Παρασκευή 29 Αυγούστου 2014

“Η τιμωρία του Θεού” – Μία Διδακτική Ιστορία.

Φωτογραφία: “Η τιμωρία του Θεού” – Μία Διδακτική Ιστορία.

“Ζούσε ολόκληρη η οικογένεια, κάπου 30 ψυχές από τον 80χρονο παππού μέχρι και τα δισέγγονα στον περιφραγμένο με ψηλή μάντρα χώρο όπου κατέβαινε για τον χειμώνα.

- Παππού, ρώτησε ένα βράδυ ο δεκαοχτάχρονος εγγονός, γιατί ο Θεός μας τιμωρεί αν ξεφύγουμε από τον νόμο Του;

- Πήγαινε παιδί μου, φέρε ξύλα για την φωτιά και θα τα πούμε μετά. Το παιδί τυλίχτηκε στη χοντρή κάπα του και βγήκε για να φέρει ξύλα. Όμως ξαφνικά άκουσε ένα γρύλισμα, και πράγματι κατάλαβε κάποιο αγρίμι κοντά στη μάντρα. Χωρίς να το σκεφτεί άρπαξε από την αποθήκη ένα όπλο και όρμησε να σκοτώσει το αγρίμι.

Ήδη είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει και κυνηγώντας το ζώο ήταν σίγουρος ότι θα το έπιανε. Όμως το αγρίμι ξεμάκραινε, η νύχτα έπεφτε πια για καλά και είχε ήδη μπει πια στο μεγάλο χιονισμένο δάσος. Άρχισε να φοβάται. Τι έπρεπε να κάνει; Μέχρι τότε δεν τον έπαιρναν οι μεγάλοι κοντά τους και ήξερε ότι το κυνήγι στο δάσος γινόταν μόνο την ημέρα.

Ξαφνικά άκουσε πάλι το γρύλισμα, όμως άκουσε και άλλα και κατάλαβε. Το ζώο τον είχε παρασύρει και τώρα ολόκληρη η αγέλη τον είχε κυκλώσει. Το άλογο αφηνίασε και τον έριξε κάτω και αρπάζοντας το όπλο του εκπυρσοκρότησε μέσα στη νύχτα, όμως τα θηρία παρόλο που για λίγο σάστισαν όρμησαν πάλι πάνω του.

Τότε άρπαξε ένα κλαδί και ανέβηκε σε ένα δέντρο. Η νύχτα προχωρούσε παγερή και αυτός σκεφτόταν πια τον σίγουρο θάνατο ξυλιασμένος πάνω στο δέντρο.
Κι όμως ξαφνικά μακριά στην κοιλάδα άκουσε τον ήχο κυνηγετικού βούκινου. Τον έψαχναν! Όμως δεν μπορούσε να απαντήσει γιατί δεν είχε πάρει μαζί του το δικό του βούκινο. Τελικά μετά από πολλή ώρα τον βρήκαν και τον μετέφεραν στο σπίτι. Όταν πια συνήλθε, ρώτησε τον παππού:

- Ποια θα είναι η τιμωρία μου που παρέβηκα τους νόμους της οικογένειας;

Ο παππούς χαμογέλασε και είπε:

- Τιμωρία είναι όλη αυτή η ταλαιπωρία που πέρασες. Το ίδιο κάνει και ο Θεός. Ρίχνει τις ακτίνες της αγάπης Του σε όλη την γη αδιάκοπα. Δεν είναι κρίμα να καταδικάσουμε τον εαυτό μας διαλέγοντας εμείς με πείσμα την σκιά;”


“Ζούσε ολόκληρη η οικογένεια, κάπου 30 ψυχές από τον 80χρονο παππού μέχρι και τα δισέγγονα στον περιφραγμένο με ψηλή μάντρα χώρο όπου κατέβαινε για τον χειμώνα.

- Παππού, ρώτησε ένα βράδυ ο δεκαοχτάχρονος εγγονός, γιατί ο Θεός μας τιμωρεί αν ξεφύγουμε από τον νόμο Του;

- Πήγαινε παιδί μου, φέρε ξύλα για την φωτιά και θα τα πούμε μετά. Το παιδί τυλίχτηκε στη χοντρή κάπα του και βγήκε για να φέρει ξύλα. Όμως ξαφνικά άκουσε ένα γρύλισμα, και πράγματι κατάλαβε κάποιο αγρίμι κοντά στη μάντρα. Χωρίς να το σκεφτεί άρπαξε από την αποθήκη ένα όπλο και όρμησε να σκοτώσει το αγρίμι.

Ήδη είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει και κυνηγώντας το ζώο ήταν σίγουρος ότι θα το έπιανε. Όμως το αγρίμι ξεμάκραινε, η νύχτα έπεφτε πια για καλά και είχε ήδη μπει πια στο μεγάλο χιονισμένο δάσος. Άρχισε να φοβάται. Τι έπρεπε να κάνει; Μέχρι τότε δεν τον έπαιρναν οι μεγάλοι κοντά τους και ήξερε ότι το κυνήγι στο δάσος γινόταν μόνο την ημέρα.

Ξαφνικά άκουσε πάλι το γρύλισμα, όμως άκουσε και άλλα και κατάλαβε. Το ζώο τον είχε παρασύρει και τώρα ολόκληρη η αγέλη τον είχε κυκλώσει. Το άλογο αφηνίασε και τον έριξε κάτω και αρπάζοντας το όπλο του εκπυρσοκρότησε μέσα στη νύχτα, όμως τα θηρία παρόλο που για λίγο σάστισαν όρμησαν πάλι πάνω του.

Τότε άρπαξε ένα κλαδί και ανέβηκε σε ένα δέντρο. Η νύχτα προχωρούσε παγερή και αυτός σκεφτόταν πια τον σίγουρο θάνατο ξυλιασμένος πάνω στο δέντρο.
Κι όμως ξαφνικά μακριά στην κοιλάδα άκουσε τον ήχο κυνηγετικού βούκινου. Τον έψαχναν! Όμως δεν μπορούσε να απαντήσει γιατί δεν είχε πάρει μαζί του το δικό του βούκινο. Τελικά μετά από πολλή ώρα τον βρήκαν και τον μετέφεραν στο σπίτι. Όταν πια συνήλθε, ρώτησε τον παππού:

- Ποια θα είναι η τιμωρία μου που παρέβηκα τους νόμους της οικογένειας;

Ο παππούς χαμογέλασε και είπε:

- Τιμωρία είναι όλη αυτή η ταλαιπωρία που πέρασες. Το ίδιο κάνει και ο Θεός. Ρίχνει τις ακτίνες της αγάπης Του σε όλη την γη αδιάκοπα. Δεν είναι κρίμα να καταδικάσουμε τον εαυτό μας διαλέγοντας εμείς με πείσμα την σκιά;”

Το θαύμα ή το Χριστό;



Την ώρα της μεγάλης δοκιμασίας αναζητούμε τη βοήθεια του Δυνατού. Συνειδητοποιούμε, αναπόφευκτα, την προσωπική μας αδυναμία, όπως και των γύρω μας και απευθυνόμαστε στο Θεό ως τον μόνο δυνάμενο «ποιήσει συν τω πειρασμώ και την έκβασιν» (Α΄ Κορ. 10,13), δηλαδή να δώσει διέξοδο στη δυσκολία.

Ποιος μπορεί να κρίνει αρνητικά αυτή την προσπάθεια τού δοκιμαζόμενου ανθρώπου; Πώς μπορείς να αδικήσεις τη μάνα που ζητά βοήθεια από το Θεό για το άρρωστο παιδί της, τη σύζυγο για τον καρκινοπαθή σύζυγο της, τον παράλυτο νέο που θέλει να χαρεί τη ζωή του; Βέβαια, εκτός από τις μικρές και μεγάλες ασθένειες υπάρχουν και πολλά άλλα προβλήματα που κρύβουν πόνο και αγωνία όχι την τυχαία.

Όλα τα πιο πάνω ενεργοποιούν την επιθυμία τού αδύνατου ανθρώπου να στραφεί προς το δυνατό Θεό. Αν και αυτό δείχνει να είναι θετικό, κυρίως όταν προηγουμένως η σχέση μαζί Του ήταν από ανύπαρκτη έως αδύνατη, εν τούτοις κρύβει ένα μεγάλο κίνδυνο: να θέλει το Θεό για το δώρο Του κι όχι για τον ίδιο. Στο βάθος, δηλαδή, δεν ενδιαφέρει η σχέση μαζί του αλλά η δύναμη Του, αυτό που έχει κι όχι αυτό που είναι.

Μήπως το ίδιο δεν παρατηρείται και μεταξύ μας; Να θέλουμε την επικοινωνία με κάποιο γι’ αυτό που μπορεί να μας προσφέρει, αντί για την κοινωνία τού προσώπου. Και το χειρότερο, όταν θα καταφέρουμε να το πάρουμε να διακόψουμε την επικοινωνία.

Ωστόσο, «ο Θεός των πατέρων ημών» που θέλει την προσωπική μας ανάπτυξη και ωριμότητα, δεν μας προσφέρει τη βοήθεια Του ως μέσο για να Τον πιστέψουμε. Φαίνεται πως δεν θέλει οπαδούς, ούτε ναρκωμένους πιστούς που η βοήθεια Του θα ενεργεί ως ναρκωτικό που αδρανοποιεί την ανθρώπινη θέληση. Η όποια συμπαράστασή Του, που ως Πατέρας είναι δεδομένη, πηγάζει από την αγάπη Του. Γι’ αυτό άλλωστε κάνει αυτό που ζητάμε κι άλλωστε όχι, προσδοκώντας την ολοκλήρωση μας ως πρόσωπα.

Αν ο Θεός μάς έθετε το ερώτημα, καθώς περνούμε τη δοκιμασία: «Τι προτιμάς, το θαύμα και να χάσεις εμένα ή εμένα και να περάσεις τη δοκιμασία;», ποια, αλήθεια, θα ήταν η απάντηση; Ίσως κάποιος να έλεγε «και τα δύο»! Ξέρουμε όμως ότι δεν γίνεται πάντα αυτό που θέλουμε κι ότι η «εκκοπή του ιδίου θελήματος» είναι πολύ σημαντική προϋπόθεση για την πνευματική μας ανάπτυξη.

Σε τελευταία ανάλυση, αυτό που έχει ουσιαστική σημασία και «μένει εις αιώνας» δεν είναι η προσωρινή διακοπή της όποιας δυσκολίας μας, αφού όλα θα καταλήξουν στο τέλος της ιστορίας μας, αλλά η γνώση του Θεού ως καρδιακή σχέση. Δηλαδή η αγάπη μαζί Του που διαχέεται «εις πάσαν την κτίσιν», σε κάθε άνθρωπο που συναντούμε.

Ας μην θεωρηθεί ότι δεν πρέπει να παρακαλούμε το Θεό να πάρει τις δοκιμασίες μας. Το «μη εισενέγκεις ημάς εις πειρασμόν» μας δίδαξε ο ίδιος ο Χριστός να το λέμε. Η θεώρηση όμως των δοκιμασιών ως αποτυχιών, κι όχι ως δυνατοτήτων, είναι λάθος και έξω από το πνεύμα των αγίων Πατέρων μας.

Το μεγάλο θαύμα, ως θαυμαστό γεγονός, είναι η δύναμη που συνοδεύει τη δοκιμασία, η αίσθηση της παρουσίας του Θεού που καταργεί την ανασφάλεια, η βεβαιότητα της καρδιάς ότι «ο Θεός αγάπη εστί». Ευλογημένοι όσοι Τον εμπιστευτήκαν την ώρα της δοκιμασίας τους και Τον γνώρισαν «εν ετέρα μορφή».
Φωτογραφία: Το θαύμα ή το Χριστό;

Την ώρα της μεγάλης δοκιμασίας αναζητούμε τη βοήθεια του Δυνατού. Συνειδητοποιούμε, αναπόφευκτα, την προσωπική μας αδυναμία, όπως και των γύρω μας και απευθυνόμαστε στο Θεό ως τον μόνο δυνάμενο «ποιήσει συν τω πειρασμώ και την έκβασιν» (Α΄ Κορ. 10,13), δηλαδή να δώσει διέξοδο στη δυσκολία.

Ποιος μπορεί να κρίνει αρνητικά αυτή την προσπάθεια τού δοκιμαζόμενου ανθρώπου; Πώς μπορείς να αδικήσεις τη μάνα που ζητά βοήθεια από το Θεό για το άρρωστο παιδί της, τη σύζυγο για τον καρκινοπαθή σύζυγο της, τον παράλυτο νέο που θέλει να χαρεί τη ζωή του; Βέβαια, εκτός από τις μικρές και μεγάλες ασθένειες υπάρχουν και πολλά άλλα προβλήματα που κρύβουν πόνο και αγωνία όχι την τυχαία.

Όλα τα πιο πάνω ενεργοποιούν την επιθυμία τού αδύνατου ανθρώπου να στραφεί προς το δυνατό Θεό. Αν και αυτό δείχνει να είναι θετικό, κυρίως όταν προηγουμένως η σχέση μαζί Του ήταν από ανύπαρκτη έως αδύνατη, εν τούτοις κρύβει ένα μεγάλο κίνδυνο: να θέλει το Θεό για το δώρο Του κι όχι για τον ίδιο. Στο βάθος, δηλαδή, δεν ενδιαφέρει η σχέση μαζί του αλλά η δύναμη Του, αυτό που έχει κι όχι αυτό που είναι.

Μήπως το ίδιο δεν παρατηρείται και μεταξύ μας; Να θέλουμε την επικοινωνία με κάποιο γι’ αυτό που μπορεί να μας προσφέρει, αντί για την κοινωνία τού προσώπου. Και το χειρότερο, όταν θα καταφέρουμε να το πάρουμε να διακόψουμε την επικοινωνία.

Ωστόσο, «ο Θεός των πατέρων ημών» που θέλει την προσωπική μας ανάπτυξη και ωριμότητα, δεν μας προσφέρει τη βοήθεια Του ως μέσο για να Τον πιστέψουμε. Φαίνεται πως δεν θέλει οπαδούς, ούτε ναρκωμένους πιστούς που η βοήθεια Του θα ενεργεί ως ναρκωτικό που αδρανοποιεί την ανθρώπινη θέληση. Η όποια συμπαράστασή Του, που ως Πατέρας είναι δεδομένη, πηγάζει από την αγάπη Του. Γι’ αυτό άλλωστε κάνει αυτό που ζητάμε κι άλλωστε όχι, προσδοκώντας την ολοκλήρωση μας ως πρόσωπα.

Αν ο Θεός μάς έθετε το ερώτημα, καθώς περνούμε τη δοκιμασία: «Τι προτιμάς, το θαύμα και να χάσεις εμένα ή εμένα και να περάσεις τη δοκιμασία;», ποια, αλήθεια, θα ήταν η απάντηση; Ίσως κάποιος να έλεγε «και τα δύο»! Ξέρουμε όμως ότι δεν γίνεται πάντα αυτό που θέλουμε κι ότι η «εκκοπή του ιδίου θελήματος» είναι πολύ σημαντική προϋπόθεση για την πνευματική μας ανάπτυξη.

Σε τελευταία ανάλυση, αυτό που έχει ουσιαστική σημασία και «μένει εις αιώνας» δεν είναι η προσωρινή διακοπή της όποιας δυσκολίας μας, αφού όλα θα καταλήξουν στο τέλος της ιστορίας μας, αλλά η γνώση του Θεού ως καρδιακή σχέση. Δηλαδή η αγάπη μαζί Του που διαχέεται «εις πάσαν την κτίσιν», σε κάθε άνθρωπο που συναντούμε.

Ας μην θεωρηθεί ότι δεν πρέπει να παρακαλούμε το Θεό να πάρει τις δοκιμασίες μας. Το «μη εισενέγκεις ημάς εις πειρασμόν» μας δίδαξε ο ίδιος ο Χριστός να το λέμε. Η θεώρηση όμως των δοκιμασιών ως αποτυχιών, κι όχι ως δυνατοτήτων, είναι λάθος και έξω από το πνεύμα των αγίων Πατέρων μας.

Το μεγάλο θαύμα, ως θαυμαστό γεγονός, είναι η δύναμη που συνοδεύει τη δοκιμασία, η αίσθηση της παρουσίας του Θεού που καταργεί την ανασφάλεια, η βεβαιότητα της καρδιάς ότι «ο Θεός αγάπη εστί». Ευλογημένοι όσοι Τον εμπιστευτήκαν την ώρα της δοκιμασίας τους και Τον γνώρισαν «εν ετέρα μορφή».

H MEΓΑΛΗ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ! ΤΟ ΕΒΡΑΙΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΧΟΛΛΥΓΟΥΝΤ!



ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΒΡΑΙΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ
ΧΟΛΛΥΓΟΥΝΤ!
Μέσα από τις ταινίες τους οι Εβραίοι περνάνε όποιο μήνυμα θέλουν!

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΟΝΤΩΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ , ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ, ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΙΩΝΙΣΜΟ!

Απέραντες, ατέλειωτες οι Σιωνιστικές στοχεύσεις κατά του συνόλου της ανθρωπότητας!! Πού όμως κατά τα Πρωτόκολλα της Σιών... έχουν απόλυτη εφαρμογή την σήμερον ημέρα...
Σας δώσαμε ήδη όλα τα όσα έχουν σχεδιάσει οι εγκληματίες σιωνιστές... της Ουάσιγκτων και του ΤΕΛ-ΑΒΙΒ, ενώπιον των οποίων, όπως ήδη έχουμε επισημάνει οι προδότες ΣΑΜΑΡΑΣ-ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ κι έπονται άλλοι...προσκυνάνε απίστευτα ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΑ! ΔΟΥΛΙΚΑ!
Ω, μη σας φαίνεται παράξενο... Αμφότεροι Σαμαράς και Βενιζέλος, απλά είναι ...ΕΒΡΑΙΟΓΕΝΝΕΙΣ! Κεκάλυμμένοι!

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΜΑΡΩΝΟΥΝ... Είμαστε ήδη στον τελευταίο γύρο προ της τελικής πτώσης του κόσμου που ξέρουμε και η παγκόσμια επικράτηση του Σιωνισμου...
ΛΕΝΕ:
«Μπορώ ήδη να σας αναγγείλω ότι είμαστε κοντά στο σκοπό. Με λίγο ακόμη δρόμο ο κύκλος του Συμβολικού Φιδιού (ο οποίος παριστάνει το λαός μας) θα κλείσει. Και όταν ο κύκλος αυτός κλείσει, όλα τα κράτη της Ευρώπης θα ασφυκτιούν..

Οι λαοί είναι δέσμιοι της βαριάς εργασίας περισσότερο απ'όσο τους δέσμευε η αιχμαλωσία και η δουλεία. Μπορούσε κανείς να απελευθερωθεί από την αιχμαλωσία και τη δουλεία κατά τον ένα ή άλλο τρόπο. Μπορούσε κανείς να προσαρμοστεί σ'αυτές, αλλά δεν μπορεί ν'απαλλαγεί από την αθλιότητά του. Τα δίκαια τα οποία έχουμε εγγράψει στις νομοθεσίες είναι εικονικά, για τις μάζες, και όχι πραγματικά. Όλα αυτά τα υποτιθέμενα "δίκαια του λαού" δεν βρίσκονται παρά στη φαντασία. Δεν είναι ποτέ πραγματοποιήσιμα. Τι σημαίνει για το φτωχό εργάτη, τον κυρτωμένο από την επίμοχθη εργασία του, τον συντετριμμένο από την τύχη του, το δικαίωμα που έχει δοθεί στους εφημεριδογράφους να γράφουν κάθε είδους ανοησία και ταυτόχρονα πράγματα σοβαρά, αφού οι φτωχοί δεν έχουν κανένα όφελος απ΄τη νομοθεσία τους παρά τα άθλια ψιχία τα οποία τους ρίχνουμε από το τραπέζι μας, σε αντάλλαγμα ευνοϊκής ψήφου στα παραγγέλματα μας, στα όργανά μας, στους πράκτορές μας: Τα δημοκρατικά δικαιώματα γι'αυτούς τους κακόμοιρους είναι πικρή ειρωνεία: η ανάγκη σχεδόν καθημερινής εργασίας δεν τους επιτρέπει να τ'απολαύσουν. Απεναντίας, μάλιστα, τους αφαιρούν την εγγύηση σταθερού και ασφαλούς κέρδους, αναγκάζοντάς τους να εξαρτώνται από τις απεργίες των πατρώνων ή των συντρόφων τους..

Θα εμφανιστούμε σαν απελευθερωτές του εργάτη από αυτόν το ζυγό, όταν θα του προτείνουμε να μπει στις τάξεις των σοσιαλιστών, των κομμουνιστών, των αναρχικών, τους οποίους υποστηρίζουμε πάντοτε υπό το πρόσχημα της αλληλεγγύης μεταξύ των μελών του κοινωνικού μασονισμού μας..

Θυμηθείτε τη Γαλλική Επανάσταση την οποία αποκάλεσαν "Μεγάλη". Τα μυστικά της προετοιμασίας της μας είναι πολύ γνωστά. γατί η επανάσταση αυτή υπήρξε έργο δικό μας. Από τότε εξαπατούμε το λαό για να απαρνηθεί ακόμα κι εμάς, προς όφελος του βασιλιά-δεσπότη της Σιών, το οποίο προετοιμάζουμε για τον κόσμο."

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΠΟΡΘΗΤΙΚΆ ΒΕΛΗ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΛΑΠΛΩΣ ΑΜΜΑΡΤΩΛΟ... ΧΟΛΛΥΓΟΥΝΤ!

ΤΟ ΕΒΡΑΙΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΧΟΛΥΓΟΥΝΤ

ΔΕΙΤΕ ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ.Επισημαίνονται τα γνωστότερα ονόματα Εβραίων!

Τα κλοπιμαία δεν τα ευλογεί ο Θεός...



Κάποτε ευρισκόμενος ο Όσιος Παρθένιος στον Κρουσώνα, ένας βοσκός του ζήτησε να ευλογήσει το κοπάδι των αιγοπροβάτων του.

Ο Γέροντας ανταποκρίθηκε και πήγε στη μάνδρα, όπου και είχε συγκεντρώσει τα ζώα με το θαυματουργό σταυρό ευλογίας που έφερε πάντοτε μαζί του, ευλόγησε το κοπάδι, λέγοντας διάφορες προσευχές.

Ο βοσκός, γνωρίζοντας ότι ο Γέροντας δεν έτρωγε κρέας για να τον φίλευε στο σπίτι του, σφάζοντας κάποιο από τα ζώα του, του είπε να αρμέξει κάποιο πρόβατο ή κατσίκα και να του προσφέρει λίγο γάλα. Ο Όσιος δέχθηκε και του είπε:

- Ναι, ευχαρίστως θα πιω λίγο γάλα από την κατσίκα, που θα σου υποδείξω εγώ. Και του έδειξε από ποια ήθελε γάλα. Ο βοσκός πήγε να πιάσει το ζώο, αλλά δεν μπορούσε. Το κυνηγούσε για πολλή ώρα αν και ήταν ήμερο, διότι καθημερινά το άρμεγε, αλλά τώρα δεν μπορούσε να το πιάσει. Στο τέλος αποκαμωμένος λέει στο Γέροντα:

- Γέροντα, βλέπεις δεν μπορώ να το πιάσω…

- Δεν μπορείς, διότι το έχεις κλέψει. Έτσι δεν είναι;

- Ναι, Γέροντα, το έχω κλέψει, είπε σκύβοντας το κεφάλι.

- Να γυρίσεις την αίγα στο κοπάδι το ξένο, από το οποίο την πήρες, διότι η ευλογία του Θεού δεν μπορεί να μείνει στο κοπάδι σου.

Με το θαυματουργικό αυτό τρόπο ο Όσιος Παρθένιος δίδαξε το βοσκό ότι τα ξένα πράγματα, τα κλοπιμαία δεν τα ευλογεί ο Θεός, αλλά εμποδίζουν και τη θεία ευλογία για τα άλλα τα νόμιμα, που έχουν αποκτηθεί με ιδρώτα.
Φωτογραφία: Τα κλοπιμαία δεν τα ευλογεί ο Θεός... 

Κάποτε ευρισκόμενος ο Όσιος Παρθένιος στον Κρουσώνα, ένας βοσκός του ζήτησε να ευλογήσει το κοπάδι των αιγοπροβάτων του.

Ο Γέροντας ανταποκρίθηκε και πήγε στη μάνδρα, όπου και είχε συγκεντρώσει τα ζώα με το θαυματουργό σταυρό ευλογίας που έφερε πάντοτε μαζί του, ευλόγησε το κοπάδι, λέγοντας διάφορες προσευχές.

Ο βοσκός, γνωρίζοντας ότι ο Γέροντας δεν έτρωγε κρέας για να τον φίλευε στο σπίτι του, σφάζοντας κάποιο από τα ζώα του, του είπε να αρμέξει κάποιο πρόβατο ή κατσίκα και να του προσφέρει λίγο γάλα. Ο Όσιος δέχθηκε και του είπε:

- Ναι, ευχαρίστως θα πιω λίγο γάλα από την κατσίκα, που θα σου υποδείξω εγώ. Και του έδειξε από ποια ήθελε γάλα. Ο βοσκός πήγε να πιάσει το ζώο, αλλά δεν μπορούσε. Το κυνηγούσε για πολλή ώρα αν και ήταν ήμερο, διότι καθημερινά το άρμεγε, αλλά τώρα δεν μπορούσε να το πιάσει. Στο τέλος αποκαμωμένος λέει στο Γέροντα:

- Γέροντα, βλέπεις δεν μπορώ να το πιάσω…

- Δεν μπορείς, διότι το έχεις κλέψει. Έτσι δεν είναι;

- Ναι, Γέροντα, το έχω κλέψει, είπε σκύβοντας το κεφάλι.

- Να γυρίσεις την αίγα στο κοπάδι το ξένο, από το οποίο την πήρες, διότι η ευλογία του Θεού δεν μπορεί να μείνει στο κοπάδι σου.

Με το θαυματουργικό αυτό τρόπο ο Όσιος Παρθένιος δίδαξε το βοσκό ότι τα ξένα πράγματα, τα κλοπιμαία δεν τα ευλογεί ο Θεός, αλλά εμποδίζουν και τη θεία ευλογία για τα άλλα τα νόμιμα, που έχουν αποκτηθεί με ιδρώτα.

Ποια είναι η αιτία που οι δίκαιοι έχουν θλίψεις σ' αυτόν τον κόσμο και οι αμαρτωλοί άνεση;

Όλες οι θλίψεις σε τούτη τη ζωή είναι γιατρειές πνευματικές


«Μή παραζήλου εν πονηρευομένοις, μή δέ ζήλου τούς ποιουντας τήν ανομίαν, ότι οσεί χόρτος ταχύ αποξηρανθήσονται», λέει ο προφήτης Δαβίδ. Πολλές αδικίες και ανομίες γίνονται σήμερα στον κόσμο. Και αυτοί που τις πράττουν φαίνονται να έχουν ευτυχία και μακαριότητα. Αντίθετα, οι ευλαβείς και ενάρετοι φαίνονται να έχουν διάφορες θλίψεις και βάσανα.

Όμως, μην απορείς με αυτό, άνθρωπε, και ζηλεύεις τον πονηρό και προτιμάς το μέρος των αμαρτωλών νομίζοντας ότι τάχα αυτοί είναι καλότυχοι· γιατί τους αγαπά ο κόσμος και τους δίνει πρόσκαιρο πλούτο και μακαριότητα. Σχετικά με αυτό απορούσε και ο προφήτης Αββακούμ και έλεγε: «Γιατί, Κύριε, οι ασεβείς καταδυναστεύουν τους δικαίους και εσύ δεν τους βοηθάς;» Το ίδιο έλεγε και ο προφήτης Ιερεμίας και άλλοι: «Γιατί, Κύριε, έχουν οι άνομοι τόση ευτυχία στη ζωή τους; Από πού αποκτάει τόσα αγαθά κάποιος που ζει κακώς;»

Αυτά είπαν οι προφήτες, όχι επειδή δεν ήξεραν ότι είναι δίκαιες οι κρίσεις του Θεού αλλά για να μας φανερώσουν πόση διαφορά υπάρχει ανάμεσα στη σοφία του Θεού και σε τούτη την ανθρώπινη, η οποία δεν μπορεί να κατανοήσει την πάνσοφη οικονομία του Πανάγαθου, ο οποίος δε δίνει θλίψεις στους ανόμους εδώ, για να τους κολάσει αιώνια, και παιδεύει περισσότερο αυτούς που αγαπά, για να τιμηθούν πιο πολύ στην ουράνια Βασιλεία και να λάβουν ανώτερο στέφανο. Τα βόδια που σχεδιάζουν να τα σφάξουν στο σφαγείο τα αφήνουν και βόσκουν όπου θέλουν, για να παχύνουν, τα εργατικά, όμως, που τα φυλάνε για δουλειά, τα κρατάνε κοντά τους και τα βασανίζουν.

Έτσι και ο Θεός, αφήνει στη ζωή τούτη και παχαίνουν οι μοχθηροί με τις ηδονές της σάρκας και τις απολαύσεις, γιατί είναι προορισμένοι για την αιώνια κόλαση· όμως, τους δίκαιους τους πειράζει και τους βασανίζει, για να τους έχει παντοτινά στο ουράνιο παλάτι του. Τα κάρπιμα δέντρα, που δίνουν όφελος και κέρδος, τα ραβδίζουν οι άνθρωποι κάθε χρόνο και τα μαστιγώνουν και τα κλαδεύουν, για να βγάλουν καρπό· τα άκαρπα όμως, που δε δίνουν καμία ωφέλεια, αν και δε τα ραβδίζουν, όπως τα εύκαρπα, αλλ ‘ όμως, όταν μεγαλώσουν, τα κόβουν και τα ξεριζώνουν εντελώς, και τα καίνε επειδή είναι άχρηστα. Έτσι και οι ενάρετοι, που δίνουν όφελος με τα έργα τους, έχουν στον κόσμο θλίψεις και μάστιγες· αντίθετα, τους αμαρτωλούς δεν τους τιμωρεί εδώ ο δίκαιος Κριτής, αλλά τους φυλάει για να τους κάψει αργότερα στο πυρ της κολάσεως.

Λέει το βιβλίο των «Βασιλειών» ότι τις πέτρες με τις όποιες έχτιζαν το Ναό του Σολομώντος τις πελεκούσαν και τις λέπταιναν έξω από τον Ναό και αφού τις έφτιαχναν και τις έκαναν ίσιες με πολλή επιμέλεια, τις τοποθετούσαν στη θέση τους χωρίς πρόβλημα και χωρίς να χτυπάνε και να έχουν φύρα ούτε χρειάζονταν άλλο εργαλείο. Έτσι ακριβώς, και όσοι πρόκειται να τοποθετηθούν ως πολύτιμοι λίθοι στη θεία οικοδομή της επουράνιας Ιερουσαλήμ είναι ανάγκη να πελεκηθούν εδώ έξω σε τούτο τον κόσμο με σφυριές τιμωριών και θλίψεων γιατί σε κείνο τον θειο οίκο δεν υπάρχει καμία θλίψη ή σύγχυση ή πείνα ή δίψα ή τιμωρία ή βάσανο, όπως λέει ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη. Αυτή, λοιπόν, είναι η αιτία για την οποία αφήνει τους φίλους του και πάσχουν εδώ διάφορες θλίψεις, με τις οποίες πρέπει να έχουμε μεγάλη χαρά όταν έρχονται, να τις υποδεχόμαστε ως δώρο και χάρισμα και ως γιατρειά που μας στέλνει με πολλή αγάπη ο Πατέρας μας ο ουράνιος.

Εάν ο Κύριος, όταν ήθελε ο Πέτρος να εμποδίσει το Πάθος του με τη μάχαιρα, τον καταδίκασε λέγοντας: «Βάλε τη μάχαιρα στη θήκη. Το ποτήριο που μου έδωσε ο Πατήρ δεν θέλεις να το πιω;» , ονομάζοντας ποτήριο σταλμένο από τον Πατέρα τους εμπαιγμούς, τις τιμωρίες και το θάνατο που έμελλε να πάθει για τη σωτηρία μας, γιατί να μην πούμε και εμείς το ίδιο και να μην πιστεύουμε ότι όλες οι θλίψεις και οι συμφορές που μας έρχονται είναι θεραπευτικό ποτήριο και γιατρειές που μας στέλνει ο επουράνιος ιατρός με πατρική αγάπη για τη σωτηρία μας;

Να, λοιπόν, χριστιανέ, μια παρηγοριά που μπορείς να έχεις πιστεύοντας ότι όλες οι θλίψεις, είτε έλθουν από επήρεια δαιμόνων είτε από ανθρώπους είτε από κάποια άλλη περίσταση, είναι μια ωφέλιμη θεραπεία που σου στέλνει ο ουράνιος Πατέρας για να καθαριστεί η ψυχή σου· και αν αισθάνεσαι πικρότητα στη γεύση, όταν το πίνεις, μην απελπιστείς, γιατί η πικρότητα αυτή θα σου φέρει την ποθούμενη υγεία, όπως τα φάρμακα και τα γιατρικά του σώματος, που φτιάχνουν οι γιατροί, είναι άνοστα και πικρότατα. Πολλές φορές μάλιστα βγάζουν και αίμα, και καίνε και κόβουν τα άχρηστα και μολυσμένα μέλη και τα αφαιρούν, και όλα αυτά προκαλούν πολύ πόνο και οδύνη στον πάσχοντα, αλλά τα υπομένει με καρτερία γνωρίζοντας ότι έτσι θα αποκτήσει την υγεία που ποθεί- έτσι και όλες οι θλίψεις και οι συμφορές που μας έρχονται σε τούτη τη ζωή είναι γιατρειές πνευματικές που στέλνονται από τον ουράνιο γιατρό για την ωφέλεια της ψυχής μας.

Αυτό προτύπωνε η χολή εκείνη που έβαλε στα μάτια του ο Τωβίτ και με την οποία απέκτησε το φως του. Με την πικρία των θλίψεων λυτρώνεται ο αμαρτωλός από την ψυχική τυφλότητα, σύμφωνα με τον μέγα Γρηγόριο, που λέει ότι τα μάτια που είναι τυφλωμένα από την αμαρτία φωτίζονται με την τιμωρία. Όταν έριξαν τον Ιωσήφ οι αδελφοί του στο ξεροπήγαδο, δεν συναισθάνθηκαν το βάρος της αμαρτίας τους μέχρι που έστειλε ο Θεός τη μεγάλη θλίψη, και τότε ομολόγησαν:

«Δικαίως τα παθαίνουμε όλα αυτά για την αμαρτία που κάναμε εναντίον του αδελφού μας». Βλέπεις πόση ωφέλεια δίνει η θλίψη, που φωτίζει τους τυφλούς και δίνει σύνεση στους ανόητους; Δεν ήθελε ο Πέτρος να του νίψει τα πόδια ο Κύριος, γιατί δεν καταλάβαινε τότε την πάνσοφη γνώμη του δασκάλου του, όπως του είπε: «Εκείνο που κάνω εγώ εσύ δεν το καταλαβαίνεις τώρα, αλλά ύστερα θα το καταλάβεις».

Όταν όμως του είπε ότι εάν δεν του πλύνει τα πόδια δεν θα είναι μαζί του, σταμάτησε με πολύ φόβο και του τα έπλυνε. Έτσι και συ, δε γνωρίζεις τώρα την αιτία γιατί σε πλένει ο Κύριος με τα ύδατα των θλίψεων, αλλά όταν θα δεις τη λαμπρότητα που θα πάρει η ψυχή σου από τούτον το νιπτήρα των θλίψεων, θα ευχαριστείς το Δεσπότη, γιατί εάν δεν σε ένιπτε, δε θα ήσουνα μαζί του στη Βασιλεία του. Όσο είχε ο άσωτος γιος τον πατρικό πλούτο, ξόδευε, έτρωγε, έπινε, έκανε τα θελήματα του και δε μετανοούσε ποτέ, αλλά όταν τον έκαψε ο πάνσοφος γιατρός με το πυρ της φτώχειας, της πείνας και της υπόλοιπης ταλαιπωρίας, άφησε τις ηδονές της σάρκας και επέστρεψε σωφρονισμένος στο πατρικό σπίτι. Ό,τι κάνει ο κόπανος στο σιτάρι, το ρινί και η λίμα στο σίδερο, και η κάμινος στο χρυσό, το ίδιο κάνει και η θλίψη στον άνθρωπο, δηλαδή τον καθαρίζει από κάθε ασχήμια και τον λαμπρύνει.

Αν, λοιπόν, μας ωφελούν οι θλίψεις και μας προξενούν τόσο κέρδος, γιατί να τις μισούμε οι άφρονες και να μην ευχαριστούμε τον επουράνιο γιατρό που τις δίνει για υγεία μας, όπως ευχαριστούμε και το σωματικό γιατρό και τον πληρώνουμε με χαρά; Όσοι έχουν το παραμικρό φως και φόβο Θεού πιστεύουν ότι όλα εκείνα που τους συμβαίνουν έρχονται από το θεό, γιατί οι άνομοι δε θα είχαν καμία εξουσία πάνω στους δίκαιους εάν δεν τους την είχε παραχωρήσει ο Θεός, όπως είπε ο Κύριος στον Πιλάτο:«Οὐκ εἶχες ἐξουσίαν οὐδεμίαν ἐν ἐμοί, εἰ μή ἦν σοί δεδομένον ἄνωθεν» Και αυτό δεν είναι μόνο για τους ορατούς εχθρούς βέβαιο, αλλά και για τους αόρατους· γιατί, αν και προσπαθεί ο δαίμονας πάντα να πειράζει τους δίκαιους και να τους θλίβει, όμως όλη του η βία και η δύναμη είναι μάταιη αν δεν του δώσει την εξουσία ο Κύριος.

Αυτό, λοιπόν, γνωρίζοντας οι πιστοί πιέζουν τον εαυτό τους να νικήσουν τον πειρασμό με τη δύναμη του Θεού και δεν παραπονιούνται για το μέσο που τους θλίβει ούτε κοιτάζουν το όργανο που προκαλεί τη ζημιά. Δεν το λένε τύχη ή ριζικό αλλά τα δέχονται όλα ευχαρίστως οικονομούμενα από το χέρι του Κυρίου προς το συμφέρον. Δε θυμώνουν με αυτούς που τους θλίβουν ή με τα αλλά κτίσματα, αλλά τους αγαπούν πάρα πολύ ως αιτία της σωτηρίας τους. Όπως και ο Ιώβ ο μακάριος, όταν έπαθε τόσες συμφορές, δεν είπε ότι αυτά τα αγαθά μου τα έδωσαν οι γονείς μου, αυτά τα παιδιά τα γέννησε η σύζυγος μου, και οι κακοί άνθρωποι, η φωτιά, οι δυνατοί άνεμοι και οι δαίμονες μου τα στέρησαν, αλλά είπε: «Ο Κύριος μου τα έδωσε, ο Κύριος τα πήρε. Όπως αποφάσισε ο Κύριος, έτσι έγινε. Ευλογημένο να είναι το όνομά του». Ομοίως και όταν ήταν ασθενημένος και πληγωμένος σε όλο του το σώμα, έλεγε: «Τα καλά τα δεχτήκαμε από το χέρι του Κυρίου και τα κακά να μην τα υπομείνουμε;».

Έτσι και ο Ιωσήφ ο Πάγκαλος, ξέροντας ότι ήταν θεϊκή απόφαση να πάθει εκείνο που του έκαναν οι αδελφοί του, δε σκανδαλίστηκε καθόλου ούτε προσπάθησε να αμυνθεί σ’ αυτούς. Οι φιλόσαρκοι και ατελείς άνθρωποι, που εξαιτίας της μικροψυχίας τους, δεν έχουν ποτέ ειρήνη, δε γνωρίζουν την ωφέλεια της θλίψεως ούτε νιώθουν την αιτία αλλά μόνο θυμώνουν εναντίον εκείνων που τους θλίβουν και αμύνονται. Όπως ο σκύλος, όταν του ρίξει κάποιος πέτρα, τον αρπάζει και τον δαγκώνει από το θυμό του, έτσι και αυτοί οι ανόητοι δε βλέπουν το Θεό, που τους τιμωρεί, αλλά πολεμούν τα όργανά του, και εξαιτίας της ανυπομονησίας τους, δε βγάζουν από τη θλίψη κάποια ωφέλεια. Ο γνωστικός μαθητής, όταν τον δέρνει ο δάσκαλος η ο πατέρας του, δεν κοιτάζει το ραβδί, δεν αμύνεται εναντίον του (επειδή αυτό δεν κινείται από μόνο του), αλλά μόνο παρακαλεί αυτόν που τον χτυπάει να τον λυπηθεί και να τον τιμωρήσει ελαφρύτερα.

Έτσι και ο ευγνώμων χριστιανός δεν κοιτάζει ποτέ εκείνον που τον θλίβει, εάν είναι μεγαλύτερος η μικρότερος, εάν δικαίως ή αδίκως τον έβλαψε, αλλά ζητάει βοήθεια από το Θεό λέγοντας από μέσα του τα εξής: «Σου αξίζει αυτό, αμαρτωλέ, και άλλο χειρότερο. Είναι ευλογημένοι αυτοί που σε διώκουν». Και έτσι μεμφόμενος τον εαυτό του και παρακαλώντας υπέρ του πλησίον νικάει το διάβολο και την υπερηφάνεια της σάρκας. Και αν δει ότι ο Σταυρός και η θλίψη αυξάνει περισσότερο, την υποδέχεται με ευλάβεια γνωρίζοντας ότι αυτή είναι ο Κύριος. Τον ευχαριστεί για την αγία του βοήθεια και έτσι την ελαφραίνει πολύ και μένει νικητής και τροπαιούχος και απολαμβάνει μισθό αναρίθμητο. Ω θαυμαστής και αήττητης δύναμης του Σταυρού, και μακάριος όποιος τον γνωρίζει και τον υποδέχεται ευχαρίστως, επειδή είναι σταλμένος από προσώπου Κυρίου για τη σωτηρία του.

Αγαπίου Μοναχού του Κρητός, Αμαρτωλών Σωτηρία
Φωτογραφία: Όλες οι θλίψεις σε τούτη τη ζωή είναι γιατρειές πνευματικές

Ποια είναι η αιτία που οι δίκαιοι έχουν θλίψεις σ' αυτόν τον κόσμο και οι αμαρτωλοί άνεση;

«Μή παραζήλου εν πονηρευομένοις, μή δέ ζήλου τούς ποιουντας τήν ανομίαν, ότι οσεί χόρτος ταχύ αποξηρανθήσονται», λέει ο προφήτης Δαβίδ. Πολλές αδικίες και ανομίες γίνονται σήμερα στον κόσμο. Και αυτοί που τις πράττουν φαίνονται να έχουν ευτυχία και μακαριότητα. Αντίθετα, οι ευλαβείς και ενάρετοι φαίνονται να έχουν διάφορες θλίψεις και βάσανα.

Όμως, μην απορείς με αυτό, άνθρωπε, και ζηλεύεις τον πονηρό και προτιμάς το μέρος των αμαρτωλών νομίζοντας ότι τάχα αυτοί είναι καλότυχοι· γιατί τους αγαπά ο κόσμος και τους δίνει πρόσκαιρο πλούτο και μακαριότητα. Σχετικά με αυτό απορούσε και ο προφήτης Αββακούμ και έλεγε: «Γιατί, Κύριε, οι ασεβείς καταδυναστεύουν τους δικαίους και εσύ δεν τους βοηθάς;» Το ίδιο έλεγε και ο προφήτης Ιερεμίας και άλλοι: «Γιατί, Κύριε, έχουν οι άνομοι τόση ευτυχία στη ζωή τους; Από πού αποκτάει τόσα αγαθά κάποιος που ζει κακώς;»

Αυτά είπαν οι προφήτες, όχι επειδή δεν ήξεραν ότι είναι δίκαιες οι κρίσεις του Θεού αλλά για να μας φανερώσουν πόση διαφορά υπάρχει ανάμεσα στη σοφία του Θεού και σε τούτη την ανθρώπινη, η οποία δεν μπορεί να κατανοήσει την πάνσοφη οικονομία του Πανάγαθου, ο οποίος δε δίνει θλίψεις στους ανόμους εδώ, για να τους κολάσει αιώνια, και παιδεύει περισσότερο αυτούς που αγαπά, για να τιμηθούν πιο πολύ στην ουράνια Βασιλεία και να λάβουν ανώτερο στέφανο. Τα βόδια που σχεδιάζουν να τα σφάξουν στο σφαγείο τα αφήνουν και βόσκουν όπου θέλουν, για να παχύνουν, τα εργατικά, όμως, που τα φυλάνε για δουλειά, τα κρατάνε κοντά τους και τα βασανίζουν.

Έτσι και ο Θεός, αφήνει στη ζωή τούτη και παχαίνουν οι μοχθηροί με τις ηδονές της σάρκας και τις απολαύσεις, γιατί είναι προορισμένοι για την αιώνια κόλαση· όμως, τους δίκαιους τους πειράζει και τους βασανίζει, για να τους έχει παντοτινά στο ουράνιο παλάτι του. Τα κάρπιμα δέντρα, που δίνουν όφελος και κέρδος, τα ραβδίζουν οι άνθρωποι κάθε χρόνο και τα μαστιγώνουν και τα κλαδεύουν, για να βγάλουν καρπό· τα άκαρπα όμως, που δε δίνουν καμία ωφέλεια, αν και δε τα ραβδίζουν, όπως τα εύκαρπα, αλλ ‘ όμως, όταν μεγαλώσουν, τα κόβουν και τα ξεριζώνουν εντελώς, και τα καίνε επειδή είναι άχρηστα. Έτσι και οι ενάρετοι, που δίνουν όφελος με τα έργα τους, έχουν στον κόσμο θλίψεις και μάστιγες· αντίθετα, τους αμαρτωλούς δεν τους τιμωρεί εδώ ο δίκαιος Κριτής, αλλά τους φυλάει για να τους κάψει αργότερα στο πυρ της κολάσεως.

Λέει το βιβλίο των «Βασιλειών» ότι τις πέτρες με τις όποιες έχτιζαν το Ναό του Σολομώντος τις πελεκούσαν και τις λέπταιναν έξω από τον Ναό και αφού τις έφτιαχναν και τις έκαναν ίσιες με πολλή επιμέλεια, τις τοποθετούσαν στη θέση τους χωρίς πρόβλημα και χωρίς να χτυπάνε και να έχουν φύρα ούτε χρειάζονταν άλλο εργαλείο. Έτσι ακριβώς, και όσοι πρόκειται να τοποθετηθούν ως πολύτιμοι λίθοι στη θεία οικοδομή της επουράνιας Ιερουσαλήμ είναι ανάγκη να πελεκηθούν εδώ έξω σε τούτο τον κόσμο με σφυριές τιμωριών και θλίψεων γιατί σε κείνο τον θειο οίκο δεν υπάρχει καμία θλίψη ή σύγχυση ή πείνα ή δίψα ή τιμωρία ή βάσανο, όπως λέει ο Ιωάννης στην Αποκάλυψη. Αυτή, λοιπόν, είναι η αιτία για την οποία αφήνει τους φίλους του και πάσχουν εδώ διάφορες θλίψεις, με τις οποίες πρέπει να έχουμε μεγάλη χαρά όταν έρχονται, να τις υποδεχόμαστε ως δώρο και χάρισμα και ως γιατρειά που μας στέλνει με πολλή αγάπη ο Πατέρας μας ο ουράνιος.

Εάν ο Κύριος, όταν ήθελε ο Πέτρος να εμποδίσει το Πάθος του με τη μάχαιρα, τον καταδίκασε λέγοντας: «Βάλε τη μάχαιρα στη θήκη. Το ποτήριο που μου έδωσε ο Πατήρ δεν θέλεις να το πιω;» , ονομάζοντας ποτήριο σταλμένο από τον Πατέρα τους εμπαιγμούς, τις τιμωρίες και το θάνατο που έμελλε να πάθει για τη σωτηρία μας, γιατί να μην πούμε και εμείς το ίδιο και να μην πιστεύουμε ότι όλες οι θλίψεις και οι συμφορές που μας έρχονται είναι θεραπευτικό ποτήριο και γιατρειές που μας στέλνει ο επουράνιος ιατρός με πατρική αγάπη για τη σωτηρία μας;

Να, λοιπόν, χριστιανέ, μια παρηγοριά που μπορείς να έχεις πιστεύοντας ότι όλες οι θλίψεις, είτε έλθουν από επήρεια δαιμόνων είτε από ανθρώπους είτε από κάποια άλλη περίσταση, είναι μια ωφέλιμη θεραπεία που σου στέλνει ο ουράνιος Πατέρας για να καθαριστεί η ψυχή σου· και αν αισθάνεσαι πικρότητα στη γεύση, όταν το πίνεις, μην απελπιστείς, γιατί η πικρότητα αυτή θα σου φέρει την ποθούμενη υγεία, όπως τα φάρμακα και τα γιατρικά του σώματος, που φτιάχνουν οι γιατροί, είναι άνοστα και πικρότατα. Πολλές φορές μάλιστα βγάζουν και αίμα, και καίνε και κόβουν τα άχρηστα και μολυσμένα μέλη και τα αφαιρούν, και όλα αυτά προκαλούν πολύ πόνο και οδύνη στον πάσχοντα, αλλά τα υπομένει με καρτερία γνωρίζοντας ότι έτσι θα αποκτήσει την υγεία που ποθεί- έτσι και όλες οι θλίψεις και οι συμφορές που μας έρχονται σε τούτη τη ζωή είναι γιατρειές πνευματικές που στέλνονται από τον ουράνιο γιατρό για την ωφέλεια της ψυχής μας.

Αυτό προτύπωνε η χολή εκείνη που έβαλε στα μάτια του ο Τωβίτ και με την οποία απέκτησε το φως του. Με την πικρία των θλίψεων λυτρώνεται ο αμαρτωλός από την ψυχική τυφλότητα, σύμφωνα με τον μέγα Γρηγόριο, που λέει ότι τα μάτια που είναι τυφλωμένα από την αμαρτία φωτίζονται με την τιμωρία. Όταν έριξαν τον Ιωσήφ οι αδελφοί του στο ξεροπήγαδο, δεν συναισθάνθηκαν το βάρος της αμαρτίας τους μέχρι που έστειλε ο Θεός τη μεγάλη θλίψη, και τότε ομολόγησαν:

«Δικαίως τα παθαίνουμε όλα αυτά για την αμαρτία που κάναμε εναντίον του αδελφού μας». Βλέπεις πόση ωφέλεια δίνει η θλίψη, που φωτίζει τους τυφλούς και δίνει σύνεση στους ανόητους; Δεν ήθελε ο Πέτρος να του νίψει τα πόδια ο Κύριος, γιατί δεν καταλάβαινε τότε την πάνσοφη γνώμη του δασκάλου του, όπως του είπε: «Εκείνο που κάνω εγώ εσύ δεν το καταλαβαίνεις τώρα, αλλά ύστερα θα το καταλάβεις».

Όταν όμως του είπε ότι εάν δεν του πλύνει τα πόδια δεν θα είναι μαζί του, σταμάτησε με πολύ φόβο και του τα έπλυνε. Έτσι και συ, δε γνωρίζεις τώρα την αιτία γιατί σε πλένει ο Κύριος με τα ύδατα των θλίψεων, αλλά όταν θα δεις τη λαμπρότητα που θα πάρει η ψυχή σου από τούτον το νιπτήρα των θλίψεων, θα ευχαριστείς το Δεσπότη, γιατί εάν δεν σε ένιπτε, δε θα ήσουνα μαζί του στη Βασιλεία του. Όσο είχε ο άσωτος γιος τον πατρικό πλούτο, ξόδευε, έτρωγε, έπινε, έκανε τα θελήματα του και δε μετανοούσε ποτέ, αλλά όταν τον έκαψε ο πάνσοφος γιατρός με το πυρ της φτώχειας, της πείνας και της υπόλοιπης ταλαιπωρίας, άφησε τις ηδονές της σάρκας και επέστρεψε σωφρονισμένος στο πατρικό σπίτι. Ό,τι κάνει ο κόπανος στο σιτάρι, το ρινί και η λίμα στο σίδερο, και η κάμινος στο χρυσό, το ίδιο κάνει και η θλίψη στον άνθρωπο, δηλαδή τον καθαρίζει από κάθε ασχήμια και τον λαμπρύνει.

Αν, λοιπόν, μας ωφελούν οι θλίψεις και μας προξενούν τόσο κέρδος, γιατί να τις μισούμε οι άφρονες και να μην ευχαριστούμε τον επουράνιο γιατρό που τις δίνει για υγεία μας, όπως ευχαριστούμε και το σωματικό γιατρό και τον πληρώνουμε με χαρά; Όσοι έχουν το παραμικρό φως και φόβο Θεού πιστεύουν ότι όλα εκείνα που τους συμβαίνουν έρχονται από το θεό, γιατί οι άνομοι δε θα είχαν καμία εξουσία πάνω στους δίκαιους εάν δεν τους την είχε παραχωρήσει ο Θεός, όπως είπε ο Κύριος στον Πιλάτο:«Οὐκ εἶχες ἐξουσίαν οὐδεμίαν ἐν ἐμοί, εἰ μή ἦν σοί δεδομένον ἄνωθεν» Και αυτό δεν είναι μόνο για τους ορατούς εχθρούς βέβαιο, αλλά και για τους αόρατους· γιατί, αν και προσπαθεί ο δαίμονας πάντα να πειράζει τους δίκαιους και να τους θλίβει, όμως όλη του η βία και η δύναμη είναι μάταιη αν δεν του δώσει την εξουσία ο Κύριος.

Αυτό, λοιπόν, γνωρίζοντας οι πιστοί πιέζουν τον εαυτό τους να νικήσουν τον πειρασμό με τη δύναμη του Θεού και δεν παραπονιούνται για το μέσο που τους θλίβει ούτε κοιτάζουν το όργανο που προκαλεί τη ζημιά. Δεν το λένε τύχη ή ριζικό αλλά τα δέχονται όλα ευχαρίστως οικονομούμενα από το χέρι του Κυρίου προς το συμφέρον. Δε θυμώνουν με αυτούς που τους θλίβουν ή με τα αλλά κτίσματα, αλλά τους αγαπούν πάρα πολύ ως αιτία της σωτηρίας τους. Όπως και ο Ιώβ ο μακάριος, όταν έπαθε τόσες συμφορές, δεν είπε ότι αυτά τα αγαθά μου τα έδωσαν οι γονείς μου, αυτά τα παιδιά τα γέννησε η σύζυγος μου, και οι κακοί άνθρωποι, η φωτιά, οι δυνατοί άνεμοι και οι δαίμονες μου τα στέρησαν, αλλά είπε: «Ο Κύριος μου τα έδωσε, ο Κύριος τα πήρε. Όπως αποφάσισε ο Κύριος, έτσι έγινε. Ευλογημένο να είναι το όνομά του». Ομοίως και όταν ήταν ασθενημένος και πληγωμένος σε όλο του το σώμα, έλεγε: «Τα καλά τα δεχτήκαμε από το χέρι του Κυρίου και τα κακά να μην τα υπομείνουμε;».

Έτσι και ο Ιωσήφ ο Πάγκαλος, ξέροντας ότι ήταν θεϊκή απόφαση να πάθει εκείνο που του έκαναν οι αδελφοί του, δε σκανδαλίστηκε καθόλου ούτε προσπάθησε να αμυνθεί σ’ αυτούς. Οι φιλόσαρκοι και ατελείς άνθρωποι, που εξαιτίας της μικροψυχίας τους, δεν έχουν ποτέ ειρήνη, δε γνωρίζουν την ωφέλεια της θλίψεως ούτε νιώθουν την αιτία αλλά μόνο θυμώνουν εναντίον εκείνων που τους θλίβουν και αμύνονται. Όπως ο σκύλος, όταν του ρίξει κάποιος πέτρα, τον αρπάζει και τον δαγκώνει από το θυμό του, έτσι και αυτοί οι ανόητοι δε βλέπουν το Θεό, που τους τιμωρεί, αλλά πολεμούν τα όργανά του, και εξαιτίας της ανυπομονησίας τους, δε βγάζουν από τη θλίψη κάποια ωφέλεια. Ο γνωστικός μαθητής, όταν τον δέρνει ο δάσκαλος η ο πατέρας του, δεν κοιτάζει το ραβδί, δεν αμύνεται εναντίον του (επειδή αυτό δεν κινείται από μόνο του), αλλά μόνο παρακαλεί αυτόν που τον χτυπάει να τον λυπηθεί και να τον τιμωρήσει ελαφρύτερα.

Έτσι και ο ευγνώμων χριστιανός δεν κοιτάζει ποτέ εκείνον που τον θλίβει, εάν είναι μεγαλύτερος η μικρότερος, εάν δικαίως ή αδίκως τον έβλαψε, αλλά ζητάει βοήθεια από το Θεό λέγοντας από μέσα του τα εξής: «Σου αξίζει αυτό, αμαρτωλέ, και άλλο χειρότερο. Είναι ευλογημένοι αυτοί που σε διώκουν». Και έτσι μεμφόμενος τον εαυτό του και παρακαλώντας υπέρ του πλησίον νικάει το διάβολο και την υπερηφάνεια της σάρκας. Και αν δει ότι ο Σταυρός και η θλίψη αυξάνει περισσότερο, την υποδέχεται με ευλάβεια γνωρίζοντας ότι αυτή είναι ο Κύριος. Τον ευχαριστεί για την αγία του βοήθεια και έτσι την ελαφραίνει πολύ και μένει νικητής και τροπαιούχος και απολαμβάνει μισθό αναρίθμητο. Ω θαυμαστής και αήττητης δύναμης του Σταυρού, και μακάριος όποιος τον γνωρίζει και τον υποδέχεται ευχαρίστως, επειδή είναι σταλμένος από προσώπου Κυρίου για τη σωτηρία του.

Αγαπίου Μοναχού του Κρητός, Αμαρτωλών Σωτηρία

Η ΒΟΚΟ ΗΑRAM ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΕ 6ΧΡΟΝΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟ



6CCB9FCE-45FE-4806-A1D6-07E226D9283A_mw1024_s_n

 Πορφύρης Δ Σταφυλά Π

 Τα γεγονότα ανέρχονται στην 1η Ιουνίου αλλά η Voice of the Martyrs μόλις στις 25 Αυγούστου αναφέρει το φρικιώδες αυτό έγκλημα. Την Κυριακή 1η Ιουνίου το πρωί περίπου 100 τρομοκράτες της ισλαμιστικής σουνιτικής οργάνωσης Boko Haram εισέβαλαν στο χριστιανικό κατά πλειοψηφία χωριό Attagara (στην περιφέρεια Borno) στο Βορρά της Νιγηρίας κοντά στα σύνορα με το Καμερούν.Εκείνη την ώρα γινόταν ο όρθρος στην εκκλησία του χωριού. Οι ισλαμιστές κατέκλυσαν το χωριό ενώ επιτέθηκαν στους πιστούς με μανσέτες και μαχαίρια προκαλώντας τον θάνατο αρκετών αλλά και τη φυγή των υπολοίπων.Ένας αυτόπτης μάρτυρας ο 55χρονος Sawaltha Wandala διηγήθηκε τη σφαγή.


Φθάνοντας για την 2η κυριακάτικη λειτουργία είδα αυτά τα τέρατα να ρίχνονται πάνω σε ένα 6χρονο παιδί και να πετούν το σώμα του που έτρεμε σύγκορμο σε ένα λάκκο. Ο Sawaltha Wandala σπεύδει να το βοηθήσει.Το παιδί φέρει σοβαρά τραύματα αλλά είναι ακόμη ζωντανό. Το παίρνει για να το οδηγήσει σε νοσοκομείο στο Καμερούν που βρίσκεται κοντά στο παραμεθόριο χωριό του. Καθ΄οδόν τον σταμάτησαν 5 τζιχαντιστές της Boko Haram του άρπαξαν το παιδί από την αγκαλιά του και το αποκεφάλισαν μπροστά στα μάτια του!

Στη συνέχεια άρχισαν να τον χτυπούν με αυτοσχέδια μπαστούνια από κλαριά και θέλοντας να τον αποτελειώσουν τον χτύπησαν με μια μεγάλη πέτρα στο κεφάλι.Τον εγκατέλειψαν εκεί αιμόφυρτο με την πεποίθηση ότι ήταν νεκρός.Ο άνθρωπος τελικά επέζησε και καταθέτει τη συγκλονιστική μαρτυρία του.

 (Voice of the Martyrs (25.08.14 ) christianophobie 29.08.14)

dimpenews

 http://olympia.gr

Η ΑΝΙΕΡΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ !!!

σχολιο ιστολογιου μας : γιατι δεν τα λετε αυτα κ. Χειλαδακη στον κ. Ανθιμο Θεσ\νικης που τον θεωρειτε και μεγαλο πατριωτη ....φοβαστε ;;;





Με οδυνηρή έκπληξη διαβάσαμε την «άχρωμη», (το λιγότερο που θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε), ανακοίνωση της αν-ιεράς συνόδου για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Ειλικρινά το πολιτικό κατεστημένο που κατέστρεψε αυτή την δύσμοιρη χώρα δεν θα έβρισκε καλύτερο «σπόνσορα» από την σημερινή ιεραρχία της εκκλησίας της Ελλάδας,  στον ανελέητο πόλεμο που έχει εδώ και καιρό εξαπολύσει κατά της Ορθοδοξίας υπακούοντας στις εντολές των αφεντάδων
του της Νέας Τάξης.
Έκπληξη βέβαια για την ανακοίνωση όχι για όλους, γιατί πολλοί δεν περίμεναν κάτι καλύτερο από ένα αρχιεπίσκοπο που έχει ταυτιστεί απόλυτα με την κατοχική κυβέρνηση, που αδιαφορεί σκανδαλωδώς για την καταστροφή της χωράς, την διάλυση της ελληνικής κοινωνίας και την αποορθοδοξοποίηση του ελληνικού λαού που επιχειρείται με κάθε μέσο από τους κυβερνώντες.
Στην «χλιαρή» αυτή ανακοίνωση για το αντιρατσιστικό, η ιερά σύνοδος επαναλαμβάνει τα αυτονόητα και μάλιστα με «ευγενικό» τρόπο μήπως και «ενοχληθούν» οι εθνοκτόνοι και ορθοδοξοκτόνοι κυβερνώντες, για την αναγνώριση της γενοκτονίας των χριστιανών της Μικράς Ασίας. Το «δόλωμα» που έχουν βάλει με πονηρό τρόπο αυτοί που συνέταξαν το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, έσπευσε να το αρπάξει και να το προβάλλει σαν κύριο θέμα του νομοσχεδίου η ίδια η ιερά σύνοδος. Έδωσε έμφαση με πολύ πονηρό τρόπο σε αυτό στο σημείο για να μην αναφερθεί καθόλου για όλα τα άλλα που προβλέπονται με αυτό το νομοσχέδιο που αν επαληθευτούν, (ω μη γένοιτο), αύριο θα κλείνουν στην φυλακή όσους πάσχουν από ομοφοβία, δηλαδή όσους… διαβάζουν και κηρύττουν την Αγία Γραφή.
Αλήθεια κύριοι <<ιεράρχες>>, όταν ψηφιστεί το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο θα καταργήσετε το κεφάλαιο της Βίβλου που αναφέρεται  π.χ. στα… Σόδομα και στα Γόμορρα, γιατί θα είναι παράνομο; Θα πάψετε να αναφέρεστε στις δαιμονικές διαστροφές της ανθρώπινης φύσης που έχει καταδικάσει η διδασκαλία που υποτίθεται πως πρέπει να κηρύττετε;  Θα συναινέσετε να κλεινονται στην φυλακή όσοι αναφέρονται στην υπεράσπιση της ελληνορθόδοξης ταυτότητας μας, όσοι ακόμα χαρακτηρίζουν λαθρομετανάστες τους χιλιάδες μουσουλμάνους που εισβάλουν καθημερινά στην χώρα μας βάσει οργανωμένου σχεδίου  καταστροφής  του ελληνισμού και της ορθόδοξης παράδοσης μας;
Από πού να αρχίσει και απο που να τελειώσει κανείς. Η θρησκευτική ιεραρχία, (πλην κάποιων φωτεινών και αξιοθαύμαστων εξαιρέσεων), χέρι χέρι με το διεφθαρμένο πολιτικό κατεστημένο, βαδίζουν πλέον μαζί σφιχταγκαλιασμένοι για την ολοκληρωτική καταστροφή του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. «Οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και ασεβέστεροι των όλων», είχε πει προφητικά πριν από δυόμισι αιώνες περίπου ο Κοσμάς ο Αιτωλός, που αυτές τις μέρες γιορτάσαμε την μνήμη του και σήμερα επαληθεύεται με τόσο τραγικό τρόπο τα λόγια του. Ιεράρχες που επιδίδονται σε ανίερες συνάξεις, σε σκανδαλώδεις συμπροσευχές, συμπράττουν με ένα νεοταξικό καθεστώς κατά του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας στο μεγάλο έγκλημα με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που δεν έχει παρόμοιο του στην ιστορία αυτού του τόπου.
Αλήθεια τι έχουμε πια να περιμένουμε από όλους αυτούς που με «ένδυμα ποιμένος» έχουν γίνει ένα και το αυτό με την μασονία της Νέας Τάξης που κυβερνά με δικτατορικό τρόπο την χώρα, κουρελιάζοντας το σύνταγμα, καταπατώντας με δικτατορικό τρόπο όλα τα στοιχειώδη  δικαιώματα αυτού του λαού, πυρπολώντας τον κοινωνικό ιστό, στέλλοντας την νεολαία σε οδυνηρή εξορία σε άλλες χώρες και κατεδαφίζοντας ότι ιερό και όσιο κράτησε τον ελληνισμό εν ζωή επί τόσους αιώνες! Το επόμενο βήμα τους θα είναι αύριο να ευλογούν γάμους ομοφυλοφίλων, κατάργηση του μυστηρίου του γάμου, ανοχή στις εκτρώσεις και ότι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί χάριν της «προόδου» και της «εξέλιξης» τους!
«δετε τι κτετφλωνται πντες, οκ γνωσαν φρονσαι, πντες κνες νεο, ο δυνσονται λακτεν, νυπνιαζμενοι κοτην, φιλοντες νυστξαι» (σ. νστ 10).


ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
http://entoytwnika1.blogspot.gr

Φρίκη στη Βρετανία: Συμμορίες μουσουλμάνων βίασαν τουλάχιστον 1.400 παιδιά

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ  ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΥΣ  ΙΣΛΑΜΟΛΑΓΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ !!!
http://www.defencenet.gr/defence/sites/default/files/grooming_gang.jpg
Από τον Κων/νο Κωστόπουλο

Τουλάχιστον 1.400 παιδιά υπέστησαν σεξουαλική εκμετάλλευση στην αγγλική πόλη του Ρόδερχαμ μεταξύ του 1997 και του 2013, σύμφωνα με έρευνα η οποία δημοσιοποιήθηκε την Τρίτη.

Παιδιά νεαρά κυρίως κορίτσια έως και 11 ετών βιάστηκαν από άνω του ενός άτομα, απήχθησαν, μετακινήθηκαν για άνομους σκοπούς σε άλλες πόλεις της Αγγλίας, ξυλοκοπήθηκαν και
εκφοβίστηκαν, διαπιστώνει η έρευνα.
Την σύνταξή της διέταξε το Μητροπολιτικό Δημοτικό Συμβούλιο του Ρόδερχαμ, μετά από τρεις διαδοχικές έρευνες.


Ο επικεφαλής του Δημοτικού Συμβουλίου Ρότζερ Στόουν ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί άμεσα.

Ο κ. Στόουν, ο οποίος ηγείται των δημοτικών πραγμάτων από το 2003, τόνισε είναι η μόνη δίκαιη λύση είναι να αναλάβει τις ευθύνες του «για μια τόσο ξεκάθαρη αποτυχία».

Η πλειονότητα των εμπλεκομένων στο σκάνδαλο ήταν άνδρες ασιατικής καταγωγής, μουσουλμάνοι γεγονός που αρχικώς δημιούργησε φόβους σε μέλη του συμβουλίου ότι πιθανόν η έρευνα να χαρακτηριζόταν ρατσιστική!
Σε τέτοιο σημείο εκφοβισμού και κατάπτωσης έχουν φτάσει στη Βρετανία.

Η καθηγήτρια Αλέξις Τζέι, συντάκτης του πορίσματος της τελευταίας έρευνας, κατηγορεί τόσο την ηγεσία του Μητροπολιτικού Δήμου, όσο και την αστυνομία του Νότιου Γιόρκσαϊρ για συστηματική υποτίμηση του προβλήματος.

Αναφέρει δε ότι η εκτίμηση για 1.400 θύματα είναι «συντηρητική», με τον πραγματικό αριθμό να είναι πιθανόν μεγαλύτερος.

«Κανείς δεν γνωρίζει το εύρος της σεξουαλικής κακοποίησης που υπέστησαν τα παιδιά στο Ρόδεραμ», δήλωσε η Τζέι, που συνέταξε την έκθεση και ήταν πρώην επιθεωρήτρια κοινωνικών υποθέσεων στην πόλη αυτή.

Όπως αναφέρει μεταξύ των ωμοτήτων που διαπράχθηκαν περιλαμβάνονται περιστατικά κατά τα οποία «παιδιά περιλούστηκαν βενζίνη και τα απείλησαν ότι θα τα πυρπολήσουν, δέχθηκαν απειλές με όπλα ή αναγκάστηκαν να παρακολουθήσουν πολύ άγριους βιασμούς».

Κάποια από τα παιδιά «ήταν θύματα ομαδικών βιασμών, στάλθηκαν σε άλλες πόλεις της βόρειας Αγγλίας, απήχθησαν, χτυπήθηκαν και εκφοβίστηκαν», επισημαίνει στην έκθεσή της.

Επίσης αναφέρει ότι μικρά κορίτσια 11 ετών βιάστηκαν επανειλημμένα.

Διαβάστε περισσότερα:ΕΔΩ

Η Σερβία σε συναγερμό από την «Βαλκανική Ταξιαρχία» των τζιχαντιστών

ΟΙ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ ...ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ;;;
Η Σερβία σε συναγερμό από την «Βαλκανική Ταξιαρχία» των τζιχαντιστών
Εξτρεμιστές από το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και Λεβάντε, που στο πενταετές σχέδιο του έχει το γονάτισμα της Σερβίας, έχουν επιστρατεύσει στο Κόσσοβο και στο Σαντζάκ πάνω από 20 άτομα, οι οποίοι είναι έτοιμοι ώστε κάθε στιγμή να ξεκινήσουν ένα «Ιερό Πόλεμο» γράφει η καθημερινή εφημερίδα «Veçernje Novosti».

Σύμφωνα με

την εφημερίδα, εκείνοι στην Σερβία θα τελούσαν τρομοκρατικές επιθέσεις και για το λόγο αυτό οι σερβικές αρχές έχουν ενημερωθεί από ξένους πράκτορες, αναφέρει η Koha Ditore.

Αυτή την παρατήρηση μαζί με την λίστα των υπόπτων η εφημερίδα λέει πως την έχουν δώσει στις σερβικές αρχές δύο δυτικές μυστικές υπηρεσίες. « Οι τρομοκράτες του ΙΣΙΣ είναι σε συνεχή επαφή με τους πιστούς τους στην Σερβία, Βοσνία και Μαυροβούνιο, Αλβανία, και Σκόπια.

Όλοι έχουν πάρει διαταγή να είναι έτοιμοι για δράση», λέει η εφημερίδα για μία επίσημη ανακοίνωση.

«Οι απειλές για θάνατο των τζιχαντιστών του ΙΣΙΛ, που έχει αποσταλεί στην σέρβικη πρεσβεία στην Δαμασκό, σίγουρα προέρχονται από το παρακλάδι τους που λέγεται Βαλκανική Ταξιαρχία, στην οποία συμμετέχουν τζιχανιστές από τα Βαλκάνια» αναφέρει η εφημερίδα σύμφωνα με τα λεγόμενα του Μιλοβαν Ντρετσουνιν, που είναι ένας πολιτικό-στρατιωτικός αναλυτής και μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας και Εσωτερικών Υποθέσεων στην Σερβία.

 Ο Ντρέτσουν λέει πως οι απειλές του ΙΣΙΛ πρέπει να ληφθούν σοβαρά γιατί έχουν τις δυνατότητες να τις πραγματοποιήσουν.

« Οι απειλές σύμφωνα με μερικές πηγές έρχονται από το παρακλάδι του ΙΣΙΛ, που λέγεται η Βαλκανική Ταξιαρχία. Ο αρχηγός αυτής της ταξιαρχίας είναι από Κόσσοβο, ενώ υπαρχηγός της από την κεντρική Σερβία. 
Είναι γνωστοί για την απάνθρωπη αγριότητα, γδέρνουν ζωντανούς ανθρώπους. Είναι γνωστοί για τέτοια αγριότητα που οι τσετσένοι τζιχανιστές θεώρησαν πως πρέπει να αντιδράσουν και ζητήσουν λιγότερη απάνθρωπη συμπεριφορά», εξηγεί ο Ντρέτσουν.


foniortodoksonkoritsas.org

 http://attikanea.blogspot.gr

ΙΣΡΑΗΛ: Κατατέθηκε νομοσχέδιο στην ισραηλινή βουλή με το οποίο ζητείται ο υποβιβασμός της αραβικής γλώσσας στο όνομα της «κοινωνικής συνοχής»



Όπως διαβάζουμε στην ισραηλινή ιστοσελίδα +972 : στην ισραηλινή βουλή, την Κνεσέτ, κατατέθηκε ένας νέος νόμος που θα υποβιβάζει την αραβική γλώσσα στο όνομα της «κοινωνικής συνοχής». Μέλη της Κνεσέτ λένε ότι ο νόμος χτίζει μια «συλλογική ταυτότητα» που θα διατηρήσει τις «αξίες της δημοκρατίας».


Μια ομάδα βουλευτών από το εθνικιστικό -δεξιό κόμμα ‘Yisrael Beiteinu’, το κεντροδεξιό Λικούντ και το θρησκευτικό - σιωνιστικό ‘Jewish Home’ πρόσφατα υπέβαλε ένα νομοσχέδιο με το οποίο ζητεί την ανάκληση της ιδιότητας της αραβικής γλώσσας ως επίσημης γλώσσας στο Ισραήλ.
Το ίδιο το νομοσχέδιο δεν είναι ούτε έξω από τα συνηθισμένα, ούτε προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι ενώνει έναν μακρύ κατάλογο νομοσχεδίων που έχουν έρθει ενώπιον της Ολομέλειας της Κνεσέτ κατά τα τελευταία χρόνια, όπως του νόμου περί ιθαγένειας, του Νόμου Νάκμπα, του Νόμου της Αφοσίωσης, του Θεμελιώδους Νόμου που δηλώνει το Ισραήλ ως κράτος-έθνος του εβραϊκού λαού, και ούτω καθεξής. Μετά από αρκετές δεκαετίες εκδίωξης των Παλαιστινίων πολιτών από τα εδάφη τους, το κράτος τώρα κινείται για να τους αποσπάσει από την κουλτούρα τους, συμπεριλαμβανόμενης της γλώσσας, της ταυτότητας και της αίσθηση του ανήκειν.
Η ταυτότητα των βουλευτών που είναι πίσω από το νομοσχέδιο δεν αποτελεί έκπληξη, ούτε τα κόμματά τους, που από καιρό έχουν πάψει να είναι μέρος της «άκρας δεξιάς» και έχουν φθάσει βαθιά μέσα στην καρδιά του κυβερνώντος κόμματος. Ας μην ξεχνάμε τον ευεργέτη του νομοσχεδίου, «Το Λόμπι για την Ενίσχυση της Εβραϊκής Γλώσσας». Ένα από τα μέλη της είναι ο Δρ Zvi Zameret, ο πρώην πρόεδρος της Παιδαγωγικής Γραμματείας του Υπουργείου Παιδείας του Ισραήλ. Είναι ο ίδιος άνθρωπος που ήταν πίσω από τις ευρείες περικοπές στις σπουδές αγωγής του πολίτη προς όφελος των εβραϊκών σπουδών, καθώς και την «επικαιροποίηση» του περιεχομένου των βιβλίων αγωγής του πολίτη στο πνεύμα του Σιωνισμού.
Να θυμηθούμε ότι: μέσα στον Ιούλιο πληροφορηθήκαμε ότι με απόφαση της Άγκυρας όλες οι επιγραφές μειονοτικών Ιδρυμάτων στην Κωνσταντινούπολη πρέπει να είναι στην τουρκική γλώσσα, όπως ανέφερε η εφημερίδα “Taraf”. Σε διαφορετική περίπτωση θα ξηλώνονται και θα μπαίνουν στην θέση τους επιγραφές μόνο στην τουρκική γλώσσα, όπως δημοσιεύτηκε και στην τουρκική εφημερίδα της κυβέρνησης.
Επίσης: την ίδια εποχή, στην πατρίδα μας και εν μέσω «αντιρατσιστικού» οίστρου που διακατέχει το σύνολο του «συνταγματικού τόξου», ο βουλευτής Ροδόπης του ΣΥΡΙΖΑ Αϊχάν Καρά Γιουσούφ, πήγε σε εκδήλωση που οργάνωσε ο τομέας νεολαίας της «Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής», όπου είπε επί λέξει: «Ξέρετε ότι 30 χρόνια τώρα δεν έχετε πινακίδα! Εγώ, όμως, με τον αγώνα που έδωσα μέσα στον πολιτικό σχηματισμό όπου βρίσκομαι, που ακόμη δεν γίναμε εξουσία, επιθυμώ να σας υποσχεθώ πως εντός της πολιτικής γραμμής του κόμματός μου αυτή η πινακίδα όπως και εκείνη της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης θα κρεμαστούν».
Είναι γνωστό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κυκλοφορήσει δίγλωσση αφίσα στην Ξάνθη που προανήγγειλε την ομιλία του Τσίπρα. Και δεν ήταν η μόνη...
Πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησαν αυτές οι φωτογραφίες του νέου JUMBO που άνοιξε στον Ίασμο, από τουίτ που έκανε υπάλληλος του Τουρκικού προξενείου Κομοτηνής, ο οποίος εξέφρασε την ικανοποίηση του που οι πινακίδες είναι και στα τουρκικά.
«Ελληνική Δημοκρατία» : το πιο ραγιάδικο - αυτοκτονικό κράτος.
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Επικίνδυνα χημικά στις συσκευασίες τροφίμων

Συνολικά 175 επιβλαβείς ουσίες χρησιμοποιούνται σε ΗΠΑ και Ευρώπη εξαιτίας κενού στη νομοθεσία, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Συνολικά 175 χημικά, τα οποία είναι γνωστό ότι είναι επιβλαβή για την υγεία, χρησιμοποιούνται στις συσκευασίες τροφίμων και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και τις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε από ελβετική μη κυβερνητική οργάνωση. Οπως επισημαίνουν οι ερευνητές, η χρήση πολλών από αυτές τις ουσίες, οι οποίες συνδέονται με καρκίνους, ορμονικές διαταραχές ή υπογονιμότητα, έχει ήδη περιοριστεί ή πρόκειται να απαγορευθεί από τις αρμόδιες Αρχές σε άλλα προϊόντα, λόγω όμως κενών στη νομοθεσία οι συσκευασίες τροφίμων μένουν εκτός των σχετικών ρυθμίσεων.

Σύγκριση καταλόγων

Οι ερευνητές από το Φόρουμ για τις Συσκευασίες Τροφίμων (Food Packaging Forum), μη κυβερνητική οργάνωση της Ελβετίας, συνέκριναν δύο λίστες επικίνδυνων χημικών ουσιών (τη Substitute it now, γνωστή ως Sin, και την Endocrine Disruptor Exchange, γνωστή ως TEDX, ειδικά για τους ορμονικούς διαταράκτες) με τρεις επίσημους καταλόγους των ουσιών που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στην παρασκευή των συσκευασιών τροφίμων (τον κατάλογο ESCO της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων που αφορά τις μη πλαστικές συσκευασίες τροφίμων, τον κατάλογο του ευρωπαϊκού κανονισμού ο οποίος αφορά τα χημικά που επιτρέπονται στις πλαστικές συσκευασίες τροφίμων και τη λεγόμενη λίστα Pew για τα πρόσθετα των Ηνωμένων Πολιτειών).

Οπως διαπίστωσαν, περίπου 175 χημικά που περιλαμβάνονται στις λίστες Sin και TEDX (όπως φθαλάτες, βενζοφαινόνες και οργανοκασσιτερικές ενώσεις) εντοπίζονται τουλάχιστον σε έναν ή και σε όλους τους επίσημους καταλόγους των ουσιών που επιτρέπονται στην κατασκευή συσκευασιών τροφίμων. Στην πλειονότητά τους τα χημικά αυτά πληρούν, όπως επισημαίνουν, τα κριτήρια που ορίζει ο ευρωπαϊκός κανονισμός για την καταχώριση, αξιολόγηση, έγκριση και περιορισμό των χημικών ουσιών (REACH) προκειμένου ένα χημικό να χαρακτηριστεί «ουσία που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία» (SVHC). Τα 21 απ' αυτά έχουν μάλιστα έχουν αναγνωριστεί επίσημα ως ουσίες που προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Χημικών Προϊόντων, ενώ 6 πρόκειται να απαγορευθούν σταδιακά από την ΕΕ βάσει του REACH.

Νομοθετικό κενό

Στη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Food Additives and Contaminants: Part A», οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η διαδικασία σταδιακής απαγόρευσης των ουσιών που προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία βάσει του REACH δεν αφορά άμεσα τα χημικά που χρησιμοποιούνται στις συσκευασίες τροφίμων - ή στα υλικά που έρχονται σε επαφή με τα τρόφιμα - καθώς αυτές ρυθμίζονται από ξεχωριστή νομοθεσία. «Ως αποτέλεσμα χημικά με υψηλές τοξικές ιδιότητες μπορούν να χρησιμοποιούνται νόμιμα στην παρασκευή υλικών που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα, αλλά απαγορεύεται να χρησιμοποιούνται σε άλλα καταναλωτικά προϊόντα όπως οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τα υφάσματα και οι βαφές, παρά το γεγονός ότι η έκθεση μέσω των υλικών που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία».

Η επικεφαλής της ομάδας δρ Τζέιν Μούνκε τόνισε μιλώντας στο πρακτορείο Chemical Watch ότι ρόλος της συγκεκριμένης μελέτης δεν είναι να αναλύσει τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να αποφευχθούν τα νομοθετικά κενά, αλλά να αναδείξει το ζήτημα.«Εμείς μπορούμε να επισημάνουμε πού βρίσκονται τα προβλήματα, όμως οι νομοθέτες είναι εκείνοι που πρέπει να σχεδιάσουν τα κατάλληλα μέτρα» δήλωσε. Πρόσθεσε ωστόσο ότι η ίδια και η ομάδα της θα πρότειναν ως ένα αρχικό μέτρο τον έλεγχο των προς έγκριση ουσιών, ώστε να αποκλείεται ότι περιέχουν ορμονικούς διαταράκτες. Οσον αφορά τις ουσίες που έχουν ήδη λάβει έγκριση, αναγνώρισε ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος είναι δύσκολη. Για τον λόγο αυτόν τόσο η ίδια όσο και οι άλλοι συγγραφείς της μελέτης συστήνουν στους παρασκευαστές να αποφεύγουν από μόνοι τους να χρησιμοποιούν επικίνδυνες ουσίες στα προϊόντα τους έως ότου υπάρξει η νομοθετική εναρμόνιση.

πηγή tovima προέλευση aoratopedio
anti-neotaxites.blogspot.gr

Γερμανική TV: Οι τζιχαντιστές έχουν γραφείο στην Κωνσταντινούπολη






Η γερμανική κρατική τηλεόραση Ard  αναφέρεται στο θέμα της τρομοκρατικής οργάνωσης του Ισλαμικού Κράτους και αυτό θα είναι το κύριο μέλημα του νέου Τούρκου πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου, συγχρόνως ανέφερε ότι η οργάνωση των τζιχαντιστών έχει έναν άτυπο γραφείο στην περιοχή Φατίχ της Κωνσταντινούπολης.

Σύμφωνα με το Γερμανό δημοσιογράφο, Ralph Sina - γράφει το τούρκικο δημοσίευμα- η τρομοκρατική οργάνωση του Ισλαμικού Κράτους φέρεται να έχει ανοίξει γραφείο και λειτουργεί άτυπα για την πρόσληψη τζιχαντιστών που έρχονται από την Ευρώπη και τους προωθεί στη Συρία και το Ιράκ.
Ο δημοσιογράφος επικαλείται ασφαλείς πληροφορίες που τις άντλησε από στελέχη των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών. 
Σύμφωνα με τις πληροφορίες:  το γραφείο των τζιχαντιστών δίδει από 400 δολάρια σε κάθε επίδοξο μαχητή του Ισλαμικού Κράτους, για έξοδα ταξιδιού και τους βοηθά να μεταφερθούν κατά πρώτο στάδιο στη Συρία.
Από το γραφείο αυτό έχουν προωθεί μέχρι σήμερα, περίπου 2.000 τζιχαντιστές που ήρθαν από ευρωπαϊκές χώρες.
Εκτός από αυτά,  το γερμανικό κανάλι, ανέφερε ότι πολλοί Ευρωπαίοι Ισλαμιστές έχουν έρθει στην Κωνσταντινούπολη ή στην Αττάλεια και από εκεί προωθήθηκαν σε στρατόπεδα εκπαίδευσης του Ισλαμικού Κράτους και κατόπιν επέστρεψαν στις πατρίδες τους, στην Ευρώπη.
Αυτοί βρίσκονται σε ετοιμότητα, όταν κληθούν να βοηθήσουν το Ισλαμικό Κράτος.
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνον με αναφορά  της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης  του ιστολογίου παραγωγής- http://www.echedoros-a.gr