Εγκράτεια σε όλα...

Γράφει ο Άγιος Διαδοχος Φωτικης στα "Εκατό Πρακτικά Κεφάλια" : Η εγκράτεια είναι γενικό όνομα όλων των αρετών. Πρέπει λοιπόν εκείνος, που εγκρατευεται, δηλαδή καλλιεργεί τις αρετές, να εγκρατευεται σε όλα. Όταν αφαιρεθεί από τον άνθρωπο οιοδήποτε μέλος του, έστω και το ελάχιστον, τότε παραμορφώνεται ο άνθρωπος. Έτσι και μία μόνο αρετή αν παραμελήσει κανείς, καταστρέφει όλη την ομορφιά της εγκράτειας.

Πρέπει λοιπόν να καλλιεργούμε όχι μόνο τις σωματικές αρετές, αλλά και εκείνες, που μπορούν να καθαρίζουν τον εσωτερικό άνθρωπο. Ποια η ωφέλεια σ' εκείνον, που διατήρησε το σώμα του παρθένον, αν μολύνεται από τον δαίμονα της παρακοης; Η πως θα στεφανωθεί εκείνος, που απέχει από τη γαστριμαργία και από κάθε σωματική επιθυμία, αλλά δεν φροντίζει να νικήσει την οιηση και την φιλοδοξία, ούτε ανέχεται την παραμικρή θλίψη;

Γιατί στην μέλλουσα κρίση υποστήριξε που θα δοθεί ως αντιστάθμισμα στην πλάστιγγα το φως της δικαιοσύνης σε όσους έπραξαν τα έργα της δικαιοσύνης με πνεύμα ταπεινώσεως. Και όπως λέει άλλος Άγιος, οι αρετές είναι σαν τους κρίκους μιας μεγάλης αλυσίδας και αν κοπεί ένας κρίκος,

τότε καταστρέφεται όλη η αλυσίδα. Πρέπει λοιπόν να κάνουμε την κατά Θεόν εγκράτεια σε όλα και στα σωματικά και στα πνευματικά.

 

«Θέλεις να ιδής αν είσαι γνήσιος η ψεύτικος χριστιανός;» Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

«Οι χρυσοχόοι εχουν μια πέτρα πολυτιμον, που την ονομάζουν λυδίαν λίθον. Η πέτρα αυτή έχει την ιδιότητα να ξεχωρίζει το πραγματικό χρυσάφι απο το κιβδηλο.

Αλλά μια τέτοια πέτρα, μια τέτοια Λύδια λίθος, με την οποία ημπορουμεν να ξεχωρισωμεν την αρετή απο την κακιαν, τους πραγματικούς χριστιανούς απο τους ψεύτικους, είναι η Αγια Γραφή.

Θέλεις να ιδης αν είσαι γνήσιος η ψεύτικος χριστιανός; Σε συμβουλεύω να αγοράσεις αυτήν την λυδιαν λίθον, την Γραφήν, και να αρχίζεις να την μελέτες προσεκτικά. Κάθε φορά που θα διαβάσεις ενα στίχο, να ελεγχεις τον εαυτό σου και να τον ερωτάς; Αυτό που γράφεται εδώ, το εφηρμοσα; Απο την στιγμη αυτήν θα αρχίζεις να μπαίνει εις το μεγαλο νόημα του Χριστιανισμού και να γίνεσαι συνειδητός χριστιανός.»

 

Πώς θα είναι ο παράδεισος;Άγιος Εφραίμ ο Σύρος

Μακάρι να αξιωθούμε ώστε να μπούμε σε εκείνη τη χαρά την ανείπωτη την απεριγράπτη την ανέκφραστη σε αυτά που επιθυμούν να κατανοήσουν οι άγγελοι όπου είναι οι χορειες και οι τάξεις των δικαίων.

Εκεί στη μακάρια χώρα των πράων όπου όλα είναι ήρεμα και ατάραχα όπου όλα είναι φωτεινά και θεάρεστα όπου κανείς δεν αδικεί η διοικείται τυραννικά, όπου δεν υπάρχει αμαρτία και μολυσμός.

Εκεί όπου υπάρχει το απρόσιτο φως και η ανείπωτη χαρά εκεί όπου δεν υπάρχει πόνος ούτε δάκρυα όπου δεν υπάρχει φροντίδα ούτε μέριμνα ουτε θρήνος.

Οπου δεν υπάρχει διάβολος ούτε θάνατος ούτε νηστεία ούτε λύπη, ούτε φιλονικία, ούτε ζήλια αλλά όλα εντελώς είναι χαρά ειρήνη ευφροσύνη.

Οπου υπάρχει το δροσερό νερό ,ο χλοερος τοπος και η πηγή που μοιράζεται στα τέσσερα σημεία και η κληματαριά που την φροντίζει ο Θεός όλου του κόσμου σε εκείνη τη μακάρια γη που παράγει το
υς καλούς καρπούς που στολίζει με φύλλα το δέντρο της ζωής που ποτίζει πλούσια από τις πηγές των πνευματικών χαρισμάτων,στη γη που η αληθινη κληματαριά απλώνει τα βλαστάρια της και που ακούμε ότι αμπελουργός της είναι το Πνεύμα.

Εκεί όπου υπάρχει η ακηρατη ζωή και το άρρητο και ανέκφραστο αγαθο.Οπου υπάρχει το αληθινό φως και η πηγή κάθε αγαθότητας η εξουσία που είναι πάνω από όλα το μόνο ποθητο η αδιάκοπη χαρά ή αιώνια ευφροσύνη, το ανέσπερο φως ο αδυτος ήλιος.

Οπου είναι η πόλη του Βασιλιά, για την οποία διακηρύχθηκαν θαυμαστά. Οπου ακούγεται ο ήχος εκείνων που πανηγυρίζουν. Οπου υπάρχουν κρυμμένοι θησαυροί της σοφίας και της γνώσεως .

Άγιος Εφραίμ ο Σύρος

Ἡ μεγαλύτερη ἀρετή Ἁγίου Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου.

 

Ἀδελφοί μου, θέλω νά σᾶς μιλήσω γιά κεῖνα τά πράγματα πού συμβάλλουν στήν ὠφέλεια τῆς ψυχῆς, καί ντρέπομαι τήν ἀγάπη σας, γνωρίζοντας τήν ἀναξιότητά μου. Θά προτιμοῦσα νά σιωπήσω, γιατίδέν τολμῶ νά σηκώσω τά μάτια μου καί ν’ ἀντικρύσω πρόσωπο ἀνθρώπου.

Ἡ συνείδησή μου μέ κατακρίνει, καί μέ πληροφορεῖ πώς εἶμαι ἀνάξιος νά γίνω ὀδηγός σας. Λυπᾶμαι πού προκρίθηκα νά ὁδηγῶ ἐσᾶς ἐγώ ὁ ταπεινός, ἐγώ πού εἶμαι κατώτερος ἀπ’ ὅλους σας καί δέν ἔχω λόγο «μεμαρτυρημένο» ἀπό τίς πράξεις μου καί τήν πολιτεία μου.

Γνωρίζω καλά πώς ὁ Κύριος δέν μακαρίζει ὅποιον διδάσκει μόνο, μά ὅποιον ἐφαρμόζει πρῶτα τίς ἐντολές Του καί ὕστερα διδάσκει. «Ὁ ποιήσας καί διδάξας» λέγει, «μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν». Γιατί μόνον ὅσοι ἀκοῦνε ἕνα τέτοιο δάσκαλο, προθυμοποιοῦνται νά τόν μιμηθοῦν. Καί δέν ὠφελοῦνται ἀπό τά λόγια του τόσο, ὅσο παρακινοῦνται ἀπό τά καλά του ἔργα. Σᾶς παρακαλῶ ὅμως, νά μή βλέπετε τή δική μου ραθυμία, ἀλλά ν’ ἀκοῦτε τά προστάγματα τοῦ Θεοῦ καί τίς ὑποθῆκες τῶν ἁγίων Πατέρων. Γιατί οἱ θεοφώτιστοι Πατέρες μας δέν ἔγραφαν καμιά ἐντολή, ἄν πρῶτα δέν τήν ἐφάρμοζαν.

Οἱ ἐντολές λοιπόν τοῦ Κυρίου εἶναι ἕνας δρόμος, πού μᾶς ἀνεβάζει ὅλους στόν οὐρανό, μᾶς ὁδηγεῖ στόν Θεό.

Πολλοί εἶναι οἱ δρόμοι καί οἱ τρόποι, πού φέρνουν τόν ἄνθρωπο στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ἤ μᾶλλον οἱ δρόμοι αὐτοί φαίνονται πολλοί ἀλλά στήν πραγματικότητα εἶναι ἕνας, πού χωρίζεται σέ πολλούς,ἀνάλογα μέ τή δύναμη καί τήν προαίρεση τοῦ καθενός.

Λέγοντας δρόμους, ἐννοοῦμε τίς πνευματικές ἀρετές. Προπαντός τίς τρεῖς μεγάλες ἀρετές, τήν πίστη, τήν ἐλπίδα καί τήν ἀγάπη, καί ἰδιαίτερα τήν μεγαλύτερη ἀπό ὅλες, τήν ἀγάπη, πού πάνω της θεμελιώθηκαν

Είναι μεγάλο όπλο στους πειρασμούς η ανεξικακία.

«Να επιδιώκετε την ειρήνη με όλους και τον αγιασμό, χωρίς τον οποίο κανείς δεν θα δη τον Κύριο». Διότι τίποτε δεν μας κάνει τόσο ευάλωτους στους πειρασμούς και δεν συμβάλλει τόσο στην ήττα μας, όσο η διάσπασις. Και πρόσεχε πώς.

Διάσπασε τη φάλαγγα στον πόλεμο και οι εχθροί δεν θα χρειασθούν κόπο να τους νικήσουν, αλλά θα τους αιχμαλωτίσουν, επειδή τους βρήκαν μόνους και ασθενέστερους εξ αιτίας τής διασπάσεως. «Να επιδιώκετε την ειρήνη με όλους», λέγει· άρα και μ’ αυτούς που μας κάνουν κακό. Αυτό και αλλού το αναφέρει· «εάν είναι δυνατόν, όσο εξαρτάται από εσάς, να έχετε ειρη­νικές σχέσεις με όλους τους ανθρώπους».

Όσο εξαρτάται από σένα, λέγει, να ζης ειρηνικά, χωρίς να προσβάλλης την ευσέβεια, αλλά και όταν κακοποιήσαι, να το υπομένης με γενναιότητα· διότι είναι μεγάλο όπλο στους πειρασμούς η ανεξικακία.

Έτσι και ο Χριστός ενδυνάμωνε τους μαθητές του μ’ αυτά τα λόγια· «Να, σας στέλνω σαν πρόβατα μέσα στους λύκους· να είσθε φρόνιμοι σαν τα φίδια και άκακοι σαν τα περιστέρια».

Τί λές; βρισκόμαστε ανάμεσα σε λύκους, και μας προτρέπεις να είμαστε σαν τα πρόβατα και σαν τα περιστέρια; Ναι, λέγει· διότι τίποτε δεν γελοιοποιεί τόσο τον κακοποιό, όσο το να υπομένετε με γενναιότητα αυτά που σας κάνουν, και να μην αμύνεσθε ούτε με λόγια, ούτε με έργα. Αυτό και εμάς μας κάνει περισσότερο ενάρετους και μας ετοιμάζει μεγαλύτε­ρο

μισθό, και εκείνους τους ωφελεί. Αλλά σε ύβρισε ο τάδε; εσύ ευλόγησέ τον.

Πρόσεχε πόσα από αυτό κερδίζεις· έσβησες το κακό, ετοίμασες μισθό για σένα, εκείνον τον καταντρόπιασες, και εσύ δεν έπαθες κανένα κακό.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

 

"Το διαδίκτυο κάνει πολύ μεγάλο κακό"Γρηγόρης Σερέτης, Γέροντας Μεθόδιος

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ' ΛΟΥΚΑ: Εὐαγγέλιο - Ὁμιλία εἰς τόν Ζακχαῖον τόν Τελώνην (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου)

Εύαγγέλιο Κυριακῆς: Λουκ. (ιθ. 1 – 10).

1. Τῷ καιρῷ ἐκείνω διήρχετο ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν ῾Ιεριχώ· 2 καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, 3 καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν ᾿Ιησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν.
4 καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι. 5 καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ ᾿Ιησοῦς εἶδεν αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι. 6 καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων.
7 καὶ ἰδόντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι. 8 σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον· ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν. 9 εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς ὅτι σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς ᾿Αβραάμ ἐστιν. 10 ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.

Ὁμιλία εἰς τόν Ζακχαῖον τόν Τελώνην
(Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου)

Πρώτα ο φόβος του Θεού.

 

Ο Άγιος Διαδοχος Φωτικης εξηγεί γιατί πρέπει να αρχίζουμε από τον φόβο του Θεού:

Τα σωματικά τραύματα όταν μείνουν απεριποίητα και σκληρυνθούν, δεν αισθάνονται τα φάρμακα των γιατρών, ενώ όταν καθαριστούν επηρεάζονται από την ενέργεια του φαρμάκου και θεραπεύονται γρήγορα. Έτσι και η ψυχή, όσο δεν την επιμελείται κανείς και είναι ολόκληρη σκεπασμένη από την λέπρα της φιληδονίας, δεν μπορεί να αισθανθεί τον φόβο του Θεού και αν ακόμη ακατάπαυστα της μιλά κανείς για το φοβερό δικαστήριο του Θεού.

Όταν όμως αρχίσει με την μεγάλη προσοχή και την επιμέλεια να καθαρίζεται, τότε αισθάνεται σαν ζωοποιόν φάρμακο τον φόβο του Θεού, ο οποίος την καίει με τους ελέγχους της συνειδήσεως στη φωτιά της απάθειας. Έτσι σιγά-σιγά καθαρίζεται, ώσπου να φτάσει στην τέλεια κάθαρση. Και όσο λιγοστεύει ο φόβος, τόσο πληθαίνει η αγάπη της, μέχρις ότου φθάσει στην τέλεια αγάπη, όπου καθώς είπαμε δεν υπάρχει φόβος, αλλά απάθεια, που κατορθώνεται όλη με τη δόξα του Θεού.

Ας είναι λοιπόν σ' εμάς παντοτινό καύχημα καυχηματων, πρώτα ο φόβος του Θεού και έπειτα η αγάπη, η οποία είναι η ολοκλήρωση της τελειότητος, που νομοθετεί ο Χριστός..

Το χρονικό των Ιμίων 30-31/1/1996 – 24 έτη μακράν. Δείτε και πως το προβάλουν στα σχολικά βιβλία ιστορίας! Δείτε και τι καταγγέλλει ο γιός του Καραθανάση.

Πριν παραθέσουμε ένα ακόμη επιμελημένο κείμενο του συναδέλφου μας, δείτε πως περιγράφει το βιβλίο Ιστορίας Γ' Γυμνασίου το χρονικό στα Ίμια. 
Διαβάζουμε :



"Την ίδια εποχή, με αφορμή τη διεκδίκηση από την Τουρκία της βραχονησίδας Ίμια, στα Δωδεκάνησα, ξέσπασε κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις που αποκλιμακώθηκε με αμοιβαίες υποχωρήσεις (1996)."

Ούτε 1 λέξη γα την ηρωική θυσία των αξιωματικών μας.
Δείξτε τώρα στα παιδιά σας την αλήθεια.

Διαβάστε και τις καταγγελίες του γιου του Καραθανάση για τις τρύπες και τις κηλίδες αίματος στην στολή του πατέρα του, για την άρνηση να έχουν δικό τους ιατροδικαστή και να τους δείξουν το νεκρό σώμα του πατέρα του, εδώ

Ιστολόγιο - Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Το χρονικό των Ιμίων 30-31/1/1996 – 25 έτη μακράν. 

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου - συγγραφέα

Φέτος συμπληρώνονται είκοσι τεσσερα έτη από την κρίση των Ιμίων και, ουσιαστικά, την τελευταία ήττα του Ελληνισμού, οφειλόμενη αποκλειστικά στο τότε κυρίαρχο πολιτικό σύστημα!

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ: 

ΙΜΙΑ 1996: Η νύχτα που “θα βυθίζαμε το μισό τουρκικό στόλο”!Ο Αντιναύαρχος Κονιδάρης αφηγείται

Είναι ένας από τους πρωταγωνιστές της Νύχτας των Ιμίων. Πλωτάρχης τότε, κυβερνήτης της πυραυλακάτου ΣΤΑΡΑΚΗΣ, o Αντιναύαρχος ε.α. σήμερα Σπύρος Κονιδάρης, μιλά για πρώτη φορά για τις 48 τελευταίες ώρες τις κρίσης των Ιμίων. Του ζητήσαμε συνέντευξη και όπως θα διαπιστώσετε πήραμε μια συγκλονιστική αφήγηση. Οι ερωτήσεις ήταν περιττές…

Ο Αντιναύαρχος Κονιδάρης τα λέει όλα:

• “Εκείνη τη νύχτα είχαν ευθυγραμμιστεί οι πλανήτες για να μην ξαναβγούν οι Τούρκοι στο Αιγαίο”…

• “Οι δικοί μου στόχοι ήταν μια τουρκική φρεγάτα και δύο πυραυλάκατοι των Τούρκων που βρίσκονταν απέναντι στα παράλια… Τα πολεμικά πλοία που ήμασταν στα Ίμια μπορούσαμε να βυθίσουμε 10 τουρκικά πλοία”.

• Περιγράφει τις στιγμές γύρω από τα Ίμια όταν έγινε γνωστό πως πιθανόν Τούρκοι είχαν ανέβει στα Ίμια. Ποιος από το πλοίο του είδε το φουσκωτό. Τι έγινε με το ελικόπτερο.

• Η πυραυλάκατος ΣΤΑΡΑΚΗΣ εντόπισε τη σορό του Καραθανάση. Είναι συγκλονιστική η αφήγησή του για το πως ανέβασαν στην πυραυλάκατο τον νεκρό κυβερνήτη του ελικοπτέρου 21. Πως τον πήγαν στην Κω και πότε ο κυβερνήτης Κονιδάρης “έσπασε” και έκλαψε.

• Αποκαλύπτει για πρώτη φορά πως μετά από την λεγόμενη απεμπλοκή το ΥΠΕΘΑ έστειλε
C-130 στην Κω για να ανέβουν όλοι οι κυβερνήτες των πλοίων στο ΥΠΕΘΑ και να δώσουν απ΄ ευθείας αναφορά στον τότε ΥΕΘΑ Γεράσιμο Αρσένη. Περιγράφει συγκλονιστικές στιγμές από τη συνάντηση των Αξιωματικών με τους Αρσένη-Κουρή και τον Α/ΓΕΕΘΑ Χρήστο Λυμπέρη. Τι είπαν στον Αρσένη οι κυβερνήτες και εκείνος εξεπλάγην! Τι τον ρώτησε ο πλωτάρχης Κονιδάρης και τι του απάντησε για την κρίση των Ιμίων ο τότε ΥΕΘΑ.

• “Εκείνη τη νύχτα χάθηκε μια ευκαιρία για τον ελληνικό Στόλο να βυθίσει τον τουρκικό”, λέει ο Αντιναύαρχος Κονιδάρης.

militaire.gr

Δείτε την συγκλονιστική αφήγησή του.

Αντώνιος ο Μέγας (Άγιος) Επιλογές αποφθεγμάτων του Αγίου από το Βιβλίο "Η ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ

 

στο νου μια φαντασία ηδονής, πρόσεχε να μη σε παρασύρει αμέσως

Όταν σου έρθει στο νου μια φαντασία ηδονής, πρόσεχε να μη σε παρασύρει αμέσως. κάνε μια μικρή αναβολή και θυμήσου το θάνατο και ότι καλύτερο είναι να έχεις τη συνείδηση ότι νίκησες αυτή την ψεύτικη ηδονή.

Τέσσερα είδη ζώων υπάρχουν. Άλλα από αυτά ...

 Για εκείνους που τολμούν με ασέβεια να λένε έμψυχα τα φυτά και τα λάχανα, γράφω το παρόν κεφάλαιο, για τους απλούστερους προς πληροφορία τους. Τα φυτά έχουν ζωή φυσική, αλλά δεν έχουν ψυχή. Λογικό ζώο λέγεται ο άνθρωπος, γιατί έχει νου και μπορεί να δεχτεί την επιστήμη και τη γνώση. Τα άλλα ζώα, όσα ζουν στη γη ή στον αέρα, έχουν φωνή, γιατί αναπνέουν, και έχουν ζωή. Και όλα όσα μεγαλώνουν, πεθαίνουν. είναι ζώα, επειδή ζουν και μεγαλώνουν, αλλά ψυχή δεν έχουν. Τέσσερα είδη ζώων υπάρχουν. Άλλα από αυτά είναι αθάνατα και έμψυχα, όπως οι Άγγελοι. Άλλα έχουν νου και ψυχή και πνοή, όπως οι άνθρωποι. Άλλα έχουν πνοή και ψυχή, όπως τα ζώα. Άλλα έχουν μόνο ζωή, όπως τα φυτά. Και η ζωή προκειμένου για φυτά νοείται χωρίς ψυχή και πνοή και νου και αθανασία. Ενώ όλα τα άλλα χωρίς ζωή δεν μπορούν να υπάρξουν. Κάθε ψυχή ανθρώπου κινείται αδιάκοπα από τόπο σε τόπο.

Στεφάνι αθανασίας και αρετή και σωτηρία του ανθρώπου είναι ...

 Στεφάνι αθανασίας και αρετή και σωτηρία του ανθρώπου είναι να υποφέρει με χαρά και ευχαριστία τις συμφορές που του τυχαίνουν. Το να κυριαρχεί στο θυμό, τη γλώσσα, την κοιλιά και να απέχει από ηδονές, αυτά γίνονται μεγάλη βοήθεια στην ψυχή.

... σαν να λέμε ότι ο ήλιος κρύβει το φως του από τους τυφλούς

Ο Θεός είναι αγαθός και απαθής και αμετάβλητος. Αν κανείς αυτό το θεωρεί εύλογο και αληθές, απορεί όμως πως ο Θεός για τους αγαθούς χαίρεται ενώ τους κακούς τους αποστρέφεται, και εναντίον εκείνων που αμαρτάνουν οργίζεται, ενώ όταν υπηρετείται και λατρεύεται γίνεται ευμενής, πρέπει να του πούμε ότι ο Θεός ούτε χαίρεται ούτε οργίζεται. γιατί η λύπη και η χαρά είναι πάθη. ούτε με δώρα κολακεύεται, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι νικιέται από την ηδονή. Δεν πρέπει να κρίνομε τον Θεό με ανθρώπινα κριτήρια. Εκείνος είναι αγαθός και ωφελεί μόνο και ουδέποτε βλάπτει, αλλά είναι πάντοτε ο ίδιος απαθής. Ενώ εμείς εφόσον είμαστε αγαθοί ενωνόμαστε με τον Θεό. Κι όταν είμαστε κακοί χωριζόμαστε από Αυτόν, επειδή είμαστε ανόμοιοι. Όταν ζούμε με αρετή ακολουθούμε τον Θεό, όταν όμως γινόμαστε κακοί, κάνομε εχθρό μας Εκείνον που δεν οργίζεται χωρίς λόγο. γιατί τα αμαρτήματα δεν αφήνουν τον Θεό να μας φωτίζει εσωτερικά, αλλά μας ενώνουν με τιμωρούς δαίμονες. Αν με προσευχές και ελεημοσύνες κερδίζομε την άφεση των αμαρτιών μας, δεν κολακεύομε και δεν μεταβάλλομε το Θεό, αλλά με τα καλά έργα μας και την επιστροφή μας σ' Αυτόν γιατρεύομε την κακία μας και απολαμβάνομε πάλι την αγαθότητα του Θεού. Ώστε το να λέμε ότι ο Θεός αποστρέφεται τους κακούς είναι σαν να λέμε ότι ο ήλιος κρύβει το φως του από τους τυφλούς.

Τι δείχνουν η δειλία και ο φόβος που καταλαμβάνουν την ψυχή μας;

 

Η δειλία είναι νηπιακή συμπεριφορά μία ψυχής πού γέρασε στην κενοδοξία. Η δειλία είναι απομάκρυνση της πίστεως, με την ιδέα ότι αναμένονται απροσδόκητα κακά.

Ο φόβος είναι κίνδυνος που προμελετάται. Ή διαφορετικά, ο φόβος είναι έντρομη καρδιακή αίσθηση, που συγκλονίζεται και αγωνιά από αναμονή απροβλέπτων συμφορών.

Ο φόβος είναι μία στέρηση της εσωτερικής πληροφορίας.

Η υπερήφανη ψυχή είναι δούλη της δειλίας, έχοντας πεποίθηση στον εαυτό της και όχι στο Θεό, φοβείται τους κρότους των κτισμάτων και τις σκιές.

Εκείνος που έγινε δούλος του Κυρίου, θα φοβηθεί μόνο τον δικό του Δεσπότη. Και εκείνος που δεν φοβείται ακόμη Αυτόν, φοβείται πολλές φορές την σκιά του.

Όταν πλησιάσει αοράτως ένα πονηρό πνεύμα, φοβείται το σώμα. Όταν όμως πλησιάσει κάποιος Άγγελος, αγάλλεται η ψυχή των ταπεινών. Γι' αυτό, μόλις από την ενέργεια αυτή αντιληφθούμε την παρουσία του, ας τρέξουμε γρήγορα στην προσευχή, διότι ήρθε να προσευχηθεί μαζί μας ο αγαθός μας φύλακας.

Όποιος ενίκησε τη δειλία, είναι φανερό ότι ανέθεσε στο Θεό και την ζωή και την ψυχή του.

Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

Άγια Θεοφάνεια 2025 - Ο λόγος του Καθηγουμένου της Ι.Μ. Εσφιγμένου +Αρχιμ. Μεθοδίου

 Ο λόγος του Καθηγουμένου της Ι.Μ. Εσφιγμένου +Αρχιμ. Μεθοδίου στο Συνοδικό της Μονής Κυριακή 6 Ιανουαρίου (π.ημ.).

Ο χρόνος του εκκλησιασμού δεν πηγαίνει χαμένος..!!!

 

Λέει ο Μέγας Βασίλειος:

Τό μέρος τοῦ χρόνου που δανείζουμε στό Θεό

(ὁ χρόνος τοῦ ἐκκλησιασμού), δέν πηγαίνει χαμένο, ἀλλά πληρώνεται ἀπ' Αυτόν μέ μεγάλο ἐπιτόκιο.

Διότι τις ώρες αὐτές πού ἀφιερώνουμε στα πνευματικά ἀντί γιά τήν έργασία μας καί τίς βιοτικές φροντίδες, θά τίς ἀναπληρώσει ὁ Κύριος.

Διώξε λοιπόν ἀπό τό νοῦ σου κάθε βιοτική μέριμνα, καί συγκεντρώσου ἐδῶ ὁλόκληρος.

Διότι δέν ὠφελεῖ καθόλου ή σωματική παρουσία, ὅταν διακατέχει τήν καρδιά σου ἡ ἀγωνιώδης μέριμνα γιά τά γήινα πράγματα.

( Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ

τ. 4 σελ.100 -102 Εἰς Ἑξαήμερον,

ὁμιλ. Γ',)

«Μέσα στίς ἐκκλησιαστικές συναθροίσεις να δοξάζετε τόν Θεό» [Ψαλμ. ξζ' 27].

 

 

Ὁ μόνος χρόνος πού δέν πηγαίνει χαμένος, εἶναι ὁ χρόνος πού ἔχεις ἐπαφη μέ τό Χριστό. Ὅ,τι ἄλλο ἄν κάνεις, θά μείνει ἐδῶ καί δέν ἀντέχει πέραν τοῦ τάφου...

~ Δημήτριος Παναγόπουλος

(Ιεροκήρυκας)

Μέγα Γεροντικόν :ἀββᾶς Παμβώ

Ἔστειλε κάποτε ὁ ἀββᾶς Παμβώ τόν
μαθητή του στην πόλη τῆς Ἀλεξάνδρειας, γιά να πουλήσει τό ἐργόχειρό του.

Καί ἐπειδή ἔκανε δεκαέξι ἡμέρες στην πόλη, ὅπως μᾶς ἔλεγε, τίς νύχτες κοιμόταν στό νάρθηκα τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Μάρκου.

Ἔτσι, εἶδε πῶς γίνεται ἡ ἀκολουθία τῆς ἐκκλησίας στις πόλεις, ἔμαθε μάλιστα και μερικά τροπάρια και γύρισε πίσω πάλι στον Γέροντα.

Τοῦ λέει λοιπόν ὁ Γέροντάς του:

«Σε βλέπω, παιδί μου, ταραγμένο μήπως σου συνέβη κάποιος πειρασμός στην πόλη;»

Κι ὁ ἀδελφός τοῦ ἀπαντᾶ:

«Πραγματικά, ἀββα, μέ ἀδιαφορία σπαταλοῦμε τόν καιρό μας σ' αὐτήν ἐδῶ τήν ἔρημο· οὔτε κανόνες οὔτε τροπάρια ψάλλουμε.

Γιατί, ὅταν βρέθηκα στην Αλεξάνδρεια, είδα τήν τάξη τῆς ἐκκλησίας πῶς ψάλλουν καί μ' ἔπιασε μεγάλη λύπη γιατί δέν ψάλλουμε κι ἐμεῖς κανόνες καί τροπάρια;»

Τοῦ λέει τότε ὁ Γέροντας:

«Αλίμονό μας, παιδί μου, γιατί ἔφθασαν οἱ μέρες πού οἱ μοναχοί θ᾿ ἀφήσουν τη στερεά τροφή, πού ὑπαγόρευσε τό Ἅγιο Πνεῦμα, καί θά ἀκολουθήσουν ψαλσίματα και μελωδίες.

Ποιά ἀλήθεια κατάνυξη καί τί λογῆς δάκρυα μποροῦν νά προέλθουν ἀπό τά τροπάρια;

Τί κατάνυξη μπορεῖ νά ἔχει ὁ μοναχός, ὅταν στέκεται στήν ἐκκλησία ή στο κελί καί ὑψώνει τή φωνή του ὅπως τα βόδια;

Τήν ὥρα πού παρουσιαζόμαστε μπροστά στόν Θεό, ὀφείλουμε μέ πολλή κατάνυξη να στεκόμαστε καί ὄχι μέ ἔπαρση.

Σίγουρα δέν βγῆκαν οἱ μοναχοί στήν ἔρημο αὐτή γιά νά παρουσιάζονται στον Θεό καί νά παίρνουν ὑπερήφανη στάση, να ψάλλουν τροπάρια καί νά ρυθμίζουν μελωδίες, να κουνᾶνε ἐδῶ κι ἐκεῖ τά χέρια και να μετακινοῦν τά πόδια.

Ἀντίθετα, ὀφείλουμε μέ πολύ φόβο καί τρόμο, μέ δάκρυα καί στεναγμούς, μέ εὐλάβεια, καί μέ χαμηλή καί ταπεινή φωνή, πού δημιουργεῖ κατάνυξη, να προσφέρουμε τις προσευχές μας στόν Θεός.

Καί νά, σοῦ τό λέω, παιδί μου, ὅτι θά ρθοῦν ἡμέρες κατά τίς ὁποῖες οἱ χριστιανοί θά καταστρέφουν τα βιβλία τῶν ἁγίων Εὐαγγελίων, τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν θαυμασίων προφητῶν, σβήνοντας τίς ἅγιες γραφές καί γράφοντας τροπάρια καί λόγους ἑλληνικούς, ὁπότε θά διασκορπίζεται ὁ νοῦς σέ τροπάρια καί στίς θεωρίες τῶν ῾Ελλήνων.

Γι' αὐτό ἐξάλλου εἶπαν οἱ πατέρες μας, νά μή γράφουν οἱ καλλιγράφοι, πού βρίσκονται σ' αὐτή τήν ἔρημο, τούς βίους καί λόγους τῶν ἁγίων πάνω σε μεμβράνη ἀλλά σέ πάπυρο γιατί σκοπεύει ἡ γενεά πού ἔρχεται νά σβήνουν τούς βίους τῶν ἁγίων πατέρων καί νά γράφουν αὐτά πού θέλουν αὐτοί».

Τοῦ εἶπε τότε ὁ ἀδελφός:

«Ἀλήθεια, θά ἀλλάξουν οἱ συνήθειες καί οἱ παραδόσεις τῶν χριστιανῶν καί δέν θά ὑπάρχουν ἱερεῖς στήν ἐκκλησία, ὥστε νά μποροῦν νά γίνονται τέτοια πράγματα;»

Καί ὁ Γέροντας ἀπάντησε: