Το καλό δεν ζητά χειροκρότημα.

«Το καλό παραμένει πάντα καλό, έστω κι αν κανείς δεν το επαινεί.

Το κακό παραμένει κακό, έστω κι αν κανείς δεν το κατηγορεί».

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Η αλήθεια δεν αλλάζει επειδή οι άνθρωποι σώπασαν. Δεν γίνεται το σκοτάδι φως, επειδή συνήθισαν τα μάτια μας μέσα του· ούτε παύει το φως να είναι ευλογία, επειδή κανείς δεν στρέφει το βλέμμα προς αυτό.

Στην εποχή μας, πολλές φορές το καλό μετριέται με τα χειροκροτήματα και το κακό δικαιολογείται από την αποδοχή των πολλών. Όμως ο νόμος του Θεού δεν μεταβάλλεται σύμφωνα με τις επιθυμίες του κόσμου.

Εκείνο που είναι άγιο παραμένει άγιο, ακόμη κι αν περιφρονηθεί. Κι εκείνο που πληγώνει την ψυχή παραμένει αμαρτία, ακόμη κι αν ολόκληρη η κοινωνία το ονομάσει δικαίωμα, πρόοδο ή φυσιολογική επιλογή.

Ο χριστιανός δεν πράττει το αγαθό για να τον δουν. Δεν ελεεί για να τον επαινέσουν, δεν συγχωρεί για να φανεί ανώτερος, δεν προσεύχεται για να αποκτήσει καλή φήμη. Κάνει το καλό επειδή γνωρίζει ότι ο Θεός βλέπει όσα γίνονται στο κρυφό και γνωρίζει ακόμη και τον πιο αθόρυβο στεναγμό της καρδιάς.

Υπάρχουν αγαθές πράξεις που δεν θα γίνουν ποτέ γνωστές στους ανθρώπους. Μια προσευχή για εκείνον που μας πίκρανε. Μια σιωπή που εμπόδισε έναν καβγά. Μια ελεημοσύνη που δόθηκε χωρίς όνομα. Μια συγγνώμη που προσφέρθηκε χωρίς ανταπόδοση.

Αυτές οι πράξεις μπορεί να μη γραφτούν στα βιβλία του κόσμου, μα γράφονται στο Βιβλίο της Ζωής.

Το ίδιο και η αμαρτία.

Δεν παύει να είναι τραύμα επειδή δεν την κατηγόρησε κανείς.

Η σιωπή των ανθρώπων δεν είναι συγχώρηση του Θεού και η αποδοχή του πλήθους δεν καθαρίζει τη συνείδηση.

Το κακό θεραπεύεται μόνο όταν αναγνωριστεί με ταπείνωση, εξομολογηθεί με μετάνοια και παραδοθεί στο έλεος του Χριστού.

Γι’ αυτό μη θλίβεσαι όταν το αγαθό σου περνά απαρατήρητο.

Μη ζητάς ανθρώπινη ανταμοιβή για εκείνο που πρόσφερες από αγάπη. Ο έπαινος του κόσμου έρχεται και φεύγει σαν τον άνεμο, η κρίση όμως του Θεού μένει αιώνια.

Κράτησε καθαρή τη συνείδησή σου. Διάλεγε το καλό ακόμη κι όταν είσαι μόνος. Απόφευγε το κακό ακόμη κι όταν όλοι γύρω σου το δικαιολογούν. Διότι κάποτε θα σιγήσουν όλες οι ανθρώπινες φωνές και θα απομείνει μόνο η αλήθεια ενώπιον του Θεού.

Και τότε δεν θα έχει σημασία πόσοι σε επαίνεσαν, αλλά αν η ζωή σου έγινε μια μικρή, ταπεινή μαρτυρία Χριστού.

Ας μη ζητούμε να μας βλέπουν οι άνθρωποι.

Ας ζητούμε να μη χάσουμε ποτέ το βλέμμα του Θεού.