«Μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε.» Κατὰ Ματθαῖον ζ´ 1
«Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε.» Πρὸς Ἑβραίους ιγ´ 17
«Ἀλλ᾿ εἰ καὶ ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ᾿ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.» Πρὸς Γαλάτας α´ 8
Ο άνθρωπος που γεύθηκε έστω και λίγο την αλήθεια της μετανοίας, παύει να ερευνά τις πτώσεις των άλλων και στρέφει το βλέμμα εις την ιδίαν αυτού καρδίαν. Δεν είναι έργον του χριστιανού να καταδικάζει, να διαπομπεύει και να υψώνει εαυτόν υπεράνω αδελφού, είτε αυτός είναι ιερωμένος, είτε μοναχός, είτε λαϊκός, είτε άνθρωπος πεσμένος εις βαρέα αμαρτήματα. Διότι ενώπιον του Θεού, η υπερηφάνεια της κατακρίσεως γίνεται βαρύτερα από πολλά φανερά αμαρτήματα.
Οι Άγιοι Πατέρες εδίδαξαν να θεωρούμε όλους ανωτέρους ημών και μόνον τον εαυτό μας άξιον ελέους και δακρύων. Ο αληθινός αγωνιστής δεν ζητεί να αποκαλύψει τα σφάλματα των άλλων, αλλά να θεραπεύσει τα τραύματα της ιδίας αυτού ψυχής. Η ταπείνωσις ελκύει την Χάριν, ενώ η κατάκρισις απομακρύνει το Άγιον Πνεύμα.
Όμως η σιωπή δεν σημαίνει αδιαφορία εις τα θέματα της Αγίας Πίστεως. Άλλο είναι η κατάκρισις του προσώπου και άλλο η ομολογία της Αληθείας. Η Εκκλησία ουδέποτε εδίδαξε τυφλή υπακοή εις την πλάνην. Όταν κινδυνεύει η Ορθόδοξος Πίστις, τότε ο πιστός οφείλει με φόβον Θεού, ταπείνωσιν και ακρίβειαν να ομολογεί την αλήθεια της Παραδόσεως, χωρίς μίσος και χωρίς εμπάθεια.
Ο Μέγας Θεόδωρος ο Στουδίτης λέγει: «Ἐν τοῖς τῆς πίστεως ζητήμασιν οὐ χωρεῖ συγκατάβασις.»
Και ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός εβόησε: «Οὐδὲν οὕτως ἀλλότριον τοῖς Ὀρθοδόξοις ὡς τὰ τῆς αἱρέσεως φρονήματα.»
Διότι εις τα ηθικά σφάλματα θεραπεύει η μετάνοια, εις δε την αίρεσιν και την αλλοίωσιν της Πίστεως απαιτείται ομολογία και πνευματική εγρήγορσις. Ο έλεγχος λοιπόν επιτρέπεται μόνον όταν πρόκειται περί διαστροφής του Ευαγγελίου, καταπατήσεως Ιερών Κανόνων και φανερής αλλοιώσεως της Πατερικής Παραδόσεως. Και πάλιν όμως, όχι με εμπάθεια και αλαζονεία, αλλά «ἐν πνεύματι πραΰτητος», καθώς διδάσκει ο Απόστολος.
Μεγάλο πράγμα είναι να πεθάνει ο άνθρωπος ως προς το κοσμικό φρόνημα, την φιλαυτία και την ιδικήν του δικαίωσιν, διά να ζήσει αιωνίως μετά του Χριστού. Όποιος σταυρώνει το εγώ του, αναπαύει τον Θεόν. Όποιος αγαπά την αλήθεια χωρίς ταπείνωσιν, γίνεται σκληρός. Και όποιος ομιλεί περί αγάπης χωρίς αλήθεια, γίνεται χλιαρός. Η Ορθοδοξία είναι η ένωσις Αληθείας και Αγάπης μέσα εις το Πνεύμα της ταπεινώσεως.
Ας μάθωμε λοιπόν να θρηνούμε διά τα ιδικά μας σφάλματα, να προσευχώμεθα διά όλον τον κόσμον και να φυλάττωμε ανόθευτον την Πίστιν των Αγίων Πατέρων μέχρι τελευταίας αναπνοής.
«Στήκετε καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις.» Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Β´ β´ 15
Γιατί η σωτηρία δεν βρίσκεται ούτε εις την σκληράν κατάκρισιν ούτε εις την άκριτον σιωπήν, αλλά εις την ταπεινήν ομολογίαν της Αληθείας του Χριστού.
«Η αλήθεια χωρίς ταπείνωση γίνεται μαχαίρι. Η ταπείνωση χωρίς αλήθεια γίνεται σιωπηλή προδοσία.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.