Χριστιανός ως ζωντανή απομίμηση του Χριστού.

«Χριστιανός είναι η απομίμηση του Χριστού, όσο είναι δυνατόν στον άνθρωπο, και στα λόγια και στα έργα και στη σκέψη· και η ορθή πίστη στην Αγία Τριάδα». Ο λόγος αυτός του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος στέκεται σαν καθρέφτης μπροστά στην ψυχή μας. Δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες. Χριστιανός δεν είναι όποιος απλώς φέρει ένα όνομα, αλλά εκείνος που αγωνίζεται καθημερινά να γίνει εικόνα του Ιησού Χριστού μέσα στον κόσμο.

Η ορθή πίστη στην Αγία Τριάδα δεν είναι ιδέα ούτε προσωπική άποψη. Είναι τρόπος ζωής. Είναι αναπνοή Εκκλησίας. Είναι να λες «πιστεύω εις ένα Θεόν» και συγχρόνως να ζεις «εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν». Μέσα στην Εκκλησία διαφυλάσσεται η αλήθεια που αποκάλυψε ο Κύριος. Εκεί μαθαίνει ο άνθρωπος να βλέπει όχι με τα μάτια του κόσμου, αλλά με τον φωτισμό του Χριστού. Έξω από αυτήν, μένει μόνος με τον εαυτό του και τα πάθη του, ακόμη κι αν επικαλείται το όνομα του Θεού.

Και έπειτα έρχεται το βαθύτερο κριτήριο. Χριστιανός είναι εκείνος που φανερώνει τον Χριστό στην καθημερινότητά του. Όχι μόνο στα λόγια, αλλά στα έργα και ακόμη στη σκέψη. Διότι λόγος και πράξη γεννιούνται από τον νου και την καρδιά. Όπως διδάσκει ο Απόστολος Παύλος, καλούμαστε να γίνουμε μιμητές του Χριστού, γιατί έχουμε νου Χριστού. Δεν πρόκειται για εξωτερική μίμηση, ούτε για ευσεβή θέατρο. Όποιος προσπαθεί να μοιάσει στον Χριστό μόνο επιφανειακά, ζει στην υποκρισία. Ο αληθινός χριστιανός ζει τον Χριστό μέσα του και αυτό, χωρίς προσπάθεια επίδειξης, αντανακλάται σε όλο του το είναι.

Εδώ βρίσκεται και το μυστήριο του αγίου Βαπτίσματος. Ο άνθρωπος γίνεται πραγματικό μέλος του Χριστού. Από εκεί ξεκινά ο δρόμος της σταυρικής ζωής. Γιατί η πορεία αυτή δεν είναι εύκολη. Ό,τι σταυρό σήκωσε ο Χριστός, τον σηκώνει και ο μαθητής Του, με τη χάρη Εκείνου. Οι θλίψεις, οι αδικίες, οι δοκιμασίες δεν είναι σημάδια εγκατάλειψης, αλλά σφραγίδες μαθητείας. «Ει εμέ εδίωξαν, και υμάς διώξουσιν». Μη σκανδαλίζεσαι λοιπόν από τον πόνο. Όταν υπάρχει, μαρτυρεί ότι βρίσκεσαι στον δρόμο Του.

Και όμως, το τέλος δεν είναι η λύπη. Είναι η Ανάσταση. «Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω». Το ποίμνιο είναι μικρό και η πίστη δεν είναι όλων. Μα για όσους μένουν πιστοί, ανοίγεται ο δρόμος της αιώνιας χαράς. Ο χριστιανός καλείται να γίνει μικρός στα μάτια του κόσμου και μεγάλος στην καρδιά του Θεού. Να ταπεινώνει τον λογισμό του, να σταυρώνει το θέλημά του, να αφήνει χώρο στη χάρη. Κάθε δοκιμασία γίνεται πρόσκληση για μετάνοια και κάθε πτώση ευκαιρία επιστροφής.

Έτσι, μέσα στη σιωπή της καθημερινής άσκησης, φυλάσσεται άσβεστη η φλόγα της πίστης, ώσπου να λάμψει μέσα μας το φως της Αναστάσεως.

Χριστιανός είναι εκείνος που ζει τον Χριστό με ορθή πίστη και σταυρική αγάπη, ώστε η παρουσία Του να καθρεφτίζεται σε λόγο, έργο και σκέψη, ακόμη και μέσα στις θλίψεις. Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

Αφιερώνεται σε όλους όσοι αγωνίζονται σιωπηλά να κρατήσουν καθαρή την πίστη τους και ταπεινή την καρδιά τους, μέσα σε έναν κόσμο που ξεχνά εύκολα τον Σταυρό αλλά διψά βαθιά για Ανάσταση.

Να ζητάμε κάθε μέρα να μοιάζουμε λίγο περισσότερο στον Χριστό, όχι στα λόγια μόνο, αλλά στην καρδιά και στην πράξη.