Στους παλαιούς χρόνους της ασκήσεως, όταν οι μοναχοί αγωνίζονταν στην έρημο με προσευχή, νηστεία και σιωπή, συνέβη ένα περιστατικό που φανερώνει πόσο βαθιά είναι η σοφία της ταπεινώσεως. Σε έναν από τους αδελφούς παρουσιάστηκε ο διάβολος μεταμορφωμένος σε άγγελο φωτός, όπως πολλές φορές επιχειρεί ο πονηρός να εξαπατήσει εκείνους που αγωνίζονται για τον Θεό. Με λαμπρότητα και φαινομενική δόξα στάθηκε μπροστά του και του είπε ότι είναι ο αρχάγγελος Γαβριήλ, σταλμένος από τον Θεό για να τον επισκεφθεί.
Η καρδιά όμως του μοναχού δεν παρασύρθηκε από το θέαμα. Η πνευματική παράδοση διδάσκει ότι ο εχθρός της σωτηρίας πολλές φορές ντύνεται με φως για να παγιδεύσει τον άνθρωπο. Ο όσιος Απόστολος Παύλος είχε ήδη προειδοποιήσει ότι ακόμη και ο σατανάς μετασχηματίζεται σε άγγελο φωτός, και γι’ αυτό η διάκριση είναι η μεγάλη ασπίδα των αγωνιστών της πίστεως. Ο αδελφός λοιπόν δεν έδειξε θαυμασμό ούτε επιθυμία να δει οράματα. Με βαθιά επίγνωση της δικής του αδυναμίας απάντησε με λόγο ταπεινό και αληθινό.
Είπε ότι ίσως ο Θεός να έστειλε τον άγγελο σε άλλον, διότι ο ίδιος δεν είναι άξιος να δει αγγέλους αφού ζει μέσα στην αμαρτία. Αυτή η απάντηση ήταν σαν φωτιά που έκαψε την απάτη. Ο πονηρός δεν αντέχει την ταπείνωση, γιατί όλη του η δύναμη στηρίζεται στην υπερηφάνεια και στην πλάνη του νου. Έτσι το ψεύτικο φως χάθηκε αμέσως και η δαιμονική παρουσία εξαφανίστηκε.
Η ιστορία αυτή από το Γεροντικό φανερώνει ένα βαθύ πνευματικό νόμο. Όπου υπάρχει ταπείνωση, εκεί δεν μπορεί να σταθεί η πλάνη. Ο άνθρωπος που δεν θεωρεί τον εαυτό του άξιο για ουράνιες αποκαλύψεις παραμένει ασφαλής. Η επιθυμία για οράματα, θαυμαστά σημεία και ιδιαίτερες εμπειρίες ανοίγει συχνά τον δρόμο στην εξαπάτηση. Αντίθετα, η ταπεινή καρδιά που λέει ότι είναι ανάξια για μεγάλα πράγματα φυλάσσεται από τον Θεό.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας δίδαξαν ότι η μεγαλύτερη ασφάλεια του πνευματικού ανθρώπου είναι να μην εμπιστεύεται εύκολα όσα φαίνονται υπερφυσικά, αλλά να κρατά πάντοτε την αυτομεμψία και τη συντριβή της καρδιάς. Εκείνος που γνωρίζει την αδυναμία του δεν παρασύρεται από ψεύτικες φανερώσεις. Η ταπείνωση γίνεται φως αληθινό που διαλύει κάθε σκοτάδι.
Έτσι ο άγνωστος εκείνος μοναχός δεν νίκησε τον πονηρό με δύναμη ούτε με λόγια σοφίας, αλλά με την απλή αλήθεια της ταπεινώσεως. Και το παράδειγμά του μένει μέχρι σήμερα ως φρουρός για κάθε πιστό που βαδίζει τον δρόμο της πνευματικής ζωής, διότι εκεί όπου ο άνθρωπος θεωρεί τον εαυτό του μικρό και ανάξιο, εκεί ακριβώς κατοικεί η χάρη του Θεού. Όπως μαρτυρεί το Γεροντικόν τόμος Γ.
Η ταπείνωση δεν αφήνει χώρο στην πλάνη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.