει τον άνθρωπο να αδιαφορεί για κάθε αγαθό έργο και να γίνεται υποχείριο κάθε κακού.

Γι’ αυτό η Εκκλησία μας καλεί σε εγρήγορση και μετάνοια. Να αντισταθούμε στην απιστία με ζωντανή πίστη, στην πονηρία με καθαρότητα καρδιάς, και στη ραθυμία με προθυμία για προσευχή και αγάπη. Ο φόβος του Θεού δεν είναι τρόμος, αλλά αρχή σοφίας και δρόμος προς την αληθινή ελευθερία.

Η διδασκαλία αυτή μάς δείχνει πως τα πάθη δεν είναι αυτόνομα αλλά αλληλένδετα. Η νίκη σε ένα οδηγεί σε νίκη και στα άλλα, ενώ η παράδοση στο ένα ανοίγει τις πύλες και στα υπόλοιπα. Όποιος λοιπόν θέλει να βαδίσει στο φως, οφείλει να μένει σταθερός στην πίστη, εργατικός στην αρετή και άγρυπνος στην ψυχή.

Αφιερώνεται σε όσους αγωνίζονται κατά της πλάνης και ζητούν τη δύναμη του Θεού για να κρατήσουν καθαρή την καρδιά τους.

Η αμέλεια ανοίγει την πόρτα σε κάθε κακό, ενώ η πίστη φυλάει τον άνθρωπο στο φως.

Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΟΠΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΗΦΩΝΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΝΗΣ

Προσευχόταν πάλι μιά μέρα, ὅταν ὁ νοῦς του πῆγε στό θάνατό του καί στήν ἀναχώρησή του γιά τήν ἄλλη ζωή. Κι ἐνῶ συλλογιζόταν ἐκείνη τή μεγάλη καί φοβερή ὥρα, ἔπεσε σέ ἔκσταση.

Βλέπει τότε μιά μεγάλη θάλασσα, ὅπου κολυμποῦσαν ἀναρίθμητοι ἄνθρωποι.

Ὅλοι ἔδειχναν πώς ἀγωνίζονταν νά φτάσουν σέ κάποια ἀκτή, πού βρισκόταν ἀπέναντι, ἀρκετά μακριά.

Μερικοί ὅμως, καθώς κολυμποῦσαν, σήκωναν στούς ὤμους τους τεράστια φορτία –πέτρες, λάσπη, ξύλα, στάχτη, μπακίρι, χρυσάφι..., ὅλα τά ὑλικά τοῦ κόσμου. Οἱ πιό πολλοί ἀπ’ αὐτούς- ἀλίμονο! –πνίγονταν κάτω ἀπ’ τό βάρος τοῦ φορτίου τους. Ἄλλοι πάλι σήκωναν μικρά φορτία, κολυμπώντας ὅμως μάζευαν κι ἄλλα πράγματα. Κι ἐνῶ οἱ ταλαίπωροι βούλιαζαν, πρόσθεταν συνέχεια βάρος στό φορτίο τους, ὥσπου πνίγονταν κι αὐτοί!

Ἡ θάλασσα ἦταν φουρτουνιασμένη. Κι ὁλόγυρά της βασίλευε σκοτάδι πηχτό. Παγωνιά καί φόβος παντοῦ.

Ἀρκετοί κολυμβητές δέν εἶχαν φορτία. Ὁρισμένοι προχωροῦσαν σταθερά πρός τήν ἀκτή, περνώντας ἄνετα μέσ’ ἀπό τά κύματα. Ἄλλοι ὅμως, ἐκεῖ πού κολυμποῦσαν, ἔκαναν ξαφνικά ἕνα μακροβούτι, καί χάνονταν γιά πάντα μέσα στή θανάσιμη ἀγκαλιά τοῦ βυθοῦ.

Μερικοί περπατοῦσαν πάνω στό νερό σάν σέ στέρεο ἔδαφος. Μά τό πιό θαυμαστό ἦταν, ὅτι κάποιοι εἶχαν φωτεινά φτερά. Μ’ αὐτά πετοῦσαν πάνω ἀπό τή θάλασσα κι ἔφταναν γοργά στήν ἀκτή.

Ἀπ’ αὐτούς πού κολυμποῦσαν, οἱ περισσότεροι σταματοῦσαν πότε- πότε, γιατί, καθώς φαίνεται, κουράζονταν.

Πολλοί, ἐνῶ κινδύνευαν νά πνιγοῦν ἀπό τό βάρος τοῦ φορτίου τους, μάζευαν κι ἄλλα πράγματα. Ἀντίθετα, κάποιοι βαρυφορτωμένοι, θέλοντας νά σωθοῦν, τά πετοῦσαν λίγα-λίγα ἀπό πάνω τους, καί ξαλαφρωμένοι κολυμποῦσαν γρήγορα πρός τήν ἀκτή. Ὅσα ὅμως πετοῦσαν ἐκεῖνοι, τά μάζευαν ἄλλοι, πού ἔρχονταν ἀπό πίσω.

Θλιβερό θέαμα.....

Ἕνας ἔσπρωχνε τόν μπροστινό του. Ἄλλος ἔπνιγε τό διπλανό του. Καί οἱ περισσότεροι, ἐνῶ εἶχαν τή δυνατότητα νά μποῦν σέ πλοῖα, προτιμοῦσαν νά θαλασσοπνίγονται σφιχταγκαλιασμένοι μέ τά φορτία τους...

Μέ βαρειά τήν καρδιά παρακολουθοῦσε ὁ ἅγιος τό ὄραμα.

-Τί θέλουν νά ποῦν ἄραγε ὅλα τοῦτα; μουρμούρισε.

Καί ἄκουσε φωνή, πού τοῦ ἐξήγησε:

-Θάλασσα εἶναι ὁ κόσμος. Καί κολυμβητές οἱ ἄνθρωποι.Τό πέρασμα ἀπό τήν μιάν ἀκτή στήν ἄλλη σημαίνει τήν παρούσα ζωή. Καί οἱ διάφοροι τρόποι τοῦ περάσματος φανερώνουν τό πόσο εἶναι κάθε ἄνθρωπος δεμένος μέ τήν ὕλη καί μέ τίς βιοτικές μέριμνες.

Ὅποιος λοιπόν θέλει νά φτάσει μέ ἀσφάλεια στήν αἰώνια βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἄς ξέρει πώς πρέπει νά πετάξει ἀπό πάνω του κάθε μάταιο φορτίο καί ν’ ἀναγεννηθεῖ πνευματικά.

Ἀλλιῶς, ἄν προσπαθήσει νά περάσει τή θάλασσα τῆς ζωῆς αὐτῆς φορτωμένος μέ τήν ὕλη καί τή ματαιότητα, ἀργά ἤ γρήγορα θά βρεθεῖ στό βυθό τοῦ ἅδη...

 

H ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΝ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΕΡΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

 Ο αποκλεισμός συνεχίζεται ..Πολιορκημένη η Μονή Εσφιγμένου στο Αγιον Ορος Η Μονή Εσφιγμένου στο Άγιο Όρος παραμένει υπό ασφυκτικό αποκλεισμό. Οι δρόμοι κλείνουν, το λιμάνι μπλοκάρεται, η τροφοδοσία απαγορεύεται, ακόμη και η μεταφορά ασθενών σε ανάγκη ζωτικής περίθαλψης εμποδίζεται. «Υπάρχει ένας διωγμός πρωτοχριστιανικός», λέει ο Ηγούμενος Μεθόδιος. «Κι όμως δεν γίνεται από Ρωμαίους, αλλά από Πατριάρχη και μοναχούς. Ορθόδοξοι διώκουν Ορθόδοξους». Η κατάσταση που περιγράφει θυμίζει πολιορκία. Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό που αποκαλύπτει: «Σήμερα έχουμε άνθρωπο που χρειάζεται αιμοκάθαρση. Δεν υπάρχει συγκοινωνία. Οι δρόμοι είναι κομμένοι. Αν μείνει χωρίς θεραπεία, θα πεθάνει. Νοιάζεται κανείς;» Ιστορική συνέχεια της Μονής Η Μονή, που ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα, δεν έμεινε ποτέ χωρίς μοναχούς. «Από τότε που ήρθα το 1970, μέχρι σήμερα, δεν υπήρξε κενό. Κι όμως, θέλουν να παρουσιάσουν ψευδώς ότι υπήρξε έρημο, ώστε να δικαιολογήσουν την εισαγωγή “φυτευτών” το 2005», τονίζει. Η αμφισβήτηση αυτή, λέει, παραβιάζει τον ίδιο τον Καταστατικό Χάρτη του Αγίου Όρους: «Απαγορεύεται κάθε αλλοίωση. Ούτε να προσθέσουμε, ούτε να αφαιρέσουμε. Κι όμως, δημιούργησαν 21 αδελφότητες σε 20 μοναστήρια. Αυτό είναι παραβίαση του Νόμου». Στέρηση θεμελιωδών ελευθεριών Η καθημερινότητα των μοναχών είναι ζοφερή. «Μας έχουν στερήσει τα πάντα», λέει ο Ηγούμενος. Γιατροί εμποδίζονται να μπουν, ακόμη κι όταν διαθέτουν επίσημα διαμονητήρια. «Ένας οδοντίατρος, ο κύριος Καλίνης, ερχόταν να προσφέρει εθελοντικά. Τον κατέβασαν από το καράβι. Ούτε καν αυτό δεν επιτρέπουν». Τα περιστατικά φτάνουν στα όρια της τραγωδίας: «26 άνθρωποι έχουν πεθάνει χωρίς να μάθουμε ποτέ τη διάγνωση από γιατρό. Αυτή είναι η δημοκρατία του 2025; Να τη βράσω και να πιουν το ζουμί της», σχολιάζει δηκτικά. Οικονομικός αποκλεισμός – και προσφορές Η Μονή δεν λαμβάνει χρηματοδοτήσεις. «Ούτε πήραμε, ούτε θα πάρουμε», ξεκαθαρίζει. «Ζούμε μόνο από τους προσκυνητές και τις δωρεές. Δεν έχουμε δικαίωμα να ξεπουλήσουμε τα κειμήλια. Δεν είναι δικά μας, είναι θησαυρός του έθνους και της Ορθοδοξίας». Την ίδια ώρα, όπως καταγγέλλει, επιχειρείται εξαγορά συνειδήσεων με ευρωπαϊκά κονδύλια και πολιτικές υποσχέσεις: «Ο Πρωθυπουργός υπόσχεται εκατομμύρια. Γιατί; Για να καταργηθεί το άβατο; Για να μπει η ΔΕΗ και τα ηλιακά πάρκα; Για να γίνει το Άγιον Όρος ξενοδοχειακό συγκρότημα; Ε, όχι. Δεν πουλάμε το Περιβόλι της Παναγίας». Θέμα πίστης και παράδοσης Η καρδιά του αγώνα, λέει ο Ηγούμενος, είναι η πίστη: «Αρνηθήκαμε την παγκοσμιοποίηση, αρνηθήκαμε να συλλειτουργήσουμε με τον Πάπα και αιρετικούς. Δεν αναγνωρίζουμε Πατριάρχη που συνπροσεύχεται με γυναίκες αρχιερείς, ομοφυλόφιλους, βουδιστές και ινδουιστές. Αν αυτή είναι η Εκκλησία τους, δόξα τω Θεώ που είμαστε εκτός». Η Ελλάδα, επιμένει, πρέπει να μείνει Ορθόδοξη: «Αν δεν ήταν η πίστη, θα λέγαμε ακόμη “προσκυνώ αφέντη” στον Τούρκο. Οι αγωνιστές του ’21 πολέμησαν υπέρ Πίστεως και Πατρίδος. Αυτόν τον δρόμο συνεχίζουμε». Μήνυμα αντίστασης Ο Ηγούμενος Μεθόδιος, παρά την πίεση, παραμένει ανυποχώρητος: «Πατέρες, συνέρθετε. Βλέπετε τι γίνεται. Η Παναγία δεν θα αφήσει την αδικία για πολύ. Εμείς δεν πουλάμε την πίστη, την πατρίδα, ούτε για χρήματα ούτε για αξιώματα. Ζούμε και πεθαίνουμε στο μοναστήρι μας, στην πνευματική μας πατρίδα. Μόνο νεκρούς θα μας βγάλουν από εδώ». *Ολόκληρο το ΡΕΠΟΡΤΑΖ-ΑΡΘΡΟ στο : https://amazonios.net/i-poliorkia-tis-moni...

Οδηγός αληθείας και διακρίσεως...Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Ο άνθρωπος που ποθεί τον Θεό χρειάζεται να Τον ικετεύει με προσευχές και δάκρυα, ζητώντας να του χαρίσει οδηγό απαθή και άγιο, ικανό να τον κατευθύνει στην οδό της σωτηρίας. Μα δεν αρκεί μόνο η εμπιστοσύνη σε πνευματικό πατέρα· χρειάζεται και ο ίδιος να μελετά τις θείες Γραφές και τους πρακτικούς λόγους των Αγίων Πατέρων, ώστε να έχει μέτρο και καθρέπτη της ζωής του.

Η Εκκλησία διδάσκει ότι η αληθινή υπακοή δεν είναι τυφλή υποταγή, αλλά διάκριση εν Αγίω Πνεύματι. Ο μαθητής καλείται να εξετάζει την διδασκαλία και τις πράξεις του πνευματικού του, συγκρίνοντάς τες με τον λόγο του Θεού. Όσα βρίσκονται σε συμφωνία με τις Γραφές, να τα κρατά με ευγνωμοσύνη και να τα εφαρμόζει. Όσα όμως αποδεικνύονται ξένα ή νόθα, να τα διακρίνει και να τα απορρίπτει, ώστε να μην περιπέσει σε πλάνη.

Έτσι η πνευματική ζωή δεν μένει απλή εξωτερική υπακοή, αλλά γίνεται προσωπική μετοχή στο Άγιο Πνεύμα, που φωτίζει τον νου και φυλάσσει την καρδιά. Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος μας καλεί να έχουμε συνεχώς το βλέμμα στραμμένο στον Χριστό, ώστε να μην πλανηθούμε από ανθρώπινες αδυναμίες, αλλά να πορευθούμε ασφαλείς στην οδό της θεώσεως.

Οδηγός αληθείας είναι ο Χριστός, φως που δεν δύει, και κάθε πνευματικός πατέρας, όταν μένει ενωμένος με Αυτόν, γίνεται φάρος που οδηγεί στον ουρανό.

Η ψυχή βρίσκει ασφάλεια μόνο όταν έχει πηδάλιο τον Χριστό και μέτρο τον λόγο Του.

Ὅσοι εἶναι ὄρθιοι, ἃς ἁπλώσουν φιλάδελφα τὸ χέρι τους στοὺς πεσμένους.

Ὅσοι βαδίζουν σταθερὰ στὸ δρόμο τῆς σωτηρίας, ἃς προσελκύσουν κι ἐκείνους ποὺ τριγυρνοῦν στὶς γκρεμοτοπιὲς τῆς ἀπώλειας.

Ἃς μὴ νοιαζόμαστε μόνο γιὰ τὸ συμφέρον μας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὠφέλεια τῶν ἀδελφῶν μας.

Ὅλοι φροντίζουμε ν' αὐξήσουμε τὰ κέρδη μας, κανένας νὰ βοηθήσει ἐκείνους ποὺ ἔχουν ἀνάγκη.

Ὅλοι ἁπλώνουμε τὰ χέρια γιὰ νὰ πάρουμε, κανένας γιὰ νὰ δώσει. Ὅλοι σκεφτόμαστε πῶς θὰ παρατείνουμε τὴν ἐπίγεια ζωή μας, κανένας πῶς θὰ σώσει τὴν ψυχή του.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

 

ΔΕΗ, φωτοβολταϊκα πάρκα και ανεμογεννήτριες στο Άγιον Όρος - Γέροντας Μεθόδιος, Γρηγόρης Σερέτης

 

Τι είναι ιερή εργασία; Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Πόσες φορές ο άνθρωπος, που θέλει να αρχίσει μία εργασία για την αγάπη του Κυρίου, δε ρωτάει λέγοντας:

Άραγε υπάρχει ανάπαυση σε αυτή την εργασία; ή πώς θα μπορέσω να περπατήσω σε αυτό το δρόμο της αρετής εύκολα, χωρίς να κοπιάσω, ή μήπως υπάρχει τίποτε που θα προκαλέσει θλίψη και κόπο στο σώμα μου;

Για πρόσεξε πως τα ψάχνουμε όλα ζητώντας την ανάπαυση!

Μα τι λες άνθρωπέ μου;

Θέλεις να ανέβεις στον ουρανό και να εισέλθεις στη βασιλεία του Θεού, και να έχεις κοινωνία μαζί του, και να χαρείς τη μακάρια ανάπαυση του κόσμου εκείνου και την κοινωνία με τους Αγγέλους και τη ζωή την αθάνατη, και ρωτάς αν αυτός ο δρόμος που οδηγεί στο Θεό, έχει δυσκολίες;

Είναι να απορεί και να θαυμάζει κανείς!

Εάν όμως σκεφθούμε σε κάθε περίσταση το δρόμο του μαρτυρίου του Κυρίου, τότε θα καταλάβουμε ότι κανένας κόπος και καμία δυσκολία δεν είναι ανώτερη από το μαρτύριο του Χριστού μας.

Μήπως είναι κανείς που δεν έχει πεισθεί εντελώς ότι τα πράγματα έχουν έτσι;

Είναι δηλαδή κανείς που: νίκησε στον πόλεμο, η δέχτηκε στο κεφάλι του το φθαρτό στεφάνι της νίκης, ή πέτυχε, γενικά αυτό που ήθελε, και ας μην ήταν και τόσο αξιέπαινο, η έγινε υπηρέτης σε κάτι το θεϊκό, ή κατόρθωσε κάποια αξιοθαύμαστη αρετή, αν πρωτύτερα δεν περιφρόνησε τον κόπο και τη θλίψη, και αν δεν απομάκρυνε από μέσα του το ερεθιστικό φρόνημα της άνεσης, το οποίο γεννά την αμέλεια, την τεμπελιά και το φόβο;

Αυτά δεν είναι που χαυνώνουν τον άνθρωπο και τον κάνουν ανίκανο για κάθε αξιόλογο έργο;

 

ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

Η Ιερά Μονή Εσφιγμένου του Αγίου Όρους, σε συνεργασία με τον Σύλλογο «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» (Αμυγδαλεώνας Καβάλας, Τ.Κ. 64012), ανακοινώνει κατάλογο ελλείψεων φαρμάκων και υγειονομικού υλικού, απαραίτητων για την κάλυψη των αναγκών της Αδελφότητας (110 μοναχών) και των προσκυνητών που φιλοξενούνται.

Η παρούσα ανακοίνωση αποτελεί ενημέρωση για ανάγκες ανθρωπιστικής και φιλανθρωπικής φύσεως και δεν συνιστά συνταγογράφηση, εμπορική πράξη ή διακίνηση φαρμάκων. Όλα τα φάρμακα και τα αναλώσιμα που συγκεντρώνονται:

Αποστέλλονται αποκλειστικά στη διεύθυνση του Συλλόγου.

Χρησιμοποιούνται μόνο για την κάλυψη βασικών υγειονομικών αναγκών μοναχών και λαϊκών.

Διατίθενται πάντοτε δωρεάν, χωρίς καμία οικονομική συναλλαγή.

Χορηγούνται με τη σύμφωνη γνώμη και την καθοδήγηση ιατρών, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Νέα Διεύθυνση Αποστολής:

Σύλλογος «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος»

Αμυγδαλεώνας Καβάλας, Τ.Κ. 64012

Υπόψιν κ. Ιωάννη Κολοκυθά

Παρακαλούμε θερμά τους φίλους και υποστηρικτές της Ιεράς Μονής να αποστέλλουν τυχόν προσφορές αποκλειστικά στη διεύθυνση του Συλλόγου και όχι απευθείας στο Μοναστήρι, ώστε να υπάρχει σωστή διαχείριση και ορθή καταγραφή.

Ευχαριστούμε εκ καρδίας για την αγάπη και τη στήριξή σας.

Με τις ευχές και την ευγνωμοσύνη της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου.

Αντιβιοτικά

Β-λακταμικά – Πενικιλλίνες

Augmentin 1 g, Bioclanid 1 g, Begalin 375 mg, Fugentin 1 g, Amoxil 500 mg,

Ινδία....Ψηφιακός ολοκληρωτισμός....όπου να ναι έρχετε και εδώ .