Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

῾Ιερὸ "Τριήμερο" (᾿Αρχή νηστείας Μ. Σαρακοστῆς)


Φωτογραφία του χρήστη ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ.Μέ αὐτὴν τὴν ὀνομασία χαρακτηρίζονται οἱ τρεῖς πρῶτες ἡμέρες τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Τρεῖς ἡμέρες ἀπόλυτης νηστείας, χωρίς καθόλου φαγητό καί χωρίς νερό (εἰ δυνατόν).
᾿Από πολύ παλιά τόσο στούς ἱερεῖς καί μοναχούς ὅσο καί στούς λοιπούς ᾿Ορθοδόξους χριστιανούς γινόταν αὐτό τό προσκλητήριο: Νά ξεκινήσουν θεληματικά τήν πνευματική τους ἄθληση  μ᾿  αὐτόν τόν δυναμικό τρόπο, τό ἱερό Τριήμερο.
Μέσα σ᾿ αὐτές τίς τρεῖς ἡμέρες μέ τή στέρηση τῆς τροφῆς αἰσθάνεται ἀναμφισβήτητα ὁ ἄνθρωπος σαφή ἀτονία. ῾Ο σωματικός τόνος μετριάζεται, τά πόδια κόβονται, ἡ γλώσσα ἀδυνατεῖ νά ὑπερλειτουργεῖ. Τό αἴσθημα τῆς πείνας ἐντείνεται. ῾Η δίψα κορυφώνεται. Στενοχωρεῖται ἀκραῖα ἡ ἀνθρώπινη φύση. Γι᾿  αὐτό προϋπόθεση γιά τήν ἄσκηση αὐτή εἶναι ἡ ἐλεύθερη θέληση (ὄχι ἐξωτερική πειθαναγκαστική ἐπιβολή) καί ἡ εὐχή τοῦ πνευματικοῦ, δηλαδή ἡ χαρισματική εὐλογία τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Κυρίου μας ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ.
Καί...μιά δεύτερη ἀπαραίτητη προϋπόθεση: Δέν πρέπει ὁ νηστεύων νά ἀσχοληθεῖ μέ κανένα θέμα λυπηρό ἤ συνταρακτικό.  Δέν ἐπιτρέπεται νά ἀφήσει καμμιά ἀνθρωποκτόνο μέριμνα νά τόν συγκλονίσει. Οἱ ἀκροβάτες δέν εἶναι δυνατό νά ἀσχοληθοῦν μέ τίποτε ἄλλο κατά τίς κρίσιμες
στιγμές τῆς ἀκροβασίας τους, παρά μόνο μέ τό πῶς θά τελειώσουν τή συγκεκριμένη ἀκροβασία τους. ῎Ετσι καί ὁ χριστιανός πού "κάνει τριήμερο". Κάνει μιά πνευματική ἀκροβασία. ῎Οχι βέβαια ἐπικίνδυνη. Κανείς δέν ἀρρώστησε ἀπό τή νηστεία. (Οἱ γιατροί ἄλλωστε συνιστοῦν κατά καιρούς διαστήματα ἀποτοξινώσεως). ῾Η χάρη τοῦ Θεοῦ εἶναι ἁπτή καί ἄφθονη τίς ἡμέρες αὐτές. Εἶναι πάντως μιά ὁριακή κατάσταση γιά τόν ψυχοσωματικό ὀργανισμό. ῎Αν, λοιπόν, ὁ νηστεύων δέν 
προσέξει καί ἀφεθεῖ σέ ἔντονα λυπηρές ἤ ταραχώδεις προκλήσεις, τότε καί ψυχικά δέν θά ὠφεληθεῖ, ἀλλά καί σωματικά θά καταρρεύσει. 

Το Χόλιγουντ και τα μεγάλα media διεξάγουν σταυροφορία για να θεωρήσει ο κόσμος «φυσιολογική» την παιδοφιλία



Ο Νόαμ Τσόμσκι αναφερόμενος κάποτε στα αμερικάνικαmainstream μέσα ενημέρωσης είπε ότι είναι η μεγαλύτερη και η πιο εξελιγμένη μηχανή προπαγάνδας στην ανθρώπινη ιστορία.

Τα «μεγάλα» μέσα μαζικής ενημέρωσης, που ανήκουν σε μόλις έξι εταιρείες επιχειρούν να διαμορφώσουν τις αξίες και τις αντιλήψεις του δυτικού ανθρώπου.

Και τώρα αυτή η μηχανή προπαγάνδας και τα υποκατάστατά της προσπαθούν να κατασκευάσουν μια κοινωνία η οποία την επιθυμία για βιασμό ή εκμετάλλευση παιδιών – που κατ’ ευφημισμό ονομάζεται «παιδοφιλία» - θα την "ομαλοποιήσει".

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό, όπως θα δούμε παρακάτω, είναι ότι πολλοί από τους πιο ισχυρούς μεγιστάνες των μέσων ενημέρωσης και αστέρες του Hollywood είναι οι ίδιοι παιδεραστές.

Ο Corey Feldman και ο Elijah Wood έχουν καταθέσει δημοσίως ότι η βιομηχανία ειδήσεων και ψυχαγωγίας βιομηχανία είναι μολυσμένη με δίκτυα βιαστών παιδιών, παρομοιάζοντας την με μια κοινωνία με «γύπες» που εκμεταλλεύεται τους ευάλωτους.(Διάβασε άρθρα εδώεδώ κι εδώ)

Η προπαγάνδα λειτουργεί σταδιακά σε τρεις φάσεις.

Κατ 'αρχάς, ο ίδιος ο όρος «παιδοφιλία» χρησιμοποιείται ως ευφημισμός, καθώς αντικειμενικά, είναι η επιθυμία βιασμού ή εκμετάλλευσης παιδιού. Όταν η λέξη επαναπροσδιορίζεται ως «έλξη προς τους ανηλίκους», έχουμε κακοποίηση της γλώσσας.

Ο Γεωργάκης Ολύμπιος και η Εποποιία της Μονής Σέκου (Μέρος Β′)





Όταν αποχαιρέτησε τον Υψηλάντη, ο Ολύμπιος μετέβη στο Κίμπουλουγκ για να συναντήσει τη γυναίκα του, Στάνα, και τα δύο ανήλικα τέκνα του, Αλέξανδρο και Μιλάνο. Εκείνη την περίοδο, η γυναίκα του κυοφορούσε το τρίτο τους παιδί, την Ευφροσύνη. Κατά τον αποχωρισμό τους, η υγεία του ήταν κλονισμένη και τα τραύματά του ακόμη ανεπούλωτα. Η κατάσταση στη Μολδοβλαχία στα μέσα του καλοκαιριού του 1821 είχε ως εξής: «Επαναστάται πλέον, καί ουχί επανάστασις, υπήρχον μετά τάς μάχας τού Δραγασανίου καί Σκουλενίου», όπως αναφέρει ο Ιωάννης Φιλήμων.

Ο Ολύμπιος αποφασισμένος να συνεχίσει τον Αγώνα, πηγαίνει με τους άνδρες του να συναντήσει τον οπλαρχηγό και μέλος της Φιλικής Εταιρείας, Ιωάννη Φαρμάκη. Μαζί με τον Φαρμάκη διέθεταν δύναμη 800 περίπου ανδρών (οι περισσότεροι έφιπποι) και συνέχισαν τις επαναστατικές ενέργειες (επιθέσεις σε τουρκικές φρουρές, καύσεις των πόλεων Νιάμζ και Φολτιτζένι, προκηρύξεις). Παρόλα αυτά, τα αντίποινα των Τούρκων στον ντόπιο πληθυσμό και η πεποίθηση πως κάθε αντίσταση ήταν πλέον μάταιη, έκανε πολλούς αυτόχθονες και σλαβικής καταγωγής μαχητές να αυτομολήσουν. Μετά από αυτήν την εξέλιξη, καθώς και την αδυναμία τους να πραγματοποιήσουν νέα στρατολόγηση, οι δύο αρχηγοί αποφάσισαν να κατευθυνθούν μέσω της Μολδαβίας στη Βεσσαραβία, περιοχή η οποία ελεγχόταν από τη Ρωσία. Η διαφυγή τους στην Αυστρία ήταν αδύνατη, διότι εκεί ο Ολύμπιος δεν ήταν καλοδεχούμενος, εξαιτίας της συμμετοχής του στα επαναστατικά κινήματα των Σέρβων.

Μόλις εισήλθαν στη Μολδαβία, ο Ολύμπιος αρρώστησε βαριά για έναν μήνα και κατά τη διαδρομή τους προς τη Βεσσαραβία συνεχίστηκαν οι αυτομολήσεις. Στις εναπομείναντες δυνάμεις τους ενώθηκε μια μικρή ομάδα πολεμιστών υπό τους Δημήτριο και Γιάννη Σίμπα, καθώς και ο γενναίος Σέρβος οπλαρχηγός Μπλάντεν με 16 άνδρες, διαμορφώνοντας έτσι τη συνολική τους δύναμη στους 600 περίπου μαχητές. Το υψηλό φρόνημα και η άσβεστη φλόγα του Ολύμπιου για την παντοιοτρόπως συνέχιση του Αγώνα αποτυπώνεται καθαρά στην προκήρυξη που εξέδωσε την εποχή εκείνη:


«Ανδρείοι Έλληνες! Όλοι μας, ευγενείς αδελφοί, υποκύψαμε σε μια τρομερή μοίρα.
Από τους ομοδόξους γείτονές μας εκείνοι που μας υποσχέθηκαν βοήθεια μας εγκατέλειψαν, οι άλλοι με συκοφαντίες εχαρακτήρισαν σαν έγκλημα τους αιματηρούς αγώνες μας για τη θρησκεία μας και την ύπαρξή μας!

Ψηλά το κεφάλι αδέλφια! Δείξτε πως είστε αντάξιοι των προγόνων σας. Εσώσαμεν εν τούτοις την τιμήν μας. Η Ευρώπη εγνώρισε τους γυιούς της Ελλάδας!

Η βοήθεια που υποσχέθηκε η Ρωσία έρχεται πολύ αργά για μας. Οι Μοσχοβίτες μεγιστάνες θέλουν πρώτα να ξέρουν ότι έπεσε νεκρό το άνθος της Ελλάδος, προτού να έρθει η βοήθεια τους, για να έχουν να κατακτήσουν μόνο αμόρφωτες μάζες, και μετά την εξόντωση των μορφωμένων, να μην παραλάβουν κανένα πνευματικό παλμό, που τον φοβούνται στην αναγέννηση μας σαν μελλοντικό επαναστατικό υλικό.

Εμπρός αδέλφια! Ας πεθάνωμε κοιτάζοντας άφοβα τον θάνατο στα μάτια.

Ζήτω η θρησκεία και η ελευθερία της Ελλάδας! Θάνατος στους βαρβάρους.

ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ ΟΛΥΜΠΙΟΣ»



Η Μάχη της Μονής Σέκου

Ο Γεωργάκης Ολύμπιος και η Εποποιία της Μονής Σέκου (Μέρος Α′)


7865
Ο Γεωργάκης Ολύμπιος υπήρξε ένας από τους λαμπρότερους Αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου του 1772 στο Βλαχολίβαδο (σημερινό Λιβάδι) του Ολύμπου. Ήταν γόνος της μεγάλης αρματολίτικης οικογένειας των Λαζαίων. Πατέρας του ήταν ο Νικόλαος και μητέρα του η Νικολέτα. Όταν η τελευταία πέθανε λίγα χρόνια μετά τη γέννησή του, η γιαγιά του, Αγνή, ανέλαβε να τον αναθρέψει.
Η μόρφωση που απέκτησε ήταν υψηλή, διότι μαθήτευσε δίπλα σε φημισμένους λόγιους της εποχής, όπως ο Ιωάννης Δημητριάδης-Πέζαρος και ο μοναχός Ιωνάς Σπαρμιώτης. Όταν τελείωσε το σχολείο και μέχρι το 1798, εκπαιδεύτηκε στο στρατόπεδο του γενάρχη των Λαζαίων, Έξαρχου Λάζου, και γρήγορα αναδείχθηκε σεπρωτοπαλίκαρό του και άριστο πολεμιστή.
Η Δράση του στα Βαλκάνια
Το 1798 και σε ηλικία 26 ετών κληρονόμησε το αρματολίκι του Ολύμπου, γεγονός από το οποίο πήρε το επίθετότου, Ολύμπιος. Την επόμενη χρονιά (1799) περιήλθε σε προστριβές με τον Αλή πασά και κατέφυγε ως επικεφαλής σώματος αρματολών στη Σερβία, όπου αργότερα θα πολεμήσει με τον Καραγεώργη εναντίον του Τοπάλ πασά. Το 1802, ο Ολύμπιος μαζί με τον Βέλκο Πέτροβιτς και τον Καραγεώργη ίδρυσαν λόχο ενόπλων.
Το 1803 η δράση του μεταφέρεται στο Βουκουρέστι, όπου σε συνεννόηση με τον Έλληνα ηγεμόνα της Βλαχίας, Κωνσταντίνο Υψηλάντη, δημιουργεί αξιόμαχο στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο κυρίως από Έλληνες. Με το σώμα αυτό, το 1805, συνέπραξε με τον Ρώσο Αρχιστράτηγο Μιχαήλ Κουτούζωφ. Πήρε μέρος στον Ρωσο-τουρκικό πόλεμο σαν Λοχαγός και για τις επιτυχίες και τα ανδραγαθήματά του (Μάχη της Οστράβας), προβιβάστηκε το 1806 σε Συνταγματάρχη του ρωσικού στρατού.
Το 1807 επανέρχεται στην Ελλάδα για να κηρύξει την Επανάσταση από τον Όλυμπο, ενέργεια η οποία τελικώς ματαιώνεται και επιστρέφει ξανά στη Βλαχία. Ύστερα από την αντικατάσταση του Κωνσταντίνου Υψηλάντη και του Έλληνα ηγεμόνα της Μολδαβίας, Αλέξανδρου Μουρούζη, καταφεύγει στη Σερβία. Μετά το θάνατο τουΒέλκο Πέτροβιτς στη μάχη του Νεγκοτίν (1813), παντρεύεται τη χήρα του, Στάνα (μαζί της θα αποκτήσει τρία παιδιά, τον Αλέξανδρο, τον Μιλάνο (Μίλαν) και την Ευφροσύνη).
Ο Ολύμπιος, στη συνέχεια, περνά στην Αυστρία. Η φήμη του είχε φτάσει ως τα ανάκτορα της Μόσχας. Έτσι, ο Τσάρος της Ρωσίας Αλέξανδρος ο Α′, μαζί με τον Ιωάννη Καποδίστρια συμπεριέλαβαν τον Ολύμπιο στην αντιπροσωπεία του Συνεδρίου της Βιέννης, το 1815. Εκεί παρακολουθεί τις εργασίες του Συνεδρίου και γνωρίζεται προσωπικά με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη.
Στη συνέχεια, επέστρεψε πάλι στη Μολδοβλαχία και έγινε αρχηγός της σωματοφυλακής του ηγεμόνα της Βλαχίας Ιωάννη Καρατζά και (πιθανότατα) το 1817 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Λέγεται πως ο Ολύμπιος ήταν αυτός που μύησε τον Καραγεώργη και τον Θεόδωρο Βλαδιμηρέσκου σε αυτήν. Όταν ο Καρατζάς έπεσε στη δυσμένεια του Σουλτάνου και διέφυγε στην Ευρώπη, έγινε αρχηγός των στρατιωτικών Βλαχικών δυνάμεων επί ηγεμονίας του Αλέξανδρου Ν. Σούτσου.
Ο Ολύμπιος έχοντας μόρφωση, καθώς και υψηλές πνευματικές ικανότητες, συχνά δίνει ομιλίες εθνικοαπελευθερωτικού περιεχομένου. Μία μνημειώδης ρήση από την ομιλία του στην Ακαδημία του Ιασίου, της οποίας ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου, είναι η ακόλουθη: «Ο αγωνιστής την ελευθερία ή την κερδίζει μαχόμενος ή την καθαγιάζει πεθαίνοντας».
Πριν την κήρυξη της Επανάστασης, το 1820, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης τον διόρισε Αρχιστράτηγο των Επαναστατικών δυνάμεων της Μολδοβλαχίας και ο Ολύμπιος ορκίσθηκε πως«…Τώρα δεν μένει άλλο να σας ειπώ παρά να σας διαβεβαιώσω και εγγράφως την γνώμη μου, ότι οπόταν κριθή αρμόδιος ο καιρός να μας δοθή η αποφασιστική σας προσταγή, υπόσχομαι να την εξακολουθήσω με την υστερινή ρανίδα του αίματος μου, χωρίς ποτέ να με δειλιάση καμιά ανθρώπινος περίστασις».
Η Κήρυξη της Επανάστασης στη Μολδοβλαχία

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Ο Πάπας Φραγκίσκος εξυμνεί οργάνωση του Σόρος


Στις 17 Φεβρουαρίου, ο Πάπας Φραγκίσκος δημοσιοποίησε μια επιστολή που γράφτηκε για εκείνους που συγκεντρώθηκαν για την λεγόμενη «Παγκόσμια Συνάντηση Λαϊκών Κινημάτων» που πραγματοποιήθηκε στην Καλιφόρνια στις 16-19 Φεβρουαρίου - μια συνάντηση που οργανώθηκε από το Βατικανό. Οι συνεδριάσεις αυτές πραγματοποιούνται τακτικά στο Βατικανό και ξεκίνησαν από τον ίδιο τον Πάπα Φραγκίσκο στην προσπάθειά του να συνεργαστεί με μια ποικιλία “λαϊκών κινημάτων” σε όλο τον κόσμο. 

Στην επιστολή, η οποία φέρει ημερομηνία 10 Φεβρουαρίου ο Φραγκίσκος επαινεί δημοσίως την οργάνωση PICO PeopleImproving Communities through Organizing – (Άνθρωποι Βελτιώνουν τις Κοινότητες μέσω Οργάνωσης) - που ήταν μια από τους υποστηρικτές της εκδήλωσης αυτής του Βατικανού. Γράφει ο Φραγκίσκος:

«Θα ήθελα επίσης να επισημάνω το έργο που έγινε από το Εθνικό Δίκτυο PICO και τις οργανώσεις που προωθούν αυτή τη συνάντηση. Έμαθα ότι PICO σημαίνει " Άνθρωποι Βελτιώνουν τις Κοινότητες μέσω Οργάνωσης". Τι μεγάλη σύνθεση της αποστολής των λαϊκών κινημάτων: να εργαστείτε σε τοπικό επίπεδο, πλάι-πλάι με τους γείτονές σας, οργανώνοντας τους εαυτούς σας, για να κάνετε τις κοινότητές σας να ευδοκιμήσουν».

Αυτό που ο Πάπας Φραγκίσκος δεν αναφέρει εδώ είναι ότι η PICOχρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από τον George Soros

Η αριστερή ιστοσελίδα Discover the Political Networks περιγράφει την PICO ως ομάδα που «χρησιμοποιεί την οργανωτική τακτική του στυλ του Saul Alinsky για να προωθήσει τα δόγματα τηςθρησκευτικής αριστεράς». 

EΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΟΙ ΨΕΥΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΔΕΛΦΕΣ ΨΕΥΤΟΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ AYΤΑ ΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ ΟΝΟΜΑΖΕΙ Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ!!!!

Φωτογραφία του χρήστη ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ.

Μασόνοι στο παιδαγωγικό ινστιτούτο έτσι εξηγούνται τα νεοταξικά βιβλία


Όσιος Αυξέντιος ο εν τω Όρει 14 Φεβρουαρίου


Αποτέλεσμα εικόνας για Όσιος Αυξέντιος ο εν τω Όρει 14 ΦεβρουαρίουΟ Βουνός, ως Κάρμηλος, ην Αυξεντίω,
Φανέντι τάλλα πλην τελευτής Ηλία.

Λείψε βίον δεκάτη Αυξέντιος ηδέ τετάρτη.
Βιογραφία
Ο Όσιος Αυξέντιος καταγόταν από την Συρία. Έζησε στην Κωνσταντινούπολη επί αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β' του Μικρού (408 - 450 μ.Χ.) και κατείχε το αξίωμα του σχολαρίου του στρατηλάτου.
Η φιλήσυχη και φιλομόναχη διάθεσή του και η αγάπη του για τον ασκητικό βίο, τον οδήγησε στο να γίνει μοναχός. Εγκατέλειψε λοιπόν τις τιμές και τα αξιώματά του και αποσύρθηκε σε όρος πετρώδες της Χαλκηδόνος, την Οξεία Πέτρα, όπου και ασκήτευε, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με την μελέτη και σπουδή της Αγίας Γραφής. Τόση δε ήταν η φήμη του για τις σπάνιες αρετές και την βαθιά θεολογική μόρφωσή του, ώστε προσκλήθηκε στην Δ' Οικουμενική Σύνοδο, που συνεκλήθη το έτος 451 μ.Χ. στην Χαλκηδόνα για να καταδικάσει τις κακοδοξίες του Ευτυχούς.
Στο ασκητήριό του καθημερινά προσέρχονταν πολλοί, για να λάβουν την ευλογία του, μεταξύ των οποίων και πολλοί πλούσιοι που του έφερναν τροφές και δώρα.
Αλλά εκείνος χρησιμοποιούσε για τον εαυτό του λίγο ψωμί για τη συντήρησή του και κερί για το παρεκκλήσι του. Τα υπόλοιπα τα διαμοίραζε στους πτωχούς. Ο σεβασμός προς τον Όσιο έγινε αιτία να ιδρυθεί στους πρόποδες του βουνού γυναικεία μονή.
Ο Άγιος Θεός αξίωσε τον Άγιο Αυξέντιο του χαρίσματος της θαυματουργίας και έτσι επιτέλεσε πολλά θαύματα. Ο Όσιος κοιμήθηκε με ειρήνη μεταξύ των ετών 470 - 472 μ.Χ. Στο Συναξάριο της Κωνσταντινούπολης αναφέρεται ότι το τίμιο λείψανο του Αγίου κατατέθηκε στον ευκτήριο οίκο της γυναικείας μονής που ίδρυσε και η οποία ονομαζόταν Τριχιναρία. Η Σύναξη αυτού ετελείτο στη μονή του Καλλιστράτου εντός της Κωνσταντινουπόλεως.
Απολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.
Ώσπερ φοίνιξ ηυξήνθης Πάτερ υψίκομος, δικαιοσύνης εκφέρων τους ψυχοτρόφους καρπούς, συ γαρ βίον ιερόν πολιτευσάμενος, της Εκκλησίας στηριγμός, και θαυμάτων αυτουργός, Αυξέντιε ανεδείχθης, διά παντός ικετεύων, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών.

Η Καθαρά Δευτέρα είναι η απαρχή της αυστηρής νηστείας...



Τα τελευταία χρόνια, όμως, η πραγματική έννοια της ημέρας αυτής έχει αλλοιωθεί, γιατί οι άνθρωποι στην προσπάθεια τους να τηρήσουν τις παραδόσεις που απορρέουν από αυτήν και να «νηστέψουν», καταφεύγουν σε γαστριμαργικές συνήθειες, καταναλώνοντας ως εδέσματα μεγάλες ποσότητες με οστρακοειδή, θαλασσινά και άλλες λιχουδιές, ψημένα στα κάρβουνα και συνοδευόμενα με άφθονο κρασί.


Κατόπιν ακολουθεί ο ξέφρενος χορός, τα τραγούδια και η διασκέδαση με όποιον τρόπο μπορεί ο νους να συλλάβει και με παγανιστικά και αρχαία έθιμα, τα οποία φυσικά και δεν πρέπει να ξεχαστούν μια και είναι μέρος του πολιτισμού μας, όμως να δίνεται σε αυτά η ιστορική και όχι η λατρευτική σημασία, που δεν τους αρμόζει.

Αύτη η Πίστις των Αγιων

Α Γ Ι Ο Σ Μ Α Ρ Κ Ο Σ Ο Ε Υ Γ Ε Ν Ι Κ Ο Σ : Ο Ἅγιος Μάρκος γράφει πώς "ἦταν πεπεισμένος πὼς ὅσο ἀπομακρυνόταν ἀπὸ τὸν λατινόφρονα πατριάρχη Μητροφάνη καὶ τοὺς λοιποὺς λατινίσαντες, τόσο περισσότερο προσήγγιζε πρὸς τὸ Θεὸ καὶ πρὸς ὅλους τοὺς Ἁγίους, καὶ χωριζόμενος ἀπὸ αὐτούς ἑνωνόταν μὲ τὴν ἀλήθεια καὶ τοὺς Ἁγίους Πατέρες: «Πέπεισμαι γὰρ ἀκριβῶς ὅτι ὅσον ἀποδιΐσταμαι τούτου καὶ τῶν τοιούτων, ἐγγίζω τῷ Θεῷ καὶ πᾶσι τοῖς Ἁγίοις, καὶ ὥσπερ τούτων χωρίζομαι, οὕτως ἑνοῦμαι τῇ ἀληθείᾳ καὶ τοῖς Ἁγίοις Πατράσι, τοῖς Θεολόγοις τῆς Ἐκκλησίας»

Αποτέλεσμα εικόνας για papikoi



Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: Η αληθινή συγχώρεση.

Αποτέλεσμα εικόνας για Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: Η αληθινή συγχώρεση.Θέλεις να μάθεις τη σημασία της αρετής;
Τα εξής παραγγέλνει ο Θεός στους ανθρώπους: «κανείς από σας ας μη διατηρεί στην καρδιά του κακία για τον αδελφό του» (Ζαχ. ζ΄10) και «κανείς ας μην συλλογίζεται την κακία του άλλου» (Ζαχ. η΄ 17).
Βλέπεις; Δεν λέει μόνο, συγχώρεσε το κακό του άλλου, αλλά μην το έχεις ούτε στη σκέψη σου, μη το συλλογίζεσαι, άφησε όλη την οργή, εξαφάνισε την πληγή. Νομίζεις, βεβαίως, ότι με την εκδικητικότητα τιμωρείς εκείνον που σε έβλαψε. Γιατί εσύ ο ίδιος σαν άλλο δήμιο εγκατέστησες μέσα σου το θυμό και καταξεσκίζεις τα ίδια σου τα σπλάχνα.

Έχεις αδικηθεί πολύ και στερήθηκες πολλά εξαιτίας κάποιου, κακολογήθηκες και ζημιώθηκες σε πολύ σοβαρά θέματά σου και γι’ αυτό θέλεις να δεις να τιμωρείται ο αδελφός σου; Και εδώ πάλι είναι χρήσιμο να τον συγχωρήσεις.
Γιατί, εάν θελήσεις, εσύ ο ίδιος να εκδικηθείς και να επιτεθείς εναντίον του είτε με τα λόγια σου, είτε με κάποια ενέργειά σου, ή με την κατάρα σου, ο Θεός όχι μόνο δεν θα επέμβει κατ’ αυτού –εφόσον εσύ ανέλαβες την τιμωρία του- αλλά επιπλέον θα σε τιμωρήσει ως θεόμαχο.
Άφησε τα πράγματα στο Θεό. Αυτός θα τα τακτοποιήσει πολύ καλύτερα απ’ ό,τι εσύ θέλεις. Σε σένα έδωσε μόνο την εντολή να προσεύχεσαι για τον άνθρωπο που σε λύπησε…
Εμάλωσες με κάποιον και κρατάς μέσα σου κακία; Μην προσέλθεις στη Θεία Κοινωνία!

Εσπερινός της συγνώμης- αγάπης: Ο συμβολισμός και τα τροπάρια



Oι κατανυκτικοί Εσπερινοί τελούνται κάθε Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Το απόγευμα της Κυριακής της Τυροφάγου τελείται ο Κατανυκτικός Εσπερινός της Συγνώμης.
Κατανυκτικός λέγεται, διότι ψάλλονται κατανυκτικά τροπάρια από το Τριώδιο, που το περιεχόμενό τους διαποτίζεται από βαθιά συναίσθηση της αμαρτωλότητας, πένθος, συντριβή, μετάνοια και θερμή ικεσία για άφεση αμαρτιών.
Εσπερινός Συγνώμης λέγεται, αυτός μόνον, από τους κατανυκτικούς, διότι στο τέλος της ακολουθίας ο λαός ασπάζεται το Ευαγγέλιο ζητώντας από τον Ιερέα συγγνώμη και στη συνέχεια και μεταξύ τους, ώστε συχωρεμένοι να αρχίσουν τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Πρόκειται για μια ωραία συνήθεια, που διατηρείται σε πολλές Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος
Ένα άλλο χαρακτηριστικό των Εσπερινών αυτών είναι ότι μετά την Είσοδο και το «Εσπέρας Προκείμενον», αλλάζει ο διάκοσμος της Αγίας Τραπέζης και η στολή του Ιερέως. Από πασχαλινή, λόγω της Κυριακής, γίνεται πένθιμη, λόγω της Τεσσαρακοστής (αλλάζουν τα λευκά με πορφυρά – έφ’ όσον τον Χριστό δεν Τον πενθούμε ως άνθρωπο, άλλ’ ως Βασιλέα Θεό).
Στο τέλος του Εσπερινού ψάλλονται τα τροπάρια «Θεοτόκε Παρθένε…», «Βαπτιστά του Χριστού…» κ.λπ. και κατακλείονται με την ευχή του Οσίου Έφραίμ του Σύρου:
«Κύριε καί Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργίας, φιλαρχίας και άργολογίας μη μοι δως. Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης χάρισαί μοι τω σω δούλω. Ναι, Κύριε, Βασιλεύ, δώρησαί μοι του όράν τα έμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον άδελφόν μου ότι εύλογητός ει εις τους αίώνας των αιώνων. Αμήν»
Λέγοντας την, κάνουμε και τρεις μεγάλες μετάνοιες. Ακολουθούν δώδεκα μικρές, ενώ λέμε μυστικώς το: «Ο Θεός ίλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ» και στο τέλος επαναλαμβάνεται το: «Ναί Κύριε, Βασιλεύ…» κάνοντας και τετάρτη μεγάλη μετάνοια.
Καλη Σαρακοστη!!!