«Ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους.» (Ιω. ιγ΄ 34)
Η αγάπη δεν μετριέται με λόγια, ούτε αποδεικνύεται από μεγάλα συναισθήματα. Φανερώνεται στις μικρές και κρυφές πράξεις της καθημερινότητας. Είναι να μοιράζεσαι το ψωμί σου χωρίς να υπολογίζεις τι θα σου μείνει. Είναι να γίνεσαι παρηγοριά στον θλιμμένο χωρίς πολλά λόγια, προσφέροντας την παρουσία σου και μια καρδιά που ακούει.
Η αγάπη είναι να μεταδίδεις τη χαρά σου σε εκείνους που σηκώνουν βαρύ σταυρό, όπως το κερί σκορπίζει το φως του χωρίς να χάνει τη φλόγα του. Είναι να συγχωρείς την αδικία και να μην αφήνεις τον πόνο να ριζώσει μέσα σου. Είναι ακόμη να μην προσπερνάς τον άνθρωπο που έμεινε μόνος, αλλά να επιβραδύνεις το βήμα σου για να βαδίσετε μαζί.
Στο τέλος της ημέρας, όταν ο άνθρωπος σταθεί ενώπιον του Θεού, δεν θα ερωτηθεί πρώτα για τα κατορθώματά του, αλλά για την αγάπη που έδειξε. Για τον πεινασμένο που χόρτασε, για τον πονεμένο που παρηγορήθηκε, για τον αδελφό που δεν εγκαταλείφθηκε.
«Ὁ μὴ ἀγαπῶν οὐκ ἔγνω τὸν Θεόν, ὅτι ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν.» (Α΄ Ιω. δ΄ 
Η καρδιά που χωρά τον πόνο και την ανάγκη του άλλου αρχίζει να μοιάζει με την καρδιά του Χριστού. Και εκεί, μέσα στη σιωπή της ταπεινής προσφοράς, ο άνθρωπος μαθαίνει το μεγάλο μυστήριο της ζωής.
Αυτό είναι η αγάπη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.