Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός.
“Αν δεν προσέξουν οι γονείς πού στέλλουν και τι μαθαίνουν τα παιδιά τους, θά ‘ρθει η ώρα που θα κλαύσει το Γένος πικρά πάνω σε ερείπια”
Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος
Θα πρότεινα, μιας και το υπουργείο πρώην
Εθνικής Παιδείας κατεπείγεται να υλοποιηθεί στα γυμνάσια της χώρας
«Θεματική Εβδομάδα» η οποία, πλην των άλλων, θα περιλαμβάνει και την
ενότητα με θέμα τις «Έμφυλες Ταυτότητες» να διαβαστεί από τους
εντεταλμένους καθηγητές και το παρακάτω κείμενο. Είναι της αρχαίας
ελληνικής γραμματείας, η οποία χαίρει οικουμενικής αναγνωρίσεως. Ανήκει
στους περίφημους «μύθους του Αισώπου». Οι μύθοι, όπως διαβάζω στην
εισαγωγή της έκδοσης που χρησιμοποιώ, «εκθειάζουν τις αξίες της εποχής
τους και εξυμνούν τις αρετές της λαϊκής σοφίας». («Αίσωπος, μύθοι», εκδ.
«ΕΞΑΝΤΑΣ», σελ. 27).
Παραθέτω, εν πρώτοις, το κείμενο στον
αειφεγγή προγονική λόγο και κατόπιν την απόδοσή του στην νεοελληνική.
(Ζητώ συγνώμη για την επιλογή, ίσως δεν είναι και η ευπρεπέστερη, αλλά
κάτι διδάσκει ο μύθος…).
Τίτλος: «Ζευς και αισχύνη»
«Ζευς πλάσας ανθρώπους τας μεν άλλας
διαθέσεις ευθύς αυτοίς ενέθηκε, μόνης δε αισχύνης επελάθετο. Διόπερ
αμηχανών, πόθεν αυτήν εισαγάγη, εκέλευσε αυτήν δια του αρχού εισελθείν. Η
δε το πρώτον αντέλεγε και ανηξιοπάθει, επεί δε σφόδρα αυτή επέκειτο,
έφη: αλλ’έγωγε επί ταύταις ταις ομολογίαις είσειμε ως αν έτερον μοι
επεισέλθη, ευθύς εξελεύσομαι. Από τούτου συνέβη πάντας τους πόρνους
αναισχύντους είναι. Τούτω τω λόγω χρήσαιτο αν τις προς άνδραν μάχλον».
«Όταν έπλασε ο Δίας τους ανθρώπους,
έβαλε αμέσως μέσα τους διάφορες ψυχικές ιδιότητες και ξέχασε μόνο την
ντροπή. Επειδή δεν ήξερε από που να την εισαγάγει και αυτήν, την διέταξε
να εισέλθει από τον πισινό. Εκείνη κατ’αρχάς διαφωνούσε και έλεγε ότι
δεν της αξίζει τέτοια μεταχείριση. Επειδή ο Ζεύς επέμενε σφοδρά, του
είπε: Θα εισέλθω μόνο με την συμφωνία ότι, αν μπει από εκεί τίποτε άλλο
μετά από μένα, εγώ αμέσως θα εξέλθω. Γι’αυτό από τότε και ύστερα όλοι οι
πόρνοι είναι αναίσχυντοι. Ο μύθος αυτός μπορεί να χρησιμοποιηθεί για… μάχλον (=θηλυπρεπής άνδρας).
Ας το διαβάσουν οι εκπαιδευτικοί, τόσα
και τόσα ακούμε για το μεγαλείο της αρχαία,ς «θύραθεν» παιδείας – «των
εν ημίν μόνον εστίν αθάνατον και θείον» κατά τον Πλούταρχο- ξιπαστήκαμε
τις προάλλες, όταν ο ευσυγκίνητος Ομπάμα μας παρέδιδε, αγγλιστί,
μαθήματα αρχαίας δημοκρατίας. (Ερωτώ τους ποικιλώνυμους θαυμαστές του:
οχτώ χρόνια θητείας, όσα και η καταστροφή και λεηλασία της πατρίδας μας,
που, πότε και πώς μας βοήθησε ο «φιλέλλην», συμπονετικός και
φιλάνθρωπος Αμερικανός;).