Όταν το παιδί απομακρυνθεί και κλείσει την πόρτα της καρδιάς του, ο γονιός μένει μόνος με τον πόνο και τα αναπάντητα γιατί. Εκείνη την ώρα η Εκκλησία δεν διδάσκει καταδίωξη ούτε παρακάλια που πληγώνουν, αλλά παράδοση. Παράδοση όχι από αδυναμία, αλλά από πίστη. «Επίρριψον επί Κύριον την μέριμνάν σου και Αυτός σε διαθρέψει» λέει ο ψαλμωδός, και μέσα σε αυτόν τον λόγο αναπαύεται η καρδιά που έμαθε να εμπιστεύεται τον Θεό περισσότερο από τον εαυτό της.
Η αγάπη που έμαθε από τον Χριστό δεν πιέζει ούτε εξαναγκάζει. «Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται… ου ζητεί τα εαυτής» κατά τον Απόστολο Παύλο. Όταν ο γονιός κυνηγά με αγωνία και φόβο, η αγάπη του γίνεται βάρος. Όταν όμως σιωπά και προσεύχεται, γίνεται χώρος όπου μπορεί να μιλήσει ο Θεός. Γιατί ο Θεός εργάζεται στις καρδιές όταν έρθει ο δικός Του καιρός, όχι ο δικός μας.
Το χρέος του γονιού δεν είναι να ελέγχει τη ζωή του παιδιού επ’ άπειρον, αλλά να έχει σπείρει. Να έχει σπείρει αγάπη, φόβο Θεού, αλήθεια και παράδειγμα ζωής. «Άλλος έσπειρε και άλλος θερίζει» μας θυμίζει το Ευαγγέλιο, και τίποτε από όσα σπέρνονται με καθαρή καρδιά δεν χάνεται. Ο Θεός δεν λησμονεί ούτε την αγκαλιά που δόθηκε, ούτε το δάκρυ που κύλησε σιωπηλά τη νύχτα.
Η υπομονή γίνεται τότε άσκηση πίστεως και η προσευχή γίνεται κραυγή άφωνη. «Εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών» λέει ο Κύριος, και αυτή η υπομονή δεν είναι αδράνεια αλλά εσωτερική εγρήγορση. Ο γονιός που στέκεται ειρηνικός, χωρίς κατάκριση και χωρίς απελπισία, διδάσκει περισσότερο από χίλια λόγια. Η ειρήνη του γίνεται μυστικό μήνυμα που φτάνει και στο πιο μακρινό παιδί.
Και αν έρθει η ώρα της επιστροφής, τότε η Εκκλησία δείχνει τον τρόπο. Όχι έλεγχος, όχι μομφή, όχι λογαριασμοί. Μόνο αγκαλιά. Όπως ο Πατέρας της παραβολής που «ιδών αυτόν έτι μακράν εσπλαγχνίσθη και δραμών επέπεσεν επί τον τράχηλον αυτού». Έτσι ενεργεί η αληθινή αγάπη. Συγχωρεί, περιμένει, ελπίζει και όλα τα παραδίδει στο άπειρο έλεος του Θεού, γνωρίζοντας πως Εκείνος αγαπά το παιδί περισσότερο απ’ όσο μπορεί να το αγαπήσει κάθε ανθρώπινη καρδιά.
Σιωπηλή προσευχή γονιού που εμπιστεύεται το παιδί του στο θέλημα του Θεού και περιμένει με ελπίδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.