Καθώς είναι ανάγκη να φυλάγεται ο νους από την αγνωσία που σκοτίζει την καρδιά, έτσι είναι ανάγκη να προφυλάσσεται και από την πολυπραγμοσύνη, τη νοσηρή εκείνη περιφορά που διασκορπίζει τον άνθρωπο σε πλήθος λογισμών και του κόβει τη δύναμη να βαδίσει προς την αληθινή απονέκρωση και την πνευματική τελειότητα. Όταν ο νους γεμίζει από μάταιες, άτακτες και βλαπτικές σκέψεις, χάνει την αρμονία του και αδυνατεί να συλλάβει το ουσιαστικό έργο της σωτηρίας. Γι’ αυτό χρειάζεται μια στάση σαν του νεκρού απέναντι στις έρευνες των γήινων πραγμάτων, τα οποία, ενώ ίσως επιτρέπονται, δεν είναι αναγκαία. Ο άνθρωπος καλείται να μαζεύει τον νου μέσα στην καρδιά του και να τον κάνει αμαθή ως προς τα κοσμικά πράγματα, για να γίνει διδάσκαλος των ουρανίων.
Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη.
Τα μηνύματα, οι ειδήσεις και οι αδιάκοπες μεταβολές μικρών και μεγάλων γεγονότων του κόσμου ας είναι για εσένα σαν να μην υπάρχουν καν. Και αν ακόμη οι άλλοι τα φέρουν ενώπιόν σου, απόστρεψέ τα με ηρεμία, μην αφήνοντας την καρδιά σου να τα δεχθεί ούτε η φαντασία σου να τα πλάσει. Να είσαι προσεκτικός εραστής μόνο της γνώσεως των πνευματικών και των ουρανίων, επιθυμώντας να γνωρίσεις μόνον τον Εσταυρωμένο, τη ζωή Του, τον θάνατό Του και αυτό που Εκείνος ζητά από εσένα. Έτσι θα ευαρεστήσεις τον Θεό, ο οποίος θεωρεί εκλεκτούς και αγαπημένους Του όσους Τον αγαπούν και ζητούν το θέλημά Του.
Κάθε άλλη έρευνα και περιέργεια γεννά εγωισμό και υπερηφάνεια, σχοινιά που δένουν την ψυχή και παγίδες του πονηρού. Εκείνος, βλέποντας ότι η θέληση του ανθρώπου που αγωνίζεται είναι στερεή, προσπαθεί να νικήσει τον νου του δίνοντάς του δήθεν υψηλές, λεπτές και περίεργες σκέψεις, ιδιαίτερα σε όσους είναι εύστροφοι και επιρρεπείς στην υψηλοφροσύνη. Αυτοί αιχμαλωτίζονται από την ηδονή των «υψηλών θεωρήσεων» και νομίζουν ψεύτικα ότι κοινωνούν με τον Θεό. Έτσι λησμονούν την ανάγκη της καθάρσεως της καρδιάς και της ταπεινής γνώσεως του εαυτού τους και, δεμένοι από την κρυφή υπερηφάνεια, γίνονται είδωλο του ίδιου τους του νου. Κατόπιν, χωρίς να το καταλάβουν, φτάνουν στο σημείο να πιστεύουν πως δεν έχουν ανάγκη από συμβουλή ή νουθεσία, επειδή συνήθισαν να προστρέχουν μόνο στη δική τους κρίση, πράγμα εξαιρετικά επικίνδυνο και δύσκολα θεραπεύσιμο. Γιατί η υπερηφάνεια του νου είναι φοβερότερη από εκείνη της θελήσεως.
Η υπερηφάνεια της θελήσεως θεραπεύεται πιο εύκολα, διότι γίνεται αντιληπτή από τον νου. Όταν όμως τυφλωθεί ο ίδιος ο νους και θεωρεί τη δική του κρίση ανώτερη όλων, από ποιον θα γιατρευτεί; Αν το φως γίνεται σκοτάδι και ο κανόνας λάθος, πώς θα φωτίσει και θα διορθώσει τα υπόλοιπα; Για αυτό χρειάζεται να αντισταθείς από την αρχή σε αυτή την υπερηφάνεια πριν ριζώσει βαθιά. Βάλε χαλινάρι στην οξύτητα του νου, υπόβαλε τη δική σου γνώμη στη γνώμη των άλλων και γίνε «μωρός» για την αγάπη του Θεού, ώστε να γίνεις αληθινά σοφός, σύμφωνα με τον λόγο της Γραφής ότι όποιος νομίζει πως είναι σοφός στον αιώνα τούτο, ας γίνει μωρός για να γίνει σοφός.
Στο τέλος της ημέρας, η ταπείνωση του νου και η απλότητα της καρδιάς είναι το καταφύγιο και το φως που φυλάσσουν τον άνθρωπο από τον πειρασμό της περιεργείας και της πολυπραγμοσύνης. Εκεί γεννιέται η ειρήνη, εκεί ανθίζει η χάρη, εκεί κατοικεί η αληθινή σοφία που δεν καλύπτεται ποτέ από τον ίσκιο της υπερηφάνειας.
Μια ήσυχη αναφορά σε τόπο προσευχής όπου ο άνθρωπος σιωπά για να ακούσει τον Θεό και να ησυχάσει ο νους του από τον άτακτο θόρυβο του κόσμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.