Ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι καρδιές συχνά πληγώνονται περισσότερο από τα λόγια παρά από τα έργα. Ο άνθρωπος αναζητά καταφύγιο από την αδικία, την ψυχρότητα και την αχαριστία, όμως καμία ανθρώπινη αγκαλιά δεν μπορεί να προσφέρει απόλυτη ασφάλεια. Ό,τι είναι ανθρώπινο παραμένει αδύναμο, πρόσκαιρο και ευάλωτο στις μεταβολές του χρόνου.
Ο Κύριος όμως δεν εγκαταλείπει εκείνον που Τον επικαλείται. Όταν η ψυχή κουραστεί από τις δοκιμασίες, όταν πληγωθεί από την κακία ή απογοητευθεί από τους ανθρώπους, τότε βρίσκει το αληθινό της καταφύγιο στην προσευχή. Εκεί όπου η ανθρώπινη δύναμη τελειώνει, αρχίζει η ενέργεια της θείας Χάριτος.
«Ὁ κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ Ὑψίστου, ἐν σκέπῃ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται» ψάλλει ο Προφήτης Δαβίδ. Κανένα σκοτάδι δεν μπορεί να νικήσει το φως του Θεού και καμία θλίψη δεν μπορεί να απομακρύνει την ψυχή που εμπιστεύεται ολοκληρωτικά τον Δημιουργό της.
Ας μάθουμε λοιπόν να παραδίδουμε την καρδιά μας στα χέρια του Θεού και όχι στις διαθέσεις των ανθρώπων. Διότι εκείνος που αναπαύεται στη θεία πρόνοια δεν μένει ποτέ απροστάτευτος. Μπορεί να δοκιμάζεται, αλλά δεν εγκαταλείπεται. Μπορεί να θλίβεται, αλλά δεν χάνει την ελπίδα του. Μπορεί να πολεμάται, αλλά δεν νικιέται.
«Κύριος φωτισμός μου και σωτήρ μου, τίνα φοβηθήσομαι;» Ψαλμός 26:1
Η αληθινή ειρήνη δεν βρίσκεται στην προστασία του κόσμου αλλά στην αγκαλιά του Θεού, εκεί όπου η ψυχή αναπαύεται και βρίσκει το αιώνιο φως.
Η ψυχή που εμπιστεύεται τον Θεό δεν μένει ποτέ μόνη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.