Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών
Δεν χωρεί αμφιβολία ότι στον 20ό αιώνα αποτυπώθηκε με ιδιαίτερη ευκρίνεια –περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον– ο θρίαμβος της ανθρώπινης επιστημονικής γνώσης. Πλήθος ανακαλύψεων, εφευρέσεων και τεχνολογικών εφαρμογών συμπυκνώθηκαν στο πεπερασμένο χρόνο του προηγούμενου αιώνα, μεταβάλλοντας άρδην το τοπίο της προσωπικής, οικονομικής, επαγγελματικής και κοινωνικής ζωής των ανθρώπων.
Η φωτογραφία, η τηλεόραση, ο κινηματογράφος, η κατασκευή του πρώτου μηχανοκίνητου αεροπλάνου και αυτοκινήτου, η πενικιλίνη, η ανακάλυψη της διπλής έλικας της δομής του DNA, η ευρύτατη διάδοση και εφαρμογή των ηλεκτρονικών υπολογιστών σε κάθε πεδίο της οικονομικής και επαγγελματικής ζωής, η αλματώδης πρόοδος της ιατρικής επιστήμης, της βιολογίας και της γενετικής, αποτελούν ελάχιστα μόνο από τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα της ανθρώπινης διάνοιας.
Την τελευταία δεκαετία του 20ού αιώνα σημειώθηκαν συγκλονιστικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις, όπως η πτώση του τείχους του Βερολίνου, η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η πολιτική ενοποίηση της Γερμανίας, ο διαμελισμός της πολυεθνικής Γιουγκοσλαβίας σε περισσότερες κρατικές οντότητες, που άφησαν άφωνη την ανθρωπότητα, ενώ συγχρόνως έθεσαν τα θεμέλια της παγκόσμιας δυτικής ηγεμονίας.
Την ίδια περίοδο ελάχιστοι κατανοούσαν τις κοσμογονικές εξελίξεις στους τομείς της Πληροφορίας και Επικοινωνίας και τον καθοριστικό ρόλο που θα διεδραμάτιζαν στην διαμόρφωση των κοινωνικοπολιτικών σχέσεων, τόσο σε ατομικό, συλλογικό, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.












