Ὁ Θεός ἔχει γιά μᾶς προτετοιμάσει ἄλλη ζωή. Καί τήν παροῦσα τήν ἔκαμε δρόμο πρός ἐκείνην.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ο λόγος αυτός στέκει ήσυχος και φωτεινός σαν παλιό καντήλι που δεν σβήνει. Μας θυμίζει ότι τίποτε εδώ δεν είναι τέρμα, αλλά πέρασμα, τίποτε δεν μας δόθηκε για να το κρατήσουμε σφιχτά, παρά για να το διαβούμε με διάκριση. Η ζωή που ζούμε δεν είναι λάθος ούτε τιμωρία· είναι σχολείο υπομονής και τόπος άσκησης της καρδιάς. Στα μικρά και στα δύσκολα, στις χαρές που περνούν και στις πληγές που μένουν, ο άνθρωπος μαθαίνει να βαδίζει όχι με βιασύνη, αλλά με ελπίδα.

Η Εκκλησία δεν μας υπόσχεται εύκολες μέρες, αλλά βεβαία πορεία. Μας διδάσκει να βλέπουμε τον δρόμο ως ευκαιρία μετανοίας και καθάρσεως, να μετατρέπουμε την καθημερινή κόπωση σε προσευχή και την αδυναμία σε εμπιστοσύνη. Όταν ο νους κουράζεται, η μνήμη της αιωνιότητας τον αναπαύει. Όταν η καρδιά βαραίνει, η υπόσχεση της άλλης ζωής την ελαφραίνει.

Έτσι πορευόμαστε χωρίς αγανάκτηση και χωρίς απόγνωση. Δεν ζητούμε να τελειώσει γρήγορα ο δρόμος, αλλά να τον περπατήσουμε σωστά. Κάθε βήμα, όσο ταπεινό κι αν φαίνεται, έχει νόημα όταν γίνεται με πίστη. Και κάθε μέρα, όσο κοινή κι αν μοιάζει, μπορεί να γίνει σκαλί προς το φως.

Για όσους βαδίζουν κουρασμένοι αλλά δεν σταματούν, για όσους πέφτουν και σηκώνονται σιωπηλά, για όσους κρατούν την ελπίδα σαν μικρό σταυρό στην παλάμη.