Να μαθετε στα παιδια σας

Να μαθετε στα παιδια σας οτι η φουστανελα ειναι το πιο αντρικιο ενδυμα που φορεσε ποτε αντρας πανω στη γη.

Να μαθετε στα παιδια σας οτι το πουκαμισο ειναι λευκο συμβολιζοντας την αγνη αγαπη προς την πατριδα.

Να μαθετε στα παιδια σας πως το κοκκινο φαριο στο κεφαλι συμβολιζει το αιμα των ηρωων.

Να μαθετε στα παιδια σας πως η μαυρη φουντα που κρεμεται συμβολιζει το πενθος, την σταυρωση και το δακρυ του Χριστου.

Να μαθετε στα παιδια σας πως η φουστανελα εχει 400 πιετες, οσα και τα χρονια σκλαβιας.

Να μαθετε στα παιδια σας πως τα τσαρουχια ηταν αιχμηρα στις μυτες και χρησιμευαν σαν οπλο στην μαχη σωμα με σωμα και πως η φουντα στο τσαρουχι καλυπτε αυτο το οπλο.

Να μαθετε στα παιδια σας πως οταν οι Ευζωνοι βαδιζουν περηφανα χτυπωντας με δυναμη το δεξι τους ποδι χαμω, το κανουν για να διαμηνυσουν στους νεκρους ηρωες κατω απο τη γη οτι τους τιμαμε καθε στιγμη και πως ποτε δεν τους ξεχασαμε.

Να μαθετε στα παιδια σας οτι η Ελληνικη σημαια εχει εναν ισοσκελη λευκο σταυρο που συμβολιζει την εκτιμηση και την αγνη πιστη προς την Ορθοδοξη Χριστιανικη πιστη η οποια ενεπνευσε και βοηθησε πνευματικα τους ηρωες της Επαναστασης τις μαυρες ωρες της απαισιοδοξιας.

Να μαθετε στα παιδια σας οτι η Ελληνικη σημαια εχει 9 γραμμες κυανες και λευκες. το κυανο συμβολιζει τον ουρανο και το λευκο τα αφρισμενα κυματα των θαλασσων μας.

Οι γραμμες ειναι 9 συλλαβιζοντας η καθε μια απο αυτες την φραση ''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ''.

Να μαθετε στα παιδια σας οτι ολοι οι ηρωες εδωσαν την περιουσια τους, το αιμα τους, την ζωη τους για τον αγωνα, για το Εθνος, για την Πατριδα, για την Λευτερια και πολλοι απο αυτους οχι μονο δεν πηραν Εθνικη συνταξη αλλα συκοφαντηθηκαν, διωχθηκαν και καταντησαν επαιτες οπως ο Νικηταρας.

Να μαθετε στα παιδια σας αντι για μπλουζακια με τον Τσε να φορανε μπλουζακια με τον Κολοκοτρωνη, τον Καραϊσκακη, την Μπουμπουλινα και τους υπολοιπους Αθανατους γιατι σ' εκεινους χρωσταμε τα παντα.

Να μαθετε στα παιδια σας οτι μετα τον Μ. Αλεξανδρο ο μεγαλυτερος στρατηγος που πατησε σ' αυτη τη γη ηταν ο Κολοκοτρωνης.

Να μαθετε στα παιδια σας οτι η Εξοδος του Μεσολογγιου ηταν το μεγαλυτερο ιστορικο γεγονος της παγκοσμιας ιστοριας κανοντας τους ξενους να γονατισουν, να θαυμασουν και να αγαπησουν τον Αγωνα και οτι αυτη η Αυτοθυσια σημανε την απελευθερωση της Ελλαδας.

Να μαθετε στα παιδια σας οτι το Μεσολογγι ειναι η μοναδικη πολη στον κοσμο που ονομαζεται Ιερη.

Να μαθετε στα παιδια σας να ψελνουν τον Εθνικο Υμνο δυνατα και με παθος.

Να μαθετε στα παιδια σας να φωναζουν με περηφανεια οτι ειναι Ελληνες.

Να μαθετε στα παιδια σας οτι καθε σπιθαμη του Ελληνικου χωματος ειναι βαμμενη με αιμα ηρωικο.

Να μαθετε στα παιδια σας οτι για να ειναι εκεινα λευτερα, καποιοι θυσιαστηκαν με μεγαλη χαρα αλλα με αδιανοητους τροπους για το πεπερασμενο μυαλο μας.

Να μαθετε στα παιδια σας την ιστορια του Εθνους.

Γιατι για να γνωριζεις πού βαδιζεις πρεπει να γνωριζεις απο ποιους προερχεσαι.

Απ' τα Κοκκαλα βγαλμενη των Ελληνων τα Ιερα

Χαιρε Ω Χαιρε Λευτερια!

Λάμπρος Λιάπης.

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ¨ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ¨ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ ΤΟΥ 1821.

 

 

Τι είναι η Μυριόβιβλος και γιατί είναι σημαντική;

Η «Μυριόβιβλος» ή «Βιβλιοθήκη», γράφτηκε από τον Πατριάρχη Φώτιο τον Μέγα κατά πάσα βεβαιότητα κατά την διάρκεια των εξοριών του και περιέχει κρίσεις για 280 συγγραφείς της εκκλησιαστικής και της θύραθεν παιδείας και αποσπάσματα από έργα τους (στην πραγματικότητα 279, καθώς ο 89ος τίτλος έχει χαθεί).
Η «Βιβλιοθήκη» είναι αφιερωμένη στον αδελφό του Φώτιου Ταράσιο με σκοπό να μεταδώσει στον αδελφό του τις γνώσεις του από τα βιβλία που κατά καιρούς είχε διαβάσει, ώστε αυτός να παρηγορηθεί για την απουσία του Φώτιου στη Βαγδάτη.
Η Μυριόβιβλος είναι ουσιαστικά μια λογοτεχνική εγκυκλοπαίδεια, η οποία καλύπτει συγγραφείς τόσο της κλασικής αρχαιότητας όσο και της πρώιμης βυζαντινής περιόδου.Ο Φώτιος στο έργο του πραγματεύεται μόνον το περιεχόμενο των βιβλίων που έχει διαβάσει. Δεν αποπειράται να γράψει σχετικά με τους συγγραφείς τους ή τις διάφορες «σχολές» στις οποίες ανήκαν και δεν κάνει καμία προσπάθεια να είναι ούτε πλήρης ούτε συστηματικός.
Ωστόσο η συστηματικότητα του έργου προδίδει μακρόχρονη εργασία και κράτηση σημειώσεων από βιβλία που ο Φώτιος είτε είχε στην κατοχή του, είτε είχε πιθανόν δανειστεί. Το έργο πολλών από αυτούς τους συγγραφείς δεν σώθηκε μέχρι τις μέρες μας και έτσι μόνο χάρη στο Φώτιο έχουμε αποσπάσματα από τους Κτησία, Κόνωνα, Μέμνονα και τα χαμένα βιβλία του Διόδωρου.

Η εγκυκλοπαιδική αυτή συλλογή κριτικών και αποσπασμάτων περιλαμβάνει βιβλία γραμμένα μόνο στην ελληνική γλώσσα, απουσιάζουν συγγράμματα γραμμένα στα λατινικά. Είναι ασφαλώς άξιο λόγου να αναφερθεί ότι ο Φώτιος δεν ασχολείται ιδιαίτερα ούτε με τον Ηρόδοτο ούτε με τον Θουκυδίδη, για τον οποίο απλά αναφέρει, στο τμήμα του βιβλίου του Δίωνος Κασσίου ότι ο δεύτερος ήταν μιμητής του πρώτου.
Αντίθετα, κάνει εκτενή αναφορά στα έργα του Κτησία, του οποίου τα έργα θεωρούνται χαμένα και οι 13 σελίδες των αναφορών και των κριτικών του Φωτίου σε αυτόν είναι πολύτιμες ως πηγή. Αντίστοιχα, δεν υπάρχει εκτενής αναφορά στον Ξενοφώντα, παρά μόνον εκεί που αναφέρεται ο Αρριανός ως μιμητής του.

Η ακριβής χρονολογία συγγραφής του έργου παραμένει ακόμη υπό διερεύνηση. Το γεγονός ότι οι αναφορές στο έργο του Φωτίου είναι από ελάχιστες ως ανύπαρκτες κατά τον 10ο αιώνα, περιορίζει τις δυνατότητες ακριβούς προσδιορισμού της. Έτσι, οι ερευνητές είναι αναγκασμένοι να ανατρέχουν στο ίδιο το έργο. Πράγματι, είναι καθοριστικός ο πρόλογος που συγγράφει ο Φώτιος στο έργο του, καθώς εκεί μνημονεύεται η «Πρεσβεία προς τους Ασσυρίους» (εννοεί τους Άραβες), συνεπώς το έργο δεν μπορεί να γράφηκε πριν από αυτήν. Οι παλαιότερες προσπάθειες χρονολόγησης του έργου με βάση αυτό τον πρόλογο είχαν στηριχτεί σε συλλογισμούς που σήμερα κρίνονται αβάσιμοι.

Ο μύθος του χταποδιού. Χαμογελαστοί εχθροί (Φώτης Κόντογλου)

 

Ο τουρισμός τα εξουσίασε όλα. Μπροστά στην αφεντιά του ανοίξανε όλες οι πόρτες για να τον υποδεχτούνε, καστρόπορτες άπαρτες από πολέμαρχους, μοναστηρόπορτες χιλιαμπαρωμένες, κελλιά και σπη
λιές και ερημητήρια που ζήσανε κρυμμένοι κάποιοι αγιασμένοι άνθρωποι. Βγήκανε στα φανερά Αγιες Τράπεζες, αρτοφόρια, δισκοπότηρα, λειψανοθήκες μ’ άγια λείψανα, για να τα δούνε οι περιηγητές.
Στο τέλος παραδόθηκε στον τουρισμό και το μεγάλο κάστρο της Ορθοδοξίας, τ’ Αγιον Όρος. Σ’ αυτό το περιβόλι της Παναγίας, που, κατά το θέλημά της, δεν το πάτησε θηλυκό ποδάρι, είτε από άνθρωπο είτε από ζωντανό, μπαινοβγαίνουνε τώρα χιλιάδες άνθρωποι από κάθε φυλή, άλλοι με πίπες στο στόμα, άλλοι με κοντά βρακιά, άλλοι μισόγυμνοι, με κουβέντες, με γέλια, αφού πηγαίνουνε για να διασκεδάσουνε, όπως είναι κουρασμένοι από τις δουλειές τους, από τις επιχειρήσεις τους, από τις μηχανές, από τα τραίνα, από τ’ αεροπλάνα, από τα παπόρια, από τ’ αυτοκίνητα, από τα θέατρα, από τα λουτρά, από τα ξενοδοχεία, κι από όλα τα άλλα που καταγίνουνται στην πατρίδα τους.
Αλλά, κι εδώ που έρχουνται, κουβαλάνε μαζί τους τη μυρουδιά απ’ όλα αυτά, και γι’ αυτό δεν είναι σε θέση να νοιώσουνε τίποτα κι είναι ακατάνυκτοι, ολότελα ξένοι στα προαιώνια μυστήρια που κλείνει μέσα του τ’ Αγιον Όρος. Γιατί, πώς είναι τρόπος να μεταδοθεί εκείνη η πνευματική ευωδία σε ανθρώπους που δεν έχουνε πνευματική όσφρηση; Πώς να νοιώσουνε όσα βλέπουνε κι ακούνε, αφού αυτά είναι καρποί υπερούσιοι κι αποκαλυπτικοί της ευσέβειας, της προσευχής, της υψηλής θεωρίας; Δεν φταίγουν αυτοί οι άνθρωποι, που κάποιοι απ’ αυτούς είναι αγαθοί και ταπεινοί, αλλά βρίσκουνται ολότελα μακρυά από την κατάσταση που πρέπει να βρίσκεται όποιος γνωρίζει πως εκείνο το μέρος δεν είναι τόπος για αναψυχή, ή για περίπατο, ή για διασκέδαση, ή και ακόμα για μάθηση, αλλά έχει γραμμένη απάνω του τούτη την επιγραφή :«Ως φοβερός ο τόπος ούτος! Ουκ έστιν άλλο, ειμή οίκος Θεού και αύτη η πύλη του ουρανού». Δεν γνωρίζουνε, οι δυστυχείς, πως αυτά που βλέπουν και που ακούγουν, δεν καταλαβαίνουνται με τον νου.

Η ΚΥΡΙΑΚΗ (Ἀναγνωστικό Β' Δημοτικοῦ 1948)

Η ΚΥΡΙΑΚΗ (Ἀναγνωστικό Β' Δημοτικοῦ 1948)

Η ΚΥΡΙΑΚΗ
(Ἀναγνωστικό Β' Δημοτικοῦ 1948)

Μόλις ὁ ἥλιος ἔριξε τὸ φῶς του πάνω στὸ παράθυρο, ἡ μητέρα, ποὺ εἶχε σηκωθῆ ἀπὸ πολλὴν ὥρα πῆγε νὰ ξυπνήση τὰ παιδιά.

- ῎Ε! παιδιά, σηκωθῆτε. Δὲν ἀκοῦτε τὴν καμπάνα, ποὺ μᾶς φωνάζει;

- Ἀμέσως, μητερίτσα, φώναξαν ὅλα μαζὶ καὶ πετάχτηκαν ἀπὸ τὸ κρεβάτι τους. ῾Η μητέρα ἔπλυνε μὲ δροσερὸ νερὸ τὸ Γιάννη  καὶ τὸ Μίμη, τοὺς χτένισε κι ἄρχισε νὰ τοὺς ντύνη. Στὸ ἀναμεταξὺ ἡ Ἑλενίτσα ἑτοίμαζε τὴν μπεμπέκα, ὅπως τὸ εἶχε πεῖ  ἀποβραδίς. ῎Επειτα ἡ μητέρα της τὴ βοήθησε νὰ ντυθῆ καὶ κείνη. Τὰ παιδιὰ τώρα ἦταν ἕτοιμα. Ροδοκόκκινα, καθαρά, μὲ τὰ γιορτερά τους φορέματα. ῎Ελαμπαν ἀπὸ ὀμορφιά. Σὲ λίγο ξεκίνησαν γιὰ τὴν ἐκκλησία. ῾Η μητέρα τους κρατοῦσε ἀπὸ τὸ χέρι  τὴ μπεμπέκα καὶ τ’ ἄλλα τρία πήγαιναν μπροστά, φρόνιμα κοντὰ τὸ ἕνα στ’ ἄλλο.

Ὅταν μπῆκαν στὴν ἐκκλησία, δὲν ἦταν ἀκόμα πολὺς κόσμος κι ἔτσι πῆραν θέση μπροστὰ μπροστά.

Ὁ παπα - Βαγγέλης, μὲ τὸ χρυσὸ του πετραχήλι, ἄρχισε νά ψάλλη. Τί ὡραία φωνὴ ποὺ εἶχε! ῎Εψαλλε ἀργά, μὲ κατάνυξη, καὶ  τὰ παιδιὰ τὸν ἄκουγαν μ’ ἀνοιχτὸ τὸ στόμα.

Κοίταζαν τὰ εἰκονίσματα καὶ πότε πότε σήκωναν τὸ κεφάλι τους κι ἔβλεπαν μὲ θαυμασμὸ τὸν Παντοκράτορα, ποὺ ἦταν  ζωγραφισμένος ψηλά, στὸ μεγάλο θὸλο. ῾Η μητέρα εἶχε πεῖ, πὼς ἀπὸ κεῖ πάνω εὐλογεῖ ὅλο τὸν κόσμο καὶ τοὺς φαινόταν τῶν  παιδιῶν σὰ ζωντανός. Μάλιστα ὁ Μίμης κάποτε εἶπε, πὼς εἶδε τὸ χέρι του νὰ σαλεύη. Κι ἡ ῾Ελενίτσα,πὼς τῆς χαμογέλασε μὲ ἀγάπη, κουνώντας τὸ κεφάλι του. Σὲ λίγο ἀνέβηκε ὁ διάκος στὸν ἄμβωνα, γιὰ νὰ πῆ τὸ Εὐαγγέλιο. Τὸ ἱερὸ βιβλίο ἦταν  ἀκουμπισμένο μπροστά του, πάνω σ’ ἕνα χρυσὸ περιστέρι μὲ ἀνοιγμένες τὶς φτεροῦγες του. Δεξιὰ κι ἀριστερά, ἦταν τ’  ἀναλόγια. Κοντὰ στὸ δεξιὸ ἀναλόγιο, σ’ ἕνα ψηλὸ στασίδι, ἔψαλλε ὁ δεξιὸς ψάλτης κι ἀντίκρυ του ἀποκρινόταν ὁ ἀριστερός,  ἀπ’ τὸ ψηλό του στασίδι κι αὐτός.

Τὰ παιδιὰ θαυμάζουν τοὺς κρυστάλλινους πολυέλαιους, τοὺς χρυσοστολισμένους μὲ τὰ πολλά τους τὰ κεριά, ποὺ δὲ  χορταίνουν νὰ τοὺς βλέπουν, κάθε φορὰ ποὺ ἔρχονται στὴν ἐκκλησία. Καμαρώνουν καὶ τ’ ἀσημένια καντήλια, ποὺ κρέμονται  ἀναμμένα μπροστὰ στὸ εἰκονοστάσι. Ὅλη ἡ ἐκκλησία μοσκομυρίζει ἀπ᾽ τὸ λιβάνι! ῾Ο παπα - Βαγγέλης λέει σιγὰ σιγὰ εὐχὲς μέσα στὸ ἱερό. ῎Ερχεται καὶ μπροστὰ στὴ μεσιανὴ θύρα τοῦ εἰκονοστασίου καὶ τὸτε τὶς λέει πιὸ δυνατά.

Στὸ τέλος, κρατώντας ψηλὰ τὸ ἀσημένιο δισκοπὸτηρο, περνάει ἀνάμεσα ἀπ’ τὸν κόσμο κι ὅλοι τότε σκύβουν τὰ κεφάλια τους πρὸς τὰ κάτω μ’ εὐλάβεια. Μερικοὶ μάλιστα γονατίζουν.

Τέλειωσε ἡ λειτουργία. Ὁ παπα - Βαγγέλης μοιράζει τὸ ἀντίδωρο. Τὰ παιδιὰ τοῦ φιλοῦν κι αὐτὰ τὸ χέρι, παίρνουν τὸ ἀντίδωρο, ἀσπάζονται τὶς εἰκὸνες καὶ βγαίνουν ἀπ’ τὴν ἐκκλησία μὲ τὴ μητέρα τους.

Ἀμέσως τρέχουν στὸν κουλουρά, γιατὶ αἰσθάνονται μεγάλη πείνα. Καθένας τους ἔχει στὴν τσέπη τὸ κυριακάτικο φιλοδώρημα, ποὺ τοὺς δίνει ὁ πατέρας καὶ ἡ μητέρα.

Ὅταν προχώρησαν κατὰ τὸ σπίτι, ἡ μητέρα εἶδε, πὼς ἡ ῾Ελενίτσα δὲν ἔτρωγε κουλούρι.

- Δὲν ἀγόρασες κουλούρι, ῾Ελενίτσα;

- Δὲν πεινῶ, μαμά.

- Περίεργο! Εἶπε κείνη καὶ τὴν κοίταξε μὲ κάποια ἀνησυχία.

Σὲ λίγο ἔφτασαν στὸ σπίτι. Τὴ στιγμὴ ποὺ ἔμπαιναν μέσα, ἡ μητέρα τους φώναξε τρομαγμένη:

- Ποῦ εἶναι ἡ ῾Ελενίτσα; Τὰ παιδιὰ ξαναβγῆκαν ἔξω, γιὰ νὰ ἰδοῦν τί συμβαίνει. Κάτω ἐκεῖ στὴν ἄκρη τοῦ δρὸμου, τὴν εἶδαν νὰ στέκεται καὶ νὰ κουβεντιάζη μ᾽ ἕνα παιδάκι.

- Μ’ ἕνα ζητιανάκι μιλεῖ, εἶπε ὁ Γιάννης στὴ μητέρα του. Καὶ τὴν περασμένη Κυριακὴ στὴν ἴδια θέση στεκόταν αὐτὸ τὸ παιδί. Φορεῖ κάτι ροῦχα κουρελιάρικα.

- Αὐτὸ δὲν εἶναι λόγος, παιδί μου, γιὰ νὰ μὴν τοῦ μιλήση, εἶπε ἡ μητέρα. Καὶ καταλαβαίνω πολὺ καλὰ τί τρέχει. ῾Η ἀδερφή σας  δὲν πῆρε κουλούρι γιὰ νὰ δώση τὰ λεπτά της σ᾽ αὐτὸ τὸ φτωχὸ ἀγόρι.

- Ναί, μαμά, εἶπε τότε ὁ Μίμης. Μποροῦσε νὰ πάρη κουλούρι καὶ νὰ δώση καὶ χρήματα στὸ ζητιανάκι.

- Καὶ πάλι θὰ περίσσευαν, εἶπε ὁ Γιάννης.

Στὸ ἀναμεταξὺ ἡ ῾Ελενίτσα εἶδε, πὼς εἶχαν σταματήσει ἡ μητέρα καὶ τ’ ἀδέρφια της καὶ τὴν κοίταζαν ἀπὸ μακριά.

῎Ετρεξε γρήγορα κοντά τους.

- Ὅλα τοῦ τάδωσες; τὴ ρώτησε μὲ περιέργεια ὁ Γιάννης.

- Γι’ αὐτὸ δὲν πῆρες κουλούρι, ἔ; Σὲ πιάσαμε, κυρά, τῆς εἶπε κι ὁ Μίμης.

Ἡ ῾Ελενίτσα κοκκίνησε. Στεκὸταν μὲ χαμηλωμένα μάτια καὶ φοβόταν νὰ κοιτάξη τὴ μητέρα της. Συλλογιζὸταν: γιὰ νὰ μοῦ  μιλοῦν ἔτσι τὰ παιδιά, θὰ πῆ, πὼς ἡ μαμὰ δὲν εἶναι εὐχαριστημένη μαζί μου. Κι ἔχει δίκιο, γιατὶ τῆς ἔκρυψα τὴν ἀλήθεια. Τῆς  εἶπα ψέματα, πὼς δὲν πεινοῦσα.

Μὰ νὰ ποὺ ἡ μαμὰ μίλησε καὶ ἡ φωνή της ἦταν γεμάτη χαρά.

- ῾Η ῾Ελενίτσα, παιδιά, ἔκανε κάτι πολὺ ὡραῖο καὶ πολὺ καλὸ. Εἴπατε πρωτύτερα, πὼς μποροῦσε ν’ ἀγοράση κουλούρι καὶ νὰ δώση καὶ χρήματα στὸ φτωχὸ παιδάκι. Ναί, μὰ ἐκείνη αἰσθάνθηκε τὴν ἀνάγκη νὰ κάμη κάτι καλύτερο. Νὰ στερηθῆ
αὐτὴ τὴ μικρὴ εὐχαρίστηση, γιὰ νὰ δώση μιὰ μεγαλύτερη ἀκόμη στὸ φτωχό. Κι ἀντὶ νὰ τῆς πῆς, Μίμη, «σε πιάσαμε» ὅπως λένε σ’ αὐτούς, ποὺ ἔχουν κάμει μιὰ κακὴ πράξη, θὰ ἔπρεπε νὰ τῆς πῆς:

«Ἀδερφούλα μου, τὸ βλέπω, ἔχεις τὴν καλύτερη καρδιὰ άπ’ ὅλους μας!»

Αὐτὰ εἶπε ἡ μητέρα τους καὶ τράβηξαν πάλι κατὰ τὸ σπίτι.

Ὅλοι κοίταζαν τώρα μὲ καμάρι τὴν ῾Ελενίτσα, ποὺ πήγαινε μπροστά, κρατώντας ἀπ’ τὸ χέρι τὴν ἀδερφούλα της.

Τὸ πρόσωπό της ἔλαμπε ἀπὸ ὀμορφιὰ κι ἦταν ἀπαράλλαχτη σὰν τ’ ἀγγελούδια, ποὺ εἶχαν δεῖ στὴν ἐκκλησιά, ζωγραφισμένα ἐπάνω στὰ εἰκονίσματα.

σχολιο ιστολογιου μας : κοιταξτε τι μαθαιναν τα παιδια των δημοτικων σχολειων τα χρονια που η Πατριδα μας ειχε ακομη ηθος Ελληνορθοδοξον.

Ξημερωνει ημερα του Θεου Κυριακη και πρωι πρωι η μητερα του σπιτιου ειναι ηδη ξυπνητη πριν απ ολους [αρα δεν ηταν σε κανενα ξενυχταδικο οπως γινετε σημερα] ωστε να μπορει να ετοιμασει την υπολοιπη οικογενεια .Με την συνεργασια του μεγαλυτερου παιδιου [που παει να πει οτι το κοριτσι ηδη εχει αρχισει να μαθαινει της υποχρεωσεις μιας μητερας ωστε να ειναι ετοιμη οταν μεγαλωσει] ολοι ετοιμαζονται γρηγορα . Τα ροδοκοκκινα μαγουλα τους <<προδιδουν>> υγεια και καλη διατροφη [και οχι ετοιματζιδικα φαγητα ].

Νωρις στην εκκλησια με ευλαβεια και ταπεινωτητα , με την μητερα να ενημερωνει τα παιδια [αρα ξερει] στα της εκκλησιας και τα παιδια με την σειρα τους να <<βλεπουν>> διαφορα και να παρακολουθουν πραγματικα την σειρα των ευχων αρα ειναι ενημερωμενα στα εκκλησιαστικα [οχι μονο στα σκουπιδια της τηλεορασης οπως ειναι σημερα τα παιδια].

Στο τελος ολοι αντιδωρο φυσικα νηστικοι [διοτι πρεπει 8 ωρες να μην φαμε και να πιουμε για να παρουμε αντιδωρο,οχι οπως σημερα που πινουν ακομη και καφε το πρωι και μετα πηγαινουν στην εκκλησια να παρουν και αντιδωρο] και αυτο φαινεται απο την λαχταρα τους να πανε να αγορασουν κουλουρι .

Το αποκορυφωμα ομως της ολης ιστοριας ειναι στο τελος που κλεινει με μια απο τις μεγαλυτερες αρετες του ανθρωπου την ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ οχι ομως απο την μητερα που θα ηταν και το πιο φυσικο αλλα απο το μεγαλυτερο παιδι που εδω φαινεται οτι εχει ηδη νουθετηθει μεγαλωνοντας απο τους γονεις του με χριστιανικες αξιες !!!

Δυστυχως σημερα τα βιβλια-σκουπιδια των σκοταδιστων μαθαινουν τα παιδια μας για τζαμια ,συναγωγες,πανθρησκεια,σεξουαλισμο,ομοφυλοφιλια και ενα σωρο αλλα δαιμονικα πραγματα με τις <<ευλογιες>> της κρατουσης εκκλησιας και των ανδρεικιλων που κυβερνουν αυτον το τοπο .

Πηγή

ΓΥΜΝΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ, ΚΟΥΡΕΛΙΑΡΗΔΕΣ ΥΠΗΚΟΟΙ…τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα Διδάκτορος Ἱστορίας

Ἕνα σχόλιο γιά την κατάντια ὅλων μας. Ἀρχόντων καί ἀρχομένων, ποιμένων καί ποιμαινομένων. Ἕνα σχόλιο περί τῆς πνευματικῆς μας συνευθύνης, πού συχνά τήν ξεχνοῦμε ἤ τήν ὑποτιμοῦμε. Σημερινό μου ἄρθρο στό διαδίκτυο...Νεκτάριος Δαπέργολας .ΑΠΘ.

Πολλές φορές, σέ παλαιότερα κείμενα, ἀναφέρθηκα στήν εὐθύνη πού ἔχουμε ὅλοι μας. Ἄρχοντες ἀλλά καί ἀρχόμενοι, ποιμένες ἀλλά καί ποιμαινόμενοι, κλῆρος ἀλλά καί λαός. Ὅλοι ἀνεξαιρέτως. Καί μπορεῖ πολύ συχνά νά ἐγκαλοῦμε τούς πολιτικούς καί ἐκκλησιαστικούς μας ἡγέτες γιά ὑποκρισία, διαφθορά καί προδοσία. Καί ἀσφαλῶς ὄχι ἄδικα. Συνήθως ὅμως ξεχνοῦμε ἤ ἔστω ὑποτιμοῦμε τήν τεράστια συνευθύνη πού ἔχουμε καί ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι. Συνευθύνη ὁρατή, γιά ὅσα ἀποδεχόμαστε μέ τήν ψῆφο μας, γιά ὅσα στηρίζουμε μέ τήν ἐπιδοκιμασία μας, γιά ὅσα ἀπλῶς ἀνεχόμαστε μέ τή μή ἀντίδραση καί τήν τυφλή ὑπακοή μας. Ἀλλά καί συνευθύνη λιγότερο ὁρατή - καί τελικά πιό οὐσιαστική. Δηλαδή, εὐθύνη πνευματική. Ἐξαιτίας τῆς ἐκούσιας παρακμῆς μας, τῆς ἐμμονικῆς ἀποστασίας μας, τῆς ἐπίμονα συνεχιζόμενης πνευματικῆς μᾶς ἀθλιότητας. Ἠ κατάσταση στήν ὁποία εἴμαστε βυθισμένοι ὡς λαός (καί ὡς πολῖτες καί ὡς ὀρθόδοξοι πιστοί) ἐδῶ καί πολλά χρόνια, τήν ὁποία τόσο ἐκκωφαντικά ἀποκάλυψε τό κορωνοαφήγημα καί ἀπό τήν ὁποία ἀρνούμαστε νά ξυπνήσουμε, τό ἀποδεικνύει γιά μία ἀκόμη φορά.

Περί αὐτῆς τῆς πνευματικῆς εὐθύνης καί τό σημερινό κείμενο. Γιά νά μή λέμε μόνο γιά τόν ὄντως θεόγυμνο βασιλιᾶ, ἀλλά καί γιά ὅσους εἶναι ἐπίσης γυμνοί ἤ στήν καλύτερη περίπτωση ντυμένοι μέ ἄθλια κουρέλια. Μέ μιά πολύ εὔγλωττη καί ἀποστομωτική ἀπάντηση πού δίνει σέ ὅλους μας ἀπό τόν μακρινό 7ο αἰῶνα ὁ Ἅγιος Ἀναστάσιος, ἡγούμενος τῆς Μονῆς Σινᾶ καί μετέπειτα πατριάρχης Ἀντιοχείας, ὁ ὁποῖος μιλῶντας «περί ἀναξίων ἀρχόντων» (καί πολιτικῶν καί ἐκκλησιαστικῶν), τονίζει ὅτι αὐτοί προχειρίζονται κατά παραχώρηση ἤ καί βούληση τοῦ Θεοῦ σέ ἀνάξιους λαούς ἐξαιτίας αὐτῆς ἀκριβῶς τῆς ἀναξιότητάς τους. Καί πρός ἐπίρρωσιν αὐτοῦ, ἀναφέρει δύο ἄκρως διδακτικά περιστατικά.

Τό πρῶτο (καί πάρα πολύ γνωστό) ἀναφέρεται σέ ἕνα σύγχρονό του ἅγιο ἀσκητή, πού ὅταν ἄρχισαν στήν Κωνσταντινούπολη οἱ αἱματοχυσίες ἀπό τούς ἀνθρώπους τοῦ τυράννου Φωκά (602-610), καθώς εἶχε πολλή παρρησία πρός τόν Θεό, ἄρχισε νά τόν ρωτᾶ μέ ἁπλότητα: «Κύριε, γιατί μᾶς ἔδωσες τέτοιον βασιλέα;» Καί τότε, ἀφοῦ τό ἔλεγε αὐτό γιά ἀρκετές ἡμέρες, τοῦ ἦλθε φωνῆ ἀπό τόν οὐρανό πού ἔλεγε: «Σᾶς τόν ἔδωσα, διότι δέν βρῆκα ἄλλον ἀκόμη χειρότερο γιά νά σᾶς στείλω».

ΕΩΣ ΠΟΤΕ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ ΡΑΓΙΑ ΘΑ ΚΑΘΕΣΕ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΣΟΥ ;

ΣΟΥ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΟΥ

ΞΕΠΟΥΛΗΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ

ΣΕ ΕΞΕΦΤΕΛΙΣΑΝ ΗΘΙΚΑ ΚΑΙ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

ΣΕ ΙΣΟΠΕΔΩΣΑΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ

ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ ΝΑ ΕΠΩΦΕΛΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΟΥ ΣΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΠΟΥ ΕΙΣΕΒΑΛΑΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΣΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ

ΣΟΥ ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΙ ΞΕΝΙΤΕΥΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΣΑΝ
ΩΣ ΠΟΤΕ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ ΡΑΓΙΑ ΘΑ ΤΑ ΑΝΕΧΕΣΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ;

ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΣΤΑΤΗ ΑΥΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΣΗΚΩ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΕ ΒΓΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΟΥ ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΣΟΥ ΑΥΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΜΑΤΩΣΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΥΣΕ ΕΣΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΣΟΥ

ΒΓΕΣ ΚΑΙ ΦΩΝΑΞΕ ...ΘΕΛΩ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΟΥ ΠΙΣΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΦΕΡΩ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ

                                                           ΑΝΟΧΗ ΤΕΛΟΣ !!!
ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ ΨΗΦΙΣΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΛΟΓΙΚΑ .

Ή με τον Νενέκο ή με τον Κολοκοτρώνη

Δημήτρης Νατσιός

«Τώρα, ας πούμε και τα σημερινά μας. Τα σχολειά, αν βγάλει κανένας λίγα στην μπάντα, τ΄άλλα όλα δουλεύουν για να βγάλουνε λεβαντίνους κι όχι Έλληνες, μ΄όλα τα ψευτοελληνικά εξωτερικά πασαλείμματα. Οι περισσότεροι απ΄αυτούς που διδάσκουνε τα παιδιά μας κινήσανε από το χωριό  και πέσανε με τα μούτρα στα “μοντέρνα”. Γινήκανε θεριακλήδες του μοντερνισμού. Ο νούς και ο λογισμός τους, μέρα-νύχτα, στριφογυρίζει στις μοντέρνες ανοησίες. Την Ελλάδα δεν θέλουνε μηδέ να την ακούσουνε, την “Ψωροκώσταινα”! Δεν υπάρχει πιο αντιπαθητικό και πιο μικρόμυαλο πλάσμα από τον ξιππασμένο άνθρωπο, που αρνήθηκε το γάλα της μάνας του και ρεμπεύεται (=καμαρώνει) κιόλας  γι΄ αυτό το κατόρθωμα. Λοιπόν, από τέτοιους δασκάλους τι θα μάθουνε τα παιδιά μας, τα κακόμοιρα τα παιδιά μας; Θα μάθουνε, πως για να γίνει κανένας σπουδαίος και για να φαίνεται πως είναι έξυπνος, πρέπει να μην έχει τίποτα ελληνικό απάνω του…».

Όντως δεν υπάρχει πιο μικρόμυαλο και γελοίο πλάσμα, όπως γράφει ο Κόντογλου στα «Μυστικά Άνθη» του,  από αυτόν που αρνείται και φτύνει το γάλα της μάνας του. Μάνα είναι η πατρίδα μας, η Ελλάδα, όχι το κράτος το σημερινό των Γραικύλων και προσκυνημένων. Αυτό το κράτος επιτίθεται με λύσσα κατά την Παιδείας, θέλει να μετατρέψει τα σχολεία σε στρατόπεδα γενιτσάρων και τους δασκάλους σε πειθήνια όργανα αφελληνισμού και αθεΐας. Έλεγε ο Καποδίστριας «φιλήκοος των ξένων είναι προδότης».

Άρα και “ο φιλήκοος των φιλήκοων των ξένων είναι προδότης”.

Ἑλληνορθόδοξος Διδάσκαλος: Ἡ Ἐλπίς τοῦ Γένους ἡμῶν τοῦ Ἐκλεκτοῦ «Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις» Πράξ. ε΄ 29

Ἡ Ἑλληνορθόδοξος ἡμῶν παιδεία εἶναι ἀγαθόν διανοητικόν καί διαχρονικόν, ἠθικόν καί πνευματικόν, ἀτομικόν καί κοινωνικόν, ἐθνικόν καί παγκόσμιον˙ συνεπῶς, ἀγαθόν ἀνεκτιμήτου ἀξίας, σπουδαιότητος, προοπτικῆς καί ἐλπίδος. Ἡ παιδεία αὕτη εἶναι γνῶσις, ἐπάγγελμα, ἐπιστήμη, σοφία, γνῶσις Ἀληθείας καί ἀπόκτησις ἀρετῆς καί ἀνδρείας. Ὁ πραγματικῶς καί ὀρθῶς πεπαιδευμένος ἄνθρωπος καθίσταται τό μέγιστον ἀνθρώπινον κεφάλαιον,[1] τό ὁποῖον ὀφείλει νά ἔχῃ μία Ἱστορική χώρα, ὡς ἡ Ἑλληνορθόδοξος ἡμῶν πατρίς. Τό ἀγαθόν τοῦτο τῆς Ἑλληνορθοδόξου παιδείας ἠμποροῦν νά τό προσφέρουν μόνον οἱ ἐπαΐοντες καί οὗτοι εἰσίν οἱ Ἑλληνορθόδοξοι διδάσκαλοι, οἱ φωτισταί[2] τῶν νέων μας καί ἡ ἐλπίς τοῦ Γένους μας τοῦ ἐκλεκτοῦ, ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τῶν θεσμῶν μας, ὁ παιδαγωγός τῆς ὑγιοῦς παραδοσιακῆς κοινωνίας μας.[3]

Τό παιδαγωγικόν ἔργον τοῦ Ἑλληνορθοδόξου διδασκάλου, εἰς μίαν ἐποχήν ἄθεον, ἐλεγχομένην διά τῆς τρεχούσης τεχνολογίας, κατευθυνομένην ὑπό τῶν πολιτικῶν-δούλων[4] τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τῆς παγκοσμιοποιήσεως καί σκοταδισμοῦ, εἶναι πολύ δύσκολον καί μαρτυρικόν. Παρ’ ὅλας αὐτάς τάς δυσχερείας, ἀγωνίζεται οὗτος ἀόκνως, καθ’ ὅτι τό ἔργον του εἶναι ἀναγκαῖον, θεῖον, πολύπλευρον, ὑψηλόν, ἀληθινή ἀποστολή καί διά τοῦτο δύσκολον, πραγματική θυσία διά τήν διαιώνισιν τῆς Ἑλληνορθοδόξου παιδείας μας. Αἱ ἀντιξοότηται πάρα πολλαί, καθ’ ὅτι κινδυνεύει ἀνά πᾶσαν στιγμήν νά ἀπολυθῇ διότι λέγει τήν ἀλήθειαν εἰς μίαν ἐποχήν, εἰς τήν ὁποίαν κυριαρχεῖ μόνον τό ψεῦδος. Φεύγει καθημερινῶς ἀπό τό σχολεῖον μέ μεγάλην κούρασιν, ἄγχος καί ἀγωνίαν, ἐάν οἱ μαθηταί του κατανοοῦν αὐτά, τά ὁποῖα διδάσκει καί ἐμπεριέχουν τήν ἀλήθειαν ἤ τούς ἔχει ἐπηρεάσει τόσο πολύ τό κοσμικόν κοινωνικόν των περιβάλλον καί σπαταλᾷ τόν χρόνον του καί τήν φαιάν του οὐσίαν ἄνευ οὐσιαστικοῦ ἀποτελέσματος. Ἀλλά καί ἐάν μικρόν ποσοστόν τῶν μαθητῶν ὠφελεῖται ἀπό τήν διδασκαλίαν ταύτην, ἄξιος ὁ κόπος καί μέγας ὁ μισθός διά τόν διδάσκαλον.

Ἡ ἄθεος καί ἀνθελληνική πολιτική ἡγεσία τῆς πατρίδος μας συνέβαλλεν εἰς τήν διάλυσιν τῆς παραδοσιακῆς παιδείας.[5]Κατήργησαν τήν ἑορτήν τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, τόν ἐκκλησιασμόν τῶν σχολείων, τά Θρησκευτικά, τήν Ἱστορίαν, τήν ἔπαρσιν τῆς σημαίας καί τόν Ἐθνικόν Ὕμνον. Κατέλυσαν τήν ἀριστείαν (τοῦτ’ ἔστι τήν ἐπιβράβευσιν καί τιμωρίαν), συνεπῶς, ὑπονομεύουν καί τόν θεσμόν τῶν Ἐθνικῶν παρελάσεων, τῶν τιμώντων τούς ἡρωϊκῶς πεσόντας προγόνους μας. Παρεμόρφωσαν τήν Ἑλληνικήν γλῶσσαν καί «παραμόρφωσαν» τούς μαθητάς μέ τά «κορακίστικα», τήν θεματικήν ἑβδομάδα (τήν προώθησιν τῆς ὁμοφυλοφιλίας καί διαφθορᾶς) καί ἄλλα πάμπολλα εἰσαγόμενα ἔκτροπα. Οἱ νόμοι των ἀνθελληνικοί, ἀντίχριστοι, διεφθαρμένοι, παράνομοι, νεοεποχήτικοι, ὑπηγορευμένοι ὑπό τῆς δούλης[6] Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καί κατά τῶν Ἑλλήνων, ἀλλά ὑπέρ τῶν λαθρομεταναστῶν (Μουσουλμάνων).

Συνεπῶς, ἡ ζωή τοῦ Ἑλληνορθοδόξου διδασκάλου εἶναι δύσκολος, μέ πολύ πόνον, ἀλλά καί ὄνειρον ζωῆς, ἰδανικόν, προσφορά καί διατί ὄχι καί θυσία εἰς τήν ἐκπλήρωσιν ἑνός ὑψίστου, ἱεροῦ καί σωτηριώδους χρέους πρός τούς νέους, τούς συνεχιστάς τοῦ Γένους μας καί τήν παραπαίουσαν κοινωνίαν μας, κατόπιν 35 ἐτῶν διακυβερνήσεως ὑπό ἀναξίων (προδοτῶν), διά τήν Ἑλληνορθόδοξον χώραν μας, πολιτικῶν. Ὁ τίμιος, εὐγενικός, ἐργατικός, πιστός, καλός κἀγαθός διδάσκαλος θά πρέπει νά συγκλονίζῃ ἅπαντας ἡμᾶς, ἀλλά δυστυχῶς, θεωρεῖται ἀπό τούς «προοδευτικούς» (liberals) ὀπισθοδρομικός καί συνεπῶς, ἀποπομπαῖος. Ὁ δάσκαλος οὗτος μέ τήν δύναμιν τῆς ψυχῆς του καί τό πνεῦμά του διετήρησε καί διατηρεῖ ἀλώβητον τήν Ἑλληνικήν του πραγματικήν ἠθικήν σοφίαν καί ἀρετήν[7] καί τήν Ὀρθόδοξον Χριστιανικήν του πίστιν,[8] κρατεῖ ὑψηλά τόν πολιτισμόν τοῦ Γένους μας τοῦ ἐκλεκτοῦ, τό ἱερόν λάβαρον τοῦ Ἔθνους μας, τόν Σταυρόν τῆς Ὀρθοδοξίας, τάς ἀξίας καί ἀρετάς τοῦ δημιουργηθέντος ἐλευθέρου ἀνθρώπου.[9]

Ἀναμφισβητήτως, ἡ μικρά εἰς ἔκτασιν καί μεγάλη εἰς πολιτισμόν χώρα μας, ἀπέκτησε κρατικήν ὑπόστασιν κατόπιν σκληρῶν, πολυετῶν καί ἐξαντλητικῶν ἀγώνων καί θυσιῶν καί αὕτη ὀφείλεται εἰς τούς Διδασκάλους τοῦ Γένους ἡμῶν, ἐκ τῶν ὁποίων πλεῖστοι ἦσαν ἁπλοῖ μοναχοί, ἱερεῖς καί πτωχοί δάσκαλοι. Δυστυχῶς ὅμως, αἱ πιέσεις ἀπό τήν δούλην Δύσιν καί οἱ ἐπιβαλλόμενοι ὑπό ταύτης ψευδο-πολιτικοί μας[10] ἐδημιούργησαν μίαν κοινωνίαν ἀδιάφορον, ἀνιστόριτον, χλιαράν τῇ πίστει, ἀγράμματον, ἀπαίδευτον, ὑποτεταγμένην, ἀνοργάνωτον, ἐπιδιώκουσαν τόν πλουτισμόν καί τήν εὐζωΐαν διά τῆς ἐξαπατήσεως, ὑπερχρεώσεως, ἀρπαγῆς καί σπατάλης τῶν κοινῶν δημοσίων ὑλικῶν μέσων καί τοῦ Ἐθνικοῦ πλούτου, ἀδιάφορον διά τά πνευματικά καί αἰώνια ἀγαθά καί ἀξίας. Τό φοβερώτερον ἀνοσιούργημα τῶν ἀντιχρίστων πολιτικῶν μας εἶναι τά ἀνθελληνικά καί ἀντιχριστιανικά σχολικά βιβλία Δημοτικοῦ, Γυμνασίου καί Λυκείου. Καί τό ἀποτέλεσμα πάντων τούτων εἶναι αὐτό, τό ὁποῖον βλέπομεν, σήμερον˙ ἀποστασία, ἀθεΐα, διαστροφή,[11] ἀσέβεια,[12] κρίσεις εἰς ἅπαντας τούς τομεῖς, ἀνεργία, μειώσεις μισθῶν καί συντάξεων, οἰκονομικάς κρίσεις, ταπεινώσεις, περιφρονήσεις, ἀπώλεια ἰδιωτικοῦ καί Ἐθνικοῦ πλούτου καί τό χεῖρον, ἀπώλεια τῆς Ἐθνικῆς κυριαρχίας καί τέλος ἀπελπισία, λόγῳ ἀπιστίας, ἀλλά καί αὔξησις τῶν αὐτοκτονιῶν, λόγῳ ἀγνοίας τῆς Ἑλληνορθοδόξου πραγματικῆς θείας παιδείας. Ὁ Ἑλληνορθόδοξος λαός μας, οἱ γονεῖς τῶν Ἑλληνοπαίδων, ὀφείλουν νά ἀντιδράσουν εἰς τήν ἐπιβαλλομένην καταστροφήν τοῦ Ἔθνους μας.[13]

ΕΛΛΑΔΑ ΞΥΠΝΑ ΣΟΥ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΟΥ !

Ἀναπολώντας τὸ ἔνδοξο παρελθὸν αὐτοῦ τοῦ τόπου θὰ ξεκινήσουμε ἀπὸ ἕνα σύγραμμα τοῦ Ἀριστοτέλη τοῦ «μεγάλου» αὐτοῦ φιλοσόφου της ἀρχαιότητας .

Ἔγραφε λοιπὸν στὰ Πολιτικά του : «…ἐπιδίωξη τῆς τυραννίας εἶναι νὰ πτωχεύσουν οἱ πολῖτες , ἄφ΄ ἑνὸς γιὰ νὰ συντηρεῖται μὲ τὰ χρήματά τους ἡ φρουρὰ τοῦ καθεστῶτος καὶ ἀφ’ἕτερου γιὰ νὰ εἶναι ἀπασχολημένοι οἱ πολῖτες καὶ νὰ μὴν τοὺς μένει χρόνος γιὰ ἐπιβουλὲς .Σὲ αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα ἀποβλέπει τόσο ἡ ἐπιβολὴ μεγάλων φορῶν ,ἡ ἀπορρόφηση τῶν περουσιων τῶν πολιτῶν ,ὅσο καὶ ἡ κατασκευὴ μεγάλων ἔργων ποὺ ἐξαντλοῦν τὰ δημόσια οἰκονομικᾶ…».

Ἐρχόμενοι στὸ σήμερα μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι οἱ τύραννοι τής Νέας Τάξης ἐφαρμόζουν ἀκριβῶς τὰ λεγόμενα τοῦ Ἀριστοτέλη.

Κατάφεραν νὰ ἐξαθλιώσουν τοὺς Ἕλληνες ὥστε ἑκατοντάδες χιλιάδες νὰ ζοῦν στὸ ὅριο τῆς φτώχειας ! Μὲ τὴν ἐπιβολὴ δυσβάστακτων φόρων ἀπορροφοῦν τὶς περιούσιες τῶν πολιτῶν ! Μὲ τὴν χρησιμοποίηση αὐτῶν τῶν φόρων στήριξαν τὶς τράπεζες καὶ κατασκευάζουν μεγάλα ἔργα τὰ ὁποῖα ἐξαντλοῦν τὰ δημόσια οἰκονομικᾶ . Συντηροῦν μὲ τὰ χρήματα ποὺ «ἔκλεψαν» στὴν οὐσία τὰ δυὸ μεγάλα «ὅπλα» τοῦ συστήματος τὴν φρουρά τους  καὶ τὰ Μ.Μ.Ε. !

Ἔτσι λοιπὸν κατάφεραν ὁ μέσος Ἕλληνας νὰ μὴν ἔχει οὔτε χρόνο ἀλλὰ οὔτε καὶ διάθεση νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὰ κοινὰ καὶ νὰ μπορεῖ νὰ ἀντισταθεῖ στὸ μεγάλο ξεπούλημα τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας .

Γυρνώντας  ὅμως πάλι πίσω στὸν χρόνο θὰ δοῦμε ἕναν ἄλλον «μεγάλο» ἄνδρα τῆς ἀρχαιότητας τὸν Πλάτωνα ,ὁ ὁποῖος μας εἶχε προειδοποιήσει ὅτι : «Ὅσοι ἀδιαφοροῦν γιὰ τὰ κοινὰ εἶναι καταδικασμένοι νὰ ἐξουσιάζονται πάντα ἀπὸ ἀνθρώπους πολὺ κατώτερούς τους» καὶ  «Κάθε λαὸς εἶναι ἄξιος τῶν ἀνθρώπων ποὺ τὸν κυβερνοῦν».

Ἀμφιβάλλει κανεὶς ὅτι ἡ ἀδιαφορία μας γιὰ τὰ κοινὰ εἴτε σὲ Ἐθνικὸ ,εἴτε σὲ Ἐκκλησιαστικό, εἴτε σὲ κοινωνικὸ ἐπίπεδο [βλέπε οἰκογένεια, Παιδεία, ἤθη καὶ ἔθιμα] μᾶς ἔφτασε στὸ σημεῖο ὥστε νὰ μᾶς κυβερνοῦν ἄνθρωποι πολὺ κατώτεροι ἀπὸ αὐτὸ ποὺ  ἀξίζουν πραγματικὰ ἡ Ἑλλάδα καὶ οἱ Ἕλληνες ;

Μιὰ χώρα μὲ τὴν πιὸ ἐνδοξη Ἱστορία, μιὰ χώρα Ἡρῴων καὶ Ἅγιων, μιὰ χώρα ποὺ ἔδωσε «τὰ φῶτα τοῦ πολιτισμοῦ σὲ παγκόσμιο ἐπίπεδο» καὶ δὲν τὸ λεμὲ ἐμεῖς τὸ λένε οἱ ἴδιοι οἱ ξένοι ἱστορικοὶ !!!

Ὅλη αὐτὴ ἡ ἀνηθικότητα ἔφερε ὡς ἀποτέλεσμα τὸν «ὑποχρεωτικό» ξεριζωμὸ τῶν παιδιῶν μας γιὰ ἄλλες χῶρες, γιὰ ἕνα καλύτερο μέλλον μακρυά ἀπὸ τὴν Πατρίδα, τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν Οἰκογένεια, ἀποκτώντας συγχρόνως δυτικότροπες συνήθειες ποὺ δὲν συνάδουν καθόλου μὲ τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα τοῦ τόπου μας !

Ἕνας ξεριζωμὸς λοιπὸν τῶν νέων ἀνθρώπων κατὰ χιλιάδες σὲ μία χώρα ποὺ γηράσκει ἀφοῦ βάση τῶν τελευταίων ἐρευνῶν ἔχουμε 0,85 παιδιὰ ἀνὰ οἰκογένεια δηλαδὴ οὔτε ἕνα παιδὶ σὲ κάθε σπίτι !

Αὐτοὶ λοιπὸν οἱ σκοταδιστὲς τῆς Νέας Παγκόσμιας Τάξης καὶ τὰ ὑποχείρια τους ποὺ λέγονται «ἑλληνικὲς κυβερνήσεις» καὶ συγχρόνως ἡ δίκη μας ἀδιαφορία γιὰ τὰ κοινὰ κατάφεραν καὶ ἔκλεψαν - κατέστρεψαν τὸ μέλλον τῶν παιδιῶν μας, τοὺς «ἔσβησαν τὰ φῶτα» τοῦ πολιτισμοῦ αὐτοῦ τοῦ τόπου καὶ ἔτσι ἡ Πατρίδα μας αὐτὴν τὴν στιγμὴ «αὐτοκτόνει» σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα .

Γὶ αὐτὸ ὅλοι ἐμεῖς ἔστω καὶ αὐτὴν τὴν ὕστατη ὥρα ἔχουμε χρέος νὰ ἀνασυντάξουμε τὶς δυνάμεις μας καὶ νὰ ποῦμε «τέρμα ὡς ἐδῶ δὲν πρόκειται νὰ ἀνεχθοῦμε ἄλλο ξεπούλημα τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς γῆς» !

Εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ κάνουμε αὐτὸ καὶ γιὰ τοὺς προγονούς μας ἀλλὰ πάνω ἀπ’ ὅλα γιὰ τοὺς ἀπογόνους μας διότι θὰ μᾶς γράψει ἡ ἱστορία ὡς τὴν πιὸ ἀδιάφορη γενιὰ ἡ ὁποία δὲν πρόσφερε ἀπολύτως τίποτα οὔτε σὲ Ἐθνικὸ ἀλλὰ οὔτε σὲ παγκόσμιο ἐπίπεδο !

Καλοῦμε λοιπὸν  μέσω τοῦ Συλλόγου μας Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος Καβάλας   ὅλους  τοὺς  Ἕλληνες  νὰ ἑνώσουμε τὶς προσπάθειές μας   νὰ φωνάξουμε ὅλοι μαζὶ «ΑΝΟΧΗ ΤΕΛΟΣ  δὲν θὰ σᾶς ἀφήσουμε νὰ ξεπουλήσετε τὸ μέλλον τῶν παιδιῶν μας»  σὲ μιὰ ὑστατη προσπάθεια μαζὶ μὲ τὰ παιδιὰ μας γιὰ τὰ παιδιὰ μας !!!

                                                              Μετὰ τιμῆς τὸ Δ.Σ. τοῦ Συλλόγου

                                                            Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος Καβάλας