Η ειρήνη του Χριστού μέσα στον ταραγμένο κόσμο.

«Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν· οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν, ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν· μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία μηδὲ δειλιάτω». Κατὰ Ἰωάννην 14,27

Ο κόσμος γύρω αλλάζει με ρυθμούς που κουράζουν την ψυχή. Οι ειδήσεις πληθαίνουν, οι φωνές υψώνονται, οι φόβοι διασπείρονται σαν άνεμος που δεν βρίσκει ανάπαυση. Και μέσα σε αυτή τη συνεχή αναστάτωση, ο άνθρωπος αισθάνεται την καρδιά του να βαραίνει, να χάνει την ειρήνη της, να ζητά ένα στήριγμα που δεν θα κλονιστεί.

Ο Κύριος όμως δεν υποσχέθηκε μια ειρήνη εξωτερική, πρόσκαιρη και εύθραυστη. Δεν μίλησε για ησυχία που εξαρτάται από τις περιστάσεις, ούτε για μια γαλήνη που γεννιέται όταν όλα βαδίζουν όπως τα θέλει ο άνθρωπος. Η ειρήνη Του είναι παρουσία. Είναι βεβαιότητα ότι δεν είμαστε μόνοι. Είναι η μυστική εκείνη ανάπαυση που κατοικεί στην καρδιά ακόμη και όταν γύρω μαίνεται θύελλα.

Όπως διδάσκει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, τίποτε δεν μπορεί να ταράξει τον άνθρωπο που εμπιστεύεται ολοκληρωτικά τον Θεό, διότι η ψυχή του έχει ήδη αγκυροβολήσει σε λιμάνι ασφαλές. Και ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής φανερώνει ότι η αληθινή ειρήνη γεννιέται όταν ο νους ενωθεί με τον Θεό και πάψει να διασκορπίζεται στα πρόσκαιρα.

Η καρδιά ταράζεται όταν πιστεύει περισσότερο σε όσα βλέπει παρά σε Εκείνον που δεν φαίνεται αλλά ενεργεί. Όταν δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στον λόγο των ανθρώπων παρά στον λόγο του Θεού. Και τότε ο φόβος βρίσκει τόπο και ριζώνει.

Η θεραπεία δεν βρίσκεται στην αποφυγή των ειδήσεων, αλλά στη σωστή τοποθέτηση της καρδιάς. Πριν ο άνθρωπος ανοίξει την οθόνη, καλείται να ανοίξει την ψυχή του. Να στραφεί προς τον Θεό με απλότητα και να Του πει να τον φυλάξει μέσα στην ειρήνη Του. Διότι όταν η καρδιά γεμίσει από τη θεία παρουσία, τότε ό,τι κι αν ακούσει δεν θα μπορέσει να την κυριεύσει.

Εκείνος που ζει με τον Χριστό δεν αρνείται την πραγματικότητα, αλλά τη βλέπει με άλλο φως. Δεν αγνοεί τις δυσκολίες, αλλά δεν υποδουλώνεται σε αυτές. Στέκεται μέσα στον κόσμο χωρίς να γίνεται δούλος του φόβου του κόσμου.

Ο άνθρωπος καλείται κάθε ημέρα να κάνει μια επιλογή σιωπηλή αλλά καθοριστική. Να δώσει πίστη στον θόρυβο ή στον Λόγο. Να αφήσει την καρδιά του να παρασυρθεί ή να την εμπιστευτεί στον Χριστό. Και αυτή η επιλογή, όσο μικρή κι αν φαίνεται, καθορίζει την ειρήνη του.

Ας μην επιτρέπεται λοιπόν στην καρδιά να ταράζεται. Όχι γιατί όλα είναι εύκολα, αλλά γιατί ο Χριστός είναι παρών. Και όπου είναι Εκείνος, ακόμη και μέσα στο σκοτάδι, γεννιέται φως.

Η ειρήνη δεν είναι απουσία θορύβου αλλά παρουσία Θεού μέσα στην καρδιά.

Αφιερώνεται σε κάθε ψυχή που παλεύει σιωπηλά να κρατήσει την πίστη της μέσα σε έναν κόσμο που την πολεμά.

Κράτα μέσα σου την ειρήνη που δεν αγοράζεται και δεν χάνεται, γιατί είναι δώρο ουράνιο και φως που δεν σβήνει.