Πατερικό Ανθολόγιο.

«Ἐκείνοι ποὺ ἔλαβαν τὴν ἀπαρχὴ τοῦ Παναγίου Πνεύματος μέσα ἀπὸ τὴν ἀναγέννηση τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος καὶ φύλαξαν ἄσβεστη τὴν χάρη, αὐτοὶ στενάζουν ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδίας τους, ὄχι ἀπὸ ἀπόγνωση, ἀλλὰ ἀπὸ θεία προσδοκία. Βλέπουν τὴν ἀσθένεια τῆς σαρκός, τὸ βάρος τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου, καὶ περιμένουν μὲ πόθο τὴν πλήρωση τοῦ Παρακλήτου, γιὰ νὰ φανερωθεῖ μέσα τους ἡ υἱοθεσία τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα γίνεται παρηγορία, δύναμη, ἀνάσα καὶ μεσιτεία μὲ στεναγμοὺς ἀλαλήτους, διότι ὁ νοῦς τους ζητεῖ τὰ ἄνω καὶ ἡ καρδία τους διψᾶ γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ.

Ἡ ζωή τοῦ χριστιανοῦ δὲν μετριέται ἀπὸ λόγια, ἀλλὰ ἀπὸ καρπούς. Ὅπου κατοικεῖ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖ γεννιέται ἡ ἀγάπη, ἡ εἰρήνη, ἡ πραότητα, ἡ χαρὰ ποὺ δὲν καταλύεται ἀπὸ τὶς θλίψεις τοῦ κόσμου. Ἡ μακροθυμία, ἡ ἐγκράτεια καὶ ἡ πίστη γίνονται ἡ σφραγίδα τῆς ψυχῆς ποὺ ἔμαθε νὰ ταπεινώνεται καὶ νὰ ἐλπίζει στὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ.

Ἀντίθετα, ὅπου κυριαρχεῖ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου καὶ τῶν παθῶν, ἐκεῖ φυτρώνουν ὁ φθόνος, ἡ κατάκριση, ἡ ἀκαταστασία, ἡ μέθη, ἡ ὑπερηφάνεια καὶ ἡ ταραχή. Ἡ ψυχὴ χάνει τὴν εἰρήνη της καὶ σκοτίζεται ὁ νοῦς. Γι’ αὐτὸ οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς διδάσκουν νὰ προσέχουμε τοὺς καρποὺς καὶ ὄχι τὰ φαινόμενα. Διότι «ἀπὸ τοῦ καρποῦ γνωρίζεται τὸ δένδρον». Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἔχει μέσα του τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ σκορπίζει παρηγορία, ἡσυχία καὶ ἀνάπαυση. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ κυριαρχεῖται ἀπὸ τὰ πάθη μεταδίδει σύγχυση καὶ σκοτισμό.

Στὶς ἡμέρες μας, ποὺ ἡ ταραχὴ καὶ ἡ πνευματικὴ ξηρασία πληθαίνουν, ὁ πιστὸς καλείται νὰ φυλάξει ἄσβεστη τὴν χάρη τοῦ Βαπτίσματος μὲ προσευχὴ, μετάνοια, ἐξομολόγηση, συμμετοχὴ στὰ Μυστήρια καὶ μνήμη Θεοῦ. Διότι ἡ σωτηρία δὲν εἶναι θεωρία, ἀλλὰ ἀλλοίωση ζωῆς. Ὅταν ὁ Χριστὸς κατοικεῖ μέσα στὴν καρδιά, τότε ἀκόμη καὶ ὁ πόνος γίνεται ἐλπίδα καὶ ἡ θλίψη μεταμορφώνεται σὲ εὐλογία.

Ἂς παρακαλοῦμε τὸ Πανάγιο Πνεῦμα νὰ καθαρίζει τὸν νοῦ μας, νὰ φωτίζει τὴν καρδιά μας καὶ νὰ μὴν ἐπιτρέψει νὰ σβήσει μέσα μας ἡ φλόγα τῆς θείας χάριτος. Διότι ὅποιος γεύεται τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ, δὲν μπορεῖ πλέον νὰ ἀναπαυθεῖ στὰ πρόσκαιρα τοῦ κόσμου τούτου.

Ὅσιος Νικήτας ὁ Στηθάτος

Ἡ ψυχὴ ποὺ κρατᾶ μέσα της τὸ Ἅγιο Πνεῦμα γίνεται φῶς μέσα στὸ σκοτάδι τοῦ κόσμου.