Το πάθημα του διακόνου

ΚΑΘΕ φορά που ο Aγιος Επιφάνιος, αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας της Κύπρου (4ος αι.), πρόσφερε την αναίμακτη θυσία και έλεγε το «ποίησον τον μεν αρτον τούτον… », αν δεν έβλεπε κάποια οπτασία, δεν ολοκλήρωνε τη θεία λειτουργία. Τι είδους οπτασία ήταν άραγε αυτή;

Πιθανόν να ήταν η κίνηση του ξύλινου περιστεριού, που κρεμόταν πάνω από την Αγία Τράπεζα στους ναούς της εποχής εκείνης. Ίσως πάλι να ήταν κάποια άρρητη ενέργεια της εμφάνισης του Άγίου Πνεύματος την ώρα του καθαγιασμού, πράγμα που συνέβαινε και σε άλλους άξιους λειτουργούς.

Σε μία λειτουργία του ο άγιος Έπιφάνιος επανέλαβε τρεις φορές την ευχή του καθαγιασμού, αλλά δεν είδε την οπτασία.

Κι ενώ παρακαλούσε με δάκρυα Το Θεό να του φανερώσει την αιτία, έριξε μία μάτια στο διάκονο, που στεκόταν αριστερά του, κρατώντας το ριπίδιο, και παρατήρησε πώς είχε στο μέτωπο λέπρα. Κατάλαβε αμέσως πώς εκείνος ήταν η αιτία.

Πήρε λοιπόν από τα χέρια του το ριπίδιο και του είπε με πραότητα: «Πήγαινε, παιδί μου, στο σπίτι σου και μη μεταλάβεις σήμερα».

Ύστερα επανέλαβε την ευχή, κι αμέσως είδε την οπτασία! Μετά την απόλυση κάλεσε το διάκονο, για να τον εξετάσει και να πληροφορηθεί την πνευματική του κατάσταση. Εκείνος τότε ομολόγησε, πώς την προηγούμενη νύχτα είχε συνευρεθεί με τη γυναίκα του. Με την αφορμή αυτή ο άγιος κάλεσε όλους τους κληρικούς και τους νουθέτησε:

“Όσοι, παιδιά μου, αξιωθήκατε να λάβετε το χάρισμα της ιεροσύνης, πρέπει να φυλάτε τον εαυτό σας καθαρό από κάθε μολυσμό «σαρκός και πνεύματος», για νά τελείτε άξια τα θεία Μυστήρια.

 

Σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακας, ο διάβολος θέτει 3 παγίδες, 3 λάκκους σε κάθε άνθρωπο, με σκοπό να τον εξαπατήσει…

Σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακας, ο διάβολος θέτει 3 παγίδες, 3 λάκκους σε κάθε άνθρωπο, με σκοπό να τον εξαπατήσει και να τον κάνει εργάτη του, χωρίς ο άνθρωπος να το καταλάβει. Οι 3 αυτοί τάφροι είναι οι εξής:

α) Εμποδίζει τους ανθρώπους να κάνουν το σωστό, ώστε να μην πάνε στην Εκκλησία και να μην συμμετέχουν στα Μυστήρια Της.

Ο διάβολος, βάζει αυτούς τους ανθρώπους να κρίνουν τους παππάδες και όλους τους πιστούς που καταφεύγουν σε Αυτήν, βρίσκοντας τα κουσούρια και τα ελαττώματά τους.

Τους κάνει έτσι, να μένουν μακριά από την Εκκλησία και να θεωρούν τον εαυτόν τους καλύτερο από αυτούς, που πάνε στην Εκκλησία.

Άλλους πάλι τους κρατά μακριά από την Εκκλησία με τη σάρκα, άλλους με το μεθύσι, άλλους με τον τζόγο κ.ά.

Οι καρδιές των ανθρώπων αυτών σκλήρυναν και η συνείδησή τους πωρώθηκε.

Ορισμένοι όμως ξεφεύγουν, από την πρώτη παγίδα, οπότε ο διάβολος επιστρατεύει μια δεύτερη παγίδα:

β) Επιτρέπει τους ανθρώπους να κάνουν το σωστό, να πηγαίνουν στην Εκκλησία, αλλά να το κάνουν με το δικό τους βολικό τρόπο, με το δικό τους μυαλό. Γι΄αυτό και βλέπουμε σήμερα πολλοί να έχουν δημιουργήσει μια δική τους θρησκεία, βολική στα μέτρα τους.

Και ακούς μετά τον άλλον να σου λέει:

Εγώ πήγα στην Εκκλησία σήμερα και άναψα το κερί μου. Και να πήγε για 10 λεπτά μόνο και να νομίζει ότι Εκκλησιάστηκε.

Άλλος περιμένει να χτυπήσει η τρίτη καμπάνα για να πάει στην Εκκλησία.

Άλλος πάλι Κοινωνεί, χωρίς να εξομολογηθεί και πολλά άλλα.

Όλα αυτά όμως, όχι μόνο δεν ωφελούν, αλλά και βλάπτουν. Ορισμένοι όμως, έχουν ξεφύγει και από αυτήν την παγίδα, οπότε ο διάβολος τους θέτει μια τρίτη παγίδα:

γ) Ο διάβολος πηγαίνει στο αυτί τους και τους λέει:

Μακάρι να κάνουν και οι άλλοι αυτά που κάνεις εσύ! Έρχεται δηλ. ο διάβολος σε αυτούς και τους συγκρίνει με τους άλλους και τους επιβραβεύει.

Το αποτέλεσμα είναι, να παίρνει το μυαλό τους αέρα και να κατηγορούν τους άλλους, που δεν κάνουν, αυτά που κάνουν αυτοί και έτσι χάνεται όλος ο μισθός τους..

 

«Θέλουν να καταστρέψουν την Ορθοδοξία» : Σερέτης Γρηγόρης, Γέροντας Μεθόδιος

 

Μερικές πρακτικές οδηγίες για την Προσευχή (Αγ. Θεοφάνους του Εγκλείστου,)

Η συγκέντρωση του νου την ώρα της προσευχής.

Τι να κάνουμε, όταν ο νους μας τρέχει εδώ κι εκεί και δεν μπορούμε να τον συμμαζέψουμε στην προσευχή;

Όταν είμαστε μόνοι στο σπίτι, μπορούμε ν’ αναβάλουμε την έναρξη της προσευχής ή, αν έχουμε ήδη αρχίσει, να τη διακόψουμε για λίγο. Αν και ύστερα απ’ αυτό το μικρό διάλειμμα ο νους μας δεν συνεργάζεται με την προαίρεση μας, τότε δεν έχουμε παρά να του επιβάλουμε με τη βία, θέλει δεν θέλει, να συγκεντρωθεί στην προσευχή, σ’ όποιο βαθμό βέβαια είναι δυνατόν. Μέσα στην εκκλησία, πάλι, μερικές φορές δεν ακούμε ή δεν καταλαβαίνουμε όσα ψάλλονται, διαβάζονται ή εκφωνούνται. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, σταθείτε νοερά ενώπιον του Κυρίου και αφοσιωθείτε στην ευχή του Ιησού. Πρέπει να ξέρετε, πάντως, ότι στο ναό, κατά την τέλεση οποιασδήποτε ακολουθίας, και κατεξοχήν της θείας Λειτουργίας, κάθε λατρευτική πράξη, κάθε κίνηση έχει τη σημασία της. Όποιος, λοιπόν, γνωρίζει και κατανοεί τη σημασία κάθε πτυχής της τελετουργίας, συμμετέχει με επίγνωση στη σύναξη των πιστών και τρέφει την ψυχή του με το ουράνιο μάννα, που προσφέρεται άφθονα στα πνευματικά συμπόσια της εκκλησιαστικής λατρείας.

Η νύχτα, ιδιαίτερα οι μεταμεσονύκτιες ώρες, είναι το πιo κατάλληλο χρονικό διάστημα για προσευχή.

Πόσες μετάνοιες να κάνει κανείς, λέγοντας την ευχή;

Όσες θέλει, μικρές ή μεγάλες, ανάλογα με τη σωματική δύναμη και την ψυχική διάθεση του. Καλό είναι, πάντως, να καθορίσει έναν ελάχιστο αριθμό μετανοιών για κάθε μέρα και να τις εκτελεί με αυστηρή συνέπεια.

Το Ευαγγέλιο δεν είναι ανάγκη να το διαβάζετε όρθιος. Καθιστός το κατανοείτε καλύτερα, γιατί δεν κουράζεστε, κι έτσι η προσοχή σας συγκεντρώνεται στο ιερό κείμενο, χωρίς να μειώνεται η ευλαβική σας διάθεση. Όσο για τους Ψαλμούς, διαβάζετε όσους μπορείτε και επιθυμείτε. Έναν, δύο, τρεις ή περισσότερους…

Μπορείτε να κοινωνάτε συχνά, φτάνει να είστε κάθε φορά σωστά προετοιμασμένος.

Τί σημαίνει να έχουμε καθαρή συνείδηση ως προς τα υλικά πράγματα και αντικείμενα; Σημαίνει να μην κάνουμε κακή χρήση των πραγμάτων, αλλά να τα χρησιμοποιούμε συνετά και να τα συντηρούμε με τη μεγαλύτερη δυνατή επιμέλεια.

Η αδιάλειπτη μνήμη του Θεού

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΕΣΦΙΓΜΈΝΟΥ Α.Ο.-ΑΘΩ Άγιο Όρος 30 Μαρτίου 2025 (ν.ημ.)

ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΕΣΦΙΓΜΈΝΟΥ Α.Ο.-ΑΘΩ

Άγιο Όρος 30 Μαρτίου 2025 (ν.ημ.)

Προς : Ιερά Κοινότητα Α.Ο

Δ.Α.Ο, ΠΥΡ/ΚΗ ΔΝΣΗ ΑΝ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ & Α.Τ. Καρυών

Κοιν.: Ελληνικά Μ.Μ.Ε

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μεσούσης της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, και βρισκόμενη σύσσωμη η αθωνική πολιτεία σε αυστηρή νηστεία, σε έντονη προσευχή και απόλυτη ησυχία, πάλι συγκεκριμένες μεθοδεύσεις, οι οποίες μόνο από τον πειρασμό δύνανται να εκπορεύονται, επιχειρούν να δυναμιτίσουν την πνευματικότητα των ημερών.

Συγκεκριμένα και σε συνέχεια του από 10/3/25 (ν.ημ) Δελτίου Τύπου μας, σας ενημερώνουμε ότι έχουν δρομολογηθεί δύο εργολαβίες διάνοιξης δρόμου, οι οποίες θα διέρχονται μέσα από την δασική έκταση που ανήκει στην Ιερά Μονή μας.

Ζητούμε έτσι, τον επανασχεδιασμό των ανωτέρω εργολαβιών και εν γένει την ματαίωση όλων εκείνων των προσπαθειών, οι οποίες δύνανται να δυναμιτίσουν τις ανωτέρω αδιαφιλονίκητες αξίες και πνευματικότητα, των ημερών και του τόπου.

Δυστυχώς, η μονή μας ουδέποτε ρωτήθηκε εάν συναινεί στο εν λόγω έργο, γεγονός το οποίο μας προκαλεί βεβαίως, βαθύτατη θλίψη, όσο και απορία. Μάλιστα η απορία μας, εδράζεται στο γεγονός ότι η μονή μας ενώ είναι πάντοτε ανοικτή για την συμμετοχή της στα «κοινά» του Αγίου Όρους, και θεωρεί ότι οφείλει και δύναται να συνεισφέρει τα μέγιστα στην αντιμετώπιση των κοινών προβλημάτων εντός της Αθωνικής επικράτειας, εν τούτοις ουδέποτε ερωτήθηκε ή της ζητήθηκε να αναμιχθεί.

Λόγω λοιπόν της 499Κ/11-6-1972 απόφασης της Ιεράς Κοινότητας και της μη εφαρμογής του άρθρου 19 του Κ.Χ.Α.Ο. η αδελφότητα μας ζητά για λογαριασμό της τόσο από την Ιερά Κοινότητα, όσο και από την Πολιτική Διοίκηση, την προστασία της μονής και όλων των μοναχών της από όσες παρασκηνιακές μεθοδεύσεις και προκλητικές ενέργειες, υπονομεύουν την φυσική μας ακεραιότητα, την ειρήνη και την πνευματικότητα εντός Α.Ο. . Η αδελφότητά μας ακατάπαυστα δέχεται πολεμική από την γνωστή ομάδα μοναχών που σφετερίζεται τα κυρίαρχα δικαιώματά της.

Όπως και να έχει η εξέλιξη των πραγμάτων, θεωρούμε ότι η υλοποίηση των όποιων σχεδίων είναι απαραίτητο να γίνεται σε κλίμα συνεργασίας, αμοιβαίας εμπιστοσύνης και λειτουργικότητας και όχι σε κλίμα αυταρχισμού, το οποίο μόνο ρήξη μπορεί να προκαλέσει μεταξύ των μοναχών, γεγονός το οποίο μόνο τους σφετεριστές του ονόματός μας, συμφέρει να υφίσταται.

Εν κατακλείδι, από επιβεβαιωμένες πληροφορίες, μαθαίνουμε πως ούτε η Πυροσβεστική υπηρεσία έχει γνώσει για την μελετώμενη διάνοιξη δρόμου πυρασφάλειας εντός της δασικής έκτασης που υπάγεται στην μονή μας, αλλά ούτε και η Ιερά Κοινότητα είναι ενήμερη για την άγνοια του πλέον αρμόδιου φορέα για την διάνοιξη αντιπυρικών οδών, αυτού της Πυροσβεστικής. Το όλο σκηνικό λοιπόν προκαλεί βάσιμες καχυποψίες και πολλά ερωτήματα.

Επιχειρεί κάποιος να εξαπατήσει την Ιερά Κοινότητα; Υπάρχει κάποιος ο οποίος να μην επιθυμεί την διαφάνεια; Μήπως κάποιοι επιχειρούν παρασκηνιακά και χωρίς την σύμφωνη γνώμη της Ιεράς Κοινότητος να προωθήσουν παρασκηνιακές μεθοδεύσεις; Προστατέψτε την αγάπη, ηρεμία και πνευματικότητα εντός Α.Ο. από τα ζιζάνια που επιθυμούν το αντίθετο.

Επί τη ευκαιρία εκτός της πνευματικής προστασίας, θεωρούμε ότι θα πρέπει να υπάρξει άμεση σχετική μέριμνα και στο θέμα του αντιπυρικού σχεδιασμού για την φυσική προστασία των Ιερών Μονών και του Α.Ο. . Η μονή μας δύναται να συνεργαστεί με τους αρμόδιους φορείς και να προσφέρει όπως πάντα ό,τι χρειαστεί. Όμως εώς τώρα, ουδείς μας έχει οχλήσει σχετικώς.

Ο ΚΑΘΗΓΟΎΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΆΣ ΜΟΝΉΣ ΕΣΦΙΓΜΈΝΟΥ ΑΓΊΟΥ ΌΡΟΥΣ

+ Αρχιμανδρίτης Μεθόδιος & οι συν Εμοί Εν Χριστώ Αδελφοί

 

Ποια είναι η ωφέλεια από την αρετή της υπακοής; Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Είναι σπάνιοι αυτοί που γνωρίζουν το βαθύ μυστήριο της υπακοής. Ο υπάκουος είναι μέγας ενώπιον του Θεού είναι μιμητής του Χριστού, ο οποίος μας έδωσε τον εαυτό Του σαν τύπο υπακοής. Ο Κύριος αγαπά την υπακοή ψυχή και της δίνει την ειρήνη Του, και τότε όλα είναι καλά και η ψυχή αισθάνεται αγάπη για όλους.

Όποιος ασκεί την υπακοή, αυτός έχει εναποθέσει όλη την ελπίδα του στο Θεό. Γι' αυτό και η ψυχή του είναι πάντα κοντά στο Θεό και ο Κύριος Του δίνει τη χάρη Του, η οποία οδηγεί την ψυχή σε κάθε αγαθό και της δίνει τη δύναμη να μένει στο αγαθό. Ο υπάκουος βλέπει το κακό, αλλ' αυτό το κακό δεν αγγίζει την ψυχή του, γιατί μαζί του είναι η χάρη του Αγίου Πνεύματος, που τον προφυλάσσει από κάθε αμαρτία, και αυτός αβίαστα και ειρηνικά προσεύχεται στο Θεό.

Το Άγιο Πνεύμα αγαπά την ψυχή του υπακουου και γι' αυτό δεν θ' αργήσει να γνωρίσει τον Κύριο και να λάβει το δώρο της νοερής προσευχής της καρδίας.

Ο υπάκουος παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού. Γι' αυτό λαβαίνει ελευθερία και ανάπαυση κοντά στο Θεό και προσεύχεται με καθαρό νου, ενώ η ανυπάκουοι δεν μπορούν να προσευχηθούν καθαρά, ακόμα κι αν κάνουν πολλές άλλες ασκήσεις. Γιατί αυτοί δεν ξέρουν ούτε πώς ενεργεί η χάρη ούτε αν τους συγχώρεσε ο Κύριος τις αμαρτίες τους. Ενώ οποίος μένει στην υπακοή έχει την πληροφορία της καρδίας πως ο Κύριος του έχει συγχωρήσει τις αμαρτίες, γιατί αισθάνεται στην ψυχή του την παρουσία του Αγίου Πνεύματος.

 

Χριστιανός είναι η απομίμησις τοῦ Χριστοῦ, Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

Χριστιανός είναι η απομίμησις τοῦ Χριστοῦ, όσο είναι δυνατὸν στὸν άνθρωπο, και στα λόγια και στα έργα και στην σκέψι!

Πιστεύει δε Ορθὰ και ἀλάνθαστα στην Αγία Τριάδα!

Μετάνοια σημαίνει ανανέωσις του βαπτίσματος!

Μετάνοια σημαίνει συμφωνία με τον Θεόν για νέα ζωή!

Μετανοών σημαίνει αγοραστής της ταπεινώσεως!

Μετάνοια σημαίνει μόνιμος αποκλεισμός κάθε σωματικής παρηγορίας!

Μετάνοια σημαίνει σκέψις αυτοκατακρίσεως, αμεριμνησία για όλα τα άλλα και μέριμνα για την σωτηρία του εαυτού μας!

Μετάνοια σημαίνει θυγατέρα της ελπίδος και αποκήρυξις της απελπισίας!

Μετανοών σημαίνει κατάδικος απηλλαγμένος από αισχύνη!

Μετάνοια σημαίνει συμφιλίωσις με τον Κύριον, με έργα αρετής αντίθετα προς τα παραπτώματά μας!

Μετάνοια σημαίνει καθαρισμός της συνειδήσεως!

Μετάνοια σημαίνει θεληματική υπομονή όλων των θλιβερών πραγμάτων!

Μετανοών σημαίνει επινοητής τιμωριών του εαυτού του!

Μετάνοια σημαίνει υπερβολική ταλαιπωρία της κοιλίας με νηστεία και κτύπημα της ψυχής με υπερβολική συναίσθησι!

Ο Θεός είναι για όσους θέλουν, η ζωή και η σωτηρία τους!

~
Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, Δ Κυριακή των Νηστειών

 

Η αρετή της πραότητος.Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Είναι πολλές οι αρετές που ταιριάζουν στους Χριστιανούς, από όλες όμως η πιο σπουδαία είναι η πραότητα.

Αυτό είναι το κατεξοχήν γνώρισμα του ανθρώπου που έχει τιμηθεί με το λογικό, δηλαδή η ημερότητα, η επιείκεια, η πραότητα, η ταπείνωση, η ησυχία, το να μην έλκεται σαν δούλος και παρασύρεται ή από θυμό ή από άλλα πάθη, αλλά με το λογικό και την ορθή σκέψη να κατανικάει τα εσωτερικά άτακτα σκιρτήματα και να διασώζει την ευγένεια που προσδιδιάζει στον άνθρωπο, και να μην εκπίπτει και καταντάει στη θηριωδία των αλόγων ζώων με τη νωθρότητα και την αδράνεια του.

Μην υπερηφανευόμαστε για κείνα που φοβίζουν τους ανθρώπους... Ώστε λοιπόν συμπεραίνουμε ότι έναν άνθρωπο ήμερο, πράο και καλόψυχο κανένας δεν θα ήταν δυνατόν να τον φοβηθεί, αλλά όλοι τον σεβόμαστε, τον τιμούμε και τον ντρεπόμαστε. Δεν βλέπετε, πως ένας άνθρωπος που προκαλεί φόβο, είναι μισητός και ανεπιθύμητος από όλους; Ας μη θεωρούμε λοιπόν σπουδαίο πράγμα να μας φοβούνται οι άνθρωποι.

Ο πράος και καλοσυνάτος άνθρωπος είναι πατέρας των ορφανών, προστάτης των χηρων, κηδεμόνας της φτώχειας, βοηθός των αδικουμένων και σ' όλες τις περιπτώσεις επιβάλλει τη δύναμή της δικαιοσύνης. Ο πράος πατέρας είναι σεβαστός στο παιδί και το πράο παιδί σεβαστό στον πατέρα και ο δούλος στον κύριο του και τον κύριο τίποτα δεν τον κάνει τόσο συμπαθεί στους υπηρέτες, όσο η πραότητα. Γιατί, όταν τον δουν να διακρίνεται για την επιείκεια του και να συμπεριφέρεται σ' όλους με πραότητα, πολύ τον εκτιμούν και τον θαυμάζουν και τον θεωρούν πιο πολύ πατέρα παρά αφέντη.

 

Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι νὰ γίνουμε τέλειοι καὶ ἅγιοι. Άγιος Νεκτάριος

 

Νὰ ἀναδειχθοῦμε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἂς προσέξουμε μήπως, γιὰ χάρη τῆς παρούσας ζωῆς, στερηθοῦμε τὴ μέλλουσα, μήπως, ἀπὸ τὶς βιοτικὲς φροντίδες καὶ μέριμνες, ἀμελήσουμε τὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς μας.

Ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καὶ ἡ προσευχὴ ἀπὸ μόνες τους δὲν φέρνουν τοὺς ἐπιθυμητοὺς καρπούς, γιατί αὐτὲς δὲν εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας, ἀποτελοῦν τὰ μέσα γιὰ νὰ πετύχουμε τὸ σκοπό. Στολίστε τὶς λαμπάδες σας μὲ ἀρετές. Ἀγωνιστεῖτε ν’ ἀποβάλετε τὰ πάθη τῆς ψυχῆς. Καθαρίστε τὴν καρδιά σας ἀπὸ κάθε ρύπο καὶ διατηρῆστε τὴν ἁγνή, γιὰ νὰ ἔρθει καὶ νὰ κατοικήσει μέσα σας ὁ Κύριος, γιὰ νὰ σᾶς πλημμυρίσει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μὲ τὶς θεῖες δωρεές.

Παιδιά μου ἀγαπητά, ὅλη σας ἡ ἀσχολία καὶ ἡ φροντίδα σ’ αὐτὰ νὰ εἶναι. Αὐτὰ ν’ ἀποτελοῦν σκοπὸ καὶ πόθο σας ἀσταμάτητο. Γί’ αὐτὰ νὰ προσεύχεστε στὸ Θεό. Νὰ ζητᾶτε καθημερινὰ τὸν Κύριο, ἀλλὰ μέσα στὴν καρδιά σας καὶ ὄχι ἔξω ἀπὸ αὐτήν. Καὶ ὅταν Τὸν βρεῖτε, σταθεῖτε μὲ φόβο καὶ τρόμο, ὅπως τὰ Χερουβεὶμ καὶ τὰ Σεραφείμ, γιατί ἡ καρδιά σας ἔγινε θρόνος τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ γιὰ νὰ βρεῖτε τὸν Κύριο, ταπεινωθεῖτε μέχρι τὸ χῶμα, γιατί ὁ Κύριος βδελύσσεται τοὺς ὑπερήφανους, ἐνῷ ἀγαπάει καὶ ἐπισκέπτεται τοὺς ταπεινοὺς στὴν καρδιά.

Ἂν ἀγωνίζεσαι τὸν ἀγώνα τὸν καλό, ὁ Θεὸς θὰ σὲ ἐνισχύσει. Στὸν ἀγώνα ἐντοπίζουμε τὶς ἀδυναμίες, τὶς ἐλλείψεις καὶ τὰ ἐλαττώματά μας. Εἶναι ὁ καθρέφτης τῆς πνευματικῆς μας καταστάσεως. Ὅποιος δὲν ἀγωνίστηκε, δὲν γνώρισε τὸν ἑαυτό του.

Προσέχετε καὶ τὰ μικρὰ ἀκόμα παραπτώματα. Ἄν σᾶς συμβεῖ ἀπὸ ἀπροσεξία κάποια ἁμαρτία, μὴν ἀπελπιστεῖτε, ἀλλὰ σηκωθεῖτε γρήγορα καὶ προσπέστε στὸ Θεό, ποὺ ἔχει τὴ δύναμη νὰ σᾶς ἀνορθώσει.

Μέσα μας ἔχουμε ἀδυναμίες καὶ πάθη καὶ ἐλαττώματα βαθιὰ ριζωμένα, πολλὰ εἶναι καὶ κληρονομικά. Ὅλα αὐτὰ δὲν κόβονται μὲ μία σπασμωδικὴ κίνηση οὔτε μὲ τὴν ἀδημονία καὶ τὴ βαρειὰ θλίψη, ἀλλὰ μὲ ὑπομονὴ καὶ ἐπιμονή, μὲ καρτερία, μὲ φροντίδα καὶ προσοχή. Ἡ ὑπερβολικὴ λύπη κρύβει μέσα της ὑπερηφάνεια. Γι’ αὐτὸ εἶναι βλαβερὴ καὶ ἐπικίνδυνη, καὶ πολλὲς φορὲς παροξύνεται ἀπὸ τὸ διάβολο, γιὰ ν’ ἀνακόψει τὴν πορεία τοῦ ἀγωνιστῆ.

Ὁ δρόμος ποὺ ὁδηγεῖ στὴν τελειότητα εἶναι μακρύς. Εὔχεστε στὸ Θεὸ νὰ σᾶς δυναμώνει. Νὰ ἀντιμετωπίζετε μὲ ὑπομονὴ τὶς πτώσεις σας καί, ἀφοῦ γρήγορα σηκωθεῖτε, νὰ τρέχετε καὶ νὰ μὴ στέκεστε, σὰν τὰ παιδιά, στὸν τόπο ποὺ πέσατε, κλαίγοντας καὶ θρηνώντας ἀπαρηγόρητα. Ἀγρυπνεῖτε καὶ προσεύχεστε, γιὰ νὰ μὴν μπεῖτε σὲ πειρασμό. Μὴν ἀπελπίζεστε, ἂν πέφτετε συνέχεια σὲ παλιὲς ἁμαρτίες. Πολλὲς ἀπ’ αὐτὲς εἶναι καὶ ἀπὸ τὴ φύση τους ἰσχυρὲς καὶ ἀπὸ τὴ συνήθεια. Μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου, ὅμως, καὶ μὲ τὴν ἐπιμέλεια νικιοῦνται. Τίποτα νὰ μὴ σᾶς ἀπελπίζει.

-

«ΜΕΤΑΝΟΙΑ , ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ, ΝΗΣΤΕΙΑ, ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ» ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ,

Αυτά τα λέω όχι για να σας κάνω πιο αδιάφορους αλλά για να σας κάνω αγωνιστικότερους. Πολλές φορές σας συμβούλευσα να μην πηγαίνετε στο θέατρο∙ με άκουσες, αλλά δεν πείστηκες∙ πήγες στο θέατρο, παράκουσες την συμβουλή μου∙ μη ντραπής να ξανάρθης και να με ακούσης.

Θα μου πης “άκουσα τον λόγο σου, αλλά δεν τον τήρησα∙ πώς μπορώ να ξανάρθω;’. Σημασία έχει ότι συνειδητοποίησες την ανυπακοή σου στον λόγο μου∙ τώρα ντρέπεσαι για ό,τι έκανες, τώρα κοκκινίζεις, τώρα από μόνος σου χαλιναγωγείσαι χωρίς τον έλεγχο κανενός, τώρα κρατάς τον λόγο μου μέσα σου ριζωμένο, τώρα η διδασκαλία μου αφανώς σε καθαρίζει.

Δεν τήρησες τον λόγο μου, αλλ΄ όμως κατηγόρησες τον εαυτό σου; Αυτό σημαίνει ότι τον τήρησες στο μισό και ας μην τον τήρησες κι ας λες πως “δεν τον τήρησα”∙ γιατί όποιος κατηγορεί τον εαυτό του που δεν τον τήρησε, σημαίνει ότι βαδίζει προς την τήρησή του.

Αμάρτησες με το βλέμμα;

Παρανόμησες ;

Αιχμαλωτίσθηκες από την πόρνη;

Έφυγες από το θέατρο;

Θυμήθηκες τα λόγια μου;

Ντράπηκες ;

Έλα εδώ!

Λυπήθηκες;

Παρακάλεσε τον Θεό∙ πέτυχες την ανόρθωσί σου μέχρις εδώ.

“Αλλοίμονό μου, άκουσα και δεν τήρησα! Πώς θα μπω στην εκκλησία; Πώς θα ακούσω ξανά τον λόγο του Θεού;”.

Ακριβώς γι’ αυτό έλα, επειδή δεν τον τήρησες, για να τον ξανακούσης και να τον τηρήσης. Όταν σου βάλη ο γιατρός κάποιο φάρμακο και δεν σε θεραπεύση, δεν σου το ξαναβάζει την άλλη μέρα;

Έστω ότι κάποιος είναι ξυλοκόπος κι θέλει να κόψη μια βελανιδιά∙ εάν δώση ένα κτύπημα και δεν πέση το άκαρπο δένδρο, δεν δίνει κι άλλο κτύπημα και τέταρτο και πέμπτο και δέκατο;

Έτσι κάνε και συ∙ βελανιδιά είναι η πόρνη, άκαρπο δένδρο, που βγάζει βελανίδια, για να τα τρώνε τα άμυαλα γουρούνια∙ για πολύν χρόνο ριζώθηκε μέσα στον νου σου∙ με το ντύσιμό της σου κυρίευσε την συνείδησι∙ ο λόγος μου είναι τσεκούρι. (Πάρτο και χτύπα).

Με άκουσες μια φορά∙ πώς είναι δυνατόν να ξεριζωθή σε μια ημέρα, αυτό που είναι ριζωμένο μέσα μου τόσον καιρό; Και δυο φορές και τρεις και εκατό και χιλιάδες να με ακούσης, δεν ωφελείσαι, αν δεν το πάρης απόφασι.

Ξερρίζωσε αμέσως αυτό το κακό και δυνατό πράγμα που έχεις μέσα σου, την κακή συνήθεια.

Οι Ιουδαίοι έτρωγαν μάννα στην έρημο και όμως αναζήτησαν τα κρεμμύδια, που έτρωγαν στην Αίγυπτο. Είπαν στον Μωυσή: «Καλά περνούσαμε στην Αίγυπτο» (Αριθ. 11, 18)∙ τόσο αισχρό πράγμα είναι η συνήθεια και τόσο κακό.

Γιατί κι αν για δέκα μέρες καταφέρης να ζήσης ενάρετα, κι αν για είκοσι κι αν για τριάντα, δεν σε αγαπώ, δεν σε χαίρομαι, δεν σε αγκαλιάζω, αν δεν κόψης την συνήθεια για πάντα∙ προσπάθησε, μόνο πρόσεχε μην αποκάμης αλλά να ντρέπεσαι και να κατηγορής τον εαυτό σου.

Από το βιβλίο: «ΜΕΤΑΝΟΙΑ , ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ, ΝΗΣΤΕΙΑ, ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ»

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Χρυσοστομικός Άμβων ΣΤ΄»

 

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων θέλησε κάποτε να διορθώσει την αδιαφορία και την ανεμελιά που έβλεπε να συμβαίνουν στις θείες συνάξεις

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων θέλησε κάποτε να διορθώσει την αδιαφορία και την ανεμελιά που έβλεπε να συμβαίνουν στις θείες συνάξεις, και σοφίστηκε αυτήν την αξιομνημόνευτη ενέργεια.

Όταν αντιλήφθηκε, ότι ύστερα από την ανάγνωση των Ευαγγελίων πολλοί από τους πιστούς, οι πιο ανέμελοι βγήκανε έξω από την εκκλησία και πως περνούσαν εκεί την ώρα τους με σαχλολογηματα και με φλυαρίες, σε μια επίσημη και γιορτινή μέρα, παράτησε κι αυτός στη μέση τη θεία λειτουργία και βγήκε και κείνος έξω από τον ναό και καθότανε μαζί με όλο τον άλλο κόσμο.

Κι όταν εκείνοι φανέρωσαν την έκπληξή τους γι αυτό που έκανε τους είπε: Δεν πρέπει αδελφοί μου να εκπλήσσεστε διόλου γι αυτό. Γιατί ο βοσκός πρέπει να ναι πάντα κοντά στα πρόβατα του…

Εμείς τις θείες αυτές συνάξεις τις κάνουμε για την δική σας ωφέλεια, όταν όμως εσείς τις αφήνετε στη μέση και βγαίνετε έξω, είναι ανόητο, νομίζω, να κοπιάζουμε κι εμείς.

Είπα λοιπόν στον εαυτό μου, ότι το σωστό είναι, όταν βγαίνετε εσείς από την Εκκλησιά, να βγαίνω κι εγώ μαζί σας, κι όταν ξαναμπαίνετε να ξαναμπαίνω κι εγώ.

Η πράξη αυτή διόρθωσε, όπως ήταν επόμενο, πολλούς κι απαλλάχθηκαν από την κακή τους αυτή συνήθεια.

 

Ὅλους νά τούς βλέπεις μέ τό ἴδιο μάτι.Ἁγίου Νήφωνος Κωνσταντιανῆς

Κανένα νά μήν κατηγορεῖς, νά μήν περιγελᾶς, νά μήν πικραίνεις. Να μήν ὀργίζεσαι. Μή σκεφτείς ποτέ πώς ἔχεις κάποια ἀρετή. Φυλάξου νά μή λές, “ὁ τάδε ζεῖ καλά, ὁ δεῖνα ζεῖ ἄσωτα”, γιατί αὐτό ἀκριβῶς σημαίνει τό «μή κρίνετε» (Ματθ. 7:1. Λουκ. 6:37). Ὅλους νά τούς βλέπ
εις μέ τό ἴδιο μάτι, μέ τήν ἴδια διάθεση, μέ τήν ἴδια σκέψη, μέ ἁπλή καρδιά. Ολους να τούς δέχεσαι σάν τό Χριστό. Μήν ἀνοίξεις τ' αυτιά σου σέ ἄνθρωπο πού κατακρίνει, οὔτε, πολύ περισσότερο, νά εὐχαριστιέσαι μ' αυτά που λέει. Εσύ νά κρατᾶς τό στόμα σου κλειστό. Λίγο να μιλᾶς καί πολύ νά προσεύχεσαι. Μά οὔτε κι αὐτόν πού κατακρίνει ἤ κάνει ὁποιαδήποτε ἄλλη ἁμαρτία να καταδικάσεις μέ τό λογισμό σου. Τά δικά σου σφάλματα να βλέπεις πάντα καί τόν ἑαυτό σου μόνο να καταδικάζεις καί νά ἐξουθενώνεις. Νά, ἔτσι θα κερδίσεις τη βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

~ Ἁγίου Νήφωνος Κωνσταντιανῆς

Ένας Ασκητής Επίσκοπος, Ὑποθῆκες ζωῆς σελ. 230,

 

24 ΙΟΥΝΙΟΥ 1827...Το ράσο στήριξε και κράτυνε την επανάσταση του 1821.

Ο Ιμπραήμ,ο μοναχός Γεράσιμος και η μονή του μεγάλου Σπηλαίου.

''Ο φοβερός Ιμπραήμ με τις πλάτες του προσκυνημένου προδότη Νενέκου,για τρίτη φορά πάτησε και κατέστρεψε τα ηρωικά Καλάβρυτα,και να τώρα βρίσκεται

με τους αραπάδες του στα υψώματα μπροστά από το μοναστήρι του Μ.Σπηλαίου.

Οι κάτοικοι των γύρω χωριών,τσακισμένοι σταυραετοί του Χελμού,έχοντας ακόμα νωπή στην μνήμη τους την τραγωδία της περιοχής από τον προηγούμενο διάβα του Αιγύπτιου κτήνους συνέρρεαν ομαδικά στη σκηνή του να

δηλώσουν υποταγή να τον ''προσκυνήσουν''.

Ήταν όμως και πολλοί οι απροσκύνητοι.Πλήθος γυναικόπαιδα αποφεύγοντας την σκλαβιά των Αραπάδων μαζί με 600 πολεμιστές είχαν κλειστεί στο μοναστήρι και μαζί με τους καλόγερους ήταν αποφασισμένοι να πέσουν έως τον τελευταίο,παρά να πατήσει

ο μαγαρισμένος το μοναστήρι.

Η λερή φουστανέλα αδελφωμένη με το ράσο.

Έξαφνα γράφει ο Φωτάκος στα απομνημονεύματα του,''βλέπω να εξέρχονται από το μοναστήριον ο εις κατόπιν του άλλου μοναχοί,ήσαν δε όλοι ως εξήλθον εις τον αριθμόν έως εκατόν και καπετάνιον είχον τον γνωστό για την ανδρεία του μοναχόν Γεράσιμον.Ούτοι όλοι έβγαλον τα καλογερικά και ενδύθηκαν τα στρατιωτικά ελληνικά,έβαλαν φουστανέλαις.Εξάπλωσαν κάτω τα πλούσια μαλλιά της κεφαλής των και είχον οπλιστεί κατά τον τρόπο των ατάκτων στρατιωτών.Περνώντες έμπροσθεν ημών μας επροσκάλεσαν ούτως,ελάτε να μας ιδήτε πως θα πολεμήσωμεν,και βαδίζοντες ετράβηξαν κατά το παλιάμπελον και φθάσαντες εκεί άρχισαν μόνοι τους τον πόλεμον ανδρείως κατά των Τούρκων,τούτο ιδώντες εμείς εξεροκοκκινήσαμεν από την εντροπή μας και παρευθύς εκινήσαμεν να υπάγωμεν εις τον πόλεμον στο πλευρό των μοναχών''

Και όταν ο Ιμπραήμ έστειλε επιστολή ζητώντας από τον ηγούμενο του Μ.Σπηλαίου να παραδοθούν έλαβε και την απάντηση από τον σεβαστό Καθηγούμενο,''θα πέσουμε μέχρι τον τελευταίο''.

Άφριξε ο Αράπης και άρχισε σφοδρό κανονιοβολισμό κατά της Μονής με κυκλωτική κίνηση του ιππικού του και αυτός εφορμά με τον υπόλοιπο στρατό,γενική έφοδο διέταξε,άναψε η μάχη,βροντούσαν τα κανόνια,κόχλαζαν τα λιανοτούφεκα,σείωνταν οι βουνοκορφές,αντιλαλούσαν από το μούγκρισμα τα φαράγγια.Οι απανωτές έφοδοι των Μαμελούκων έσκαγαν πάνω στον απρόσιτο εκείνο βράχο του μοναστηρίου,κι όταν ο ήλιος έκαμε να γείρει πίσω από τις δασωμένες βουνοκορφές,καταντροπιασμένος ο δυνάστης βλέποντας πως δεν είχε να κάνει ούτε με Οθωμανούς ούτε όμως με γκιαούρηδες αλλά με αποφασισμένα παλικάρια,έλυσε την πολιορκία και έφυγε.

Κι όταν σίγησαν τα κανόνια και σώπασαν τα καριοφίλια αντιλάλησαν οι καμπάνες της Μονής,και οι γενναίοι καλόγεροι με τους λαϊκούς συμπολεμιστές τους και τα κλεισμένα γυναικόπαιδα κατάκοποι αλλά και ευχαριστημένοι πλημμύρισαν τον χώρο του ναού του μοναστηρίου,ήταν η ώρα του εσπερινού,ήταν η ώρα να στείλουν την προσευχή τους ως θυμίαμα ενώπιον Του..(Η ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ '21 ΣΕΛ.388)

 Η απάντηση των Μοναχών δια χειρός Δαμασκηνού στο τελεσίγραφο του Ιμπραήμ.

Οι άν­θρω­ποι της επο­χής μας, μας αν­τι­με­τω­πί­ζουν εμάς τους πι­στούς, ως ''πτω­χούς τω πνεύ­μα­τι'', ως ανόη­τους.

Δεν τους αρέ­σει η Ορ­θό­δο­ξη πί­στη μας. Γε­λούν κο­ροϊ­δευ­τι­κά, με ο,τι­δή­πο­τε εμείς θε­ω­ρού­με ιερό. Συ­χνά τυ­χαί­νει να ακού­με από πι­στούς, αναγ­κα­σμέ­νους να ζουν εν μέσω ενός εχθρι­κού κό­σμου, πόσο δύ­σκο­λο τους εί­ναι, να υφί­σταν­ται τις διαρ­κείς κο­ροϊ­δί­ες, τους χλευα­σμούς.

Τέ­τοια συμ­πε­ρι­φο­ρά, θα πρέ­πει να την θε­ω­ρού­με τιμή για εμάς. ''Ει ονει­δί­ζε­σθε εν ονό­μα­τι Χρι­στού, μα­κά­ριοι, ότι το της δό­ξης και δυ­νά­με­ως και το του Θεού Πνεύ­μα εφ' υμάς ανα­παύ­ε­ται'' (Α' Πέ­τρου 4,14).

Αν γε­λούν μαζί μας, αν δεν μας αγα­πούν, αυτό ση­μαί­νει, ότι εμείς δεν εί­μα­στε του κό­σμου τού­του. Δεν πρέ­πει να ορ­γι­ζό­μα­στε και να νοιώ­θου­με αμη­χα­νία, με τέ­τοια συμ­πε­ρι­φο­ρά.

Όσιος Νίκων της Όπτινα

 

“Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία !!” “ Ο Κύριος μετά σου !”

 

Πριν πολλά χρόνια σε μια αγροτική περιοχή ζούσε μία ευσεβής οικογένεια ! Επειδή δεν γνώριζαν πολλά γράμματα είχαν την συνήθεια να προσεύχονται μεγαλοφώνως μέσα στο σπίτι με τον Αρχαγγελικό Χαιρετισμό, και αυτόν ακριβώς τον Χαιρετισμό ακούγοντας και ο μικρός γιος της οικογένειας από την παιδική του μάλιστα ηλικία, τον επαναλάμβανε συνέχεια, είτε βρισκόταν μέσα στο σπίτι, είτε έπαιζε έξω στην αυλή !

Μια μέρα που είχε λίγο μεγαλώσει , απομακρύνθηκε λίγο από το σπίτι και πήγε να παίξει με τα άλλα παιδάκια κοντά στο ποτάμι που πέρναγε δίπλα από το χωριό τους !!

Απρόσεκτος καθώς ήταν γλίστρησε και έπεσε στο ποτάμι !

Και καθώς ήτα χειμώνας και τα νερά ήταν φουσκωμένα ο μικρός, που δυστυχώς δεν γνώριζε κολύμπι, παρασύρθηκε γρήγορα από τα ορμητικά νερά !!

Τα άλλα παιδάκια άρχιζαν να φωνάζουν για βοήθεια, οι χωριανοί έτρεξαν αμέσως και κάποιοι βούτηξαν μάλιστα στο ποτάμι και κολύμπησαν στην προσπάθεια τους να βρουν το παιδάκι !!

Εν τω μεταξύ ειδοποιήθηκε και η μάνα και γεμάτη αγωνία έτρεξε κι αυτή στο σημείο όπου είχε πέσει μέσα στο ποτάμι ο μικρός της γιος !

Η ώρα περνούσε και ο μικρός δεν έδινε σημείο ζωής !

Κάποιοι άρχισαν να ψάχνουν πια και στις δύο όχθες του ποταμού, για να περισυλλέξουν το νεκρό κορμάκι του αγοριού, μιας και ήταν πλέον πεπεισμένοι, ότι ο μικρός θα είχε πνιγεί !

Μόνο η μάνα του είχε στερρή την ελπίδα της στην Θεοτόκο και με δάκρυα στα μάτια την παρακαλούσε να κάνει το θαύμα Της και να Της χαρίσει το παιδί της !!

Και ω του παραδόξου θαύματος !!

Βλέπουν από το βάθος του ποταμού, να ξεπροβάλλει μία μορφή , που ερχόταν κόντρα στην φορά των νερών του ποταμού !

Όταν πλησίασε κάπως διέκριναν τον μικρό να επιπλέει στο ποτάμι, με τα ρούχα του στεγνά και να χαμογελάει χαρούμενος κτυπώντας χαρούμενα τα χέρια του !!!

Τόσο η μάνα όσο και οι υπόλοιποι βούτηξαν στα νερά και ο μικρός χάθηκε στην αγκαλιά της μητέρας του, που γεμάτη δάκρυα ευχαριστούσε την Παναγία μας για το θαύμα Της !!

“Μα γιατί κλαις μανούλα μου ,” ρώτησε απορημένος ο μικρός !“Παιδί μου τόση ώρα που λείπεις νομίσαμε ότι πνίγηκες και θα σε έχανα για πάντα !!”

“Αχ μανούλα μου !! “ απάντησε ψύχραιμα ο μικρός “ με το έπεσα στα νερά ένοιωσα δύο χέρια να με σηκώνουν ψηλά !! Γύρισα και είδα την Παναγίτσα μας να με κρατάει αγκαλιά , και όλη αυτήν την ώρα ήμουν μαζί Της ! Και ξέρεις μανούλα μου παίζαμε μαζί !
Εγώ την χαιρετούσα όπως με έχεις μάθει και όπως κάνω από μωρό που ήμουν !! Της έλεγα συνέχεια “Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία !!” και Εκείνη χαμογελαστή μου απαντούσε “ Ο Κύριος μετά σου !”