Ο μπελάς του καθαρίσματος...

Κανείς δέν παραπονέθηκε ποτέ, γιατί:

+ τά κάστανα, ἐξωτερικά, ἔχουν βελόνες πού τρυπᾶνε τά χέρια·

+ τά φραγκόσυκα ἔχουν ἀγκάθια, πού μπαίνουν στό δέρμα·

+ τά καρύδια ἔχουν πράσινη, χονδρή σάρκα, πού μαυρίζει τά χέρια·

+ τά ἀμύγδαλα ἔχουν σκληρό περίβλημα, πού θέλει σπάσιμο.

Κανείς! Ποτέ! Καί κανείς δέν σταμάτησε νά τά τρώει, ἐπειδή τοῦ δη­μιουργοῦν μπελάδες στό καθάρισμα. Ἤρεμα καί ἁπλᾶ, παραμερίζουμε τά ἐξω­τε­ρικά ἀγκάθια, ἀφαιροῦμε τήν ἐνοχλητική φλούδα καί ἀπολαμβάνουμε τόν νό­­στιμο καρπό!

Γιατί ἆραγε νά μή συμβαίνει τό ἴδιο καί στίς σχέσεις μας μέ τούς συναν­θρώ­πους μας; Γιατί νά μετρᾶμε τόσο:

+ τήν κάποια ὀξύτητα στά λόγια τους·

+ τήν κάποια περιφρόνηση στό βλέμμα τους·

+ τήν κάποια παραξενιά στήν συμπεριφορά τους;

Γιατί νά μήν φροντίζουμε, μέ τήν ἴδια γαλήνη καί ὑπομονή, μέ τήν ἴδια ἠρεμία καί ἁπλότητα, νά παραμερίζουμε τήν ὅποια ἐξω­τε­ρι­κή τους στρι­φνά­δα καί ἰδιοτροπία, γιά νά βροῦμε καί νά ἀπολαύσουμε τήν κρυμ­­­μένη ὀμορ­φιά τῆς ψυχῆς τους, πού ΣΙΓΟΥΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΥΠΑΡΧΕΙ; Ὑπάρ­χει ἄνθρωπος, πού νά μήν κρύβει μέσα του ἕνα διαμάντι;

Καί νά σκεφτοῦμε, ὅτι ὁ ἅγιος Ἀντώνιος λέει:

- Ἀπό τόν πλησίον μας, δέν ἐξαρτᾶται ἁπλῶς, τό ἄν θά κερδίσουμε κά­ποια διαμαντάκια ἤ ἄν θά γευθοῦμε κάποιους γλυκεῖς καρπούς. Ἀπό τόν πλη­σίον μας δέν ἐξαρτᾶται ἁπλῶς μιά νοστιμιά τῆς ζωῆς μας. Ἀπό τόν πλησίον μας ἐξαρτᾶται αὐτή ἡ ἴδια ἡ ζωή μας ἤ ὁ θάνατός μας! Γιατί, ἄν κερδίσουμε τόν ἀδελφό μας, κερ­δί­ζουμε τόν Θεό. Καί ἄν σκαν­δα­λί­σουμε τόν ἀδελφό μας, ἁμαρτάνουμε στόν Χριστό.

Εἶπε ὁ Χριστός: Ἡ πρώτη καί μεγάλη ἐντολή εἶναι: «Ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου». Καί πρόσθεσε: Δεύτερη, ἐξ ἴσου μεγάλη: Καί τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν (Ματθ. 22, 37). Καί ἐπεξηγεῖ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος: «Ἄν δέν ἀγαπᾶς τόν πλησίον σου, πού τόν βλέπεις, εἶναι ποτέ δυνατό νά ἀγαπᾶς τόν Θεό, πού δέν Τόν βλέπεις;» (Α’ Ἰω. 4, 20).

Τά ἴδια, μέ διαφορετικά λόγια, λέει καί ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Κολοβός:

- Ἡ σχέση μας μέ τόν πλησίον μας, δέν εἶναι ἡ στέγη στό οἰκοδόμημα τῆς ζωῆς μας. Εἶναι ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟ. Δέν χτίζομε σπίτι ἀρχίζοντας ἀπό πάνω πρός τά κάτω. Ἀντίθετα. Πρῶτα βάζουμε γερά θεμέλια. Καί μετά, πολύ μετά, φτάνουμε στή στέγη. Καί τό θεμέλιο εἶναι ἡ ἀγάπη.

Ἕνα ἁπλό παράδειγμα: Σοῦ λέει κάποιος μιά κουβέντα, πού σέ πικραί­νει. Τί πιό εὔκολο, νά τοῦ ἀπαντήσεις καί σύ καί μέ τόν ἴδιο τρόπο. Νά τόν «πατήσεις στόν κάλο» του. Καί τί θά βγῆ; Ὄχι μόνο θά τρυπήσης χειρότερα τά χέρια σου ἀπό τά ἀγκάθια τοῦ ἀδελφοῦ σου, ἀλλά καί θά κάνεις μιά «ὡραία ἐπίδειξη» καί τῶν δικῶν σου ἀγκαθιῶν! Καί συνήθως συμβαίνει τά ἀγκάθια τοῦ ἀδελφοῦ σου νά εἶναι ἀγκαθάκια κάστανου, ἐνῶ τά δικά σου εἶναι … γαϊδουράγκαθα!

Ἄν ὅμως ἀγωνιστῆς νά μή τοῦ πεῖς τίποτε πού νά τόν πονέσει, τότε «κέρδισες» τόν ἀδελφό σου.

 

Ἄνδρας καὶ Γυνή ἐν τῷ θελήματι τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Ἄνδρας καὶ ἡ Γυνή εἰσὶν δύο πλάσματα τοῦ Θεοῦ, ἐξισωμένα ἐν τιμῇ, διαφοροποιούμενα ἐν διακονίᾳ, συναποτελοῦντα τὸ θαυμαστὸν καὶ ἱερὸν μυστήριον τῆς ζωῆς.

Ὁ Θεός ἔπλασεν τὸν ἄνδρα ὡς κεφαλήν, καὶ τὴν γυναῖκα ὡς καρδίαν· ἡ κεφαλὴ φωτίζει τὴν πορείαν, ἡ καρδία θερμαίνει τὴν ἀγάπην.

Ὁ ἄνδρας ἐδόθη ἐν τῇ λογικῇ δυνάμει, ἡ γυναῖκα ἐν τῷ βαθέως συναισθήματι· ἡ λογικὴ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν διάκρισιν, τὸ δάκρυ τῆς γυναικὸς κατανύγει τὴν ψυχήν.

Ὁ ἄνδρας κληθεὶς πρὸς τὸν ἡρωισμὸν τῆς πίστεως, ἡ γυναῖκα πρὸς τὴν παντελῆ θυσίαν τῆς ἀγάπης· ὁ ἡρωισμὸς μαρτυρεῖ τὴν ἀλήθειαν, ἡ θυσία καθαγιάζει τὴν ἀνθρωπότητα.

Ὁ ἄνδρας φέρει τὴν προαίρεσιν, ἡ γυναῖκα τὴν διαίσθησιν· ἡ προαίρεσις τὸ ἐλεύθερον ἐξασκεί, ἡ διαίσθησις τὸ θείον ἀνιχνεύει.

Ὁ ἄνδρας καθίσταται ὡς ἱερὸν σκεῦος σοφίας, ἡ γυναῖκα ὡς ἄγγελος παραμυθίας· ἡ σοφία ἀναβιβάζει πρὸς τὸ θεῖον, ἡ παραμυθία καταβιβάζεται καὶ περιθάλπει.

Ἡ φιλοδοξία τοῦ ἀνδρὸς ζητεῖ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ, ἡ φιλοδοξία τῆς γυναικὸς τὴν ὑπερτέραν ἀρετήν· ἡ δόξα ἀνυψοῖ τὸ ὄνομα, ἡ ἀρετὴ θεοποιεῖ τὴν ψυχήν.

Ὁ ἄνδρας κρατεῖ τοὺς κανόνας, ἡ γυναῖκα ζῇ τὸ εὐαγγέλιον· οἱ κανόνες διδάσκουν τὴν ὀρθοδοξίαν, τὸ εὐαγγέλιον τελειοῖ εἰς τὴν ὁμοίωσιν.

Ὁ ἄνδρας λογίζεται, ἡ γυναῖκα ἀναπνέει τὸ ἔλεος· τὸ λογίζεσθαι ἐκφράζει εἰκόνα Θεοῦ, τὸ ἔλεος σφραγίζει τὸ καθ’ ὁμοίωσιν.

Ὁ ἄνδρας ὡς πέλαγος βαθεῖαν ἔχει ἀλήθειαν, ἡ γυναῖκα ὡς λίμνη ἀπαλύνει τὴν ὑπαρξιν μὲ τὴν ποίησιν τοῦ βίου.

Ὁ ἄνδρας ὡς αἰετὸς ὑψοῦται πρὸς τὸν οὐρανόν, ἡ γυναῖκα ὡς ἀηδόνιον ᾄδει τὴν μελωδίαν τῆς θείας ἀγάπης· τὸ ὑψοῦσθαι δηλοῖ τὴν λατρείαν, τὸ ᾄδειν δηλοῖ τὴν θυσιαστικὴν εὐχαριστίαν.

Ὁ ἄνδρας ὡς ναὸς κρατεῖ τὴν πίστιν, ἡ γυναῖκα ὡς ἅγιον βῆμα φανερώνει τὸ μυστήριον.

Ἔμπροσθεν τοῦ ναοῦ μετανοοῦμεν, ἔμπροσθεν τοῦ ἁγίου βήματος γονυκλτοῦμεν.

Ὁ ἄνδρας στέκει ἐπὶ τῆς γῆς ὡς ἱερεὺς τῶν κτισμάτων, ἡ γυναῖκα ἀρχίζει ἐκεῖ ὅπου ἀνατέλλει ὁ οὐρανὸς τῆς θείας οἰκονομίας.

Ὁ ἄνδρας καὶ ἡ γυναῖκα εἶναι δύο εἰδικές ἐκφράσεις τῆς θείας σοφίας, ποὺ ἀλληλοσυμπληρώνονται, ὥστε μὲ ἑνότητα καὶ ἀγάπη νὰ ὁδεύσουν πρὸς τὴν θέωσιν. Τὸ μυστήριο τῆς σχέσεώς τους, ὅπως ὁρίζεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, εἶναι ἱερὸς δρόμος ἁγιασμοῦ, ὄχι ἀνταγωνισμῶν ἢ κυριαρχίας, ἀλλὰ θυσιαστικῆς ἀγάπης.

•

Σὲ ὅποια θέσιν καὶ ἂν σὲ ἔθεσεν ὁ Θεός, ὡς ἄνδρα ἢ ὡς γυναῖκα, ἔχε εὐγνωμοσύνη, ταπείνωση καὶ διάθεσιν νὰ προσφέρεις. Ἡ θεία σοφία διαχέεται διαφορετικά σὲ ἕκαστον, ἀλλὰ ὁ προορισμὸς ὅλων εἶναι κοινός: ἡ ἔνωσις μὲ τὸν Χριστόν.

•

Ἀφιερώνεται σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἀναζητοῦν νὰ ζήσουν τὴν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ μέσα ἀπὸ τὸ θαῦμα τῆς ἀλληλοσυμπληρώσεως καὶ τῆς θυσιαστικῆς ἀγάπης.

Όταν όμως ξεχνάς τον Θεό, τότε αρχίζει το κακό: οι πονηροί λογισμοί γίνονται πράξεις.

Η αμαρτία δεν είναι εξωτερικός εχθρός που σε πολεμά, αλλά κακό που φυτρώνει και θεριεύει μέσα σου.

«Βλέπε με σωφροσύνη» λέει η Γραφή, κι έτσι ούτε αισχρές επιθυμίες θα σε κυριεύσουν, ούτε παράνομες πράξεις θα σε παρασύρουν.

Να θυμάσαι πάντοτε τη μέλλουσα κρίση ... τότε ούτε πορνεία, ούτε μοιχεία, ούτε φόνος, ούτε καμία άλλη αμαρτία δεν θα βρει τόπο στην καρδιά σου.

Όταν όμως ξεχνάς τον Θεό, τότε αρχίζει το κακό: οι πονηροί λογισμοί γίνονται πράξεις.

(Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων)

•

Σε όσους αγωνίζονται σιωπηλά μέσα τους, για να κρατήσουν καθαρή την ψυχή τους.

Όταν ξεχνάς τον Θεό, φυτρώνουν οι πιο σκοτεινές επιθυμίες.

Μείνε σε εγρήγορση. Θύμισε στον εαυτό σου τη μέλλουσα κρίση και διάλεξε το φως.

ΟΤΑΝ Ο ΗΓΕΜΟΝΑΣ ΚΥΡΙΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΖΗΜΙΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΥΠΗΚΟΟΙ ΤΙΜΩΡΟΥΜΕΝΟΙ ΟΧΙ ΑΔΙΚΑ …ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ

ΑΓΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ

Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι για το αμάρτημα ενός πολλές φορές υποφέρει ολόκληρη χώρα και πόλη, σύμφωνα με τον Εκκλησιαστή που λέγει· «Όταν αμαρτάνει ένας, καταστρέφει την καλωσύνη πολλών»Εκκλ.9,17. Αυτό το είδαμε να συμβαίνει και στην περίπτωση του Δαβίδ. Γιατί, όταν ο ηγεμόνας κυριεύεται από υπερηφάνεια εξαιτίας της αφθονίας των α­γαθών του, προκειμένου να λυπηθεί και να κατακριθεί, ζημιώνονται οι υπήκοοι, τιμωρούμενοι όχι άδικα, αλλά επειδή ο καθένας υφίσταται τις συνέπειες της δικής του πράξεως και εξαντλώντας τη μακροθυμία του Θεού, εξαιτίας της ψήφου τους προς τον άρχοντα. Αγίου Ισιδώρου, από τις Επιστολές του

«Θα τοποθετήσω νεαρούς άρχοντες σ’ αυτούς, και οι χλευαστές θα τους κυριεύσουν, λέγει ο Κύριος. Ησαΐα.3,4

«Έγιναν βασιλείς για τους εαυτούς τους και δε κυβέρνησαν μέσω εμού, ούτε με γνώρισαν, λέγει ο Κύριος». Ωσηέ 8,4

«Τα εξής λέγει ο Κύριος στον λαό αυτόν προτίμησαν να κινούν τα πόδια τους, και δεν τα λυπήθηκαν, και ο Θεός δεν ευαρεστήθηκε από αυτούς. Τώρα θα καταπιαστεί με τις αδικίες τους. Και είπε σε μένα, Να μη προσεύχεσαι για το καλό αυτού του λαού, γιατί εάν νηστέψουν, δεν θα ακούσω τη δέησή τους, και εάν προσφέρουν θυσίες και ολοκαυτώμα­τα, δεν θα τα δεχθώ, γιατί θα τους παραδώσω με μάχαιρα και λιμό και θάνατοΙερ.14,10-12 σε ανάγκες και σε όλες τις βασιλείες της γης, εξαιτίας του Μανασσή, του γιου του Εζεκία, βασιλιά του Ιούδα, για όλα αυτά τα κακά που έκανε στην Ιερουσαλήμ»Ιερ.15,4. Του Ιερεμία

«Και είπε ο Κύριος με το στόμα των δούλων του προφητών λέ­γοντας: Για τις μισητές πράξεις που έκανε ο βασιλιάς του Ιούδα Μανασσής, ο Κύριος και Θεός του Ισραήλ λέγει τα εξής, Θα επιφέρω δεινά στην Ιερουσαλήμ και στο βασίλειο του Ιούδα, ώστε να τα ακού­σουν και τα δυο αυτιά αυτών που ακούνε. Θα τους παραδώσω στα χέρια των εχθρών του, θα λεηλατηθούν και θα γίνουν αντικείμενο αρπαγής από όλους τους εχθρούς τους, εξαιτίας των κακών που έκανε ο Μανασσής μπροστά στα μάτια μου. Γιατί έχυσε αυτός πολύ αθώο αίμα βί­αια, μέχρι που γέμισε την Ιερουσαλήμ» Δ’ Βασιλειών.21,10-16.

Ούτε ο βασιλιάς, που είναι ακόμα ασεβής, είναι βασιλιάς, αλλά τύραννος, ούτε ο επίσκοπος, που πιέζεται από άγνοια ή δυσμένεια, είναι πια επίσκοπος, αλλά ψεύτικος, επειδή δεν εκλέχτηκε από τον Θεό, αλλά από τους ανθρώπους, όπως ο Ανανίας και ο Σαμέας στην Ιερουσαλήμ, και ο Σεδεκίας και Αχίας, οι ψευδοπροφήτες στη Βαβυλώνα. Αποστολικές Διαταγές

Θὰ σᾶς δώσω ἄρχοντες σύμφωνα μὲ τὶς καρδιές σας

ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ

Ἀπόκρισις περὶ ἀναξίων ἀρχόντων

Ἐρώτησις: Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέει ὅτι οἱ ἐξουσίες τοῦ κόσμου ἔχουν ταχθῆ ἀπὸ τὸν Θεό. Πρέπει λοιπὸν νὰ δεχθοῦμε ὅτι κάθε ἄρχοντας ἢ βασιλεὺς ἢ ἐπίσκοπος προχειρίζεται στὸ ἀξίωμα αὐτὸ ἀπὸ τὸν Θεό;

Ἀπόκρισις: Ὁ Θεὸς λέει στὸν Νόμο: «Θὰ σᾶς δώσω ἄρχοντες σύμφωνα μὲ τὶς καρδιές σας». Εἶναι λοιπὸν φανερὸ ὅτι οἱ μὲν ἄρχοντες καὶ οἱ βασιλεῖς ποὺ εἶναι ἄξιοι αὐτῆς τῆς τιμῆς προχειρίζονται στὸ ἀξίωμα αὐτὸ ἀπὸ τὸν Θεό. Οἱ ἄλλοι πάλι, ποὺ εἶναι ἀνάξιοι, προχειρίζονται κατὰ παραχώρησιν ἢ καὶ βούλησιν τοῦ Θεοῦ σὲ ἀνάξιο λαὸ ἐξ αἰτίας αὐτῆς ἀκριβῶς τῆς ἀναξιότητός των. Καὶ ἄκουσε σχετικὰ μερικὲς διηγήσεις.

Ὅταν εἶχε γίνει βασιλεὺς ὁ Φωκᾶς ὁ τύραννος καὶ ἄρχισε ἐκεῖνες τὶς αἱματοχυσίες μὲ τὸν Βονόσο τὸν δήμιο, ὑπῆρχε κάποιος μοναχὸς στὴν Κωνσταντινούπολι, ἅγιος ἄνθρωπος, ποὺ ἔχοντας πολλὴ παρρησία πρὸς τὸν Θεό, σὰν νὰ δικαζόταν μὲ τὸν Θεὸ καὶ ἔλεγε μὲ ἁπλότητα: «Κύριε; γιατί ἔκανες τέτοιον βασιλέα;» Καὶ τότε, ἀφοῦ τὸ ἔλεγε αὐτὸ γιὰ ἀρκετὲς ἡμέρες, τοῦ ἦλθε φωνὴ ἐκ Θεοῦ ποῦ ἔλεγε: «Διότι δὲν βρῆκα ἄλλον χειρότερο».

Ὑπῆρχε καὶ κάποια ἄλλη πόλις στὴν περιοχὴ τῆς Θηβαΐδος, ποὺ ἦταν γεμάτη παρανομία, τῆς ὁποίας οἱ πολίτες διέπρατταν πολλὰ μιαρὰ καὶ ἄτοπα πράγματα. Σ᾽ αὐτὴν λοιπὸν κάποιος ἄνθρωπος τοῦ ἱπποδρόμου διεφθαρμένος στὸ ἔπακρον ἀπέκτησε ξαφνικὰ κάποια ψευδοκατάνυξι καὶ πῆγε καὶ ἐκάρη μοναχὸς καὶ ντύθηκε τὸ μοναχικὸ σχῆμα. Ἀλλ᾽ ὅμως καθόλου δὲν σταμάτησε τὶς πονηρὲς πράξεις του. Συνέβη λοιπὸν νὰ πεθάνη ὁ ἐπίσκοπος τῆς πόλεως αὐτῆς. Τότε παρουσιάσθηκε σὲ κάποιον ἅγιο ἄνθρωπο ἄγγελος Κυρίου καὶ τοῦ λέει: «Πήγαινε καὶ προετοίμασε τὴν πόλι, γιὰ νὰ χειροτονήσουν ἐπίσκοπο τὸν πρώην ἄνθρωπο τοῦ Ἱππoδρόμoυ». Πῆγε λοιπὸν αὐτὸς καὶ ἔκανε ὅ,τι τοῦ παρηγγέλθη. Ἀφοῦ λοιπὸν χειροτονήθηκε ὁ προαναφερθεὶς πρώην ἢ μᾶλλον ἔτι φαυλόβιος, ἄρχισε μὲ τὸν νοῦ του νὰ φαντάζεται ὅτι κάτι εἶναι καὶ νὰ ὑψηλoφρoνῆ. Τότε τοῦ παρουσιάσθηκε ἄγγελος Κυρίου καὶ τοῦ λέει: «Γιατί ὑλoφρoνεῖς, ἄθλιε; Σοῦ λέω ἀλήθεια ὅτι δὲν ἔγινες ἐπίσκοπος, ἐπειδὴ ἤσουν ἄξιος γιὰ ἱερωσύνη, ἀλλὰ γιατί αὐτῆς τῆς πόλεως τέτοιος ἐπίσκοπος τῆς ἄξιζε».

Γι᾽ αὐτὸ λοιπόν, ἂν ποτὲ δῆς κάποιον ἀνάξιο καὶ πονηρὸ βασιλέα ἢ ἄρχοντα ἢ ἐπίσκοπο, μὴν ἀπορήσης, μήτε νὰ κατηγορήσης τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ μᾶλλον μάθε ἀπ᾽ αὐτὸ καὶ πίστευε ὅτι παραδιδόμεθα σὲ τέτοιους τυράννους ἐξ αἰτίας τῶν ἀνομιῶν μας, κι ὅμως πάλι δὲν ἀφήνουμε τὰ κακά μας ἔργα.

ΠΗΓΗ: περ. «ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ» Τριμηνιαία Έκδοσις Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου Τεύχος 7

Απόκρισις περί αναξίων αρχόντων

 

Μερικοί άνθρωποι εξαιτίας της ανοησίας τους οργίζονται εναντίον των αμαρτωλών, γιατί πιστεύουν ότι έχουν διάκριση να κρίνουν τα έργα τους.

Μη μισήσεις τον αμαρτωλό γιατί όλοι είμαστε υπεύθυνοι για τις αμαρτίες μας.

Και αν από θείο ζήλο κινείσαι εναντίον του,

κλάψε μάλλον για λογαριασμό του.

Και γιατί τον μισείς;

Τις αμαρτίες του να μισήσεις και να ευχηθείς γι' αυτόν,

για να γίνεις όμοιος με το Χριστό,

ό όποιος δεν αγανακτούσε κατά των αμαρτωλών

αλλά προσευχόταν γι' αυτούς.

Δε βλέπεις πώς έκλαψε για την Ιερουσαλήμ;

Και γιατί, άνθρωπε μου, μισείς τον αμαρτωλό;

Μήπως γιατί τάχα δεν είναι δίκαιος όπως εσύ;

Και που είναι η δικαιοσύνη σου, αφού δεν έχεις αγάπη;

Γιατί δεν έκλαψες γι' αυτόν, αλλά τον καταδιώκεις;

Μερικοί άνθρωποι εξαιτίας της ανοησίας τους οργίζονται εναντίον των αμαρτωλών,

γιατί πιστεύουν ότι έχουν διάκριση να κρίνουν τα έργα τους.

[ Οσίου πατρός ημών Ισαάκ του Σύρου ]

 

Μπίζνες καί συγχωροχάρτια: ἕνα Ἅγιον Ὅρος πού πλέον κυρίως σκανδαλίζει μέ τά ἔργα του...

Ζητοῦμε ἀπό ὅσους ἀπομένουν ζωντανοί νά ἀνατρέψουν ἐπιτέλους αὐτή τήν ζοφερή εἰκόνα

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Βυζαντινῆς Ἱστορίας

Σχεδόν πλήρης παράδοση λοιπόν τελικά στήν μαγαριστική ἐπίσκεψη τοῦ ἀφορισμένου ἀντίχριστου. Τοῦ μοναδικοῦ ἀνθρώπου, θυμίζω, στήν Ἑλληνική Ἱστορία πού ἔκλεισε τούς ναούς καί ἀπαγόρευσε τήν ὀρθόδοξη λατρεία. Τοῦ ἀνθρώπου πού ἐπέβαλε τόν βδελυρό σοδομονόμο, δικαίωσε θεσμικά τήν βλασφημία καί θέσπισε τόσα ἀκόμη ἀντίχριστα μέτρα. Τοῦ ξεπουλητῆ τῆς Μακεδονίας, τοῦ Αἰγαίου, τοῦ Σινᾶ καί τῶν ἀπηνῶς διωκόμενων Ὀρθοδόξων τῆς Συρίας καί τῆς Οὐκρανίας. Τοῦ ὀλετῆρα τῆς πατρίδας σέ κάθε πολιτικό καί πνευματικό ζήτημα.

Τοῦ φορτωμένου μέ τό ρέον αἷμα τῆς ἐμβολιαστικῆς γενοκτονίας, τῆς ἑκατόμβης τῶν Τεμπῶν καί μέ τόσα ἀκόμη ἀδιανόητα σκάνδαλα (ἡ ἀποκάλυψη τῶν ὁποίων βρίσκεται σέ πλήρη ἐξέλιξη).

Ἅπαντα ξεχάστηκαν, ἅπαντα θάφτηκαν, γιά ἅπαντα τοῦ δόθηκε οὐσιαστικά συγχωροχάρτι. Μία τερατώδης ἀντεστραμμένη σιλωαμική κολυμβήθρα σέ live μετάδοση, γιά νά ξεπλυθοῦν ἀδιανόητα ἀνομήματα καί ἔργα ἀποτρόπαιης φρίκης.

Καί φυσικά, γιά νά εἴμαστε ἀπολύτως δίκαιοι (καί γιά νά ἐξηγήσουμε καί τό «σχεδόν» στήν ἀρχή τοῦ παρόντος κειμένου), ὀφείλουμε νά ποῦμε ὅτι οὔτε «ὁλοθύμως» ἦταν ἡ ὑποδοχή (ὅπως γράφτηκε στήν ντροπιαστική ἐπίσημη ἐπιστολή πρό τῆς ἐπισκέψεως), οὔτε παρέστησαν ἅπαντες οἱ ἡγούμενοι τῶν μοναστηριῶν (οἱ πληροφορίες συγκλίνουν στό ὅτι περίπου οἱ μισοί ἦταν ἀπόντες), σέ συνέχεια τῶν πρό ἡμερῶν ἀντιδράσεων τῶν ἑπτά μονῶν καί τῆς πληροφορίας περί ὁριακῆς ὑπερψήφισης τῆς ἐπίσκεψης στήν τελευταία συνεδρίαση στίς Καρυές.

Δέν θά ἐκθειάσουμε ὅμως ἐδῶ τό αὐτονόητο: ἡ μή παρουσία τους δέν ἀποτελεῖ καθόλου ἡρωισμό, ἀντιθέτως ἦταν τό ἐλάχιστο καί αὐτονόητο καθῆκον τους. Καί μπορεῖ στήν πραγματικότητα ἡ ἐπίσκεψη τοῦ δαιμονισμένου ὀλετῆρα νά ἦταν ὄντως ἕνα φιάσκο, ἀλλά τό θέμα εἶναι ποιά εἰκόνα βγῆκε πρός τά ἔξω, χάρη στά βοθροκάναλα καί τούς ἐπαγγελματίες διαστρεβλωτές τῶν δῆθεν «ἐκκλησιαστικῶν» ἱστοσελίδων.

Καί ἡ εἰκόνα ἦταν εἰκόνα μᾶλλον θριαμβευτική γιά τό ἐνσαρκωμένο βδέλυγμα, γιατί πολύ ἁπλᾶ αὐτήν εἰσέπραξε ἡ (τελοῦσα σέ διαβαθμίσεις ἀπό τήν βαθιά ὕπνωση ἕως καί τήν ὁλοκληρωτική ἐξηλιθίωση) νεοελληνέζικη κοινή γνώμη.

Καί μπορεῖ γιά τήν διαμόρφωση αὐτῆς τῆς εἰκόνας τά μοναστήρια πού ἀντέδρασαν νά μήν ἔχουν ἄμεση εὐθύνη, ἔχουν ὅμως εὐθύνη γιά τήν διατήρηση καί διαιώνισή της. Ὀφείλουν συνεπῶς νά βγοῦν δημοσίως καί νά ξεκαθαρίσουν τήν θέση τους: τήν ἀντίδρασή τους στήν ἐν χορδαῖς, ὀργάνοις καί κωδωνοκρουσίαις ὑποδοχή τοῦ βδελύγματος, τήν ἀνακοίνωση τῆς δικῆς τους μή παρουσίας καί τούς λόγους γιά τούς ὁποίους συνέβη αὐτό. Ὀφείλουν καί νά ἀντιδράσουν ἐπίσης στά ξετσίπωτα παιχνίδια τῶν Στεφανήδων καί τοῦ κάθε δύσμοιρου ὑποτακτικοῦ πού παριστάνει τόν Πρωτεπιστάτη ἐκεῖ στίς Καρυές.

Καθαρά καί ἀντρίκεια. Δέν γνωρίζουμε ἄν εἶναι θέμα φοβικότητας (χώρια ἡ πιθανότητα ἤ καί - εἰδικά γιά κάποιους - ἡ βεβαιότητα νά περιμένουν ἐπίσης μερίδιο ἀπό τά ΕΣΠΑ), ἀλλά οὔτε καί μᾶς ἐνδιαφέρει.

Ἀξιοσημείωτες οἱ ἀντιρρήσεις καί οἱ διαφωνίες, ἀλλά οὔτε ὠφελεῖ οὔτε εἶναι καιρός γιά νά τά λέμε ψιθυριστά καί μεταξύ μας. Ἀλλιῶς μένουμε στά τζάμπα λόγια καί ἡ εἰκόνα πού θά συνεχίσει νά βγαίνει πρός τά ἔξω θά εἶναι αὐτή τῆς πλήρους παράδοσης στίς ὀρέξεις τῶν πολιτικοοικονομικῶν συμμοριῶν καί τῶν γονυπετῶν ρασοφόρων βαστάζων τους. Μία ζοφερή εἰκόνα, κείμενη εἰς σκανδαλισμόν καί πτῶσιν πολλῶν.

Σέ πρόσφατο ἄρθρο μου σχετικά μέ τήν ἐπίσημη στάση τοῦ Ἁγίου Ὅρους γιά τόν προσωπικό ἀριθμό, εἶχα ἐπισημάνει μέ πραγματική λαχτάρα τήν ἐπιτακτική ἀνάγκη τά λίγα μοναστήρια πού (πιστεύουμε ὅτι) παραμένουν ὄρθια νά πάψουν νά καπελώνονται καί νά ξεφύγουν ἐπί τέλους ἀπό τό καθεστωτικό καρυώτικο μαντρί (εἰδικά ὅταν πρόκειται γιά βασικά θέματα πίστεως).

Τό ἴδιο ἐπαναλαμβάνω καί τώρα, μέ ἀκόμη μεγαλύτερη ἀγωνία. Εἶναι τραγικά λυπηρό τό πραγματικό πνεῦμα τοῦ Ἁγίου Ὅρους νά διασώζεται πλέον δημοσίως βασικά ἀπό μερικούς σκητιῶτες καί κελλιῶτες μοναχούς, ὅπως ἀπέδειξε καί τό μόνο σοβαρό κείμενο πού ἐκδόθηκε τίς μέρες αὐτές σχετικά μέ τήν μαγαριστική ἐπίσκεψη τοῦ κυβερνῶντος βδελύγματος. Αὐτοί δηλαδή μονάχα ἀπέμειναν νά ὑπερασπίζονται ἀνοιχτά καί ὁρατά (ὄχι στά ψιθυριστά) τήν τιμή ἑνός ἐπί αἰῶνες συγκλονιστικά Ἁγιοτόκου Τόπου καί Τρόπου;

Εἶναι ὡστόσο ἐλάχιστες αὐτές οἱ φωνές καί, ἀνεξάρτητα ἀπό τήν δεδομένη πνευματική σημασία τους, ἐπικοινωνιακά θάβονται κάτω ἀπό τή γενική εἰκόνα ὀνείδους καί ἀποστασίας πού ἐκπέμπει πιά πρός τά ἔξω τό Περιβόλι τῆς Παναγιᾶς μας. Μία εἰκόνα ντροπῆς καί σκανδαλισμοῦ.

(Σχόλιο φωτογραφίας _Ρε, Γέροντα Βασίλειε και συ βρε κακομοίρη;Σε μια φωτογραφία ο εξευτελισμός της συγχρόνου αγιορειτικής πραγματικότητας )

 

Γιά τό Ἅγιον Ὅρος βεβαίως δέν εἶναι καινούργια ἡ διαπίστωση ὅτι πλέον νοσεῖ πολύ βαριά καί πολύ βαθιά. Μετά ἀπό τόσες δεκαετίες ἐκκοσμίκευσης,

Μῆνυμα Ὁμολογίας τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου † Ἀρχιμανδρίτου Μεθοδίου

Ἡ Παναγία Μητέρα ἡμῶν, ἡ Ἔφορος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, νὰ σκεπάζῃ πάντοτε τὸν εὐσεβῆ λαὸν, χαρίζουσα ὑγείαν, εἰρήνην καὶ φωτισμὸν ψυχῆς πρὸς σωτηρίαν. Ὁ Κύριος διὰ τῆς Μητρικῆς Τῆς προστασίας νὰ εὐλογῇ καὶ νὰ καθοδηγῇ πάντας ὑμᾶς εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν. 

 Ἡ Εὐκολία εἶναι Δόλωμα Ἡ Ἐλευθερία τὸ Τίμημα Ἐν καιροῖς καθολικῆς συγχύσεως καὶ πνευματικῆς ἀποστασίας, ὅπου ἡ ἐλευθερία τοῦ προσώπου ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὴν ψυχρὰν καὶ ἀπρόσωπον ψηφιακὴν διαχείρισιν, ὀμολογοῦμεν μὲ παρρησίαν: 

ὌΧΙ ΣΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗΝ ΤΥΡΑΝΙΑΝ.

 ὌΧΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ ἈΡΙΘΜΟΝ. 

 ὌΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑΝ ἨΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΝ ΣΚΛΑΒΙΑΝ.

 ὌΧΙ ΣΤΗΝ ΝΕΑΝ ἨΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ — ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ. 

 Ἡ ἐλευθερία εἶναι θεόσδοτον δῶρον· δὲν ἀγοράζεται, δὲν ὑπαγορεύεται, δὲν ἀρνεῖται, ούτε σφραγίζεται. Ἡ συνείδησις εἶναι ἱερὰ· ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου δὲν δύναται νὰ ἀριθμηθῇ καί νὰ περιορισθῇ εἰς ἀριθμοὺς, σφραγίσματα καὶ τεχνολογικὰ φακελώματα. Μένουμε ὄρθιοι, ὁμολογοῦμε Χριστόν, ὑψοῦμε τὸ Σταυρόν, πορευόμεθα τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας. ••• 

Μήνυμα συμπαράστασης ὑπὲρ τῶν ὑγειονομικῶν ἀγωνιστῶν 

 Ὡς Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ ἐκ μέρους ὅλου τοῦ σεβασμίου Κοινοβίου ἡμῶν, ἐκφράζομεν τὴν ἀμέριστον συμπαράστασιν, τὴν ἀδελφικὴν ἀγάπην καὶ τὴν πνευματικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς τοὺς χιλιάδας ὑγειονομικοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν, οἵτινες διὰ δωδεκαμήνου πλήρους ἀντέστησαν εἰς τὸ ἄδικον καθεστῶς τῆς ἀναστολῆς, ἄνευ μισθοῦ, ἀσφαλείας ἢ κοσμικῆς ἀνταμοιβῆς. Οὗτοι δὲν ἐσυμβιβάσθησαν, οὐκ ἔκαμψαν γόνυ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις μηχανισμοῦ πιέσεως καὶ ἐκβιασμοῦ, ἀλλ’ ἔμειναν ὄρθιοι, πιστοὶ εἰς τὸ ἰατρικὸν αὐτῶν καθῆκον, εἰς τὴν ἐπιστήμην, καὶ μάλιστα εἰς τὴν συνείδησίν των, ἥτις ἀποτελεῖ τὸν ἔσχατον πύργον τῆς ἐλευθερίας. • Ἐν μιᾷ ἐποχῇ καθ’ ἣν ὁ φόβος, ἡ σιωπή, καὶ ἡ ἀποστασία ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν ἐπιβάλλονται ὡς δήθεν «καθῆκον», οἱ ἀδελφοὶ οὗτοι μαρτυροῦσιν ὅτι ὑπάρχει ἄλλος δρόμος· ὁ δρόμος τοῦ Σταυροῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς Ἀναστάσεως. Ὁ ἀγών σας εἶναι καὶ ἀγών ὅλων ἡμῶν, ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀληθείας, τοῦ ἰατρικοῦ ἤθους καὶ τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. • Ἡ παρουσία σας ἐν Ἀθήναις, ἔμπροσθεν τοῦ Ὑπουργείου Ὑγείας, ὡσαύτως δὲ καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ, δὲν εἶναι εἴδησις, ἀλλὰ σημείον· σημείον ἀφυπνίσεως, ἀντιστάσεως καὶ μαρτυρικῆς ἐλπίδος. Δεόμαι καὶ παρακαλῶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν νὰ σᾶς ἐνισχύῃ, νὰ σᾶς ἀποκαθιστᾷ ἠθικῶς καὶ πρακτικῶς, καὶ νὰ καταδείξῃ ὅτι ὁ ἀγὼν ὑπὲρ τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἐλευθερίας οὐκ ἔστι μάταιος. 

 Ἐν Χριστῷ ἀδελφικῶς Μετὰ τιμῆς καὶ πνευματικῆς στοργῆς, † Ἀρχιμανδρίτης Μεθόδιος Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί.

Τυφλώνεται ὁ νοῦς μὲ τὰ ἑξῆς τρία πάθη: τὴν φιλαργυρία, τὴν κενοδοξία καὶ τὴν ἡδονή.

Ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου σκοτίζεται ὅταν ὁ νοῦς ὑποδουλωθῇ στὰ πάθη τῆς φιλαργυρίας, τῆς κενοδοξίας καὶ τῆς ἡδονῆς. Ἄνευ καθαρᾶς καρδίας, οὔτε ἡ πίστη οὔτε ἡ γνώσις δύνανται νὰ κα
ρποφορήσουν.

Ὁ Ἅγιος Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος μᾶς διδάσκει ὅτι:

«Τυφλώνεται ὁ νοῦς μὲ τὰ ἑξῆς τρία πάθη: τὴν φιλαργυρία, τὴν κενοδοξία καὶ τὴν ἡδονή. Ἡ γνώση καὶ ἡ πίστη, ποὺ εἶναι σύντροφοι τῆς ἀνθρώπινης φύσεως, ἀπὸ τίποτε ἄλλο δὲν ἀδυνάτισαν παρὰ ἀπὸ τὶς τρεῖς αὐτὲς κακίες. Ὁ θυμὸς καὶ ἡ ὀργὴ καὶ οἱ πόλεμοι καὶ οἱ φόνοι καὶ ὅλος ὁ κατάλογος τῶν λοιπῶν κακῶν ἐξ αἰτίας τῶν προηγουμένων αὐτῶν παθῶν ἰσχυροποιήθηκαν πάρα πολὺ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων.»

Ἡ ἀπληστία τοῦ πλούτου, ἡ φουσκωμένη φιλοδοξία καὶ ἡ ἀχόρταγη ἀπόλαυση διαφθείρουν τὸν ἔσω ἄνθρωπο, ὁδηγοῦν στὴν τύφλωση τοῦ νοὸς καὶ γεννοῦν πᾶσαν ἄλλην κακίαν.

Καθάρισον, Κύριε, τὴν διάνοιά μας, νὰ φωτίζη ἡ χάρις Σου, νὰ μισήσωμε τὰ πάθη, καὶ νὰ ποθήσωμε τὴν ταπείνωσιν, τὴν ἀληθινὴν πλούτον τῆς καρδίας, γιὰ νὰ ζήσωμε ὡς ἔμψυχοι ναοὶ Σοῦ.

Προσφέρεται ἀπὸ καρδίας σὲ ὅσους παλεύουν μὲ τὰ πάθη καὶ ἐπιθυμοῦν νὰ γευθοῦν τὸ φῶς τῆς καθαρότητος καὶ τῆς ἀληθινῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ.

«Μὴ τυφλώσῃ ὁ νοῦς σου, ἀδερφέ, ἀπὸ φιλαργυρία, κενοδοξία καὶ ἡδονή. Ἡ καθαρότης καρδίας γεννᾷ τὴν ἀληθινὴν θέαν τοῦ Θεοῦ.»

ΕΚΔΗΛΩΣΗ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ 2025

 

Επίτιμος Προσκεκλημένος και Πνευματικός Οδηγός, ο Καθηγούμενος της
Παλαιφάτου - Παραδοσιακής Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Α.Ο.

Αρxιμανδρίτης Μεθόδιος.
Ο Γέροντας Μεθόδιος, ἔρχεται γιὰ νὰ μᾶς ἐνισχύσει, νὰ μᾶς ἐμπνεύσει καὶ
νὰ δώσει τὴν μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς Ἐλευθερίας.

Έρευνα του ΜΙΤ η χρήση του ChatGPT μειώνει τη λειτουργία εγκεφάλου!

Τεχνητή Νοημοσύνη ή Υποτίμηση Νοημοσύνης! ‘Αλλες έρευνες: Tο ChatGPT oδηγεί σε νευρώσεις και παραλήρημα.

Η χρήση του ChatGPT θα μπορούσε να έχει συνέπειες η Λειτουργία του Εγκεφάλου περιορίζει μειώνει τις εγκεφαλικές λειτουργίες, σύμφωνα με Μελέτη του MIT..(σσ Τεχνητή Νοημοσύνη ή Υποτίμηση Νοημοσύνης!)

Αυτή η προκαταρκτική, μη αξιολογημένη από ομοτίμους μελέτη υπογραμμίζει ότι μεταξύ των φοιτητών που έπρεπε να γράψουν μια σειρά από εργασίες και να τις απομνημονεύσουν, όσοι απλώς χρησιμοποίησαν το ChatGPT είχαν, τέσσερις μήνες αργότερα, μειωμένες νευρωνικές, γλωσσικές και συμπεριφορικές δεξιότητες. Η συζήτηση εδραιώνεται στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.

Ο κόσμος έχει 800 εκατομμύρια εβδομαδιαίους χρήστες ChatGPT, διπλάσιους από τον αριθμό πριν από τέσσερις μήνες. Γνωρίζουμε όμως αν η χρήση αυτής της τεχνητής νοημοσύνης (AI) θα έχει αντίκτυπο στη λειτουργία του εγκεφάλου; Ναι, η απάντηση έρχεται από ειδικούς νευροτεχνολογίας στο MIT Media Lab στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης.

Με επικεφαλής τη Γαλλίδα ερευνήτρια Νατάλια Κοσμίνα, η ομάδα αυτή διεξήγαγε πρωτοφανή έρευνα σε πενήντα τέσσερις εθελοντές ηλικίας 18 έως 39 ετών, από περίπου δέκα εθνικότητες. Εξοπλισμένοι με ακουστικά που διαβάζουν την εγκεφαλική τους δραστηριότητα – και πιο συγκεκριμένα τη ροή πληροφοριών που κυκλοφορούν σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου, που παρατηρείται από τη Δυναμική Συνάρτηση Άμεσης Μεταφοράς, πιο ολοκληρωμένη από μια κλασική μέτρηση εγκεφαλογραφήματος – αυτοί οι φοιτητές και μεταδιδακτορικοί υπότροφοι από τα πανεπιστήμια MIT, Harvard και Wellesley, όλα στην περιοχή της Βοστώνης, έπρεπε να γράψουν δοκίμια τρεις φορές χρησιμοποιώντας το ChatGPT ή όχι, και στη συνέχεια να θυμηθούν τα γραπτά τους. Τέσσερις μήνες αργότερα, οι δεκαοκτώ που συμφώνησαν να επιστρέψουν συνέχισαν το πείραμα αντιστρέφοντας τη θέση τους.le monde 1/7/25.

Tο ChatGPT oδηγεί σε νευρώσεις και παραλήρημα.

kosmodromio: Tο ChatGPT συνδέεται με «τρομακτικές» καταστάσεις ψύχωσης σε ορισμένους χρήστες, ανέφερε το Futurism.com, μέσο ενημέρωσης για επιστημονικά και τεχνολογικά θέματα, επικαλούμενο τους επηρεαζόμενους, τα μέλη των οικογενειών τους και ερευνητές.

Το μεγαλύτερο σφάλμα, που κάνομε στην προσευχή.

Οι νεότεροι αδελφοί στη σκήτη περικύκλωσαν μια μέρα τον Όσιο Μακάριο και τον παρακαλούσαν να τους διδάξει πώς να προσεύχονται.

– Το μεγαλύτερο σφάλμα, που κάνομε στην προσευχή, αποκρίθηκε εκείνος είναι η περιττολογία.

Αρκεί να μάθει ο άνθρωπος να υψώνει τον νου του στα ουράνια και να λέγει μ’ όλη του την ψυχή:

«Κύριε, ελέησόν με, όπως γνωρίζεις και όπως θέλεις». Τούτο είναι προσευχή.

Όταν πάλι νιώθει δυνατή επάνω του την επίθεση του διαβόλου ή την επανάσταση των κατωτέρων παθών του, ας τρέχει με πίστη στον Ουράνιο Πατέρα κι ας φωνάζει σ’ Αυτόν όχι με το στόμα, αλλά με την καρδιά:

«Κύριε, βοήθησέ με».

Εκείνος γνωρίζει τον τρόπο να βοηθήσει την ψυχή, που πηγαίνει κοντά Του μ’ εμπιστοσύνη.

Μικρός Ευεργετινός

 

Κυριακὴ 6 Ἰουλίου 2025, ὥρα 19:00 Πλατεία Ἁγίας Σοφίας, Θεσσαλονίκη

Ὅλοι μας θὰ συναχθοῦμε στὴν καρδιὰ τῆς Μακεδονίας, στὴν πλατεία Ἁγίας Σοφίας, γιὰ νὰ ὁμολογήσουμε πίστι, νὰ σταθοῦμε ὄρθιοι, νὰ φωνάξουμε μὲ παλμό:

«ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΣΚΛΑΒΙΑ!»

Ἡ παρουσία ὅλων μας εἶναι ἐπιτακτικὰ ἐπιβεβλημένη, διότι ὁ Προσωπικὸς Ἀριθμὸς δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα τεχνικὸ μέτρο, ἀλλὰ ἡ πύλη ποὺ ἀνοίγει στὴν καθολικὴ παρακολούθηση, στὸ φακέλωμα, καὶ στὴν κατάργηση τῆς ἐλευθερίας ποὺ μᾶς ἔδωσε ὁ Θεός.

•

Μήνυμα τοῦ Γέροντος Μεθοδίου

Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Εσφιγμένου

Ὡς Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Εσφιγμένου τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ ἐκ μέρους ὅλου τοῦ κοινοβίου ἡμῶν, ἐκφράζουμε τὴν ἀμέριστον συμπαράσταση, τὴν ἀδελφικὴ ἀγάπη καὶ τὴν πνευματικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς τοὺς χιλιάδας ὑγειονομικοὺς ἀδελφοὺς μας, οἵτινες διὰ δεκαεξαμήνου πρὸς πλήρες ἀντέστησαν εἰς τὸ ἄδικον καθεστῶς τῆς ἀναστολῆς, δίχως μισθόν, ἀσφάλειαν, ἢ κοσμικὴν ἀνταμοιβήν.

Οὐ συμβιβάσθησαν, οὐκ ἔκαμψαν γόνυ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις μηχανισμοῦ πιέσεως καὶ ἐκβιασμοῦ.

Ἔμειναν ὄρθιοι, πιστοὶ στὸ ἰατρικὸ τους καθῆκον, στὴν ἐπιστήμη, καὶ κυρίως στὴ συνείδησή τους, ποὺ εἶναι ὁ ἔσχατος πύργος τῆς ἐλευθερίας.

Σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ ὁ φόβος, ἡ σιωπή, καὶ ἡ ἀποστασία ἀπὸ τὴν ἀλήθεια ἐπιβάλλονται ὡς «καθῆκον», αὐτοὶ μαρτυροῦν ὅτι ὑπάρχει ἄλλος δρόμος — ὁ δρόμος τοῦ σταυροῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀναστάσεως.

Ὁ ἀγών σας εἶναι καὶ ἀγών ὅλων μας,

ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀληθείας, τοῦ ἰατρικοῦ ἤθους καὶ τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου.

Ἡ ἐλευθερία εἶναι θεοδότῃ, δὲν ὑπαγορεύεται, δὲν ἀγοράζεται, δὲν ἀρνεῖται.

Σᾶς ἐπαινοῦμε διὰ τὴν καρτερίαν καὶ τὴν μαρτυρίαν σας, καὶ σᾶς ἀσπαζόμεθα ἐν Κυρίῳ.

Η παρουσία σας στην Αθήνα έμπροσθεν του Υπουργείου Υγείας καθώς και εδώ στη Θεσσαλονίκη δεν είναι είδησις, αλλά σημείον.

Σημείον αφύπνισης, αντιστάσεως και μαρτυρικής ελπίδος.

Εύχομαι και παρακαλώ τον Κύριον Ιησούν Χριστόν να σας δυναμώνει, να σας αποκαθιστά ηθικώς και πρακτικώς, και να φανερώνει ότι ο αγών υπέρ δικαιοσύνης και ελευθερίας ουκ έστι μάταιος.

Μετά τιμής και πνευματικής στοργής,

† Αρχιμανδρίτης Μεθόδιος

Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου

και οι συν εμοί εν Χριστώ αδελφοί.

Πατρίδα – Πίστη – Ἐλευθερία

Ὅλοι μαζί θὰ δώσουμε ἕνα Πατριωτικὸ, Ὀρθόδοξο καὶ Λαϊκὸ Παρών, γιατὶ δὲν θὰ ἐπιτρέψουμε ὁ ἄνθρωπος νὰ μετατραπεῖ σὲ ψηφιακὸ εἴδωλο, σὲ ἀριθμὸ ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τοῦ gov.gr καὶ τῶν παγκοσμίων κέντρων ἐξουσίας.

Ἡ Θεσσαλονίκη μπαίνει μπροστά, καὶ ἀπὸ ἐδῶ ξεκινᾶ ὁ νέος ἀγῶνας γιὰ τὴν πραγματικὴ ἐλευθερία.

Ἔλα μὲ πίστι, ἔλα μὲ φωνή, ἔλα μὲ παλμό!

Κάλεσμα Ζωῆς

Ἔλα κι ἐσὺ!

Μὴν λείψεις ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ τοῦτη ὁμολογία.

Κυριακὴ 6 Ἰουλίου 2025, ὥρα 19:00

Πλατεία Ἁγίας Σοφίας Θεσσαλονίκη

Ἡ φωνὴ τοῦ λαοῦ θὰ τοὺς τρομάξει.

Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ θὰ μᾶς δυναμώσει.

Γιατί δεν μπορώ να προσευχηθώ; (Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος)

Η ψυχρότητα στην προσευχή οφείλεται είτε σε ψυχική κόπωση είτε σε πνευματικό κορεσμό είτε σε σωματικές απολαύσεις και αναπαύσεις είτε σε πάθη, που κυριεύουν την ψυχή, προπαντός στην έπαρση.

Όλα αυτά είναι ενάντια στην πνευματική ζωή, μέσα στην οποία κεντρική θέση κατέχει η προσευχή. Έτσι, πρώτα και κύρια προκαλούν το στέρεμα της πηγής της προσευχής μέσα μας. Αυτό, όμως, μπορεί να oφείλεται και σε απομάκρυνση της χάριτος, που συμβαίνει με θεία παραχώρηση. Και να γιατί: Όταν η ψυχή μας φλέγεται από τον πόθο του Θεού και από την καρδιά μας ξεχύνεται ολόθερμη προσευχή, δεν έχουμε παρά ελεητική επίσκεψη της χάριτος. Εμείς όμως, όταν η ευλογημένη αυτή κατάσταση παρατείνεται για πολύ, νομίζουμε ότι κατορθώσαμε κάτι σπουδαίο με το δικό μας αγώνα και κυριευόμαστε από την κενοδοξία. Για λόγους παιδαγωγικούς, λοιπόν, απομακρύνεται η χάρη και μένει η ψυχή μας μόνη της, γυμνή και αδύναμη, ανίκανη να ζήσει πνευματικά, ψυχρή και απρόθυμη να προσευχηθεί.

Τί θα κάνουμε, λοιπόν, για να ξεφύγουμε απ’ αυτή την κατάσταση; Πρώτα-πρώτα θα φροντίσουμε να εξουδετερώσουμε τις αιτίες της.

Και ύστερα, παρ’ όλη την ψυχρότητα της ψυχής μας, θα κάνουμε με επιμονή και υπομονή τον καθημερινό προσευχητικό κανόνα μας, προσπαθώντας αφ’ ενός να συγκεντρώνουμε το νου μας στα λόγια των ευχών και αφετέρου να ξεσηκώνουμε μέσα στην καρδιά μας αισθήματα φιλόθεα.

Με τον καιρό ο Θεός, βλέποντας την ταπείνωση και την καρτερία μας, θα μας ξαναστείλει τη χάρη Του, που θα διώξει το πνεύμα της ψυχρότητος, όπως ο άνεμος διώχνει την ομίχλη.

 

Ο ποντικός και ο καλόγερος

"Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες."

-Η φυγή στην ησυχία

Κάποτε, χριστιανοί μου, ένας μοναχός άφησε το κοινόβιο και την ευλογημένη υπακοή, για να τραβήξει στην έρημο, να γίνει ησυχαστής.

Ο λογισμός του τον προέτρεπε να αφοσιωθεί μέρα και νύχτα στη μελέτη και στη θεωρία του ονόματος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και ιδιαιτέρως στο μυστήριο της Τριαδικότητος του Αγίου Θεού.

Έτσι πίστευε πως θα μπορούσε μέσα στη γαλήνη της ερημιάς να ενωθεί με τον Θεόν, μακριά από μέριμνες και σκοτούρες.

Το μικρό εμπόδιο

Ύστερα όμως από δύο-τρεις ημέρες ...γιατί ποιός μπορεί να αντέξει περισσότερο... καθώς βρισκόταν μέσα στους ιερούς του στοχασμούς, αισθάνθηκε ξαφνικά κοντά του μια παρουσία.

Τι ήταν; Ένα μικρό ποντίκι.

Είχε ανεβεί στην μπαλωμένη, τρύπια παντούφλα του και μύριζε το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού του.

Έτσι η προσοχή του αποσπάστηκε και δεν μπορούσε πια να κρατήσει αμετακίνητο το νου του στην ενθύμηση του Θεού και στην προσευχή του.

Ο εκνευρισμός

Το είδε και είπε μέσα του γεμάτος ενόχληση:

«Εγώ άφησα τα πάντα για να επικοινωνώ αμέριμνα με τον Θεόν, και τώρα έρχεται ένα ποντίκι να μου χαλάσει την προσευχή;

Ε, αυτό πια παραπάει!»

Και νευριασμένος, φώναξε στο ποντίκι:

— «Γιατί βρε σιχαμένο, διακόπτεις την προσευχή μου;»

Η απρόσμενη απάντηση

Κι εκείνο του αποκρίθηκε ήρεμα, με ανθρώπινη φωνή:

— «Γιατί πεινάω.»

Ο καλόγερος, δίχως να συλλογιστεί πως συνομιλούσε με ένα ποντίκι που μιλούσε, αγανακτισμένος ανταπάντησε:

— «Φύγε από δω βρε μαγαρισμένο! Εγώ προσπαθώ με χίλιους κόπους να ενωθώ με τον Θεό, κι εσύ θέλεις να ασχοληθώ με την κοιλιά σου;»

Και τίναξε απότομα το πόδι του, πετώντας το ποντίκι στην απέναντι γωνιά της σπηλιάς.

Το μεγάλο μάθημα

Τότε το ποντίκι τον κοίταξε στα μάτια και με πολλή ηρεμία του είπε:

— «Μάθε το καλά, πάτερ.

Αν δεν μπορέσεις πρώτα να αγαπήσεις, να συμπαρασταθείς και να συμπονέσεις τον γύρω σου αδελφό·

αν δεν σταθείς στον γερο-Αββακούμ που ψήνεται στον πυρετό και πεθαίνει από την πείνα στη διπλανή σπηλιά, αλλά και σε κάθε Αββακούμ που πονά, υποφέρει, πεινάει, διψά ή κείται γυμνός και πληγωμένος,

τότε ποτέ, μα ποτέ δεν θα μπορέσεις να ενωθείς με τον Θεό της αγάπης και του ελέους.»

Και αμέσως χάθηκε.

Μην ψάχνεις τον Θεό μόνο στα ύψη και στις θεωρίες.

Είναι δίπλα σου, στα μάτια του πεινασμένου, στον στεναγμό του αρρώστου, στον πόνο του αδελφού σου.

•

Στους κρυφούς Αββακούμ της ζωής μας, που μας δίνουν την ευκαιρία να αγαπήσουμε αληθινά.