Όσιος Κασσιανός ο Ρωμαίος 29 Φεβρουαρίου

Ένθεν μεταστάς Κασσιανός προς νόας,
Θείας νοητώς κασσίας αποπνέει.
Εικάδα αμφ᾽ ενάτην θάνε Κασσιανός μεγαθύμων.

Βιογραφία
Ο Όσιος Κασσιανός γεννήθηκε στην Ρώμη από γονείς ευσεβείς και επιφανείς, οι οποίοι φρόντισαν να τον αναθρέψουν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Η γνωριμία και η συναναστροφή του, από την παιδική του ηλικία, με Αγίους ανθρώπους επέδρασε ευεργετικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και του όλου τρόπου ζωής του. Σπούδασε την επιστήμη της φιλοσοφίας και της αστρονομίας και μελέτησε ιδιαίτερα τα συγγράμματα των Πατέρων και την Αγία Γραφή.
Ο Όσιος ακολούθησε το μοναχικό βίο, γενόμενος μοναχός σε μία σκήτη και επισκέφθηκε τα μοναστήρια της Αιγύπτου και της Θηβαΐδας, της Νιτρίας, της Ασίας και της Καππαδοκίας. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει χαρακτηριστικά: «ο Άγιος μετέβη εις διαφόρους τόπους και συνήντησε αγίους και γνωστικωτάτους Οσίους και τας αρετάς όλων συναθροίζει εις τον εαυτόν του, ως άλλη φιλόπονος μέλισσα, ώστε και αυτός έγινε εις τους άλλους τύπος και παράδειγμα παντός είδους αρετής. Όθεν ανώτερος των παθών γενόμενος και τον νούν καθαρίσας, εγνώρισε την τελείαν κατά των παθών νίκην».
Στον πρώτο τόμο της Φιλοκαλίας, περιλαμβάνονται δύο λόγοι του Οσίου Κασσιανού, «Προς Κάστορα Επίσκοπον, περί των οκτώ της κακίας λογισμών, γαστριμαργίας, πορνείας, φιλαργυρίας, οργής, λύπης, ακηδίας, κενοδοξίας και υπερηφανείας» και «Προς Λεόντιον ηγούμενον, περί των κατά την Σκήτην αγίων Πατέρων και λόγος περί διακρίσεως», που δείχνουν την καθαρότητα της ζωής του και το ορθόδοξο φρόνημά του και προξενούν μεγάλη ωφέλεια. Ο δε Όσιος Ιωάννης της Κλίμακος πλεέκι δίκαιο εγκώμιο στον Όσιο Κασσιανό στον περί υπακοής Λόγο του.
Ο Όσιος Κασσιανός κοιμήθηκε με ειρήνη.
Απολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.
Της σοφίας τον λόγοιν Πάτερ τοις έργοις σου, ασκητικώς γεωργήσας ως οικονόμος πιστός, αρετών μυσταγωγείς τα κατορθώματα, συ γαρ πράξας ευσεβώς, εκδιδάσκεις ακριβώς, Κασσιανέ θεοφόρε, και τω Σωτήρι πρεσβεύεις, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών.

10 ἰδιώματα ποῦ πρέπει να ἔχει ἡ ἐξομολόγησις.

1ον, να είναι απλή και βραχέα, να μήν λέγεις άκαιρα λόγια, ιστορίες και παραμύθια, καθώς κάνουν τινές γυναίκες, αλλά μόνο τα χρειαζόμενα.

2ον, να είναι ταπεινή, να γνωρίζεις, πώς είσαι αμαρτωλός και ταλαίπωρος, και να μήν καυχάσαι, αλλά να έχεις ταπεινά λόγια και σχήματα.

3ον, να είναι αληθής, χωρίς ψεύδος και πρόφαση, μήτε λιγότερα να πείς από όσα έπραξες, μήτε περισσότερα, αλλά μόνο όσα γνωρίζεις και σέ ελέγχει η συνείδησή σου, χωρίς προφάσεις.

4ον η εξομολόγησις πρέπει να είναι ταχεία, δηλαδή αν αμαρτήσεις να τρέχεις πρός τόν Πνευματικόν, καθώς κάνεις είς την πληγήν του σώματος.

5ον να είναι διακριτική, με εύτακτα και φρόνιμα λόγια, τόσον είς τον μετανούντα, ως και είς τόν Πνευματικόν, να είναι γνωστικός, να εξετάζει επιδέξια, και μάλιστα τάς γυναίκας με εύσχημα λόγια.

6ον πρέπει να είναι μετά αιδούς, δηλαδή, να ευλαβήσαι, και να εντρέπεσαι, ότι ελύπησες τόν Θεόν, και έβλαψες τήν ψυχήν σου και τόν πλησίον.

7ον να είναι σώα και ακέραια δηλ. να μήν κρύψεις τίποτε, διά να το πείς σε άλλον Πνευματικόν, διότι είναι ιεροσυλία, εκτός αν λησμονήσεις κανένα μικρόν πταίσιμον, ότι τα μεγάλα δεν λησμονούνται.

8ον, να είναι μυστική, είς τόπον απόκρυφον, να μήν τήν ακούσει άλλος κανείς, και όποιος κρυφακούσει, αμαρτάνει βαρέως, και είναι χρεωστής να μήν το ομολογήσει πουθενά.

9ον, να είναι θρηνητική, με δάκρυα και λύπην από καρδίας, να μισείς το αμάρτημα έχοντας στον νού σου να μή το ξανακάνεις πλέον, διότι άν δεν έχεις θέλησιν στερεάν δεν είναι αληθινή η μετανοιά σου.

10ον, πρέπει να είσαι έτοιμος πρός τήν ικανοποίησιν, δηλ. να έχεις είς τόν νούν σου βεβαίως να κάνεις, τόν κανόνα όπου σου δώσει ο ιατρός, αόκνως, όσο μπορέσεις ταχύτερα.

~ Από το βιβλίο:

Αμαρτωλόν Σωτηρία σελ. 211

 

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΑΣΚΗΤΗΣ: ΟΤΑΝ ΣΕ ΔΟΥΝ ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΠΡΟΘΥΜΟΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΕΙΣ!

Όταν σε δουν οι δαίμονες ότι είσαι πρόθυμος να προσευχηθείς αληθινά…

Όταν προσευχηθείς όπως πρέπει, περίμενε εκείνα πού δεν πρέπει, και στάσου γενναία, για να φυλάξεις τον καρπό της προσευχής.

Γιατί από την αρχή σ’ αυτό έχεις ταχθεί, να εργάζεσαι και να φυλάγεις. Μη λοιπόν, αφού εργαστείς, αφήσεις αφύλακτο ότι έκανες· αν το αφήσεις, δεν ωφελήθηκες διόλου από την προσευχή σου.

Όλος ο πόλεμος ανάμεσα σε μας και τούς ακάθαρτους δαίμονες, δε γίνεται για τίποτε άλλο, παρά για την πνευματική προσευχή. Γιατί πολύ εχθρική και ενοχλητική γίνεται σ’ αυτούς η προσευχή, ενώ σ’ εμάς είναι πρόξενος σωτηρίας, τερπνή και ευχάριστη.

Τι θέλουν οι δαίμονες να κάνουν να ενεργήσει σ’ εμάς; Γαστριμαργία, πορνεία, φιλαργυρία, οργή, μνησικακία και τα λοιπά πάθη, για να παχύνει από αυτά ο νους και να μην μπορέσει να προσευχηθεί όπως πρέπει. Γιατί όταν υπερισχύσουν τα άλογα πάθη, δεν τον αφήνουν να κινείται λογικά.

Ο Κύριος «έλεγε σ’ αυτούς και παραβολή για το ότι πρέπει να προσεύχονται πάντοτε και να μην αποθαρρύνονται». Λοιπόν, καθόλου να μην αποθαρρύνεσαι, ούτε να αθυμείς επειδή δεν έλαβες. Γιατί θα λάβεις αργότερα.

Τελειώνοντας την παραβολή αυτή, ο Κύριος είπε: «Αν και ούτε το Θεό φοβάμαι ούτε τούς ανθρώπους ντρέπομαι, όμως επειδή αυτή η γυναίκα με ενοχλεί συνεχώς, θα της δώσω το δίκαιό της.

Έτσι και ο Θεός, θα κάνει σύντομα το θέλημα αυτών πού Τον παρακαλούν νύχτα και μέρα». Γι’ αυτό λοιπόν να είσαι χαρούμενος και να επιμένεις υπομένοντας τον κόπο της αγίας προσευχής.

Όταν σε δουν οι δαίμονες ότι είσαι πρόθυμος να προσευχηθείς αληθινά, τότε σου φέρνουν στο νου σκέψεις πραγμάτων δήθεν αναγκαίων και σε λίγο σε κάνουν να τα λησμονήσεις και παρακινούν το νου να τα αναζητήσει. Και επειδή αυτός δεν τα βρίσκει, στενοχωρείται και λυπάται.

Όταν ξανά σταθεί στην προσευχή, του υπενθυμίζουν εκείνα πού του είχαν βάλει στο νου του και τα αναζητούσε, για να στραφεί ο νους σ’ αυτά και να χάσει την καρποφόρα προσευχή.

Αγωνίσου να κρατήσεις το νου κατά την ώρα της προσευχής κωφό και άλαλο, και τότε θα μπορέσεις να προσευχηθείς.

Αγίου Μάρκου του Ασκητή

 

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΑΓ. ΌΡΟΥΣ ΆΘΩ. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Προς: Ελληνικά Μ.Μ.Ε

Κοιν.: Ιερά Κοινότητα Α.Ο

Δ.Α.Τ & Α.Τ Καρυών

Οι εγκαταβιούντες μοναχοί μας στο κονάκι της Ιστορικής Ιεράς Μονής Εσφιγμένου στις Καρυές, αναφέρουν εργασίες από την νέα αδελφότητα των Κατσουλιέρηδων σε χώρο που εφάπτεται άμεσα του κεντρικού κτηρίου μας.

Καταγγέλλουμε ότι αυτές οι εργασίες άλλο σκοπό δεν έχουν, παρά να πληγεί σκόπιμα η στατικότητα του κτηρίου μας.

Παρακαλούμε οι αρχές του Α.Ο. να επιληφθούν άμεσα και να σταματήσουν οι προβοκάτσιες, από μεριάς της νέας αδελφότητας, όχι μόνο επειδή βάσει σχεδίου ταράσσουν την γαλήνη και ειρήνη του Α.Ο. αλλά επειδή βάζουν σε κίνδυνο και την σωματική ακεραιότητα των μοναχών μας.

Παρακαλούμε τις αρχές να επιληφθούν ώστε οι «διαθέσεις» των Κατσουλιέρηδων να αναχαιτιστούν οριστικά. Το Α.Ο. είναι τόπος μετάνοιας νηστείας ειρήνης αγάπης και προσευχής, όχι ταραχών οικονομικών συμφερόντων και ιδιοτέλειας. Προσευχόμαστε για αυτούς...

Εκ του γραφείου Τύπου

Ο ΚΑΘΗΓΟΎΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΆΣ ΜΟΝΉΣ ΕΣΦΙΓΜΈΝΟΥ ΑΓΊΟΥ ΌΡΟΥΣ

+ Αρχιμανδρίτης Μεθόδιος & οι συν εμοί εν Χριστώ αδελφοί

 

Η ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΚΑΙ Η ΩΦΕΛΕΙΑ ΤΟΥΣ !!!

Στα χρόνια τα δικά μου τα παιδικά, μεταξύ του 1930 μέχρι και το ’45, ενθυμούμαι ότι διάβαζαν τους Χαιρετισμούς, προσέξτε το αυτό, διάβαζαν τους Χαιρετισμούς πάνω από τους ετοιμοθανάτους! Όταν αυτοί είχαν ρόγχο, όταν είχαν πέσει σε κώμα, όταν δεν μπορούσαν να απελευθερωθούν από το σώμα.
Για ποιο λόγο; Για να διώξει η Παναγία τα δαιμόνια και να βοηθήσει την έξοδο της ψυχής από το σώμα. Αυτό άλλωστε το ζητάμε κάθε φορά που λέμε το μικρό απόδειπνο και θα το ακούσουμε σε λίγο από τους ιεροψάλτες μας. «Και εν τω καιρώ της εξόδου μου, την αθλία μου ψυχή περιέπουσα»…τι θα πει «περιέπουσα»;
Να περιβάλλει, να σκεπάσει, να προστατεύσει η Παναγία την ψυχή μας. «Και τας σκοτεινάς όψεις των πονηρών δαιμόνων πόρρω αυτής απελαύνουσα». Να διώξει δηλαδή, τις όψεις, τα πρόσωπα και την παρουσία των δαιμόνων, των σατανάδων και των διαβόλων από τον ετοιμοθάνατο δικό μας άνθρωπο και συγγενή.
Επίσης, διάβαζαν τους χαιρετισμούς σε άρρωστα παιδιά και στους δαιμονισμένους, όπως και το Τετραβάγγελο.
Αυτό σημαίνει ότι η Παναγία μας, δια μέσου των Χαιρετισμών που διαβάζουμε κάθε μέρα αναλαμβάνει για λογαριασμό μας και χτυπά αλύπητα τον διάβολο, δημιουργώντας του πληγές και θανάσιμα τραύματα.
«Χαίρε, το των δαιμόνων πολυθρήνητον τραύμα».

Με τους Χαιρετισμούς λοιπόν και την αληθινή μας μετάνοια, με τη ζωντανή μας πίστη, με την αποχή μας από την αμαρτία, ακόμα και των λογισμών και των σκέψεων…και σεις μικροί και σεις μεγάλοι και οι κληρικοί και την ενεργουμένη αγάπη, η Υπεραγία Θεοτόκος με τις πρεσβείες της τότε, μας ανεβάζει στον Παράδεισο.

Λογοι Οσίου Ισαάκ του Σύρου

Βίασε τον εαυτόν σου σαν συναντήσεις τον διπλανό σου, να τον τιμήσεις παραπάνω από το μέτρο του. Φίλησε τα πόδια και τα χέρια του, και κράτησέ τα πολλές φορές με πολλή τιμή, και βάλε τα επάνω στα μάτια σου, και παίνεψέ τον ακόμα και για εκείνα π
ου δεν έχει. Και σαν χωριστεί από εσένα, πες γι’ αυτόν κάθε καλό και τιμημένο, γιατί με αυτά και με τέτοια τον τραβάς στο καλό και τον κάνεις να ντρέπεται από τα καλά λόγια που του είπες και σπέρνεις σε αυτόν σπόρους της αρετής!

Κάνοντας αυτό συνηθίζεις τον εαυτό σου, τυπώνεται μέσα σου τύπωμα καλό και θα αποκτήσεις ταπείνωση μέσα σου και χωρίς κόπο κατορθώνεις μεγάλα. Κι όχι μονάχα αυτό, μα κι αν έχει κάποια ελαττώματα, σαν τιμηθεί από σένα, εύκολα παραδέχεται από σένα την γιατρειά του, επειδή ντρέπεται από την τιμή που του έδωσες.

Τούτον τον τρόπο να έχεις πάντα, να γλυκομιλάς και να τιμάς όλους τους ανθρώπους και να μην ερεθίζεις κανέναν είτε να τον πεισμώνεις μήτε για την πίστη το μήτε για τα κακά έργα του. Φύλαγε τον εαυτό σου να μην προσβάλλεις κανέναν σε κάποιο πράγμα, γιατί έχουμε στον ουρανό κριτή που δεν κοιτάζει πρόσωπο

 

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ-ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ

Διαμαρτυρία προς τους ιδιοκτήτες του Σινεμά «ΑΠΟΛΛΩΝ».

ΚΑΒΑΛΑ 4-3-2025

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ

Αξιότιμοι κύριοι,

Με θλίψη πληροφορηθήκαμε ότι στις 14 Μαρτίου 2025 θα παρουσιάσετε στον Κινηματογράφο σας την παραγωγή του Χριστόφορου Ζαραλίκου με την επωνυμία «Κι εγώ Υπάλληλος Είμαι» με την τρισάθλια αφίσα που χλευάζει τον Χριστό

Όπως βλέπετε στην αφίσα (που εσείς την έχετε στην επίσημη ιστοσελίδα της εμπορικής σας επιχείρησης) ο εν λόγω κύριος με σκοπό να γελοιοποιήσει τον Χριστό φορεί στον κεφάλι του αγκάθινο στεφάνι και έχει ριγμένο πάνω του έναν κόκκινο χιτώνα. Και οι εμπνευστές της αφίσας για να εξυβρίσουν ακόμη περισσότερο τα πληγωμένα χέρια του Εσταυρωμένου Χριστού μας, τοποθέτησαν στα χέρια του Ζαραλίκου τρύπια… εικοσάευρα. Με αυτό το αντιχριστιανικό μάρκετινγκ οι παραγωγοί διαφημίσουν την παράσταση του Ζαραλίκου.

Αντιλαμβανόμαστε τις αντιχριστιανικές απόψεις του κ. Ζαραλίκου, και βλέπουμε τον χλευασμό του προς τα θεία. Νομίζει ότι με αυτό τον τρόπο θα καταξιωθεί ως κωμικός. Μάθαμε πως τελευταία δηλώνει ότι αγωνίζεται ενάντια στην συγκάλυψη του εγκλήματος των ΤΕΜΠΩΝ. Αγνοεί όμως ότι όλοι αυτοί οι χαροκαμένοι γονείς και συγγενείς των 57 παιδιών όπως οι ίδιοι ομολόγησαν έχουν ως Μοναδικό Βοηθό στον Γολγοθά τους τον Χριστό που ο ίδιος του χλευάζει, την Παναγία και τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό.

Ανεξάρτητα όμως από το τι πράττει αυτός και όποιοι τον καθοδηγού, σας ΕΡΩΤΟΎΜΕ κύριοι του ΑΠΟΛΛΩΝΑ θα εγκρίνατε ποτέ την προβολή μιας ταινίας προσβλητικής προς τα ιερά πρόσωπα και σύμβολα της Εβραϊκής, ή της Μωαμεθανικής, ή άλλης αναγνωρισμένης θρησκείας; Φυσικά και όχι! Διότι σέβεστε τους συνανθρώπους μας που ακολουθούν τις θρησκείες αυτές. Εμάς τους Ορθοδόξους Χριστιανούς γιατί δεν μας σέβεστε; Για ποιο λόγο λοιπόν επιλέγετε παραστάσεις σαν αυτή του Ζαραλίκου; Μήπως για να προάγετε τον Πολιτισμό; Με τέτοια αφίσα προάγεται ο πολιτισμός ή τάσσεστε με αυτούς που προσβάλλουν τους Ορθοδόξους Χριστιανούς; Λυπούμαστε για αυτήν την επιλογή σας.

Μην ξεχνάτε ότι η προβολή ενός τέτοιου είδους έργου που για να γίνει γνωστό χρησιμοποιεί μία βλάσφημη αφίσα συνιστά ρατσιστική συμπεριφορά σε βάρος των Ορθοδόξων Χριστιανών. Υπάρχει και Αντιρατσιστική Νομοθεσία. Εσείς θα συνδράμετε με την προβολή αυτού του έργου στην ρατσιστική συμπεριφορά σε βάρος συμπολιτών σας που είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί; Από πότε η γελοιοποίηση των Ιερών και των Οσίων μας είναι πολιτισμός;

Κύριοι

Είμαστε πολίτες αυτής της πόλης και έχουμε παιδιά και συχνά αγοράζουμε εισιτήρια για τις παραστάσεις παιδικών ταινιών και του Καραγκιόζη που παρουσιάζετε στον κινηματογράφο σας,

Είμαστε φίλοι της Τέχνης και του Κινηματογράφου και πρόσφατα επισκεφτήκαμε τον κινηματογράφο σας

Πάνω απ ́όλα όμως είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί και δεν ανεχόμαστε να γελοιοποιούν τον Χριστό μας

Για τον λόγο αυτό σας πληροφορούμε ,

Ότι αν και εφόσον παιχτεί αυτή η παράσταση στον σινεμά ΑΠΟΛΛΩΝΑ που για να γίνει γνωστός ο Ζαραλίκος χρησιμοποιεί αυτήν αφίσα που προσβάλλει τον Χριστό μας, δεν θα ξαναστείλουμε τα παιδιά μας στον ΣΙΝΕΜΑ ΣΑΣ και στις παραστάσεις του Καραγκιόζη και τις παιδικές ταινίες, ούτε θα παρακολουθήσουμε καμία κινηματογραφική ταινία στον Σινεμά σας, ούτε θα χρησιμοποιήσουμε το Α.Τ.Μ. της EUROBANK που έχετε για τις συναλλαγές μας διότι δεν θέλουμε να έχουμε καμία απολύτως σχέση με ανθρώπους που για να κερδίσουν χρήματα προσβάλλουν τον Εσταυρωμένο Χριστό μας.

 

ΑΙΣΧΟΣ

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ-ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ

 

Διαμαρτυρία προς τους ιδιοκτήτες του Σινεμά «ΑΠΟΛΛΩΝ».

ΚΑΒΑΛΑ 4-3-2025

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ

Αξιότιμοι κύριοι,

Με θλίψη πληροφορηθήκαμε ότι στις 14 Μαρτίου 2025 θα παρουσιάσετε στον Κινηματογράφο σας την παραγωγή του Χριστόφορου Ζαραλίκου με την επωνυμία «Κι εγώ Υπάλληλος Είμαι» με την τρισάθλια αφίσα που χλευάζει τον Χριστό

Όπως βλέπετε στην αφίσα (που εσείς την έχετε στην επίσημη ιστοσελίδα της εμπορικής σας επιχείρησης) ο εν λόγω κύριος με σκοπό να γελοιοποιήσει τον Χριστό φορεί στον κεφάλι του αγκάθινο στεφάνι και έχει ριγμένο πάνω του έναν κόκκινο χιτώνα. Και οι εμπνευστές της αφίσας για να εξυβρίσουν ακόμη περισσότερο τα πληγωμένα χέρια του Εσταυρωμένου Χριστού μας, τοποθέτησαν στα χέρια του Ζαραλίκου τρύπια… εικοσάευρα. Με αυτό το αντιχριστιανικό μάρκετινγκ οι παραγωγοί διαφημίσουν την παράσταση του Ζαραλίκου.

Αντιλαμβανόμαστε τις αντιχριστιανικές απόψεις του κ. Ζαραλίκου, και βλέπουμε τον χλευασμό του προς τα θεία. Νομίζει ότι με αυτό τον τρόπο θα καταξιωθεί ως κωμικός. Μάθαμε πως τελευταία δηλώνει ότι αγωνίζεται ενάντια στην συγκάλυψη του εγκλήματος των ΤΕΜΠΩΝ. Αγνοεί όμως ότι όλοι αυτοί οι χαροκαμένοι γονείς και συγγενείς των 57 παιδιών όπως οι ίδιοι ομολόγησαν έχουν ως Μοναδικό Βοηθό στον Γολγοθά τους τον Χριστό που ο ίδιος του χλευάζει, την Παναγία και τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό.

Ανεξάρτητα όμως από το τι πράττει αυτός και όποιοι τον καθοδηγού, σας ΕΡΩΤΟΎΜΕ κύριοι του ΑΠΟΛΛΩΝΑ θα εγκρίνατε ποτέ την προβολή μιας ταινίας προσβλητικής προς τα ιερά πρόσωπα και σύμβολα της Εβραϊκής, ή της Μωαμεθανικής, ή άλλης αναγνωρισμένης θρησκείας; Φυσικά και όχι! Διότι σέβεστε τους συνανθρώπους μας που ακολουθούν τις θρησκείες αυτές. Εμάς τους Ορθοδόξους Χριστιανούς γιατί δεν μας σέβεστε; Για ποιο λόγο λοιπόν επιλέγετε παραστάσεις σαν αυτή του Ζαραλίκου; Μήπως για να προάγετε τον Πολιτισμό; Με τέτοια αφίσα προάγεται ο πολιτισμός ή τάσσεστε με αυτούς που προσβάλλουν τους Ορθοδόξους Χριστιανούς; Λυπούμαστε για αυτήν την επιλογή σας.

Μην ξεχνάτε ότι η προβολή ενός τέτοιου είδους έργου που για να γίνει γνωστό χρησιμοποιεί μία βλάσφημη αφίσα συνιστά ρατσιστική συμπεριφορά σε βάρος των Ορθοδόξων Χριστιανών. Υπάρχει και Αντιρατσιστική Νομοθεσία. Εσείς θα συνδράμετε με την προβολή αυτού του έργου στην ρατσιστική συμπεριφορά σε βάρος συμπολιτών σας που είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί; Από πότε η γελοιοποίηση των Ιερών και των Οσίων μας είναι πολιτισμός;

Κύριοι

Είμαστε πολίτες αυτής της πόλης και έχουμε παιδιά και συχνά αγοράζουμε εισιτήρια για τις παραστάσεις παιδικών ταινιών και του Καραγκιόζη που παρουσιάζετε στον κινηματογράφο σας,

Είμαστε φίλοι της Τέχνης και του Κινηματογράφου και πρόσφατα επισκεφτήκαμε τον κινηματογράφο σας

Πάνω απ ́όλα όμως είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί και δεν ανεχόμαστε να γελοιοποιούν τον Χριστό μας

Για τον λόγο αυτό σας πληροφορούμε ,

Ότι αν και εφόσον παιχτεί αυτή η παράσταση στον σινεμά ΑΠΟΛΛΩΝΑ που για να γίνει γνωστός ο Ζαραλίκος χρησιμοποιεί αυτήν αφίσα που προσβάλλει τον Χριστό μας, δεν θα ξαναστείλουμε τα παιδιά μας στον ΣΙΝΕΜΑ ΣΑΣ και στις παραστάσεις του Καραγκιόζη και τις παιδικές ταινίες, ούτε θα παρακολουθήσουμε καμία κινηματογραφική ταινία στον Σινεμά σας, ούτε θα χρησιμοποιήσουμε το Α.Τ.Μ. της EUROBANK που έχετε για τις συναλλαγές μας διότι δεν θέλουμε να έχουμε καμία απολύτως σχέση με ανθρώπους που για να κερδίσουν χρήματα προσβάλλουν τον Εσταυρωμένο Χριστό μας.

 

ΑΙΣΧΟΣ

Πατερικό Ανθολόγιο

Η μελέτη που γίνεται με φόβο Θεού προφυλάσσει την ψυχή από τα πάθη, ενώ τα κοσμικά λόγια την σκοτίζουν από το φως των αρετών.

Η προσκόλληση στα υλικά ταράσσει το νου και την καρδιά, ενώ η περιφρόνηση τους ανακαινίζει και το νου και τη
ν καρδιά.

Η απόκρυψη των κακών λογισμών φανερώνει ότι επιδιώκεις την τιμή του κόσμου και την μάταιη δόξα του, ενώ η πρόθυμη εξομολόγηση τους στους πνευματικούς πατέρες τους απομακρύνει.

Όπως η σκουριά κατατρώγει το σίδερο, έτσι και η τιμή των ανθρώπων φθείρει την ψυχή που θα την αποδεχθεί.

Πρώτη από όλες τις αρετές είναι η ταπεινοφροσύνη, ενώ πρώτη από όλες τις κακίες είναι η γαστριμαργία.

Αποκορύφωμα των αρετών είναι η αγάπη, ενώ αποκορύφωμα των κακιων είναι η αυτοδικαίωση.

Όπως το σκουλήκι κατατρώγει και αφανίζει το ξύλο, έτσι και η κακία σκοτίζει την ψυχή από το φως των αρετών.

Η τέλεια παράδοση της ψυχής στα χέρια του Θεού προξενεί την ατάραχη υπομονή των ύβρεων και προφυλάσσει τα δάκρυα από τη φθορά των ανθρώπινων τιμών.

Η έλλειψη της αυτομεμψίας μας κάνει να μην έχουμε υπομονή την ώρα της οργής.

Η απασχόληση του νου με κοσμικούς λογισμούς ταράζει την καρδιά και προξενεί ντροπή την ώρα της προσευχής, γιατί λείπει η παρρησία.

Άγιος Αμμωνάς

 

Πως να γνωρισεις τον Θεο; (Μέγας Βασίλειος)

Εφόσον ασχολούμαστε με τα ξένα προς τον Θεό πράγματα, δεν μπορούμε να χωρέσουμε τη γνώση του Θεού.

Γιατί ποιος μεριμνώντας για τα πράγματα του κόσμου και απορροφημένος στις φροντίδες του σαρκός, μπορεί να προσέχει στους λόγους περί Θεού και να κατανοεί με ακρίβεια, τις τόσο υψηλές θεωρίες;

Δεν βλέπεις, ότι ο Λόγος που έπεσε στα αγκάθια, συμπνίγεται απ’ αυτά (Ματθ. 13,7);

 Αγκάθια είναι οι ηδονές της σάρκας, ο πλούτος, η δόξα και οι βιοτικές μέριμνες.

Ο καθένας που στερείται της γνώσεως του Θεού, είναι ανάγκη να απομακρυνθεί απ’ αυτά τα πράγματα και αφού ξεκοπεί από τα πάθη, τότε μπορεί να αναλάβει, να γνωρίσει τον Θεό…

(Μέγας Βασίλειος)

 

ΡΗΣΕΙΣ ΑΓ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ

● «Aς συγχωρήσουμε για να συγχωρηθούμε. Aς δώσουμε άφεση, για να ζητήσουμε άφεση»

● «Συγχώρησε εσύ που συγχωρήθηκες. Eλέησε εσύ που έλεήθηκες. Kάνε κτήμα σου τη φιλανθρωπία όσο είναι καιρός»

● «Aς δώσουμε λίγη συγχώρηση, για να πάρουμε πολύ περισσότερο, την ομόνοια. Aς ηττηθούμε, για να νικήσουμε. Bλέπετε τους νόμους της αθλήσεως και τα αγωνίσματα των παλαιστών, οι οποίοι με το να είναι ξαπλωμένοι κάτω, πολλές φορές νικούν εκείνους που βρίσκονται από πάνω»

● «Είναι καλό να νικάμε τη θρασύτητα με την καλοσύνη, κάνουμε δε καλύτερους τους άδικους με το να υπομένουμε με καρτερία τα δεινά (που μας προκαλούν)»

● «Καλό είναι το να νικάς με την καλωσύνη την θρασύτητα, και να κάνεις καλύτερους εκείνους που σε αδικούν, στους οποίους να δείχνουμε υπομονή όταν υποφέρουμε απ’ αυτούς»

● «Ποια διδασκαλία είναι πιο σύντομη απ’ την καλωσύνη; Nα είσαι τέτοιος στους φίλους και τους πλησίον σου, όπως θέλεις κι αυτοί να είναι σε σένα»

● «Nα μη σε εξαπατά ο άδικος λογισμός, ότι το να τιμωρήσεις αυστηρά, όντας δίκαιος, και να παραδώσεις στους νόμους αυτόν που σ’ αδίκησε, σε απαλλάσσει από την ευθύνη»

Από το βιβλίο «ΜΕΓΑΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗΣ»,

 

Οι τριμερήτες μοναχοί της Σαρακοστής!

 Κατάνυξη, δέος, αδιάλειπτη προσευχή στον Άθωνα!

Κατάνυξη, δέος, αδιάλειπτη προσευχή στον Άθωνα

Τα χείλη του μουδιασμένα ζητούσαν νερό. Είχε τρεις μέρες να φάει και να πιει κάτι. Ακολουθίες πολύωρες, μετάνοιες, μελέτη, ο κανόνας στο κελί του, η κατα μόνας αγρυπνία. Όλα μαζί του δίνανε μια μικρή γεύση από την άσκηση των μεγάλων ασκητών της ερήμου που ζούσανε έτσι όχι για μερικές ημέρες αλλά σχεδόν όλη τους την ζωή.

Ήταν τυπικό του μοναστηριού του να κρατούνε τριήμερη -απόλυτη- νηστεία οι πατέρες μέχρι την πρώτη Προηγιασμένη. Ήταν παράδοση να κάνουνε ένα γερό ξεκίνημα στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Δίψα. Αυτό το αίσθημα ήταν φοβερό. Ήταν πλέον Τετάρτη απόγευμα. Η Προηγιασμένη έφτανε στο τέλος της. Έφτανε η στιγμή που μετά από σχεδόν τρεις ημέρες πλήρους νηστείας θα άνοιγε το στόμα του για να φάει. Ο ιερέας κάλεσε τους πιστούς. «Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε». Μια μικρή ζαλάδα τον έκανε να πιάσει την κολόνα του ναού. Ένας ένας οι μοναχοί σαν πουλάκια άνοιγαν το στόμα τους περιμένοντας την μάνα τους Εκκλησία να τα ταΐσει. Ήρθε η σειρά του. Άνοιξε το στόμα του.

Ο ιερέας λέγοντας «…εις άφεσιν αμαρτιών και ζωήν την αιώνιον» τον μετάλαβε Σώμα και Αίμα Κυρίου. Το στόμα του γέμισε τροφή ουράνια. Για πρώτη φορά, εκείνη την στιγμή κατάλαβε, σαν να είχε κάποια Θεία επίσκεψη, ότι τρώει τον Θεό. Χρόνια μοναχός, εκείνη η στιγμή όμως άνοιξε ο πνευματικός κόσμος μέσα του, μπροστά του. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβε. Πίστευε όμως τότε κατάλαβε. Κατάλαβε χωρίς εξηγήσεις, χωρίς ο ίδιος να μπορεί να καταλάβει πώς κατάλαβε.

Ανοιγόκλεισε τα μάτια του γεμάτος φόβο, χαρά, αγωνία, ειρήνη, πλήρη κατανόηση. Κατακλύστηκε από ευγνωμοσύνη. Απομακρυνθήκε από το Άγιο Ποτήριο. Πήγε και κάθισε και πάλι στο στασίδι του. Τα μάτια του ήταν διαφορετικά. Το κορμί του πλέον στεκόταν όπως οι αγιογραφίες του τοίχου. Ήταν και δεν ήταν πλέον εκεί. Όλα είχανε χαθεί πλέον. Η κούραση, η δίψα, η πείνα, οι λογισμοί, όλα χάθηκαν. Ένα πράγμα κυριαρχούσε πάνω στο είναι του. Αυτή η γεύση του Χριστού.

Η πρώτη Προηγισμένη Θεία Λειτουργία της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής μόλις είχε τελειώσει. Καθώς όλοι βγαίνανε από το Καθολικό του μοναστηριού μερικοί πατέρες τον άκουσαν να μονολογεί «πώς είναι δυνατόν να έφαγα εγώ τον Θεό; τί πήρα μέσα μου; έφαγα τον Χριστό, ξεδίψασα από το Αίμα Του, χόρτασα από το Σώμα Του…». Το βήμα του γοργό, λες και βιαζόταν να πάει κάπου.

Πρόλαβε και μπήκε στο κελί του. Εκεί μέσα, μόνος του πλέον, γονάτισε. Ούτε το ράσο έβγαλε, ούτε το καλυμαύχι του, ούτε το κουκούλι. Έτσι όπως ήταν γονάτισε χάμο. Άπλωσε τα χέρια του στο ξύλινο πάτωμα, όπως ένας ζητιάνος που ζητά έλεος.Σιωπή. Είχε βραδιάσει για τα καλά. Έμεινε έτσι ώρα αρκετή. Ξάφνου ανασηκώθηκε.

«Φτάνει Κύριε…φτάνει» είπε ξεσπώντας σε λυγμούς. «Δεν αντέχω την αγάπη Σου…αποτραβήξου γιατί η καρδιά μου δεν αντέχει».

Οι λυγμοί σιγά σιγά σταμάτησαν, έμεινε με τα σιωπηλά του δάκρυα να διασχίζουν το πρόσωπό του. Έμεινε όρθιος με τα ράσα του, το κουκούλι στραβό πάνω στο καλυμαύχι του, τα μάτια του καθάρια, τα γένια του ανακατωμένα, τα χέρια του τρεμμάμενα.

Το κελάκι του να μοσχοβολά ευωδία που πρώτη φορά οσφράνθηκε στην ζωή του. Μα εκεί στα χείλη του ήταν ακόμα αυτή η γεύση του Θεού, αυτή η γεύση που πλέον θα τον συνόδευε για όλη του την ζωή. «Γεύσασθε και ίδετε ότι Χριστός ο Κύριος» ήθελε να βροντοφωνάξει σε όλους τους ανθρώπους της γης.

«Ω, Χριστέ μου…θέλω να σε τρώω και να σε πίνω μέχρι να πάψω να υπάρχω», είπε σιγανά και σφράγισε το σώμα του με το σημείο του σταυρού.

Ακούστηκαν κάποιες πόρτες να ανοίγουν. Μετά από λίγο άνοιξε και την δική του πόρτα να δει τι γίνεται. Ξημέρωνε, αυτό είχε γίνει. Όλο το βράδυ πέρασε χωρίς να το αντιληφθεί. Δεν ένιωθε κούραση, δεν ένιωθε πείνα. Ένιωθε ταϊσμένος αιωνιότητα, αφθαρσία.

Δυο πατέρες τον συνάντησαν καθώς πήγαιναν στον ναό να τον ετοιμάσουν για την πρωινή ακολουθία. «Τόσο νωρίς πάτερ, ξεκουράστηκες»; τον ρώτησαν πρόσχαροι.Ίσιωσε το κουκούλι του. Τους κοίταξε στα μάτια. Εκείνοι τα χάσανε, σα να βλέπανε κάποιον άλλον άνθρωπο. «Δόξα τω Θεώ, είμαι καλά», είπε και χαμήλωσε το βλέμμα του.

Οι πατέρες κοντοστάθηκαν με απορία, κοιτάχτηκαν αναζητώντας απάντηση σ’αυτό το φωτεινό αλλοιωμένο βλέμμα του αδελφού τους, αλλά δεν συνέχισαν. Πήγανε μέσα στο ναό. Άρχισαν να ανάβουν τα καντήλια. Εκείνος στάθηκε ακίνητος στο μέσο της αυλής. Σήκωσε το βλέμμα του προς τον ουρανό. Έκανε τον σταυρό του. Πήρε μια βαθιά ανάσα και μπήκε κι αυτός στο ναό για την πρωινή ακουλουθία. Άλλη μια μέρα ξεκίνησε, άλλη μια μέρα πιο κοντά προς την Ζωή, την Αγάπη. Άλλη μια μέρα πιο κοντά στο τέλος που θα’ναι η αρχή.

Καθώς ανέβαινε στο στασίδι του το σώμα του ανατρίχιασε ολάκερο σα να απεκδυόνταν όλο αυτό το βίωμα. Χαμογέλασε συγκαταβατικά. «Μέχρι την άλλη φορά λοιπόν…» ψέλισε και έβγαλε το κομποσχοίνι από την τσέπη του ζωστικού του. Το τάλανο χτύπησε, η καμπάνα ήχησε. Άρχισαν να εισέρχονται στο Καθολικό οι πατέρες με τάξη και ησυχία. Οι μοναχοί πήρανε τις θέσεις τους. Ο εφημέριος φόρεσε το πετραχήλι του και έβαλε «Ευλογητός».

Στεκόταν στο στασίδι του και με το βλέμμα του κοιτούσε έναν έναν τους πατέρες. «Άραγε, πόσοι αδελφοί βίωσαν κάτι τέτοιο που εγώ για πρώτη φορά βίωσα χθες…» αναρωτήθηκε. Εκείνη τη στιγμή, ένας αδελφός περνούσε από μπροστά του. Σταμάτησε. Γύρισε προς το μέρος του, του έπιασε το χέρι. «Μην τα αναλύεις πολύ…αυτά είναι πράγματα του Θεού…» είπε πραεία τη φωνή και πήγε προς το αναλόγιο για να διαβάσει το Κάθισμα του Ψαλτηρίου.

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή μόλις είχε αρχίσει. Άλλη μια πορεία για την Ανάσταση που εφέτος ήρθε από την αρχή…

 

Τι είναι οι "Ωρες" στην εκκλησιαστική ορολογία.

Η Εκκλησία στο «Ωρολόγιο» έχει ορίσει όλο το εικοσιτετράωρο ορισμένες ώρες που κάθε πιστός καλείται να προσευχηθεί στο Θεό. 

Οι ώρες αυτές είναι οι εξής:

Ώρες: ΕΙΝΑΙ ή πρώτη, τρίτη, έκτη Και ενάτη.

 

Αντιστοιχούν δε ως έξης προς τάς δικάς μας ώρας:

Ή πρώτη Ώρα αντιστοιχεί προς την 6ην πρωϊνήν.

Ή τρίτη προς την 9ην.

Ή έκτη προς την 12ην μεσημβρινήν.

Και ή ενάτη προς την 3ην άπογευματινήν.

 

Ή πρώτη Ώρα μας υπενθυμίζει την παράδοσιν του Κυρίου μας, μετά την σύλληψίν του, την πρώίαν εις τον Πιλάτον. Ή ακολουθία πε­ριέχει και δοξολογίαν επί τη ανατολή του ηλίου δια να μας υπενθυμίζει και τον Ηλιον της Δικαιοσύνης, διό και ή ευχή της πρώτης Ωρας είναι: «Χριστέ το φως το αληθινόν το φωτίζον και αγίαζον...».

 

Ή τρίτη Ώρα μας υπενθυμίζει την κάθοδον του Αγίου Πνεύματος, δι' αυτό Και ή ευχή της τρίτης ώρας είναι: «Κύριε το πανάγίον σου πνεύμα εν τη τρίτη ώρα τοις Άποστόλοις σου καταπέμψας τούτο, αγαθέ, μη άντανέλης αφ' ημών αλλ' εγκαίνισον εν ημίν τοις δεομένοις σου».

 

Ή έκτη Ώρα μας υπενθυμίζει την ώραν της σταυρώσεως και του σκότους το όποιον κάλυψε την κτίσιν κατ' αυτήν, δια τούτο και η ευχή της έκτης ώρας είναι: «Ό εν έκτη ήμερα τε και ώρα τω Σταυρώ προσηλώσας την εν τω Παραδείσω τολμηθείσαν τω Αδάμ αμαρτίαν, και των πταισμάτων ημών το χειρόγραφον διάρρηξον Χριστέ ο Θεός, Και σώσον ημάς».

 

Ή ενάτη Ώρα μας υπενθυμίζει την ώρα του επί του Σταυρού θανά­του του Κυρίου μας. Διό Και ή ευχή της ενάτης Ωρας είναι: «Ό εν τη ενάτη ώρα δι' ημάς σαρκί του θανάτου γευσάμενος, νέκρωσαν της σαρκός ημών το φρόνημα, Χριστέ ο Θεός, Και σώσον ημάς».

 

Ή ακολουθία της περιέχει ακόμη και την υπέροχο εκείνη ευχή του Μ. Βασιλείου ή οποία λέγει: «Δέσποτα Κύριε, Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών ο μακροθυμήσας επί τοις ημών πλημμελήμασι. και άχρι της παρούσης ώρας αγαγών...» Και τα λοιπά της ευχής. Και γενικώς όλα τα τροπάρια της ενάτης Ώρας την Σταύρωσιν και τον θάνατον αναφέρουν και ψάλλουν. (Κατά τάς νηστευσίμους ημέρας αυτήν την ώραν λύομεν την νηστεία, δηλαδή την τρίτη απογευματινή. Δια τούτο Και αί νηστείαι αύται λέγωνται ενάται.

Ή ενάτη Ώρα επεκράτησε να τελείται στους Ναούς αμέσως προ του Εσπερινού.

 

Νά ἐμφυσήσεις στήν ψυχή σου τήν θεία ἀγάπη Του Χριστοῦ. Μήν περιμένεις νά πάψουν οἱ δοκιμασίες πού αὐτός (ὁ πονηρός) μηχανεύεται εἰς βάρος σου. Αγίου Μαξίμου του Γραικού

Δεν θα ζήσουμε, ψυχή μου, τον χρόνο της παρούσης ζωής μας μέσα στην οκνηρία, την απραγία και την ανοησία, σαν άπειρα νήπια, θεωρώντας ότι είναι αρκετή για την σωτηρία μας η παραμονή μας σε αυτόν τον τόπο, τον απρόσιτο στις γυναίκες και τους κοσμικούς ανθρώπους, γιατί έτσι θα μείνουμε στην πλάνη. Διότι και στα αρχαία χρόνια στους Ισραηλίτες, που με την βοήθεια του Υψίστου και με την καθοδήγηση του Μωυσή έφυγαν από την Αίγυπτο και τον Φαραώ, δεν ήταν αρκετό για την ευσέβεια τους το γεγονός ότι πέρασαν σαράντα χρόνια σε τόπο απρόσιτο, δηλαδή στην έρημο, επειδή ακριβώς δεν διατήρησαν την σοφή πίστη στον Θεό, που τους έσωσε από αναρίθμητες δυσκολίες.

Δεν αρκούν τα άθλια αυτά κουρέλια, ψυχή μου, για να ευχαριστήσουμε τον Κύριο των πάντων. Με ένα από αυτά, την διαμονή στην έρημο, επιτυγχάνεται η απόλυτη σιωπή και με το άλλο η απόλυτη ταπείνωση.

Εάν όμως και στο πρώτο και στο δεύτερο κάποιος περιβάλλεται με δόξα και κοσμικές μέριμνες, αυτός δεν διαφέρει σε τίποτε από τον σκύλο που επιστρέφει στα ξεράσματά του, κατά τον λόγο του μεγαλυτέρου των αποστόλων. Αυτά τα μαύρα κουρέλια, ψυχή μου, αποτελούν την εικόνα του θρήνου και της νεκρώσεως, η οποία αφορά εμάς που επιλέξαμε να θεωρούμε τον εαυτό μας πάντοτε νεκρωμένο εκουσίως για την παρούσα ζωή. Η νέκρωση αυτή συνίσταται στο να μισούμε πάντοτε ολόψυχα κάθε σαρκική ηδονή και κάθε επίγεια δόξα και να ζούμε αφιλοκερδώς και όσια, αποκτώντας τα αναγκαία από την δουλειά μας και θεωρώντας την ένδεια ως μεγάλο πλούτο.

Η μετάδοση της κατανύξεως

Δύο ερημίτες που αγωνίζονταν μαζί, διάβαζαν μαζί και την καθημερινή τους ακολουθία. Ο ένας είχε πολλή κατάνυξη! Από τα δάκρυα που έχυνε, άφηνε συχνά το διάβασμα στη μέση.

Μα τι σκέπτεσαι και κλαις με τόσο πόνο, όταν προσεύχεσαι; τον ρωτούσε ο άλλος με απορία.

Νομίζω, αδελφέ μου, πως την ώρα αυτή παραστέκομαι στο βήμα του Χριστού για να δικαστώ. Και μη βρίσκοντας τι ν’ απολογηθώ για τις πολλές μου αμαρτίες, φράζει το στόμα μου από φόβο και χάνω τη συνέχεια τού στίχου πού διαβάζω. Αλλά εάν σ’ ενοχλώ μ’ αυτό, ας διαβάζει ο καθένας μας ξεχωριστά την ακολουθία.

Όχι, αδελφέ μου, διαμαρτυρήθηκε ο άλλος, δεν μ’ ενοχλείς. Αντίθετα μάλιστα, με ωφελείς πολύ. Γιατί, εγώ που δεν έχω το χάρισμα τής κατανύξεως και των δακρύων, βλέποντας εσένα συγκινούμαι και θλίβομαι για τη σκληρότητά μου.

(Γεροντικόν)