Σκοπός μας νὰ ἀνασκευάσουμε τὶς ἐν μέρει ἄδικες ἀναφορὲς ποὺ βλέπει μόνο τὰ λάθη τοῦ ἑνός, καὶ ἀδυνατεῖ νὰ δεῖ τὰ προδοτικὰ λάθη, τὴν ἐγκατάλειψη τοῦ ἀγῶνα καὶ τὴν πλήρη ὑποταγὴ στὸν παναιρετικὸ Πατριάρχη Βαρθολομαῖο ἀπὸ τοὺς Ἁγιορεῖτες Πατέρες. Ποὺ ἀδυνατεῖ, ἀκόμα νὰ δεῖ τὶς διώξεις καὶ τὴν ἄσκησις βίας ἀπὸ τὸ Φανάρι.
Ἐλπίζουμε τὰ καλῇ τῇ πίστει ἱστολόγια, νὰ ἀναδημοσιεύσουν καὶ τὴ δική μας παρέμβαση.
Ἡ εὔλογη καὶ ἀναπάντητη ἀπορία, λοιπόν, εἶναι:
Ὁ πατρ. Βαρθολομαῖος διαλέγεται δεκαετίες μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἡγέτες τῆς Δύσεως (ποὺ ἐκπροσωποῦν ἑκατομμύρια Παπικοὺς καὶ Προτεστάντες), χωρὶς νὰ ἔχουν ὑποχωρήσει οὔτε βῆμα τὸ Βατικανὸ καὶ τὸ Π.Σ.Ε. ἀπὸ τὶς βλέψεις ὑποταγῆς τῆς Ὀρθοδοξίας ὑπὸ τὸν Πάπα, ἀντίθετα συνεχῶς προσθέτει νέες αἱρέσεις στὶς αἱρέσεις, καὶ νέα ἐκκοσμίκευση στὴν ἐκκοσμίκευση, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐκκοσμικεύεται καὶ νὰ αἱρετικοποιεῖται ἡ «θεσμικὴ» Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ οἱ ἀποίμαντοι ὀρθόδοξοι πιστοί, ποὺ ἔχουν τὴν δυστυχία νὰ ποιμαίνονται ἀπὸ φιλοαιρετικοὺς Ἐπισκόπους!
Ὁ πατρ. Βαρθολομαῖος, ὅμως, μὲ τοὺς "σχισματικοὺς" κατ'αυτον Ἐσφιγμενῖτες, ὅπως τοὺς θεωρεῖ , γιατὶ δὲν διαλέγεται; Γιατὶ ἐπιμένει νὰ ἐκβληθοῦν ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος διὰ τῆς βίας;
Στοὺς μὲν Παπικοὺς ποὺ ἔχουν μιὰ ἱστορία δολο-φονικῶν ἐπεμβάσεων, σκευωριῶν, ἀπορροφήσεως τῆς Ὀρθοδόξίας κ.λπ. δείχνει μιὰ ἄνευ ὁρίων «ἀγάπη».
Στοὺς ὁμόδοξους ὅμως (ἔστω κι ἂν θεωρεῖ ὅτι εἶναι "σχισματικοί", γιατί δὲν δείχνει τὴν ἴδια ἀνοχή; ο μόνο ἔγκλημά τους (ἔγκλημα κατ' αὐτόν, εὐλογημένη ὅμως ἐνέργεια ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς Κανόνες) εἶναι ὅτι δὲν θέλουν νὰ τὸν μνημονεύσουν.
▪Μήπως ἐπειδὴ ἐκκρεμεῖ τὸ τσὲκ τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίων τριακοσίων χιλιάδων εὐρὼ ποὺ θὰ πάρει ἡ νέα Ἀδελφότητα τοῦ Ἐσφιγμένου ποὺ σκάρωσε ὁ κ. Βαρθολομαῖος;
▪Ἢ μήπως ἐπειδὴ ἡ προγραμματισμένη ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα στὸ Ἅγιον Ὄρος τινάσσεται στὸν ἀέρα, ἐὰν δὲν ἔχουν ἀπελαθεῖ οἱ τῆς Ἱ. Μ. Ἐσφιγμένου κατὰ τὴν ἡμερομηνια ἐπισκέψεώς του ἐκεῖ;
Γιὰ νὰ ἐξετάσουμε οὐσιαστικὰ καὶ βαθειὰ τὸ θέμα, πρέπει νὰ ἀνατρέξουμε στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1970. Τότε, ὅλοι σχεδὸν οἱ Ἁγιορεῖτες προχώρησαν στὴν διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τοῦ Πατριάρχη, γιατὶ ὡς γνωστόν –αὐθαίρετα– προχώρησε στὴν ἄρσι τῶν ἀναθεμάτων.
Τὸ δραματικὸ ἐρώτημα, ποὺ ἔχει νὰ κάνει καὶ μὲ τὴν ἐγκατάλειψη τοῦ ἀγῶνος ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπὸ τοὺς Ἁγιορεῖτες εἶναι τὸ ἑξῆς:
▪Πῶς αὐτὴ ἡ ἐνέργεια, ποὺ τότε ἐκρίθη ΝΟΜΙΜΗ καὶ τὴν ἐνίσχυσε (ἐπιμένοντας στὴν Ἀποτείχιση) καὶ ὁ γέρων Παΐσιος, πῶς σήμερα, ποὺ ὁ Οἰκουμενισμὸς προελαύνει, ἡ τότε ἐφαρμοσθεῖσα Διακοπὴ Μνημοσύνου, ὄχι μόνο ἐγκαταλείφθηκε, ἀλλὰ ἀντίθετα, οἱ τότε ὑπέρμαχοί της, καταδικάζουν τοὺς μοναχοὺς τῆς Ἱ. Μονῆς Ἐσφιγμένου, ποὺ τὴν συνεχίζουν;
▪Κι ἂν ἔχουν οἱ Ἐσφιγμενῖτες κάνει κάποια λάθη (ἔχοντας ἐγκαταλειφθεῖ μόνοι στὸν μοναχικὸ ἀλλὰ θεοφιλῆ αὐτὸ ἀγῶνα τους), δὲν βλέπουν στὸν καθρέπτη τῆς αὐτοκριτικῆς τὸν ἑαυτό τους οἱ Ἁγιορεῖτες, ὡς τὸν ἠθικὸ αὐτουργό;
▪Γιατί οἱ ἁγιορεῖτες συμπλέουν μὲ ἕνα παναιρετικὸ Οἰκουμενιστή;
▪Γιατί σιωποῦν καὶ δὲν παίρνουν στὰ χέρια τους τὸν ἀγῶνα, ὥστε νὰ ἀφαιρέσουν τὸ «ἄλλοθι» τῶν Ἐσφιγμενιτῶν (ἂν ἔτσι νομίζουν;) Μήπως ἐπειδὴ κάμφθηκαν ἀπὶ τὶς ἀπειλές; Μήπως ἐπειδὴ προτίμησαν τὰ εὐρω-αργύρια τῆς προδοσίας!
Εἶναι ἀποκαλυπτικὰ στὸ σημεῖο αὐτὸ καὶ ἀξίζει νὰ παραθέσουμε κάποια ἀποσπάσματα ἀπὸ ὅσα παρουσιάζονται σὲ σχετικὸ βιβλίο.