Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων συνήθιζε να βοηθά καθημερινά τους φτωχούς.
Μια ημέρα είδε έναν ζητιάνο να στέκεται έξω από την εκκλησία. Κάποιος του είπε:
«Δέσποτα, πρόσεχε. Αυτός έρχεται κάθε μέρα και παίρνει ελεημοσύνη. Ίσως να σε ξεγελά.»
Ο Άγιος χαμογέλασε και απάντησε:
«Κι αν ακόμη με ξεγελά, εγώ δεν θέλω να χάσω την ευκαιρία να δείξω έλεος. Ο Θεός γνωρίζει την καρδιά του, εγώ οφείλω να φανερώσω την δική μου.»
Έδωσε λοιπόν στον άνθρωπο ό,τι μπορούσε και συνέχισε τον δρόμο του χωρίς να τον κατακρίνει.
Αργότερα έλεγε στους μαθητές του:
«Δεν θα μας κρίνει ο Θεός επειδή εξαπατηθήκαμε από κάποιον φτωχό, αλλά επειδή κλείσαμε την καρδιά μας σε εκείνον που είχε ανάγκη.»
Πολλές φορές φοβόμαστε μήπως μας εκμεταλλευτούν και έτσι χάνουμε την ευκαιρία να κάνουμε το καλό. Η διάκριση είναι απαραίτητη, αλλά δεν πρέπει να γίνεται πρόφαση για να νεκρώνεται η αγάπη.
Ο χριστιανός καλείται να έχει συνετή κρίση, αλλά πάντοτε ελεήμονα καρδιά. Γιατί, όπως λέει η Γραφή:
«Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.» (Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον 5:7)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.