Ομόνοια..

Πρέπει να προτιμά κάποιος την ομόνοια περισσότερο από όλα, διότι αυτό είναι το κυριώτερο όλων...

Τι, λοιπόν;

Ποιο είναι το κέρδος, αν εκείνος πορνεύη, ή δεν πορνεύη μεν, αλλά στενοχωρήται, πιέζεται, αναστατώνεται, φλέγεται, εκνευρίζεται και δημιουργή άπειρα προβλήματα στη γυναίκα του;

Ποιο το κέρδος της νηστείας και της εγκρατείας, εφ’ όσον έχει καταστραφή η αγάπη;

Κανένα....

Ε.Π.Ε. 18,522

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Η ομόνοια είναι θεμέλιο που σηκώνει ολόκληρο το σπίτι της ψυχής και της οικογένειας. Χωρίς αυτήν, ακόμη και οι καλύτερες προσπάθειες μοιάζουν με πλοίο χωρίς πηδάλιο. Η Αγία Γραφή μάς θυμίζει ότι ο Θεός είναι Θεός ειρήνης και ότι «όπου δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το όνομά Του, εκεί είναι και Αυτός». Όταν οι καρδιές χωρίζονται, ο Χριστός δεν βρίσκει τόπο να αναπαυθεί. Όταν όμως ενώνονται, ακόμη και οι μεγάλες δοκιμασίες μικραίνουν.

Η ομόνοια δεν γεννιέται από την ανθρώπινη εξυπνάδα αλλά από την απάρνηση του εγωισμού. Ο λόγος του Αποστόλου Παύλου «την αγάπην μηδέποτε εκπίπτει» γίνεται ο άξονας της οικογενειακής ζωής. Η νηστεία, η εγκράτεια, η εξωτερική ευσέβεια δεν ωφελούν όταν ο άνθρωπος δεν καλλιεργεί την πραότητα, την επικοινωνία, την υπομονή, την κατανόηση. Η αγάπη είναι πράξη και στάση ζωής. Δεν μετριέται με λόγια αλλά με ταπεινές κινήσεις που θεραπεύουν τα ρήγματα και δίνουν χώρο στη χάρη του Θεού.

Η καρδιά που ζει μέσα στην ομόνοια γνωρίζει ότι μικρές θυσίες γεννούν μεγάλη ειρήνη και πως ο Χριστός ζητά από εμάς όχι τέλειες πράξεις αλλά καθαρή διάθεση. Όταν κανείς συλλογίζεται ότι «ο καρπός του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία», τότε καταλαβαίνει ότι κάθε σύγκρουση είναι μία πρόσκληση να κατέβει βαθύτερα στην ταπείνωση. Και εκεί, στο χαμηλό, ανατέλλει το φως.

Η αληθινή ομόνοια δεν είναι απλή έλλειψη διαμάχης. Είναι παρουσία Χάριτος. Είναι δύο ψυχές που αποφασίζουν να μη νικήσουν, αλλά να σωθούν μαζί. Και αυτό γίνεται δρόμος που θεραπεύει πληγές, μαλακώνει λόγους, ξημερώνει νέες αρχές.

Η αναζήτηση αυτής της ειρήνης είναι δώρο και ευθύνη. Όποιος τη φυλάγει, φυλάγει την ψυχή του.

Ησυχία και ειρήνη να απλώνονται στις καρδιές όσων αναζητούν τον Θεό μέσα στη δυσκολία της ανθρώπινης σχέσης.

Σε ένα ταπεινό μονοπάτι φωτισμένο από προσευχή και αγάπη βρίσκει κανείς τη δύναμη να κρατήσει ενωμένη την καρδιά του με εκείνην του συνανθρώπου.