Να γίνει η ζωή προσευχή.

«Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι· Κύριε, Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ’ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Πατρός μου» (Ματθ. 7,21).

Η πίστη δεν είναι λόγος του στόματος, αλλά μεταστροφή της καρδιάς. Πολλοί επικαλούνται το όνομα του Θεού, αλλά ο βίος τους μένει αμετάβλητος. Ο άνθρωπος συχνά ζητεί από τον Θεό να ευλογήσει τις επιλογές του, αντί να υποτάξει την θέλησή του στο θέλημα του Θεού. Έτσι η σχέση μετατρέπεται σε εξωτερική ευσέβεια, χωρίς εσωτερική ανακαίνιση. Ο Θεός δεν καλείται να γίνει μάρτυρας των αποφάσεών μας, αλλά Κύριος της υπάρξεώς μας.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει ότι «οὐ τὸ λέγειν, ἀλλὰ τὸ ποιεῖν σώζει». Η προσευχή δεν είναι πράξη περιστασιακή, αλλά τρόπος υπάρξεως. Όταν ο άνθρωπος θυμάται τον Θεό μόνο στην ανάγκη, φανερώνει ότι η εμπιστοσύνη του στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις και όχι στην πρόνοια του Δημιουργού. Η ασθένεια, η πενία και ο θάνατος δεν είναι απλώς αφορμές επικλήσεως, αλλά ευκαιρίες επιστροφής προς Εκείνον που είναι η πηγή της ζωής.

Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής φανερώνει ότι η αληθινή γνώση του Θεού γεννάται μέσα από την κάθαρση της καρδιάς. Όταν ο άνθρωπος ζητεί από τον Θεό να επικυρώσει τις επιθυμίες του, τότε δεν ζητεί τον Θεό, αλλά την επιβεβαίωση του εαυτού του. Η Εκκλησία δεν είναι τόπος συναλλαγής, αλλά μυστήριο μεταμορφώσεως. Το κερί δεν ανάβει για να εξαγοράσει την εύνοια του Θεού, αλλά ως σημείο μετανοίας και ελπίδος.

Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος τονίζει ότι η καρδιά που αγαπά τον Θεό προσεύχεται αδιαλείπτως, ακόμη και χωρίς λόγια. Η προσευχή δεν είναι μόνο λόγος, αλλά στάση ζωής. Όταν ο άνθρωπος θέτει τον Θεό πρώτο, τότε δεν ζητεί απλώς βοήθεια, αλλά δέχεται καθοδήγηση. Δεν επιδιώκει μόνο λύσεις, αλλά κοινωνία με τον Ζώντα Θεό.

Η αληθινή πίστη δεν αρχίζει στο τέλος της διαδρομής, αλλά στην αρχή κάθε σκέψεως και αποφάσεως. Ο άνθρωπος δεν καλείται απλώς να πηγαίνει στην εκκλησία, αλλά να γίνεται κατοικητήριο της χάριτος. Η ζωή γίνεται προσευχή όταν ο νους ταπεινώνεται και η καρδιά εμπιστεύεται. Τότε η ύπαρξη δεν γίνεται ευκολότερη, αλλά αληθινότερη, διότι φωτίζεται από την παρουσία του Θεού.

Ας μην περιορίζεται η επίκληση του Κυρίου στις στιγμές ανάγκης, αλλά ας προηγείται κάθε έργου και κάθε αποφάσεως, ώστε ο άνθρωπος να βαδίζει όχι μόνο με την δική του κρίση, αλλά με το φως της θείας σοφίας.

Η καρδιά που θέτει τον Θεό πρώτο, βρίσκει ειρήνη ακόμη και μέσα στην δοκιμασία.

Παραπομπές

Αγία Γραφή, Κατά Ματθαίον 7,21

Απόστολος Παύλος, Α΄ Θεσσαλονικείς 5,17

Ιωάννης Χρυσόστομος, Ομιλία εις το Κατά Ματθαίον

Μάξιμος Ομολογητής, Κεφάλαια περί αγάπης

Ισαάκ ο Σύρος, Ασκητικοί Λόγοι